Provided by: manpages-pl_0.7-1_all bug

NAZWA

       debugfs - debugger systemu plików ext2/ext3/ext4

SKŁADNIA

       debugfs [ -DVwci ] [ -b rozmiar-bloku ] [ -s superblok ] [ -f plik-komend ] [ -R komenda ]
       [ -d urządzenie-źródła-danych ] [ urządzenie ]

OPIS

       Program debugfs jest debuggerem systemów plików. Można go używać do sprawdzenia  i  zmiany
       stanu systemu plików typu ext2, ext3 lub ext4.
       Urządzenie  jest  plikiem specjalnym odpowiadającym urządzeniu zawierającemu system plików
       (np. /dev/hdXX).

OPCJE

       -w     Określa, że system plików powinien być otwarty w trybie odczyt-zapis  (read-write).
              Bez tej opcji system plików otwierany jest w trybie tylko-do-odczytu (read-only).

       -c     Powoduje,   że   system   plików  powinien  być  otwarty  w  trybie  katastrofalnym
              (catastrophic mode),  gdzie  i-węzeł  oraz  mapy  bitowe  grup  nie  są  początkowo
              odczytywane. Ta opcja może być przydatna dla znacznie uszkodzonych systemów plików,
              lecz powoduje ona ich otwarcie w trybie tylko do odczytu.

       -i     Powoduje, że urządzenie reprezentuje obraz ext2 utworzony  przez  program  e2image.
              Ponieważ obraz ext2 zawiera jedynie superblok, deskryptor grupy bloków, blok i mapy
              bitowe alokacji i-węzłów oraz tablicę i-węzłów, wiele  komend  debugfs  nie  będzie
              działało  poprawnie.   Ostrzeżenie:  nie ma żadnych bezpiecznych sprawdzeń, dlatego
              debugfs może zawieść podczas prób  wykonania  takich  komend  jak  ls,  dump,  itd.
              debugfs jest debuggerem. Posiada szorstkie krawędzie!

       -d data_source_device
              W  użyciu  z opcją -i, określa urządzenie-źródła-danych, które powinno być użyte do
              odczytu bloków nieodnalezionych w pliku obrazu ext2. Obejmuje to dane,  katalogi  i
              bloki niebezpośrednie.

       -b rozmiar-bloku
              Powoduje  użycie  podanego  rozmiaru  bloku  dla  systemu  plików  zamiast, tak jak
              normalnie, wykrywać odpowiedni rozmiar.

       -s superblok
              Powoduje odczytanie  superbloku  z  podanego  numeru  bloku  zamiast  z  domyślnego
              (położonego  w  odstępie  1024  bajtów od początku systemu plików). Jeżeli poda się
              opcję -s, konieczne jest również podanie rozmiaru bloku systemu plików, przy użyciu
              opcji -b.

       -f plik_komend
              Powoduje, że debugfs odczytuje komendy z pliku komend i wykonuje je. Po zakończeniu
              wykonywania tych komend debugfs kończy pracę.

       -D     Powoduje, że debugfs otwiera urządzenie  używając  bezpośredniego  wejścia/wyjścia,
              pomijając  bufory.  Proszę  zauważyć,  że  niektóre  linuksowe  urządzenia,  przede
              wszystkim szkielet mapujący urządzenia (device mapper) nie obsługują bezpośredniego
              wejścia/wyjścia (w chwili pisania tego tekstu).

       -R komenda
              Powoduje wykonanie pojedynczej komendy (żądania - request), i zakończenie pracy.

       -V     Wyświetla wersję programu debugfs i kończy pracę.

