Provided by: manpages-pl_20051117-1_all bug

NAZWA

       /proc - pseudosystem plików z informacjami o procesach

OPIS

       /proc  jest pseudosystemem plików, który służy jako lepszy interfejs do
       struktur  jądra,  niż  czytanie  /dev/kmem.  Jest   on   w   większości
       przeznaczony   tylko   do  odczytu,  lecz  niektóre  pliki  umożliwiają
       modyfikacje zmiennych jądra.

       Następujący szkic ukazuje w szybki sposób hierarchię /proc.

       [numer]
              Każdemu działającemu procesowi odpowiada katalog  o  numerycznej
              nazwie;  nazwą  tą  jest  identyfikator  procesu.  Każdy  z tych
              katalogogów zawiera następujące pseudopliki i podkatalogi:

              cmdline
                     Zawiera pełną linię polecenia wydanego przy  uruchamianiu
                     procesu,  chyba że cały proces uległ wymianie lub jest tp
                     proces-duch (zombie). W obu tych przypadkach plik  będzie
                     pusty,  tzn.  odczyt  tego  pliku zwróci zawsze 0 znaków.
                     Argumenty linii poleceń występują w tym pliku rozdzielone
                     znakami   NUL,  z  dodatkowym  znakiem  NUL  po  ostatnim
                     łańcuchu.  linii.

              cwd    Jest dowiązaniem do bieżącego katalogu roboczego procesu.
                     Aby dowiedzieć się, jaki jest katalog roboczy procesu, na
                     przykład, 20, można wydać następujące polecenia:

                     cd /proc/20/cwd; /bin/pwd

              Należy  zauważyć,  że  polecenie  pwd  jest  często   wbudowanym
              poleceniem  powłoki i może nie działać w tym kontekście w sposób
              właściwy.

              environ
                     Plik ten zawiera środowisko procesu. Wpisy są  oddzielone
                     znakami  NUL,  może  też  być wystąpić znak NUL na końcu.
                     Dlatego, aby  wypisać  zmienne  środowiskowe  procesu  1,
                     należy wykonać:

                     (cat /proc/1/environ; echo) | tr "\000" "\n"

                     (Aby  dowiedzieć się, z jakiego powodu ktoś miałby chcieć
                     coś takiego zrobić, zobacz lilo(8).)

              exe    W Linuksie 2.2 i 2.4 exe  jest  dowiązaniem  symbolicznym
                     zawierającym   rzeczywistą   nazwę  ścieżki  działającego
                     polecenia.  Dowiązaniem  symbolicznym   exe   można   się
                     normalnie  posługiwać  -  próba otwarcia exe otworzy plik
                     programu. Można nawet wydać polecenie  /proc/[numer]/exe,
                     aby  uruchomić  kolejną  kopię  tego  samego  procesu  co
                     [numer].

                     W  Linuksie  2.0  i  wcześniejszych  wersjach,  exe  jest
                     wskaźnikiem  do uruchomionego pliku binarnego i ma postać
                     dowiązania symbolicznego. Wywołanie readlink(2) dla pliku
                     specjalnego  exe  zwróci  w  Linuksie 2.0 łańcuch znakowy
                     postaci:

                     [urządzenie]:i-węzeł

                     Na  przykład,  [0301]:1502  będzie   1502   i-węzłem   na
                     urządzeniu  o  numerze  głównym  03  (IDE,  MFM  itp.)  i
                     pobocznym 01 (pierwsza partycja pierwszego dysku).

                     Do zlokalizowania pliku, można  posłużyć  się  poleceniem
                     find(1) z opcją -inum.

              fd     Jest  to  podkatalog  zawierający  po  jednym  wpisie dla
                     każdego otwartego przez proces pliku;  nazwą  tego  wpisu
                     jest  deskryptor pliku i jest on dowiązaniem symbolicznym
                     do rzeczywistego pliku (tak jak w przypadku exe). Dlatego
                     0   jest   standardowym  wejściem,  1  jest  standardowym
                     wyjściem, 2 jest standardową diagnostyką, itd.

                     Można to efektywnie wykorzystać do  oszukania  programów,
                     które  pobierają dane wejściowe z pliku, lecz nie czytają
                     swojego standardowego wejścia i które zapisują do  pliku,
                     lecz  nie  wysyłają  danych  wyjściowych  na  standardowe
                     wyjście. Zakładając, że opcja -i określa plik  wejściowy,
                     a opcja -o określa plik wyjściowy:
                     foobar -i /proc/self/fd/0 -o /proc/self/fd/1 ...
                     daje  działający filtr. Trzeba zauważyć, że nie będzie to
                     działać z programami wyszukujących w  plikach  za  pomocą
                     seek,  jako  że  wyszukiwanie  nie  działa  dla  plików z
                     katalogu fd.

                     /proc/self/fd/N  jest  w  przybliżeniu   tym   samym   co
                     /dev/fd/N    na   niektórych   systemach   uniksowych   i
                     uniksopodobnych. Większość linuksowych  skryptów  MAKEDEV
                     tworzy dowiązania symboliczne /dev/fd do /proc/self/fd.

              maps   Plik zawierający aktualnie zmapowane obszary pamięci wraz
                     z prawami dostępu do nich.

                     Format pliku jest następujący:

        address           perms offset   dev   inode      pathname
        08048000-08056000 r-xp 00000000 03:0c 64593      /usr/sbin/gpm
        08056000-08058000 rw-p 0000d000 03:0c 64593      /usr/sbin/gpm
        08058000-0805b000 rwxp 00000000 00:00 0
        40000000-40013000 r-xp 00000000 03:0c 4165       /lib/ld-2.2.4.so
        40013000-40015000 rw-p 00012000 03:0c 4165       /lib/ld-2.2.4.so
        4001f000-40135000 r-xp 00000000 03:0c 45494      /lib/libc-2.2.4.so
        40135000-4013e000 rw-p 00115000 03:0c 45494      /lib/libc-2.2.4.so
        4013e000-40142000 rw-p 00000000 00:00 0
        bffff000-c0000000 rwxp 00000000 00:00 0

                     gdzie address jest przestrzenią adresemową procesu, który
                     ją zajmuje, perms jest zbiorem uprawnień:

                          r = odczyt
                          w = zapis
                          x = wykonywanie
                          s = wspólne
                          p = prywatne (kopiowane przy zapisie)

                     offset   jest   przesunięciem  w  pliku/czymkolwiek,  dev
                     zawiera numeru (główny:poboczny) urządzenia, a inode jest
                     i-węzłem  na tym urządzeniu.  0 wskazuje, że nie istnieje
                     i-węzeł związany  z  tym  obszarem  pamięci,  jak  to  ma
                     miejsce z bss.

