Provided by: manpages-pl_20051117-1_all bug

NAZWA

       vim - udoskonalony vi, tekstowy edytor programistów

SKŁADNIA

       vim [opcje] [plik ..]
       vim [opcje] -
       vim [opcje] -t tag
       vim [opcje] -q [plik_z_błędami]

       ex
       view
       gvim gview evim eview
       rvim rview rgvim rgview

OPIS

       vim  jest  edytorem  tekstów,  kompatybilnym z vi i może być używany do
       edycji wszystkich rodzajów tekstu.  Jest szczególnie użyteczny  podczas
       edycji programów.

       vim  ma wiele ulepszeń w stosunku do vi: wielopoziomowe undo, możliwość
       pracy z wieloma oknami i buforami, podświetlanie składni, edycja  linii
       komend,  dokańczanie  nazw  plików,  pomoc  on-line, itp.  Podsumowanie
       różnic między vim a vi można uzyskać, wpisując ":help vi_diff.txt".

       Podczas pracy z edytorem vim za pomocą polecenia ":help" można  uzyskać
       pomoc  z systemu pomocy on-line.  Zobacz poniżej, sekcja POMOC ON-LINE.

       Najczęściej vim jest używany do edycji pojedynczego pliku i wywoływany:

            vim plik

       Ogólniej, vim jest uruchamiany tak:

            vim [opcje] [lista_plików]

       Jeżeli  lista_plików  nie  jest podana, to edytor uruchomi się z pustym
       buforem.  W przeciwnym razie  dokładnie  jedna  z  poniższych  czterech
       opcji  może  być  użyta do wyboru jednego lub większej liczby plików do
       edycji.

       plik ...    Lista plików.  Pierwszy z nich  będzie  aktualnym  plikiem,
                   przeczytanym do bufora. Kursor ustawi się w pierwszej linii
                   bufora. Poleceniem  ":next"  można  przejść  do  następnych
                   plików.   Aby  edytować  plik, którego nazwa zaczyna się od
                   myślnika, należy poprzedzić listę plików przez "--".

       -           Plik  do  edycji  jest  czytany  ze  standardowego  wejścia
                   (stdin). Polecenia są brane ze standardowego wyjścia błędów
                   (stderr), które powinno być terminalem.

       -t {tag}    Plik do edycji  i  początkowa  pozycja  kursora  zależą  od
                   wzorca  "tag",  swego  rodzaju  etykiety,  do której należy
                   przeskoczyć.  Wzorzec {tag} jest szukany w  pliku  wzorców,
                   po  jego  znalezieniu  skojarzony  plik zostanie otwarty do
                   edycji,  a  skojarzone  ze   wzorcem   polecenie   zostanie
                   wykonane.   Najczęściej ta funkcjonalność jest pomocna przy
                   pisaniu programów w  C;  wtedy  {tag}  powinien  być  nazwą
                   funkcji.    Wynik  jest  taki,  że  zostanie  otwarty  plik
                   zawierający tę funkcję, a kursor ustawi się na początku tej
                   funkcji.  Zobacz ":help tag-commands".

       -q [plik_z_błędami]
                   Uruchamia   edytor   w   trybie  quickFix.   Wczytuje  plik
                   [plik_z_błędami] i  wyświetla  pierwszy  błąd.  Jeżeli  nie
                   został  podany  argument [plik_z_błędami], nazwa pliku jest
                   brana z wartości opcji 'errorfile' (domyślnie  "AztecC.Err"
                   na Amidze, "errors.err" w innych systemach).  Kolejne błędy
                   można wyświetlić za pomocą polecenia ":cn".   Patrz  ":help
                   quickfix".

