Provided by:
manpages-pl_20051117-1_all 
NAZWA
dxpc - różnicowy kompresor protokołu X
WERSJA
3.8.0
SKŁADNIA
dxpc [wspólne] [klient | serwer] [połączenie]
[wspólne] opcje:
-p numer_portu -f -k -v -s poziom_debugowania -l log_file
[klient] opcje (dla procesu KLIENT-a):
-i poziom_kopresji -d numer_dispalya -u
[serwer] opcje (dla procesu SERWER-a):
-D display
[połączenie] opcje:
nazwa_hosta -w
OPIS
dxpc jest kompresorem protokołu X stworzonym w celu zwiększenia
szybkości "transmisji" aplikacji X11 uruchamianych przez wolne łącza
(np.: telefoniczne połączenia PPP).
dxpc musi być uruchomiony po obu stronach łącza. Na jednym z hostów -
gdzie pracuje rzeczywisty X serwer - dxpc pracuje w trybie "serwera
proxy", na drugim w trybie "klienta proxy". "Klient proxy" musi być
uruchomiony jako pierwszy. W czasie startu "serwer proxy" nawiązuje
połączenie z "klientem". (Zauważ, że wersje dxpc sprzed 3.3.1 używają
odwrotnej konwencji.) Kiedy jeden z procesów dxpc jest przerywany,
drugi automatycznie wyłącza się również.
"Klient proxy" naśladuje X-serwer. Aplikacje X-klienta łączą sie z
"klientem proxy" używając displaya "unix:8" (lub <nazwa_hosta>:8 ; dxpc
wspomaga zarówno domeny UNIX-owe jak i gniazda TCP). "Klient proxy"
przechwytuje wywołania X-owe od aplikacji, kompresuje je i wysyła do
"serwera proxy". "Serwer" dekompresuje je i przesyła do rzeczywistego
serwera X. Podobnie "serwer proxy" otrzymuje zdarzenia, odpowiedzi i
błędy od rzeczywistego X-serwera, kompresuje i przesyła do "klienta
proxy", który po dekompresji śle je do aplikacji klienta.
Stopień kompresji dxpc zależy od typu aplikacji X-owej. Dla większości
aplikacji dxpc uzyskuje wyniki kompresji od 3:1 do 6:1.
MODY PRACY
dxpc może pracować w jednym z dwóch stanów: stanie nawiązywania
połączenia (nasuchiwanie lub czenie) i stanie pracy w Systemie X
(klient lub serwer). Każda sesja pracy w dxpc zawsze zaczyna sie od
stanu nawiązywnia połączenia po czym - jeżeli połączenie jest nawiązane
- przechodzi do stanu pracy w Systemie X.
Nasuchiwanie oczekuje na inicjację połączenia TCP - między dwoma
procesami - przez czenie. Nasuchiwanie musi być zawsze uruchamiane
jako pierwsze. czenie jest inicjatorem połączenie TCP z
nasuchiwaniem. dxpc startuje w trybie czenia jeżeli podany jest
argument nazwa_hosta (zobacz: opcje połączenie, powyżej). W innym
przypadku startuje w trybie nasuchiwania.
Proces serwera jest zwykle umiejscowiony na tej samej maszynie, na
której pracuje rzeczywisty X-serwer i odpowiada za wyświetlanie
aplikacji, proces klienta zaś na maszynie, gdzie jest uruchomiona
aplikacja X i odpowiada on za przekazywanie wyniku pracy aplikacji do
procesu serwera. Domyślna kolejność pracy dxpc jest następujaca: tryb
nasuchiwania, a po zestawieniu połączenia tryb klienta (jeżeli nie
użyto argumentu nazwa_hosta) lub tryb czenia, a po połączeniu tryb
serwera. Opcja -w zmienia ta kolejność (tj.: nasuchiwanie-serwer lub
czenie-klient).
