Provided by: manpages-pl_20051117-1_all bug

NAZWA

       debugfs - degugger systemu plików ext2

SKŁADNIA

       debugfs  [  -b rozmiar_bloku ] [ -s superblok ] [ -f plik_komend ] [ -R
       komenda ] [ -V ] [ [ -w ] [ -c ] [ -i ] [ urządzenie ] ]

OPIS

       Program debugfs jest debuggerem systemów plików.  Można  go  używać  do
       sprawdzenia i zmiany stanu systemu plików typu ext2.
       urzdzenie    jest   plikiem   specjalnym   odpowiadającym   urządzeniu
       zawierającemu system plików ext2 (np. /dev/hdXX).

OPCJE

       -w     Określa, że system plików powinien być otwarty w trybie  odczyt-
              zapis (read-write). Bez tej opcji system plików otwierany jest w
              trybie tylko-do-odczytu (read-only).

       -c     Powoduje,  że  system  plików  powinien  być  otwarty  w  trybie
              katastrofalnym  (catastrophic  mode),  gdzie  iwęzeł  oraz  mapy
              bitowe grup nie są początkowo odczytywane.  Ta  opcja  może  być
              przydatna   dla  znacznie  uszkodzonych  systemów  plików,  lecz
              powoduje ona ich otwarcie w trybie tylko do odczytu.

       -i     Powoduje, że urzdzenie reprezentuje obraz ext2 utworzony  przez
              program e2image.  Ponieważ obraz ext2 zawiera jedynie superblok,
              deskryptor grupy bloków, blok i  mapy  bitowe  alokacji  iwęzłów
              oraz  tablicę  iwęzłów, wiele komend debugfs nie będzie działało
              poprawnie.  Ostrzeżenie: nie ma żadnych bezpiecznych  sprawdzeń,
              dlatego  debugfs  może  zawieść  podczas  prób  wykonania takich
              komend jak ls, dump,  itd.   debugfs  jest  debuggerem.  Posiada
              szorstkie krawędzie!

       -b rozmiar_bloku
              Powoduje  użycie  podanego  rozmiaru  bloku  dla  systemu plików
              zamiast, tak jak normalnie, wykrywać odpowiedni rozmiar.

       -s superblok
              Powoduje odczytanie superbloku z podanego numeru bloku zamiast z
              domyślnego (1). Jeżeli podasz opcję -s ,musisz także podać opcję
              -b.

       -f plik_komend
              Powoduje,  że  debugfs  odczytuje  z  pliku  komend,  komendy  i
              wykonuje  je.  Po  zakończeniu  wykonywania  tych komend debugfs
              kończy pracę.

       -R komenda
              Powoduje wykonanie pojedynczej komendy (żądania  -  request),  i
              zakończenie pracy.

       -V     Wyświetla wersję programu i kończy pracę.

OKREŚLANIE PLIKÓW

       Wiele komend debugfs pobiera plikspec jako argument określający i-węzeł
       (w  przeciwieństwie  do  nazwy  ścieżkowej  ścieżka)  systemu   plików,
       aktualnie otwartego przez debugfs.  Argument plikspec może być podany w
       dwu postaciach. Pierwszą jest numer i-węzła ujęty w nawiasy kątowe, np.
       <2>.   Drugą postać stanowi nazwa ścieżkowa; jeśli jest ona poprzedzona
       ukośnikiem ('/'), to będzie interpretowana względem  katalogu  głównego
       (root) systemu plików aktualnie otwartego przez debugfs.  Jeśli nie, to
       interpretowana będzie względem bieżącego katalogu roboczego, jaki  jest
       w  ustawiony  w  danym momencie w debugfs.  Można go zmienić posługując
       się komendą debugfs o nazwie cd.

KOMENDY

       debugfs jest debuggerem interaktywnym. Rozumie sporo komend.

       cat plikspec
              Zrzuć zawartość i-węzła plikspec na standardowe wyjście.

       cd plikspec
              Zmień bieżący katalog roboczy na plikspec.

       chroot plikspec
              Zmień katalog główny (root) na katalog plikspec.

       close  Zamknij aktualnie otwarty system plików.

       clri plik
              Wyczyść zawartość i-węzła plik.

       dump [-p] plikspec plik_wyjściowy
              Zrzuć  zawartość   i-węzła   plikspec   do   pliku   wyjściowego
              plik_wyjciowy.   Jeśli  podano  opcję -p, to ustaw informację o
              właścicielu,  grupie  i  prawach  plik_wyjciowy,  tak  jak  dla
              plikspec.

       expand_dir plikspec
              Rozwiń katalog plikspec.

       feature [cecha] [-cecha] ...
              Ustaw  lub  wyczyść  różne  cechy  systemu plików w superbloku i
              wyświetl aktualny stan  cech  systemu  plików.   find_free_block
              [cel]  Znajdź  pierwszy wolny blok, poczynając od cel i zaalokuj
              go.

       find_free_inode [katalog [tryb]]
              Znajdź wolny i-węzeł i zaalokuj go. Jeśli go podano, to argument
              katalog  określa  numer  i-węzła  katalogu,  w  którym ma zostać
              umieszczony i-węzeł.  Drugi  opcjonalny  argument  tryb  określa
              prawa  nowego  i-węzła. (Jeżeli w trybie mode ustawiony jest bit
              katalogu, to procedura alokacji będzie działać odmiennie.)

       freeb blok
              Zaznacz blok numer blok jako nie przydzielony (nie zaalokowany).

       freei plikspec
              Zwolnij i-węzeł określony przez plikspec.

       help   Pokaż listę poleceń rozumianych przez debugfs(8).

       icheck blok ...
              Pokaż zestawienie i-węzłów używających jednego lub więcej bloków
              określonych w wierszu poleceń.

