Provided by: manpages-pl_20060617-1_all bug

NAZWA

       diff - szukanie różnic pomiędzy dwoma plikami

SKŁADNIA

       diff [opcje] plik1 plik2

OPIS

       Dokumentacja  niniejsza nie jest już utrzymywana i może być niedokładna
       lub niekompletna.  Autorytatywnym  źródłem  jest  obecnie  dokumentacja
       Texinfo.  Dostęp do niej uzyskasz wpisując w wierszu poleceń:
              pinfo diff
       lub
              info diff.
       W najprostszym przypadku diff porównuje zawartość dwóch plików, plik1 i
       plik2.  Nazwa  pliku  -  oznacza  tekst  odczytywany  ze  standardowego
       wejścia.   W   specjalnym   przypadku   "diff   -  -"  porównuje  kopię
       standardowego wyjścia ze samym sobą.

       Jeśli plik1 jest katalogiem a plik2 nie, diff porównuje plik z katalogu
       plik1,  którego  nazwa jest taka sama, jak plik2, i odwrotnie. Plik nie
       będący katalogiem nie może być -.

       Jeśli  zarówno  plik1  jak  i  plik2  są  katalogami,  diff   porównuje
       odpowiednie  pliki  w  obu  katalogach,  w kolejności alfabetycznej. To
       porównanie  nie  jest  rekurencyjne,  chyba  że  podano  opcję  -r  lub
       --recursive.   diff  nigdy nie porównuje zawartości katalogu tak, jakby
       był on  plikiem.  Podany  plik  nie  może  być  standardowym  wejściem,
       ponieważ  standardowe wejście nie ma nazwy i nie dotyczy go zapis `plik
       o tej samej nazwie'.

       Opcje diff na ogół zaczynają się od -, więc zwykle nazwy  plików  plik1
       oraz  plik2  nie  mogą  zaczynać  się od -, jednak argument -- traktuje
       pozostałe argumenty jako nazwy plików, nawet jeśli zaczynają się one od
       -.

OPCJE

       Poniżej  znajduje się podsumowanie wszystkich opcji akceptowanych przez
       GNU diff. Większość opcji posiada dwie równoważne formy, jedną  z  nich
       jest  pojedyncza  litera  poprzedzona  kreską  -,  a  drugą pełna nazwa
       poprzedzona przez --. Wiele pojedynczych liter opcji (nie  wymagających
       argumentu)   może  być  łączonych  w  pojedynczym  słowie:  `-ac'  jest
       równoważne z `-a -c'. Opcje w formie pełnej nazwy mogą być skracane  do
       dowolnego  unikalnego  przedrostka.  Klamry ([ i ]) oznaczają, że opcja
       pobiera opcjonalny argument.

       -i
       --ignore-case
              Ignorowanie zmian w wielkości  liter,  duże  i  małe  litery  są
              uznawane za równoważne.

       -w
       --ignore-all-space
              Ignorowanie wszystkich odstępów przy porównywaniu plików.

       -b
       --ignore-space-change
              Ignorowanie zmian w ilości odstępów.

       -B
       --ignore-blank-lines
              Ignorowanie zmian, które jedynie dodają lub usuwają puste linie.

       -I regexp
       --ignore-matching-lines=regexp
              Ignorowanie  zmian,  które  jedynie  dodają  lub  usuwają  linie
              pasujące do wyrażenia regularnego regexp.

       --binary
              diff  normalnie  czyta i zapisuje wszystkie dane jako tekst.  Ta
              opcja wymusza odczyt i zapis danych w trybie binarnym.   Nie  ma
              efektu  na  systemach  zgodnych  z POSIX, jak GNU czy tradycyjne
              Uniksy.    Jednak   wiele   systemów   operacyjnych   komputerów
              osobistych  oznacza  koniec  linii dwuznakową sekwencją: znakiem
              powrotu karetki plus znak nowej linii.  Na takich systemach diff
              normalnie  ignoruje  powroty karetki na wejściu i generuje je na
              końcu każdej linii wyjściowej, ale  z  opcją  --binary  traktuje
              powrót karetki jak każdy inny znak wejściowy i nie dokłada go na
              końcu tworzonych linii.  Przydatne do operowania na plikach nie-
              tekstowych, które mają być wymieniane z systemami POSIX-owymi.
              Do  porównywania  dwu  plików  bajt  po  bajcie  służy polecenie
              cmp(1).

