Provided by: manpages-pl_20060617-1_all bug

NAZWA

       ed, red - edytor tekstu

SKŁADNIA

       ed [-] [-Gs] [-p éa┼äcuch] [plik]

       red [-] [-Gs] [-p éa┼äcuch] [plik]

OPIS

       ed  jest  zorientowanym  liniowo  edytorem  tekstu.   Jest o u┼╝ywany do
       tworzenia, wy┼Ťwietlania, modyfikowania  i  innych  dzia┼éa┼ä  na  plikach
       tekstowych.   red  to  ed zastrze┼╝ony (restricted): mo┼╝e edytowa─ç tylko
       pliki z bie┼╝─ůcego katalogu i nie mo┼╝e wykonywa─ç komend pow┼éoki.

       Po wywołaniu z argumentem pliku, jego kopia jest odczytywana do  bufora
       edytora.   Wszelkie  zmiany  robione s─ů na tej kopii, nie na pliku jako
       takim.  Podczas kończenia pracy z  ed,  wszelkie  zmiany,  których  nie
       zachowano komend─ů `w' s─ů tracone.

       Edycja  jest dokonywana w dw├│ch r├│┼╝nych trybach: komend i wprowadzania.
       Po  uruchomieniu,  ed  jest  w  trybie  komend.   W   trybie   tym   ze
       standardowego wej┼Ťcia czytane s─ů komendy, a nast─Öpnie s─ů one wykonywane
       na zawarto┼Ťci bufora edytora. Przyk┼éadowa komenda mo┼╝e wygl─ůda─ç tak:

              ,s/old/new/g

       co zamienia wszystkie pojawienia si─Ö napisu old na new.

       Po podaniu komendy wprowadzania, takiej jak `a'  (append--dopisz),  `i'
       (insert--wstaw) lub `c' (change-zmień), ed wchodzi w tryb wprowadzania.
       Jest to podstawowe narz─Ödzie wprowadzania tekstu do pliku. W trybie tym
       nie  ma  dost─Öpnych  ┼╝adnych komend.  Zamiast tego, standardowe wej┼Ťcie
       jest bezpo┼Ťrednio zapisywane do bufora edytora. Linie  sk┼éadaj─ů  si─Ö  z
       tekstu,  a┼╝  do  (┼é─ůcznie)  znaku  nowej linii.  Tryb wprowadzania jest
       przerywany wprowadzeniem pojedynczej kropki w linii.

       Wszystkie komendy ed operuj─ů na ca┼éych liniach,  lub  zakresach  linii;
       np.   komenda  `d'  kasuje  (delete) linie; komenda `m' przenosi linie,
       itp.  Mo┼╝na te┼╝ modyfikowa─ç tylko cz─Ö┼Ť─ç linii, korzystaj─ůc  z  narz─Ödzi
       podmiany,  podanych  np.  w  powyższym  przykładzie.  Jednak  nawet tu,
       komenda `s' tyczy się do całych linii naraz.

       W og├│lno┼Ťci, komendy ed sk┼éadaj─ů si─Ö z zera lub wi─Öcej  adres├│w  linii,
       za  kt├│rymi  nast─Öpuje  pojedynczy  znak  komendy  i  cz─Östo  dodatkowe
       parametry; komendy maj─ů wi─Öc struktur─Ö:

              [adres [,adres]]komenda[parametry]

       Adresy wskazuj─ů lini─Ö, lub zakres linii, kt├│rych dotyczy komenda. Je┼Ťli
       podano   mniej  adres├│w  ni┼╝  potrzeba  komendzie,  u┼╝ywane  s─ů  adresy
       domy┼Ťlne.

   OPCJE
       -G      Wymusza kompatybilno┼Ť─ç wsteczn─ů. Dotyczy komend `G', `V',  `f',
               `l', `m', `t', and `!!'.

       -s      Powstrzymuje diagnostyk─Ö. Powinno by─ç u┼╝ywane je┼Ťli standardowe
               wej┼Ťcie ed'a jest ze skryptu.

       -p éa┼äcuch
               Podaje znak zach─Öty komend. Mo┼╝e to by─ç w┼é─ůczane, lub wy┼é─ůczane
               komend─ů `P'.

       plik    Okre┼Ťla  nazw─Ö odczytywanego pliku. Je┼Ťli plik jest poprzedzony
               wykrzyknikiem (!), to jest interpretowany jak komenda  powłoki.
               W  tym  wypadku to, co jest czytane, jest standardowym wyj┼Ťciem
               pliku wywołanego przez sh(1).  Aby odczytać plik, którego nazwa
               rozpoczyna si─Ö od wykrzyknika, poprzed┼║ go odwrotnym uko┼Ťnikiem
               (\).  Domy┼Ťlna nazwa pliku jest ustawiana na file  tylko  je┼Ťli
               nie jest poprzedzona wykrzyknikiem.

