Ubuntu Manpage: /proc - pseudosystem plików z informacjami o procesach

Provided by: manpages-pl_20051117-1_all

NAZWA

       /proc - pseudosystem plików z informacjami o procesach

OPIS

/proc jest pseudosystemem plików, który służy jako lepszy interfejs do
struktur jądra, niż czytanie /dev/kmem. Jest on w większości
przeznaczony tylko do odczytu, lecz niektóre pliki umożliwiają
modyfikacje zmiennych jądra.

Następujący szkic ukazuje w szybki sposób hierarchię /proc.

[numer]
Każdemu działającemu procesowi odpowiada katalog o numerycznej
nazwie; nazwą tą jest identyfikator procesu. Każdy z tych
katalogogów zawiera następujące pseudopliki i podkatalogi:

cmdline
Zawiera pełną linię polecenia wydanego przy uruchamianiu
procesu, chyba że cały proces uległ wymianie lub jest tp
proces-duch (zombie). W obu tych przypadkach plik będzie
pusty, tzn. odczyt tego pliku zwróci zawsze 0 znaków.
Argumenty linii poleceń występują w tym pliku rozdzielone
znakami NUL, z dodatkowym znakiem NUL po ostatnim
łańcuchu. linii.

cwd Jest dowiązaniem do bieżącego katalogu roboczego procesu.
Aby dowiedzieć się, jaki jest katalog roboczy procesu, na
przykład, 20, można wydać następujące polecenia:

cd /proc/20/cwd; /bin/pwd

Należy zauważyć, że polecenie pwd jest często wbudowanym
poleceniem powłoki i może nie działać w tym kontekście w sposób
właściwy.

environ
Plik ten zawiera środowisko procesu. Wpisy są oddzielone
znakami NUL, może też być wystąpić znak NUL na końcu.
Dlatego, aby wypisać zmienne środowiskowe procesu 1,
należy wykonać:

(cat /proc/1/environ; echo) | tr "\000" "\n"

(Aby dowiedzieć się, z jakiego powodu ktoś miałby chcieć
coś takiego zrobić, zobacz lilo(8).)

exe W Linuksie 2.2 i 2.4 exe jest dowiązaniem symbolicznym
zawierającym rzeczywistą nazwę ścieżki działającego
polecenia. Dowiązaniem symbolicznym exe można się
normalnie posługiwać - próba otwarcia exe otworzy plik
programu. Można nawet wydać polecenie /proc/[numer]/exe,
aby uruchomić kolejną kopię tego samego procesu co
[numer].

W Linuksie 2.0 i wcześniejszych wersjach, exe jest
wskaźnikiem do uruchomionego pliku binarnego i ma postać
dowiązania symbolicznego. Wywołanie readlink(2) dla pliku
specjalnego exe zwróci w Linuksie 2.0 łańcuch znakowy
postaci:

[urządzenie]:i-węzeł

Na przykład, [0301]:1502 będzie 1502 i-węzłem na
urządzeniu o numerze głównym 03 (IDE, MFM itp.) i
pobocznym 01 (pierwsza partycja pierwszego dysku).

Do zlokalizowania pliku, można posłużyć się poleceniem
find(1) z opcją -inum.

fd Jest to podkatalog zawierający po jednym wpisie dla
każdego otwartego przez proces pliku; nazwą tego wpisu
jest deskryptor pliku i jest on dowiązaniem symbolicznym
do rzeczywistego pliku (tak jak w przypadku exe). Dlatego
0 jest standardowym wejściem, 1 jest standardowym
wyjściem, 2 jest standardową diagnostyką, itd.

Można to efektywnie wykorzystać do oszukania programów,
które pobierają dane wejściowe z pliku, lecz nie czytają
swojego standardowego wejścia i które zapisują do pliku,
lecz nie wysyłają danych wyjściowych na standardowe
wyjście. Zakładając, że opcja -i określa plik wejściowy,
a opcja -o określa plik wyjściowy:
foobar -i /proc/self/fd/0 -o /proc/self/fd/1 ...
daje działający filtr. Trzeba zauważyć, że nie będzie to
działać z programami wyszukujących w plikach za pomocą
seek, jako że wyszukiwanie nie działa dla plików z
katalogu fd.

/proc/self/fd/N jest w przybliżeniu tym samym co
/dev/fd/N na niektórych systemach uniksowych i
uniksopodobnych. Większość linuksowych skryptów MAKEDEV
tworzy dowiązania symboliczne /dev/fd do /proc/self/fd.

maps Plik zawierający aktualnie zmapowane obszary pamięci wraz
z prawami dostępu do nich.

Format pliku jest następujący:

address perms offset dev inode pathname
08048000-08056000 r-xp 00000000 03:0c 64593 /usr/sbin/gpm
08056000-08058000 rw-p 0000d000 03:0c 64593 /usr/sbin/gpm
08058000-0805b000 rwxp 00000000 00:00 0
40000000-40013000 r-xp 00000000 03:0c 4165 /lib/ld-2.2.4.so
40013000-40015000 rw-p 00012000 03:0c 4165 /lib/ld-2.2.4.so
4001f000-40135000 r-xp 00000000 03:0c 45494 /lib/libc-2.2.4.so
40135000-4013e000 rw-p 00115000 03:0c 45494 /lib/libc-2.2.4.so
4013e000-40142000 rw-p 00000000 00:00 0
bffff000-c0000000 rwxp 00000000 00:00 0

gdzie address jest przestrzenią adresemową procesu, który
ją zajmuje, perms jest zbiorem uprawnień:

r = odczyt
w = zapis
x = wykonywanie
s = wspólne
p = prywatne (kopiowane przy zapisie)

offset jest przesunięciem w pliku/czymkolwiek, dev
zawiera numeru (główny:poboczny) urządzenia, a inode jest
i-węzłem na tym urządzeniu. 0 wskazuje, że nie istnieje
i-węzeł związany z tym obszarem pamięci, jak to ma
miejsce z bss.