       -a
       --text Traktowanie wszystkich plików jako pliki tekstowe i porównywanie
              ich  linia  po  linii,  nawet  jeśli  nie wyglądają one na pliki
              tekstowe.

       -c
       -C linie
       --context[=linie]
              Użycie kontekstowego formatu  wyjściowego  z  pokazaniem  ilości
              linii  kontekstu  podanej  w linie (wartość całkowita), lub trzy
              jeśli  nie  podano  linie.  Do  prawidłowego   działania   patch
              potrzebuje co najmniej dwóch linii kontekstu.

       -u
       -U linie
       --unified[=linie]
              Użycie  zunifikowanego  formatu  wyjściowego  i pokazanie ilości
              linii kontekstu podanej w linie (wartość  całkowita),  lub  trzy
              jeśli   nie   podano  linie.  Do  prawidłowego  działania  patch
              potrzebuje co najmniej dwóch linii kontekstu.

       -linie Wyświetlenie ilości linii kontekstu  podanej  w  linie  (wartość
              całkowita).  Ta opcja nie ustala wyjściowego formatu, nie ma ona
              efektu  jeśli  nie  podano  opcji  -c  lub  -u.  Ta  opcja  jest
              przestarzała.  Do  prawidłowego  działania  patch  potrzebuje co
              najmniej dwóch linii kontekstu.

       -L etykieta
       --label=etykieta
              Użycie tekstu etykieta w miejsce nazwy plików w nagłówku formatu
              kontekstowego i zunifikowanego.

       -p
       --show-c-function
              Pokazanie, do jakiej funkcji C należy każda ze zmian.

       -F regexp
       --show-function-line=regexp
              Pokazanie   ostatniej  poprzedzającej  linii,  która  pasuje  do
              wyrażenia  regularnego  regexp  dla   każdego   różniącego   się
              fragmentu w formacie kontekstowym i zunifikowanym.

       -q
       --brief
              Poinformowanie   jedynie  o  tym,  czy  pliki  się  różnią,  bez
              podawania szczegółów na temat różnic.

       -e
       --ed   Stworzenie wyjścia, które jest poprawnym skryptem ed.

       -f
       --forward-ed
              Stworzenie wyjścia, które wygląda prawie tak jak skrypt ed,  ale
              zawiera modyfikacje w kolejności pojawiania się zmian w pliku.

       -n
       --rcs  Wyprowadzenie   różnic  w  formacie  RCS,  tak  jak  -f,  z  tym
              wyjątkiem, że każda komenda wyszczególnia  numer  linii,  której
              dotyczy.

       -y
       --side-by-side
              Użycie formatu wyjściowego jeden obok drugiego.

       -W kolumny
       --width=kolumny
              Użycie szerokości wyjścia kolumny w formacie jedna obok drugiej.

       --left-column
              Wyświetlenie jedynie lewej kolumny z dwóch wspólnych w  formacie
              jedna obok drugiej.

       --suppress-common-lines
              Nie  wyświetlanie wspólnych linii w formacie jedna obok drugiej.

       -D nazwa
       --ifdef=nazwa
              Stworzenie połączonego wyjścia w formacie preprocesora nazwa.

       --old-group-format=formatgrupy
              Użycie formatu formatgrupy do wyprowadzenia grupy linii  wziętej
              jedynie   z   pierwszego  pliku.   Pomocne  w  tworzeniu  plików
              wynikowych o konstrukcji typu if-then-else.

       --new-group-format=formatgrupy
              Użycie formatu formatgrupy do wyprowadzenia grupy linii  wziętej
              jedynie z drugiego pliku.  Pomocne w tworzeniu plików wynikowych
              o konstrukcji typu if-then-else.

       --changed-group-format=formatgrupy
              Użycie formatu wyjściowego  formatgrupy  do  wyświetlania  grupy
              linii  zawierających różniące się linie z obu plików.  Pomocne w
              tworzeniu plików wynikowych o konstrukcji typu if-then-else.

