Provided by: manpages-pl_20060617-1_all bug

NAZWA

       ln - tworzy dowiązania między plikami

SKŁADNIA

       ln [opcja]...  rdo [nazwa_dowizania]
       ln [opcja]...  rdo... katalog

OPIS

       Dokumentacja  niniejsza nie jest już utrzymywana i może być niedokładna
       lub niekompletna.  Autorytatywnym  źródłem  jest  obecnie  dokumentacja
       Texinfo.  Dostęp do niej uzyskasz wpisując w wierszu poleceń:
              pinfo ln
       lub
              info ln.

       Ta strona podręcznika opisuje polecenie ln w wersji GNU.

       ln  działa  podobnie  do  cp  - poza tym iż, cp tworzy niezależną kopię
       pliku zaś ln jedynie dowiązanie.

       "Dowiązanie twarde" (hard link) jest  inną  nazwą  istniejącego  pliku.
       Dowiązanie  i  oryginalna  nazwa  są  w pełni równoprawne. (Technicznie
       rzecz biorąc, posiadają ten  sam  i-węzeł,  zaś  i-węzeł  zawiera  całą
       informację  o  pliku  -  faktycznie nie jest błędem stwierdzenie, iż i-
       węzeł *jest* plikiem.)  W ten sposób plik może występować  pod  wieloma
       równoważnymi nazwami - wskazującymi na te same dane. Usunięcie jednej z
       tych nazw przez rm  nie  powoduje  jeszcze  usunięcia  pliku.  Jest  on
       usuwany dopiero z chwilą usunięcia ostatniej nazwy.
       We  wszystkich  istniejących implementacjach nie można tworzyć twardych
       dowiązań do katalogów, a dowiązania twarde nie mogą przekraczać  granic
       systemów  plików.   (Ograniczenia  te  nie  są  jednak  narzucone przez
       POSIX.)

       "Dowiązania symboliczne" (symbolic link, symlink), z drugiej strony, są
       specjalnym  typem  plików  (nie  obsługiwanym  przez wszystkie jądra; w
       szczególności system V release  3  i  starsze  nie  posiadają  dowiązań
       symbolicznych),  w  którym  plik dowiązania faktycznie wskazuje na inny
       plik (przez nazwę). Dla większości operacji (otwarcie, odczyt, zapis  i
       tak  dalej)  otrzymujących  jako  argument dowiązanie symboliczne jądro
       automatycznie "odwskaźnikowuje"  dowiązanie  i  działa  na  samym  celu
       dowiązania.  Przy niektórych (np. usuwanie) działa na samym dowiązaniu,
       nie zaś na celu przez nie wskazywanym.

       Jeśli podano tylko jeden argument  -  nazwę  pliku,  to  ln  utworzy  w
       bieżącym   katalogu   dowiązanie   do  niego  mające  taką  samą  nazwę
       (oczywiście nie można w ten  sposób  utworzyć  dowiązania  do  pliku  w
       bieżącym katalogu).
       Jeśli  podano  dwa  argumenty  typu  plik,  to  drugi  z  nich zostanie
       utworzony jako dowiązanie do pierwszego.
       Jeśli ostatni  z  argumentów  określa  istniejący  katalog,  to  w  tym
       katalogu   zostaną   utworzone   dowiązania  do  plików  podanych  jako
       poprzednie  argumenty.   (Patrz  jednak  opis  opcji   --no-deference).
       Dowiązania  te  będą  mieć  takie  nazwy,  jak pliki źródłowe.  Podanie
       więcej niż dwu argumentów, z których ostatni nie jest  katalogiem  jest
       błędem.
       Domyślnie  ln  tworzy  dowiązania  twarde  (hard links). Przy tworzeniu
       dowiązań  twardych  każde  rdo  (plik,  do  którego  tworzymy   nowe
       dowiązanie)  musi  istnieć.  Bez opcji -f lub -i polecenie ln nie usuwa
       istniejącego pliku.  Do zmiany nazwy istniejących  plików  służy  opcja
       --backup.

OPCJE

       -b [metoda], --backup[=metoda]
              Tworzy  kopie  zapasowe  istniejących  plików docelowych. Zobacz
              opis opcji -V oraz sekcja `Opcje kopii zapasowych' w podręczniku
              fileutils(1).

       -d, -F, --directory
              Pozwala  użytkownikowi  uprzywilejowanemu  (root)  na  tworzenie
              dowiązań twardych (hardlinks) do katalogów.

       -f, --force
              Usuwa istniejące pliki docelowe.

       -i, --interactive
              Pyta czy nadpisywać istniejące pliki docelowe.