W Linuksie 2.0 nie ma pola pathname podającego nazwę
ścieżki.

mem Za pośrednictwem pliku mem można korzystając z open(2),
read(2), i fseek(3) uzyskać dostęp do stron pamięci
procesu.

root UNIX i linux wspierają pomysł określonego dla każdego
procesu osobno katalogu głównego systemu plików,
ustawianego przez wywołanie systemowe chroot(2). root
wskazuje na katalog główny systemu plików, zachowując się
jak exe, fd/*, itp.

stat Informacje o stanie procesu. Korzysta z tego ps(1). Są
one zdefiniowane w /usr/src/linux/fs/proc/array.c.

Kolejne pola i ich właściwe specyfikatory formatu
scanf(3) to:

pid %d Identyfokator procesu (PID).

comm %s
Nazwa pliku wykonywalnego w nawiasach. Widać, czy
plik jest uległ wymianie.

state %c
Jeden znak spośród "RSDZTW", gdzie R oznacza
proces działający, S - proces uśpiony w
oczekiwaniu przerywalnym, D - proces uśpiony w
oczekiwaniu nieprzerywalnym, Z - proces duch
(zombie), T - śledzony lub zatrzymany (przez
sygnał), a W - którego strony zastąpiono.

ppid %d
PID procesu macierzystego.

pgrp %d
Identyfikator grupy procesów danego procesu.

session %d
Identyfikator sesji procesu.

tty_nr %d
Terminal (tty), z którego proces korzysta.

tpgid %d
Identyfikator grupy procesów, do której należy
proces będący właścicielem terminala (tty), do
którego dany proces jest podłączony.

flags %lu
Znaczniki procesu. Bit math ma dziesiętną
wartość 4, a bit śledzenia ma dziesiętną wartość
10.

minflt %lu
Liczba drobnych błędów, które popełnił proces, a
które nie wymagały załadowania strony pamięci z
dysku.

cminflt %lu
Liczba drobnych błędów procesu i jego procesów
potomnych.

majflt %lu
Liczba głównych błędów, które popełnił proces, a
które wymagały załadowania strony pamięci z
dysku.

cmajflt %lu
Liczba głównych błędów procesu i jego procesów
potomnych.

utime %lu
Liczba jiffies (przerwań zegarowych), podczas
których proces był kolejkowany w trybie
użytkownika.

stime %lu
Liczba jiffies, podczas których proces był
kolejkowany w trybie jądra.

cutime %ld
Liczba jiffies, podczas których proces i jego
procesy potomne były kolejkowane w trybie
użytkownika.

cstime %ld
Liczba jiffies, podczas których proces i jego
procesy potomne były kolejkowane w trybie jądra.

priority %ld
Standardowa wartość nice plus piętnaście. Wartość
w jądrze jest zawsze nieujemna.

nice %ld
Wartość nice znajduje się w zakresie od 19
(najmilszy) do -19 (niemiły dla innych). 0 %ld
Trwale przypisana wartość 0; jest to wypełniacz
po usuniętym polu.

itrealvalue %ld
Czas w jiffies poprzedzający wysłanie przez
czasomierz do procesu następnego sygnału SIGALRM.

starttime %lu
Czas uruchomienia procesu wyrażony w jiffies od
uruchomienia systemu.

vsize %lu
Rozmiar pamięci wirtualnej w bajtach.

rss %ld
Resident Set Size: ilość stron, które proces ma w
rzeczywistej pamięci minus 3 dla celów
administracyjnych. Są to po prostu strony, które
obejmują segment text, segment data i przestrzeń
stosu. Nie obejmuje to stron, które nie były
ładowane na żądanie lub które uległy wymianie.

rlim %lu
Aktualne ograniczenie rss procesu w bajtach
(zwykle 4294967295 na i386).

startcode %lu
Adres, pod którym zaczyna się kod programu.

endcode %lu
Adres, pod którym kończy się kod programu.

startstack %lu
Adres początku stosu.

kstkesp %lu
Aktualna wartość esp (wskaźnika stosu), określona
na podstawie strony stosu jądra dla danego
procesu.

kstkeip %lu
Aktualny EIP (wskaźnik instrukcji).

signal %lu
Mapa bitowa nieobsłużonych sygnałów (zwykle 0).

blocked %lu
Mapa bitowa zablokowanych sygnałów (zwykle 0, 2
dla powłok).

sigignore %lu
Mapa bitowa ignorowanych sygnałów.

sigcatch %lu
Mapa bitowa przechwyconych sygnałów.

wchan %lu
Jest to "kanał", na którym oczekuje proces. Jest
to adres funkcji systemowej i można go znaleźć na
liście nazw, jeśli potrzebna jest nazwa tekstowa.
(Gdy /etc/psdatabase jest aktualne, można
zobaczyć działanie pola WCHAN, próbująć ps -l.)

nswap %lu
Liczba stron, które uległy wymianie - nie
konserwowane.

cnswap %lu
Łączna wartość nswap dla procesów potomnych.

exit_signal %d
Sygnał wysyłany przez ginący proces do jego
procesu macierzystego.

processor %d
Numer CPU, na którym proces ostatnio działał.

statm Udostępnia informacje o ilości stron pamięci w danym
stanie. Występują następujące kolumny:
size łączny rozmiar programu
resident rozmiar części rezydentnej
share strony wspólne
trs text (kod)
drs dane/stos
lrs biblioteki
dt strony nieaktualne (dirty)

status Udostępnia sporo informacji ze stat i statm w postaci
łatwiejszej do przeanalizowania przez człowieka.

apm Wersja APM (Zaawansowane zarządzanie energią) oraz onformacja o
akumulatorach, gdy CONFIG_APM było zdefiniowane podczas
kompilacji jądra.

bus Zawiera podkatalogi odpowiadające zainstalowanym magistralom.

pccard Podkatalog dla urządzeń pcmcia, gdy CONFIG_PCMCIA było
zdefiniowane podczas kompilacji jądra.

