Provided by: manpages-pl_20051117-1_all bug

NAZWA

     inetd - super-serwer internetu

SKŁADNIA

     inetd [-d] [plik konfiguracyjny]

OPIS

     Inetd powinien być wywoływany podczas startu systemu z /etc/rc.local
     (zobacz rc(8)).  Nasłuchuje on później połączeń na określonych gniazdach
     internetowych. Gdy na jednym z gniazd zaistnieje połączenie, decyduje on,
     jakiej usłudze to gniazdo odpowiada i wywołuje program, który obsłuży
     żądanie.  Po zakończeniu programu, inetd kontynuuje nasłuchiwania gniazda
     (poza niektórymi wypadkami, opisanymi poniżej). Ogólnie, inetd umożliwia
     używanie jednego daemona do wywoływania wielu innych, zmniejszając
     wymagane obciążenie systemu.

     Opcje dostępne dla inetd:

     -d      Włącza debuggowanie.

     Podczas uruchamiania, inetd odczytuje swoją konfigurację z pliku
     konfiguracyjnego, którym domyślnie jest /etc/inetd.conf.  Musi tam być
     wpis dla każdego pola pliku konfiguracyjnego, z poszczególnymi wpisami
     dla danego pola; wpisy są oddzielane znakiem tabulacji lub spacji.
     Komentarze są zaznaczane przez ``#'' na początku linii. Musi istnieć wpis
     dla każdego pola. Pola pliku konfiguracyjnego są następujące:

           nazwa usługi (service name)
           rodzaj gniazda (socket type)
           protokół (protocol)
           określenie, czy usługa ma "zwlekać" (wait/nowait[.max])
           użytkownik[.grupa] (user[.group])
           program serwera (server program)
           argumenty programu serwera (server program arguments)

     Aby podać usługę opartą o Sun-RPC , wpis powinien zawierać te pola.

           nazwa usługi/wersja (service name/version)
           rodzaj gniazda (socket type)
           rpc/protokół (rpc/protocol)
           zwłoka (wait/nowait[.max])
           użytkownik[.grupa] (user[.group])
           program serwera (server program)
           argumenty programu serwera (server program arguments)

     Wpis nazwa-usugi jest nazwą prawidłowej usługi, zdefiniowanej w pliku
     /etc/services.  Dla usług ``wewnętrznych'' (internal) (opisanych niżej),
     nazwa usługi musi być oficjalną nazwą usługi (to znaczy pierwszym wpisem
     w /etc/services).  Podczas podawania usługi opartej o Sun-RPC , pole to
     jest prawidłową nazwą usługi RPC, zdefiniowaną w pliku /etc/rpc.  Część
     na prawo od ``/'' jest numerem wersji RPC. Może to być zwyczajny argument
     numeryczny, lub zakres wersji. Zakres jest obramowany od niższej wersji
     do wyższej - ``rusers/1-3''.

     Wpis rodzaj gniazda powinien być jednym z ``stream'', ``dgram'', ``raw'',
     ``rdm'', lub ``seqpacket'', zależnie od tego, czy gniazdo jest
     strumieniowe (stream), datagramowe (datagram), lub typu raw, reliably
     delivered message, czy też sequenced packet.

     Pole protok musi być prawidłowym protokołem, zdefiniowanym w
     /etc/protocols.  Przykładami mogą być ``tcp'' lub ``udp''.  Usługi oparte
     o RPC są określane przez ``rpc/tcp'' lub ``rpc/udp.''

     Wpis zwoka jest używany tylko dla gniazd datagramowych (inne gniazda
     powinny mieć wpis ``nowait'' ).  Jeśli serwer datagramowy łączy się ze
     swoim rozmówcą, zwalniając gniazdo w ten sposób, że inetd może odbierać
     dalsze wiadomości z tego gniazda, to mówi się o nim jako o serwerze
     ``wielowątkowym'' (multi-threaded) i powinno się używać wpisu ``nowait''
     Serwery datagramowe, które przetwarzają wszystkie nadchodzące do gniazda
     datagramy, ewentualnie mające timeouty, nazywa się ``jednowątkowymi''
     (single threaded) i powinno używać się dla nich wpisu ``wait.'' Comsat(8)
     (biff(1)) i talkd(8) są przykładami tego drugiego rodzaju serwerów
     datagramowych.  Tftpd(8) jest wyjątkiem; jest to serwer datagramowy,
     który zestawia pseudopołączenia.  Musi być zdefiniowany jako ``wait'' aby
     zapobiec wyścigowi; serwer odczytuje pierwszy pakiet, tworzy nowe
     gniazdo, następnie forkuje i wychodzi, aby inetd mógł robić swoje i
     oczekiwać na nowe żądania usług, które (jak zwykle) przyłącza następnie
     do odpowiednich innych serwerów.  Opcjonalny przyrostek ``max''
     (oddzielony od ``wait'' lub ``nowait'' kropką) określa maksymalną liczbę
     instancji serwera, jakie mogą zostać postawione przez inetd w czasie 60
     sekund. Gdy zostanie to pominięte, ``max'' przyjmuje wartość 40.

     Wpis uytkownik powinien zawierać nazwę użytkownika użytkownika, pod
     którym powinien uruchamiać się serwer. Umożliwia to serwerom posiadanie
     mniejszych praw niż prawa roota. Opcjonalnie, po dodaniu kropki do nazwy
     użytkownika, można podać w tym polu nazwę grupy. Umożliwia to serwerom
     pracę w innym (podstawowym) id grupy niż ten, podany w pliku z hasłami.
     Jeśli grupa jest podana, a użytkownik nie jest rootem, to uzupełniające
     grupy związane z użytkownikiem wciąż będą ustawione.

     Wpis program serwera powinien zawierać ścieżkę programu, który ma być
     wywoływany przez inetd po otrzymaniu żądania na gnieździe. Jeśli inetd
     udostępnia tę usługę wewnętrznie, to wpis ten powinien być wpisem
     ``internal''.

     Wpis argumenty programu serwera powinien wyglądać tak jak zwykłe
     argumenty, poczynając od argv[0], który jest nazwą programu. Jeśli usługa
     jest udostępniana wewnętrznie, to wpis powinien przyjąć nazwę
     ``internal.''

     Inetd udostępnia wiele ``trywialnych'' usług wewnętrznie, używając do
     tego swoich własnych procedur. Tymi usługami są ``echo'', ``discard'',
     ``chargen'' (generator znaków), ``daytime'' (odczytywalny przez człowieka
     czas) oraz ``time'' (czas odczytywalny przez maszynę, liczba sekund od
     północy 1 stycznia 1900).  Wszystkie te usługi są oparte o tcp. Dla
     dalszych szczegółów o tych usługach, skonsultuj się z odpowiednim RFC z
     Centrum Informacji Sieci (Network Information Center).

     Inetd odczytuje swój plik konfiguracyjny od nowa gdy otrzyma sygnał
     zawieszenia (hangup), czyli SIGHUP.  Usługi mogą być tak dodawane,
     kasowane lub modyfikowane.  Inetd tworzy plik /etc/inetd.pid który
     zawiera jego identyfikator procesu (PID).

ZOBACZ TAKŻE

     comsat(8), fingerd(8), ftpd(8), rexecd(8), rlogind(8), rshd(8),
     telnetd(8), tftpd(8)

HISTORIA

     Komenda inetd pojawiła się w 4.3BSD.  Wsparcie dla usług opartych o
     Sun-RPC zostało zmodelowane wg udostępnionego przez Sun-OS 4.1.