                     W  Linuksie  2.0  nie  ma  pola pathname podającego nazwę
                     ścieżki.

              mem    Za pośrednictwem pliku mem można korzystając  z  open(2),
                     read(2),  i  fseek(3)  uzyskać  dostęp  do  stron pamięci
                     procesu.

              root   UNIX i linux wspierają  pomysł  określonego  dla  każdego
                     procesu   osobno   katalogu   głównego   systemu  plików,
                     ustawianego przez wywołanie  systemowe  chroot(2).   root
                     wskazuje na katalog główny systemu plików, zachowując się
                     jak exe, fd/*, itp.

              stat   Informacje o stanie procesu. Korzysta z tego  ps(1).   Są
                     one zdefiniowane w /usr/src/linux/fs/proc/array.c.

                     Kolejne   pola   i  ich  właściwe  specyfikatory  formatu
                     scanf(3) to:

                      pid %d Identyfokator procesu (PID).

                     comm %s
                             Nazwa pliku wykonywalnego w nawiasach. Widać, czy
                             plik jest uległ wymianie.

                     state %c
                             Jeden  znak  spośród  "RSDZTW",  gdzie  R oznacza
                             proces  działający,  S   -   proces   uśpiony   w
                             oczekiwaniu  przerywalnym,  D  - proces uśpiony w
                             oczekiwaniu  nieprzerywalnym,  Z  -  proces  duch
                             (zombie),  T  -  śledzony  lub  zatrzymany (przez
                             sygnał), a W - którego strony zastąpiono.

                     ppid %d
                             PID procesu macierzystego.

                     pgrp %d
                             Identyfikator grupy procesów danego procesu.

                     session %d
                             Identyfikator sesji procesu.

                     tty_nr %d
                             Terminal (tty), z którego proces korzysta.

                     tpgid %d
                             Identyfikator grupy procesów,  do  której  należy
                             proces  będący  właścicielem  terminala (tty), do
                             którego dany proces jest podłączony.

                     flags %lu
                             Znaczniki  procesu.   Bit  math   ma   dziesiętną
                             wartość  4, a bit śledzenia ma dziesiętną wartość
                             10.

                     minflt %lu
                             Liczba drobnych błędów, które popełnił proces,  a
                             które  nie  wymagały załadowania strony pamięci z
                             dysku.

                     cminflt %lu
                             Liczba drobnych błędów procesu  i  jego  procesów
                             potomnych.

                     majflt %lu
                             Liczba  głównych błędów, które popełnił proces, a
                             które  wymagały  załadowania  strony  pamięci   z
                             dysku.

                     cmajflt %lu
                             Liczba  głównych  błędów  procesu i jego procesów
                             potomnych.

                     utime %lu
                             Liczba  jiffies  (przerwań  zegarowych),  podczas
                             których   proces   był   kolejkowany   w   trybie
                             użytkownika.

                     stime %lu
                             Liczba  jiffies,  podczas  których   proces   był
                             kolejkowany w trybie jądra.

                     cutime %ld
                             Liczba  jiffies,  podczas  których  proces i jego
                             procesy  potomne  były   kolejkowane   w   trybie
                             użytkownika.

                     cstime %ld
                             Liczba  jiffies,  podczas  których  proces i jego
                             procesy potomne były kolejkowane w trybie  jądra.

                     priority %ld
                             Standardowa wartość nice plus piętnaście. Wartość
                             w jądrze jest zawsze nieujemna.

                     nice %ld
                             Wartość  nice  znajduje  się  w  zakresie  od  19
                             (najmilszy)  do  -19 (niemiły dla innych).  0 %ld
                             Trwale przypisana wartość 0; jest  to  wypełniacz
                             po usuniętym polu.

                     itrealvalue %ld
                             Czas   w  jiffies  poprzedzający  wysłanie  przez
                             czasomierz do procesu następnego sygnału SIGALRM.

                     starttime %lu
                             Czas  uruchomienia  procesu wyrażony w jiffies od
                             uruchomienia systemu.

                     vsize %lu
                             Rozmiar pamięci wirtualnej w bajtach.

                     rss %ld
                             Resident Set Size: ilość stron, które proces ma w
                             rzeczywistej    pamięci   minus   3   dla   celów
                             administracyjnych. Są to po prostu strony,  które
                             obejmują  segment text, segment data i przestrzeń
                             stosu. Nie obejmuje  to  stron,  które  nie  były
                             ładowane na żądanie lub które uległy wymianie.

                     rlim %lu
                             Aktualne   ograniczenie  rss  procesu  w  bajtach
                             (zwykle 4294967295 na i386).

                     startcode %lu
                             Adres, pod którym zaczyna się kod programu.

                     endcode %lu
                             Adres, pod którym kończy się kod programu.

                     startstack %lu
                             Adres początku stosu.

                     kstkesp %lu
                             Aktualna wartość esp (wskaźnika stosu), określona
                             na   podstawie  strony  stosu  jądra  dla  danego
                             procesu.

                     kstkeip %lu
                             Aktualny EIP (wskaźnik instrukcji).

                     signal %lu
                             Mapa bitowa nieobsłużonych sygnałów (zwykle 0).

                     blocked %lu
                             Mapa bitowa zablokowanych sygnałów (zwykle  0,  2
                             dla powłok).

                     sigignore %lu
                             Mapa bitowa ignorowanych sygnałów.

                     sigcatch %lu
                             Mapa bitowa przechwyconych sygnałów.

                     wchan %lu
                             Jest  to "kanał", na którym oczekuje proces. Jest
                             to adres funkcji systemowej i można go znaleźć na
                             liście nazw, jeśli potrzebna jest nazwa tekstowa.
                             (Gdy   /etc/psdatabase   jest   aktualne,   można
                             zobaczyć działanie pola WCHAN, próbująć ps -l.)

                     nswap %lu
                             Liczba   stron,   które  uległy  wymianie  -  nie
                             konserwowane.

                     cnswap %lu
                             Łączna wartość nswap dla procesów potomnych.

                     exit_signal %d
                             Sygnał  wysyłany  przez  ginący  proces  do  jego
                             procesu macierzystego.

                     processor %d
                             Numer CPU, na którym proces ostatnio działał.

              statm  Udostępnia  informacje  o  ilości  stron  pamięci w danym
                     stanie. Występują następujące kolumny:
                      size       łączny rozmiar programu
                      resident   rozmiar części rezydentnej
                      share      strony wspólne
                      trs        text (kod)
                      drs        dane/stos
                      lrs        biblioteki
                      dt         strony nieaktualne (dirty)

              status Udostępnia sporo informacji ze stat  i  statm  w  postaci
                     łatwiejszej do przeanalizowania przez człowieka.

       apm    Wersja  APM (Zaawansowane zarządzanie energią) oraz onformacja o
              akumulatorach,  gdy   CONFIG_APM   było   zdefiniowane   podczas
              kompilacji jądra.

       bus    Zawiera podkatalogi odpowiadające zainstalowanym magistralom.

