Provided by:
manpages-pl_20051117-1_all 
NAZWA
tclsh - Prosta powłoka zawierająca interpreter Tcl
SKŁADNIA
tclsh ?nazwapliku param param ...?
_________________________________________________________________
OPIS
Tclsh jest powłokopodobną aplikacją, która odczytuje i interpretuje
polecenia Tcl ze standardowego wejścia lub pliku. Jeśli zostanie
uruchomiona bez parametrów działa w trybie interaktywnym czytając
polecenia Tcl ze standardowego wejścia i wyświetla rezultaty i
komunikaty o błędach na standardowym wyjściu. Swoje działanie kończy w
momencie podania komendy exit lub jeśli standardowe wejście dotrze do
końca pliku. Jeśli w katalogu domowym użytkownika istnieje plik
.tclshrc, tclsh zinterpretuje ten plik jako skrypt Tcl tuż przed
odczytaniem pierwszego polecenia ze standardowego wejścia.
PLIKI SKRYPTÓW
Jeśli tclsh jest wywołany z parametrami, wtedy pierwszy parametr jest
nazwą pliku skryptu, a reszta parametrów jest dostępna w skrypcie jako
zmienne (patrz niżej). Zamiast czytać polecenia ze standardowego
wejścia tclsh będzie odczytywać polecenia Tcl z pliku o podanej nazwie.
Tclsh zakończy działanie kiedy dotrze do końca pliku. W tym przypadku
nie następuje automatyczne przetwarzanie .tclshrc, ale w razie potrzeby
plik skryptu może zawsze z niego korzystać.
Jeśli utworzysz plik ze skryptem Tcl, którego pierwsza linia zawierać
będzie
#!/usr/local/bin/tclsh
i jeśli nadasz mu prawa do wykonywania, możesz wtedy uruchomić plik
skryptu bezpośrednio z powłoki. Zakładamy, że tclsh został
zainstalowany domyślnie w /usr/local/bin. Jeśli został zainstalowany w
innym miejscu, będziesz musiał zmodyfikować powyższą linię, tak aby
była zgodna z twoją instalacją. Wiele systemów UNIX nie pozwala aby
linia zaczynająca się od #! miała długość większą niż 30 znaków, więc
upewnij się czy plik wykonywalny tclsh może być dostępny przy użyciu
krótkiej nazwy pliku.
Lepszym sposobem może być rozpoczynanie plików ze skryptami tymi trzema
liniami:
#!/bin/sh
# następna linia uruchamia tclsh \
exec tclsh "$0" "$@"
Sposób ten można uznać za lepszy od poprzedniego z trzech powodów. Po
pierwsze, położenie binariów tclsh nie musi być ściśle określone w
skrypcie: mogą być one umieszczone gdziekolwiek w ścieżce szukania
twojej powłoki (PATH). Po drugie, dzięki temu można obejść 30-znakowe
ograniczenie nazwy pliku z poprzedniego przypadku. Po trzecie, ten
sposób zadziała nawet wtedy, kiedy tclsh sam jest skryptem powłoki (tak
dzieje się w niektórych systemach, żeby obsłużyć wiele architektur lub
systemów operacyjnych: tclsh wybiera jeden z kilku binariów do
uruchomienia). Te trzy linie sprawiają, że zarówno sh jak i tclsh
wykonują skrypt, ale exec jest wykonywany jedynie przez sh. Powłoka sh
przetwarza skrypt jako pierwsza, traktuje drugą linię jako komentarz i
wykonuje linię trzecią. Polecenie exec sprawia, że powłoka sh
zaprzestaje dalszego przetwarzania i zamiast tego uruchamia tclsh,
który przetworzy cały skrypt jeszcze raz. W momencie uruchomienia,
tclsh traktuje trzy pierwsze linie jako komentarz, ponieważ na końcu
drugiej linii jest backslash, który powoduje, że trzecia linia jest
traktowana jako część komentarza z linii drugiej.
ZMIENNE
Tclsh posiada następujące zmienne:
argc Zawiera liczbę parametrów param (0 jeśli brak) z
wyłączeniem nazwy pliku skryptu.
argv Zawiera listę Tcl, której elementami są parametry param
lub jest pusta jeśli nie ma parametrów param.
argv0 Zawiera nazwpliku jeśli była podana. W innym przypadku
zawiera nazwę pliku, z którego uruchomiono tclsh.
tcl_interactive
Zawiera wartość 1 jeśli tclsh był uruchomiony w trybie
interaktywnym (nie podano nazwypliku i wejście
standardowe jest urządzeniem terminalowym), w innym
przypadku zawiera 0.
ZNAKI ZACHĘTY
Kiedy tclsh jest uruchomiony w trybie interaktywnym, normalnie, po
każdym poleceniu wyświetla znak zachęty ``% ''. Można jednak zmienić
znak zachęty poprzez ustawienie zmiennych tcl_prompt1 i tcl_prompt2.
Jeżeli zmienna tcl_prompt1 jest ustawiona, musi ona zawierać skrypt Tcl
wyświetlający znak zachęty. Zamiast wyświetlania znaku zachęty tclsh
wykona skrypt zawarty w zmiennej tcl_prompt1. Zmienna tcl_prompt2 jest
używana jeżeli bieżące polecenie nie jest skończone, a jego wpisywanie
zostało przeniesione do nowej linii. W przypadku, gdy tcl_prompt2 nie
jest ustawione nie jest wyświetlany znak zachęty dla niedokończonych
poleceń.
SŁOWA KLUCZOWE
parametr, interpreter, znak zachęty, plik skryptu, powłoka