Provided by: manpages-pl_4.1.0-1_all bug

NAZWA

       mount - montuje system plików

SKŁADNIA

       mount [-l|-h|-V]

       mount -a [-fFnrsvw] [-t typ-systemu] [-O lista-opcji]

       mount [-fnrsvw] [-o opcje] urządzenie|katalog

       mount [-fnrsvw] [-t typ-systemu] [-o opcje] urządzenie katalog

OPIS

       All  files  accessible  in a Unix system are arranged in one big tree, the file hierarchy,
       rooted at /.  These files can be spread out  over  several  devices.   The  mount  command
       serves  to  attach  the filesystem found on some device to the big file tree.  Conversely,
       the umount(8)  command will detach it again.  The filesystem is used to control  how  data
       is stored on the device or provided in a virtual way by network or another services.

       Standardowa postać polecenia mount to:

              mount -t typ urządzenie katalog

       This tells the kernel to attach the filesystem found on device (which is of type type)  at
       the directory dir.  The option -t type is optional.  The mount command is usually able  to
       detect a filesystem.  The root permissions are necessary to mount a filesystem by default.
       See section "Non-superuser mounts" below for more details.  The previous contents (if any)
       and  owner  and  mode  of  dir  become  invisible,  and as long as this filesystem remains
       mounted, the pathname dir refers to the root of the filesystem on device.

       Jeśli podano jedynie urządzenie lub katalog, na przykład:

              mount /katalog

       to mount szuka  punktu  montowania  (i  jeśli  go  nie  znajdzie  –  urządzenia)  w  pliku
       /etc/fstab.   Można  użyć  opcji  --target  lub  --source,  aby  uniknąć  niejednoznacznej
       interpretacji podanego argumentu np.:

              mount --target /mountpoint

       The same filesystem may be mounted more than  once,  and  in  some  cases  (e.g.,  network
       filesystems)  the  same  filesystem  may be mounted on the same mountpoint more times. The
       mount command does not implement any policy to control  this  behavior.  All  behavior  is
       controlled  by  the  kernel  and  it  is  usually  specific  to the filesystem driver. The
       exception is --all, in this case already mounted filesystems are ignored (see --all  below
       for more details).

   Wypisywanie montowań
       Tryby wypisywania są utrzymywane tylko dla wstecznej kompatybilności.

       Aby  uzyskać spójniejsze i dające się konfigurować wyjście, proszę korzystać z findmnt(8),
       w szczególności w swoich skryptach. Proszę zauważyć, że znaki kontrolne w nazwach  punktów
       montowania są zastępowane znakiem "?".

       Poniższe polecenie wypisze wszystkie zamontowane systemy plików (typu typ):

              mount [-l] [-t typ]

       Opcja -l ujmuje w zestawieniu również etykiety. Patrz niżej.

   Indicating the device and filesystem
       Most  devices are indicated by a filename (of a block special device), like /dev/sda1, but
       there are other possibilities.  For example, in the case of an NFS mount, device may  look
       like  knuth.cwi.nl:/dir.  It is also possible to indicate a block special device using its
       filesystem label or UUID (see the -L and -U options below),  or  its  partition  label  or
       UUID.  Partition identifiers are supported for example for GUID Partition Tables (GPT).

       The  device  names  of  disk  partitions are unstable; hardware reconfiguration, adding or
       removing a device can cause changes in  names.  This  is  the  reason  why  it's  strongly
       recommended to use filesystem or partition identifiers like UUID or LABEL.

       The  command lsblk --fs provides an overview of filesystems, LABELs and UUIDs on available
       block devices.  The command blkid -p <device> provides details about a filesystem  on  the
       specified device.

       Proszę  nie  zapomnieć  o  tym,  że  nie  ma gwarancji, że etykiety i UUID-y są faktycznie
       unikalne, szczególnie jeśli kopiuje się, współdzieli lub  przenosi  urządzenie.  Polecenie
       lsblk -o +UUID,PARTUUID pozwoli na zweryfikowanie unikalności UUID-ów w bieżącym systemie.

       The    recommended    setup    is    to    use   tags   (e.g.   UUID=uuid)   rather   than
       /dev/disk/by-{label,uuid,partuuid,partlabel} udev symlinks in the /etc/fstab  file.   Tags
       are  more  readable,  robust  and  portable.   The  mount(8)  command internally uses udev
       symlinks, so the use of symlinks in /etc/fstab has  no  advantage  over  tags.   For  more
       details see libblkid(3).

       Proszę  zauważyć,  że  mount(8) używa UUID-ów jako łańcuchów. UUID-y z wiersza poleceń lub
       fstab(5) nie są konwertowane do wewnętrznej reprezentacji binarnej. Litery w reprezentacji
       łańcucha UUID powinny być małymi literami.

       The  proc  filesystem  is  not  associated with a special device, and when mounting it, an
       arbitrary keyword, such as proc can be used  instead  of  a  device  specification.   (The
       customary  choice  none  is  less fortunate: the error message `none already mounted' from
       mount can be confusing.)

   Pliki /etc/fstab, /etc/mtab i /proc/mounts
       Plik /etc/fstab (zobacz fstab(5)), może zawierać wiersze opisujące, jakie urządzenia gdzie
       są zazwyczaj montowane i przy użyciu jakich opcji. Domyślne położenie pliku fstab(5) można
       przesłonić opcją wiersza poleceń --fstab ścieżka (więcej szczegółów poniżej).

       Polecenie

              mount -a [-t typ] [-O lista-opcji]

       (zwykle podawane w skryptach startowych) powoduje zamontowanie wszystkich systemów  plików
       (danego  typu)  wymienionych  w  fstab,  poza tymi, których wpisy zawierają słowo kluczowe
       noauto.  Podanie opcji -F spowoduje, że mount się rozdzieli  na  kilka  procesów,  tak  że
       systemy plików będą montowane równocześnie.

       Podczas montowania systemu plików wymienionego w fstab lub mtab, wystarczy podać w wierszu
       poleceń tylko nazwę urządzenia lub tylko punkt montowania.

       The programs mount and  umount  traditionally  maintained  a  list  of  currently  mounted
       filesystems  in  the  file  /etc/mtab.   The  support  for  regular  classic  /etc/mtab is
       completely disabled in compile time by default, because on current  Linux  systems  it  is
       better  to  make it a symlink to /proc/mounts instead. The regular mtab file maintained in
       userspace cannot reliably work  with  namespaces,  containers  and  other  advanced  Linux
       features.   If  the  regular mtab support is enabled than it's possible to use the file as
       well as the symlink.

       Jeśli nie poda się argumentów do  mount,  wypisywana  jest  lista  zamontowanych  systemów
       plików.

       Aby przesłonić opcje montowania z /etc/fstab konieczne jest użycie opcji -o:

              mount urządzenie|katalog -o opcje

       and  then  the mount options from the command line will be appended to the list of options
       from /etc/fstab.  This default behaviour is possible to  change  by  command  line  option
       --options-mode.   The usual behavior is that the last option wins if there are conflicting
       ones.

       Program mount nie odczytuje pliku /etc/fstab jeśli podano  urządzenie  (lub  LABEL,  UUID,
       PARTUUID  lub  PARTLABEL)  oraz  katalog.  Na  przykład,  aby  zamontować urządzenie foo w
       /katalogu:

              mount /dev/foo /katalog

       This default behaviour is possible to change by command line option --options-source-force
       to  always  read  configuration  from  fstab.  For  non-root users mount always read fstab
       configuration.

   Montowanie przez zwykłych użytkowników
       Tradycyjnie, tylko superużytkownik może montować systemy  plików.  Jednak  jeśli  fstab  w
       danym  wierszu  zawiera  opcję  user,  to każdy może zamontować odpowiadający temu wpisowi
       system plików.

       Tak więc, jeśli mamy wiersz

              /dev/cdrom /cd iso9660 ro,user,noauto,unhide

       to dowolny użytkownik może  zamontować  system  plików  iso9660  umieszczony  na  włożonym
       CD-ROM-ie, posługując się poleceniem
              mount /cd

       Note  that  mount  is  very strict about non-root users and all paths specified on command
       line are verified before fstab is parsed or a helper program is  executed.  It's  strongly
       recommended to use a valid mountpoint to specify filesystem, otherwise mount may fail. For
       example it's bad idea to use NFS or CIFS source on command line.

       Since version 2.35 mount command does not exit when user  permissions  are  inadequate  by
       internal  libmount  security  rules.   It  drops  suid permissions and continue as regular
       non-root user. It allows to support use-cases where root  permissions  are  not  necessary
       (e.g., fuse filesystems, user namespaces, etc).

       Szczegóły  opisuje  fstab(5).   Tylko  użytkownik,  który  zamontował  system  plików może
       ponownie  go  odmontować.   Jeżeli  zachodzi  potrzeba,  by  odmontowywać  mógł  każdy,  w
       odpowiednim  wierszu fstab należy zamiast user wpisać users.  Opcja owner przypomina opcję
       user, poza tym, że dany użytkownik musi być właścicielem odpowiedniego pliku  specjalnego.
       Jest  przydatna  np.  w  przypadku  /dev/fd jeśli skrypt zgłoszeniowy (login script) czyni
       danego użytkownika korzystającego z konsoli właścicielem tego urządzenia. Opcja group jest
       podobna, z tym ograniczeniem, że użytkownik musi być członkiem grupy pliku specjalnego.

   Bind mount operation
       Remount part of the file hierarchy somewhere else.  The call is:

              mount --bind stary-katalog nowy-katalog

       lub za pomocą tego wpisu fstab:

              /stary-katalog /nowy-katalog none bind

       After this call the same contents are accessible in two places.

       It  is  important to understand that "bind" does not to create any second-class or special
       node in the kernel VFS. The "bind" is just another operation to attach a filesystem. There
       is  nowhere  stored information that the filesystem has been attached by "bind" operation.
       The olddir and newdir are independent and the olddir may be umounted.

       One can also remount a single file (on a single file).  It's also possible to use the bind
       mount to create a mountpoint from a regular directory, for example:

              mount --bind foo foo

       Wywołanie  montowania  z podpięciem dołącza tylko (część) pojedynczego systemu plików, bez
       możliwych montowań znajdujących się poniżej. Cała hierarchia plików,  uwzględniając  takie
       montowania jest dołączana w drugie miejsce za pomocą:

              mount --rbind stary-katalog nowy-katalog

       Note  that the filesystem mount options maintained by kernel will remain the same as those
       on the original mount point.  The userspace mount options  (e.g.,  _netdev)  will  not  be
       copied  by  mount(8)   and  it's necessary explicitly specify the options on mount command
       line.

       mount(8) od wersji 2.27 pozwala na zmianę opcji montowania przez przekazanie ich  razem  z
       --bind np.:

              mount -o bind,ro foo foo

       This  feature  is  not supported by the Linux kernel; it is implemented in userspace by an
       additional mount(2) remounting system call.  This solution is not atomic.

       Alternatywnym (klasycznym) sposobem utworzenia montowania z podpięciem, tylko do  odczytu,
       jest operacja przemontowania np.:

              mount --bind stary-katalog nowy-katalog
              mount -o remount,bind,ro olddir newdir

       Proszę  zauważyć,  że tego typu montowanie utworzy punkt montowania tylko do odczytu (wpis
       VFS), ale oryginalny superblok systemu plików wciąż będzie zapisywalny, tzn. stary-katalog
       będzie zapisywalny, a nowy-katalog tylko do odczytu.

       It's  also  possible to change nosuid, nodev, noexec, noatime, nodiratime and relatime VFS
       entry flags by "remount,bind" operation.  The another  (for  example  filesystem  specific
       flags)  are  silently  ignored.   It's impossible to change mount options recursively (for
       example with -o rbind,ro).

       mount(8)  since v2.31 ignores the bind flag from /etc/fstab on remount operation  (if  "-o
       remount"  specified  on command line). This is necessary to fully control mount options on
       remount by command line. In the previous versions the bind flag has  been  always  applied
       and  it  was  impossible  to  re-define  mount  options  without interaction with the bind
       semantic. This mount(8)  behavior  does  not  affect  situations  when  "remount,bind"  is
       specified in the /etc/fstab file.