              pccard Podkatalog  dla  urządzeń  pcmcia, gdy CONFIG_PCMCIA było
                     zdefiniowane podczas kompilacji jądra.

                     drivers

              pci    Zawiera  różne  podkatalogi  magistral  oraz  pseudopliki
                     zawierające     informacje     o     magistralach    PCI,
                     zainstalowanych urządzeniach oraz sterownikach  urządzeń.
                     Niektóre z tych plików nie są w postaci ASCII.

                     devices
                             Informacje  o  urządzeniach  PCI.  Dostęp do nich
                             może się odbywać poprzez lspci(8) i setpci(8).

       cmdline
              Argumenty  przekazane  jądru  Linuksa  podczas  startu  systemu.
              Zazwyczaj odbywa się to poprzez zarządcę startu systemu, takiego
              jak lilo(1).

       cpuinfo
              Jest to zbiór elementów zależnych od CPU i architektury systemu;
              dla   każdej   wspieranej  architektury  jest  inna  lista.  Dwa
              popularne wpisy to: processor, który udostępnia numer  CPU  oraz
              bogomips;   jest   to   stała   systemowa,   wyliczona   podczas
              inicjalizacji jądra. Maszyny SMP zawierają informacje o każdym z
              procesorów.

       devices
              Listing  tekstowy  numerów  głównych oraz grup urządzeń. Może to
              służyć skryptom MAKEDEV do zachowania spójności z jądrem.

       dma    Jest listą zarejestrowanych  i  używanych  kanałów  DMA  (direct
              memory access) szyny ISA.

       driver Pusty podkatalog.

       execdomains
              Lista   domen  uruchamiania  (wcieleń  ABI  [Application  Binary
              Interface - przyp.  tłum.] ).

       fb     Informacje  o  framebuferze,  o  ile  podczas  kompilacji  jądra
              zdefiniowano CONFIG_FB.

       filesystems
              Listing   tekstowy   wkompilowanych  w  jądro  systemów  plików.
              Przypadkowo, informacje te są wykorzystywane przez  mount(1)  do
              kolejnego  próbowania  różnych  systemów plików, gdy żadnego nie
              podano.

       fs     Pusty  podkatalog.   ide   ide   istnieje   w   systemach
              zawierających  magistralę  IDE.  Zawiera  po katalogu dla
              każdego kanału IDE oraz dla przyłączonych urządzeń. Wśród
              plików są:

              cache              rozmiar bufora w KB
              capacity           liczba sektorów
              driver             wersja sterownika
              geometry           geometria fizyczna i logiczna
              identify           szesnastkowo
              media              rodzaj nośnika
              model              numer modelu producenta
              settings           ustawienia napędu
              smart_thresholds   szesnastkowo
              smart_values       szesnastkowo

              Dostęp do tych informacji w przyjaznym formacie umożliwia
              program narzędziowy hdparm(8).

       interrupts
              Służy do zapamiętania liczby przerwań dla każdego  IRQ  w
              (przynajmniej)   architekturze  i386.  Łatwe  do  odczytu
              formatowanie, zrobione w ASCII.

       iomem  Odwzorowanie portów we/wy w pamięci w Linuksie 2.4.

       ioports
              Jest  to  lista  obecnie  zarejestrowanych  i   używanych
              obszarów portów we/wy.

       kcore  Plik  ten  reprezentuje  pamięć  fizyczną  systemu i jest
              zachowany w formacie pliku core dla  ELF.  Korzystając  z
              tego  pseudoplikiem  oraz  z  niezestripowanego binarnego
              pliku jądra (/usr/src/linux/vmlinux), można za pomocą GDB
              testować aktualny stan dowolnej struktury danych jądra.

              Całkowity rozmiar tego pliku to rozmiar fizycznej pamięci
              (RAM) plus 4KB.

       kmsg   Plik  ten  może  służyć  do  odczytu  komunikatów  jądra,
              zamiast  funkcji  systemowej syslog(2).  Aby odczytać ten
              plik, proces musi  mieć  uprawnienia  superużytkownika  i
              tylko jeden proces powinien dokonywać jego odczytu. Pliku
              tego  nie  należy  czytać,  gdy  działa  proces   syslog,
              korzystający    z   funkcji   systemowej   syslog(2)   do
              rejestrowania komunikatów jądra.

              Z tego pliku pobiera komunikaty program dmesg(8).

       ksyms  Zawiera wyeksportowane  przez  jądro  definicje  symboli,
              które   są   używane   przez   narzędzia   modules(X)  do
              dynamicznego podłączania ładowanych modułów.

       loadavg
              Liczby średniego obciążenia określają uśrednione w  ciągu
              1,  5  i 15 minut liczby zadań w kolejce wykonania. Są to
              te  same  wartości,  które  zwracają  uptime(1)  i   inne
              programy.

       locks  Plik  ten  pokazuje  aktualne  blokady plików (flock(2) i
              fcntl(2)) oraz dzierżawy (fcntl(2)).

       malloc Ten  plik  istnieje  tylko   jeśli   podczas   kompilacji
              zdefiniowano CONFIGDEBUGMALLOC.

       meminfo
              Plik  ten  jest  używany  przez free(1) do informowania o
              rozmiarze wolnej i zajętej  pamięci  (zarówno  fizycznej,
              jak  i  wymiany) w systemie, a także o pamięci wspólnej i
              buforach używanych przez jądro.

              Jest on w tym samym formacie co  free(1),  poza  tym,  że
              podawanie informacji odbywa się w bajtach, a nie w KB.

       mounts Jest   to  lista  wszystkich  aktualnie  zamontowanych  w
              systemie systemów plików.  Format pliku  jest  opisany  w
              fstab(5).

       modules
              Tekstowa  lista  modułów,  które  załadowano  w systemie.
              Zobacz także lsmod(8).

       mtrr   Memory Type Range Registers.  Szczegóły można  znaleźć  w
              /usr/src/linux/Documentation/mtrr.txt.

       net    Różne  sieciowe  pseudopliki,  z których wszystkie podają
              stan pewnej części warstwy sieciowej.  Plik  ten  zawiera
              struktury ASCII i dlatego nadaje się do odczytu za pomocą
              cat.  Jednak  standardowy  pakiet  netstat(8)  daje  dużo
              czystszy dostęp do tych plików.

              arp    Zawiera   zrzut   tabeli  ARP  jądra  używanej  do
                     rozwiązywania adresów, w czytelnej postaci  ASCII.
                     Pokazane zostaną zarówno wyuczone dynamicznie, jak
                     i wstępnie  zaprogramowane  wpisy  w  tabeli  ARP.
                     Format jest następujący:

        IP address     HW type   Flags     HW address          Mask   Device
        192.168.0.50   0x1       0x2       00:50:BF:25:68:F3   *      eth0
        192.168.0.250  0x1       0xc       00:00:00:00:00:00   *      eth0

