Provided by:
manpages-pl_20060617-1_all 
NAZWA
pr - skonwertuj pliki tekstowe do drukowania
SKŁADNIA
pr [opcja...] [plik...]
OPIS
Dokumentacja niniejsza nie jest już utrzymywana i może być niedokładna
lub niekompletna. Autorytatywnym źródłem jest obecnie dokumentacja
Texinfo. Dostęp do niej uzyskasz wpisując w wierszu poleceń:
pinfo pr
lub
info pr.
Ta strona podręcznika opisuje polecenie pr w wersji GNU.
pr wypisuje na standardowe wyjście zawartość plików tekstowych podanych
w linii poleceń, dzieląc ją na strony i opcjonalnie w formacie
wielokolumnowym. Pliki mogą być scalane, wypisywane wszystkie
równocześnie, po jednym w kolumnie. Jeśli nie podano żadnych plików,
albo napotkano nazwę pliku '-', to czytane jest standardowe wejście.
Domyślnie, na każdej stronie wypisywany jest 5-linijkowy nagłówek: dwie
puste linie, linia z datą, nazwą pliku i numerem strony i dwie kolejne
puste linie. Tworzona jest też złożona z 5 linii stopka. Przy opcji -F
tworzony jest nagłówek 3-linijkowy: początkowe dwie puste linie są
pomijane, nie jest używana stopka. Domyślna długość strony w obu
przypadkach wynosi 66 linii. Linia tekstu z nagłówkiem zajmuje całą
szerokość strony i ma postać `yyyy-mm-dd HH:MM łańcuch Page nnnn'.
Łańcuch nagłówka jest centrowany.
Znaki wysuwu strony (FF) w wejściu powodują łamanie strony w wyniku.
Powtórzone znaki zmiany strony dają puste strony.
Kolumny tekstu mają jednakową szerokość, rozdzielone są opcjonalnym
łańcuchem (domyślnie spacją). Przy tworzeniu wyjścia wielokolumnowego,
linie będą zawsze obcinane do zadanej szerokości strony (PAGE_WIDTH),
domyślnie 72, chyba że zostanie użyta opcja -J. Przy wyniku
jednokolumnowym domyślnie nie zachodzi obcinanie linii. W tym przypadku
do ucięcia linii należy użyć opcji -W.
Od wersji 1.22i:
Niektóre opcje podawane małymi literami (-s, -w) zostały
przedefiniowane w celu uzyskania lepszej zgodności z POSIX. Wyjście
uzyskiwane z niektórych opcji zostało przystosowane do innych UNIX-ów.
Należy się pogodzić z naruszeniem zgodności wstecznej.
Wprowadzono nieco nowych opcji podawanych dużymi literami (-J, -S, -W),
służących do wyłączania nieoczekiwanych kolizji opcji podawanych małymi
literami. Opcja -N i drugi argument ostatnia opcji +pierwsza oferują
większą elastyczność. Precyzyjna obsługa ustawień zmiany strony w
plikach wejściowych wymaga opcji -T.
Opcje o dużych literach mają przewagę nad opcjami wyrażanymi małymi
literami.
Niektóre z argumentów opcji (porównaj -s, -S, -e, -i, -n) nie mogą być
podawane odsunięte od poprzedzającej je litery opcji (już ustanowiono w
specyfikacji POSIX).
OPCJE
+pierwsza[:ostatnia], --pages=pierwsza[:ostatnia]
Zaczyna wypisywanie od pierwszej i kończy na ostatniej stronie.
Pominięcie wskazania :ostatniej strony oznacza do końca pliku.
Przy szacowaniu liczby pomijanych stron każdy znak wysuwu strony
w pliku wejściowym daje nową stronę. Numeracja stron z opcją
+pierwsza i bez niej jest identyczna. Domyślnie, numerowanie
rozpoczyna się od pierwszej strony pliku wejściowego (a nie
pierwszej strony wynikowej). Numerowanie linii można zmienić
opcją -N.
