Provided by: manpages-pl_20051117-1_all bug

NAZWA

       df - raport wolnego i zajętego miejsca na dysku

SKŁADNIA

       df [opcja]...  [plik]...

OPIS

       Dokumentacja  niniejsza nie jest już utrzymywana i może być niedokładna
       lub niekompletna.  Autorytatywnym  źródłem  jest  obecnie  dokumentacja
       Texinfo.  Dostęp do niej uzyskasz wpisując w wierszu poleceń:
              pinfo df
       lub
              info df.

       Ta strona podręcznika opisuje polecenie df w wersji GNU.

       df  wyświetla rozmiar przestrzeni dyskowej wykorzystanej i dostępnej na
       systemach plików, zawierającym każdy z podanych argumentów nazw  pliku.
       Jeśli  nie  podano  żadnej  nazwy  pliku, pokazywana jest ilość miejsca
       wykorzystanego  i  dostępnego  na  wszystkich  zamontowanych  systemach
       plików.   Przestrzeń  jest mierzona w blokach po 1K, ale może to zostać
       unieważnione,  m.in.   przez   zdefiniowanie   zmiennej   środowiskowej
       POSIXLY_CORRECT  (w  tym przypadku używane są bloki po 512B). Więcej na
       ten temat znajdziesz w sekcji `Rozmiar bloku' podręcznika fileutils(1).

       Jeśli  argument  jest absolutną nazwą pliku węzła urządzenia dyskowego,
       zawierającego podmontowany system plików, to df pokazuje ilość  miejsca
       dostępną na tym systemie plików, a nie na systemie plików, zawierającym
       węzeł  urządzenia  (tj.  systemie  root).  Ta  wersja  df  nie  potrafi
       pokazywać  miejsca  dostępnego  na  niezamontowanych  systemach plików,
       ponieważ na większości rodzajów systemów zrobienie tego  wymaga  wielce
       nieprzenośnej i dogłębnej wiedzy o strukturach danego systemu plików.

   OPCJE
       -a, --all
              Ujmuje  w  zestawieniu systemy plików, mające zero bloków (które
              domyślnie są pomijane). Takie systemy plików  są  typowo  pseudo
              systemami  przeznaczonymi do specjalnych zadań, takich jak wpisy
              automountera. Również  systemy  plików  typu  ignore  lub  auto,
              obsługiwane  przez  niektóre  systemy operacyjne, są włączane do
              raportu wyłącznie dzięki tej opcji.

       --block-size=rozmiar
              Używa bloków o wielkości rozmiar bajtów.

       -h, --human-readable
              Pokazuje  objętości  w  postaci  czytelniejszej  dla  człowieka,
              dodając literowe przyrostki określające potęgi 1024, np. `M' dla
              megabajtów. `M' oznacza 1.048.576 bajtów. Jeżeli  wolisz  potęgi
              1000 - użyj opcji -H (--si).

       -H, --si
              Podobnie jak --human-readable, ale posługuje się potęgami 1000 a
              nie 1024. (SI - Międzynarodowy System Miar definiuje  przyrostki
              potęg 1000).  Przy zastosowaniu tej opcji przyrostek `M' oznacza
              1.000.000 bajtów. Posłuż się opcją -h (--human-readable),  jeśli
              wolisz potęgi 1024.

       -i, --inodes
              Wypisuje  użycie i-węzłów zamiast użycia bloków. I-węzeł (inode,
              skrót  od  "index  node"  /węzeł  indeksowy/)  jest   specjalnym
              rodzajem bloku dyskowego, który zawiera dane dotyczące pliku jak
              np. jego właściciele, prawa, czasy pliku i położenie na dysku.

       -k, --kilobytes
              Pokazuje rozmiary w blokach 1024-bajtowych  (kilobajtach).   Jak
              --block-size=1024.    Przesłania  to  domyślną  wielkość  bloku.
              Zobacz `Rozmiar bloku' w fileutils(1).

       -l, --local
              Ogranicza  raport  do  lokalnych  systemów   plików.   Domyślnie
              wykazywane są także zdalne systemy plików.

       -m, --megabytes
              Podobnie jak --block-size=1048576.