Na przykład komenda dxpc host.w_pracy.com startuje dxpc w trybie
czenia (ponieważ jest użyty argument nazwa_hosta) i potem serwera (bo
opcja -w nie zostala użyta). Komenda dxpc -w startuje dxpc w trybie
nasuchiwania (bo nie ma argumentu nazwa_hosta) i potem serwera (bo
opcja -w zmienia standardowe wywolanie)
Opcje
-d numer_displaya
Ustawia numer displaya, który dxpc imituje. Domyślnie dxpc
przyjmuje wartość 8 (opcja ignorowna w trybie "serwer
proxy").
-f Powoduje powielenie się (forkowanie) dxpc i start jako
daemon. Drukowanie komunikatów na wyjście standardowe (poza
błędami) jest wstrzymane, statystyki również. Proces
daemona może być wyłączony przez (kolejne) użycie dxpc z
opcją fB-k.
-k Powoduje przeczytanie numeru PID z pliku blokującego w
katalogu domowym użytkownika (~/.dxpc.pid-HOST-USER-PORT) i
przesłanie sygnału SIGKILL do pracującego procesu dxpc.
Plik blokujący istnieje jedynie jeżeli dxpc zostało
uruchomione z opcja -f.
-l log_file Z tą opcją dxpc zapisuje komunikaty i informacje
statystyczne do pliku dziennika log_file. Opcja
szczególnie użyteczna z -f.
-p numer_portu
Ta opcja ustawia port TCP, który będzie używany do
komunikacji między "klientem proxy" i "serwerem proxy".
Wartość domyślna 4000.
-s(1|2) Wyświetla raport o poziomie kompresji. W trybie "klienta
proxy" dxpc wypisuje raport o kompresji na podstawie
komunikatów od X-klienta, w trybie "serwera proxy" na
podstawie komunikatów X-serwera. Z opcją -s1 dxpc
informuje o poziomie kompresji w postaci skróconej, z -s2 w
postaci szczegółowej. Większości użytkowników z pewnością
wystarczy opcja -s1.
-u -t Normalnie dxpc w trybie "klienta proxy" imituje display :8
(zarówno w przypadku gniazd TCP jak i domen UNIX-owych).
Opcja -u zabrania dxpc używania domen UNIX-owych, a -t
gniazd TCP. (Opcje są ignorowane w trybie "serwer proxy").
-v dxpc z opcją -v wypisuje numer wersji, informacje o prawach
autorskich i kończy pracę.
-w Odwraca kolejność "sluchania" i "inicjowania" w stanie
nawiązywania połączenia. Oznacza to, że klient będzie
inicjował połączenia z serwerem. W miejsce komend
uruchamiających: klienta dxpc -f i serwera dxpc -f
serwer.w_pracy.com można użyć: dxpc -w -f
serwer.w_domu.priv - start klienta i dxpc -w -f - start
serwera. Opcja -w jest użyteczna dla startu "klienta proxy"
za firewallem.
nazwa_hosta Argument nazwa_hosta musi być użyty w trybie "serwera
proxy" w celu identyfikacji maszyny (po nazwie bądź po
adresie IP), na której uruchomiony jest dxpc w trybie
"klienta proxy". (Obecność tego argumentu implikuje start w
trybie "serwera proxy", jego brak w trybie "klienta
proxy").
-D display Ustawia (display) hosta, na który przesyłane będą aplikacje
X. Domyślnie jest to zmienna środowiska DISPLAY.
-i(0..9|99|999)
Kontrola kompresji bitmap. (Opcja -i może być używana na
kliencie albo - jeżeli podano opcje -w - na serwerze, w
pozostałych przypadkach jest ignorowana.) Numer odpowiada
za poziom kompresji; wyższe poziomy dają lepszą kompresję
ale kosztem CPU i pamięci (głównie na "kliencie proxy").
Aktulna lista poziomów i typów kompresji jest podana
ponizej.