       initialize urzdzenie rozmiar_bloku
              Stwórz system plików ext2 na urządzeniu urzdzenie  z  rozmiarem
              urządzenia  rozmiar_bloku.   Zauważ,  że nie inicjuje to w pełni
              wszystkich struktur danych; aby to zrobić,  wykorzystaj  program
              mke2fs(8).    Ta   komenda   jest  tylko  wywołaniem  funkcji  z
              biblioteki   niskopoziomowej,   która   ustawia   superblok    i
              deskryptory bloków.

       kill_file plikspec
              Zwolnij (dealokuj) i-węzeł plikspec i jego bloki. Zauważ, że nie
              usuwa to żadnych wpisów katalogu  (jeśli  istnieją)  dotyczących
              tego  i-węzła.   Jeśli  chcesz  usunąć plik (unlink), zajrzyj do
              opisu polecenia rm(1).

       lcd katalog
              Zmień bierzący katalog roboczy debugfs na katalog na  pierwotnym
              (native)  systemie  plików.   ln  plikspec  plik_docelowy Stwórz
              dowiązanie o nazwie plik_docelowy, do pliku  plikspec.   Zauważ,
              że nie dostosowuje to odpowiednio licznika odwołań w i-węźle.

       logdump [-ac] [-b<blok>] [-i<iwze>] [-f<dziennik>] [plik_wyjciowy]
              Zrzuć   zawartość   dziennika  ext3.   ls  [-l]  plikspec  Pokaż
              zestawienie plików w katalogu plikspec.

       modify_inode plikspec
              Zmień zawartość struktury i-węzła o nazwie plikspec.

       mkdir plikspec
              Stwórz katalog.

       mknod plikspec [p|[[c|b] gwny poboczny]]
              Stwórz plik specjalny urządzenia (potoku  nazwanego,  urządzenia
              znakowego  lub  blokowego).  Jeżeli  tworzone  ma być urządzenie
              znakowe lub blokowe, to musi  zostać  podany  główny  (major)  i
              poboczny (minor) numer urządzenia.

       ncheck numer_iwza ...
              Weź  zadaną  listę  numerów  i-węzłów  i  pokaż zestawienie nazw
              ścieżkowych do tych i-węzłów.

       open [-w] [-f] [-i] [-c] [-b rozmiar_bloku] [-s superblok] urzdzenie
              Otwórz system plików do  odczytu.  Flaga  -w  powoduje  otwarcie
              systemu  plików  w  trybie  do zapisu. Flaga -f wymusza otwarcie
              systemu  plików  nawet  wtedy  gdy  posiada  on   nieznane   lub
              niekompatybilne  cechy,  które normalnie zapobiegły by otwarciu.
              Opcje -c, -b, -i, i -s zachowują się tak samo jak te z  debugfs.

       pwd    Pokaż bieżący katalog roboczy.

       quit   Koniec pracy debugfs.

       rdump katalog miejsce_docelowe
              Zrzuć  rekurencyjnie  katalog wraz z zawrtością (włączając plik,
              dowiązania symboliczne  i  inne  katalogi)  w  miejsce_docelowe,
              które  powinno być istniejącym katalogiem na pierwotnym systemie
              plików.  rm cieka Usuń (unlink) cieka.  Jeśli spowoduje  to,
              że  i-węzeł  wskazywany przez cieka nie będzie posiadał innych
              odwołań,  to  dealokuj  plik.  Komenda  ta  działa  jak  funkcja
              systemowa unlink().

       rmdir plikspec
              Usuń   katalog   plikspec.    Funkcja   ta   nie   jest  obecnie
              zaimplementowana.

       setb blok [ilo]
              Zaznacz blok o numerze block  jako  zaalokowany.  Jeżeli  podany
              zostanie   opcjonalny   agrument   ilo,   wtedy  ilo  bloków
              zaczynając od bloku o  numerze  blok  zostanie  zaznaczona  jako
              zaalokowana.

       seti plikspec
              Zaznacz  i-węzeł plikspec jako używany przez mapę bitową i-węzła
              (inode bitmap).

       set_super_value pole warto
              Ustaw  pole  superbloku  pole  na  wartość  warto.   Wszystkie
              prawidłowe   pola   superbloku  mogą  zostać  wyświetlone  przez
              komendę: set_super_value -l

       show_super_stats [-h]
              Wyświetl zawartość superbloku i deskryptorów grup bloków. Jeżeli
              podana jest flaga -h, wypisz tylko zawartość superbloku.

       stat plikspec
              Wyświetl zawartość struktury i-węzła o nazwie plikspec.

       testb blok [ilo]
              Sprawdź,  czy  blok  o  numerze blok jest zaznaczony jako
              zaalokowany w mapie bitowej bloku.   Jeżeli  podany  jest
              opcjonalny  argument ilo, wtedy ilo bloków zaczynając
              od bloku o numerze blok będzie sprawdzonych.

       testi plikspec
              Sprawdź,  czy  i-węzeł  plikspec  jest  zaznaczony   jako
              zaalokowany w mapie bitowej bloku.

       unlink cieka
              Usuń  dowiązanie  do  i-węzłą  określone  przez  cieka.
              Zauważ,  że  nie  dostosowuje  to  odpowiednio   licznika
              odwołań w i-węźle.

       write plik_rdowy plik_wyjciowy
              Stwórz  w systemie plików plik o nazwie plik_wyjciowy, i
              skopiuj do niego zawartość pliku plik_rdowy.

AUTOR

       debugfs zostało napisane przez Theodore Ts'o <tytso@mit.edu>.

ZOBACZ TAKŻE

       dumpe2fs(8), e2fsck(8), mke2fs(8).