   ADRESOWANIE LINIOWE
       Adres  reprezentuje numer linii w buforze.  ed obs┼éuguje adres bie┼ůcy,
       kt├│ry jest zazwyczaj przekazywany komendom  jako  domy┼Ťlny  (w  wypadku
       niepodania  tego  argumentu).   Podczas pierwszego odczytu pliku, adres
       bie┼╝─ůcy jest ustawiany na ostatni─ů lini─Ö. Og├│lnie, adres  bie┼╝─ůcy  jest
       ustawiany na ostatni─ů lini─Ö, dotkni─Öt─ů przez komend─Ö.

       Adres  linii  jest  konstruowany  z  jednej z baz z poni┼╝szej listy, za
       kt├│r─ů opcjonalnie  mo┼╝e  nast─Öpowa─ç  offset  numeryczny.  Offsety  mog─ů
       zawierać  dowolne kombinacje cyfr, operatorów (np.  +, - i ^) i białych
       spacji.  Adresy s─ů czytane od  lewej  do  prawej,  a  ich  warto┼Ťci  s─ů
       obliczane wzgl─Ödem adresu bie┼╝─ůcego.

       Wyj─ůtkiem  regu┼éy,  ┼╝e  adresy reprezentuj─ů numery jest adres address 0
       (zero).  Oznacza to "przed pierwsz─ů lini─ů," i jest legalne tam gdzie ma
       sens.

       Zakres  adres├│w  to  dwa adresy, oddzielone przecinkiem lub ┼Ťrednikiem.
       Warto┼Ť─ç pierwszego adresu w zakresie nie mo┼╝e by─ç wi─Öksza od  drugiego.
       Je┼Ťli  w  zakresie  podany  jest tylko jeden adres, to drugi adres jest
       ustawiany na podany.  Je┼Ťli podano n-krotn─ů par─Ö adres├│w, gdzie n >  2,
       to  zakres  jest  okre┼Ťlany  przez  ostatnie dwa adresy zestawu.  Je┼Ťli
       oczekiwany jest tylko jeden adres, to u┼╝ywany jest ostatni.

       Ka┼╝dy adres w zakresie przecinkowym jest interpretowany wzgl─Ödem adresu
       bie┼╝─ůcego.  W  zakresie  ┼Ťrednikowym,  pierwszy  adres  jest u┼╝ywany do
       ustawienia adresu bie┼╝─ůcego, a drugi wzgl─Ödem pierwszego.

       Rozpoznawane s─ů nast─Öpuj─ůce symbole adresowe.

       .       Adres bie┼╝─ůcej linii w buforze.

       $       Adres ostatniej linii w buforze.

       n       nta linia w buforze, gdzie n jest liczb─ů w zakresie [0,$].

       -

       ^       Poprzednia linia.  Jest to r├│wnowa┼╝ne -1 i mo┼╝e by─ç  powtarzane
               z rosn─ůcym efektem.

       -n

       ^n      nta linia poprzednia, gdzie n jest liczb─ů nieujemn─ů.

       +       Nast─Öpna  linia.  Jest to r├│wnowa┼╝ne +1 i mo┼╝e by─ç powtarzane z
               rosn─ůcym efektem.

       +n

       biała spacja n
               nta nast─Öpna linia,  gdzie  n  jest  liczb─ů  nieujemn─ů.   Bia┼éa
               spacja,  za  kt├│r─ů  nast─Öpuje liczba n jest interpretowana jako
               +n.

       ,

       %       Zakres od pierwszej do ostatniej linii. Jest to r├│wnowa┼╝ne 1,$.

       ;       Zakres  od bie┼╝─ůcej do ostatniej linii. Jest to r├│wnowa┼╝ne .,$.

       /re/    Nast─Öpna   linia,   zawieraj─ůca   wyra┼╝enie    regularne    re.
               Poszukiwanie  gdy jest to konieczne, zakr─Öca na pocz─ůtek bufora
               i leci dalej  a┼╝  do  linii  bie┼╝─ůcej.   //  powtarza  ostatnie
               szukanie.

       ?re?    Poprzednia    linia   zawieraj─ůca   wyra┼╝enie   regularne   re.
               Poszukiwanie gdy jest to konieczne, zakr─Öca na koniec bufora  i
               leci a┼╝ do linii bie┼╝─ůcej.  ?? powtarza ostatnie szukanie.