   Operacja przenoszenia
       Move a mounted tree to another place (atomically).  The call is:

              mount --move stary-katalog nowy-katalog

       Spowoduje  to pojawienie się zawartości, która wcześniej znajdowała się w starym-katalogu,
       dostępnej w nowym-katalogu. Fizyczne położenie plików nie zmienia się. Proszę zauważyć, że
       stary-katalog musi być punktem montowania.

       Proszę  zauważyć,  że  przeniesienie punktu montowania leżącego pod współdzielonym punktem
       montowania jest nieprawidłowe i niewspierane. Proszę użyć  findmnt  -o  TARGET,PROPAGATION
       aby sprawdzić bieżące flagi propagacji.

   Współdzielone operacje na poddrzewach
       Since  Linux  2.6.15  it is possible to mark a mount and its submounts as shared, private,
       slave or unbindable.  A shared mount provides the ability to create mirrors of that  mount
       such  that mounts and unmounts within any of the mirrors propagate to the other mirror.  A
       slave mount receives propagation from its master, but not vice  versa.   A  private  mount
       carries  no propagation abilities.  An unbindable mount is a private mount which cannot be
       cloned  through  a  bind  operation.    The   detailed   semantics   are   documented   in
       Documentation/filesystems/sharedsubtree.txt file in the kernel source tree.

       Obsługiwane są następujące operacje:

              mount --make-shared punkt-montowania
              mount --make-slave punkt-montowania
              mount --make-private punkt-montowania
              mount --make-unbindable punkt-montowania

       Następujące  polecenia  pozwalają  na rekursywną zmianę typu wszystkich montowań pod danym
       punktem montowania.

              mount --make-rshared punkt-montowania
              mount --make-rslave punkt-montowania
              mount --make-rprivate punkt-montowania
              mount --make-runbindable punkt-montowania

       mount(8)  nie odczytuje fstab(5)  gdy żądana jest operacja --make-*.  Wszystkie  potrzebne
       informacje trzeba podać w wierszu polecenia.

       Note  that  the  Linux  kernel  does not allow to change multiple propagation flags with a
       single mount(2)  system call, and the flags cannot be mixed with other mount  options  and
       operations.

       Since  util-linux  2.23 the mount command allows to do more propagation (topology) changes
       by one mount(8) call and do it also together with other mount operations.  This feature is
       EXPERIMENTAL.   The propagation flags are applied by additional mount(2) system calls when
       the preceding mount operations were successful.  Note that this use case  is  not  atomic.
       It  is  possible  to specify the propagation flags in fstab(5)  as mount options (private,
       slave, shared, unbindable, rprivate, rslave, rshared, runbindable).

       Przykładowo:

              mount --make-private --make-unbindable /dev/sda1 /foo

       jest tym samym co:

              mount /dev/sda1 /foo
              mount --make-private /foo
              mount --make-unbindable /foo

OPCJE LINII POLECEŃ

       Pełny zestaw opcji używanych przy wywoływaniu mount jest ustalany przez pobranie opcji dla
       danego  systemu  plików  z  fstab,  a  następnie  zastosowanie  wszelkich  opcji  podanych
       argumentem -o, a na koniec opcji -r lub -w, o ile istnieją.

       Polecenie mount nie przekazuje wszystkich opcji wiersza poleceń do programów  pomocniczych
       /sbin/mount.przyrostek.   Interfejs  pomiędzy  mount  i  programami  pomocniczymi  opisano
       poniżej, w rozdziale ZEWNĘTRZNE PROGRAMY POMOCNICZE.

       Opcje wiersza poleceń, dostępne do polecenia mount to:

       -a, --all
              Mount all filesystems (of the given types) mentioned in  fstab  (except  for  those
              whose  line  contains  the  noauto keyword).  The filesystems are mounted following
              their order in fstab.  The mount command compares filesystem source, target (and fs
              root  for  bind  mount  or btrfs) to detect already mounted filesystems. The kernel
              table with already mounted filesystems is cached during mount --all. It means  that
              all duplicated fstab entries will be mounted.

              The  option  --all  is  possible to use for remount operation too. In this case all
              filters (-t and -O) are applied to the table of already mounted filesystems.

              Since version 2.35 is possible to use the command line option  -o  to  alter  mount
              options from fstab (see also --options-mode).

              Note  that it is a bad practice to use mount -a for fstab checking. The recommended
              solution is findmnt --verify.

       -B, --bind
              Montuje ponownie poddrzewo w innym miejscu (tak, że jego zawartość jest dostępna  w
              obu miejscach). Patrz wyżej w rozdziale Montowanie z podpięciem (bind).

       -c, --no-canonicalize
              Nie  normalizuje  ścieżek.  Polecenie  montowania  domyślnie  normalizuje wszystkie
              ścieżki (z wiersza poleceń lub fstab). Opcja może być  użyta  razem  z  -f  do  już
              znormalizowanych   ścieżek  absolutnych.  Opcja  jest  przeznaczona  dla  programów
              pomocniczych wywołujących mount -i. Zdecydowanie nie zaleca się korzystania  z  tej
              opcji przy normalnych operacjach montowania.

              Proszę  zauważyć, że mount(8) nie przekazuje tej operacji do programów pomocniczych
              /sbin/mount.typ.

       -F, --fork
              (Użyte w połączeniu z -a.)  Dla każdego urządzenia tworzy  nowy  proces  równoległy
              mount.  Powoduje  to  równoległy  przebieg  montowania różnych urządzeń lub różnych
              serwerów NFS. Zaletą jest większa szybkość: także przekroczenia czasu dla NFS  będą
              wyznaczane równolegle. Wadą jest to, że montowania wykonywane są w niezdefiniowanej
              kolejności. Nie można zatem zastosować tej opcji do równoczesnego montowania /usr i
              /usr/spool.

       -f, --fake
              Powoduje  wykonywanie  wszystkiego  poza  faktycznym wywołaniem funkcji systemowej.
              Jeśli nie jest to oczywiste: "udaje" to montowanie systemu plików.  W połączeniu  z
              flagą  -v  przydaje  się do ustalenia, co usiłuje zrobić polecenie mount.  Może być
              też używana do dodawania wpisów dla urządzeń, które zamontowano wcześniej  z  opcją
              -n.  Opcja  -f  sprawdza  istnienie rekordu w /etc/mtab i zawodzi, jeśli rekord już
              istnieje  (w  przypadku  zwykłych,  nieudawanych  montowań,  to  sprawdzenie   jest
              wykonywane przez jądro).

       -i, --internal-only
              Nie wywołuje programu pomocniczego /sbin/mount.system-plików, nawet jeśli istnieje.

       -L, --label etykieta
              Montuje partycję posiadającą podaną etykietę.

       -l, --show-labels
              Add  the  labels  in the mount output.  mount must have permission to read the disk
              device (e.g. be set-user-ID root) for this to work.  One can set such a  label  for
              ext2, ext3 or ext4 using the e2label(8)  utility, or for XFS using xfs_admin(8), or
              for reiserfs using reiserfstune(8).

       -M, --move
              Przenosi  poddrzewo  w  inne  miejsce.  Patrz  powyżej  w   podrozdziale   Operacja
              przenoszenia.

       -n, --no-mtab
              Montuje  bez  zapisywania  w  /etc/mtab.   Jest  to  niezbędne na przykład gdy /etc
              znajduje się na systemie plików tylko do odczytu.

       -N, --namespace ns
              Perform mount in namespace specified by ns.  ns is either PID of process running in
              that namespace or special file representing that namespace.

              mount(8)   switches to the namespace when it reads /etc/fstab, writes /etc/mtab (or
              writes to /run/mount) and calls mount(2)  system call, otherwise  it  runs  in  the
              original namespace. It means that the target namespace does not have to contain any
              libraries or another requirements necessary to execute mount(2)  command.

              See namespaces(7) for more information.

       -O, --test-opts opcje
              Ogranicza grupę systemów plików do której stosowana jest opcja -a. Podobnie jak -t,
              z tym wyjątkiem, że -O jest bezużyteczna bez opcji -a. Na przykład polecenie:

                     mount -a -O no_netdev

              montuje  wszystkie  systemy plików z wyjątkiem posiadających podaną opcją _netdev w
              polu opcji pliku /etc/fstab.

              Różni się od -t tym, że każda opcja jest dopasowywana dokładnie; a  podanie  no  na
              początku jednej opcji, nie neguje pozostałych.

              Opcje -t i -O łączą swe działanie; to jest polecenie

                     mount -a -t ext2 -O _netdev

              montuje  wszystkie  systemy  plików  ext2  z opcją _netdev, a nie wszystkie systemy
              które są albo typu ext2, albo mają podaną opcją _netdev.

       -o, --options opcje
              Używa podanej opcji montowania. Argument opcje jest listą rozdzieloną  przecinkami.
              Na przykład:

                     mount LABEL=mydisk -o noatime,nodev,nosuid

              Aby  dowiedzieć  się  więcej,  proszę  zapoznać  się z rozdziałami OPCJE MONTOWANIA
              NIEZALEŻNE OD SYSTEMU PLIKÓW i OPCJE MONTOWANIA SPECYFICZNE  DLA  RÓŻNYCH  SYSTEMÓW
              PLIKÓW.

       --options-mode mode
              Controls  how  to  combine  options from fstab/mtab with options from command line.
              mode can be one of ignore, append, prepend or replace.  For  example  append  means
              that  options  from fstab are appended to options from command line.  Default value
              is prepend -- it means command line options  are  evaluated  after  fstab  options.
              Note that the last option wins if there are conflicting ones.

       --options-source source
              Source  of  default  options.   source  is  comma separated list of fstab, mtab and
              disable.  disable disables fstab  and  mtab  and  disables  --options-source-force.
              Default value is fstab,mtab.

       --options-source-force
              Use options from fstab/mtab even if both device and dir are specified.

       -R, --rbind
              Montuje   ponownie   poddrzewo   wraz   ze   wszystkimi  ewentualnymi  montowaniami
              znajdującymi się poniżej, w innym miejscu (tak, że jego zawartość jest  dostępna  w
              obu miejscach). Patrz wyżej w podrozdziale Montowania z podbięciem (bind).

       -r, --read-only
              Montuje system plików w trybie tylko do odczytu. Synonimem jest -o ro.

              Proszę  zauważyć  że,  w  zależności  od  systemu plików, stanu i zachowania jądra,
              system może wciąż zapisywać  na  urządzenie.  Na  przykład  ext3  lub  ext4  będzie
              odświeżał  swój dziennik, jeśli system plików jest zaśmiecony. Aby zapobiec takiemu
              typowi dostępu do zapisu, można zamontować system plików  ext3  lub  ext4  z  opcją
              montowania  ro,noload  lub  ustawić  urządzenie  blokowe w trybie tylko do odczytu,
              patrz polecenie blockdev(8).

       -s     Toleruje nieodpowiednie opcje montowania,  zamiast  kończyć  pracę  niepowodzeniem.
              Powoduje  to  ignorowanie  opcji  montowania,  które  nie są obsługiwane przez dany
              system plików. Nie wszystkie systemy plików rozpoznają tę opcję. Obecnie  jest  ona
              rozpoznawana jedynie przez program pomocniczy mount.nfs.

       --source urządzenie
              Jeśli  podano  tylko  jeden  argument  dla  polecenia montowania, to może on zostać
              zinterpretowany jako cel (punkt  montowania)  lub  źródło  (urządzenie).  Ta  opcja
              pozwala jawnie zdefiniować, że argument jest źródłem montowania.