       Zachowanie  vima  zależy  od  nazwy  pod  jaką  wywołano  edytor  (plik
       wykonywalny może być wciąż tym samym plikiem).

       vim       Normalne  uruchomienie,   wszystkie   opcje   mają   wartości
                 domyślne.

       ex        Uruchamia  edytor w trybie Ex.  Przejście do normalnego trybu
                 za pomocą polecenia ":vi".  Tak samo  działa  argument  linii
                 poleceń  "-e".

       view      Uruchamia  edytor  w  trybie tylko do odczytu, bez możliwości
                 zapisywania plików.  Tak samo działa argument  linii  poleceń
                 "-R".

       gvim gview
                 Wersja okienkowa (GUI), uruchamia nowe okno.  Tak samo działa
                 argument linii poleceń  "-g".

       evim eview
                 Wersja okienkowa (GUI),  w  łatwym  trybie.   Uruchamia  nowe
                 okno.  Tak samo działa argument linii poleceń  "-y".

       rvim rview rgvim rgview
                 Jak  powyższe,  ale  z  ograniczeniami.  Nie  będzie  możliwe
                 uruchomienie  powłoki  z  poziomu  edytora  ani   zawieszenie
                 (suspend)  vima.   Tak  samo  działa  argument  linii poleceń
                 "-Z".

OPCJE

       Opcje mogą być podane w jakimkolwiek porządku, przed nazwami plików lub
       za  nimi.   Opcje  niewymagające argumentu mogą być połączone za jednym
       znakiem myślnika.

       +[num]      Kursor będzie ustawiony w  linii  "num"  pierwszego  pliki.
                   Jeżeli  nie  podano  wartości  "num",  kursor  ustawi się w
                   ostatniej linii.

       +/{pat}     Kursor będzie ustawiony  na  pierwszym  wystąpieniu  wzorca
                   {pat}  w  pierwszym  pliku.  Zobacz ":help search-pattern",
                   aby wyświetlić listę możliwych wzorców wyszukiwania.

       +{polecenie}

       -c {polecenie}
                   {polecenie} zostanie wykonane  po  przeczytaniu  pierwszego
                   pliku.   {polecenie} jest interpretowane jako polecenie Ex.
                   Jeżeli ciąg {polecenie} zawiera spacje, musi  być  ujęty  w
                   cudzysłowy  (w  zależności od używanej powłoki).  Przykład:
                   vim "+set si" main.c
                   Uwaga: Można użyć do 10 poleceń  "+" lub "-c".

       -S {plik}   Skrypt {plik} zostanie wykonany po przeczytaniu  pierwszego
                   pliku.   Jest to odpowiednikiem -c "source {plik}".  {plik}
                   nie może zaczynać się od '-'.  Jeżeli nie podano  argumentu
                   {plik}, to używa się "Session.vim" (działa tylko wtedy, gdy
                   -S jest ostatnim argumentem).

       --cmd {polecenie}
                   Jak "-c", ale polecenie będzie wykonane przed przeczytaniem
                   plików vimrc.  Można użyć do 10 takich poleceń, niezależnie
                   od poleceń  "-c".

       -A          Jeżeli vim został  skompilowany  ze  wsparciem  dla  języka
                   arabskiego,  edycją  plików  zorientowanych z prawa na lewo
                   oraz arabskim mapowaniem klawiatury, to ta opcja  uruchamia
                   vima w trybie arabskim, tj, jest włączona opcja 'arabic'. W
                   przeciwnym wypadku vim wypisuje komunikat  błędu  i  kończy
                   działanie.

       -b          Tryb  binarny.   Zostanie  ustawionych  kilka  opcji, które
                   uczynią   możliwym   edytowanie   pliku    binarnego    lub
                   wykonywalnego.

       -C          Kompatybilność. Ustawia opcję 'compatible'.  vim będzie się
                   zachowywał prawie  tak  jak  oryginalny  vi,  nawet  jeżeli
                   istnieje plik .vimrc.

       -d          Uruchamia  edytor  w  trybie porównywania.  Argumentami tej
                   opcji powinny być nazwy dwu lub trzech plików.  vim otworzy
                   wszystkie  te  pliki  i pokaże różnice między nimi.  Działa
                   tak jak vimdiff(1).