       'lc     Linia  poprzednio zaznaczona przez komend─Ö `k' (marK), gdzie lc
               jest ma┼é─ů liter─ů.

   WYRA┼╗ENIA REGULARNE
       Wyra┼╝enia regularne s─ů wzorcami, u┼╝ywanymi  w  wybieraniu  tekstu.   Na
       przykład, komenda ed

              g/napis/

       drukuje  wszystkie  linie,  zawieraj─ůce  napis.  Wyra┼╝enia regularne s─ů
       u┼╝ywane te┼╝ przez komend─Ö `s', gdzie wybieraj─ů stary tekst, zast─Öpowany
       nowym.

       W  dodatku do podawania napis├│w, wyra┼╝enia regularne mog─ů reprezentowa─ç
       klasy ┼éa┼äcuch├│w znakowych. ┼üa┼äcuchy tak reprezentowane b─Öd─ů  odpowiada─ç
       wyra┼╝eniom  regularnym.  Je┼Ťli  jest  mo┼╝liwe,  by  wyra┼╝enie regularne
       dopasowało  kilka  napisów  w  linii,  to  wybierane  jest  dopasowanie
       najbardziej z lewej.

       Do konstruowania wyra┼╝e┼ä regularnych u┼╝ywane s─ů nast─Öpuj─ůce symbole:

       c       Dowolny  znak  c nie wymieniony ni┼╝ej, ┼é─ůcznie z `{', '}', `(',
               `)', `<' i `>' oznacza samego siebie.

       \c      Znak c
                zacytowany lewym uko┼Ťnikiem, inny ni┼╝ `{', '}', `(', `)', `<',
               `>', `b', 'B', `w', `W', `+' i `?' oznacza w┼éa┼Ťnie ten znak.

       Oznacza pojedynczy znak. (dowolny)

       [klasa-znak├w]
               Oznacza  pojedynczy  znak  z klasy znak├w.  Aby do klasy znak├w
               w┼é─ůczy─ç `]', musi to by─ç pierwszy znak.   Zakres  znak├│w  mo┼╝na
               przekaza─ç,  rozdzielaj─ůc  jego  ko┼äce  znakiem `-', np.  `a-z',
               który oznacza wszystkie  małe  litery.  Do  podawania  zestawów
               znak├│w w klasie znak├w mo┼╝na u┼╝ywa─ç nast─Öpuj─ůcych litera┼é├│w:

                 [:alnum:]  [:cntrl:]  [:lower:]  [:space:]
                 [:alpha:]  [:digit:]  [:print:]  [:upper:]
                 [:blank:]  [:graph:]  [:punct:]  [:xdigit:]

               Gdy  znak `-' pojawia si─Ö jako pierwszy lub ostatni znak klasy-
               znak├w, to dopasowuje sam siebie.  Wszystkie inne znaki  klasy-
               znak├w odpowiadaj─ů same sobie.

               Wzorce w klasie-znak├w postaci

                 [.col-elm.] lub   [=col-elm=]

               gdzie  col-elm  jest  elementem  por├wnawczym s─ů interpretowane
               według locale(5) (nie jest  to  obecnie  obsługiwane).   Zobacz
               regex(3) dla obja┼Ťnie┼ä tych konstrukcji.

       [^klasa-znak├w]
               Odpowiada  dowolnemu  pojedynczemu  znakowi,  innemu  ni┼╝  nowa
               linia, kt├│ry  nie  jest  w  klasie-znak├w.   klasa-znak├w  jest
               definiowana podobnie jak wy┼╝ej.

       ^       Je┼Ťli  `^'  jest  pierwszym  znakiem  wyra┼╝enia regularnego, to
               zaczepia wyra┼╝enie regularne na pocz─ůtku linii.   W  przeciwnym
               wypadku oznacza `^'.

       $       Je┼Ťli  `$'  jest  ostatnim  znakiem  wyra┼╝enia  regularnego, to
               doczepia wyrażenie  regularne  do  końca  linii.  W  przeciwnym
               wypadku oznacza `$'.

       \(re\)  Definiuje podwyra┼╝enie re.  Podwyra┼╝enia mog─ů by─ç zagnie┼╝d┼╝ane.
               Kolejne wsteczne odniesienia postaci `\n', gdzie n jest cyfr─ů z
               zakresu  [1,9],  rozwijaj─ů si─Ö do tekstu dopasowanego przez nte
               podwyrażenie.  Na  przykład,  wyrażenie  regularne  `\(a.c\)\1'
               odpowiada  napisowi  `abcabc', lecz nie `abcadc'.  Podwyra┼╝enia
               s─ů porz─ůdkowane wzgl─Ödem ich lewego ogranicznika.

