Provided by: manpages-tr_1.0.2+cvs20040401-1_all bug

İSİM

       mount - bir dosya sistemini bağlar

KULLANIM

       mount  [-lhV]
       mount  -a [-fFnrsvw] [-t sdstr]
       mount  [-fnrsvw] [-o seenekler[,...]] aygt | dizin
       mount  [-fnrsvw] [-t sdstr] [-o seenekler] aygt dizin

AÇIKLAMA

       Bir  Unix sisteminde erişilebilen bütün dosyalar büyük bir ağaç yapısı,
       /  dizinini  kök  kabul  eden  bir  hiyerarşik  bir   yapı   içerisinde
       düzenlenir.   Bu  dosyalar,  çeşitli  aygıtları  da  kapsayarak  uzayıp
       gidebilir. mount komutu, çeşitli aygıtlarda bulunan dosya sistemlerini,
       bu  ağaç yapısına ekler. Bunun tam karşıtı olan umount(8) ise bağlanmış
       bir dosya sistemini bu yapıdan ayırır.

       mount komutunun standart şekli:

              mount -t tr aygt dizin

       Bu komut,  çekirdeğe,  aygt  üzerinde  bulunan,  tr  türündeki  dosya
       sistemini  dizin dizinine bağlamasını söyler. Şayet varsa, bu dizindeki
       içerik, sahiplik ve kipler görünmez olur. Dosya sistemi bu dizine bağlı
       olduğu  sürece  bu  eski  içeriğe ulaşmak mümkün olmaz. dizin, bağlanan
       aygttaki dosya sisteminin kökünü içerir.

       Aşağıdaki kullanım biçimleri herhangi bir bağlama işlemi yapmazlar:

       mount -h
              Yardım iletisi gösterir.

       mount -V
              Sürüm bilgilerini gösterir.

       mount [-l] [-t tr]
              (tr türündeki) bağlanmış bütün dosya sistemlerini listeler.  -l
              seçeneği  bu  listeye  etiketleri  (ext2,  ext3  ve  XFS) ekler.
              Ayrıntılar için aşağıya bakınız.

       Linux 2.4.0´den beri dosya hiyerarşisinin  bir  kısmı  başka  bir  yere
       tekrar bağlamak mümkündür.  Çağrı şu şekildedir:

              mount --bind eski_dizin yeni_dizin

       proc dosya sistemi özel bir aygıt ile eşleştirilmemiştir. Onu bağlarken
       isteğe bağlı bir anahtar kelime, sözgelimi proc, aygıt tanımlaması için
       kullanılabilir.  (Alışılagelmiş  tercih  olan  none  daha az uğurludur:
       umount'dan alınacak bir 'none busy'  (hiçbir  şey  meşgul  değil)  hata
       iletisi kafa karıştırıcı olabilir.

       Pek  çok  aygıt  /dev/sda1 gibi bir dosya ismi ile belirtilir (özel bir
       blok aygıtın ismi ile), fakat diğer olasılıklar da  mevcuttur.  Mesela,
       NFS´nin   bağlanması   durumunda,   aygıt   knuth.cwi.nl:/dir  şeklinde
       görünebilir.  Özel bir blok aygıtı, onun  etiket  ismi  ya  da  UUID´si
       (aşağıda, -L ve -U seçeneklerine bakınız) ile belirtilebilir.

       /etc/fstab   dosyası   (bakınız   fstab(5)),  hangi  aygıtların,  hangi
       seçenekler ile nereye bağlanacağını belirten  satırlar  içerebilir.  Bu
       dosya üç değişik şekilde kullanılır:

       i.   mount -a [-t tr]

            komutu, (genellikle bir açılış betiği içinde verilir) fstab içinde
            belirtilen  bütün  dosya  sistemlerinin   (gerçek   türleri   ile)
            belirtilen  şekilde  bağlanmasını  sağlar.  Sadece  noauto anahtar
            kelimesini   içeren   satırlarda   belirtilen   dosya   sistemleri
            bağlanmaz.  -F  seçeneği  ile  mount  komutu kendini bir alt süreç
            olarak çok sayıda çalıştıracak, bu sayede bütün  dosya  sistemleri
            aynı anda bağlanabilecektir.

       ii.  fstab  içinde  belirtilen  bir  dosya  sistemini bağlarken, sadece
            aygıt ya da sadece bağlantı noktasını belirtmek yeterlidir.

       iii. Normalde, sadece süper kullanıcı dosya sistemlerini  bağlayabilir.
            Bunun yanında, fstab bir satırda user seçeneğini de içeriyorsa, bu
            satırda belirtilen dosya sistemi herhangi bir kullanıcı tarafından
            bağlanabilir.

       Böylece, fstab dosyasında

              /dev/cdrom  /cd  iso9660  ro,user,noauto,unhide

       olarak  belirtilmiş  bir  satır  ile  herhangi bir kullanıcı CDROM´unun
       iso9660 dosya sistemini

              mount /dev/cdrom

       veya

              mount /cd

       komutuyla bağlayabilir.

       Ayrıntılı bilgi için fstab(5)'e bakınız. Bir dosya sistemini sadece onu
       bağlayan  kullanıcı  ayırabilir.   Şayet  herhangi bir kullanıcın dosya
       sistemlerini ayırabilmesini istiyorsanız, fstab içindeki  satırda  user
       yerine  users  kelimesini  kullanın.  owner  seçeneği  user  seçeneğine
       benzer. Kullanıcının, bu  özel  dosyanın  sahibi  olması  zorunluluğunu
       getirir.  Bu,  mesela  /dev/fd için, bir sisteme giriş betiğinin konsol
       kullanıcısını bu aygıtın sahibi yaptığı durumlarda yararlı olabilir.

       mount ve umount, bağlı olan  dosya  sistemlerinin  listesini  /etc/mtab
       dosyası  içine  kaydederler.  Şayet mount komutuna herhangi bir argüman
       verilmemiş ise, bu liste ekrana basılır. proc dosya sistemi  bağlandığı
       zaman  (varsayalım  ki /proc´da),  /etc/mtab  ve /proc/mounts dosyaları
       oldukça benzer içeriklere  sahip  olurlar.  İlkinde  daha  fazla  bilgi
       mevcuttur;  örneğin  kullanılan  mount  seçenekleri  gibi, fakat olması
       gerektiği gibi  güncel  değildir  (aşağıdaki  -n  seçeneğine  bakınız).
       /etc/mtab´ı  bir  sembolik  bağ  ile  /proc/mounts'a bağlamak mümkündür
       fakat bu yöntemde bazı  bilgilerin  kaybolması  ve  bazı  dönüş  (loop)
       aygıtlarının  erişilebilirliğinin kısıtlanması sorunu ortaya çıkabilir.

SEÇENEKLER

       Bir mount  çağrısında  kullanılabilen   bütün  seçenekler,  önce  fstab
       tablosundaki  dosya  sistemi  seçeneklerinden elde edilir ve daha sonra
       "-o seenekler" ile belirtilen  seçenekler uygulanır, en sonunda da  -r
       veya (hazır olduğunda) -w seçenekleri uygulanır.

       mount komutunda kullanabilecek seçenekler:

       -V     Sürüm bilgilerini gösterir.

       -h     Bir yardım iletisi gösterir.

       -v     Yapılan işlem hakkında daha ayrıntılı bilgi verir.

       -a     fstab   içinde  kayıtlı  bütün  dosya  sistemlerini  (belirtilen
              türdekileri) bağlar.

       -F     (-a ile birlikte kullanılır.) Her bir aygıt için mount komutunun
              yeni  bir  kopyasını çalıştırır. Bu sayede değişik aygıtlar veya
              NFS sunucular aynı anda bağlanabilir.  Bu yöntem hızlı olmasının
              yanında,   NFS  zamanaşımlarının  da  aynı  anda  kullanılmasını
              sağlar. Olumsuz tarafı ise, bağlama işlemlerinin bilinmeyen  bir
              sırada   yapılacak  olmasıdır.  Bu  nedenle,  hem  /usr  hem  de
              /usr/spool  sistemlerini  bağlamak  istiyorsanız,  bu   seçeneği
              kullanamazsınız.