       -d {urządzenie}
                   Otwiera {urządzenie} do używania jako terminal.   Tylko  na
                   Amidze.  Przykład: "-d con:20/30/600/150".

       -D          Debugowanie.  W  czasie  uruchamiania  pierwszego polecenia
                   skryptu, przechodzi do trybu debugowania.

       -e          Uruchamia vima w trybie Ex, tak samo jak  wtedy,  gdy  plik
                   wykonywalny nazywa się  "ex".

       -E          Uruchamia  vima  w  udoskonalonym trybie ex, tak jakby plik
                   wykonywalny nazywał się "exim".

       -f          Pierwszoplanowy. W  wersji  GUI  vim  nie  odłączy  się  od
                   powłoki,  w  której  był  uruchomiony.   Na Amidze, vim nie
                   zostanie ponownie uruchomiony, by otworzyć nowe  okno.   Ta
                   opcja  powinna  być  użyta,  gdy  vim  jest  wywołany przez
                   program, który czeka na zakończenie  edycji  (na  przykład:
                   mail).   Na  Amidze  polecenia  ":sh"  and  ":!"  nie  będą
                   działać.

       --nofork    Pierwszoplanowy. W  wersji  GUI  vim  nie  odłączy  się  od
                   powłoki na której był uruchomiony.

       -F          Jeżeli  vim  został  skompilowany  ze wsparciem dla FKMAP i
                   edycji plików zorientowanych w kierunku  z  prawa  na  lewo
                   oraz   mapowania   klawiatury   Farsi,  ta  opcja  powoduje
                   uruchomienie vima w trybie Farsi, tzn. są  ustawione  opcje
                   'fkmap'  i  'rightleft'.   W przeciwnym wypadku pojawia się
                   informacja o błędzie i vim kończy działanie z błędem.

       -g          Jeżeli  vim  został  skompilowany  ze  wsparciem  dla   GUI
                   (graficznego  interfejsu użytkownika), ta opcja włącza GUI.
                   W przeciwnym wypadku, vim wypisuje komunikat  o  błędzie  i
                   kończy działanie.

       -h          Wyświetla  krótką  informację o argumentach i opcjach linii
                   poleceń, a następnie kończy działanie vima.

       -H          Jeżeli  vim  został   skompilowany   z   opcją   RIGHTLEFT,
                   umożliwiająca  edycję tekstów w kierunku z prawa na lewo, i
                   hebrajskim mapowaniem klawiatury, ta opcja uruchamia vima w
                   trybie  "hebrajskim",  tzn.  są  włączone  opcje  'hkmap' i
                   'rightleft'.  W przeciwnym wypadku, vim wypisuje  komunikat
                   o błędzie i kończy działanie.

       -i {viminfo}
                   Kiedy  włączone  jest  używanie  plików  viminfo,  ta opcja
                   ustawia  nazwę  pliku  viminfo,  zamiast  domyślnej   nazwy
                   "~/.viminfo".   Za  pomocą tej opcji można również wyłączyć
                   używanie pliku viminfo, podając nazwę "NONE".

       -L          Jak -r.

       -l          Tryb lispu.  Włącza opcje 'lisp' i 'showmatch'.

       -m          Uniemożliwia modyfikowanie plików.  Wyłącza opcję  'write'.
                   Będzie  można  modyfikować bufor, jednakże zapisanie bufora
                   do pliku nie będzie możliwe.

       -N          Tryb niekompatybilności z vi. Wyłącza  opcję  'compatible'.
                   Vim będzie się zachowywał lepiej, ale mniej kompatybilnie z
                   vi, nawet jeśli plik .vimrc nie istnieje.

       -M          Zmiany są zabronione. Wyłącza opcje 'modifiable' i 'write',
                   tak  że  nie  można nic zmienić w buforze, a pliki nie będą
                   mogły być zapisane.  Proszę  zauważyć,  że  te  opcje  mogą
                   zostać ponownie ustawione, co pozwoli zmieniać pliki.