       --no-sync
              Nie  wywołuje  sync  przed  uzyskaniem  informacji  o zajętości.
              Powoduje to, że df  działa  znacząco  szybciej  na  systemach  z
              wieloma dyskami, ale na niektórych systemach (szczególnie SunOS)
              wyniki  mogą  być  nieco  nieaktualne.    Jest   to   zachowanie
              domyślnie.

       -P, --portability
              Używa  formatu  wyjściowego  POSIX-a.  Jest on taki jak domyślny
              format, poza tym, że:

                 1. Dla każdego systemu plików dane  go  dotyczące  są  zawsze
                 wypisywane  w  dokładnie jednym wierszu; urządzenie montowane
                 nigdy nie jest wstawiane w linii samo.  Znaczy to,  że  jeśli
                 nazwa  montowanego urządzenie jest dłuższa niż 20 znaków (jak
                 w przypadku niektórych zamontowanych systemów sieciowych), to
                 kolumny będą źle wyrównane.

                 2.  Wartości niecałkowite wypisywane są jako liczby całkowite
                 z zaokrągleniem w górę, zamiast  arytmetycznego  zaokrąglania
                 do najbliższej całkowitej.

                 3.  Etykiety  w  wierszu  nagłówkowym  zmienione  są  tak, by
                 wypełnić wymagania POSIX.

       -sync  Przed  uzyskaniem  informacji  o  zajętości   wywołuje   funkcję
              systemową  sync.   Na  niektórych  systemach (szczególnie SunOS)
              zyskuje się bardziej  aktualne  wyniki,  ale  ogólnie  opcja  ta
              spowalnia  działanie  df,  szczególnie  przy  wielu  lub  bardzo
              obciążonych systemach plików.

       -T, --print-type
              Dla każdego systemu plików wypisuje  jego  typ.  Użyte  tu  typy
              plików  są  tymi samymi, które można włączać lub pomijać opcjami
              -t i -x.  Konkretne wypisywane wartości typu zależą od tego,  co
              obsługuje  dany  system.  Poniżej podano kilka powszechnych nazw
              (ta lista z pewnością nie jest wyczerpująca):

              nfs    System plików NFS, tj. zamontowany poprzez sieć  z  innej
                     maszyny.  Wydaje  się,  że  jest  to jedyna nazwa systemu
                     plików używana jednolicie we wszystkich systemach.

              4.2, ufs, efs...
                     System plików na  lokalnie  zamontowanym  dysku  twardym.
                     (System   może  obsługiwać  więcej  niż  jeden  typ  tego
                     rodzaju: robi to Linux).

              hsfs, cdfs
                     System plików na dysku CD-ROM. HP-UX  używa  nazwy  cdfs,
                     większość  pozostałych  systemów posługuje się nazwą hsfs
                     (`hs' od `High Sierra').

              pcfs   System plików MS-DOS, zwykle na dyskietce.

       -t, --type=typ_fsfR
              Ogranicza raport  do  systemów  typu  typ_fs.   Można  wykluczyć
              więcej  niż  jeden  typ  systemu  podając opcję -t wielokrotnie.
              Domyślnie nie są pomijane żadne typy systemów plików.

       -x, --exclude-type=typ_fs
              Nie ujmuje systemów plików typu typ_fs.  Więcej  typów  systemów
              można wykluczyć podając opcję -x wielokrotnie.  Domyślnie nie są
              pomijane żadne typy systemów plików.

       -v     Ignorowana; istnieje dla zgodności z wersjami df z Systemu V.

       --help Wyświetla informację o stosowaniu programu i dostępnych opcjach,
              kończy działanie.

       --version
              Wyświetla numer wersji programu i kończy działanie.

AUTOR

       Napisane  przez  Torbjorna  Granlund, Davida MacKenzie, Larry'ego McVoy
       oraz Paula Eggert.

ZGŁASZANIE BŁĘDÓW

       Błędy proszę zgłaszać, w jęz.ang., do <bug-fileutils@gnu.org>.

COPYRIGHT

       Copyright (C) 1999 Free Software Foundation, Inc.
       This is free software; see the source for copying conditions.  There is
       NO  warranty;  not even for MERCHANTABILITY or FITNESS FOR A PARTICULAR
       PURPOSE.

ZOBACZ TAKŻE

       du(1), sync(1), sync(2), fileutils(1).

OD TŁUMACZA

       Zaktualizowano  i  poszerzono  wg  dokumentacji  Texinfo  dla  narzędzi
       plikowych GNU wersji 4.01.