       --target katalog
              Jeśli  podano  tylko  jeden  argument  dla  polecenia montowania, to może on zostać
              zinterpretowany jako cel (punkt  montowania)  lub  źródło  (urządzenie).  Ta  opcja
              pozwala jawnie zdefiniować, że argument jest celem montowania.

       --target-prefix directory
              Prepend  specified  directory  to  all mount targets.  This option allows to follow
              fstab, but mount operations is done on another place, for example:

                     mount --all --target-prefix /chroot -o X-mount.mkdir

              mounts all from system fstab to /chroot, all missing muontpoint are created (due to
              X-mount.mkdir).  See also --fstab to use an alternative fstab.

       -T, --fstab ścieżka
              Określa alternatywny plik fstab. Jeśli ścieżka jest katalogiem, to pliki w katalogu
              są  sortowane  za  pomocą  strverscmp(3);  pliki  zaczynające  się   od   "."   lub
              nieposiadające  rozszerzenia  .fstab są ignorowane. Można podać tę opcję więcej niż
              jeden raz. Jest ona właściwie przeznaczona dla skryptów  chroot  i  initramfs,  gdy
              podawana jest dodatkowa konfiguracja poza standardową konfiguracją systemu.

              Proszę  zauważyć,  że  mount(8)  nie przekazuje opcji --fstab programom pomocniczym
              /sbin/mount.typ, co oznacza, że alternatywne pliki fstab będą dla nich niewidoczne.
              Nie jest to problemem przy normalnych montowaniach, ale montowania wykonywane przez
              użytkownika (nie roota) zawsze wymagają fstab w celu weryfikacji jego uprawnień.

       -t, --types typ_systemu_plików
              Argument opcji -t określa typ systemu plików. To, jakie  typy  systemów  plików  są
              obecnie  obsługiwane,  zależy od jądra. Pełną listę można uzyskać sprawdzając pliki
              /proc/filesystems i /lib/modules/$(uname -r)/kernel/fs. Najpopularniejsze typy  to:
              ext2, ext3, ext4, xfs, btrfs, vfat, sysfs, proc, nfs i cifs.

              Programy  mount  i umount obsługują podtypy systemów plików. Podtypy są definiowane
              przyrostkiem ".podtyp". Przykładowo "fuse.sshfs". Zalecane  jest  używanie  notacji
              podtypów   zamiast   dodawać   jakieś   przedrostki   do   źródła  montowania  (np.
              "sshfs#example.com" jest przestarzałe).

              Bez podania opcji -t lub gdy podany jest  typ  auto,  mount  postara  się  odgadnąć
              właściwy  typ.  Mount  używa  biblioteki  blkid  do  tego celu; jeśli nie zwróci to
              niczego, co wygląda znajomo, mount postara się odczytać plik /etc/filesystems  lub,
              jeśli  on  nie  istnieje  /proc/filesystems.  Wszystkie  wypisane  tam typy zostaną
              wypróbowane, z wyjątkiem tych oznaczonych jako "nodev" (np. devpts,  proc  i  nfs).
              Jeśli  /etc/filesystems  kończy  się wierszem z pojedynczą *, mount odczyta później
              plik /proc/filesystems. Podczas tych prób,  wszystkie  typy  systemów  plików  będę
              montowane z opcją montowania silent.

              Typ auto może być przydatny do montowanych przez użytkownika dyskietek.  Utworzenie
              pliku /etc/filesystems przydaje się do  zmiany  kolejności  rozpoznawania  (np.  do
              próbowania  vfat przed msdos lub ext3 przez ext2) lub w przypadku stosowania modułu
              autoloadera.

              Można podać więcej niż jeden typ, w postaci listy rozdzielonej przecinkami do opcji
              -t  jak  również jako wpis /etc/fstab. Lista typów systemów plików do opcji -t może
              być poprzedzona słowem no aby określić systemy plików, na których żadna  akcja  nie
              powinna być wykonywana. Przedrostek no nie działa przy wpisach w /etc/fstab.

              Przedrostek no może być przydatny przy opcji -a. Na przykład polecenie

                     mount -a -t nomsdos,smbfs

              montuje wszystkie systemy plików poza tymi, które są typu msdos lub smbfs.

              For  most  types all the mount program has to do is issue a simple mount(2)  system
              call, and no detailed knowledge of the filesystem type  is  required.   For  a  few
              types  however  (like  nfs,  nfs4, cifs, smbfs, ncpfs) an ad hoc code is necessary.
              The nfs, nfs4, cifs, smbfs, and ncpfs filesystems have a  separate  mount  program.
              In  order  to  make  it  possible  to  treat all types in a uniform way, mount will
              execute the program /sbin/mount.type (if that exists) when called with  type  type.
              Since   different   versions   of  the  smbmount  program  have  different  calling
              conventions, /sbin/mount.smbfs may have to be a  shell  script  that  sets  up  the
              desired call.

       -U, --uuid uuid
              Montuje partycję posiadającą podany uuid.

       -v, --verbose
              Tryb szczegółowy.

       -w, --rw, --read-write
              Mount the filesystem read/write. The read-write is kernel default.  A synonym is -o
              rw.

              Note that specify -w on command line forces mount command to  never  try  read-only
              mount  on  write-protected  devices.  The  default is try read-only if the previous
              mount syscall with read-write flags failed.

       -V, --version
              Wyświetla informacje o wersji i kończy działanie.

       -h, --help
              Wyświetla ten tekst i kończy pracę.

OPCJE MONTOWANIA NIEZALEŻNE OD SYSTEMU PLIKÓW

       Część opcji jest przydatna tylko wówczas, gdy znajdują się w pliku /etc/fstab.

       Część tych opcji może zostać domyślnie włączona lub wyłączona  przez  jądro  systemu.  Aby
       sprawdzić  bieżące  ustawienia, proszę sprawdzić opcje w /proc/mounts. Proszę zauważyć, że
       istnieją również domyślne opcje montowania charakterystyczne dla  poszczególnych  systemów
       plików (zob. np. wynik tune2fs -l dla systemów plików extN).

       The  following  options  apply  to  any  filesystem  that  is being mounted (but not every
       filesystem actually honors them – e.g., the sync option today has an effect only for ext2,
       ext3, ext4, fat, vfat, ufs and xfs):

       async  Wszelkie  operacje  wejścia/wyjścia  dla tego systemu plików powinny być wykonywane
              asynchronicznie (patrz również opcja sync).

       atime  Nie używa funkcji noatime, w związku z czym czas dostępu i-węzła jest  kontrolowany
              przez  wartość  domyślną  jądra.  Patrz  również  opis  opcji montowania relatime i
              strictatime.

       noatime
              Nie wykonuje aktualizacji czasu dostępu w i-węźle położonym na tym systemie  plików
              (np.  w  celu  uzyskania  szybszego  dostępu  do  bufora wiadomości, co przyspiesza
              działanie serwerów grup dyskusyjnych). Działa  to  dla  wszystkich  typów  i-węzłów
              (również katalogów), co implikuje nodiratime.

       auto   System plików może być montowany opcją -a.

       noauto Dany system plików może być montowany tylko jawnie (np. opcja -a nie spowoduje jego
              zamontowania).

       context=kontekst, fscontext=kontekst, defcontext=kontekst
              i rootcontext=kontekst The context= option is useful when mounting filesystems that
              do  not  support  extended attributes, such as a floppy or hard disk formatted with
              VFAT, or systems that are not normally running under SELinux, such as  an  ext3  or
              ext4 formatted

              disk  from a non-SELinux workstation.  You can also use context= on filesystems you
              do  not  trust,  such  as  a  floppy.   It  also  helps   in   compatibility   with
              xattr-supporting filesystems on earlier 2.4.<x> kernel versions.  Even where xattrs
              are supported, you can save time not having to label every file  by  assigning  the
              entire disk one security context.

              Często     używaną     opcją     w     przypadku     nośników    wymiennych    jest
              context="system_u:object_r:removable_t".

              Dwiema innymi opcjami są fscontext i defcontext=, przy czym  wykluczają  one  opcję
              context.  Oznacza  to,  że  można użyć razem fscontext i defcontext, ale żadnej nie
              można użyć z context.

              Opcja fscontext= działa ze wszystkimi systemami plików, niezależnie od ich  obsługi
              xattr.  Opcja  fscontext  ustawia  nadrzędną  etykietę  systemu plików na określony
              kontekst bezpieczeństwa. Etykieta systemu plików jest oddzielona od  poszczególnych
              etykiet  plików.  Reprezentuje cały system plików w celu określonego typu sprawdzeń
              uprawnień, takich jak podczas montowania lub tworzenia pliku. Poszczególne etykiety
              pliku  są  wciąż pobierane z xattrs z samych plików. Opcja context w rzeczywistości
              ustawia zsumowany kontekst udostępniany  przez  fscontext,  poza  podawaniem  samej
              etykiety poszczególnych plików.

              Można  ustawić domyślny kontekst bezpieczeństwa do plików bez etykiety, przy użyciu
              opcji defcontext=. Przesłania ona wartość  ustawioną  przez  zasady  (politykę)  do
              plików bez etykiety i wymaga systemu plików obsługującego etykietowanie xattr.

              Opcja  rootcontext=  pozwala  na  jawne  podanie  etykiety głównego i-węzła systemu
              plików przez tym, zanim ten system plików  lub  i-węzeł  stanie  się  widoczny  dla
              przestrzeni  użytkownika.  Może  być  to  przydatne przy wykorzystaniu bezdyskowego
              Linuksa.

              Proszę zauważyć, że jądro odrzuca żądania  przemontowania,  które  zawierają  opcję
              context, nawet gdy nie różni się ona od bieżącego kontekstu.

              Uwaga:  wartość  context  może zawierać przecinki, ale musi być wówczas odpowiednio
              cytowana, ponieważ w  przeciwnym  wypadku  mount(8)  zinterpretuje  przecinki  jako
              separatory  pomiędzy  punktami  montowań.  Proszę  nie zapomnieć, że powłoka usunie
              cytowanie, dlatego konieczne jest podwójne cytowanie np.:

                     mount -t tmpfs none /mnt -o \
                       'context="system_u:object_r:tmp_t:s0:c127,c456",noexec'

              Aby dowiedzieć się więcej, proszę zapoznać się z selinux(8).

       defaults
              Używa opcji domyślnych: rw, suid, dev, exec, auto, nouser i async.

              Proszę zauważyć, że rzeczywisty zestaw domyślnych opcji montowania zależy od  jądra
              i typu systemu plików. Więcej szczegółów na początku tego rozdziału.

       dev    Interpretuje specjalne urządzenia blokowe i znakowe na danym systemie plików.

       nodev  Nie interpretuje specjalnych urządzeń blokowych ani znakowych na systemie plików.

       diratime
              Aktualizuje  czas  dostępu katalogu zapisany w i-węźle w danym systemie plików. Tak
              jest domyślnie. (Ta opcja jest ignorowana, gdy ustawiono noatime).

       nodiratime
              Aktualizuje czas dostępu katalogu zapisany w i-węźle w danym  systemie  plików  (ta
              opcja jest dorozumiana, gdy ustawiono noatime).

       dirsync
              Aktualizacja   wszystkich  katalogów  w  systemie  plików  powinna  być  wykonywana
              synchronicznie. Dotyka to następujących wywołań systemowych: creat,  link,  unlink,
              symlink, mkdir, rmdir, mknod i rename.

       exec   Zezwala na uruchamianie plików binarnych.

       noexec Do not permit direct execution of any binaries on the mounted filesystem.

       group  Pozwala na zamontowanie tego systemu plików przez zwykłego użytkownika, jeśli jedna
              z grup tego użytkownika pasuje do grup urządzenia. Opcja ta implikuje opcje nosuid,
              i   nodev   (chyba   że   są   przesłaniane  przez  następne  opcje,  jak  w  linii
              group,dev,suid).

       iversion
              Przy każdej modyfikacji i-węzła zwiększane jest pole i_version.

       noiversion
              Nie zwiększa pola i-węzła i_version.

       mand   Pozwala na ściśle egzekwowane blokady w systemie plików. Patrz fcntl(2).

       nomand Nie pozwala na ściśle egzekwowane blokady w systemie plików.