              Gdzie 'IP address' jest adresem IPv4 maszyny, a 'HW type'
              jest  rodzajem  sprzętu  wg  RFC  826.  'Flags'   są   to
              wewnętrzne   znaczniki   struktury  ARP  (zdefiniowane  w
              /usr/include/linux/if_arp.h)   a   'HW   address'    jest
              odwzorowaniem  adresu IP w warstwie fizycznej, jeśli jest
              ono określone.

              dev    Pseudoplik  dev  zawiera   informacje   o   stanie
                     urządzenia   sieciowego.   Zawierają   one  liczbę
                     otrzymanych i wysłanych pakietów, liczbę błędów  i
                     kolizji    oraz    inne   podstawowe   statystyki.
                     Informacje  te  są  wykorzystywane  przez  program
                     ifconfig(8)  do  informowania o stanie urządzenia.
                     Format jest następujący:

 Inter-|   Receive                                                |  Transmit
  face |bytes    packets errs drop fifo frame compressed multicast|bytes    packets errs drop fifo colls carrier compressed
     lo: 2776770   11307    0    0    0     0          0         0  2776770   11307    0    0    0     0       0          0
   eth0: 1215645    2751    0    0    0     0          0         0  1782404    4324    0    0    0   427       0          0
   ppp0: 1622270    5552    1    0    0     0          0         0   354130    5669    0    0    0     0       0          0
   tap0:    7714      81    0    0    0     0          0         0     7714      81    0    0    0     0       0          0

              dev_mcast
                     Zdefiniowany                                     w
                     /usr/src/linux/net/core/dev_mcast.c:
                          indx ifterface_name  dmi_u dmi_g dmi_address
                          2    eth0            1     0     01005e000001
                          3    eth1            1     0     01005e000001
                          4    eth2            1     0     01005e000001

              igmp   Internetowy    Protokół    Zarządzania    Grupami.
                     Zdefiniowany w /usr/src/linux/net/core/igmp.c.

              rarp   Plik ten ma ten sam format, co plik arp i  zawiera
                     aktualną  bazę  odwrotnych  odwzorowań, używaną do
                     udostępniania   usług   odwrotnego    poszukiwania
                     adresów    rarp(8).     Jeśli    RARP   nie   jest
                     skonfigurowane w jądrze, to plik  ten  nie  będzie
                     istniał.

              raw    Zawiera   zrzut   tabeli  gniazd  surowych  (RAW).
                     Większość  informacji  nie  jest  przeznaczona  do
                     użytku  innego  niż  odpluskwiania. Wartość ,,sl''
                     jest slotem mieszania jądra dla  gniazda,  ,,local
                     address''  jest  parą  składającą  się z lokalnego
                     adresu i  numeru  protokołu.  ,,st''  jest  stanem
                     wewnętrznym  gniazda.  ,,tx_queue'' i ,,rx_queue''
                     są kolejkami danych przychodzących i wychodzących,
                     w  sensie  zużycia  pamięci  jądra.  Pola  ,,tr'',
                     ,,tm->when'' i ,,rexmits'' nie  są  używane  przez
                     gniazda surowe. Pole ,,uid'' zawiera efektywny UID
                     twórcy gniazda.

              snmp   Ten plik zawiera dane ASCII potrzebne bazom agenta
                     snmp  zarządzającym informacjami o IP, ICMP, TCP i
                     UDP.

              tcp    Zawiera zrzut tabeli gniazd TCP. Wiele  informacji
                     nie  przydaje  się  do użytku poza odpluskwianiem.
                     Wartość ,,sl'' jest  slotem  mieszania  jądra  dla
                     gniazda,  ,,local  address''  jest parą składającą
                     się z lokalnego adresu i numeru  portu.   ,,remote
                     addres''  jest  parą  składającą  się  ze zdalnego
                     adresu  i  numeru  portu   (jeśli   gniazdo   jest
                     podłączone).   ,,st''   jest   stanem  wewnętrznym
                     gniazda.  ,,tx_queue'' i ,,rx_queue'' są kolejkami
                     danych  przychodzących  i  wychodzących  w  sensie
                     zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr'', ,,tm-when''  i
                     ,,rexmits''   zawierają  wewnętrzne  informacje  o
                     stanie gniazda w jądrze i są  przydatne  tylko  do
                     odpluskwiania.  Pole ,,uid'' zawiera efektywny UID
                     twórcy gniazda.

              udp    Zawiera zrzut tabeli gniazd UDP. Wiele  informacji
                     nie  przydaje  się  do użytku poza odpluskwianiem.
                     Wartość ,,sl'' jest  slotem  mieszania  jądra  dla
                     gniazda,  ,,local  address''  jest parą składającą
                     się z lokalnego adresu i numeru  portu.   ,,remote
                     addres''  jest  parą  składającą  się  ze zdalnego
                     adresu  i  numeru  portu   (jeśli   gniazdo   jest
                     podłączone).   ,,st''   jest   stanem  wewnętrznym
                     gniazda.  ,,tx_queue'' i ,,rx_queue'' są kolejkami
                     danych  przychodzących  i  wychodzących  w  sensie
                     zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr'', ,,tm-when''  i
                     ,,rexmits''  nie  są używane w gniazdach UDP. Pole
                     ,,uid''  zawiera  efektywny  UID  twórcy  gniazda.
                     Format jest następujący:

 sl  local_address rem_address   st tx_queue rx_queue tr rexmits  tm->when uid
  1: 01642C89:0201 0C642C89:03FF 01 00000000:00000001 01:000071BA 00000000 0
  1: 00000000:0801 00000000:0000 0A 00000000:00000000 00:00000000 6F000100 0
  1: 00000000:0201 00000000:0000 0A 00000000:00000000 00:00000000 00000000 0

              unix   Wymienia  gniazda  domeny  UNIX, obecne w systemie
                     oraz ich stan.  Format jest następujący:
                     Num RefCount Protocol Flags    Type St Path
                      0: 00000002 00000000 00000000 0001 03
                      1: 00000001 00000000 00010000 0001 01 /dev/printer

              Gdzie  ,,Num''  jest  numerem  wpisu  w  tablicy   jądra,
              ,,RefCount''    jest    liczbą    użytkowników   gniazda,
              ,,Protocol''  obecnie  jest   zawsze   zerem,   ,,Flags''
              reprezentuje wewnętrzne znaczniki jądra, określające stan
              gniazda. ,,Type'' jest zawsze  równe  ,,1''  (Nie  ma  na
              razie  w  jądrze wsparcia dla gniazd datagramowych domeny
              UNIX). ,,St'' jest wewnętrznym stanem gniazda, a  ścieżka
              jest ścieżką (jeśli istnieje) związaną z gniazdem.

       partitions
              Zawiera  liczby  główne i poboczne każdej z partycji oraz
              liczby bloków i nazwy partycji.

       pci    Listing  wszystkich  urządzeń  PCI  znalezionych  podczas
              inicjalizacji jądra i ich konfiguracja.

       scsi   Katalog  z  pseudoplikiem  scsi  na  pośrednim poziomie i
              różnymi podkatalogami niskopoziomowych sterowników  SCSI,
              zawierającymi po jednym pliku dla każdego kontrolera SCSI
              w danym systemie; każdy z nich podaje stan jakiejś części
              podsystemu we/wy SCSI. Pliki te zawierają struktury ASCII
              i dlatego nadaje się do odczytu za pomocą cat.