       -n, --no-dereference
              Gdy  podany  cel  jest  dowiązaniem  symbolicznym  do  katalogu,
              próbuje  zamienić to dowiązanie symboliczne zamiast tworzyć plik
              w katalogu, na który ono wskazuje.
              Gdy cel jest nazwą  rzeczywistego  katalogu  (a  nie  dowiązania
              symbolicznego),  nie  ma  żadnych dwuznaczności. Dowiązanie jest
              tworzone  w  tym  katalogu.  Jeśli  jednak   podany   cel   jest
              symbolicznym  dowiązaniem  do  katalogu, to istnieją dwa sposoby
              potraktowania żądania użytkownika. ln może potraktować cel  tak,
              jakby  był  zwykłym  katalogiem (na który wskazuje dowiązanie) i
              utworzyć w nim żądane dowiązanie. Z drugiej strony, cel może być
              postrzegany  jako  nie-katalog  -- dowiązanie symboliczne samo w
              sobie.  W tym przypadku ln musi usunąć lub utworzyć  kopię  tego
              dowiązania   przed   utworzeniem  nowego  dowiązania.  Domyślnym
              sposobem działania jest traktowanie  celu  będącego  dowiązaniem
              symbolicznym  do katalogu tak jak katalogu. Przy użyciu opcji -n
              będzie on traktowany jak dowiązanie.

       -s, --symbolic
              Tworzy dowiązania symboliczne  zamiast  dowiązań  twardych.   Ta
              opcja  wypisuje  błąd  na  systemach  nie obsługujących dowiązań
              symbolicznych.

       -S przyr_kopii, --suffix=przyr_kopii
              Dodaje przyrostek  przyr_kopii  do  nazwy  każdego  pliku  kopii
              zapasowej wykonanego przy pomocy -b. Jeśli opcja ta nie zostanie
              podana,  to  użyta  zostanie  wartość   zmiennej   środowiskowej
              SIMPLE_BACKUP_SUFFIX.  Jeśli  ona również nie jest określona, to
              użyty zostanie domyślny znak `~', jak w Emacsie.

       --target-directory=katalog
              Określa katalog docelowy. Zobacz  sekcja  `Katalog  docelowy'  w
              fileutils(1).

       -v, --verbose
              Przed  utworzeniem  dowiązania  do  każdego  pliku wypisuje jego
              nazwę.

       -V metoda, --version-control=metoda
              Zmienia typ kopii zapasowych wykonywanych przy pomocy -b.  Jeśli
              opcja ta nie zostanie podana, to użyta zostanie wartość zmiennej
              środowiskowej VERSION_CONTROL. Jeśli  nie  zdefiniowano  również
              VERSION_CONTROL  to użyta zostanie domyślny typ kopii zapasowej:
              `existing'.

              Opcja ta odpowiada zmiennej `version-control' Emacsa: używane są
              te  same  wartości  dla  typu  kopii.  Rozpoznają także bardziej
              opisowe synonimy.  Prawidłowe wartości to  (unikalne  skróty  są
              dopuszczalne):

              t, numbered
                     Zawsze tworzy numerowane kopie zapasowe.

              nil, existing
                     Tworzy  numerowane  kopie  zapasowe  plików, które już je
                     mają, zwykłe kopie dla reszty.

              never, simple
                     Robi  zawsze  zwykłe  kopie  zapasowe  (uzyskiwane  przez
                     dodanie przyrostka wg opcji -S).

       --help Wyświetla informację o stosowaniu programu i dostępnych opcjach,
              kończy działanie.

       --version
              Wyświetla numer wersji programu i kończy działanie.

PRZYKŁADY

           ln -s /jakas/nazwa
       tworzy dowiązanie ./nazwa wskazujące na /jakas/nazwa

           ln -s /jakas/nazwa mojanazwa
       tworzy dowiązanie ./mojanazwa wskazujące na /jakas/nazwa

           ln -s a b ..
       tworzy dowiązania ../a i ../b wskazujące na ./a i ./b

AUTOR

       Napisane przez Mike'a Parkera i Davida MacKenzie.

ZGŁASZANIE BŁĘDÓW

       Błędy proszę zgłaszać, w jęz. ang., do <bug-fileutils@gnu.org>.

COPYRIGHT

       Copyright (C) 1999 Free Software Foundation, Inc.
       This is free software; see the source for copying conditions.  There is
       NO  warranty;  not even for MERCHANTABILITY or FITNESS FOR A PARTICULAR
       PURPOSE.

ZOBACZ TAKŻE

       cp(1), mv(1), rm(1), fileutils(1).

OD TŁUMACZA

       Zaktualizowano  i  poszerzono  wg  dokumentacji  Texinfo  dla  narzędzi
       plikowych GNU wersji 4.01.