OKREŚLANIE PLIKÓW

       Wiele   komend   debugfs   pobiera  określ-pliku  jako  argument  określający  i-węzeł  (w
       przeciwieństwie do nazwy ścieżkowej) systemu plików, aktualnie  otwartego  przez  debugfs.
       Argument  określ-pliku może być podany w dwu postaciach. Pierwszą jest numer i-węzła ujęty
       w nawiasy trójkątne, np.  <2>.  Drugą postać  stanowi  nazwa  ścieżkowa;  jeśli  jest  ona
       poprzedzona  ukośnikiem  ('/'), to będzie interpretowana względem katalogu głównego (root)
       systemu plików aktualnie otwartego przez debugfs.  Jeśli  nie,  to  interpretowana  będzie
       względem  bieżącego  katalogu roboczego, jaki jest w ustawiony w danym momencie w debugfs.
       Można go zmienić posługując się komendą debugfs o nazwie cd.

KOMENDY

       debugfs jest debuggerem interaktywnym. Rozumie sporo komend.

       blocks określ-pliku
              Wypisuje bloki używane przez i-węzeł określ-pliku na standardowe wyjście.

       bmap określ-pliku blok-logiczny
              Wypisuje numer fizycznego bloku, odnoszącego się  do  logicznego  bloku  o  numerze
              blok-logiczny w i-węźle określ-pliku.

       block_dump [-f plik-wyjściowy] numer-bloku
              Zrzuca  blok systemu plików podany jako numer-bloku szesnastkowo i w formacie ASCII
              na konsolę. Jeśli podano opcję -f, to numer bloku jest liczony od początku podanego
              pliku-wyjściowego.

       cat określ-pliku
              Zrzuca zawartość i-węzła określ-pliku na standardowe wyjście.

       cd określ-pliku
              Zmienia bieżący katalog roboczy na określ-pliku.

       chroot określ-pliku
              Zmień katalog główny (root) na katalog określ-pliku.

       close [-a]
              Zamyka  aktualnie otwarty system plików. Jeżeli poda się opcję -a, to wypisywane są
              wszystkie zmiany i deskryptory grup bloków w odniesieniu do  wszystkich  zapasowych
              superbloków, a nie tylko w stosunku do głównego.

       clri określ-pliku
              Czyści zawartość i-węzła określ-pliku.

       dirsearch określ-pliku nazwa-pliku
              Przeszukuje katalog określ-pliku szukając nazwy-pliku.

       dirty  Oznacza  system plików jako "brudny", dzięki czemu superblok zostanie zapisany przy
              wyjściu.

       dump [-p] określ-pliku plik-wyjściowy
              Zrzuca zawartość i-węzła określ-pliku do pliku wyjściowego  plik-wyjściowy.   Jeśli
              podano   opcję   -p,   to  ustawia  informację  o  właścicielu,  grupie  i  prawach
              plik-wyjściowy, tak jak dla określ-pliku.

       dump_mmp
              Wyświetla wartości pola zabezpieczającego przed  wielokrotnymi  montowaniami  (ang.
              multiple-mount protection - mmp).

       dx_hash [-h algorytm-hasz] [-s ziarno-hasz] nazwa-pliku
              Oblicza  hasz  katalogu  nazwa-pliku.  Algorytmem haszowania podanym z -h może być:
              legacy, half_md4 lub tea. Ziarno haszowania podane z -s musi być w formacie UUID.

       dump_extents [-n] [-l] określ-pliku
              Zrzuca drzewo ekstentów i-węzła określ-pliku. Flaga -n spowoduje,  że  dump_extents
              wyświetli  jedynie  wewnętrzne  węzły  w  drzewie ekstentów. Flaga -l spowoduje, że
              opcja wyświetli jedynie liście drzewa ekstentów.