       _netdev
              System plików znajduje się na urządzeniu wymagającym połączenia sieciowego (używane
              aby  zapobiec  montowania  przez  system  takich  systemów  plików, dopóki sieć nie
              zostanie włączona w systemie).

       nofail Nie informuje o błędach urządzenia, jeśli ono nie istnieje.

       relatime
              Aktualizuje czas dostępu i-węzła relatywnie do czasu modyfikacji lub  zmiany.  Czas
              dostępu  jest  aktualizowany  tylko  wówczas,  jeśli  poprzedni  czas  dostępu  był
              wcześniejszy od bieżącego czasu modyfikacji lub zmiany (podobne do noatime, ale nie
              psuje  aplikacji  mutt i innych, które potrzebują informacji o tym, czy plik zostać
              przeczytany od czasu jego ostatniej modyfikacji).

              Od Linuksa w wersji 2.6.30, jądro używa domyślnie zachowania  udostępnianego  przez
              tę  opcję (chyba że podano noatime), a opcja strictatime jest wymagana, aby uzyskać
              tradycyjny sposób działania. Dodatkowo, od  tej  wersji  Linuksa,  czas  ostatniego
              dostępu pliku jest aktualizowany zawsze, jeśli wynosi więcej niż 1 dzień.

       norelatime
              Nie używa funkcji relatime. Patrz również opcja montowania strictatime.

       strictatime
              Pozwala  na  jawne  żądanie pełnych aktualizacji atime. Umożliwia jądru na domyślne
              używanie  relatime  lub  noatime,  ale  wciąż  pozwala  warstwie   użytkownika   na
              przesłonięcie  tych  opcji.  Aby  dowiedzieć  się  więcej o domyślnych, systemowych
              opcjach montowania należy zapoznać się z /proc/mount.

       nostrictatime
              Używa  domyślnego  zachowania  jądra  dotyczącego  aktualizowania  czasów   dostępu
              i-węzłów.

       lazytime
              Aktualizuje   czasy   (atime,  mtime,  ctime)  wyłącznie  w  wersji  i-węzła  pliku
              przechowywanej w pamięci.

              Opcja ta zdecydowanie ogranicza zapisy  do  tablicy  i-węzłów,  jeśli  czynione  są
              częste, losowe zapisy do wstępnie zaalokowanych plików.

              Znaczniki czasu przechowywane na dysku są aktualizowane tylko wtedy, gdy:

              -  i-węzeł  musi  być zaktualizowany w związku ze zmianą niezwiązaną ze znacznikami
              czasu

              - aplikacja wykorzystuje fsync(2), syncfs(2) lub sync(2)

              - przywrócony (po usunięciu) i-węzeł jest wyrzucany z pamięci

              - minęło ponad 24 godziny od czasu zapisania i-węzła na dysk.

       nolazytime
              Nie używa funkcji lazytime.

       suid   Honor set-user-ID  and  set-group-ID  bits  or  file  capabilities  when  executing
              programs from this filesystem.

       nosuid Do  not honor set-user-ID and set-group-ID bits or file capabilities when executing
              programs from this filesystem.

       silent Włącza flagę "cicho".

       loud   Wyłącza flagę "cicho".

       owner  Pozwala każdemu zwykłemu  użytkownikowi  na  zamontowanie  i  odmontowanie  systemu
              plików,  jeśli  jest on właścicielem urządzenia. Opcja ta implikuje opcje nosuid, i
              nodev (chyba że są przesłaniane przez następne opcje, jak w linii owner,dev,suid).

       remount
              Usiłuje ponownie zamontować już zamontowany system plików. Często używane do zmiany
              flag  montowania  systemu,  szczególnie  aby  umożliwić zapis na systemach tylko do
              odczytu. Nie zmienia urządzenia ani punktu montowania.

              The remount operation together with the bind flag has special semantic. See  above,
              the subsection Bind mounts.

              Funkcja  ponownego  montowania  przestrzega standardowego sposobu, w jaki polecenie
              mount działa z opcjami z fstab. Oznacza to, że polecenie mount nie odczytuje  fstab
              (lub mtab) wyłącznie wtedy, jeśli podano zarówno urządzenie jak katalog.

                  mount -o remount,rw /dev/foo /katalog

              Po  tym  wywołaniu  wszystkie  stare  opcje montowania są zastępowane, a arbitralne
              rzeczy z fstab (lub mtab) są  ignorowane,  z  wyjątkiem  opcji  loop=,  która  jest
              tworzona i zarządzana wewnętrznie przez polecenie mount.

                  mount -o remount,rw /katalog

              Po  tym  wywołaniu  mount  odczytuje  fstab  i  łączy te opcje z opcjami podanymi w
              wierszu poleceń (-o). Jeśli we fstab nie  będzie  podanego  punktu  montowania,  to
              dopuszczalne jest przemontowanie z niezdefiniowanego źródła.

              mount(8) allows to use --all to remount all already mounted filesystems which match
              a specified filter (-O and -t).  For example:

                  mount --all -o remount,ro -t vfat

              remounts all already mounted vfat filesystems in read-only mode. The  each  of  the
              filesystems is remounted by "mount -o remount,ro /dir" semantic. It means the mount
              command reads fstab or mtab and merges these options  with  the  options  from  the
              command line.

       ro     Montuje system plików w trybie tylko do odczytu.

       rw     Montuje system plików w trybie odczytu i zapisu.

       sync   Wszystkie   operacje   wejścia/wyjścia   systemu   plików  powinny  być  wykonywane
              synchroniczne.  W przypadku  nośników  z  ograniczoną  liczbą  cykli  zapisu   (np.
              niektórych napędów flash) "sync może spowodować skrócenie trwałości nośnika.

       user   Pozwala  na  zamontowanie  tego  systemu  plików  przez zwykłego użytkownika. Nazwa
              montującego użytkownika  jest  zapisywana  do  pliku  mtab  (lub  prywatnego  pliku
              libmount  w  /run/mount  w  systemach  bez  zwykłego  mtab),  więc może on ponownie
              odmontować system plików. Opcja ta implikuje opcje noexec, nosuid, i  nodev  (chyba
              że są przesłaniane przez następne opcje, jak w linii user,exec,dev,suid).

       nouser Zabrania zwykłemu użytkownikowi montowania systemu plików. Tak jest domyślnie, przy
              czym nie implikuje to żadnych innych opcji.

       users  Pozwala każdemu użytkownikowi na zamontowanie i odmontowanie tego  systemu  plików,
              nawet  gdy zamontował go inny, zwykły użytkownik.  Opcja ta implikuje opcje noexec,
              nosuid, i nodev (chyba że  są  przesłaniane  przez  następne  opcje,  jak  w  linii
              user,exec,dev,suid).

       X-*    All  options  prefixed  with  "X-"  are  interpreted  as  comments  or as userspace
              application-specific options.  These options are  not  stored  in  the  user  space
              (e.g.,  mtab  file), nor sent to the mount.type helpers nor to the mount(2)  system
              call.  The suggested format is X-appname.option.

       x-*    The same as X-* options, but stored permanently in the user  space.  It  means  the
              options  are  also  available for umount or another operations.  Note that maintain
              mount options in user space is tricky, because it's necessary  use  libmount  based
              tools  and  there  is  no  guarantee that the options will be always available (for
              example after a move mount operation or in unshared namespace).

              Note that before util-linux v2.30 the x-*  options  have  not  been  maintained  by
              libmount and stored in user space (functionality was the same as have X-* now), but
              due to growing number of use-cases (in initrd, systemd etc.) the functionality have
              been extended to keep existing fstab configurations usable without a change.

       X-mount.mkdir[=mode]
              Allow  to  make  a  target  directory  (mountpoint)  if  it does not exit yet.  The
              optional argument mode specifies the filesystem access mode used for  mkdir(2)   in
              octal  notation.   The  default mode is 0755.  This functionality is supported only
              for root users or when mount executed without suid permissions.  The option is also
              supported as x-mount.mkdir, this notation is deprecated since v2.30.

OPCJE MONTOWANIA SPECYFICZNE DLA RÓŻNYCH SYSTEMÓW PLIKÓW

       You  should consult the respective man page for the filesystem first.  If you want to know
       what options the ext4 filesystem supports, then check the  ext4(5)   man  page.   If  that
       doesn't  exist,  you can also check the corresponding mount page like mount.cifs(8).  Note
       that you might have to install the respective userland tools.

       Następujące opcje stosuje się tylko  do  określonych  systemów  plików.  Są  uporządkowane
       według systemu plików. Wszystkie występują po fladze -o.

       To,  czy  opcje  są  obsługiwane,  zależy  w  pewnej  mierze od działającego jądra. Więcej
       informacji można uzyskać w podkatalogu źródeł jądra Documentation/filesystems.

   Opcje montowania do adfs
       uid=wartość i gid=wartość
              Ustawia właściciela i grupę plików w danym systemie plików (domyślnie: uid=gid=0).

       ownmask=wartość i othmask=wartość
              Set the permission mask for  ADFS  'owner'  permissions  and  'other'  permissions,
              respectively    (default:    0700    and    0077,    respectively).     See    also
              /usr/src/linux/Documentation/filesystems/adfs.rst.

   Opcje montowania do affs
       uid=wartość i gid=wartość
              Set the owner and group of the root of the filesystem (default: uid=gid=0, but with
              option  uid  or gid without specified value, the UID and GID of the current process
              are taken).

       setuid=wartość i setgid=wartość
              Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików.

       mode=wartość
              Ustawia prawa wszystkich plików na wartość  &  0777,  nie  zważając  na  oryginalne
              prawa.   Dodaje  prawa  przeszukiwania  dla  katalogów,  które  mają prawo odczytu.
              Wartość jest podawana ósemkowo.

       protect
              Nie dopuszcza do zmian w bitach ochrony systemu plików.

       usemp  Set UID and GID of the root of the filesystem to the UID and GID of the mount point
              upon the first sync or umount, and then clear this option.  Strange...

       verbose
              Wypisuje informację o każdym pomyślnym montowaniu.

       prefix=napis
              Przedrostek używany przed nazwą wolumenu, przy podążaniu za dowiązaniem.

       volume=napis
              Przedrostek (długości najwyżej 30), używany przed '/' przy podążaniu za dowiązaniem
              symbolicznym.

       reserved=wartość
              (Domyślnie: 2.) Liczba nieużytkowanych bloków na początku urządzenia.

       root=wartość
              Podaje jawnie lokalizację bloku korzenia (root block).

       bs=wartość
              Podaje rozmiar bloku. Dozwolone wartości to 512, 1024, 2048, 4096.

       grpquota|noquota|quota|usrquota
              Opcje te są przyjmowane, lecz są ignorowane (jednakże narzędzia  limitów  dyskowych
              (quota) mogą reagować na takie łańcuchy w /etc/fstab).

   Opcje montowania do debugfs
       System  plików  debugfs jest pseudosystemem, montowanym tradycyjnie w /sys/kernel/debug. Z
       jądrem w wersji 3.4 debugfs ma następujące opcje:

       uid=n, gid=n
              Ustawia właściciela i grupę wszystkich punktów montowania.

       mode=wartość
              Ustawia tryb punktu montowania.