              Możliwy jest też zapis do niektórych  z  tych  plików,  w
              celu  rekonfiguracji podsystemu, lub przełączania różnych
              parametrów.

              scsi   Jest listingiem wszystkich znanych jądru  urządzeń
                     SCSI.  Listing  jest podobny do widzianego podczas
                     ładowania systemu.   scsi  wspiera  obecnie  tylko
                     polecenie  add-single-device umożliwiające rootowi
                     dodanie  do  listy  znanych  urządzeń   urządzenia
                     włączonego na gorąco.

                     Polecenie  echo 'scsi add-single-device 1 0 5 0' >
                     /proc/scsi/scsi  spowoduje,  że  kontroler   scsi1
                     przeprowadzi    skanowanie   kanału   SCSI   0   w
                     poszukiwaniu urządzenia o ID 5 i LUN 0. Jeśli  już
                     istnieje  urządzenie  o  takim  adresie, lub adres
                     jest nieprawidłowy, zostanie zwrócony błąd.

              drivername
                     drivername może obecnie być jednym  z:  NCR53c7xx,
                     aha152x,   aha1542,  aha1740,  aic7xxx,  buslogic,
                     eata_dma,  eata_pio,   fdomain,   in2000,   pas16,
                     qlogic,   scsi_debug,   seagate,   t128,  u15-24f,
                     ultrastore  lub  wd7000.    Ukazują   się   te   z
                     katalogów,   dla  których  odpowiednie  sterowniki
                     zarejestrowały przynajmniej jeden kontroler  SCSI.
                     Każdy  katalog  zawiera  jeden  plik  dla  każdego
                     zarejestrowanego  kontrolera.   Każdy   z   plików
                     kontrolera   ma   nazwę   odpowiadającą   numerowi
                     kontrolera,     przyznanemu      podczas      jego
                     inicjalizacji.

                     Czytanie  tych  plików  zwykle pokaże konfigurację
                     sterownika i kontrolera, statystyki itp.

                     Pisanie do tych plików umożliwia różne operacje na
                     różnych   kontrolerach.   Na  przykład  za  pomocą
                     poleceń latency i nolatency root  może  uaktywniać
                     lub  deaktywować kod pomiaru czasu oczekiwania dla
                     poleceń (command latency) w  sterowniku  eata_dma.
                     Za  pomocą  poleceń  lockup  i  unlock  root  może
                     sterować symulowanym  przez  sterownik  scsi_debug
                     blokowaniem magistrali.

       self   Ten  katalog  odnosi  się  do  procesu  korzystającego  z
              systemu plików /proc i jest  identyczny  z  katalogiem  o
              nazwie będącej jego PID-em.

       slabinfo
              Informacje  dotyczące  buforów  (cache)  jądra. Występują
              następujące kolumny:
              cache-name
              num-active-objs
              total-objs
              object-size
              num-active-slabs
              total-slabs
              num-pages-per-slab
              Szczegóły można znaleźć w slabinfo(5).

       stat   statystyki    jądra/systemu.    Różnią    się    pomiędzy
              architekturami. Wśród wspólnych wpisów są:

              cpu  3357 0 4313 1362393
                     Liczba  jiffies  (setnych  sekundy),  które system
                     spędził w trybie użytkownika, trybie użytkownika o
                     obniżonym  priorytecie (nice), trybie systemowym i
                     w zadaniu idle. Ostatnia wartość powinna być równa
                     stukrotności  drugiego wpisu w pseudopliku uptime.

              page 5741 1808
                     Liczba stron, które system wstronicował  i  liczba
                     tych, które wystronicował (z dysku).

              swap 1 0
                     Liczba    stron   wymiany,   które   wniesiono   i
                     wyniesiono.

              intr 1462898
                     Liczba  przerwań   otrzymanych   od   uruchomienia
                     systemu.

              ctxt 115315
                     Liczba   przełączeń   kontekstu,  które  przeszedł
                     system.

              btime 769041601
                     Czas uruchomienia systemu, w sekundach,  od  epoki
                     (1 stycznia 1970).

              processes 86031
                     Liczba rozwidleń procesów od uruchomienia systemu.

       swaps  Używane obszary wymiany. Zobacz także swapon(8).

       sys    Katalog ten (obecny od 1.3.57)  zawiera  wiele  plików  i
              podkatalogów  odpowiadających  zmiennym jądra. Zmienne te
              mogą   być   odczytywane   i   czasem   modyfikowane   za
              pośrenictwem   systemu   plików   proc,   jak   też  przy
              wykorzystaniu funkcji systemowej sysctl(2).   Istnieją  w
              nim  aktualnie  podkatalogi  abi, debug, dev, fs, kernel,
              net, proc, rxrpc, sunrpc i vm, z  których  każdy  zawiera
              więcej plików i podkatalogów.

              abi    Ten   katalog   może   zawierać  pliki  z  binarną
                     informacją o aplikacji.   W  niektórych  systemach
                     nie występuje.

              debug  Ten katalog może być pusty.

              dev    Ten  katalog  zawiera  informacje  specyficzne dla
                     poszczególnych urządzeń.  (np. dev/cdrom/info).  W
                     niektórych systemach może być pusty.

              fs     Zawiera  podkatalog binfmt_misc oraz pliki dentry-
                     state,  dir-notify-enable,   dquot-nr,   file-max,
                     file-nr,  inode-max, inode-nr, inode-state, lease-
                     break-time,      leases-enable,       overflowgid,
                     overflowuid,    super-max   i   super-nr   których
                     działanie wyjaśniają ich nazwy.

              Dokumentacja plików z /proc/sys/binfmt_misc znajduje  się
              w źródłach jądra w Documentation/binfmt_misc.txt.

              Plik   dentry-state   zawiera   sześć  liczb:  nr_dentry,
              nr_unused,  age_limit  (wiek  w  sekundach),   want_pages
              (strony,  których  zażądał  system)  oraz  dwie  wartości
              nieużywane.  nr_dentry wydaje się być cały czas równe  0.
              nr_unused wydaje się oznaczać liczbę nieużywanych dentry.
              age_limit jest wyrażonym w sekundach wiekiem  dentry,  po
              osiągnięciu  którego  wpisy  w cache'u dentry mogą zostać
              odzyskane, gdy brakuje pamięci i  want_pages  ma  wartość
              niezerową,      podczas      gdy      jądro      wywołało
              shrink_dcache_pages()  oraz  cache  dentry   nie   został
              jeszcze wyczyszczony.