              Proszę zauważyć, że  długość  i  zakres  bloków  do  ostatniego  ekstenta  w  węźle
              wewnętrznym   są   przybliżone   przez   funkcje  biblioteki  ekstentów  i  nie  są
              przechowywane w strukturze danych systemu plików. Wyświetlane  wartości  nie  muszą
              być  więc  dokładne i nie oznaczają wystąpienia problemu lub uszkodzenia w systemie
              plików.

       expand_dir określ-pliku
              Rozwija katalog określ-pliku.

       feature [cecha] [-cecha] ...
              Ustawia (lub czyści - z  minusem)  różne  cechy  systemu  plików  w  superbloku,  a
              następnie wyświetla aktualny stan cech systemu plików.

       filefrag [-dvr] określ-pliku
              Wypisuje   liczbę  ciągłych  ekstentów  w  określ-pliku.  Jeśli  określ-pliku  jest
              katalogiem, a nie podano opcji -d, to filefrag wypisze  liczbę  ciągłych  ekstentów
              każdego  pliku  w  katalogu.  Opcja  -v spowoduje, że filefrag wypisze tabelaryczną
              listę ciągłych ekstentów pliku. Opcja -r oznacza rekurencyjne wypisanie katalogu.

       find_free_block [liczba [cel]]
              Znajduje pierwsze liczba wolnych bloków, poczynając od cel i alokuje  je.  Dostępne
              również jako ffb.

       find_free_inode [katalog [tryb]]
              Znajduje  wolny  i-węzeł i alokuje go. Jeśli go podano, to argument katalog określa
              numer i-węzła katalogu, w którym ma zostać umieszczony  i-węzeł.  Drugi  opcjonalny
              argument tryb określa prawa nowego i-węzła (jeżeli w trybie mode ustawiony jest bit
              katalogu, to procedura alokacji będzie działać odmiennie).  Dostępne  również  jako
              ffi.

       freeb blok [liczba]
              Zaznacza blok o numerze blok jako niezaalokowany. Jeżeli podany zostanie opcjonalny
              argument liczba, to liczba bloków zaczynając  od  bloku  o  numerze  blok  zostanie
              zaznaczona jako niezaalokowana.

       freefrag [-c część_kb ]
              Wypisuje  fragmentację  wolnej  przestrzeni  w  aktualnie otwartym systemie plików.
              Jeśli poda się opcję -c, to polecenie freefrag  wypisze  liczbę  wolnych  części  o
              rozmiarze  część_kb.  Rozmiar  części  musi być potęgą dwójki i musi być większy od
              rozmiaru bloku systemu plików.

       freei określ-pliku [numer]
              Zwalnia i-węzeł podany przez określ-pliku. Jeśli poda się numer, to czyści  również
              numer-1 i-węzłów po podanym i-węźle.

       help   Pokazuje listę poleceń rozumianych przez debugfs.

       htree_dump określ-pliku
              Zrzuca  indeksowany  za pomocą haszy katalog określ-pliku, pokazując jego strukturę
              drzewa.

       icheck blok ...
              Pokazuje zestawienie i-węzłów używających jednego lub więcej bloków  określonych  w
              wierszu poleceń.

       inode_dump określ-pliku
              Wypisuje zawartość struktury i-węzła szesnastkowo i w formacie ASCII.

       imap określ-pliku
              Wypisuje położenie struktury danych i-węzła (w tabeli i-węzłów) określ-pliku.

       init_filesys urządzenie rozmiar-bloku
              Tworzy   system  plików  ext2  na  urządzeniu  urządzenie  z  rozmiarem  urządzenia
              rozmiar-bloku. Proszę zauważyć, że nie inicjuje  to  w  pełni  wszystkich  struktur
              danych;  aby to zrobić, proszę wykorzystać program mke2fs(8). Ta komenda jest tylko
              wywołaniem  funkcji  z  biblioteki  niskopoziomowej,  która  ustawia  superblok   i
              deskryptory bloków.

       kill_file określ-pliku
              Zwalnia  (dealokuje)  i-węzeł  określ-pliku  i  jego bloki. Proszę zauważyć, że nie
              usuwa to żadnych wpisów katalogu (jeśli istnieją) dotyczących  tego  i-węzła.   Aby
              usunąć (ang. unlink) plik, proszę zapoznać się z poleceniem rm(1).

       lcd katalog
              Zmienia  bieżący katalog roboczy debugfs na katalog na pierwotnym (native) systemie
              plików.