drivers

pci Zawiera różne podkatalogi magistral oraz pseudopliki
zawierające informacje o magistralach PCI,
zainstalowanych urządzeniach oraz sterownikach urządzeń.
Niektóre z tych plików nie są w postaci ASCII.

devices
Informacje o urządzeniach PCI. Dostęp do nich
może się odbywać poprzez lspci(8) i setpci(8).

cmdline
Argumenty przekazane jądru Linuksa podczas startu systemu.
Zazwyczaj odbywa się to poprzez zarządcę startu systemu, takiego
jak lilo(1).

cpuinfo
Jest to zbiór elementów zależnych od CPU i architektury systemu;
dla każdej wspieranej architektury jest inna lista. Dwa
popularne wpisy to: processor, który udostępnia numer CPU oraz
bogomips; jest to stała systemowa, wyliczona podczas
inicjalizacji jądra. Maszyny SMP zawierają informacje o każdym z
procesorów.

devices
Listing tekstowy numerów głównych oraz grup urządzeń. Może to
służyć skryptom MAKEDEV do zachowania spójności z jądrem.

dma Jest listą zarejestrowanych i używanych kanałów DMA (direct
memory access) szyny ISA.

driver Pusty podkatalog.

execdomains
Lista domen uruchamiania (wcieleń ABI [Application Binary
Interface - przyp. tłum.] ).

fb Informacje o framebuferze, o ile podczas kompilacji jądra
zdefiniowano CONFIG_FB.

filesystems
Listing tekstowy wkompilowanych w jądro systemów plików.
Przypadkowo, informacje te są wykorzystywane przez mount(1) do
kolejnego próbowania różnych systemów plików, gdy żadnego nie
podano.

fs Pusty podkatalog. ide ide istnieje w systemach
zawierających magistralę IDE. Zawiera po katalogu dla
każdego kanału IDE oraz dla przyłączonych urządzeń. Wśród
plików są:

cache rozmiar bufora w KB
capacity liczba sektorów
driver wersja sterownika
geometry geometria fizyczna i logiczna
identify szesnastkowo
media rodzaj nośnika
model numer modelu producenta
settings ustawienia napędu
smart_thresholds szesnastkowo
smart_values szesnastkowo

Dostęp do tych informacji w przyjaznym formacie umożliwia
program narzędziowy hdparm(8).

interrupts
Służy do zapamiętania liczby przerwań dla każdego IRQ w
(przynajmniej) architekturze i386. Łatwe do odczytu
formatowanie, zrobione w ASCII.

iomem Odwzorowanie portów we/wy w pamięci w Linuksie 2.4.

ioports
Jest to lista obecnie zarejestrowanych i używanych
obszarów portów we/wy.

kcore Plik ten reprezentuje pamięć fizyczną systemu i jest
zachowany w formacie pliku core dla ELF. Korzystając z
tego pseudoplikiem oraz z niezestripowanego binarnego
pliku jądra (/usr/src/linux/vmlinux), można za pomocą GDB
testować aktualny stan dowolnej struktury danych jądra.

Całkowity rozmiar tego pliku to rozmiar fizycznej pamięci
(RAM) plus 4KB.

kmsg Plik ten może służyć do odczytu komunikatów jądra,
zamiast funkcji systemowej syslog(2). Aby odczytać ten
plik, proces musi mieć uprawnienia superużytkownika i
tylko jeden proces powinien dokonywać jego odczytu. Pliku
tego nie należy czytać, gdy działa proces syslog,
korzystający z funkcji systemowej syslog(2) do
rejestrowania komunikatów jądra.

Z tego pliku pobiera komunikaty program dmesg(8).

ksyms Zawiera wyeksportowane przez jądro definicje symboli,
które są używane przez narzędzia modules(X) do
dynamicznego podłączania ładowanych modułów.

loadavg
Liczby średniego obciążenia określają uśrednione w ciągu
1, 5 i 15 minut liczby zadań w kolejce wykonania. Są to
te same wartości, które zwracają uptime(1) i inne
programy.

locks Plik ten pokazuje aktualne blokady plików (flock(2) i
fcntl(2)) oraz dzierżawy (fcntl(2)).

malloc Ten plik istnieje tylko jeśli podczas kompilacji
zdefiniowano CONFIGDEBUGMALLOC.

meminfo
Plik ten jest używany przez free(1) do informowania o
rozmiarze wolnej i zajętej pamięci (zarówno fizycznej,
jak i wymiany) w systemie, a także o pamięci wspólnej i
buforach używanych przez jądro.

Jest on w tym samym formacie co free(1), poza tym, że
podawanie informacji odbywa się w bajtach, a nie w KB.

mounts Jest to lista wszystkich aktualnie zamontowanych w
systemie systemów plików. Format pliku jest opisany w
fstab(5).

modules
Tekstowa lista modułów, które załadowano w systemie.
Zobacz także lsmod(8).

mtrr Memory Type Range Registers. Szczegóły można znaleźć w
/usr/src/linux/Documentation/mtrr.txt.

net Różne sieciowe pseudopliki, z których wszystkie podają
stan pewnej części warstwy sieciowej. Plik ten zawiera
struktury ASCII i dlatego nadaje się do odczytu za pomocą
cat. Jednak standardowy pakiet netstat(8) daje dużo
czystszy dostęp do tych plików.

arp Zawiera zrzut tabeli ARP jądra używanej do
rozwiązywania adresów, w czytelnej postaci ASCII.
Pokazane zostaną zarówno wyuczone dynamicznie, jak
i wstępnie zaprogramowane wpisy w tabeli ARP.
Format jest następujący:

IP address HW type Flags HW address Mask Device
192.168.0.50 0x1 0x2 00:50:BF:25:68:F3 * eth0
192.168.0.250 0x1 0xc 00:00:00:00:00:00 * eth0