       *       Odpowiada dopasowaniu poprzedzaj─ůcego  znaku  lub  podwyra┼╝enia
               zero   lub  wi─Öcej  razy.  je┼Ťli  '*'  jest  pierwszym  znakiem
               wyra┼╝enia  regularnego,  lub  podwyra┼╝enia,  to  oznacza   '*'.
               Operator  `*'  daje czasem nieoczekiwane rezultaty. Na przykład
               wyra┼╝enie  `b*'  dopasowuje  pocz─ůtek  napisu  `abbb',   wed┼éug
               podnapisu `bbb'.

       \{n,m\}
       \{n,\}
       \{n\}   Odpowiada poprzedzaj─ůcemu jednoznakowemu wyra┼╝eniu regularnemu,
               lub podwyra┼╝eniu, dopasowanemu przynajmniej  n  i  najwi─Öcej  m
               razy.    Je┼Ťli   m   jest   pomini─Öte,   to  jest  tylko  dolne
               ograniczenie.  Je┼Ťli pomini─Öty jest te┼╝ przecinek,  dopasowanie
               wymaga  dok┼éadnie  n  powt├│rze┼ä.  Je┼Ťli  kt├│ra┼Ť  z tych postaci
               pojawi si─Ö na pocz─ůtku, to jest interpretowana literalnie.  Np.
               `\{2\}' odpowiada `{2}', itd.

       \<
       \>      Zaczepia  wyra┼╝enie  znakowe, lub podwyra┼╝enie do pocz─ůtku (\<)
               lub końca (\>)  słowa,  czyli  w  ASCII  maksymalnego  łańcucha
               znak├│w alfanumerycznych, ┼é─ůcznie z podkre┼Ťleniem (_).

       Nast─Öpuj─ůce  rozszerzone operatory s─ů poprzedzane lewym uko┼Ťnikiem, aby
       odróżnić je od tradycyjnej składni ed.

       \`
       \'      Bezwarunkowo dopasowuje pocz─ůtek (\`) lub koniec (\') linii.

       \?      Opcjonalnie odpowiada pojedynczemu znakowi,  lub  podwyra┼╝eniu,
               kt├│re  go  poprzedza. Np. wyra┼╝enie `a[bd]\?c' odpowiada `abc',
               `adc' i `ac'.  Je┼Ťli \? pojawia si─Ö na pocz─ůtku linii, to  jest
               traktowane literalnie jako `?'.

       \+      Odpowiada     pojedynczemu     znakowi,    lub    podwyra┼╝eniu,
               poprzedzaj─ůcemu go, a  powtarzaj─ůcemu  si─Ö  jeden,  lub  wi─Öcej
               razy.  Tak  wi─Öc  wyra┼╝enie  regularne `a+' jest skr├│tem `aa*'.
               Je┼Ťli \+ pojawi si─Ö na pocz─ůtku linii, to odpowiada literalnemu
               `+'.

       \b      Odpowiada  pocz─ůtkowi  lub  ko┼äcowi (┼éa┼äcuch zerowy) s┼éowa. Tak
               wi─Öc   wyra┼╝enie   regularne   `\bhello\b'   jest    r├│wnowa┼╝ne
               `\<hello\>'.    Jednak,  `\b\b'  jest  prawidłowym  wyrażeniem,
               podczas gdy `\<\>' nim nie jest.

       \B      Odpowiada (łańcuchowi zerowemu) w słowie.

       \w      Odpowiada dowolnemu znakowi w słowie.

       \W      Odpowiada dowolnemu znakowi nie b─Öd─ůcemu w s┼éowie.

   KOMENDY
       Wszystkie komendy  ed  to  pojedyncze  znaki,  cho─ç  niekt├│re  wymagaj─ů
       dodatkowych  parametr├│w.   Je┼Ťli  parametry  komendy  rozci─ůgaj─ů si─Ö na
       kilka linii, to ka┼╝da linia poza ostatni─ů, powinna by─ç zako┼äczona lewym
       uko┼Ťnikiem (\).

       Og├│lnie,  na  lini─Ö  dozwolona  jest  najwi─Öcej  jedna komenda.  Jednak
       wi─Ökszo┼Ť─ç  komend  przyjmuje  przyrostek  drukowania,  kt├│ry  mo┼╝e  by─ç
       dowolnym  z  `p' (drukuj-print), `l' (listuj-list) , lub `n' (wyliczaj-
       eNumerate), kt├│ry drukuje ostatni─ů lini─Ö, dotkni─Öt─ů przez komend─Ö.

