Provided by: manpages-pl_20051117-1_all bug

NAZWA

       bison - generator parserów w wersji GNU (zastępuje program yacc)

SKŁADNIA

       bison [ -b przedrostek-nazwy-pliku ] [ --file-prefix=przedrostek-nazwy-
       pliku ] [ -d ] [ --defines ] [ -k ] [ --token-table ] [ -l  ]  [  --no-
       lines  ]  [  -n  ]  [  --no-parser  ] [ -o plik-wyjciowy ] [ --output-
       file=plik-wyjciowy ] [ -p przedrostek ] [ --name-prefix=przedrostek  ]
       [  -r  ]  [  --raw  ]  [ -t ] [ --debug ] [ -v ] [ --verbose ] [ -V ] [
       --version ] [ -y ] [ --yacc ] [ -h ] [ --help ] [  --fixed-output-files
       ] plik

OPIS

       bison jest generatorem parserów w stylu programu yacc(1) i powinien być
       zgodny z plikami wejściowymi stworzonym dla tego programu.

       Pliki wejściowe  powinny  mieć  rozszerzenie  .y  zgodnie  z  konwencją
       programu  yacc.   W  przeciwieństwie do plików tworzonych przez program
       yacc, pliki wyjściowe nie mają stałego przedrostka nazw,  lecz  używają
       przedrostka  nazwy  pliku  wejściowego.  Na  przykład,  plik  z  opisem
       gramatyki o nazwie parse.y posłuży do  stworzenia  parsera  w  pliku  o
       nazwie parse.tab.c, zamiast y.tab.c, jak w programie yacc.

       Ten opis opcji rozpoznawanych przez program bison został zaadaptowany z
       rozdziału Invocation pochodzącego z opisu bison.texinfo, który powinien
       być traktowany jako autorytatywne źródło informacji.

       bison  rozpoznaje  zarówno tradycyjne, jednoliterowe opcje, jak i łatwe
       do zapamiętania, długie nazwy opcji.  Długie nazwy  opcji  rozpoczynają
       się  od  --,  zamiast -.  Mogą być one skracane do takiej długości, aby
       nadal były unikalne.  Jeżeli  po  długiej  opcji  musi  nastepować  jej
       parametr, musi on być połączony z nazwą opcji znakiem =.

   OPCJE
       -b przedrostek-pliku
       --file-prefix=przedrostek pliku
              Określa  przedrostek  nazwy pliku stosowany do wszystkich plików
              wyjściowych.  Nazwy są tworzone zgodnie z  następującym  wzorem:
              file-prefix.c.

       -d
       --defines
              Utwórz  dodatkowy  plik  z  definicjami makroinstrukcji dla nazw
              symboli terminalnych zdefiniowanych w  pliku  gramatyki  oraz  z
              definicją  typu  wartości  semantycznej  YYSTYPE,  jak również z
              deklaracjami zmiennych zewnętrznych.

              Jeżeli plik z parserem nosi nazwę nazwa.c, to plik z definicjami
              zostanie nazwany nazwa.h.

              Ten  plik  jest  niezbędny,  jeżeli  chcesz  umieścić  definicję
              funkcji yylex w oddzielnym  pliku  źródłowym,  ponieważ  funkcja
              yylex  musi  mieć  dostęp  do kodów symboli terminalnych oraz do
              zmiennej yylval.

       -r
       --raw  Numery symboli terminalnych znajdujące się w  pliku  nazwa.h  są
              zazwyczaj  kompatybilne z programem Yacc. Jeżeli podana zostanie
              ta  opcja,  użyta  zostanie  numeracja   charakterystyczna   dla
              programu  Bison. (numeracja programu Yacc rozpoczyna się od 257,
              z wyjątkiem symboli  jednoznakowych;  Bison  numeruje  wszystkie
              symbole po kolei poczynając od liczby 3).