       --unchanged-group-format=formatgrupy
              Użycie formatu formatgrupy do wyprowadzenia wspólnej grupy linii
              wziętej  z  obu plików.  Pomocne w tworzeniu plików wynikowych o
              konstrukcji typu if-then-else.

              Format grupy linii
              W formacie określającym  sposób  wypisania  grupy  linii  zwykłe
              znaki  oznaczają  same  siebie; specyfikacje konwersji zaczynają
              się od znaku procentu % i mają jedną z poniższych postaci:

              %< linie z  plik1,  łącznie  z  końcowym  znakiem  nowej  linii,
                 formatowane zgodnie z formatem starych linii

              %> linie z plik2, formatowane zgodnie z formatem nowych linii

              %= linie  wspólne dla obu plików, formatowane zgodnie z formatem
                 linii niezmienionych

              %[-][szer][.[dok]]{doxX}litera
                 wartość  określona  liter,  sformatowana  w  stylu   printf.
                 litery  mają,  w  odniesieniu  do  grup  linii w nowym pliku,
                 następujące znaczenie (dla grup  w  starym  pliku  używa  się
                 małych liter):
                    F  numer pierwszej linii
                    L  numer ostatniej linii
                    N  ilość linii = L-F+1
                    E  F-1
                    M  L+1

              %% pojedynczy dosłowny znak procentu %.

              %c'C'
                 gdzie C jest pojedynczym znakiem, oznacza C.  Nie może to być
                 odwrotny ukośnik ani apostrof.  Na  przykład,  %c':'  oznacza
                 dwukropek,  nawet  wewnątrz części then formatu if-then-else,
                 którą normalnie by kończył.

              %c'\O'
                 gdzie O jest łańcuchem 1, 2 lub 3  cyfr  ósemkowych,  oznacza
                 znak  o kodzie ósemkowym O.  Na przykład, %c'\0' oznacza znak
                 null.

              (A=B?T:E)
                 Jeśli A równa się B, to T, w przeciwnym razie E.  A  i  B  są
                 albo  obie  stałymi  podanymi  dziesiętnie  albo pojedynczymi
                 literami, interpretowanymi jak wyżej.

       --line-format=formatlinii
              Użycie formatu formatlinii do  wyprowadzenia  wszystkich  linii.
              To  samo,  co  równoczesne  użycie wszystkich opcji formatowania
              linii (--old-line-format,  --new-line-format,  --unchanged-line-
              format)  z  tym  samym  formatem.   Pomocne  w  tworzeniu plików
              wynikowych o konstrukcji typu if-then-else.

       --old-line-format=formatlinii
              Użycie  formatu  formatlinii  do  wyprowadzenia  linii   wziętej
              jedynie   z   pierwszego  pliku.   Pomocne  w  tworzeniu  plików
              wynikowych o konstrukcji typu if-then-else.

       --new-line-format=formatlinii
              Użycie  formatu  formatlinii  do  wyprowadzenia  linii   wziętej
              jedynie z drugiego pliku.  Pomocne w tworzeniu plików wynikowych
              o konstrukcji typu if-then-else.

       --unchanged-line-format=formatlinii
              Użycie  formatu  formatlinii  do  wyprowadzenia  wspólnej  linii
              wziętej  z  obu plików.  Pomocne w tworzeniu plików wynikowych o
              konstrukcji typu if-then-else.

              Format linii
              W formacie określającym  sposób  wypisania  linii  zwykłe  znaki
              oznaczają  same  siebie; specyfikacje konwersji zaczynają się od
              znaku procentu % i mają jedną z poniższych postaci:

              %l zawartość danej linii, nie licząc kończącego ją  znaku  nowej
                 linii  (jeśli  jest  takowy).   Ten format ignoruje czy linia
                 jest niekompletna czy poprawnie zakończona.

              %L zawartość danej linii, łącznie z kończącym ją  znakiem  nowej
                 linii  (jeśli  jest takowy).  Jeżeli linia jest niekompletna,
                 to zachowuje tę niekompletność.

              %[-][szer][.[dok]]{doxX}n
                 numer linii wejściowej, sformatowany w stylu printf.

              %% dosłowny znak procentu %.

              %c'C'
                 dosłowny znak C.   Nie  może  to  być  odwrotny  ukośnik  ani
                 apostrof.