       Przerwanie (zwykle ^C) ma  znaczenie  przerywania  bie┼╝─ůcej  komendy  i
       powracania do trybu komend.

       ed   rozpoznaje   nast─Öpuj─ůce  komendy.  Komendy  pokazane  s─ů  wraz  z
       domy┼Ťlnymi adresami,  lub  zakresami,  dostarczanymi  gdy  nie  zosta┼éy
       podane (w nawiasach).

       (.)a    Dokleja  do  adresowanej  linii  bufora  lini─Ö,  kt├│ra mo┼╝e by─ç
               adresem zerowym.  Tekst jest wstawiany w  trybie  wprowadzania.
               Adres bie┼╝─ůcy jest ustawiany na ostatni─ů wprowadzon─ů lini─Ö.

       (.,.)c  Zmienia  linie w buforze. Adresowane linie s─ů kasowane, a w ich
               miejsce jest wklejany tekst. Tekst wprowadzany  jest  w  trybie
               wprowadzania.   Bie┼╝─ůcy   adres   jest  ustawiany  na  ostatni─ů
               wstawion─ů lini─Ö.

       (.,.)d  Kasuje adresowane linie z bufora. Je┼Ťli za skasowanym  zakresem
               jest   linia,  to  bie┼╝─ůcy  adres  jest  na  ni─ů  ustawiany.  W
               przeciwnym wypadku, jest ustawiany na  lini─Ö  przed  skasowanym
               zakresem.

       e plik  Edytuje  plik,  i ustawia domy┼Ťln─ů nazw─Ö pliku.  Je┼Ťli plik nie
               jest podany, u┼╝ywana jest domy┼Ťlna nazwa pliku.  Wszelkie linie
               bufora  s─ů kasowane przed odczytem nowego pliku.  Bie┼╝─ůcy adres
               jest ustawiany na ostatni─ů odczytan─ů lini─Ö.

       e !komenda
               Edytuje  standardowe  wyj┼Ťcie  `!komendy',   (zobacz   !komenda
               ni┼╝ej).   Domy┼Ťlna  nazwa  pliku  nie jest zmieniana.  Wszelkie
               linie bufora s─ů kasowane  przed  odczytaniem  wyj┼Ťcia  komendy.
               Bie┼╝─ůcy adres jest ustawiany na ostatni─ů odczytan─ů lini─Ö.

       E plik  Edytuje  bezwarunkowo  plik.  Jest to podobne do komendy e lecz
               niezapisane zmiany s─ů niszczone bez ostrze┼╝enia. Bie┼╝─ůcy  adres
               jest ustawiany na ostatni─ů odczytan─ů lini─Ö.

       f plik  Ustawia  domy┼Ťln─ů  nazw─Ö  pliku  na  plik.  Je┼Ťli plik nie jest
               podany, drukowana jest niecytowana domy┼Ťlna nazwa pliku.

       (1,$)g/re/lista-komend
               Aplikuje list-komend do ka┼╝dej linii, odpowiadaj─ůcej  wyra┼╝eniu
               regularnemu  re.   Bie┼╝─ůcy  adres  jest  ustawiany  na  obecnie
               dopasowan─ů  lini─Ö  przed  wykonaniem  listy-komend.   Na  ko┼äcu
               komendy  `g'  adres  bie┼╝─ůcy  jest ustawiany na ostatni─ů lini─Ö,
               dotkni─Öt─ů przez list─Ö-komend.

               Ka┼╝da komenda w li┼Ťcie komend musi by─ç w oddzielnej  li┼Ťcie,  a
               ka┼╝da  linia poza ostatni─ů musi by─ç zako┼äczona lewym uko┼Ťnikiem
               (\).  Dozwolone s─ů wszystkie komendy poza `g', `G', `v', i `V'.
               Nowa linia w li┼Ťcie-komend jest r├│wnowa┼╝na komendzie `p'.

       (1,$)G/re/
               Interaktywnie edytuje linie odpowiadaj─ůce wyra┼╝eniu regularnemu
               re.  Dla ka┼╝dej linii, linia jest drukowana  i  ustawiany  jest
               adres  bie┼╝─ůcy,  a  u┼╝ytkownik  jest pytany o wstawienie listy-
               komend.  Na ko┼äcu dzia┼éania komendy  `G',  adres  bie┼╝─ůcy  jest
               ustawiany na ostatni─ů lini─Ö, dotkni─Öt─ů przez list─Ö-komend.

               Format  listy-komend  jest  taki  sam  jak w `g'.  Samotna nowa
               linia działa jak zerowa lista komend.  Pojedynczy `&'  powtarza
               ostatni─ů niezerow─ů list─Ö komend.

