Provided by:
manpages-pl_20051117-1_all 
NAZWA
inetd - super-serwer internetu
SKŁADNIA
inetd [-d] [plik konfiguracyjny]
OPIS
Inetd powinien być wywoływany podczas startu systemu z /etc/rc.local
(zobacz rc(8)). Nasłuchuje on później połączeń na określonych gniazdach
internetowych. Gdy na jednym z gniazd zaistnieje połączenie, decyduje on,
jakiej usłudze to gniazdo odpowiada i wywołuje program, który obsłuży
żądanie. Po zakończeniu programu, inetd kontynuuje nasłuchiwania gniazda
(poza niektórymi wypadkami, opisanymi poniżej). Ogólnie, inetd umożliwia
używanie jednego daemona do wywoływania wielu innych, zmniejszając
wymagane obciążenie systemu.
Opcje dostępne dla inetd:
-d Włącza debuggowanie.
Podczas uruchamiania, inetd odczytuje swoją konfigurację z pliku
konfiguracyjnego, którym domyślnie jest /etc/inetd.conf. Musi tam być
wpis dla każdego pola pliku konfiguracyjnego, z poszczególnymi wpisami
dla danego pola; wpisy są oddzielane znakiem tabulacji lub spacji.
Komentarze są zaznaczane przez ``#'' na początku linii. Musi istnieć wpis
dla każdego pola. Pola pliku konfiguracyjnego są następujące:
nazwa usługi (service name)
rodzaj gniazda (socket type)
protokół (protocol)
określenie, czy usługa ma "zwlekać" (wait/nowait[.max])
użytkownik[.grupa] (user[.group])
program serwera (server program)
argumenty programu serwera (server program arguments)
Aby podać usługę opartą o Sun-RPC , wpis powinien zawierać te pola.
nazwa usługi/wersja (service name/version)
rodzaj gniazda (socket type)
rpc/protokół (rpc/protocol)
zwłoka (wait/nowait[.max])
użytkownik[.grupa] (user[.group])
program serwera (server program)
argumenty programu serwera (server program arguments)
Wpis nazwa-usugi jest nazwą prawidłowej usługi, zdefiniowanej w pliku
/etc/services. Dla usług ``wewnętrznych'' (internal) (opisanych niżej),
nazwa usługi musi być oficjalną nazwą usługi (to znaczy pierwszym wpisem
w /etc/services). Podczas podawania usługi opartej o Sun-RPC , pole to
jest prawidłową nazwą usługi RPC, zdefiniowaną w pliku /etc/rpc. Część
na prawo od ``/'' jest numerem wersji RPC. Może to być zwyczajny argument
numeryczny, lub zakres wersji. Zakres jest obramowany od niższej wersji
do wyższej - ``rusers/1-3''.
Wpis rodzaj gniazda powinien być jednym z ``stream'', ``dgram'', ``raw'',
``rdm'', lub ``seqpacket'', zależnie od tego, czy gniazdo jest
strumieniowe (stream), datagramowe (datagram), lub typu raw, reliably
delivered message, czy też sequenced packet.
Pole protok musi być prawidłowym protokołem, zdefiniowanym w
/etc/protocols. Przykładami mogą być ``tcp'' lub ``udp''. Usługi oparte
o RPC są określane przez ``rpc/tcp'' lub ``rpc/udp.''
Wpis zwoka jest używany tylko dla gniazd datagramowych (inne gniazda
powinny mieć wpis ``nowait'' ). Jeśli serwer datagramowy łączy się ze
swoim rozmówcą, zwalniając gniazdo w ten sposób, że inetd może odbierać
dalsze wiadomości z tego gniazda, to mówi się o nim jako o serwerze
``wielowątkowym'' (multi-threaded) i powinno się używać wpisu ``nowait''
Serwery datagramowe, które przetwarzają wszystkie nadchodzące do gniazda
datagramy, ewentualnie mające timeouty, nazywa się ``jednowątkowymi''
(single threaded) i powinno używać się dla nich wpisu ``wait.'' Comsat(8)
(biff(1)) i talkd(8) są przykładami tego drugiego rodzaju serwerów
datagramowych. Tftpd(8) jest wyjątkiem; jest to serwer datagramowy,
który zestawia pseudopołączenia. Musi być zdefiniowany jako ``wait'' aby
zapobiec wyścigowi; serwer odczytuje pierwszy pakiet, tworzy nowe
gniazdo, następnie forkuje i wychodzi, aby inetd mógł robić swoje i
oczekiwać na nowe żądania usług, które (jak zwykle) przyłącza następnie
do odpowiednich innych serwerów. Opcjonalny przyrostek ``max''
(oddzielony od ``wait'' lub ``nowait'' kropką) określa maksymalną liczbę
instancji serwera, jakie mogą zostać postawione przez inetd w czasie 60
sekund. Gdy zostanie to pominięte, ``max'' przyjmuje wartość 40.
Wpis uytkownik powinien zawierać nazwę użytkownika użytkownika, pod
którym powinien uruchamiać się serwer. Umożliwia to serwerom posiadanie
mniejszych praw niż prawa roota. Opcjonalnie, po dodaniu kropki do nazwy
użytkownika, można podać w tym polu nazwę grupy. Umożliwia to serwerom
pracę w innym (podstawowym) id grupy niż ten, podany w pliku z hasłami.
Jeśli grupa jest podana, a użytkownik nie jest rootem, to uzupełniające
grupy związane z użytkownikiem wciąż będą ustawione.
Wpis program serwera powinien zawierać ścieżkę programu, który ma być
wywoływany przez inetd po otrzymaniu żądania na gnieździe. Jeśli inetd
udostępnia tę usługę wewnętrznie, to wpis ten powinien być wpisem
``internal''.
Wpis argumenty programu serwera powinien wyglądać tak jak zwykłe
argumenty, poczynając od argv[0], który jest nazwą programu. Jeśli usługa
jest udostępniana wewnętrznie, to wpis powinien przyjąć nazwę
``internal.''
Inetd udostępnia wiele ``trywialnych'' usług wewnętrznie, używając do
tego swoich własnych procedur. Tymi usługami są ``echo'', ``discard'',
``chargen'' (generator znaków), ``daytime'' (odczytywalny przez człowieka
czas) oraz ``time'' (czas odczytywalny przez maszynę, liczba sekund od
północy 1 stycznia 1900). Wszystkie te usługi są oparte o tcp. Dla
dalszych szczegółów o tych usługach, skonsultuj się z odpowiednim RFC z
Centrum Informacji Sieci (Network Information Center).
Inetd odczytuje swój plik konfiguracyjny od nowa gdy otrzyma sygnał
zawieszenia (hangup), czyli SIGHUP. Usługi mogą być tak dodawane,
kasowane lub modyfikowane. Inetd tworzy plik /etc/inetd.pid który
zawiera jego identyfikator procesu (PID).
ZOBACZ TAKŻE
comsat(8), fingerd(8), ftpd(8), rexecd(8), rlogind(8), rshd(8),
telnetd(8), tftpd(8)
HISTORIA
Komenda inetd pojawiła się w 4.3BSD. Wsparcie dla usług opartych o
Sun-RPC zostało zmodelowane wg udostępnionego przez Sun-OS 4.1.