Gdzie 'IP address' jest adresem IPv4 maszyny, a 'HW type'
jest rodzajem sprzętu wg RFC 826. 'Flags' są to
wewnętrzne znaczniki struktury ARP (zdefiniowane w
/usr/include/linux/if_arp.h) a 'HW address' jest
odwzorowaniem adresu IP w warstwie fizycznej, jeśli jest
ono określone.

dev Pseudoplik dev zawiera informacje o stanie
urządzenia sieciowego. Zawierają one liczbę
otrzymanych i wysłanych pakietów, liczbę błędów i
kolizji oraz inne podstawowe statystyki.
Informacje te są wykorzystywane przez program
ifconfig(8) do informowania o stanie urządzenia.
Format jest następujący:

Inter-| Receive | Transmit
face |bytes packets errs drop fifo frame compressed multicast|bytes packets errs drop fifo colls carrier compressed
lo: 2776770 11307 0 0 0 0 0 0 2776770 11307 0 0 0 0 0 0
eth0: 1215645 2751 0 0 0 0 0 0 1782404 4324 0 0 0 427 0 0
ppp0: 1622270 5552 1 0 0 0 0 0 354130 5669 0 0 0 0 0 0
tap0: 7714 81 0 0 0 0 0 0 7714 81 0 0 0 0 0 0

dev_mcast
Zdefiniowany w
/usr/src/linux/net/core/dev_mcast.c:
indx ifterface_name dmi_u dmi_g dmi_address
2 eth0 1 0 01005e000001
3 eth1 1 0 01005e000001
4 eth2 1 0 01005e000001

igmp Internetowy Protokół Zarządzania Grupami.
Zdefiniowany w /usr/src/linux/net/core/igmp.c.

rarp Plik ten ma ten sam format, co plik arp i zawiera
aktualną bazę odwrotnych odwzorowań, używaną do
udostępniania usług odwrotnego poszukiwania
adresów rarp(8). Jeśli RARP nie jest
skonfigurowane w jądrze, to plik ten nie będzie
istniał.

raw Zawiera zrzut tabeli gniazd surowych (RAW).
Większość informacji nie jest przeznaczona do
użytku innego niż odpluskwiania. Wartość ,,sl''
jest slotem mieszania jądra dla gniazda, ,,local
address'' jest parą składającą się z lokalnego
adresu i numeru protokołu. ,,st'' jest stanem
wewnętrznym gniazda. ,,tx_queue'' i ,,rx_queue''
są kolejkami danych przychodzących i wychodzących,
w sensie zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr'',
,,tm->when'' i ,,rexmits'' nie są używane przez
gniazda surowe. Pole ,,uid'' zawiera efektywny UID
twórcy gniazda.

snmp Ten plik zawiera dane ASCII potrzebne bazom agenta
snmp zarządzającym informacjami o IP, ICMP, TCP i
UDP.

tcp Zawiera zrzut tabeli gniazd TCP. Wiele informacji
nie przydaje się do użytku poza odpluskwianiem.
Wartość ,,sl'' jest slotem mieszania jądra dla
gniazda, ,,local address'' jest parą składającą
się z lokalnego adresu i numeru portu. ,,remote
addres'' jest parą składającą się ze zdalnego
adresu i numeru portu (jeśli gniazdo jest
podłączone). ,,st'' jest stanem wewnętrznym
gniazda. ,,tx_queue'' i ,,rx_queue'' są kolejkami
danych przychodzących i wychodzących w sensie
zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr'', ,,tm-when'' i
,,rexmits'' zawierają wewnętrzne informacje o
stanie gniazda w jądrze i są przydatne tylko do
odpluskwiania. Pole ,,uid'' zawiera efektywny UID
twórcy gniazda.

udp Zawiera zrzut tabeli gniazd UDP. Wiele informacji
nie przydaje się do użytku poza odpluskwianiem.
Wartość ,,sl'' jest slotem mieszania jądra dla
gniazda, ,,local address'' jest parą składającą
się z lokalnego adresu i numeru portu. ,,remote
addres'' jest parą składającą się ze zdalnego
adresu i numeru portu (jeśli gniazdo jest
podłączone). ,,st'' jest stanem wewnętrznym
gniazda. ,,tx_queue'' i ,,rx_queue'' są kolejkami
danych przychodzących i wychodzących w sensie
zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr'', ,,tm-when'' i
,,rexmits'' nie są używane w gniazdach UDP. Pole
,,uid'' zawiera efektywny UID twórcy gniazda.
Format jest następujący:

sl local_address rem_address st tx_queue rx_queue tr rexmits tm->when uid
1: 01642C89:0201 0C642C89:03FF 01 00000000:00000001 01:000071BA 00000000 0
1: 00000000:0801 00000000:0000 0A 00000000:00000000 00:00000000 6F000100 0
1: 00000000:0201 00000000:0000 0A 00000000:00000000 00:00000000 00000000 0

unix Wymienia gniazda domeny UNIX, obecne w systemie
oraz ich stan. Format jest następujący:
Num RefCount Protocol Flags Type St Path
0: 00000002 00000000 00000000 0001 03
1: 00000001 00000000 00010000 0001 01 /dev/printer

Gdzie ,,Num'' jest numerem wpisu w tablicy jądra,
,,RefCount'' jest liczbą użytkowników gniazda,
,,Protocol'' obecnie jest zawsze zerem, ,,Flags''
reprezentuje wewnętrzne znaczniki jądra, określające stan
gniazda. ,,Type'' jest zawsze równe ,,1'' (Nie ma na
razie w jądrze wsparcia dla gniazd datagramowych domeny
UNIX). ,,St'' jest wewnętrznym stanem gniazda, a ścieżka
jest ścieżką (jeśli istnieje) związaną z gniazdem.

partitions
Zawiera liczby główne i poboczne każdej z partycji oraz
liczby bloków i nazwy partycji.

pci Listing wszystkich urządzeń PCI znalezionych podczas
inicjalizacji jądra i ich konfiguracja.

scsi Katalog z pseudoplikiem scsi na pośrednim poziomie i
różnymi podkatalogami niskopoziomowych sterowników SCSI,
zawierającymi po jednym pliku dla każdego kontrolera SCSI
w danym systemie; każdy z nich podaje stan jakiejś części
podsystemu we/wy SCSI. Pliki te zawierają struktury ASCII
i dlatego nadaje się do odczytu za pomocą cat.