              Plik  dir-notify-enable  może  służyć  do  wyłączania lub
              włączania interfejsu dnotify  opisanego  w  fcntl(2)  dla
              całego systemu.  Wartość 0 w tym pliku wyłącza interfejs,
              a wartość 1 włącza go.

              Plik dquot-max  zawiera  maksymalną  liczbę  buforowanych
              wpisów  kwot dyskowych.  W niektórych (2.4) systemach nie
              występuje.   Gdy  liczba   wolnych   zbuforowanych   kwot
              dyskowych  jest  bardzo  mała  a jest przerażająca liczba
              jednoczesnych użytkowników systemu, może istnieć potrzeba
              zwiększenia tego ograniczenia.

              Plik  dquot-nr  zawiera liczbę przydzielonych wpisów kwot
              dyskowych oraz liczbę wolnych wpisów kwot dyskowych.

              Plik file-max zawiera ogólnosystemowe ograniczenie liczby
              otwartych  przez  wszystkie procesy plików. (Zobacz także
              setrlimit(2), które może służyć  procesom  do  ustawiania
              ograniczenia  dla  procesu,  RLIMIT_NOFILE,  jako  liczby
              plików, które proces może otworzyć.)  Gdy  otrzymuje  się
              mnóstwo   komunikatów  o  przekroczeniu  liczby  uchwytów
              plików (file handles), to można  spróbować  zwiększyć  tę
              wartość:

              echo 100000 > /proc/sys/fs/file-max

              Stała  jądra NR_OPEN narzuca górne ograniczenie wartości,
              która może zostać umieszczona w file-max.

              Gdy zwiększa się file-max, należy pamiętać o  zwiększeniu
              inode-max  do wartości 3-4 razy większej niż nowa wartość
              file-max, lub należy się liczyć z tym,  że  zabraknie  i-
              węzłów.

              Plik  (tylko do odczytu) file-nr określa liczbę aktualnie
              otwartych  plików.   Zawiera  on  trzy   liczby:   liczbę
              przydzielonych  uchwytów  plików, liczbę wolnych uchwytów
              plików oraz  maksymalną  liczbę  uchwytów  plików.  Jądro
              przydziela  uchwyty  plików  dynamicznie, ale ich później
              nie zwalnia. Gdy liczba  przydzielonych  uchwytów  plików
              jest  bliska  maksimum,  należy rozważyć zwiększenie tego
              maksimum. Gdy jest duża liczba wolnych  uchwytów  plików,
              oznacza  to,  że  wystąpiło  przesilenie  w wykorzystaniu
              uchwytów  plików  i,  prawdopodobnie,  nie  ma   potrzeby
              zwiększania maksimum.

              Plik  inode-max  zawiera  maksymalną  liczbę  i-węzłów  w
              pamięci.  W   niektórych   (2.4)   systemach   może   nie
              występować.  Wartość  ta powinna być 3-4 razy większa niż
              wartość w file-max, gdyż stdin, stdout i gniazda sieciowe
              również  potrzebują  i-węzłów,  aby  można  było  na nich
              operować. Gdy systematycznie brakuje  i-węzłów,  istnieje
              potrzeba zwiększenia tej wartości.

              Plik  inode-nr  zawiera  dwie  pierwsze wartości z inode-
              state.

              Plik  inode-state  zawiera   siedem   liczb:   nr_inodes,
              nr_free_inodes,  preshrink  i cztery wartości nieużywane.
              nr_inodes jest liczbą przydzielonych w systemie i-węzłów.
              Może  ona  być  nieco  większa  niż inode-max, gdyż Linux
              przydziela   je   pełnymi    stronami.     nr_free_inodes
              przedstawia  liczbę  wolnych  i-węzłów.   preshrink  jest
              niezerowe, gdy nr_inodes  >  inode-max  oraz  w  systemie
              występuje  potrzeba  wyczyszczenia listy i-węzłów zamiast
              przydzielania nowych.

              Plik lease-break-time  określa  okres  ulgi,  przez  jaki
              jądro   zapewnia  procesowi  utrzymanie  dzierżawy  pliku
              (fcntl(2)), a po którym  wyśle  do  tego  procesu  sygnał
              zawiadamiający  go,  że  inny proces oczekuje na otwarcie
              pliku. Jeśli utrzymujący dzierżawę nie usunie jej lub nie
              ograniczy  swoich  praw  do  niej w przeciągu tego czasu,
              jądro wymusi zerwanie dzierżawy.

              Plik  leases-enable  może  służyć  do   ogólnosystemowego
              włączania lub wyłączania dzierżaw plików (fcntl(2)).  Gdy
              plik ten  zawiera  wartość  0,  dzierżawy  są  wyłączone.
              Wartość niezerowa włącza dzierżawy.

              Pliki   overflowgid   i  overflowuid  umożliwiają  zmianę
              wartości ustalonego UID-u i  GID-u.   Wartością  domyślną
              jest  65534.   Niektóre  systemy plików wspierają jedynie
              16-bitowe UID-y i GID-y, podczas gdy  linuksowe  UID-y  i
              GID-y  są  32-bitowe. Gdy któryś z takich systemów plików
              jest zamontowany z możliwością zapisu, to wszystkie UID-y
              i  GID-y  przekraczające 65535 są zastępowane podanymi tu
              wartościami przed zapisem na dysk.

              Plik super-max steruje maksymalną liczbą  superbloków,  a
              więc  i  maksymalną  liczbą  systemów plików, które jądro
              może zamontować. Potrzeba zwiększenia wartości  super-max
              wystepuje  tylko  wtedy,  gdy  chce się zamontować więcej
              systemów plików niż na to pozwala aktualna wartość super-
              max.     Plik    super-nr    zawiera   liczbę   aktualnie
              zamontowanych systemów plików.

              kernel Ten  katalog  zawiera  pliki  acct,   cad_pid,cap-
                     bound,core_uses_pid,  ctrl-alt-del,  dentry-state,
                     domainname,hostname, htab-reclaim (tylko PowerPC),
                     java-appletviewer   (binfmt_java,   przestarzały),
                     java-interpreter (binfmt_java, przestarzały), l2cr
                     (tylko PowerPC), modprobe, msgmax, msgmnb, msgmni,
                     osrelease,   ostype,   overflowgid,   overflowuid,
                     panic,   powersave-nap  (tylko  PowerPC),  printk,
                     random, real-root-dev,  reboot-cmd  (SPARC  only),
                     rtsig-max,  rtsig-nr,  sem,  sg-big-buff,  shmall,
                     shmmax,  shmmni,  sysrq,   tainted,   threads-max,
                     version   i  zero-paged  (tylko  PowerPC)  których
                     działanie wyjaśniają ich nazwy.