       -f     Gerçek  sistem  çağrısı  hariç  yapılması gereken herşeyi yapar.
              Tabir yerindeyse, dosya  sisteminin  bağlanmasını  taklit  eder.
              mount komutunun ne yapmaya çalıştığını izleyebilmek açısından -v
              seçeneğiyle birlikte kullanıldığında daha yararlıdır. Bu ayrıca,
              -n  seçeneği  ile daha önceden bağlanmış aygıtlara yeni girdiler
              eklemek için de kullanılabilir.

       -l     mount çıktısına ext2, ext3  ve  XFS  etiketlerini  ekler.  Bunun
              için, mount komutunun disk aygıtlarını okuma iznine sahip olması
              gerekir (suid root olmak gibi). Dosya  sistemlerine,  ext2  veya
              ext3   için   e2label(8)   komutunu  kullanarak,  XFS  için  ise
              xfs_admin(8) ile böyle bir etiket atanabilir.

       -n     /etc/mtab dosyasına kaydedilmeden dosya sisteminin  bağlanmasını
              sağlar.  Bu  seçenek  /etc  gibi salt okunur dosya sistemlerinin
              bağlanmasında faydalı olabilir.

       -s     Uyduruk  mount  seçeneklerinde  hata  verilip   işlemin   yarıda
              kalmasını   önler.   Bu   seçenek  sayesinde,  dosya  sisteminde
              desteklenmeyen seçenekler gözardı edilir. Bütün dosya sistemleri
              bu  seçeneği  desteklemez.  Bu  seçenek,  Linux  autofs  tabanlı
              özdevinimli bağlayıcılara destek için vardır.

       -r     Dosya sistemini salt okunur bağlar. -o ro ile eşanlamlıdır.

       -w     Dosya sistemini oku-yaz bağlar. -o rw ile eşanlamlıdır.

       -L etiket
              Belirtilen etiket'e sahip dosya sistemini bağlar.

       -U uuid
              uuid ile evrensel tek kimliği belirtilen dosya sistemini bağlar.
              Bu   son   iki  seçeneğin  çalışabilmesi  için  /proc/partitions
              dosyasının mevcut olması gerekir (Linux 2.1.116 sürümünden  beri
              vardır).

       -t sdstr
              sdstr   ile   bağlanacak  dosya  sisteminin  türü  belirtilir.
              Desteklenen dosya sistemi türleri şunlardır: adfs, affs, autofs,
              coda,  coherent,  cramfs,  devpts,  efs, ext,  ext2,  ext3, hfs,
              hpfs, iso9660, jfs, minix, msdos, ncpfs, nfs, ntfs, proc,  qnx4,
              reiserfs, romfs, smbfs, sysv,  udf,  ufs, umsdos,  vfat,  xenix,
              xfs, xiafs. coherent, sysv ve xenix benzerdirler  ve  xenix  ile
              coherent  gelecekte  kullanımdan  kalkacaktır.  Bu  nedenle sysv
              kullanın. Linux 2.1.21 sürümünden itibaren ext ve xiafs  desteği
              kalkmıştır.

              Bu türlerin pek çoğu için, mount'un yaptığı sıradan bir mount(2)
              sistem çağrısıdır  ve  dosya  sistemi  türü  hakkında  ayrıntılı
              bilgiye  ihtiyaç  duyulmaz.  nfs,  smbfs,  ncpfs gibi birkaç tür
              içinse, sırf bu türlere özgü kod gereklidir. nfs türüne özgü kod
              yerleşiktir  ama  smbfs  ve  ncpfs  ayrı  birer mount yazılımına
              sahiptirler. Bütün türleri tek bir yöntemle bağlayabilmek  için,
              mount  komutu  sdstr  belirtilmişse /sbin/mount.sdstürü (tabii
              varsa)  yazılımını  çalıştırır.  smbmount  yazılımının  pek  çok
              değişik  sürümü  olduğu  için  çeşitli  çağrı teamülleri vardır,
              istenen çağrıyı gerçekleştirbilmek için /sbin/mount.smb  isminde
              bir kabuk betiği gerekebilir.

              iso9660  türü  öntanımlıdır.   Şayet -t seçeneği belirtilmemişse
              veya auto türü tanımlı ise, dosya sistemi türü  için,  süperblok
              algılanmaya  çalışılacaktır.  (minix,   ext,  ext2, ext3, xiafs,
              iso9660, jfs,  reiserfs,  romfs,  ufs,  ntfs,  qnx4,  bfs,  xfs,
              cramfs,   hfs,   hpfs, adfs ve vxfs desteklenmektedir). Şayet bu
              algılamadan bir sonuç elde edilemezse;  mount,  /etc/filesystems
              dosyasını   okumaya   çalışır.   Şayet   bu   dosya   da   yoksa
              /proc/filesystems  dosyasını  arar.   "nodev"  etiketli  olanlar
              (örn,  devpts, proc ve nfs) hariç, burada listelenen bütün dosya
              sistemleri denenecektir.

              Kullanıcılar  tarafından  bağlanan  disketler  için  auto   türü
              faydalı   olabilir.  Algılama  sırasını  değiştirmek  için,  bir
              /etc/filesystems dosyası oluşturmak (bu sayede vfat´i  msdos´tan
              önce  denemek  mümkün  olur)  veya  çekirdek  modülü  olarak bir
              özdevinimli  yükleyici  kullanmak  faydalı   olacaktır.   UYARI:
              Algılama  için  buluşsal  bir  yöntem  kullanılır  ve  bu  dosya
              sisteminin yanlış tanınmasına sebep olabilir.

              Birden fazla dosya sistemi türü, virgül ayraçlı bir liste olarak
              belirtilebilir.  Bağlanması  istenmeyen dosya sistemi türlerinin
              isimlerinden önce no öneki konulabilir. (Bu, -a seçeneği ile, bu
              daha anlamlı olabilir). Örneğin,

                     mount -a -t nomsdos,ext

              komutuyla  msdos  ve  ext  türleri  hariç bütün dosya sistemleri
              bağlanacaktır.

       -o seenekler
              seenekler,  virgül   ayraçlı   bir   seçenek   dizgesi   olarak
              verilebilir.   Bu   seçeneklerden  bazıları,  sadece  /etc/fstab
              dosyası içinde mevcut iseler işe yararlar. Aşağıdaki seçenekler,
              bağlanmak  istenen herhangi bir dosya sistemine uygulanabilirler
              (fakat  bütün  dosya  sistemleri  bu  seçenekleri  kabul  etmez,
              örneğin  sync  seçeneği  bugün  için sadece ext2, ext3 ve ufs´yi
              etkiler):

              async  Dosya sistemine bütün G/Çlar eşzamansız yapılır.

              atime  Her erişim için, dosya indisi erişim zamanı  güncellenir.
                     Bu öntanımlıdır.

              auto   -a seçeneği ile bağlanabilir.

              defaults
                     Öntanımlı  seçenekler  kullanır:  rw,  suid,  dev,  exec,
                     auto, nouser, async

              dev    Dosya sistemi üzerindeki karakter ve özel blok  aygıtları
                     yorumlanır.

              exec   Çalıştırılabilir    dosyaların    çalıştırılmasına   izin
                     verilir.

              noatime
                     Dosya  sistemi  üzerinde,  dosya  indisi  erişim   zamanı
                     güncellenmez    (Örneğin,    haber    kuyruğuna    erişim
                     çabuklaştırılarak haber sunucuları hızlandırılabilir).

              noauto Dosya sistemi -a seçeneği ile bağlanmaz, bu dosya sistemi
                     açıkça belirtilerek bağlanabilir.

              nodev  Dosya  sistemi üzerindeki karakter ve özel blok aygıtları
                     yorumlanmaz.

              noexec Çalıştırılabilir   dosyaların    çalıştırılmasına    izin
                     verilmez.    Bu   seçenek   farklı   bir   mimariye   ait
                     çalıştırılabilir dosyaların bulunduğu bir  dosya  sistemi
                     için yararlıdır.

              nosuid set-user-identifier  or  set-group-identifier  bitlerinin
                     (kullanıcı ve grup belirtme bitleri) etkili olmasına izin
                     verilmez   (bu   güvenli   görünebilir,   ama   gerçekte,
                     suidperl(1)  betiğinin  kurulu  olduğu  durumlarda   daha
                     güvensiz bir ortam oluşturur).