       ln określ-pliku plik-docelowy
              Tworzy dowiązanie zwykłe (twarde) o nazwie plik-docelowy,  do  pliku  określ-pliku.
              Proszę zauważyć, że nie dostosowuje to odpowiednio licznika odwołań w i-węźle.

       logdump [-acs] [-bblok] [-iokreśl-pliku] [-fdziennik] [plik-wyjściowy]
              Zrzuca  zawartość  dziennika  ext3.  Domyślnie  zrzuca,  i-węzeł  dziennika brany z
              superbloku. Można przesłonić ten wybór za pomocą opcji -i, która zrzuca dziennik  z
              wewnętrznego  i-węzła  podanego  jako  określ-pliku.  Zwykły  plik zawierający dane
              dziennika można podać za pomocą opcji -f. Opcja -s wykorzystuje informacje zapasowe
              z superbloku, do zlokalizowania dziennika.

              Opcja  -a  powoduje, że logdump wypisuje zawartość wszystkich bloków deskryptora. Z
              opcją -b logdump  wypisuje  wszystkie  rekordy  dziennika,  które  odnoszą  się  do
              podanego  bloku.  Opcja -c wypisuje zawartość wszystkich bloków z danymi, wybranymi
              przez opcje -a i -b.

       ls [-d] [-l] [-p] określ-pliku
              Wypisuje listę plików w katalogu określ-pliku. Flaga -d wypisuje usunięte  wpisy  w
              katalogu.  Flaga  -l wypisuje pliki za pomocą bardziej szczegółowego formatu. Opcja
              -p wypisze pliki w formacie, który jest łatwiejszy do przetworzenia  przez  skrypty
              oraz  łatwiej  jest rozpoznać ewentualne spacje i inne znaki niedrukowalne na końcu
              nazw plików.

       list_deleted_inodes [limit]
              Wypisuje usunięte i-węzły, opcjonalnie ograniczone do usuniętych limit sekund temu.
              Dostępne również jako lsdel.

              Polecenie  było  przydatne  do  usuwania  przypadkowo  skasowanych plików z systemu
              plików ext2. Niestety nie jest przydatne do tego celu w systemach plików  ext3  ani
              ext4, ponieważ bloki danych i-węzłów nie są już dostępne po zwolnieniu i-węzła.

       modify_inode określ-pliku
              Zmienia  zawartość  struktury  i-węzła o nazwie określ-pliku. Dostępne również jako
              mi.

       mkdir określ-pliku
              Tworzy katalog.

       mknod określ-pliku [p|[[c|b] główny poboczny]]
              Tworzy plik  specjalny  urządzenia  (potoku  nazwanego,  urządzenia  znakowego  lub
              blokowego).  Jeżeli  tworzone ma być urządzenie znakowe lub blokowe, to musi zostać
              podany główny (major) i poboczny (minor) numer urządzenia.

       ncheck [-c] numer-i-węzła ...
              Za pomocą żądanej listy numerów  i-węzłów  wypisuje  listę  nazw  ścieżek  do  tych
              i-węzłów.  Flaga -c włącza sprawdzania informacji o typie pliku we wpisie katalogu,
              upewniając się, że pasuje on do typu i-węzła.

       open [-weficD] [-b rozmiar_bloku] [-s superblok] urządzenie
              Otwiera system plików do edycji. Flaga -f wymusza  otwarcie  systemu  plików  nawet
              wtedy gdy posiada on nieznane lub niekompatybilne cechy, które normalnie zapobiegły
              by  otwarciu.   Opcja  -e  powoduje,  że  system  plików  jest  otwarty  w   trybie
              wyłączności. Opcje -b -c, -i, -s, -w i -D zachowują się tak samo jak te z debugfs.

       punch określ-pliku blok-początkowy [blok-końcowy]
              Usuwa  bloki  w i-węźle, poczynając od bloku-początkowego do bloku-końcowego. Jeśli
              nie poda się bloku-końcowego, to ta komenda zadziała jak polecenie  obcięcia  (ang.
              truncate), tzn. dealokowane będą wszystkie bloki od bloku-początkowego, aż do końca
              pliku.