       -N          Tryb  niekompatybilności  z vi. Wyłącza opcję 'compatible'.
                   Dzięki temu vim będzie działał trochę  lepiej,  ale  będzie
                   mniej kompatybilny z vi, nawet wtedy, gdy nie istnieje plik
                   .vimrc.

       -n          Nie używa pliku swap.  Nie będzie możliwego odtworzenie  po
                   awarii  systemu.  Wygodne, jeżeli chce się edytować plik na
                   bardzo wolnym urządzeniu (np. dyskietka).  Można  to  także
                   zrobić  za  pomocą  ":set  uc=0".   Można również wyłączyć,
                   używając ":set uc=200".

       -nb         Działa jako serwer edycji  dla  NetBeans.  Szczegóły  można
                   znaleźć w dokumentacji.

       -o[N]       Otwiera  N  okien w poziomie.  Jeżeli nie podano N, otwiera
                   nowe okno dla każdego pliku.

       -O[N]       Otwiera N okien w pionie.  Jeżeli  nie  podano  N,  otwiera
                   nowe okno dla każdego pliku.

       -R          Tryb "tylko do odczytu".  Ustawia opcję 'readonly'. Pozwala
                   na edytowanie bufora  pliku,  ale  zapobiega  przypadkowemu
                   nadpisaniu  pliku.   Aby  nadpisać  plik, należy dodać znak
                   wykrzyknika do polecenia ex, na przykład w ":w!".  Opcja -R
                   włącza  opcję  -n  (patrz  wyżej).   Opcję 'readonly' można
                   wyłączyć używając ":set noro".  Patrz ":help 'readonly'".

       -r          Wyświetla listę plików wymiany wraz z informacją,  jak  ich
                   użyć w celu odzyskania danych.

       -r {file}   Tryb   odzyskiwania   danych.    Do   odzyskania  danych  z
                   przerwanej sesji edytowania zostanie  użyty  plik  wymiany.
                   Plikiem  wymiany  jest  plik  mający  tę samą nazwą co plik
                   tekstowy z dołączonym przyrostkiem  ".swp".   Patrz  ":help
                   recovery".

       -s          Tryb  cichy. Tylko wtedy gdy edytor został uruchomiony jako
                   "ex" albo gdy opcja "-e" została podana przed opcją "-s".

       -s {scriptin}
                   Czytany  jest  plik  {scriptin}.   Znaki  w  tym  pliku  są
                   interpretowane,  jakby  były  wprowadzone z klawiatury.  To
                   samo  można  uzyskać  poleceniem   ":source!   {scriptin}".
                   Jeżeli  przed zakończeniem sesji edytora zostanie napotkany
                   koniec tego pliku, następne znaki są czytane z  klawiatury.

       -T {terminal}
                   Ustawia  w vimie nazwę używanego terminala.  Wymagane tylko
                   wtedy, gdy nie  automatyczne  rozpoznawanie  terminala  nie
                   działa.  Nazwa terminala powinna być znana vimowi (builtin)
                   albo zdefiniowana w plikach termcap lub terminfo.

       -u {vimrc}  Używa poleceń z pliku {vimrc}  w  celu  inicjacji  edytora.
                   Pozostałe  pliki  inicjacyjne  są  opuszczane.   Używaj tej
                   opcji do edytowania specjalnych rodzajów plików.  Opcji tej
                   można   również   użyć  w  celu  opuszczenia  jakichkolwiek
                   inicjacji, podając  "NONE"  jako  nazwę  pliku.   Szczegóły
                   można uzyskać poleceniem ":help initialization" w vimie.

       -U {gvimrc} Używa  poleceń  z  pliku  {gvimrc}  w  celu  inicjacji GUI.
                   Pozostałe pliki inicjacyjne GUI są opuszczane.   Opcji  tej
                   można   również   użyć  w  celu  opuszczenia  jakichkolwiek
                   inicjacji, podając  "NONE"  jako  nazwę  pliku.   Szczegóły
                   można uzyskać poleceniem ":help gui-init" w vimie.