              nouser Sıradan  (root  olmayan)  kullanıcıların  dosya sistemini
                     bağlamasına izin verilmez. Bu seçenek öntanımlıdır.

              remount
                     Bağlı olan bir dosya sistemini tekrar bağlamaya  çalışır.
                     Buna  genellikle,  bağlama  özelliklerinin değiştirilmesi
                     gereken durumlarda başvurulur. Mesela, salt okunur  kipte
                     bağlanmış  bir  dosya  sistemine  yazma  izni vermek için
                     kullanılabilir.    Aygıt   ya   da   bağlantı   noktasını
                     değiştirmez.

              ro     Dosya sistemini salt okunur kipte bağlar.

              rw     Dosya sistemini oku-yaz kipinde bağlar.

              suid   set-user-identifier  or  set-group-identifier  bitlerinin
                     (kullanıcı ve grup belirtme bitleri) etkili olmasına izin
                     verilir.

              sync   Dosya sistemine bütün G/Çlar eşzamanlı yapılır.

              user   Sıradan  (root  olmayan)  kullanıcıların  dosya sistemini
                     bağlamasına izin verilir. Sistemi  bağlayan  kullanıcının
                     adı  mtab´a yazılır, böylece bu kullanıcı dosya sistemini
                     daha sonra ayırabilir.  Bu  seçenek,  noexec,  nosuid  ve
                     nodev  seçeneklerini de kapsar (seçenek satırındaki user,
                     exec,  dev,  suid  gibi  sonraki  seçenekler   tarafından
                     gözardı edilmedikleri müddetçe).

              users  Bütün  kullanıcılara  mount  ve  umount komutunu kullanma
                     yetkisi  verir.  Bu  seçenek,  noexec,  nosuid  ve  nodev
                     seçeneklerini  de kapsar (seçenek satırındaki user, exec,
                     dev, suid  gibi  sonraki  seçenekler  tarafından  gözardı
                     edilmedikleri müddetçe).

DOSYA SİSTEMİNE ÖZGÜ SEÇENEKLER

       Aşağıdaki  seçenekler,  sadece  belirli dosya sistemlerinde geçerlidir.
       Bunları dosya sistemi çeşitlerine göre sıraladık. Hepsi  -o  seçeneğine
       argüman olarak kullanılırlar.

   adfs için mount seçenekleri
       uid=deer ve gid=deer
              Dosya  sistemindeki  dosyaların  kullanıcı  ve grup kimliklerini
              ayarlar. Öntanımlı olarak uid=gid=0 dır.

       ownmask=deer ve othmask=deer
              Sırası ile adfs için "sahibinin"  izinlerini  ve  "diğerlerinin"
              izinlerini  ayarlar. (öntanımlı olarak:  sırası ile 0700 ve 0077
              dir). Ayrıca   /usr/src/linux/Documentation/filesystems/adfs.txt
              dosyasına bakmanız faydalı olacaktır.

   affs için mount seçenekleri
       uid=deer ve gid=deer
              Dosya  sistemi  kökünün  kullanıcı ve grup kimliklerini ayarlar.
              Öntanımlı olarak uid=gid=0 dır. Fakat uid ve  gid  seçeneklerine
              değer   belirtilmediği  durumlarda,  o  anki  sürecin  değerleri
              atanır.

       setuid=deer ve setgid=deer
              Bütün dosya sisteminin kullanıcı ve grup kimliklerini ayarlar.

       mode=deer
              Asıl değerleri yok sayarak, bütün dosyaların  erişim  izinlerini
              deer  &  0777  olarak  değiştirir. Okuma iznine sahip dizinlere
              arama izni ekler. deer sekizlik tabanda belirtilir.

       protect
              Dosya sistemindeki koruma  bitlerinde  herhangi  bir  değişiklik
              yapılmasına izin vermez.

       usemp  Dosya  sistemi  kökünün kullanıcı ve grup kimliklerini, ilk sync
              veya  umount  sonrası  bağlama  noktasının  kullanıcı  ve   grup
              kimliklerine ayarlar ve sonra da bu seçenek temizlenir. Tuhaf...

       verbose
              Her başarılı  bağlama  için,  ekrana  bilgilendirici  bir  ileti
              basar.

       prefix=dizge
              Bir bağı izlerken oylum isminden önce kullanılan önek.

       volume=dizge
              Bir  sembolik bağı izlerken / den önce kullanılan önek (en fazla
              30 karakterlik).

       reserved=deer
              Aygıtın başlangıcındaki kullanılmamış  blok  sayısı  (öntanımlı:
              2).

       root=deer
              Kök bloğunun kesin yeri belirtilir.

       bs=deer
              Blok  boyu  belirtilir.  Kullanılabilecek  değerler:  512, 1024,
              2048, 4096.

       grpquota, noquota, quota, usrquota
              Bu seçenekler geçerlidir ama yoksayılır  (bununla  birlikte,  bu
              seçenekler  /etc/fstab  içinde  kullanılırsa kota araçları tepki
              verebilirler).

   coherent için mount seçenekleri
       Yoktur.

   devpts için mount seçenekleri
       devpts dosya sistemi bir sahte  dosya  sistemidir,   geleneksel  olarak
       /dev/pts  üzerine bağlanır. Bir sahte uçbirimi elde edebilmek için, bir
       süreç /dev/ptmx´i açar; daha sonra  bu  uçbirimin  numarası  bu  sürece
       bildirilir   ve  yardımcı  sahte  uçbirime  /dev/pts/<numara>  şeklinde
       erişilebilir.

       uid=deer ve gid=deer
              Yeni  oluşturulan  PTY'lerin  kullanıcı  ve  grup   kimliklerini
              ayarlar.  Hiçbir  şey  belirtilmemişse,  bu  değerlere, uçbirimi
              oluşturan sürecin değerleri atanır. Örneğin: GID 5 ile  bir  tty
              grubu varsa, gid=5 ile yeni açılan PTY bu gruba dahil edilir.

       mode=deer
              Yeni  oluşturulan PTY'lerin kipini ayarlar. Öntanımlı değer 0600
              dür.  Hiçbir  şey  belirtilmemişse,   bu   değerlere,   uçbirimi
              oluşturan  sürecin değerleri atanır. mode=620 ve gid=5 değerleri
              ile yeni açılan PTYler için "mesg y" öntanımlı olur.

   ext için mount seçenekleri
       Yoktur. 'ext' dosya  sistemi  askıya  alınmıştır.  Bu  dosya  sistemini
       kullanmayın.  Linux-2.1.21  sürümünden  beri extfs çekirdek kodunun bir
       parçası değildir.

   ext2 için mount seçenekleri
       ext2 dosya sistemi Linux´un standart  dosya  sistemidir.  Bir  çekirdek
       hatasından  dolayı,  rasgele mount seçenekleri ile sisteme bağlanabilir
       (Linux 2.0.4 de bu sorun düzeltilmiştir).

       bsddf, minixdf
              statfs sistem çağrısı için davranışı  ayarlar.  bsddf  davranışı
              (öntanımlıdır), ext2 dosya sistemi tarafından veri saklamak için
              kullanılmayan  (overhead)   blokları   çıkarmaktayken,   minixdf
              davranışı,   dosya  sisteminin  toplam  blok  sayısını  f_blocks
              alanında döndürür. Örnek:

              $ mount /k -o minixdf; df /k; umount /k
              Dosya sistemi  1K-blok    Dolu      Boş   Kull%  Bağl. yeri
              /dev/sda6      2630655   86954  2412169      3%   /k
              $ mount /k -o bsddf; df /k; umount /k
              Dosya sistemi  1K-blok    Dolu      Boş   Kull%  Bağl. yeri
              /dev/sda6      2543714      13  2412169      0%   /k

              (Not: Bu örnek, /etc/fstab  içinde  verilen  seçeneklere,  komut
              satırı seçeneklerinin eklenebileceğini gösterir.)