       symlink określ-pliku cel
              Tworzy dowiązanie symboliczne.

       pwd    Pokazuje bieżący katalog roboczy.

       quit   Kończy pracę debugfs.

       rdump katalog[...] miejsce-docelowe
              Zrzuca rekurencyjnie katalog lub wiele  katalogów  wraz  z  zawartością  (włączając
              plik, dowiązania symboliczne i inne katalogi) w miejsce_docelowe, które powinno być
              istniejącym katalogiem na pierwotnym systemie plików.

       rm ścieżka
              Usuwa (ang. unlink) ścieżkę.  Jeśli  spowoduje  to,  że  i-węzeł  wskazywany  przez
              ścieżka  nie  będzie  posiadał innych odwołań, to dealokuje plik. Komenda ta działa
              jak funkcja systemowa unlink().

       rmdir określ-pliku
              Usuwa katalog określ-pliku.

       setb blok [liczba]
              Zaznacza blok o numerze blok jako zaalokowany. Jeżeli  podany  zostanie  opcjonalny
              argument liczba, to wtedy liczba bloków zaczynając od bloku o numerze blok zostanie
              zaznaczona jako zaalokowana.

       set_block_group num-dgb pole wartość
              Modyfikuje deskryptor grupy bloków określony przez num-dgb tak, że pole deskryptora
              pole będzie miało wartość wartość. Dostępne również jako set_bg.

       seti określ-pliku [liczba]
              Oznacza  i-węzeł  określ-pliku,  jako  użyty  w mapie bitów i-węzła. Jeśli poda się
              liczbę, to oznaczanych jest również liczba-1 i-węzłów po podanym i-węźle.

       set_inode_field określ-pliku pole wartość
              Modyfikuje i-węzeł określony przez  określ-pliku  tak,  że  pole  pole  na  wartość
              wartość.  Lista prawidłowych pól i-węzła, które mogą być ustawione tą komendą, może
              zostać wyświetlona za pomocą: set_inode_field -l. Dostępne również jako sif.

       set_mmp_value pole wartość
              Modyfikuje  dane  ochrony  przed  wielokrotnym  montowaniem  (ang.   multiple-mount
              protection  -  MMP) tak, że pole mmp pole, ma wartość wartość. Lista poprawnych pól
              MMP, które mogą być ustawione  tą  komendą,  może  zostać  wyświetlona  za  pomocą:
              set_mmp_value -l. Dostępne również jako smmp.

       set_super_value pole wartość
              Ustawia  pole  superbloku  pole  na  wartość  wartość.  Wszystkie  prawidłowe  pola
              superbloku, które mogą być ustawione tą komendą, mogą zostać wyświetlone za pomocą:
              set_super_value -l. Dostępne również jako ssv.

       show_super_stats [-h]
              Wyświetla zawartość superbloku i deskryptorów grup bloków. Jeżeli podana jest flaga
              -h, wypisywana jest tylko zawartość superbloku. Dostępne również jako stats.

       stat określ-pliku
              Wyświetla zawartość struktury i-węzła o nazwie określ-pliku.

       testb blok [liczba]
              Sprawdza, czy blok o numerze blok jest zaznaczony jako zaalokowany w mapie  bitowej
              bloku.   Jeżeli  podany  jest opcjonalny argument liczba, wtedy zostanie sprawdzona
              liczba bloków zaczynając od bloku o numerze blok.

       testi okresl-pliku
              Sprawdza, czy i-węzeł określ-pliku jest zaznaczony jako zaalokowany w mapie bitowej
              bloku.

       undel <numer-i-węzła> [ścieżka]
              Odwołuje  usunięcie  podanego  numeru  i-węzła  (który  musi  być  ujęty  w nawiasy
              trójkątne), dzięki czemu jego bloki  są  oznaczane  jako  w  użyciu  i  opcjonalnie
              dowiązuje odzyskany i-węzeł do podanej ścieżki. Po użyciu komendy undel powinno się
              zawsze uruchomić e2fsck, w celu odzyskania usuniętych plików.