   Opcje montowania do devpts
       devpts jest pseudosystemem plików, tradycyjnie montowanym w /dev/pts.   W  celu  uzyskania
       pseudoterminala,   proces   otwiera   /dev/ptmx.    Jest  mu  wówczas  udostępniany  numer
       pseudoterminala; podporządkowany pseudoterminal jest dostępny jako /dev/pts/<numer>.

       uid=wartość i gid=wartość
              Ustawia właściciela lub grupę nowotworzonych PTY według zadanych  wartości.   Jeśli
              nie  podano  żadnych, to zostaną nadane UID i GID procesu tworzącego.  Na przykład,
              jeśli mamy grupę tty o GID=5, to gid=5 spowoduje, że nowo tworzone PTY będą należeć
              do grupy tty.

       mode=wartość
              Nadaje trybowi nowo tworzonych PTY zadaną wartość. Domyślnie jest to 0600.  Wartość
              mode=620 i gid=5 powoduje, że dla nowo utworzonych PTY będzie domyślnie "mesg y".

       newinstance
              Tworzy prywatną instancję systemu plików devpts tak, że wskaźniki pty zaalokowane w
              tej  nowej  kopii  są  niezależne  od  wskaźników  utworzonych w innych instancjach
              devpts.

              All mounts of devpts without this newinstance option share  the  same  set  of  pty
              indices  (i.e., legacy mode).  Each mount of devpts with the newinstance option has
              a private set of pty indices.

              Opcja jest używana głównie do obsługi kontenerów, w jądrze Linux, od wersji 2.6.29.
              Co  więcej,  ta  opcja  jest  poprawna jedynie, jeśli w konfiguracji jądra włączono
              CONFIG_DEVPTS_MULTIPLE_INSTANCES.

              Aby użyć tej opcji w sposób efektywny, /dev/ptmx musi być dowiązaniem  symbolicznym
              do  pts/ptmx.  Proszę zapoznać się z plikiem Documentation/filesystems/devpts.txt w
              kodzie źródłowym jądra Linux, aby dowiedzieć się więcej.

       ptmxmode=wartość

              Ustawia tryb nowego węzła urządzenia ptmx w systemie plików devpts.

              Z obsługą wielu instancji devpts (patrz powyżej: opcja  newinstance),  każda  kopia
              posiada  prywatny  węzeł  ptmx  w  katalogu głównym systemu plików devpts (z reguły
              dev/pts/ptmx).

              W celu uzyskania kompatybilności ze  starszymi  wersjami  jądra,  domyślnym  trybem
              nowego  węzła  ptmx jest 0000. ptmxmode=wartość określa bardziej przydatny tryb dla
              nowego węzła ptmx i jest wysoce zalecany, gdy podana jest opcja newinstance.

              Opcja została zaimplementowana jedynie w wersjach jądra Linux poczynając od 2.6.29.
              Co  więcej,  opcja  ta  jest  poprawna jedynie, jeśli w konfiguracji jądra włączono
              CONFIG_DEVPTS_MULTIPLE_INSTANCES.

   Opcje montowania do fat
       (Uwaga: fat nie jest odrębnym rodzajem systemu plików, ale wspólną częścią systemów plików
       msdos, umsdos i vfat.)

       blocksize={512|1024|2048}
              Ustawia rozmiar bloku (domyślnie 512). Opcja jest przestarzała.

       uid=wartość i gid=wartość
              Set  the  owner  and  group of all files.  (Default: the UID and GID of the current
              process.)

       umask=wartość
              Ustawia umask (maskę bitową praw, które  nie  występują).  Domyślnie  używany  jest
              umask bieżącego procesu.  Wartość podawana jest ósemkowo.

       dmask=wartość
              Ustawia  umask  ustawiany  wyłącznie  do  katalogów.  Domyślnie  używany jest umask
              bieżącego procesu.  Wartość podawana jest ósemkowo.

       fmask=wartość
              Ustawia umask ustawiany wyłącznie do zwykłych plików. Domyślnie używany jest  umask
              bieżącego procesu.  Wartość podawana jest ósemkowo.

       allow_utime=wartość
              Opcja kontroluje sprawdzanie uprawnień mtime/atime

              20     Jeśli bieżący proces jest w grupie identyfikatora grupy pliku, można zmienić
                     pieczątkę czasową.

              2      Inny użytkownicy mogą zmieniać pieczątkę czasową.

              Wartość domyślna jest ustawiana z opcji "dmask" (jeśli katalog jest zapisywalny, to
              dozwolone jest również utime(2) np. ~dmask & 022)

              Normally  utime(2)   checks  current  process  is  owner  of  the  file,  or it has
              CAP_FOWNER capability.  But FAT filesystem doesn't have UID/GID on disk, so  normal
              check is too inflexible.  With this option you can relax it.

       check=wartość
              Można wybrać trzy stopnie ścisłości:

              r[elaxed]
                     Akceptowane  i  równoważne  sobie  są  zarówno  wielkie,  jak i małe litery.
                     Części  długich  nazw  są  obcinane  (np.   verylongname.foobar  staje   się
                     verylong.foo),  początkowe i wtrącone spacje są akceptowane jako każda część
                     nazwy (nazwy i rozszerzenia).

              n[ormal]
                     Podobnie jak "relaxed", lecz wiele znaków specjalnych (jak *, ?, <,  spacje,
                     itp.) jest odrzucanych. Tak jest domyślnie.

              s[trict]
                     Jak  "normal",  lecz  nazwy które zawierają długie części i znaki specjalne,
                     które czasem są używane pod Linuksem, lecz nie są akceptowane  przez  MS-DOS
                     (+, = itp.) są odrzucane.

       codepage=wartość
              Ustawia  stronę  kodową do konwersji znaków krótkiej nazwy w systemach plików FAT i
              VFAT. Domyślnie stosowana jest strona kodowa 437.

       conv=tryb
              This option is obsolete and may fail or being ignored.

       cvf_format=moduł
              Wymusza na sterowniku stosowanie modułu  CVF  (Compressed  Volume  File)  cvf_moduł
              zamiast   automatycznego   wykrywania.   Jeżeli  jądro  obsługuje  kmod,  to  opcja
              cvf_format=xxx steruje także ładowaniem  na  żądanie  modułu  CVF.  Ta  opcja  jest
              przestarzała.

       cvf_option=opcja
              Opcja przekazywana do modułu CVF. Ta opcja jest przestarzała.

       debug  Włącza  flagę debug. Wypisana zostanie wersja i lista parametrów systemu plików (te
              dane wypisywane są też jeśli parametry są niespójne).

       discard
              Jeśli ustawione, powoduje wydawanie poleceń discard/TRIM  na  urządzeniu  blokowym,
              gdy  bloki  są  zwalniane.  Jest to przydatne w przypadku urządzeń SSD i alokowania
              elastycznego/"rzadkiego" w jednostkach LUN.

       dos1xfloppy
              Jeśli ustawione, używa domyślnej, zapasowej konfiguracji BIOS  Parameter  Block,  w
              zależności od rozmiaru danego urządzenia. Te statyczne parametry przyjmują domyślne
              wartości DOS-a 1.x dla dyskietek i obrazów dyskietek 160 kiB, 180 kiB,  320  kiB  i
              360 kiB.

       errors={panic|continue|remount-ro}
              Określa  zachowanie  FAT  przy  błędach krytycznych: panika, kontynuacja bez żadnej
              akcji, lub przemontowanie w tryb tylko do odczytu (tak jest domyślnie).

       fat={12|16|32}
              Określa  fat  12-,  16-  lub  32-bitowy.  To  przesłania  procedurę  automatycznego
              wykrywania typu FAT. Używaj ostrożnie!

       iocharset=wartość
              Zestaw  znaków używany do konwersji między znakami 8-bitowymi a 16-bitowymi znakami
              Unikodu. Domyślnym jest iso8859-1. Długie nazwy plików są przechowywane na dysku  w
              formacie Unicode.

       nfs={stale_rw|nostale_ro}
              Tę opcję należy włączyć przy eksporcie systemu plików FAT przez NFS.

              stale_rw:  Opcja  ta zarządza indeksem (buforem) i-węzłów katalogów używanych przez
              kod związany z nfs do usprawnienia wyszukiwań. Operacja pełnoplikowe (odczyt/zapis)
              przez  NFS  są  obsługiwane,  ale  przy  usuwaniu  bufora  na  serwerze NFS może to
              powodować fałszywe błędy ESTALE.

              nostale_ro: This option bases the inode number  and  file  handle  on  the  on-disk
              location  of  a file in the FAT directory entry.  This ensures that ESTALE will not
              be returned after a file is evicted from the inode cache.  However, it  means  that
              operations  such  as  rename,  create  and  unlink  could  cause  file handles that
              previously pointed at one file to point at a different  file,  potentially  causing
              data corruption.  For this reason, this option also mounts the filesystem readonly.

              Aby  zachować  kompatybilność  wsteczną,  akceptowana  jest również opcja "-o nfs",
              która daje stale_rw.

       tz=UTC Opcja wyłącza konwersję pieczątek  czasowych  pomiędzy  czasem  lokalnym  (używanym
              przez Windows na FAT) i UTC (używanym wewnętrznie przez Linuksa). Jest to przydatne
              szczególnie  podczas  montowania  urządzeń  (np.  aparatów  cyfrowych),  które   są
              ustawione na UTC, aby uniknąć pułapki związanej z czasem lokalnym.

       time_offset=minuty
              Set  offset for conversion of timestamps from local time used by FAT to UTC.  I.e.,
              minutes will be subtracted from each timestamp to convert it to UTC used internally
              by  Linux.  This is useful when the time zone set in the kernel via settimeofday(2)
              is not the time zone used by the filesystem.  Note that this option still does  not
              provide  correct  time  stamps  in  all cases in presence of DST - time stamps in a
              different DST setting will be off by one hour.

       quiet  Włącza flagę quiet (cicho). Próby chown lub chmod nie zwracają błędów, chociaż  się
              nie udają.  Używaj ostrożnie!

       rodir  FAT  ma  atrybut  ATTR_RO  (tylko  do  odczytu).  W  systemie Windows atrybut ten w
              przypadku katalogu zostanie zignorowany i jest używany  tylko  przez  aplikacje,  w
              dodatku  jako  flaga  (np.  jest  ustawiany  dla  folderów  skonfigurowanych  przez
              użytkownika).

              Jeśli atrybut ATTR_RO ma służyć jako flaga "tylko do odczytu" nawet dla  katalogów,
              proszę ustawić tę opcję.

       showexec
              Jeśli  ustawiona,  bit  wykonywalności  pliku  jest  dozwolony  tylko,  jeśli część
              rozszerzenia nazwy jest jedną z .EXE, .COM lub .BAT. Domyślnie nie ustawiona.

       sys_immutable
              Jeśli ustawiona, atrybut ATTR_SYS w FAT jest  obsługiwany  jak  flaga  IMMUTABLE  w
              Linuksie. Domyślnie nie ustawiona.

       flush  Jeśli  ustawiona, system plików będzie starał się opróżnić bufory na dysk wcześniej
              niż zwykle. Domyślnie nie ustawione.

       usefree
              Używa wartości "wolnych klastrów" ("free clusters"), przechowywanej w FSINFO.  Jest
              ona  używana  do  pozyskania liczby wolnych klastrów bez skanowania dysku. Nie jest
              ona jednak  domyślnie  używana,  ponieważ  ostatnie  wersje  Windows  niekiedy  nie
              aktualizują  jej  poprawnie.  W  przypadku  przekonania,  że wartość owych "wolnych
              klastrów" w FSINFO jest poprawna, używając  tej  opcji  można  zapobiec  skanowaniu
              dysku.

       dots, nodots, dotsOK=[yes|no]
              Różne bezmyślne próby wymuszenia konwencji Uniksa lub DOS-u na systemie plików FAT.