       -V[N]       Szczegółowy.  Wyświetla  informacje  o wykonywanych plikach
                   oraz o czytaniu i  zapisywaniu  pliku  viminfo.  Opcjonalny
                   parametr  N nadaje wartość opcji 'verbose'.  Domyślnie jest
                   to 10.

       -v          Uruchamia vima w trybie  vi,  tak  jakby  plik  wykonywalny
                   nazywał  się "vi". Ta opcja ma skutek tylko wtedy, gdy plik
                   wykonywalny nazywa się "ex".

       -w {scriptout}
                   Wszystkie  wprowadzane  znaki   są   zapisywane   w   pliku
                   {scriptout}  aż  do  zakończenia sesji vima.  Opcja ta jest
                   przydatna, gdy chcemy utworzyć skrypt, który będzie użyty z
                   "vim -s" lub ":source!".  Jeżeli plik {scriptout} istnieje,
                   wprowadzane znaki są dopisywane do niego.

       -W {scriptout}
                   Jak -w, ale istniejący plik zostanie nadpisany.

       -x          Używa kodowania podczas zapisu plików. Poprosi  użytkownika
                   o podanie klucza kodowania.

       -X          Nie  łączy  się z serwerem X-ów. Skraca czas uruchamiania w
                   terminalu, ale nie ustawia tytułu okna i nie używa schowka.

       -y          Uruchamia  vima w trybie łatwym, tak jakby plik wykonywalny
                   nazywał się "evim" lub "eview".  Dzięki temu vim  zachowuje
                   się jak edytor kliknij-i-pisz.

       -Z          Tryb    zaostrzony.   Działa   tak,   jakby   nazwa   pliku
                   wykonywalnego zaczynała się od "r".

       --          Oznacza koniec opcji.  Następne argumenty będą  uważane  za
                   nazwy  plików.  Może  to  być  użyteczne przy edycji pliku,
                   którego nazwa zaczyna się od znaku '-'.

       --echo-wid  Tylko w wersji GTK GUI: wypisuje identyfikator okna (Window
                   ID) na standardowe wyjście.

       --help      Wyświetla komunikat pomocy i kończy działanie, tak samo jak
                   opcja "-h".

       --literal   Nazwy plików podane  jako  argumenty  są  brane  dosłownie,
                   znaki  globalne  nie  są  rozwijane.   Nie jest potrzebne w
                   systemach Unix, gdzie powłoka rozwija znaki globalne.

       --noplugin  Nie ładuje pluginów. Implikowany przez -u NONE.

       --remote    Łączy się z serwerem vima  i  używa  go  do  edycji  plików
                   podanych  w  kolejnych  argumentach.  Jeżeli nie znaleziono
                   żadnego serwera, wypisuje ostrzeżenie  i  edytuje  pliki  w
                   bieżącym vimie.

       --remote-expr {wyrażenie}
                   Łączy  się z serwerem vima, wylicza {wyrażenie} i wyświetla
                   wynik na standardowym wyjściu.

       --remote-send {klucze}
                   Łączy się z serwerem vima i wysyła do niego podane {klucze}

       --remote-silent
                   Jak  --remote,  ale  nie  wypisuje  ostrzeżenia, jeżeli nie
                   znajdzie serwera.

       --remote-wait
                   Jak --remote, ale vim się nie zakończy, dopóki nie zostanie
                   zakończona edycja plików.

       --remote-wait-silent
                   Jak --remote-wait, ale nie wypisuje ostrzeżenia, jeżeli nie
                   znajdzie serwera.

       --serverlist
                   Lista wszystkich znalezionych serwerów vima.