              Proszę  zauważyć,  że  jeśli  odzyskuje  się  dużą  liczbę  usuniętych  plików,  to
              dowiązywanie  i-węzła  do  katalogu  może  wymagać  rozwinięcia  katalogu,  co może
              spowodować alokację bloku, który był  wcześniej  użyty  przez  jeden  z  plików  do
              odzyskania. Jest więc bezpieczniej odzyskać wszystkie i-węzły bez podawania ścieżki
              docelowej, a następnie, w kolejnym przebiegu, użyć komendy  link,  która  dowiązuje
              i-węzeł  do  ścieżki  docelowej,  lub  użyć  e2fsck do sprawdzenia systemu plików i
              dowiązania wszystkich odzyskanych i-węzłów do katalogu lost+found.

       unlink ścieżka
              Usuwa dowiązanie do i-węzła, określone  przez  ścieżkę.  Proszę  zauważyć,  że  nie
              dostosowuje to odpowiednio licznika odwołań w i-węźle.

       write plik-źródłowy plik-wyjściowy
              Kopiuje  zawartość  pliku-źródłowego  do nowo tworzonego pliku w systemie plików, o
              nazwie plik-wyjściowy.

       zap_block [-f plik] [-o przesunięcie] [-l długość] [-p wzorzec] numer-bloku

       Nadpisuje blok podany jako
              numer-bloku bajtami zerowymi (NUL) lub, jeśli podano opcję -p  bajtami  określonymi
              we  wzorcu.  Jeśli podano -f, to numer-bloku jest liczony w odniesieniu do początku
              pliku podanego jako określ-pliku. Opcje -o i -l  ograniczają  przedział  bajtów  do
              wyczyszczenia do podanego przesunięcia i długości w odniesieniu do początku bloku.

       zap_block [-f określ-pliku] [-b bit] numer-bloku
              Zamienia  porcje  bitów  fizycznego numeru-bloku. Jeśli podano -f, numer bloku jest
              blokiem logicznym liczonym od początku określ-pliku.

ZMIENNE ŚRODOWISKA

       DEBUGFS_PAGER, PAGER
              Program debugfs zawsze przesyła w potoku wyjście niektórych  komend  przez  program
              stronicujący.  Są  to następujące komendy: show_super_stats (stats), list_directory
              (ls), show_inode_info (stat), list_deleted_inodes (lsdel) i htree_dump. Można podać
              określony  program stronicujący za pomocą zmiennej środowiskowej DEBUGFS_PAGER lub,
              jeśli nie jest ustawiona, PAGER.

              Proszę zauważyć, że ponieważ program stronicujący jest używany zawsze,  to  less(1)
              nie  jest  szczególnie  dobry,  ponieważ  czyści  ekran przed wyświetleniem wyjścia
              komendy i czyści ekran, po  wyjściu  programu  stronicującego.  Wielu  użytkowników
              preferuje  używanie  less(1)  do większości zastosowań i jest to powód, dla którego
              dostępna jest zmienna  środowiskowa  DEBUGFS_PAGER,  która  przesłania  ogólniejszą
              zmienną środowiskową PAGER.

AUTOR

       debugfs zostało napisane przez Theodore Ts'o <tytso@mit.edu>.

ZOBACZ TAKŻE

       dumpe2fs(8), tune2fs(8), e2fsck(8), mke2fs(8), ext4(5)

TŁUMACZENIE

       Autorami  polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika man są: Wojtek Kotwica (PTM)
       <wkotwica@post.pl> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>.

       Polskie tłumaczenie jest częścią projektu manpages-pl; uwagi, pomoc, zgłaszanie błędów  na
       stronie   http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/.  Jest  zgodne  z  wersją   1.42.12
       oryginału.