       check, check=normal, check=strict
              Denetim   seviyesi  belirtilir.  Bu  seçeneklerden  en  az  biri
              belirtildiği zaman (check=normal öntanımlıdır), dosya  indisleri
              ve blokların biteşlemleri bağlama sırasında denetlenir (bu yarım
              dakikaya veya büyük disklerde daha fazla zamana mal olabilir  ve
              oldukça kullanışsızdır). check=strict seçeneği ile bloğu serbest
              bırakacak  blok  serbestleştirme   denetimleri   veri   alanında
              yapılır.

       check=none, nocheck
              Denetim  yapılmaz.  Bu  hızlıdır.  Yeni  çekirdeklerde artık bir
              denetim seçeneği yoktur. Denetimin e2fsck(8) ile yapılması  daha
              mantıklıdır.

       debug  Her (yeniden) bağlama sırasında hata ayıklama bilgileri basılır.

       errors=continue, errors=remount-ro, errors=panic
              Bir  hata  saptandığında  ne  yapılacağı  belirtilir  (ya   hata
              yoksayılır  ve sadece dosya sistemi hatasını gösterip devam eder
              veya dosya sistemini salt okunur olarak  yeniden  bağlar  ya  da
              panikleyip   sistemi   durdurur).   Öntanımlı   seçenek,   dosya
              sisteminin  süper   bloğunda   belirtilmiştir    ve   tune2fs(8)
              kullanılarak değiştirilebilir.

       grpid veya bsdgroups, nogrpid veya sysvgroups
              Bu  seçeneklerle  yeni  oluşturulacak  bir  dosyanın  hangi grup
              kimliğini alacağını belirtilir.  grpid  belirtildiğinde,  dosya,
              oluşturulduğu  dizinin  grup  kimliğini  alır.   Aksi  takdirde,
              dizinde  setgid  biti  yoksa,  o  anki  sürecin  fsgid´ini  alır
              (öntanımlıdır).  Dizinde setgid bitinin bulunduğu durumda,dosya,
              grup kimliğini üst dizinden alır ve kendisi bir  dizin  ise  ise
              setgid bitini de alır.

       resgid=n, resuid=n
              ext2  dosya  sistemi  var  olan disk alanının bir kısmını ayırır
              (öntanımlı olarak  %5,  bakınız  mke2fs(8)  ve  tune2fs(8)).  Bu
              seçenek    ile   ayrılmış   disk   alanının   kimin   tarafından
              kullanılacağına  karar  verilir  (kabaca:  belirtilen  kullanıcı
              kimliğe sahip kullanıcı veya belirtilen gruba ait kullanıcı).

       sb=n   Süper  blok  olarak  1.  blok  yerine  n.  bloğun kullanılmasını
              sağlar.  Bu  seçenek  dosya  sistemi  hasar  gördüğü  zamanlarda
              faydalı  olabilir  (eskiden,  süper blokların kopyaları her 8192
              blokta bir yaratılırdı: 1.blokta,  8193.  blokta,  16385.blokta,
              ...  ve  büyük  dosya sistemlerinde yüzlerce veya binlerce kopya
              bulunurdu).   Sürüm  1.08´den  beri,  mke2fs(8),   yedek   süper
              blokların  sayısını  kısıtlamak  için  bir seçeneğe sahiptir: -s
              (seyrek  süper  bloklar)  ve  Sürüm  1.15´den  beri  bu  seçenek
              öntanımlı  olarak  kullanılmaktadır.  Bu aynı zamanda; son sürüm
              tarafından oluşturulmuş bir ext2 dosya  sisteminin  Linux  2.0.*
              altında oku-yaz kipinde bağlanamayacağı anlamına da gelmektedir.
              Blok numaralamada  genellikle  1k´lık  birimler  kullanır.   Bir
              dosya  sisteminde  4k'lık  bloklar  halinde 32768 mantıksal blok
              kullanmak isterseniz, "sb=131072" kullanmanız gerekir.

       grpquota, noquota, quota, usrquota
              Bu seçenekler geçerlidir ama yoksayılır.

       nouid32
              32 bitlik  kullanıcı ve grup kimliklerini kapatır.  Bu  seçenek,
              sadece 16 bitlik değerleri kabul eden eski çekirdekler ile uyumu
              sağlamak içindir.

   ext3 için mount seçenekleri
       ext3  dosya  sistemi,  jurnalleme  yeteneğine  sahip  bir  ext2   dosya
       sistemidir.  ext2  ile  aynı  seçenekleri  destekler. Bunlara ek olarak
       aşağıdaki seçenekleri de desteklemektedir:

       journal=update
              ext3 dosya  sisteminin  jurnal  dosyasını  o  anki  biçime  göre
              günceller.

       journal=inum
              Şayet bir jurnal dosyası mevcut ise, bu seçenek göz ardı edilir.
              Diğer durumlarda, ext3 dosya sisteminin jurnal dosyasını  temsil
              edecek  dosya  indisini  tanımlamak  için kullanılır; belirtilen
              dosya indisinde bir dosya varsa, ext3 yeni jurnal  dosyasını  bu
              dosyanın üzerine yazarak oluşturur.

       noload Bağlama   esnasında   ext3  dosya  sisteminin  jurnal  dosyasını
              yüklemez.

       data=journal, data=ordered, data=writeback
              Dosya verileri için jurnalleme kipi belirtilir. Meta veri, daima
              kaydedilir.

              journal
                     Tüm  veri,  ana  dosya  sistemine  yazılmadan önce jurnal
                     dosyasına gönderilir.

              ordered
                     Tüm veri, meta verisi jurnal dosyasına kaydedilmeden önce
                     mutlaka ana dosya sistemine yazılır. Bu öntanımlı kiptir.

              writeback
                     Veri sırasına  bakılmaz.  Asıl  veri,  meta  veri  jurnal
                     dosyasına  gönderildikten  sonra  da  ana dosya sistemine
                     yazılabilir. Bir  rivayete  göre  bu,  en  yüksek  erişim
                     hızına sahip seçenektir. Dosya sisteminin iç bütünlüğünün
                     korunmasını garanti eder, bununla birlikte, bir istemdışı
                     kapanma  sonrasında  yapılan  kurtarma  işlemi  sırasında
                     dosyalarda son girilen veriler bulunmayabilir.

   fat için mount seçenekleri
       (Not: fat bağımsız bir dosya sistemi değildir ama msdos, umsdos ve vfat
       dosya sistemlerinin ana parçasıdır.)

       blocksize=512, blocksize=1024, blocksize=2048
              Blok boyu belirtilir (öntanımlı: 512).

       uid=deer ve gid=deer
              Tüm dosyaların kullanıcı ve grup kimliklerini ayarlar. Öntanımlı
              olarak o anki sürecin kullanıcı ve grup kimlikleri kullanılır.

       umask=deer
              umask´ı ayarlar (verilmeyecek izinlerin bit maskesi).  Öntanımlı
              olarak,  o  anki  sürecin  umask'ı  kullanılır.  Değer  sekizlik
              tabanda verilir.

       check=deer
              Üç farklı salamuralık seviye seçilebilir:

              r[elaxed]
                     Büyük ve küçük harfler aynı kabul edilir ve uzun  isimler
                     kısaltılır  (örneğin;  epeyuzunisim.filanca, epeyuzun.fil
                     olur), isim ve uzantıda ön ve iç boşluklar korunur.

              n[ormal]
                     "relaxed" seçeneğine çok benzer ama pek çok özel karakter
                     kabul  edilmez  (*,  ?,  <,  boşluk,  vs.).   Bu  seçenek
                     öntanımlıdır.

              s[trict]
                     "normal"  seçeneğine  çok  benzer  ama   Linux´ta   bazen
                     kullanılan  fakat  MS-DOS tarafından kabul edilmeyen özel
                     karakterler ve uzun isimler  reddedilir  (+,  =,  boşluk,
                     vs.).

       codepage=deer
              FAT  ve  VFAT  dosya  sistemlerinde,  kısa  isim  karakterlerine
              dönüşüm için kullanılacak  kod  sayfası  belirtilir.  Öntanımlı:
              437.

       conv=b[inary], conv=t[ext], conv=a[uto]
              fat  dosya sistemi, çekirdek içinden, CRLF<-->LF dönüşümünü (MS-
              DOS metin biçiminden UNIX metin biçimine ya da tersi) yapabilir.
              Şu dönüşüm kipleri kullanılabilir:

              b[inary]
                     Dönüşüm yapılmaz. Bu öntanımlı değerdir.

              t[ext] CRLF<-->LF dönüşümü bütün dosyalarda yapılır.

              a[uto] CRLF<-->LF  dönüşümü  metin  dosyası  olmadıkları bilinen
                     uzantılara sahip  dosyalara  uygulanmaz.  Bu  uzantıların
                     adları  fs/fat/misc.c  dosyasının  başlarında bulunabilir
                     (2.0 da bulunan liste şudur:  exe,  com,  bin, app,  sys,
                     drv,   ovl,  ovr, obj, lib, dll, pif, arc, zip, lha, lzh,
                     zoo, tar, z, arj, tz, taz,  tzp,  tpz,   gz,   tgz,  deb,
                     gif,  bmp, tif, gl, jpg, pcx, tfm, vf, gf, pk, pxl, dvi).