       H       W┼é─ůcza  drukowanie  wyja┼Ťnie┼ä  b┼é─Öd├│w.   Domy┼Ťlnie  nie  s─ů one
               drukowane. Zalecanym  jest,  by  skrypty  rozpoczyna┼éy  si─Ö  t─ů
               komend─ů. Umo┼╝liwia to debuggowanie.

       h       Drukuje obja┼Ťnienie ostatniego b┼é─Ödu.

       (.)i    Wstawia  tekst  do  bufora  przed  lini─Ö  bie┼╝─ůc─ů.   Tekst jest
               wstawiany w trybie wstawiania. Bie┼╝─ůcy adres jest ustawiany  na
               ostatni─ů wstawion─ů lini─Ö.

       (.,.+1)j
               ┼ü─ůczy adresowane linie. Adresowane linie s─ů kasowane z bufora i
               zamieniane przez pojedyncz─ů lini─Ö, zawieraj─ůc─ů po┼é─ůczony tekst.
               Adres bie┼╝─ůcy jest ustawiany na wynikow─ů lini─Ö.

       (.)klc  Zaznacza lini─Ö ma┼é─ů liter─ů lc.  Linia mo┼╝e by─ç wtedy adresowana
               jako 'lc.  Znaczenie nie jest czyszczone a┼╝ do  skasowania  lub
               zmodyfikowania linii.

       (.,.)l  Drukuje  niedwuznacznie adresowane linie. Je┼Ťli jest wywo┼éany z
               terminala,  ed  pauzuje  na  końcu   każdej   strony,   aż   do
               wprowadzenia  nowej  linii.  Bie┼╝─ůcy  adres  jest  ustawiany na
               ostatni─ů drukowan─ů lini─Ö.

       (.,.)m(.)
               Przenosi linie w buforze. Adresowane linie  s─ů  przenoszone  za
               prawostronny  adres  docelowy, kt├│ry mo┼╝e by─ç adresem 0 (zero).
               Bie┼╝─ůcy adres jest ustawiany na ostatni─ů przeniesion─ů lini─Ö.

       (.,.)n  Drukuje adresowane linie wraz z  ich  numerami  linii.  Bie┼╝─ůcy
               adres jest ustawiany na ostatni─ů drukowan─ů lini─Ö.

       (.,.)p  Drukuje  adresowane  linie. Je┼Ťli jest wywo┼éany z terminala, ed
               pauzuje na końcu każdej strony aż do wprowadzenia nowej  linii.
               Bie┼╝─ůcy adres jest ustawiany na ostatni─ů drukowan─ů lini─Ö.

       P       W┼é─ůcza  i  wy┼é─ůcza  znak  zach─Öty  komend.   O  ile  nie by┼é on
               okre┼Ťlony opcj─ů linii  komend,  -p  napis,  to  jest  domy┼Ťlnie
               wy┼é─ůczony.

       q       Kończy pracę z ed.

       Q       Kończy  pracę  bezwarunkowo.  Jest to podobne do komendy q lecz
               niezapisane zmiany s─ů niszczone bez ostrze┼╝enia.

       ($)r plik
               Odczytuje file za adresowan─ů lini─Ö. Je┼Ťli plik nie jest podany,
               u┼╝ywana  jest  domy┼Ťlna  nazwa  pliku. Je┼Ťli nie by┼éo wcze┼Ťniej
               domy┼Ťlnej nazwy pliku, domy┼Ťlna nazwa pliku jest  ustawiana  na
               plik.    W   przeciwnym  wypadku,  domy┼Ťlna  nazwa  pliku  jest
               niezmieniana.   Bie┼╝─ůcy  adres  jest  ustawiany   na   ostatni─ů
               odczytan─ů lini─Ö.

       ($)r !komenda
               Wczytuje   za  adresowan─ů  lini─ů  wyj┼Ťcie  `!komendy',  (zobacz
               !komenda  ni┼╝ej).   Domy┼Ťlna  nazwa  pliku  jest  niezmieniona.
               Bie┼╝─ůcy adres jest ustawiany na ostatni─ů wczytan─ů lini─Ö.