   Opcje montowania do hpfs
       creator=cccc, type=cccc
              Ustawia  wartości  creator/type  pokazywane  przez  MacOS-owy  Finder,  używane  do
              tworzenia nowych plików. Domyślne wartości: "????".

       uid=n, gid=n
              Set the owner and group of all files.  (Default: the UID and  GID  of  the  current
              process.)

       dir_umask=n, file_umask=n, umask=n
              Ustawia  umask,  używany  do  wszystkich  katalogów, wszystkich zwykłych plików lub
              wszystkich plików i katalogów. Domyślnie jest to umask bieżącego procesu).

       session=n
              Ustawia sesję  CD-ROM-u  do  zamontowania.  Domyślnie,  decyzja  jest  pozostawiana
              sterownikowi CD-ROM-u. Opcja nie powiedzie się, jeśli urządzeniem będzie coś innego
              niż CD-ROM.

       part=n Wybiera numer partycji n  z  urządzenia.  Ma  sens  tylko  w  przypadku  CD-ROM-ów.
              Domyślnie, tablica partycji nie jest w ogóle przetwarzana.

       quiet  Nie informuje o nieprawidłowych opcjach montowania.

   Opcje montowania do hpfs
       uid=wartość i gid=wartość
              Set  the  owner  and  group  of all files. (Default: the UID and GID of the current
              process.)

       umask=wartość
              Ustawia umask (maskę bitową praw, które  nie  występują).  Domyślnie  używany  jest
              umask bieżącego procesu.  Wartość podawana jest ósemkowo.

       case={lower|asis}
              Konwertuje  wszystkie  nazwy  plików  na  małe  litery  lub  pozostawia  bez  zmian
              (domyślnie: case=lower).

       conv=tryb
              This option is obsolete and may fail or being ignored.

       nocheck
              Nie przerywa montowania gdy zawiodą pewne kontrole spójności.

   Opcje montowania do iso9660
       ISO 9660 jest standardem opisującym strukturę systemu plików  na  CD-ROM-ach  (system  ten
       jest również wykorzystywany na niektórych płytach DVD; patrz również system plików udf).

       Normal  iso9660 filenames appear in an 8.3 format (i.e., DOS-like restrictions on filename
       length), and in addition all characters are in upper case.  Also there  is  no  field  for
       file ownership, protection, number of links, provision for block/character devices, etc.

       Rozszerzeniem  iso9660  jest  Rock  Ridge,  który  udostępnia  wszystkie  te uniksopodobne
       właściwości.  Najprościej  mówiąc,  dla  każdego  wpisu  katalogowego   istnieją   w   nim
       rozszerzenia, które uzupełniają wszystkie informacje.  Gdy używane jest Rock Ridge, system
       plików jest nieodróżnialny od normalnego uniksowego systemu  plików  (poza  tym,  że  jest
       tylko do odczytu, oczywiście).

       norock Wyłącza korzystanie z rozszerzeń Rock Ridge, nawet jeśli są dostępne. Zob. map.

       nojoliet
              Wyłącza  korzystanie  z rozszerzeń Joliet firmy Microsoft, nawet jeśli są dostępne.
              Zob. map.

       check={r[elaxed]|s[trict]}
              Z  check=relaxed,  nazwa  pliku   przed   dokonywaniem   podglądu   jest   najpierw
              przekształcana  na małe litery. Prawdopodobnie ma to znaczenie tylko razem z norock
              i map=normal.  (Domyślnie: check=strict.)

       uid=wartość i gid=wartość
              Nadaje wszystkim plikom systemu plików wskazany identyfikator użytkownika i  grupy,
              być   może   przesłaniając  informacje  znalezione  w  rozszerzeniach  Rock  Ridge.
              (Domyślnie: uid=0,gid=0.)

       map={n[ormal]|o[ff]|a[corn]}
              Dla wolumenów typu innego niż Rock Ridge,  normalna  translacja  nazwy  odwzorowuje
              wielkie  litery  ASCII  na  małe,  porzuca  kończące `;1' i zamienia `;' na `.'.  Z
              map=off  nie  jest  dokonywana  konwersja   nazw.   Zobacz   norock.    (Domyślnie:
              map=normal.)   map=acorn jest podobne do map=normal, ale stosuje także rozszerzenia
              Acorn, jeśli występują.

       mode=wartość
              For non-Rock Ridge volumes, give all files the indicated mode.  (Default: read  and
              execute permission for everybody.)  Octal mode values require a leading 0.

       unhide Pokazuje również pliki ukryte i powiązane (jeśli zwykłe pliki i pliki powiązane lub
              ukryte mają te same nazwy plików, może to uczynić zwykłe pliki niedostępnymi).

       block={512|1024|2048}
              Ustawia rozmiar bloku we wskazanym wolumenie.  (Domyślnie: block=1024.)

       conv=tryb
              This option is obsolete and may fail or being ignored.

       cruft  Jeśli starszy bajt długości pliku zawiera  inne  śmieci,  warto  ustawić  tę  opcję
              montowania,  aby  był ignorowany. Powoduje to, że maksymalny rozmiar pliku nie może
              być większy niż 16 MB.

       session=x
              Select number of session on multisession CD.

       sbsector=xxx
              Session begins from sector xxx.

       Poniższe opcje są takie same jak do vfat i podawanie ich ma sens tylko przy używaniu  płyt
       zakodowanych przy użyciu rozszerzeń Joliet firmy Microsoft.

       iocharset=wartość
              Zestaw znaków używany do konwersji z 16-bitowych znaków Unikodu na CD do 8-bitowych
              znaków. Domyślnie jest to iso8859-1.

       utf8   Konwertuje 16-bitowe znaki Unikodu na CD do UTF-8.

   Opcje montowania do jfs
       iocharset=nazwa
              Zestaw znaków, używany do konwersji z Unikodu do  ASCII.  Domyślnie  konwersja  nie
              jest  przeprowadzana.  Proszę  użyć  iocharset=utf8  w  celu tłumaczeń UTF-8. Opcja
              wymaga ustawienia CONFIG_NLS_UTF8 w pliku jądra .config.

       resize=wartość
              Zmienia wielkość woluminu do wartość bloków.  JFS  obsługuje  jedynie  powiększanie
              woluminu,  nie  zmniejszanie  go.  Opcja  jest  prawidłowa  tylko podczas ponownego
              montowania, gdy wolumin jest zamontowany do odczytu i zapisu. Słowo kluczowe resize
              bez wartości, powiększy wolumin do pełnego rozmiaru partycji.

       nointegrity
              Nie  zapisuje  do  dziennika.  Głównym  użyciem  tej opcji jest możliwość uzyskania
              wyższej wydajności przy  przywracaniu  woluminu  z  kopii  zapasowej.  Integralność
              woluminu nie jest gwarantowana, jeśli system zostanie nieprawidłowo zamknięty.

       integrity
              Domyślne.  Zapisuje  zmiany  metadanych  do  dziennika.  Można  użyć  tej  opcji do
              ponownego zamontowania woluminu, gdy wcześniej  użyto  opcji  nointegrity,  w  celu
              przywrócenia normalnego zachowania.

       errors={continue|remount-ro|panic}
              Definiuje  zachowanie przy napotkaniu błędu (albo ignoruje błędy, zaznaczając tylko
              system plików jako błędny i kontynuując, albo ponownie  montuje  system  plików  na
              tylko do odczytu, albo panikuje i zatrzymuje system).

       noquota|quota|usrquota|grpquota
              Opcje te są przyjmowane, lecz ignorowane.

   Opcje montowania do msdos
       Zobacz opcje do fat. Jeśli system plików msdos wykryje niespójność, zgłasza błąd i ustawia
       system plików na tylko do odczytu. System plików może być znowu dostępny do  zapisu  przez
       ponowne zamontowanie.

   Opcje montowania do ncpfs
       Tak jak przy nfs, implementacja ncpfs oczekuje binarnego argumentu (struct ncp_mount_data)
       funkcji systemowej mount. Argument ten jest  konstruowany  przez  ncpmount(8),  a  bieżąca
       wersja mount (2.12) nic nie wie o ncpfs.

   Opcje montowania do ntfs
       iocharset=nazwa
              Zestaw  znaków  stosowany  przy  zwracaniu nazw plików.  W przeciwieństwie do VFAT,
              NTFS eliminuje nazwy zawierające znaki nie dające się przekształcić. Przestarzałe.

       nls=nazwa
              Nowa nazwa dla opcji zwanej wcześniej iocharset.

       utf8   Do konwersji nazw plików stosuje UTF-8.

       uni_xlate={0|1|2}
              Dla 0 (lub "no" albo "false")  nie  używa  specjalnych  kodowań  nieznanych  znaków
              Unikodu.   Dla  1  (lub  "yes"  albo  "true")  lub  2  używa  4-bajtowych sekwencji
              specjalnych w stylu vfat zaczynających się  od  ":".  Liczba  2  oznacza  kodowanie
              little-endian, a 1 - kodowanie big-endian, z odwróconymi bajtami.

       posix=[0|1]
              Jeśli  jest  włączone  (posix=1), to system plików rozróżnia wielkie i małe litery.
              Nazwy zastępcze 8.3 są przedstawiane jako dowiązania twarde,  a  nie  pomijane.  Ta
              opcja jest przestarzała.

       uid=wartość, gid=wartość i umask=wartość
              Ustawia prawa plików dla danego systemu. Wartość umask powinna być podana ósemkowo.
              Domyślnie właścicielem plików jest root i nikt inny nie może ich czytać.

   Opcje montowania do overlay
       Od Linuksa 3.18 pseudosystem plików overlay implementuje  łączone  montowanie  dla  innych
       systemów plików.

       Overlay łączy dwa systemy plików – górny i dolny. Gdy jakaś nazwa istnieje w obu systemach
       plików, widoczny jest obiekt z górnego, a obiekt z  dolnego  jest  albo  ukryty,  albo,  w
       przypadku katalogów, łączony z górnym obiektem.

       Dolnym  system  plików może być dowolny, obsługiwany przez Linuksa system plików. Nie musi
       być on zapisywalny. Dolny system plików może być nawet  kolejnym  systemem  typu  overlay.
       Górny  system  plików  zwykle jest zapisywalny i jeśli tak jest, musi obsługiwać tworzenie
       rozszerzonych  atrybytów  trusted.*  oraz  zapewniać  prawidłowe  d_type  w  odpowiedziach
       readdir; z tego powodu NFS jest nieodpowiedni.

       Overlay tylko o odczytu z dwóch systemów plików będących tylko do odczytu może korzystać z
       dowolnego typu systemu plików. Opcje lowerdir i upperdir są łączone do połączone  katalogu
       za pomocą:

              mount -t overlay  overlay  \
              -olowerdir=/dolny,upperdir=/gorny,workdir=/katal-rob  /poloczone

       lowerdir=katalog
              Dowolny system plików, nie musi być zapisywalny.

       upperdir=katalog
              Katalog górny jest zwykle na zapisywalnym systemie plików.

       workdir=katalog
              Katalog roboczy musi być pustym katalogiem na tym samym systemie plików, co katalog
              górny.