              Hesaplanan   lseeks   işlemlerini   gerçekleştiren    yazılımlar
              çekirdek-içi  metin  dönüşümünden hoşlanmazlar. Pek çok kişi, bu
              dönüşüm işlemi sonucu oluşmuş veri çöplüklerine sahiptir. Bizden
              uyarması: DİKKATLİ OLUN!

              İkilik  kipte  bağlanmış  dosya  sistemleri  için,  bu  dönüşümü
              sağlayacak bir araç (fromdos/todos) mevcuttur.

       cvf_format=modl
              Sürücü  olarak  kullanılacak  CVF  (Compressed  Volume  File   -
              Sıkıştırılmış  Oylum Dosyası) modülü olarak özdevinimli saptanan
              modül yerine modl modülünü kullanmaya  zorlar.  Şayet  çekirdek
              kmod  destekli  ise,  cvf_format=xxx  seçeneği istek üzerine CVF
              modülü yüklemesini de kontrol eder.

       debug  Hata ayıklama etkinleştirilir. Bir sürüm dizgesi  ve  bir  dosya
              sistemi  parametreleri  listesi basılır (parametrelerin tutarsız
              göründüğü durumlarda, bu bilgi ayrıca basılır).

       fat=12, fat=16, fat=32
              12, 16 veya 32  bitlik  fat  sistemi  belirtilir.  Bu  seçeneğin
              belirtildiği   durumlarda   özdevinimli   FAT   türü   saptaması
              yoksayılır. Kullanırken DİKKATLİ OLUN!

       iocharset=modl
              8 bitlik karakterlerle, 16 bitlik Unicode  karakterler  arasında
              dönüşüm  işlemi  için  kullanılacak  karakter kümesi belirtilir.
              Öntanımlı  değer  iso-8859-1  dır.  Uzun  dosya  isimleri   disk
              üzerinde Unicode biçiminde saklanır.

       quiet  Sessiz   kip   etkinleştirilir.   Dosyalara   chown   ve   chmod
              uygulandığında   başarısızlık    halinde    hata    döndürülmez.
              Kullanırken DİKKATLİ OLUN!

       sys_immutable, showexec, dots, nodots, dotsOK=[yes|no]
              Bir  FAT  dosya  sistemi  üzerinde,  Unix  veya DOS teamüllerini
              zorlayan çeşitli yanlış girişimler.

   hpfs için mount seçenekleri
       uid=deer ve gid=deer
              Dosya sistemindeki dosyaların  kullanıcı  ve  grup  kimliklerini
              ayarlar.  Öntanımlı  olarak  o  anki  sürecin  kullanıcı ve grup
              kimlikleri kullanılır.

       umask=deer
              umask´ı ayarlar (verilmeyecek izinlerin bit maskesi).  Öntanımlı
              olarak,  o  anki  sürecin  umask'ı  kullanılır.  Değer  sekizlik
              tabanda verilir.

       case=lower, case=asis
              Bütün dosya isimlerini ya küçük harfe dönüştürür veya  oldukları
              gibi bırakır. Öntanımlı: case=lower (küçük harfe dönüştür).

       conv=binary, conv=text, conv=auto
              Bir dosyayı okurken, conv=text için,  bazı rasgele CR'leri siler
              (kısmen, satırsonu karakteri ile bitenlerin  tümü);  conv=binary
              için  dosya  olduğu  gibi okunur; conv=auto için, conv=binary ve
              conv=text arasında daha fazla veya daha az  rasgelelik  seçilir.
              Öntanımlı: conv=binary.

       nocheck
              Tutarlılık denetimleri yapılırken hata verirse, bağlama işlemini
              yarıda kesmez.

   iso9660 için mount seçenekleri
       Normal bir iso9660 dosyası 8.3  şeklinde  (tıpkı  DOS´daki  dosya  ismi
       kısıtlamasında  olduğu  gibi)  ve bütün karakterler büyük harf şeklinde
       görünür. Dosya sahibi, koruma, bağ sayısı, blok/karakter aygıtları için
       hazırlık ve benzer şeyler için ayrıca alanlar bulunmaz.

       Rock  Ridge,  iso9660´a  bu  unixvari  özellikleri eklemeye yarayan bir
       uzantıdır. Basitçe, ek bilgilerin tamamının kaydı için  her  bir  dizin
       kaydında  genişletmeler  vardır.  Rock  Ridge  kullanıldığı durumlarda,
       dosya sistemi normal bir Unix  dosya  sisteminde  farksızdır.  Elbette,
       arada bir fark vardır: CDROM salt okunurdur.

       norock Rock   Ridge   genişletmesinin,   kullanmak  mümkün  olsa  bile,
              kullanılmasını önler. Aşağıda, map seçeneğine bakınız.

       nojoliet
              Microsoft Joliet genişletmesinin, kullanmak  mümkün  olsa  bile,
              kullanılmasını önler. Aşağıda, map seçeneğine bakınız.

       check=r[elaxed], check=s[trict]
              check=r[elaxed]  seçeneği ile, dosyalar listelenmeden önce dosya
              ismi küçük  harfe  dönüştürülür.  Bu  işlem,  sadece  norock  ve
              map=normal  seçenekleri  ile  birlikte  kullanılırsa,  bir anlam
              ifade    etmektedir.     Öntanımlı     olarak     check=s[trict]
              kullanılmaktadır.

       uid=deer ve gid=deer
              Muhtemelen,  Rock  Ridge  genişletmesinde  belirtilen  bilgileri
              önemsenmeden dosya sistemindeki bütün dosyaların  sahiplik  veya
              grup  iyeliklerini belirtilen değerlere çevirir.Öntanımlı olarak
              uid=0 ve gid=0 kullanılmaktadır.

       map=n[ormal], map=o[ff], map=a[corn]
              Rock Ridge olmayan bölümler için, normal isim dönüşümü ile büyük
              harflar  küçük  harflere  çevrilir,  isimlerin sonundaki `;1´ler
              düşer ve `;´ler  `.´ya  çevirir.  map=o[ff]  seçeneği  ile  isim
              dönüşümü  yapılmaz.  Öntanımlı  olarak  map=n[ormal] kullanılır.
              map=a[corn] seçeneği,  map=n[ormal]  ile  aynıdır  ama  fazladan
              Acorn genişletmesini de ekler (tabii varsa).

       mode=deer
              Rock  Ridge  olmayan  bölümler  için, bütün dosyalara belirtilen
              kipi verir. Öntanımlı olarak herkes  için  okuma  izni  verilmiş
              olarak  kullanılır.  Linux  2.1.37´den beri, kipi ondalık olarak
              belirtmek gerekmemektedir. Sekizlik  taban  0  ile  başlatılarak
              gösterilir.

       unhide Gizli ve kısıtlı haklara sahip dosyaları da gösterir.

       block=[512|1024|2048]
              Blok boyutlarını belirtilen değere göre ayarlar. Öntanımlı değer
              1024´dür.

       conv=a[uto], conv=b[inary], conv=m[text], conv=t[ext]
              (Öntanımlı: conv=binary.)  Linux 1.3.54´den  beri  bu  seçeneğin
              bir etkisi kalmamıştır. (ayrıca ikilik (binary) olmayan ayarları
              kullanmak oldukça tehlikelidir.  İstenmeyen  veri  bozulmalarına
              sebep verebilir.)