       (.,.)s/re/zamiana/
       (.,.)s/re/zamiana/g
       (.,.)s/re/zamiana/n
               Zamienia  tekst w adresowanych liniach, odpowiadaj─ůcy wyra┼╝eniu
               regularnemu re na zamian─Ö.   Domy┼Ťlnie  zamieniane  jest  tylko
               pierwsze dopasowanie linii.  Po podaniu przyrostka `g' (global)
               zamieniane jest ka┼╝de dopasowanie.   Przyrostek  `n',  gdzie  n
               jest  liczb─ů  dodatni─ů,  powoduje  ┼╝e zmieniane jest tylko n-te
               dopasowanie.   B┼é─Ödem  jest,   je┼Ťli   nie   dokonano   ┼╝adnych
               podstawie┼ä  na  ┼╝adnej z adresowanych linii. Bie┼╝─ůcy adres jest
               ustawiany na ostatni─ů dotkni─Öt─ů lini─Ö.

               re i zamiana mog─ů by─ç rozdzielane dowolnym  znakiem  innym  ni┼╝
               spacja  i nowa linia (zobacz komend─Ö `s', ni┼╝ej).  Je┼Ťli jeden,
               lub dwa z ostatnich ogranicznik├│w  s─ů  pomini─Öte,  to  ostatnia
               dotkni─Öta  linia  jest  drukowana  tak, jakby podano przyrostek
               `p'.

               Niecytowany  `&'  w  zamianie  jest  zamieniany  na   aktualnie
               dopasowany  tekst.   Sekwencja  `\m',  gdzie  m  jest  liczb─ů w
               zakresie  [1,9]  jest  zamieniana  m-t─ů   referencj─ů   wsteczn─ů
               wyra┼╝enia  dopasowanego  tekstu.   Je┼Ťli  zamiana  sk┼éada si─Ö z
               pojedynczego  `%',  to  u┼╝ywana  jest  zamiana   z   ostatniego
               podstawienia.   W  zamianie  mo┼╝na  osadza─ç  nowe  linie po ich
               zacytowaniu lewym uko┼Ťnikiem (\).

       (.,.)s  Powtarza  ostatnie  podstawienie.   Ta   posta─ç   komendy   `s'
               przyjmuje  przyrostek  licznika  `n',  lub  dowoln─ů  kombinacj─Ö
               znak├│w `r', `g', i `p'.  Je┼Ťli podano przyrostek licznika  `n',
               to  zmieniane  jest  tylko  n-te  dopasowanie.   Przyrostek `r'
               powoduje,  ┼╝e  zamiast  ostatnie  podstawienia,  u┼╝ywane   jest
               wyra┼╝enie regularne ostatniego szukania.  Przyrostek `g' w┼é─ůcza
               przyrostek  global  ostatniego  podstawienia.   Przyrostek  `p'
               w┼é─ůcza  przyrostek  drukowania ostatniego podstawienia. Bie┼╝─ůcy
               adres jest ustawiany na ostatni─ů dotkni─Öt─ů lini─Ö.

       (.,.)t(.)
               Kopiuje adresowane linie za adres, wskazany  z  prawej  strony,
               kt├│ry  mo┼╝e by─ç adresem 0 (zero).  Bie┼╝─ůcy adres jest ustawiany
               na ostatni─ů kopiowan─ů lini─Ö.

       u       Cofa ostatni─ů komend─Ö i odtwarza bie┼╝─ůcy adres  na  taki,  jaki
               by┼é  przed  ni─ů.   Komendy  globalne  `g', `G', `v', i `V'.  s─ů
               traktowane jako pojedyncze.  `u' jest samo dla siebie inwersj─ů.

       (1,$)v/re/lista-komend
               Aplikuje  list─Ö-komend  na  ka┼╝dej  z  adresowanych  linii, nie
               pasuj─ůcych do wyra┼╝enia regularnego re.   Jest  to  podobne  do
               komendy `g'.

       (1,$)V/re/
               Edytuje   interaktywnie  adresowane  linie,  nie  odpowiadaj─ůce
               wyra┼╝eniu regularnemu re.  Jest to podobne do komendy `G'.

       (1,$)w plik
               Zapisuje  adresowane  linie  do  pliku.   Wszelkie   poprzednie
               zawarto┼Ťci  pliku  s─ů  tracone  bez  ostrze┼╝enia.  Je┼Ťli nie ma
               domy┼Ťlnej nazwy pliku, to jest  ona  ustawiana  na  plik,  a  w
               przeciwnym  wypadku  nie jest zmieniana. Je┼Ťli nie podano nazwy
               pliku, u┼╝ywana jest nazwa  domy┼Ťlna.  Bie┼╝─ůcy  adres  nie  jest
               zmieniany.

       (1,$)wq plik
               zapisuje  adresowane  linie  do  pliku,  a  nast─Öpnie  wykonuje
               komend─Ö `q'.