       -k
       --token-table
              Ta  opcja  powoduje,  że  w  pliku name.tab.c znajdzie się lista
              symboli terminalnych posortowana pod względem  wartości  symboli
              (nie  nazw);  jest  to  zdefiniowane w tablicy yytname.  W pliku
              znajdą  się  również  definicje   stałych   YYNTOKENS,   YYNNTS,
              YYNRULES, i YYNSTATES.

       -l
       --no-lines
              Nie   umieszczaj   w   pliku   z   parserem  poleceń  #line  dla
              preprocesora. Normalnie bison umieszcza  je  w  tym  pliku,  aby
              kompilator  oraz debuggery wykazywały błędy w kontekście twojego
              pliku źródłowego z gramatyką. Ta opcja powoduje, że  błędy  będą
              wykazywane w kontekście pliku zawierającego parser, traktując go
              jak niezależny plik na równych prawach.

       -n
       --no-parser
              Nie generuj kodu parsera; generuj  tylko  deklaracje.  Utworzony
              plik  name.tab.c  będzie  zawierał wyłącznie deklaracje stałych.
              Dodatkowo,  w  pliku  name.act  znajdzie  się  wyrażenie  switch
              zawierające wszystkie przetłumaczone definicje akcji.

       -o plik-wyjciowy
       --output-file=plik-wyjciowy
              Określ  nazwę pliku wyjciowego zawierającego definicję parsera.

              Nazwy pozostałych plików są tworzone z nazwy  pliku  wejciowego
              zgodnie z zasadami opisanymi przy opcjach -v i -d.

       -p przedrostek
       --name-prefix=przedrostek
              Przedrostek  nazw  zewnętrznych  symboli używanych przez parser.
              Zastępuje standardowy przedrostek yy.   Symbole,  których  nazwy
              ulegną  zmianie,  to  yyparse, yylex, yyerror, yylval, yychar, i
              yydebug.

              Na przykład, jeżeli użyjesz opcji -p c, wówczas  powyższe  nazwy
              będą miały postać cparse, clex, itd.

       -t
       --debug
              Umieść   w   pliku   z   parserem   makrodefinicję  YYDEBUG  aby
              skompilowany został kod pomagający diagnozować  problemy  (debug
              code).

       -v
       --verbose
              Utwórz dodatkowy plik z dokładnym opisami stanów parsera i akcji
              podejmowanych dla każdego kolejnego symbolu w tych stanach.

              Ten  plik  opisuje  również  wszystkie  konflikty;  zarówno   te
              rozwikłane  przez następstwo operatorów, jak i te nierozwikłane.

              Nazwa pliku z opisem jest tworzona przez usunięcie .tab.c lub .c
              z nazwy pliku zawierającego parser i dodanie .output.

              Na  przykład, jeżeli plikiem wejściowym jest foo.y, wówczas plik
              zawierający parser nosi nazwę foo.tab.c.  Plik z  opisem  stanów
              będzie nazwany foo.output.

       -V
       --version
              Wypisz numer wersji i zakończ działanie programu

       -h
       --help Wypisz spis opcji i zakończ działanie programu.

       -y
       --yacc
       --fixed-output-files
              Ma  to  samo  działanie,  co  opcja -o y.tab.c; Plik zawierający
              parser nosi nazwę y.tab.c, a pozostałe pliki y.output i y.tab.h.
              Ta opcja powoduje naśladowanie konwencji programu yacc nazywania
              plików.  Poniższy skrypt może być używany jako program yacc:

              bison -y $*

       Długie nazwy opcji mogą być również poprzedzane przez `+' zamiast `--',
       ze  względu na kompatybilność z poprzednimi wersjami.  W przyszłości ta
       możliwość ma być usunięta, ponieważ jest niekompatybilna ze  standardem
       POSIX.2

PLIKI

       /usr/local/lib/bison.simple   prosty parser
       /usr/local/lib/bison.hairy    skomplikowany parser

ZOBACZ TAKŻE

       yacc(1)
       Opis   Bison   Reference   Manual,  zawarty  w  pliku  bison.texinfo  w
       dystrybucji źródłowej programu bison

DIAGNOSTYKA

       Wszystkiego można się łatwo domyślić.

                                     local                            bison(1)