       cruft  Şayet   dosya  uzunluğunun  en  kıymetli  baytı  bozuksa,  dosya
              uzunluğunun en kıymetli bitlerini yok saymak  için  bu  seçeneği
              ayarlayabilirsiniz.  Bu  seçenek  ile  dosya boyutları 16 MB ile
              sınırlandırılır.  Şayet bütün CD-ROM garip  bir  boyuta  sahipse
              (negatif  ya  da  800MB´dan büyük), cruft seçeneği kendiliğinden
              devreye sokulur. Ayrıca oylum belirten ardışık numaralar 0  veya
              1´den farklı görünüyorsa, bu seçenek yine devreye girer.

       session=x
              Çoklu oturuma sahip disklerde oturum seçer. Linux 2.3.4´den beri
              kullanılmaktadır.

       sbsector=xxx
              xxx. sektörden başlayan  oturumu  seçer.  Linux  2.3.4´den  beri
              kullanılmaktadır.

   minix için mount seçenekleri
       Yoktur.

   msdos için mount seçenekleri
       fat  dosya  sistemi seçeneklerine bakınız. Şayet msdos dosya sisteminde
       bir tutarsızlık tespit edilirse, hata raporu verir ve  dosya  sistemini
       salt  okunur  bağlar. Dosya sistemini yazılabilir hale dönüştürmek için
       tekrar bağlamak gerekir.

   ncp için mount seçenekleri
       Tıpkı nfs gibi, ncp gerçeklemesi de,  mount  sistem  çağrısı  için  bir
       ikilik  argüman  ister  (struct ncp_mount_data). Bu argüman ncpmount(8)
       tarafından oluşturulur ve mount komutunun şu anki geçerli sürümü (2.6h)
       ncp hakkında hiçbir şey bilmez.

   nfs için mount seçenekleri
       Çekirdek  tarafından  çözümlenen  metin  biçimli  seçenek  sözdizimleri
       yerine  nfs  dosya  sistemi  struct   nfs_mount_data   türünde   ikilik
       argümanlar  bekler.   mount aşağıdaki seçenekleri 'isim=değer' çiftleri
       olarak alır ve bunları bahsi geçen  yapı  içine  yerleştirir:  rsize=n,
       wsize=n,  timeo=n,  retrans=n,  acregmin=n,    acregmax=n,  acdirmin=n,
       acdirmax=n, actimeo=n,  retry=n, port=n,  mountport=n,  mounthost=isim,
       mountprog=n,   mountvers=n,  nfsprog=n,  nfsvers=n,  namlen=n.   addr=n
       seçeneği geçerli bir seçenek olmakla birlikte, gözardı  edilir.  Ayrıca
       şu  mantıksal  seçenekler, no öneki ile de tanınır: bg, fg, soft, hard,
       intr, posix, cto, ac, tcp, udp, lock.  Ayrıntılı  bilgi  için  nfs(5)'e
       bakınız.

       Özellikle yararlı seçenekler şunlardır:

       rsize=8192, wsize=8192
              Bu  seçenek  nfs  bağlantınızı, öntanımlı boyut olan 1024´e göre
              çok daha hızlı bir hale getirecektir.  (NFSv2,  rsize  ve  wsize
              seçeneklerinde bu değerlerden daha büyük değerler ile çalışmaz.)

       hard   NFS tipte bağlı bir dosya sistemine erişen bir uygulama,  sunucu
              çöktüğü zaman askıda kalacaktır. Ayrıca intr belirtilmeden süreç
              kesintiye uğratılamaz veya öldürülemez. NFS sunucu tekrar hayata
              dönünce,  uygulama  kaldığı  yerden devam eder. Sanırım herkesin
              istediği de bu olsa gerek.

       soft   Bu seçenek sayesinde, nfs sunucunun  bir  süre  cevap  vermemesi
              durumunda,  belli bir süre sonra çekirdeğin zamanaşımı yapmasına
              izin   verilmiş   olur.   Bu    süre    timeo=zaman    biçiminde
              tanımlanabilir.   Bu  seçenek,  nfs  sunucunun  cevap  vermediği
              durumlarda veya  bazı  süreçlerin  sunucudan  bir  dosya  almaya
              çalışırken    sunucunun   tekrar   başlatılması   gerekebileceği
              durumlarda faydalı olabilir. Genellikle, sadece bol miktarda baş
              ağrısına sebep olur.

       nolock Kilitleme kullanılmaz, lockd başlatılmaz.

   ntfs için mount seçenekleri
       iocharset=isim
              Dosya   isimleri   alınırken  kullanılacak  karakter  kümesidir.
              VFAT´den  farklı  olarak,  NTFS  dönüştürülemeyen   karakterleri
              içeren isimleri gizler.

       utf8   Dosya isimlerini dönüştürmek için UTF-8 kullanılır.

       uni_xlate=[0|1|2]
              0 (veya `no´ ya da `false´) için, bilinmeyen Unicode karakterler
              için önceleme dizgesi kullanılmaz. 1 (veya `yes´ ya  da  `true´)
              veya  2  için,  ":" ile başlayan vfat türünde 4 baytlık önceleme
              dizgesi kullanılır. Burada  karakter  kodlamasının  bayt  sırası
              olarak,  2  için küçük sonlu (little-endian) kodlama, 1 için ise
              bayt yer  değiştirmeli  büyük  sonlu  (byteswapped   big-endian)
              kodlama kullanılır.

       posix=[0|1]
              Şayet  etkin  ise  (posix=1),   dosya  sistemi  büyük küçük harf
              ayrımı yapar. Dosyaların 8.3'lük diğer  isimleri  ise  gizlenmek
              yerine sabit bağlar ile temsil edilirler.

       uid=deer, gid=deer ve umask=deer
              Dosya  sistemindeki dosya izinlerini düzenler. Öntanımlı olarak,
              dosyalar  root  kullanıcıya  aittir  ve   başkaları   tarafından
              okunamaz.

   proc için mount seçenekleri
       uid=deer ve gid=deer
              Bu  seçenekler  geçerli  olmakla  birlikte,  gördüğüm kadarı ile
              hiçbir etkiye sahip değillerdir.

   reiserfs için mount seçenekleri
       reiserfs için  mount  seçenekleri  bu  adreste  ayrıntılı  bir  şekilde
       açıklanmıştır: http://www.namesys.com/mount-options.html

       conv   3.6  sürümü  reiserfs yazılımının, 3.5 sürümü bir reiserfs dosya
              sistemini bağlamasını ve  yeni  oluşturulan  nesneler  için  3.6
              biçiminin kullanılmasını sağlar. Bu dosya sistemi artık reiserfs
              3.5 sürümü araçlarla uyumlu olmayacaktır.

       hash=rupasov, hash=tea, hash=r5, hash=detect
              reiserfs´nin   dizinler   içindeki   dosyaları   bulması    için
              kullanılacak hash işlevini seçmek için kullanılır.

              rupasov
                     Yury  Yu.  Rupasov  tarafından bulunmuş bir hash yöntemi.
                     Oldukça hızlı ve yerel ayarları  koruyan  bir  yöntemdir,
                     sözlüğe   bağlı  kalarak  yakın  dosya  isimlerini  yakın
                     değerlere eşler. Bu  seçenek  kullanılmamalıdır,  oldukça
                     yüksek bir ihtimalle isim değer eşlemesinde karmaşaya yol
                     açabilir.

              tea    Jeremy Fitzhardinge  tarafından  gerçeklenen  bir  Davis-
                     Meyer   işlevi.  İsimlerde,  hash  permütasyon  bitlerini
                     kullanır. Yüksek rastlantısallığa  ve  düşük  olasılıkla,
                     bir    miktar    işlemci    gücüne   mal   olacak,   hash
                     uyumsuzluklarına   sebep   olabilir.    R5    hash    ile
                     EHASHCOLLISION  hatalarında  uzmanlaşılmışsa  bu  seçenek
                     kullanılabilir.

              r5     rupasov hash'ının geliştirilmiş  bir  sürümü.  Çok  büyük
                     dizinler  yoksa  ve  garip  dosya  ismi şablonları mevcut
                     değilse kullanılacak en iyi seçenektir. Öntanımlıdır.