Możliwy jest też zapis do niektórych z tych plików, w
celu rekonfiguracji podsystemu, lub przełączania różnych
parametrów.

scsi Jest listingiem wszystkich znanych jądru urządzeń
SCSI. Listing jest podobny do widzianego podczas
ładowania systemu. scsi wspiera obecnie tylko
polecenie add-single-device umożliwiające rootowi
dodanie do listy znanych urządzeń urządzenia
włączonego na gorąco.

Polecenie echo 'scsi add-single-device 1 0 5 0' >
/proc/scsi/scsi spowoduje, że kontroler scsi1
przeprowadzi skanowanie kanału SCSI 0 w
poszukiwaniu urządzenia o ID 5 i LUN 0. Jeśli już
istnieje urządzenie o takim adresie, lub adres
jest nieprawidłowy, zostanie zwrócony błąd.

drivername
drivername może obecnie być jednym z: NCR53c7xx,
aha152x, aha1542, aha1740, aic7xxx, buslogic,
eata_dma, eata_pio, fdomain, in2000, pas16,
qlogic, scsi_debug, seagate, t128, u15-24f,
ultrastore lub wd7000. Ukazują się te z
katalogów, dla których odpowiednie sterowniki
zarejestrowały przynajmniej jeden kontroler SCSI.
Każdy katalog zawiera jeden plik dla każdego
zarejestrowanego kontrolera. Każdy z plików
kontrolera ma nazwę odpowiadającą numerowi
kontrolera, przyznanemu podczas jego
inicjalizacji.

Czytanie tych plików zwykle pokaże konfigurację
sterownika i kontrolera, statystyki itp.

Pisanie do tych plików umożliwia różne operacje na
różnych kontrolerach. Na przykład za pomocą
poleceń latency i nolatency root może uaktywniać
lub deaktywować kod pomiaru czasu oczekiwania dla
poleceń (command latency) w sterowniku eata_dma.
Za pomocą poleceń lockup i unlock root może
sterować symulowanym przez sterownik scsi_debug
blokowaniem magistrali.

self Ten katalog odnosi się do procesu korzystającego z
systemu plików /proc i jest identyczny z katalogiem o
nazwie będącej jego PID-em.

slabinfo
Informacje dotyczące buforów (cache) jądra. Występują
następujące kolumny:
cache-name
num-active-objs
total-objs
object-size
num-active-slabs
total-slabs
num-pages-per-slab
Szczegóły można znaleźć w slabinfo(5).

stat statystyki jądra/systemu. Różnią się pomiędzy
architekturami. Wśród wspólnych wpisów są:

cpu 3357 0 4313 1362393
Liczba jiffies (setnych sekundy), które system
spędził w trybie użytkownika, trybie użytkownika o
obniżonym priorytecie (nice), trybie systemowym i
w zadaniu idle. Ostatnia wartość powinna być równa
stukrotności drugiego wpisu w pseudopliku uptime.

page 5741 1808
Liczba stron, które system wstronicował i liczba
tych, które wystronicował (z dysku).

swap 1 0
Liczba stron wymiany, które wniesiono i
wyniesiono.

intr 1462898
Liczba przerwań otrzymanych od uruchomienia
systemu.

ctxt 115315
Liczba przełączeń kontekstu, które przeszedł
system.

btime 769041601
Czas uruchomienia systemu, w sekundach, od epoki
(1 stycznia 1970).

processes 86031
Liczba rozwidleń procesów od uruchomienia systemu.

swaps Używane obszary wymiany. Zobacz także swapon(8).

sys Katalog ten (obecny od 1.3.57) zawiera wiele plików i
podkatalogów odpowiadających zmiennym jądra. Zmienne te
mogą być odczytywane i czasem modyfikowane za
pośrenictwem systemu plików proc, jak też przy
wykorzystaniu funkcji systemowej sysctl(2). Istnieją w
nim aktualnie podkatalogi abi, debug, dev, fs, kernel,
net, proc, rxrpc, sunrpc i vm, z których każdy zawiera
więcej plików i podkatalogów.

abi Ten katalog może zawierać pliki z binarną
informacją o aplikacji. W niektórych systemach
nie występuje.

debug Ten katalog może być pusty.

dev Ten katalog zawiera informacje specyficzne dla
poszczególnych urządzeń. (np. dev/cdrom/info). W
niektórych systemach może być pusty.

fs Zawiera podkatalog binfmt_misc oraz pliki dentry-
state, dir-notify-enable, dquot-nr, file-max,
file-nr, inode-max, inode-nr, inode-state, lease-
break-time, leases-enable, overflowgid,
overflowuid, super-max i super-nr których
działanie wyjaśniają ich nazwy.

Dokumentacja plików z /proc/sys/binfmt_misc znajduje się
w źródłach jądra w Documentation/binfmt_misc.txt.

Plik dentry-state zawiera sześć liczb: nr_dentry,
nr_unused, age_limit (wiek w sekundach), want_pages
(strony, których zażądał system) oraz dwie wartości
nieużywane. nr_dentry wydaje się być cały czas równe 0.
nr_unused wydaje się oznaczać liczbę nieużywanych dentry.
age_limit jest wyrażonym w sekundach wiekiem dentry, po
osiągnięciu którego wpisy w cache'u dentry mogą zostać
odzyskane, gdy brakuje pamięci i want_pages ma wartość
niezerową, podczas gdy jądro wywołało
shrink_dcache_pages() oraz cache dentry nie został
jeszcze wyczyszczony.