              %c'\O'
                 znak o kodzie ósemkowym O.

       -l
       --paginate
              Przesłanie wyjścia przez pr, aby podzielić je na strony.

       -t
       --expand-tabs
              Rozszerzanie  tabulatorów  do  spacji  na  wyjściu, aby zachować
              oryginalne ułożenie tabulatorów pliku wejściowego.

       -T
       --initial-tab
              Wyprowadzenie tabulatora zamiast spacji przed  tekstem  linii  w
              formacie normalnym lub kontekstowym. Powoduje to normalny wygląd
              tabulatorów w linii.

       -r
       --recursive
              Rekurencyjne   porównanie   wszystkich    podkatalogów,    jeśli
              porównywane są katalogi.

       -N
       --new-file
              Jeśli  podczas  porównywania  katalogów  plik istnieje jedynie w
              jednym z katalogów, będzie traktowany tak, jakby  był  obecny  w
              drugim katalogu, ale pusty.

       -P
       --unidirectional-new-file
              Jeśli  podczas  porównywania  katalogów  plik istnieje jedynie w
              drugim katalogu, będzie  traktowany  tak,  jakby  był  obecny  w
              pierwszym katalogu, ale pusty.

       -s
       --report-identical-files
              Poinformowanie, jeśli oba pliki są identyczne.

       -x wzorzec
       --exclude=wzorzec
              Podczas    porównywania    katalogów,   ignorowanie   plików   i
              podkatalogów, których nazwy pasują do wzorca wzorzec.

       -X plik
       --exclude-from=plik
              Podczas   porównywania   katalogów,   ignorowanie    plików    i
              podkatalogów, których nazwa pasuje do jednego z wzorców podanych
              w pliku plik.

       -S plik
       --starting-file=plik
              Podczas porównywania katalogów rozpoczęcie od pliku plik.  Opcja
              ta jest użyteczna podczas wznawiania przerwanego porównania.

       --horizon-lines=linie
              Nie ignorowanie ostatnich linie linii wspólnego przedrostka oraz
              pierwszych linie linii wspólnego przyrostka.

       -d
       --minimal
              Zmiana algorytmu na taki, który może  czasami  znaleźć  mniejszą
              liczbę  zmian.   Spowalnia  to  działania  diff  (czasami bardzo
              znacznie).

       -H
       --speed-large-files
              Użycie algorytmów heurystycznych aby przyspieszyć przeszukiwanie
              dużych plików ze znaczną liczbą rozrzuconych małych zmian.

       -h     Ta  opcja  aktualnie  nie  ma  żadnego  efektu, ale istnieje dla
              zgodności z systemem Unix.

       --sdiff-merge-assist
              Wyświetlenie dodatkowych informacji pomocnych dla  sdiff.  sdiff
              korzysta z tej opcji gdy uruchamia diff. Użytkownicy nie powinni
              korzystać z tej opcji bezpośrednio.

       --help Wyświetlenie  informacji  o  stosowaniu  programu  i  dostępnych
              opcjach.

       -v
       --version
              Wyświetlenie numeru wersji programu.

KOPIOWANIE

       Plik ten powstał na podstawie podręcznika info pakietu diffutils.

       Copyright (C) 1992, 1993, 1994 Free Software Foundation, Inc.

       Permission  is  granted  to make and distribute verbatim copies of this
       manual provided the copyright notice and  this  permission  notice  are
       preserved on all copies.

       Permission  is granted to copy and distribute modified versions of this
       manual under the conditions for verbatim  copying,  provided  that  the
       entire  resulting  derived  work  is  distributed  under the terms of a
       permission notice identical to this one.

       Permission is granted to  copy  and  distribute  translations  of  this
       manual  into  another language, under the above conditions for modified
       versions, except that  this  permission  notice  may  be  stated  in  a
       translation approved by the Foundation.

ZOBACZ TAKŻE

       cmp(1), comm(1), diff3(1), ed(1), patch(1), pr(1), sdiff(1).

DIAGNOSTYKA

       Zwracana  wartość  0  oznacza,  że  nie  odnaleziono  różnic, 1 oznacza
       znalezienie różnic, a 2 kłopoty.