   Opcje montowania do reiserfs
       Reiserfs jest systemem plików z dziennikiem.

       conv   Mówi wersji 3.6 oprogramowania reiserfs, aby zamontowała wersję 3.5 systemu plików,
              używając  formatu 3.6 dla nowo utworzonych plików. Ten system plików nie będzie już
              zgodny z wersją 3.5 narzędzi reiserfs.

       hash={rupasov|tea|r5|detect}
              Wybiera funkcję mieszającą (haszującą) do znajdowania plików w katalogach.

              rupasov
                     Funkcja haszująca autorstwa Yury  Yu.  Rupasova.  Jest  szybka  i  zachowuje
                     lokalizację,  mapując  nazwy  plików bliskie w porządku leksykograficznym na
                     bliskie  sobie  wartości  funkcji.  Z  powodu  wysokiego  prawdopodobieństwa
                     kolizji w haszowaniu, ta opcja nie powinna być używana.

              tea    Funkcja   Davis-Meyera  zaimplementowana  przez  Jeremy'ego  Fitzhardinge'a.
                     Używa mieszania permutującego bity w nazwie pliku.  Wykazuje  dużą  losowość
                     wyników  i  teoretycznie małe prawdopodobieństwo kolizji.  Może być używana,
                     jeżeli funkcja r5 powoduje błędy EHASHCOLLISION.

              r5     Zmodyfikowana wersja funkcji rupasov. Używana domyślnie  i  jest  najlepszym
                     wyborem,  jeżeli  system  plików  nie zawiera dużych katalogów i niezwykłych
                     nazw plików.

              detect Powoduje,  że  mount  wykryje,  która  funkcja  mieszająca   jest   używana,
                     sprawdzając  właśnie  montowany  system  plików,  i  zapisze tę informację w
                     superbloku  systemu  reiserfs.   Ta  opcja  jest  użyteczna  przy  pierwszym
                     montowaniu systemu plików o starym formacie.

       hashed_relocation
              Stroi  mechanizm  przydzielania  bloków.  Może  powodować w pewnych okolicznościach
              poprawienie wydajności systemu.

       no_unhashed_relocation
              Stroi mechanizm przydzielania bloków.  Może  powodować  w  pewnych  okolicznościach
              poprawienie wydajności systemu.

       noborder
              Wyłącza  algorytm  przydzielania granicznego wymyślony przez Yury'ego Yu. Rupasova.
              Może powodować w pewnych okolicznościach poprawienie wydajności systemu.

       nolog  Wyłącza dziennik. Może w  pewnych  sytuacjach  spowodować  nieznaczne  podniesienie
              wydajności  systemu  kosztem  utracenia  szybkiego  odzyskiwania  danych  po krachu
              systemu. Nawet jeśli ta opcja jest włączona, reiserfs wciąż przeprowadza  wszystkie
              operacje  związane  z  dziennikiem,  ale  go nie zapisuje. Prace przy implementacji
              opcji nolog wciąż trwają.

       notail Domyślnie reiserfs przechowuje małe pliki i `końcówki plików' bezpośrednio w  swoim
              drzewie.  Jest  to  zachowanie mylące dla niektórych narzędzi użytkowych takich jak
              LILO(8). Ta opcja wyłącza pakowanie plików do drzewa.

       replayonly
              Powtarza transakcje zapisane w dzienniku, ale nie montuje systemu plików.   Głównie
              używane przez reiserfsck.

       resize=liczba
              Opcje  remontowania,  która  pozwala na rozszerzenie partycji reiserfs.  Z tą opcją
              reiserfs przyjmuje, że na urządzeniu jest liczba  bloków.   Opcja  jest  używana  z
              urządzeniami  zarządzanymi  przez  menedżera  logicznych woluminów (LVM).  Istnieje
              specjalne      narzędzie      resizer,       które       można       pobrać       z
              ftp://ftp.namesys.com/pub/reiserfsprogs.

       user_xattr
              Enable Extended User Attributes.  See the attr(1)  manual page.

       acl    Włącza listy kontroli dostępu (Acces Control Lists) POSIX. Patrz strona podręcznika
              acl(5).

       barrier=none / barrier=flush
              Wyłącza/włącza wykorzystanie barier zapisu w  kodzie  dziennikowania.  barrier=none
              wyłącza,  a  barrier=flush  włącza  (domyślnie). Opcja wymaga stosu wejścia/wyjścia
              zdolnego obsłużyć bariery; jeśli reiserfs otrzyma błąd przy zapisie barier  wyłączy
              bariery   ponownie,   wypisując  ostrzeżenie.  Bariery  zapisu  wymuszają  poprawną
              kolejność wpisów dziennika na dysku, czyniąc ulotne bufory zapisu dysku  bezpieczne
              w  użyciu,  z  pewnym  obniżeniem  wydajności.  Jeśli  dyski  mają  w  jakiś sposób
              zabezpieczone zasilanie, to wyłączenie barier może  w  bezpieczny  sposób  poprawić
              wydajność.

   Opcje montowania do ubifs
       UBIFS  jest  systemem  plików  flash, którzy działa na woluminach UBI. Proszę zauważyć, że
       atime nie jest obsługiwane i jest zawsze wyłączone.

       Nazwa urządzenia może zostać podana jako
              ubiX_Y numer urządzenia UBI X, numer woluminu Y

              ubiY   numer urządzenia UBI 0, numer woluminu Y

              ubiX:NAZWA
                     numer urządzenia UBI X, wolumin o nazwie NAZWA

              ubi:NAZWA
                     numer urządzenia UBI 0, wolumin o nazwie NAZWA
       Zamiast : można użyć separatora !.

       Dostępne są następujące opcje montowania:

       bulk_read
              Włącza bulk-read. Odczyt z wyprzedzeniem VFS jest wyłączony,  ponieważ  zwalnia  on
              system  plików.  Bulk-Read  jest wewnętrzną optymalizacją. Część pamięci flash może
              czytać szybciej, jeśli dane są odczytywane za jednym  razem,  zamiast  przy  użyciu
              kilku  żądań  odczytu. Na przykład OneNAND może wykonać "read-while-load" gdy czyta
              więcej niż jedną stronę NAND.

       no_bulk_read
              Nie wykonuje bulk-read. Tak jest domyślne.

       chk_data_crc
              Sprawdza sumy kontrolne CRC-32 danych. Tak jest domyślnie.

       no_chk_data_crc.
              Nie sprawdza sum kontrolnych CRC-32 danych. Z tą opcją system plików  nie  sprawdza
              sum  kontrolnych  CRC-32  danych,  lecz  sprawdza  je w celu wewnętrznej informacji
              indeksowania. Opcja wpływa  jedynie  na  odczyt,  nie  na  zapis.  Sumy  CRC-32  są
              obliczane zawsze podczas zapisu danych.

       compr={none|lzo|zlib}
              Wybiera domyślny tryb kompresji używany podczas zapisywania nowych plików. Nadal da
              się odczytać skompresowane pliki, jeśli montowanie będzie wykonane z opcją none.

   Opcje montowania do udf
       UDF is the "Universal Disk  Format"  filesystem  defined  by  OSTA,  the  Optical  Storage
       Technology  Association, and is often used for DVD-ROM, frequently in the form of a hybrid
       UDF/ISO-9660 filesystem. It is, however, perfectly usable by itself on disk drives,  flash
       drives and other block devices.  See also iso9660.

       uid=   Make  all  files  in  the  filesystem  belong to the given user.  uid=forget can be
              specified independently of (or usually in addition to) uid=<user>  and  results  in
              UDF  not storing uids to the media. In fact the recorded uid is the 32-bit overflow
              uid -1 as defined by the UDF standard.  The value is given as either  <user>  which
              is  a  valid  user name or the corresponding decimal user id, or the special string
              "forget".

       gid=   Make all files in the filesystem belong to the  given  group.   gid=forget  can  be
              specified  independently  of (or usually in addition to) gid=<group> and results in
              UDF not storing gids to the media. In fact the recorded gid is the 32-bit  overflow
              gid  -1 as defined by the UDF standard.  The value is given as either <group> which
              is a valid group name or the corresponding decimal group id, or the special  string
              "forget".

       umask= Mask out the given permissions from all inodes read from the filesystem.  The value
              is given in octal.

       mode=  If mode= is  set  the  permissions  of  all  non-directory  inodes  read  from  the
              filesystem will be set to the given mode. The value is given in octal.

       dmode= If  dmode=  is set the permissions of all directory inodes read from the filesystem
              will be set to the given dmode. The value is given in octal.

       bs=    Set the block size. Default value prior to kernel version 2.6.30  was  2048.  Since
              2.6.30  and  prior  to 4.11 it was logical device block size with fallback to 2048.
              Since 4.11 it is logical block size with fallback to any valid block  size  between
              logical device block size and 4096.

              For other details see the mkudffs(8) 2.0+ manpage, sections COMPATIBILITY and BLOCK
              SIZE.

       unhide Pokazuje pliki, które inaczej byłyby ukryte.

       undelete
              Pokazuje usunięte pliki na na listach.

       adinicb
              Embed data in the inode. (default)

       noadinicb
              Don't embed data in the inode.

       shortad
              Use short UDF address descriptors.

       longad Use long UDF address descriptors. (default)

       nostrict
              Wyłącza ustawianie ścisłej zgodności.

       iocharset=
              Set the NLS character  set.  This  requires  kernel  compiled  with  CONFIG_UDF_NLS
              option.

       utf8   Set the UTF-8 character set.

   Mount options for debugging and disaster recovery
       novrs  Ignore the Volume Recognition Sequence and attempt to mount anyway.

       session=
              Select  the session number for multi-session recorded optical media. (default= last
              session)

       anchor=
              Override standard anchor location. (default= 256)

       lastblock=
              Ustawia ostatni blok systemu plików.

   Unused historical mount options that may be encountered and should be removed
       uid=ignore
              Ignored, use uid=<user> instead.

       gid=ignore
              Ignored, use gid=<group> instead.

       volume=
              Unimplemented and ignored.

       partition=
              Unimplemented and ignored.

       fileset=
              Unimplemented and ignored.

       rootdir=
              Unimplemented and ignored.

   Opcje montowania do ufs
       ufstype=wartość
              UFS jest systemem plików szeroko wykorzystywanym w różnych systemach  operacyjnych.
              Problem  stanowią  różnice  pomiędzy  implementacjami.   Cechy niektórych z nich są
              nieudokumentowane, tak więc trudno rozpoznać automatycznie typ ufs.  Z tego  powodu
              użytkownik musi określić typ ufs za pomocą opcji montowania.  Możliwe wartości to:

              old    Stary  format  ufs,  jest  to  typ  domyślny,  tylko  do odczytu (proszę nie
                     zapomnieć podać opcji -r).

              44bsd  Dla systemów plików utworzonych przez  system  typu  BSD  (NetBSD,  FreeBSD,
                     OpenBSD).

              ufs2   Używane w FreeBSD 5.x obsługiwanego jako do odczytu i zapisu.

              5xbsd  Synonim do ufs2.

              sun    Do systemów plików utworzonych przez SunOS lub Solaris na komputerze Sparc.

              sunx86 Do systemów plików utworzonych przez Solaris na x86.

              hp     Do systemów plików utworzonych przez HP-UX, tylko do odczytu.

              nextstep
                     Do  systemów  plików  utworzonych  przez  NeXTStep (na stacji roboczej NeXT)
                     (obecnie tylko do odczytu).

              nextstep-cd
                     Do CD-ROM-ów NextStep (block_size == 2048), tylko do odczytu.

              openstep
                     Do systemów plików utworzonych przez OpenStep (obecnie  tylko  do  odczytu).
                     Ten sam typ systemów plików jest również używany przez Mac OS X.

       onerror=wartość
              Ustala zachowanie w przypadku błędu:

              panic  Jeśli napotkano błąd, powoduje panikę jądra.

              [lock|umount|repair]
                     Te  opcje montowania teraz nic nie robią: po napotkaniu błędu wypisują tylko
                     komunikat na konsoli.

   Opcje montowania do umsdos
       Zobacz opcje do msdos.  Opcja dotsOK jest jawnie ubijana przez umsdos.