Plik dir-notify-enable może służyć do wyłączania lub
włączania interfejsu dnotify opisanego w fcntl(2) dla
całego systemu. Wartość 0 w tym pliku wyłącza interfejs,
a wartość 1 włącza go.

Plik dquot-max zawiera maksymalną liczbę buforowanych
wpisów kwot dyskowych. W niektórych (2.4) systemach nie
występuje. Gdy liczba wolnych zbuforowanych kwot
dyskowych jest bardzo mała a jest przerażająca liczba
jednoczesnych użytkowników systemu, może istnieć potrzeba
zwiększenia tego ograniczenia.

Plik dquot-nr zawiera liczbę przydzielonych wpisów kwot
dyskowych oraz liczbę wolnych wpisów kwot dyskowych.

Plik file-max zawiera ogólnosystemowe ograniczenie liczby
otwartych przez wszystkie procesy plików. (Zobacz także
setrlimit(2), które może służyć procesom do ustawiania
ograniczenia dla procesu, RLIMIT_NOFILE, jako liczby
plików, które proces może otworzyć.) Gdy otrzymuje się
mnóstwo komunikatów o przekroczeniu liczby uchwytów
plików (file handles), to można spróbować zwiększyć tę
wartość:

echo 100000 > /proc/sys/fs/file-max

Stała jądra NR_OPEN narzuca górne ograniczenie wartości,
która może zostać umieszczona w file-max.

Gdy zwiększa się file-max, należy pamiętać o zwiększeniu
inode-max do wartości 3-4 razy większej niż nowa wartość
file-max, lub należy się liczyć z tym, że zabraknie i-
węzłów.

Plik (tylko do odczytu) file-nr określa liczbę aktualnie
otwartych plików. Zawiera on trzy liczby: liczbę
przydzielonych uchwytów plików, liczbę wolnych uchwytów
plików oraz maksymalną liczbę uchwytów plików. Jądro
przydziela uchwyty plików dynamicznie, ale ich później
nie zwalnia. Gdy liczba przydzielonych uchwytów plików
jest bliska maksimum, należy rozważyć zwiększenie tego
maksimum. Gdy jest duża liczba wolnych uchwytów plików,
oznacza to, że wystąpiło przesilenie w wykorzystaniu
uchwytów plików i, prawdopodobnie, nie ma potrzeby
zwiększania maksimum.

Plik inode-max zawiera maksymalną liczbę i-węzłów w
pamięci. W niektórych (2.4) systemach może nie
występować. Wartość ta powinna być 3-4 razy większa niż
wartość w file-max, gdyż stdin, stdout i gniazda sieciowe
również potrzebują i-węzłów, aby można było na nich
operować. Gdy systematycznie brakuje i-węzłów, istnieje
potrzeba zwiększenia tej wartości.

Plik inode-nr zawiera dwie pierwsze wartości z inode-
state.

Plik inode-state zawiera siedem liczb: nr_inodes,
nr_free_inodes, preshrink i cztery wartości nieużywane.
nr_inodes jest liczbą przydzielonych w systemie i-węzłów.
Może ona być nieco większa niż inode-max, gdyż Linux
przydziela je pełnymi stronami. nr_free_inodes
przedstawia liczbę wolnych i-węzłów. preshrink jest
niezerowe, gdy nr_inodes > inode-max oraz w systemie
występuje potrzeba wyczyszczenia listy i-węzłów zamiast
przydzielania nowych.

Plik lease-break-time określa okres ulgi, przez jaki
jądro zapewnia procesowi utrzymanie dzierżawy pliku
(fcntl(2)), a po którym wyśle do tego procesu sygnał
zawiadamiający go, że inny proces oczekuje na otwarcie
pliku. Jeśli utrzymujący dzierżawę nie usunie jej lub nie
ograniczy swoich praw do niej w przeciągu tego czasu,
jądro wymusi zerwanie dzierżawy.

Plik leases-enable może służyć do ogólnosystemowego
włączania lub wyłączania dzierżaw plików (fcntl(2)). Gdy
plik ten zawiera wartość 0, dzierżawy są wyłączone.
Wartość niezerowa włącza dzierżawy.

Pliki overflowgid i overflowuid umożliwiają zmianę
wartości ustalonego UID-u i GID-u. Wartością domyślną
jest 65534. Niektóre systemy plików wspierają jedynie
16-bitowe UID-y i GID-y, podczas gdy linuksowe UID-y i
GID-y są 32-bitowe. Gdy któryś z takich systemów plików
jest zamontowany z możliwością zapisu, to wszystkie UID-y
i GID-y przekraczające 65535 są zastępowane podanymi tu
wartościami przed zapisem na dysk.

Plik super-max steruje maksymalną liczbą superbloków, a
więc i maksymalną liczbą systemów plików, które jądro
może zamontować. Potrzeba zwiększenia wartości super-max
wystepuje tylko wtedy, gdy chce się zamontować więcej
systemów plików niż na to pozwala aktualna wartość super-
max. Plik super-nr zawiera liczbę aktualnie
zamontowanych systemów plików.

kernel Ten katalog zawiera pliki acct, cad_pid,cap-
bound,core_uses_pid, ctrl-alt-del, dentry-state,
domainname,hostname, htab-reclaim (tylko PowerPC),
java-appletviewer (binfmt_java, przestarzały),
java-interpreter (binfmt_java, przestarzały), l2cr
(tylko PowerPC), modprobe, msgmax, msgmnb, msgmni,
osrelease, ostype, overflowgid, overflowuid,
panic, powersave-nap (tylko PowerPC), printk,
random, real-root-dev, reboot-cmd (SPARC only),
rtsig-max, rtsig-nr, sem, sg-big-buff, shmall,
shmmax, shmmni, sysrq, tainted, threads-max,
version i zero-paged (tylko PowerPC) których
działanie wyjaśniają ich nazwy.