       --servername {nazwa}
                   Używa {nazwy} jako nazwy serwera.   Używane  dla  bieżącego
                   vima,  chyba  że podano opcję --remote, wtedy jest to nazwa
                   serwera, z którym należy się połączyć

       --socketid {id}
                   Tylko w wersji GTK GUI: używa  mechanizmu  GtkPlug  w  celu
                   uruchomienia gvima w innym oknie.

       --version   Wypisuje informacje o wersji i kończy działanie edytora.

POMOC ON-LINE

       Aby  rozpocząć  napisz  ":help"  w  vimie.  Aby uzyskać pomoc dotyczącą
       konkretnego tematu, napisz ":help  temat".   Na  przykład:  ":help  ZZ"
       wyświetla  pomoc  do polecenia "ZZ".  Używając klawiszy <Tab> i CTRL-D,
       można dokańczać tematy (":help cmdline-completion").  Tagi  umożliwiają
       szybkie  przenoszenie się z jednego miejsca w inne (rodzaj hyperlinków,
       zobacz ":help").  Pliki z dokumentacją również mogą być  wyświetlane  w
       ten sposób, na przykład ":help syntax.txt".

PLIKI

       /usr/share/vim/vim63/doc/*.txt
                      Dokumentacja   vima  Użyj  ":help  doc-file-list",  żeby
                      przejrzeć całą listę plików.

       /usr/share/vim/vim63/doc/tags
                      Plik z  tagami  używany  do  wyszukiwania  informacji  w
                      plikach z dokumentacją.

       /usr/share/vim/vim63/syntax/syntax.vim
                      Systemowe polecenia inicjujące obsługę składni.

       /usr/share/vim/vim63/syntax/*.vim
                      Pliki ze składnią różnych języków.

       /usr/share/vim/vimrc
                      Systemowy plik z poleceniami inicjującymi.  vima.

       /usr/share/vim/gvimrc
                      Systemowy plik z poleceniami inicjującymi gvima.

       /usr/share/vim/vim63/optwin.vim
                      Skrypt  używany przez polecenie ":options", ładny sposób
                      na przejrzenie i ustawienie opcji.

       /usr/share/vim/vim63/menu.vim
                      Polecenia inicjującymi menu programu gvim.

       /usr/share/vim/vim63/bugreport.vim
                      Skrypt  do  generowania  zgłoszenia  o  błędzie.  Zobacz
                      ":help bugs".

       /usr/share/vim/vim63/filetype.vim
                      Skrypt  służący  do  wykrywania  typu pliku na podstawie
                      jego nazwy. Patrz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim63/scripts.vim
                      Skrypt służący do wykrywania  typu  pliku  na  podstawie
                      jego zawartości. Patrz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim63/*.ps
                      Pliki używane do drukowania postscriptowego.

       Najświeższych informacji szukaj na stronie domowej vima:
       <URL:http://www.vim.org/>

ZOBACZ TAKŻE

       vimtutor(1)

AUTOR

       Większość vima została napisana przez Brama Moolenaara, jednakże z dużą
       pomocą innych ludzi.  Zobacz ":help credits" w edytorze vim.
       vim jest oparty na Stevie, nad którym  pracowali:  Tim  Thompson,  Tony
       Andrews  i  G.R.  (Fred) Walter.  Aczkolwiek pozostały tylko niewielkie
       ilości oryginalnego kodu.

BŁĘDY

       Prawdopodobnie są.  ":help todo" wyświetla listę znanych problemów.

       Zauważ, że duża liczba rzeczy, które mogłyby być uważane za błędy, jest
       w rzeczywistości spowodowana zbyt wierną reprodukcją zachowania edytora
       vi.  I jeżeli uważasz, że inne rzeczy są błędami "ponieważ vi  robi  to
       inaczej",   powinieneś  dokładniej  poczytać  plik  vi_diff.txt  (:help
       vi_diff podczas pracy z vimem).  Zobacz  także  na  opcje  'compatible'
       oraz 'cpoptions'.

                                22 lutego 2002                          VIM(1)