   Opcje montowania do vfat
       Przede wszystkim, rozpoznawane są wszystkie  opcje  do  fat.   Opcja  dotsOK  jest  jawnie
       ubijana przez vfat.  Ponadto istnieją

       uni_xlate
              Tłumaczy nieobsługiwane znaki Unikodu na specjalne sekwencje unikowe.  To umożliwia
              wykonywanie kopii zapasowych i odtwarzanie plików o nazwach, utworzonych ze znakami
              Unikodu.  Bez  tej  opcji,  w  wypadku braku możliwości konwersji używane jest '?'.
              Znakiem unikowym jest ':', ponieważ  na  systemie  vfat  jest  w  innych  wypadkach
              nieprawidłowy.  Sekwencja  specjalna,  która byłaby użyta dla znaku u, gdzie u jest
              znakiem Unikodu to: ':', (u & 0x3f), ((u>>6) & 0x3f), (u>>12).

       posix  Pozwala, by dwa pliki miały nazwy różniące się tylko  wielkością  liter.  Ta  opcja
              jest przestarzała.

       nonumtail
              Zanim zacznie próbować nazwa~nr.roz najpierw próbuje zrobić krótką nazwę bez numeru
              kolejnego.

       utf8   UTF8 jest systemem plików bezpiecznego 8-bitowego  kodowania  Unikodu,  który  jest
              wykorzystywany  przez  konsolę. Tą opcją można go włączyć dla danego systemu plików
              lub wyłączyć za pomocą utf8=0, utf8=no lub  utf8=false.  Jeśli  zostanie  ustawione
              `uni_xlate', UTF8 jest wyłączane.

       shortname=tryb
              Definiuje  zachowanie w przypadku tworzenia i wyświetlania nazw plików mieszczących
              się w schemacie 8.3  znaków.  Jeśli  istnieje  długa  nazwa  pliku,  będzie  zawsze
              preferowanym sposobem wyświetlania. Istnieją cztery tryby:

              lower  Wymusza  na  krótkiej  nazwie  wyświetlanie  jej  za  pomocą  małych  liter;
                     przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie litery krótkiej nazwy są wielkie.

              win95  Wymusza na krótkiej  nazwie  wyświetlanie  jej  za  pomocą  wielkich  liter;
                     przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie litery krótkiej nazwy są wielkie.

              winnt  Wyświetla krótką nazwę bez zmian; przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie
                     litery krótkiej nazwy są wielkie lub nie wszystkie są małe.

              mixed  Wyświetla krótką nazwę bez zmian; przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie
                     litery krótkiej nazwy są wielkie. Ten tryb jest domyślny od Linuksa 2.6.32.

   Opcje montowania do usbfs
       devuid=uid i devgid=gid i devmode=tryb
              Ustawia  właściciela  i grupę i tryb plików w plikach urządzeń systemu plików usbfs
              (domyślnie: uid=gid=0, mode=0644). Tryb jest podany ósemkowo.

       busuid=uid i busgid=gid i busmode=tryb
              Ustawia właściciela i grupę i tryb plików w katalogach szyny (bus)  systemu  plików
              usbfs (domyślnie: uid=gid=0, mode=0555). Tryb podany jest ósemkowo.

       listuid=uid i listgid=gid i listmode=tryb
              Ustawia właściciela i grupę i tryb pliku devices (domyślnie: uid=gid=0, mode=0444).
              Tryb jest podany ósemkowo.

DM-VERITY SUPPORT (experimental)

       The device-mapper verity target provides read-only transparent integrity checking of block
       devices  using  kernel crypto API.  The mount command can open the dm-verity device and do
       the  integrity  verification  before  on  the  device  filesystem  is  mounted.   Requires
       libcryptsetup  with in libmount.  If libcryptsetup supports extracting the root hash of an
       already mounted device, existing devices will be automatically reused in case of a  match.
       Mount options for dm-verity:

       verity.hashdevice=path
              Path  to  the  hash  tree  device  associated  with  the  source  volume to pass to
              dm-verity.

       verity.roothash=hex
              Hex-encoded  hash  of  the  root  of  verity.hashdevice  Mutually  exclusive   with
              verity.roothashfile.

       verity.roothashfile=path
              Path  to  file  containing  the  hex-encoded hash of the root of verity.hashdevice.
              Mutually exclusive with verity.roothash.

       verity.hashoffset=offset
              If the hash tree device is embedded in the source volume, offset  (default:  0)  is
              used by dm-verity to get to the tree.

       verity.fecdevice=path
              Path to the Forward Error Correction (FEC) device associated with the source volume
              to pass to dm-verity.  Optional. Requires kernel built with CONFIG_DM_VERITY_FEC.

       verity.fecoffset=offset
              If the FEC device is embedded in the source volume, offset (default: 0) is used  by
              dm-verity to get to the FEC area. Optional.

       verity.fecroots=value
              Parity bytes for FEC (default: 2). Optional.

       Supported since util-linux v2.35.

       For example commands:

              mksquashfs /etc /tmp/etc.squashfs
              dd if=/dev/zero of=/tmp/etc.hash bs=1M count=10
              veritysetup format /tmp/etc.squashfs /tmp/etc.hash
              mount -o verity.hashdevice=/tmp/etc.hash,verity.roothash=<hash> /tmp/etc.squashfs /mnt

       create  squashfs  image  from  /etc  directory,  verity  hash  device  and  mount verified
       filesystem image to /mnt.

LOOP-DEVICE SUPPORT

       Kolejnym możliwym typem jest montowanie poprzez urządzenie loop. Na przykład, polecenie

              mount /tmp/disk.img /mnt -t vfat -o loop=/dev/loop3

       ustawi urządzenie loop /dev/loop3 tak, aby odpowiadał plikowi /tmp/disk.img,  a  następnie
       zamontuje to urządzenie w /mnt.

       Jeśli  nie  podano jawnie urządzenia loop (tylko opcję -o loop), to mount spróbuje znaleźć
       jakieś nieużywane urządzenie loop i użyć je, na przykład

              mount /tmp/disk.img /mnt -o loop

       Polecenie mount automatycznie tworzy urządzenie loop ze zwykłego pliku, jeśli  nie  podano
       systemu plików lub system plików jest znany libblkid, na przykład:

              mount /tmp/disk.img /mnt

              mount -t ext4 /tmp/disk.img /mnt

       Ten  typ  montowań zna trzy opcje, loop, offset i sizelimit, które są tak naprawdę opcjami
       do losetup(8) (opcje te mogą być używane oprócz opcji  specyficznych  dla  danego  systemu
       plików).

       Od  Linuksa  2.6.25  obsługiwane  jest samozniszczenie urządzeń loop, co oznacza, że każde
       urządzenie loop przydzielone przez mount zostanie zwolnione przez  umount  niezależnie  od
       /etc/mtab.

       Można również zwolnić urządzenie loop ręcznie, przy użyciu losetup -d lub umount -d.

       Since  util-linux v2.29 mount command re-uses the loop device rather than initialize a new
       device if the same backing file is already used for some loop device with the same  offset
       and sizelimit. This is necessary to avoid a filesystem corruption.

KODY ZAKOŃCZENIA

       mount posiada  następujące  kody  zakończeń  (bity mogą być złożone używając alternatywy -
       OR):

       0      sukces

       1      nieprawidłowe wywołanie lub uprawnienia

       2      błąd systemu (brak pamięci, niemożność wykonania fork, nie ma więcej urządzeń loop)

       4      wewnętrzny błąd mount

       8      przerwanie przez użytkownika

       16     problemy podczas zapisu lub blokowania /etc/mtab

       32     niepowodzenie montowania

       64     cześć montowań powiodła się

              Polecenie mount -a zwraca 0 (wszystkie się powiodły), 32  (wszystkie  nie  powiodły
              się) lub 64 (część się powiodła, a część nie).

ZEWNĘTRZNE PROGRAMY POMOCNICZE

       Składnia zewnętrznych programów pomocniczych mount jest następująca:

           /sbin/mount.suffix spec dir [-sfnv] [-N namespace] [-o options] [-t type.subtype]

       where  the  suffix is the filesystem type and the -sfnvoN options have the same meaning as
       the normal mount options.  The -t option is used for  filesystems  with  subtypes  support
       (for example /sbin/mount.fuse -t fuse.sshfs).

       Polecenie   mount  nie  przekazuje  opcji  montowania  unbindable,  runbindable,  private,
       rprivate, slave, rslave, shared, rshared, auto, noauto, comment, x-*,  loop,  offset,  ani
       sizelimit  do programów pomocniczych mount.<przyrostek>. Wszystkie inne opcje są w postaci
       listy (rozdzielonej przecinkami) przekazanej jako argument do opcji -o.

PLIKI

       See also "The files /etc/fstab, /etc/mtab and /proc/mounts" section above.

       /etc/fstab        tabela systemów plików

       /run/mount        libmount private runtime directory

       /etc/mtab         table of mounted filesystems or symlink to /proc/mounts

       /etc/mtab~        lock file (unused on systems with mtab symlink)

       /etc/mtab.tmp     temporary file (unused on systems with mtab symlink)

       /etc/filesystems  lista systemów plików do wypróbowania

ŚRODOWISKO

       LIBMOUNT_FSTAB=<ścieżka>
              przesłania domyślne położenie pliku fstab (ignorowane dla suid)

       LIBMOUNT_MTAB=<ścieżka>
              przesłania domyślne położenie pliku mtab (ignorowane dla suid)

       LIBMOUNT_DEBUG=all
              włącza wyjście debugowania libmount

       LIBBLKID_DEBUG=all
              włącza wyjście debugowania libblkid

       LOOPDEV_DEBUG=all
              włącza wyjście debugowania konfiguracji urządzenia loop

ZOBACZ TAKŻE

       mount(2), umount(2), umount(8), fstab(5), nfs(5), xfs(5), e2label(8), findmnt(8),
       losetup(8), mke2fs(8), mountd(8), nfsd(8), swapon(8), tune2fs(8), xfs_admin(8)

BŁĘDY

       Jest możliwe, że uszkodzony system plików spowoduje załamanie systemu.

       Some Linux filesystems don't support -o sync nor -o dirsync (the ext2, ext3, ext4, fat and
       vfat filesystems do support synchronous updates (a la BSD)  when  mounted  with  the  sync
       option).

       Opcja  -o  remount  może  nie  być  w  stanie zmienić parametrów montowania (np. wszystkie
       parametry ext2fs, poza sb, dają się zmieniać przy  ponownym  montowaniu,  lecz  nie  można
       zmienić gid czy umask dla fatfs).

       Zdarza  się,  że  pliki  /etc/mtab  i  /proc/mounts nie odpowiadają sobie, na systemach ze
       zwykłym plikiem mtab. Pierwszy plik opiera się  wyłącznie  na  opcjach  poleceń  mount,  a
       zawartość  drugiego zależy również od jądra i innych ustawień (np. na zdalnym serwerze NFS
       – w szczególnych przypadkach, polecenie mount może dawać  niepewne  informacje  o  punkcie
       montowania NFS; plik /proc/mounts zawiera z reguły pewniejsze informacje). Jest to kolejny
       powód do zastąpienia pliku mtab dowiązaniem symbolicznym do pliku /proc/mounts.

       Sprawdzanie plików w systemie plików NFS, odnosząc się do deskryptorów pliku (np.  rodziny
       funkcji  fcntl  i  ioctl)  może  powodować  niespójny rezultat, z powodu braku sprawdzania
       spójności w jądrze, nawet gdy używane jest noac.

       Opcja loop używana razem z opcjami offset lub sizelimit może nie powieść  się,  gdy  używa
       się  starszych  jąder,  a  polecenie  mount  nie  może  potwierdzić, że rozmiar urządzenia
       blokowego został skonfigurowany zgodnie z żądaniem.  Można  to  obejść  wywołując  ręcznie
       polecenie  losetup  przed  wywołaniem  polecenia  mount już ze skonfigurowanym urządzeniem
       blokowym.

HISTORIA

       Polecenie mount pojawiło się w wersji 5 AT&T UNIX.

AUTORZY

       Karel Zak <kzak@redhat.com>

DOSTĘPNOŚĆ

       The  mount  command  is  part  of  the  util-linux   package   and   is   available   from
       https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util-linux/.

TŁUMACZENIE

       Autorami   polskiego   tłumaczenia   niniejszej   strony  podręcznika  są:  Przemek  Borys
       <pborys@dione.ids.pl>, Andrzej Krzysztofowicz  <ankry@green.mf.pg.gda.pl>,  Michał  Kułach
       <michal.kulach@gmail.com> i Robert Luberda <robert@debian.org>

       Niniejsze  tłumaczenie  jest  wolną  dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji
       można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w  wersji  3  lub  nowszej.  Nie
       przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

       Błędy   w   tłumaczeniu   strony  podręcznika  prosimy  zgłaszać  na  adres  <manpages-pl-
       list@lists.sourceforge.net>.