Plik acct zawiera trzy liczby: highwater, lowwater i
frequency. Gdy włączone jest rejestrowanie procesów w
stylu BSD, wartości te sterują jego zachowaniem. Gdy
ilość wolnego miejsca na systemie plików, na którym
znajdują się logi spada poniżej wyrażonej w procentach
wartości lowwater, rejestrowanie jest wstrzymywane. Gdy
ilość wolnego miejsca stanie się większa niż wyrażona w
procentach wartość highwater, rejestrowanie jest
wznawiane. frequency określa jak często jadro będzie
sprawdzać ilość wolnego miejsca (wartość w sekundach).
Wartościami domyślnymi są 4, 2 i 30. Oznacza to, że
rejestrowanie procesów jest wstrzymywane, gdy ilość
wolnego miejsca będzie <= 2%; wznowione zostanie, gdy
wolne będzie >= 4%; zakłada się, że informacja o ilości
wolnego miejsca jest ważna przez 30 sekund.

Plik cap-bound przechowuje wartość capability bounding
set dla jądra. (wyrażone jako liczba dziesiętna ze
znakiem). Wartość ta jest mnożona (AND) bitowo z
capabilities dozwolonymi dla procesu podczas exec.

Plik core_uses_pid może służyć do określania nazwy pliku
zrzuru pamięci w Linuksie 2.4. Gdy plik ten zawiera
wartość 0, plik zrzutu pamięci ma po prostu nazwę core.
Gdy zawiera on wartość niezerową, plik zrzutu pamięci
będzie zawierał w swojej nazwie ID procesu, w postaci
core.PID.

Plik ctrl-alt-del steruje obsługą kombinacji klawiszy
Ctrl-Alt-Del. Gdy w pliku tym znajduje się wartość 0,
Ctrl-Alt-Del jest przechwytywane i przesyłane do programu
init(1) w celu wykonania wdzięcznego restartu. Gdy
wartość jest > 0, reakcją Linuksa na Wulkanicznie Nerwowe
Nękanie (Vulcan Nerve Pinch (tm)) będzie natychmiastowy
restart, nawet bez zrzucenia zmodyfikowanych buforów.
Uwaga: gdy program (jak np. dosemu) korzysta z surowego
trybu klawiatury, Ctrl-Alt-Del jest przechwytywane przez
program zanim dotrze do warstwy terminalowej jądra i
decyzja co z tym zrobić zależy od programu.

Pliki domainname i hostname mogą służyć do ustawiania
nazwy domeny i hosta NIS/YP maszyny dokładnie w ten sam
sposób, jak za pomocą poleceń domainname i hostname, np.

# echo "darkstar" > /proc/sys/kernel/hostname
# echo "mydomain" > /proc/sys/kernel/domainname

daje taki sam efekt, jak

# hostname "darkstar"
# domainname "mydomain"

Należy tu zauważyć, że klasyczny darkstar.frop.org
posiada nazwę hosta "darkstar" i domenę "frop.org" w DNS
(Internetowej Usłudze Nazw Domen - Internet Domain Name
Service), których nie należy mylić z domeną NIS
(Sieciowej Usługi Informacyjnej - Network Information
Service) lub YP (Yellow Pages). Te dwa systemy nazw
domenowych zasadniczo się różnią. Szczegółowe informacje
można znaleźć na stronie podręcznika hostname(1).

Jeśli do pliku htab-reclaim (tylko PowerPC) zostanie
wpisana wartość niezerowa, htab PowerPC (zobacz: plik
Documentation/powerpc/ppc_htab.txt w źródłach) jest
czyszczony za każdym razem, gdy system natrafi na pętlę
oczekiwania ("idle").

Plik l2cr (tylko PowerPC) zawiera znacznik staerujący
cache'em L2 płyt procesora G3. Jeśli zawiera 0, cache
jest wyłączony. Cache jest włączony, gdy plik zawiera
wartość różną od zera.

Plik modprobe opeisano w źródłach jądra w pliku
Documentation/kmod.txt.

Plik msgmax zawiera ogólnosystemowe ograniczenie
maksymalnej liczby bajtów w pojedynczym komunikacie
zapisywanym do kolejki komunikatów Systemu V.

Plik msgmni określa ogólnosystemowe ograniczenie liczby
identyfikatorów kolejek komunikatów. (Plik ten występuje
począwszy od Linuksa 2.4.)

Plik msgmnb zawiera ogólnosystemowy parametr służący do
inicjalizacji ustawienia msg_qbytes tworzonych później
kolejek komunikatów. Ustawienie msg_qbytes określa
maksymalną liczbę bajtów, które mogą zostać zapisane do
kolejki komunikatów.

Pliki ostype i osrelease podają podłańcuchy z
/proc/version.

Pliki overflowgid i overflowuid są kopiami plików
/proc/sys/fs/overflowgid i /proc/sys/fs/overflowuid.

Plik panic umożliwia dostęp (odczyt i zapis) do zmiennej
jądra panic_timeout. Jeśli jest to zero, jądro będzie
się zapętlać podczas paniki; jeśli wartość niezerowa, to
określa liczbę sekund, po której jądro powinno się
automatycznie przeładować. Jeśli używane jest
urządzenie+software watchdog device driver, the
recommended setting is 60.

Plik powersave-nap (tylko PowerPC) zawiera znacznik. Gdy
jest on ustawiony, Linux-PPC używa trybu oszczędzania
energii 'nap', a w przeciwnym przypadku trybu 'doze'.

Cztery wartości w pliku printk to: console_loglevel,
default_message_loglevel, minimum_console_level i
default_console_loglevel. Wartości te wpływają na
zachowanie printk() podczas wypisywania lub logowania
komunikatów błędów. Informacja o różnych poziomach
logowania można znaleźć w syslog(2). Komunikaty o
priorytecie wyższym niż console_loglevel będą wypisywane
na konsoli. Komunikaty bez jawnego priorytetu będą
wypisywane z priorytetem default_message_level.
minimum_console_loglevel jest najmniejszą (najwyższą)
wartością, którą można ustawić jako console_loglevel.
default_console_loglevel jest domyślną wartością dla
console_loglevel.