              Plik acct zawiera  trzy  liczby:  highwater,  lowwater  i
              frequency.   Gdy  włączone  jest rejestrowanie procesów w
              stylu BSD, wartości  te  sterują  jego  zachowaniem.  Gdy
              ilość  wolnego  miejsca  na  systemie  plików,  na którym
              znajdują się logi spada poniżej  wyrażonej  w  procentach
              wartości  lowwater,  rejestrowanie jest wstrzymywane. Gdy
              ilość wolnego miejsca stanie się większa niż  wyrażona  w
              procentach    wartość   highwater,   rejestrowanie   jest
              wznawiane.  frequency określa  jak  często  jadro  będzie
              sprawdzać  ilość  wolnego  miejsca (wartość w sekundach).
              Wartościami domyślnymi są 4, 2  i  30.   Oznacza  to,  że
              rejestrowanie   procesów  jest  wstrzymywane,  gdy  ilość
              wolnego miejsca będzie <=  2%;  wznowione  zostanie,  gdy
              wolne  będzie  >= 4%; zakłada się, że informacja o ilości
              wolnego miejsca jest ważna przez 30 sekund.

              Plik cap-bound przechowuje  wartość  capability  bounding
              set  dla  jądra.   (wyrażone  jako  liczba  dziesiętna ze
              znakiem).   Wartość  ta  jest  mnożona  (AND)  bitowo   z
              capabilities dozwolonymi dla procesu podczas exec.

              Plik  core_uses_pid może służyć do określania nazwy pliku
              zrzuru pamięci w Linuksie  2.4.   Gdy  plik  ten  zawiera
              wartość  0,  plik zrzutu pamięci ma po prostu nazwę core.
              Gdy zawiera on wartość  niezerową,  plik  zrzutu  pamięci
              będzie  zawierał  w  swojej  nazwie ID procesu, w postaci
              core.PID.

              Plik ctrl-alt-del  steruje  obsługą  kombinacji  klawiszy
              Ctrl-Alt-Del.   Gdy  w  pliku tym znajduje się wartość 0,
              Ctrl-Alt-Del jest przechwytywane i przesyłane do programu
              init(1)  w  celu  wykonania  wdzięcznego  restartu.   Gdy
              wartość jest > 0, reakcją Linuksa na Wulkanicznie Nerwowe
              Nękanie  (Vulcan  Nerve Pinch (tm)) będzie natychmiastowy
              restart, nawet  bez  zrzucenia  zmodyfikowanych  buforów.
              Uwaga:  gdy  program (jak np. dosemu) korzysta z surowego
              trybu klawiatury, Ctrl-Alt-Del jest przechwytywane  przez
              program  zanim  dotrze  do  warstwy  terminalowej jądra i
              decyzja co z tym zrobić zależy od programu.

              Pliki domainname i hostname  mogą  służyć  do  ustawiania
              nazwy  domeny  i hosta NIS/YP maszyny dokładnie w ten sam
              sposób, jak za pomocą poleceń domainname i hostname,  np.

              # echo "darkstar" > /proc/sys/kernel/hostname
              # echo "mydomain" > /proc/sys/kernel/domainname

              daje taki sam efekt, jak

              # hostname "darkstar"
              # domainname "mydomain"

              Należy   tu   zauważyć,  że  klasyczny  darkstar.frop.org
              posiada nazwę hosta "darkstar" i domenę "frop.org" w  DNS
              (Internetowej  Usłudze  Nazw Domen - Internet Domain Name
              Service),  których  nie  należy  mylić   z   domeną   NIS
              (Sieciowej  Usługi  Informacyjnej  -  Network Information
              Service) lub YP  (Yellow  Pages).  Te  dwa  systemy  nazw
              domenowych zasadniczo się różnią.  Szczegółowe informacje
              można znaleźć na stronie podręcznika hostname(1).

              Jeśli do  pliku  htab-reclaim  (tylko  PowerPC)  zostanie
              wpisana  wartość  niezerowa,  htab  PowerPC (zobacz: plik
              Documentation/powerpc/ppc_htab.txt   w   źródłach)   jest
              czyszczony  za  każdym razem, gdy system natrafi na pętlę
              oczekiwania ("idle").

              Plik l2cr (tylko  PowerPC)  zawiera  znacznik  staerujący
              cache'em  L2  płyt  procesora G3.  Jeśli zawiera 0, cache
              jest wyłączony. Cache jest  włączony,  gdy  plik  zawiera
              wartość różną od zera.

              Plik   modprobe   opeisano   w  źródłach  jądra  w  pliku
              Documentation/kmod.txt.

              Plik   msgmax   zawiera   ogólnosystemowe    ograniczenie
              maksymalnej   liczby  bajtów  w  pojedynczym  komunikacie
              zapisywanym do kolejki komunikatów Systemu V.

              Plik msgmni określa ogólnosystemowe  ograniczenie  liczby
              identyfikatorów  kolejek komunikatów. (Plik ten występuje
              począwszy od Linuksa 2.4.)

              Plik msgmnb zawiera ogólnosystemowy parametr  służący  do
              inicjalizacji  ustawienia  msg_qbytes  tworzonych później
              kolejek  komunikatów.   Ustawienie   msg_qbytes   określa
              maksymalną  liczbę  bajtów, które mogą zostać zapisane do
              kolejki komunikatów.

              Pliki   ostype   i   osrelease   podają   podłańcuchy   z
              /proc/version.

              Pliki   overflowgid   i  overflowuid  są  kopiami  plików
              /proc/sys/fs/overflowgid i /proc/sys/fs/overflowuid.

              Plik panic umożliwia dostęp (odczyt i zapis) do  zmiennej
              jądra  panic_timeout.   Jeśli  jest to zero, jądro będzie
              się zapętlać podczas paniki; jeśli wartość niezerowa,  to
              określa  liczbę  sekund,  po  której  jądro  powinno  się
              automatycznie    przeładować.    Jeśli    używane    jest
              urządzenie+software    watchdog    device   driver,   the
              recommended setting is 60.

              Plik powersave-nap (tylko PowerPC) zawiera znacznik.  Gdy
              jest  on  ustawiony,  Linux-PPC  używa trybu oszczędzania
              energii 'nap', a w przeciwnym przypadku trybu 'doze'.

              Cztery wartości  w  pliku  printk  to:  console_loglevel,
              default_message_loglevel,     minimum_console_level     i
              default_console_loglevel.   Wartości   te   wpływają   na
              zachowanie  printk()  podczas  wypisywania  lub logowania
              komunikatów  błędów.  Informacja  o   różnych   poziomach
              logowania   można  znaleźć  w  syslog(2).   Komunikaty  o
              priorytecie wyższym niż console_loglevel będą  wypisywane
              na   konsoli.  Komunikaty  bez  jawnego  priorytetu  będą
              wypisywane    z    priorytetem     default_message_level.
              minimum_console_loglevel   jest  najmniejszą  (najwyższą)
              wartością, którą  można  ustawić  jako  console_loglevel.
              default_console_loglevel   jest  domyślną  wartością  dla
              console_loglevel.