       (1,$)w !komenda
               Zapisuje adresowane linie na  standardowe  wej┼Ťcie  `!komendy',
               (zobacz  !komenda ni┼╝ej).  Domy┼Ťlna nazwa pliku i bie┼╝─ůcy adres
               nie s─ů zmieniane.

       (1,$)W plik
               Dokleja adresowane linie do końca pliku.  Jest  to  podobne  do
               komendy   `w',   lecz   poprzednia  zawarto┼Ť─ç  pliku  nie  jest
               niszczona.  Bie┼╝─ůcy adres nie jest zmieniany.

       (.)x    Kopiuje (wstawia)  zawarto┼Ť─ç  bufora  wycinania  za  adresowan─ů
               lini─Ö.  Bie┼╝─ůcy  adres  jest  ustawiany  na ostatni─ů skopiowan─ů
               lini─Ö.

       (.,.)y  Kopiuje (wyszarpuje)  adresowane  linie  do  bufora  wycinania.
               Bufor  wycinania  jest  nadpisywany przez dalsze wywołania `y',
               `s', `j', `d', lub `c'.  Bie┼╝─ůcy adres nie jest zmieniany.

       (.+1)zn Przewija n linii naraz,  rozpoczynaj─ůc  od  adresowanej  linii.
               Je┼Ťli  n  nie  jest  podane, u┼╝ywany jest bie┼╝─ůcy rozmiar okna.
               Bie┼╝─ůcy adres jest ustawiany na ostatni─ů drukowan─ů lini─Ö.

       !komenda
               Wykonuje komend─Ö poprzez sh(1).  Je┼Ťli pierwszy znak komendy to
               `!',  to jest on zamieniany tekstem poprzedniej `!komendy'.  ed
               nie przetwarza komendy w poszukiwaniu cytat├│w lewouko┼Ťnikowych.
               Jedna  niecytowany  `%'  jest  zamieniany domy┼Ťln─ů nazw─ů pliku.
               Gdy  pow┼éoka  ko┼äczy  wykonywanie,  na   standardowym   wyj┼Ťciu
               drukowany jest `!'.  Bie┼╝─ůca linia nie jest zmieniana.

       (.,.)#  Rozpoczyna  komentarz;  reszta  linii,  a┼╝  do nowej linii jest
               ignorowana.  Je┼Ťli  po  adresie  linii  nast─Öpuje  ┼Ťrednik,  to
               bie┼╝─ůcy adres jest ustawiany na ten adres. W przeciwnym wypadku
               adres nie jest zmieniany.

       ($)=    Drukuje numer linii adresowanej linii.

       (.+1)newline
               Drukuje adresowan─ů lini─Ö i ustawia bie┼╝─ůcy adres na t─Ö lini─Ö.

PLIKI

       /tmp/ed.*           Plik buforowy
       ed.hup              Plik, do kt├│rego  ed  zapisuje  gdy  terminal  jest
                           zawieszany.

ZOBACZ TAK┼╗E

       vi(1), sed(1), regex(3), sh(1).

       USD:12-13

       B.  W. Kernighan and P. J. Plauger, Software Tools in Pascal , Addison-
       Wesley, 1981.

OGRANICZENIA

       ed  przetwarza  argumenty  plikowe  z  cytatami  lewouko┼Ťnikowymi,  np.
       wszystkie   znaki  poprzedzone  lewym  uko┼Ťnikiem  w  nazwie  pliku  s─ů
       interpretowane literalnie.

       Je┼Ťli plik tekstowy nie jest zako┼äczony znakiem nowej linii, ed podczas
       odczytu/zapisu  dopisuje  go.  W przypadku pliku binarnego, ed tego nie
       robi.

DIAGNOSTYKA

       Po b┼é─Ödzie, je┼Ťli wej┼Ťcie  ed'a  nast─Öpuje  z  pliku  regularnego,  lub
       "dokumentu  tutaj"  (dokumentu  w┼é─ůczonego)  to  ko┼äczy;  w  przeciwnym
       wypadku drukuje `?' i powraca do trybu komend.  Wyja┼Ťnienie  ostatniego
       błędu jest drukowane po komendzie `h' (help).

       Próba   zakończenia   ed  lub  edycji  innego  pliku  przed  zapisaniem
       zmodyfikowanego bufora powoduje  b┼é─ůd.  Je┼Ťli  komenda  jest  wstawiona
       drugi raz, powiedzie si─Ö, lecz zmiany bufora b─Öd─ů utracone.

       ed  ko┼äczy  dzia┼éanie  z  zerem,  je┼Ťli  nie  by┼éo b┼é─Öd├│w. W przeciwnym
       wypadku z warto┼Ťci─ů >0.

                               10 listopada 1994                         ED(1)