Katalog +. random zawiera różne parametry sterujące
działaniem pliku /dev/random.

Plik real-root-dev jest udokumentowany w pliku
Documentation/initrd.txt w źródłąch jądra.

Plik reboot-cmd (tylko Sparc) wydaje się stanowić
mechanizm podawania argumentów SPARC-owej ładowarce
systemu w ROM/Flash. Może, że przekazuje jej, co zrobić
po restarcie?

Plik rtsig-max może służyć do sterowania maksymalną
liczbą zgodnych z POSIX nieobsłużonych (w kolejkach)
sygnałów czasu rzeczywistego w systemie.

Plik rtsig-nr podaje liczbę zgodnych z POSIX sygnałów
czasu rzeczywistego oczekujących aktualnie w kolejce.

Plik sem (dostępny począwszy od Linuksa 2.4) zawiera 4
liczby definiujące ograniczenia semaforów Systemu V. Sa
to w kolejności:

SEMMSL Maksymalna liczba semaforów w zestawie semaforów.

SEMMNS Ogólnosystemowe ograniczenie liczby semaforów we
wszystkich zestawiach semaforów.

SEMOPM Maksymalna liczba operacji, które mogą zostać
podane w wywołaniu semop(2).

SEMMNI Ogólnosystemowe ograniczenie maksymalnej liczby
identyfikatorów semaforów.

Plik sg-big-buff zawiera rozmiar bufora niskopoziomowego
urządzenia SCSI (sg). Nie można nim na razie sterować,
ale można go zmienić podczas kompilacji poprzez edycję
include/scsi/sg.h i zmianę wartości SG_BIG_BUFF.
Jednakże nie ma żadnego powodu, aby to robić.

Plik shmall zawiera ogólnosystemowe ograniczenie
całkowitej liczby stron pamięci wspólnej Systemu V.

Plik shmmax może służyć do odpytywania o aktualne
ograniczenie maksymalnego rozmiaru tworzonego segmentu
pamięci wspólnej (System V IPC) oraz do zmiany tego
ograniczenia. Jadro wspiera obecnie segmenty pamięci
wspólnej do 1GB. Wartością domyślną jest SHMMAX.

Plik shmmni (dostępny począwszy od Linuksa 2.4) określa
ogólnosystemową maksymalną liczbę segmentów pamięci
wspólnej Systemu V, które można utworzyć.

Plik version zawiera tekst jak np.

#5 Wed Feb 25 21:49:24 MET 1998.TP

a następująca dalej data określa kiedy jądro zostało
zbudowane.

Plik zero-paged (tylko PowerPC) zawiera znacznik. Gdy
jest on ustawiony (niezerowy), Linux-PPC wstepnie zeruje
strony w pętli bezczynności. Prawdopodobnie przyspiesza
to get_free_pages.

Katalog
net zawiera rzeczy sieciowe.

proc Ten katalog może być pusty

sunrpc Ten katalog obsługuje Sunowskie zdalne wywoływanie
procedur dla sieciowego systemu plikowego (NFS). W
niektórych systemach może nie istniec.

vm Ten katalog zawiera pliki sterujące zarządzaniem
pamięcią, buforami i zarządzaniem cachem.

sysvipc
Podkatalog zawierający psuedopliki msg, sem i shm. Pliki
te zawierają obiekty Komunikacji Międzyprocesowej
(Interprocess Communication - IPC) Systemu V
(odpowiednio: kolejki komunikatów, semafory i pamięć
wspólną) aktualnie istniejące w stystemie, udostępniając
informacje podobne do tych, które są dostępne poprzez
ipcs(1). Pliki te zawierają nagłówki i są sformatowane
(jeden obiekt IPC w woerszu) w celu łatwiejszego
zrozumienia. ipc(5) udostępnia dodatkowe tło informacji
zawartych w tych plikach.

tty Podkatalog zawierający psuedopliki i podkatalogi
sterowników terminali (tty) oraz protokołów sterowania
linią (ine discipline).

uptime Ten plik zawiera dwie liczby: czas pracy systemu (w
sekundach) i ilość czasu spędzonego na wykonywaniu
procesu idle (w sekundach).

version
Ten napis określa wersję obecnie działającego jądra.
Zawiera on w sobie zawartość /proc/sys/ostype,
/proc/sys/osrelease i /proc/sys/version. Na przykład:
Linux version 1.0.9 (quinlan@phaze) #1 Sat May 14 01:51:54 EDT 1994

ZOBACZ TAKŻE

       cat(1),  find(1),  free(1),  mount(1),  ps(1), tr(1), uptime(1),
       chroot(2),   mmap(2),   readlink(2),   syslog(2),   slabinfo(5),
       hier(7),  arp(8),  dmesg(8),  hdparm(8),  ifconfig(8), lsmod(8),
       lspci(8),        netstat(8),        procinfo(8),        route(8)
       /usr/src/linux/Documentation/filesystems/proc.txt

ZGODNE Z

       Jest  to  z  grubsza  zgodne  z  jądrem  2.4.17 Linuksa. Proszę,
       zaktualizuj, jeśli trzeba!

       Ostatnio aktualizowane dla Linuksa 2.4.17.

UWAGI

       Trzeba zauważyć, że wiele łańcuchów  znakowych  (np.  środowisko
       czy  linia  poleceń)  występuje  w postaci wewnętrznej, z polami
       zakończonymi bajtami NUL, więc jeśli do ich czytania  użyje  się
       od  -c  lub  tr  "\000"  "\n",  to  mogą  być bardziej czytelne.
       Alternatywnie, echo `cat <file>` działa równie dobrze.

       Ta  strona   podręcznika   jest   niekompletna,   prawdopodobnie
       niedokładna  i  należy  do tych, które powinny być bardzo często
       poprawiane.

PODZIĘKOWANIA