              Katalog +.   random  zawiera  różne  parametry  sterujące
              działaniem pliku /dev/random.

              Plik    real-root-dev   jest   udokumentowany   w   pliku
              Documentation/initrd.txt w źródłąch jądra.

              Plik  reboot-cmd  (tylko  Sparc)  wydaje   się   stanowić
              mechanizm   podawania   argumentów  SPARC-owej  ładowarce
              systemu w ROM/Flash. Może, że przekazuje jej,  co  zrobić
              po restarcie?

              Plik  rtsig-max  może  służyć  do  sterowania  maksymalną
              liczbą zgodnych  z  POSIX  nieobsłużonych  (w  kolejkach)
              sygnałów czasu rzeczywistego w systemie.

              Plik  rtsig-nr  podaje  liczbę  zgodnych z POSIX sygnałów
              czasu rzeczywistego oczekujących aktualnie w kolejce.

              Plik sem (dostępny począwszy od Linuksa  2.4)  zawiera  4
              liczby  definiujące ograniczenia semaforów Systemu V.  Sa
              to w kolejności:

              SEMMSL  Maksymalna liczba semaforów w zestawie semaforów.

              SEMMNS  Ogólnosystemowe  ograniczenie liczby semaforów we
                      wszystkich zestawiach semaforów.

              SEMOPM  Maksymalna liczba  operacji,  które  mogą  zostać
                      podane w wywołaniu semop(2).

              SEMMNI  Ogólnosystemowe  ograniczenie  maksymalnej liczby
                      identyfikatorów semaforów.

              Plik sg-big-buff zawiera rozmiar bufora  niskopoziomowego
              urządzenia  SCSI  (sg).  Nie można nim na razie sterować,
              ale można go zmienić podczas  kompilacji  poprzez  edycję
              include/scsi/sg.h    i   zmianę   wartości   SG_BIG_BUFF.
              Jednakże nie ma żadnego powodu, aby to robić.

              Plik   shmall   zawiera   ogólnosystemowe    ograniczenie
              całkowitej liczby stron pamięci wspólnej Systemu V.

              Plik   shmmax  może  służyć  do  odpytywania  o  aktualne
              ograniczenie maksymalnego  rozmiaru  tworzonego  segmentu
              pamięci  wspólnej  (System  V  IPC)  oraz  do zmiany tego
              ograniczenia.  Jadro  wspiera  obecnie  segmenty  pamięci
              wspólnej do 1GB.  Wartością domyślną jest SHMMAX.

              Plik  shmmni  (dostępny począwszy od Linuksa 2.4) określa
              ogólnosystemową  maksymalną  liczbę   segmentów   pamięci
              wspólnej Systemu V, które można utworzyć.

              Plik version zawiera tekst jak np.

              #5 Wed Feb 25 21:49:24 MET 1998.TP

              a  następująca  dalej  data  określa  kiedy jądro zostało
              zbudowane.

              Plik zero-paged (tylko  PowerPC)  zawiera  znacznik.  Gdy
              jest  on ustawiony (niezerowy), Linux-PPC wstepnie zeruje
              strony w pętli bezczynności.  Prawdopodobnie  przyspiesza
              to get_free_pages.

              Katalog
                     net zawiera rzeczy sieciowe.

              proc   Ten katalog może być pusty

              sunrpc Ten katalog obsługuje Sunowskie zdalne wywoływanie
                     procedur dla sieciowego systemu plikowego (NFS). W
                     niektórych systemach może nie istniec.

              vm     Ten  katalog  zawiera pliki sterujące zarządzaniem
                     pamięcią, buforami i zarządzaniem cachem.

       sysvipc
              Podkatalog zawierający psuedopliki msg, sem i shm.  Pliki
              te   zawierają   obiekty   Komunikacji   Międzyprocesowej
              (Interprocess   Communication   -    IPC)    Systemu    V
              (odpowiednio:  kolejki  komunikatów,  semafory  i  pamięć
              wspólną) aktualnie istniejące w stystemie,  udostępniając
              informacje  podobne  do  tych,  które są dostępne poprzez
              ipcs(1).  Pliki te zawierają nagłówki i  są  sformatowane
              (jeden   obiekt   IPC  w  woerszu)  w  celu  łatwiejszego
              zrozumienia.  ipc(5) udostępnia dodatkowe tło  informacji
              zawartych w tych plikach.

       tty    Podkatalog    zawierający   psuedopliki   i   podkatalogi
              sterowników terminali (tty)  oraz  protokołów  sterowania
              linią (ine discipline).

       uptime Ten  plik  zawiera  dwie  liczby:  czas  pracy systemu (w
              sekundach)  i  ilość  czasu  spędzonego  na   wykonywaniu
              procesu idle (w sekundach).

       version
              Ten  napis  określa  wersję  obecnie  działającego jądra.
              Zawiera   on   w   sobie   zawartość    /proc/sys/ostype,
              /proc/sys/osrelease i /proc/sys/version.  Na przykład:
            Linux version 1.0.9 (quinlan@phaze) #1 Sat May 14 01:51:54 EDT 1994

ZOBACZ TAKŻE

       cat(1),  find(1),  free(1),  mount(1),  ps(1), tr(1), uptime(1),
       chroot(2),   mmap(2),   readlink(2),   syslog(2),   slabinfo(5),
       hier(7),  arp(8),  dmesg(8),  hdparm(8),  ifconfig(8), lsmod(8),
       lspci(8),        netstat(8),        procinfo(8),        route(8)
       /usr/src/linux/Documentation/filesystems/proc.txt

ZGODNE Z

       Jest  to  z  grubsza  zgodne  z  jądrem  2.4.17 Linuksa. Proszę,
       zaktualizuj, jeśli trzeba!

       Ostatnio aktualizowane dla Linuksa 2.4.17.

UWAGI

       Trzeba zauważyć, że wiele łańcuchów  znakowych  (np.  środowisko
       czy  linia  poleceń)  występuje  w postaci wewnętrznej, z polami
       zakończonymi bajtami NUL, więc jeśli do ich czytania  użyje  się
       od  -c  lub  tr  "\000"  "\n",  to  mogą  być bardziej czytelne.
       Alternatywnie, echo `cat <file>` działa równie dobrze.

       Ta  strona   podręcznika   jest   niekompletna,   prawdopodobnie
       niedokładna  i  należy  do tych, które powinny być bardzo często
       poprawiane.

PODZIĘKOWANIA

       Material dotyczący /proc/sys/fs i /proc/sys/kernel  jest  ściśle
       oparty  na  plikach  dokumentacji  źródeł jądra napisanych przez
       Rika van Riela.

                                  2002-07-13                           PROC(5)