              detect Bağlanmış  dosya  sisteminde  kullanılan  hash   işlevini
                     tespit  etmeye  ve  bu  bilgiyi  reiserfs  süper  bloğuna
                     yazmayı sağlar. Bu seçenek  sadece,  eski  türdeki  dosya
                     sistemlerinde  ve ilk bağlama esnasında faydalı olabilir.

       hashed_relocation
              Blok  ayırıcıları  ayarlar.  Bazı  durumlarda   başarım   artışı
              sağlayabilir.

       no_unhashed_relocation
              Blok   ayırıcıları   ayarlar.  Bazı  durumlarda  başarım  artışı
              sağlayabilir.

       noborder
              Yury Yu. Rupasov´un icadı olan kenar ayırıcı algoritmasını iptal
              eder. Bazı durumlarda başarım artışı sağlayabilir.

       nolog  Günlüklemeyi (journalling) kapatır. Herhangi bir çökme durumunda
              hızlı  kurtarma  seçeneğinden  vazgeçme  pahasına,  bir   miktar
              başarım  artışı sağlayabilir. Aslında, bu seçeneğin kullanılması
              durumunda bile reiserfs günlükleme işlemlerine  devam  edecektir
              ve   geçerli   verileri  günlükleme  alanına  yazacaktır.  nolog
              genişletmesi halen geliştirilmektedir.

       notail Öntanımlı  olarak,    reiserfs,   küçük   dosyaları   ve   dosya
              artıklarını  doğrudan  ağaç  yapısına  kaydeder. Bu LILO(8) gibi
              bazı uygulamaların kafasının karışmasına sebep olur. Bu seçenek,
              dosyaların ağacın içine paketlenmesini iptal eder. (Burada dosya
              artıkları, bir dosyanın tam bir bloktan artan ancak artan kısmın
              bir bloğu dolduramayacak kısmıdır.)

       replayonly
              Günlüklemedeki   işlemleri   tekrarlar   fakat   gerçekte  dosya
              sistemini bağlamaz. Temelde reiserfsck tarafından kullanılır.

       resize=say
              reiserfs bölümünün çevrimiçi genişlemesine izin veren bir tekrar
              bağlama  seçeneğidir.  reiserfs´ye,  aygıtın  say  bloka  sahip
              olduğu talimatını verir. Bu  seçenek,  Mantıksal  oylum  yönetim
              sistemi    (LVM)    kullanan   aygıtlar   için   tasarlanmıştır.
              ftp://ftp.namesys.com/pub/reiserfsprogs     adresinden      elde
              edebileceğiniz özel bir yeniden boyutlandırıcı araç vardır.

   romfs için mount seçenekleri
       Yoktur.

   smbfs için mount seçenekleri
       Tıpkı  nfs  gibi,  smbfs gerçeklemesi de, mount sistem çağrısı için bir
       ikilik argüman ister (struct ncp_mount_data).  Bu  argüman  smbmount(8)
       tarafından oluşturulur ve mount komutunun şu anki geçerli sürümü (2.6h)
       smbfs hakkında hiçbir şey bilmez.

   sysv için mount seçenekleri
       Yoktur.

   udf için mount seçenekleri
       gid=   Öntanımlı grup belirtilir.

       umask= Öntanımlı umask belirtilir.

       uid=   Öntanımlı kullanıcı belirtilir.

       unhide Gizli dosyaları gösterir.

       undelete
              Silinmiş dosyaları listeler.

       strict Kesin uyumluluk sağlar (kullanılmamaktadır).

       utf8   (Kullanılmamaktadır).

       iocharset
              (Kullanılmamaktadır).

       bs=    Blok   boyutunu   ayarlar.   (2048´den   farklı    bir    ayarda
              çalışmayabilir.)

       novrs  Oylum sıralaması tanımayı atlar.

       session=
              0 dan sayarak oturum numarası belirtilir. Öntanımlı: son oturum.

       anchor=
              Standart çapa konumunu değiştirir. Öntanımlı: 256.

       volume=
              VolumeDesc konumunu değiştirir (kullanılmamaktadır).

       partition=
              PartitionDesc konumunu değiştirir (kullanılmamaktadır).

       lastblock=
              Dosya sisteminin son bloğu belirtilir.

       fileset=
              Dosya kümesi blok konumunu değiştirir (kullanılmamaktadır).

       rootdir=
              Kök dizinin konumunu değiştirir (kullanılmamaktadır).

   ufs için mount seçenekleri
       ufstype=deer
              UFS değişik işletim sistemlerinde  geniş  çapta  kullanılan  bir
              dosya  sistemidir.  Sorun,  uygulamalar arası farklılıklardadır.
              Bazı uygulama özellikleri belgelenmemiştir, bu  nedenle  ufs´nin
              türünü   özdevinimli  olarak  tanımak  çok  zordur.  Bu  yüzden,
              kullanıcılar  bağlama  işlemi  esnasında  ufs  türünü  belirtmek
              zorundadır. Muhtemel değerler şunlardır:

              old    ufs´nin eski biçimi, salt okunurdur ve öntanımlıdır.

              44bsd  BSD    benzeri    sistemler(NetBSD,   FreeBSD,   OpenBSD)
                     tarafından oluşturulmuş dosya sistemleri içindir.

              sun    Sparc üzerinde sunOS veya Solaris tarafından oluşturulmuş
                     dosya sistemleri içindir.

              sunx86 x86   üzerinde   Solaris  tarafından  oluşturulmuş  dosya
                     sistemleri içindir.

              nextstep
                     NeXTStep   tarafından   (NeXT   istasyonları    üzerinde)
                     oluşturulmuş   dosya   sistemleri  içindir  (şu  an  salt
                     okunurdur).

              nextstep-cd
                      NextStep CDROMlar (block_size  ==  2048)  içindir,  salt
                     okunurdur.

              nextstep
                     OpenStep tarafından oluşturulmuş dosya sistemleri içindir
                     (şu an salt okunurdur).

       onerror=deer
              hata durumundaki davranışları ayarlar:

              panic  Bir hata durumunda çekirdek paniğine sebep olur.

              [lock|umount|repair]
                     Bugün için, bu  seçenekler  bir  işe  yaramaz;  bir  hata
                     durumunda sadece bir konsol iletisi basılır.

   umsdos için mount seçenekleri
       msdos   için  mount  seçeneklerine  bakınız.   dotsOK   seçeneği  kabul
       edilmez.

   vfat için mount seçenekleri
       Her  şeyden  önce,  fat  için  olan  mount  seçenekleri,  vfat   içinde
       geçerlidir.  dotsOK  seçeneği  vfat  tarafından kabul edilmez. Bunların
       yanında şu seçenekler de mevcuttur:

       uni_xlate
              Elde  edilemeyen  Unicode  karakterlerini   önceleme   dizgesine
              çevirir.   Böylece,   içinde   Unicode  karakterler  olan  dosya
              isimleriyle yedekleme ve tekrar yükleme şansına sahip olursunuz.
              Bu  seçenek  olmaksızın, çevirinin mümkün olmadığı hallerde, bir
              `?´ işareti kullanılır. Önceleme dizgesi  `:´  dir,  çünkü  aksi
              durumda  vfat  sistemlerde  geçersiz  olur.  Kullanılan önceleme
              dizgesi, u Unicode karakteri  temsil  etmek  üzere:  ´:´,  (u  &
              0x3f), ((u>>6) & 0x3f), (u>>12).

       posix  Harf büyüklükleri farklı iki aynı isme izin verir.

       nonumtail
              isim~num.uzt  ismini denemeden önce sıra numarasız kısa bir isim
              oluşturmayı dener.

       utf8   UTF-8,  konsol  tarafından  kullanılan  dosya  sistemleri   için
              güvenli   8   bitlik  bir  Unicode  kodlamasıdır.  Bu  seçenekle
              etkinleştirilir.  Şayet  uni_xlate  kullanılmışsa,  utf8   iptal
              edilir.

   xenix için mount seçenekleri
       Yoktur.