0 : Bez kompresji (oprócz dxpc 3.7.0, gdzie daje bardzo
słabą kompresję).
1 : kompresja LZO lzo1x_1; bardzo szybka, małe zużycie CPU,
rozsądny poziom kompresji.
2-9: kompresja LZO wariant lzo1c_n . lzo1c_2 wydaje sie być
gorsza niż lzo1x_1.
99: kompresja LZO lzo1c_99. Wolna ale bardzo dobra
kompresja. Zanotowano niespodziewane błędy. Nie zalecana.
999: kompresja LZO lzo1x_999. Wolna (ale wystarczająco
szybka dla połączeń 128k ISDN, przy korzystaniu z Pentium
II/300 nie używa - nawet chwilowo - pełnej mocy procesora).
Wartość domyślna i zalecana.
PRZYKŁADY
W przypadku użycia rzeczywistego X-serwera na lokalnej maszynie
(pc_w_domu) i korzystania z aplikacji na zdalnym systemie
(serwer.praca.com) wyświetlanych na lokalnej maszynie.
Na zdalnej maszynie serwer.praca.com
$ export DISPLAY=pc_w_domu:0 (sh lub bash)
lub $ setenv DISPLAY pc_w_domu:0 (csh lub tcsh)
$ dxpc -f
$ export DISPLAY=unix:8 (sh lub bash)
lub $ setenv DISPLAY unix:8 (csh lub tcsh)
Na lokalnej maszynie
$ export DISPLAY=unix:0 (sh lub bash)
lub $ setenv DISPLAY unix:0 (csh lub tcsh)
$ dxpc -f serwer.praca.com
Teraz znów na zdalnej maszynie
$ xterm&
$ xemacs&
itd...
DXPC I XAUTH
Jeżeli używasz autoryzacji X z plikiem .Xauthority na lokalnej
maszynie, gdzie pracuje rzeczywisty X-serwer powinieneś dostosować plik
.Xauthority na maszynie, gdzie dxpc jest uruchomione w trybie "klienta
proxy". Jedną z dróg do tego prowadzących jest:
.sp Skopiowanie pliku ~/.Xauthority z lokalnej maszyny na zdalną
(gdzie jest "klient proxy").
.sp Wydanie polecenia
$ xauth list
w celu obejrzenia kluczy autoryzacyjnych. Jedna z linijek w wydruku
powinna zawierać Twój display X i wyglądać podobnie do:
<Twoj_host>/unix:0 MIT-MAGIC-COOKIE-1 <HEX>
Na maszynie, na której pracuje "klient proxy" należy "dodać" tę linię
do pliku .Xauthority, ale z "oszukanym" X-displayem (DISPLAY z serwera,
gdzie "klient proxy" nasłuchuje). Opcja "add" komendy xauth realizuje
to następująco
$ xauth add <host>/unix:8 MIT-MAGIC-COOKIE-1 <HEX>
gdzie <host> jest nazwą maszyny, gdzie jest uruchomiony "klient proxy".
Po wykonaniu tego polecenia powinno być możliwe bezproblemowe używanie
dxpc.
Uwaga: W przypadku połączeń przez slogin (ssh) wydruk z komendy
$ xauth list
może być inny. Warto przed podaniem w/w komendy skorzystać z
$ echo $DISPLAY
AUTOR
Brian Pane
POMOC
Kevin Vigor (kevin@vigor.nu)
PODZIĘKOWANIA
dxpc zaadoptowało wiele koncepcji z systemu HBX i FHBX
(http://www.cs.dartmouth.edu/~jmd/decs/DECSpage.html).
Dziekuję wszystkim użytkownikom, którzy przesyłali sugestie i uwagi.
ZOBACZ TAKŻE
xauth(1), plik README z dytrybucji dxpc.
OD TŁUMACZA
Dodano kilka słów w sekcji PRZYKŁADY.