   xfs için mount seçenekleri
       biosize=boyut
              Tercih  edilen  tamponlu  G/Ç boyutunu ayarlar (öntanımlı değer:
              64K´dır).   boyut,   istenen   G/Ç   boyutunun   2   tabanındaki
              logaritması   olarak  ifade  edilebilmelidir.  Bu  seçenek  için
              geçerli değerler 14 ile 16 arasıdır (her ikisi  de  dahil)ve  bu
              değerler  16,  32 ve 64kB'a karşılıktır. 4K sayfa boyutuna sahip
              bir makinede, 13  (8kB)  geçerli  bir  değerdir.  Tercih  edilen
              tamponlu  G/Ç  boyutu,  tek  tek  her dosya için ioctl(2) sistem
              çağrısı ile de değiştirilebilir.

       dmapi, xdsm
              DMAPI  (veri  yönetim  uygulaması   geliştirme   arayüzü)   olay
              çağrılarını etkinleştirir.

       logbufs=deer
              Bellek   içi  günlük  tamponlarının  sayısını  ayarlar.  Geçerli
              değerler, her ikisi de dahil olmak  üzere,  2  ila  8  arasıdır.
              Öntanımlı  değer,  64K lık blok boyutlu bir dosya sistemi için 8
              tampon, 32K blok boyutlu bir dosya sistemi için  4  tampon,  16K
              blok boyutlu bir dosya sistemi için 3 tampon ve diğerleri için 2
              tampondur. Tampon sayısını artırmak, fazladan bellek kullanımına
              sebep  olmakla  birlikte,  bazı  iş  yüklerinde başarım artırımı
              sağlayabilir.

       logbsize=deer
              Bellek içi günlük tamponlarının boyunu ayarlar. Geçerli değerler
              16384   (16K)  ve  32768  (32K)  dır.  32MB´den  büyük  bellekli
              makinelerde,  öntanımlı  değer  32768,  daha  az  belleğe  sahip
              makinelerde 16384 dür.

       logdev=aygt, rtdev=aygt
              Bir  dış günlük (meta veri jurnali) ve/veya gerçek zamanlı aygıt
              kullanılır. Bir XFS dosya  sistemi  en  fazla  üç  bölüme  sahip
              olabilir:  bir  veri  bölümü,  bir  günlük  bölümü ve bir gerçek
              zamanlı bölüm. Gerçek  zamanlı  bölüm  isteğe  bağlıdır.  Günlük
              bölümü,  veri bölümünün içinde veya dışında olabilir. Ayrıntılar
              için xfs(5)'e bakınız.

       noalign
              Verilerin disklere paylaştırılmasında hizalama  yapılmayacaktır.

       noatime
              Bir dosya okunduğu zaman erişim zamanı değiştirilmez.

       norecovery
              Dosya   sistemi,   günlük   kurtarma  çalıştırılmadan  bağlanmış
              olacaktır.  Şayet  dosya  sistemi  düzgün  olarak  ayrılmamılsa,
              norecovery kipinde bağlandığında kararsız hale gelebilir. Bundan
              dolayı bazı  dosya  ve  dizinlere  erişilemeyebilir.  norecovery
              seçeneği  ile  bağlanan  dosya  sistemleri,  salt  okunur  kipte
              bağlanmalıdır, yoksa bağlama işlemi başarısız olur.

       osyncisdsync
              Dosyalara    yazma    işlemleri,    O_SYNC    yerine     D_DSYNC
              kullanılıyormuşçasına  yapılır. Böylece, veri güvenliğinden ödün
              vermeksizin daha iyi başarım elde edilebilir. Bununla  birlikte,
              bu  seçenek  etkin iken, O_SYNC tarafından yazılan zaman damgası
              güncellemeleri, sistem çökmesi durumunda, kaybolabilirler.

       quota, usrquota, gqnoenforce
              Kullanıcı disk alanı kotaları etkinleştirilir ve sınırlara  uyma
              zorlanır (isteğe bağlıdır - uqnoenforce ile iptal edilir).

       grpquota, gqnoenforce
              Grup  disk  alanı  kotaları  etkinleştirilir  ve  sınırlara uyma
              zorlanır (isteğe bağlıdır - gqnoenforce ile iptal edilir).

       sunit=deer, swidth=deer
              Veriler çok sayıda diske paylaştırıldığında veya bir RAID aygıtı
              kullanıldığında  paylaştırma  birimi  ve  genişliği  belirtilir.
              deer 512 bayt uzunluktaki blok birimleri ile  verilmelidir.  Bu
              seçenek  kullanılmamış  ama  dosya  sistemi  çok  diskli  olarak
              oluşturulmuş ya da RAID aygıtı mkfs ile oluşturulurken birim  ve
              genişlik   belirtilmişse,  mount  sistem  çağrısı  değeri  süper
              bloktan alacaktır. Doğrudan RAID aygıtları üzerinde  oluşturulan
              dosya  sistemlerinde, dosya sistemi oluşturulduktan sonra, dosya
              sisteminin oluşturulduğu diskin yerleşimi değişirse, bu  seçenek
              süper  bloktaki bilgileri değiştirmek için kullanılabilir. sunit
              değeri   belirtilmişse   swidth   değerinin   de    belirtilmesi
              gereklidir. Ayrıca, çok sayıda sunit değeri belirtilebilir.

   xiafs için mount seçenekleri
       Yoktur.  Buna rağmen, xiafs ile ilgili yanlış bir şey yoktur, çok fazla
       kullanılmaz  ve  geliştirilmez.  Linux  2.1.21  sürümünde  beri,  xiafs
       çekirdek  kodunun  bir  parçası değildir. Muhtemelen bu dosya sistemini
       kullanmamalısınız.

DÖNÜŞ (LOOP) AYGITI

       İleride muhtemel  mount  türlerinden  birisi  de  dönüş/loop  aygıtları
       üzerinden yapılacak olandır. Örnek komutumuz;

         mount /tmp/fdimage /mnt -t msdos -o loop=/dev/loop3,blocksize=1024

       /dev/loop3  aygıtını  karşılık gelen /tmp/fdimage dosyasına ayarlayacak
       ve daha sonra bu aygıtı /mnt  üzerine  bağlayacaktır.  Bu  tür  bağlama
       loop,  offset ve encryption isimleriyle belirtilen üç seçenekle yapılır
       (sırasıyla aygıt, konum  ve  şifreleme).  Aslında  bunlar  losetup(8)´a
       gönderilen seçeneklerdir. Şayet aygıt açık seçik belirtilmemişse (fakat
       -o loop seçeneği verilmişse),  mount  komutu  kullanılmayan  bir  dönüş
       aygıtı arar ve onu kullanır.  Şayet /etc/mtab´ı /proc/mounts´a sembolik
       bağ yapmayacak kadar akıllı iseniz, mount tarafından bağlanan  herhangi
       bir  döngü  aygıtı,  umount  tarafından  ayrılacaktır. Ayrıca bir dönüş
       aygıtını  elle  de  ayırabilirsiniz:  losetup   -d.   Ayrıntılar   için
       losetup(8)'e bakınız.

İLGİLİ DOSYALAR

       /etc/fstab    dosya sistemi tablosu
       /etc/mtab     bağlı dosya sistemlerinin tablosu
       /etc/mtab~    kilit dosyası
       /etc/mtab.tmp geçici dosya

İLGİLİ BELGELER

       mount(2),  umount(2), fstab(5), nfs(5), xfs(5), e2label(8), losetup(8),
       mke2fs(8),  mountd(8),  nfsd(8),  swapon(8),   tune2fs(8),   umount(8),
       xfs_admin(8).

YAZILIM HATALARI

       Bozulmuş bir dosya sisteminde hata vermesi muhtemeldir.

       Bazı  Linux  dosya  sistemleri  -o sync desteklemez (ext2 ve ext3 dosya
       sistemleri sync seçeneği ile bağlandıklarında eşzamanlı  güncellemeleri
       desteklerler (BSD tarzı)).

       -o  remount seçeneği mount parametrelerini değiştiremeyebilir (örneğin,
       sb hariç bütün ext2fs özellikli parametreler tekrar  bağlama  durumunda
       değiştirilebilir, fakat fat için gid ve umask değiştirilemez.)

TARİHÇE

       AT&T UNIX'in 5. sürümünde bir mount komutu vardı.

ÇEVİRENLER

       Yalçın  Kolukısa  <yalcink01  (at)  yahoo.com>  ve Nilgün Belma Bugüner
       <nilgun (at) belgeler.org>, Ocak 2004