-kolumn, --columns=kolumn
Dla każdego pliku tworzy zadaną ilość kolumn wyjścia (domyślnie
1) i wypełnia je pionowo, chyba że użyto opcji -a. Szerokość
kolumny jest automatycznie zmniejszana wraz ze wzrostem liczby
kolumn, chyba że użyto równocześnie opcji -W/-w do zmiany
szerokości strony. Opcja ta może spowodować obcięcie niektórych
linii. Na każdej stronie wyrównywana jest liczba linii w
kolumnach. Dla wyjścia wielokolumnowego włączone są opcje -e i
-i. Przy połączeniu z opcją -J wyrównywanie kolumn i ucinanie
linii są wyłączane. Linie pełnej długości są łączone w formacie
pól swobodnych a opcją -S można wyznaczyć separatory pól. Opcja
-kolumn nie może być stosowana z opcją -m.
-a, --across
Dla każdego pliku, wypisuje kolumny w poprzek, nie w dół. Musi
być podana opcja -kolumn z liczbą kolumn większą od 1. Jeżeli
linia jest zbyt długa, by zmieścić się w kolumnie, to jest
obcinana.
-c, --show-control-chars
Wypusje znaki kontrolne używając notacji z daszkiem (np. '^G'),
zaś inne niedrukowalne znaki w notacji ósemkowej z odwrotnym
ukośnikiem. Domyślnie znaki niedrukowalne nie są zmieniane.
-d, --double-space
Używa podwójnych odstępów [między liniami] w wyniku.
-e[znak-tab-wej[szer-tab-wej]]
--expand-tabs[=znak-tab-wej[szer-tab-wej]]
Rozwija tabulacje na spacje w wejściu. Opcjonalny argument
znak-tab-wej to wejściowy znak tabulacji, domyślnie TAB. Drugi
opcjonalny argument szer-tab-wej to szerokość znaków tabulacji w
wejściu, domyślnie 8.
-F, -f, --form-feed
Używa znaku końca strony, a nie znaków nowej linii, do
rozdzielania stron wynikowych. Domyślna długość strony (66
linii) nie jest zmieniana, ale liczba linii tekstu na stronie
zmienia się z domyślnych 56 na 63.
-h nagwek, --header=nagwek
Zastępuje nazwę pliku w nagłówku wypośrodkowanym łańcuchem
nagwek. Może wystąpić ucięcie lewej strony (zaznaczone przez
'*'), jeśli cała linia nagłówka `yyyy-mm-dd HH:MM nagłówek Page
nnnn' będzie większa niż szerokość strony. -h daje w wyniku
pustą linię nagłówka. Proszę nie używać -h"". Odstęp pomiędzy
-h a argumentem jest zawsze konieczny.
-i[znak-tab-wyj[szer-tab-wyj]]
--output-tabs[=znak-tab-wyj[szer-tab-wyj]]
Zastępuje spacje tabulacjami w wyjściu. Opcjonalny argument
znak-tab-wyj to wyjściowy znak tabulacji, domyślnie TAB. Drugi
opcjonalny argument szer-tab-wyj to szerokość znaków tabulacji w
wyjściu, domyślnie 8.
-J, --join-lines
Łączy linie pełnej długości. Używane razem z opcjami dotyczącymi
kolumn -kolumn, -a -kolumn lub -m. Wyłącza ucinanie linii przez
-W/-w. Nie jest wykonywane wyrównywanie kolumn. Można używać w
połączeniu z -S[acuch]. Opcję -J wprowadzono (razem z -W i
-S) w celu rozplątania starych (zgodnych z POSIX) opcji -w i -s
z powyższymi trzema opcjami kolumnowymi.
-l dug-strony, --length=dug-strony
Ustawia długość strony na dug-strony linii, łącznie z liniami
nagłówka i stopki. Wartość domyślna to 66. Jeśli dug-strony
jest mniejsza lub równa 10 (zaś <=3 z -F), pomijane są nagłówki
i stopki oraz usuwane są wszystkie ustawienia zmiany strony z
plików wejściowych, tak jak gdyby została podana opcja -T.
-m, --merge
Scala i wypisuje wszystkie pliki równolegle, jeden w każdej
kolumnie. Jeśli linia nie mieści się w kolumnie, to jest
ucinana, chyba że podano opcję -J. Można wykorzystać
-S[acuch]. Puste strony niektórych plików (ustawione zmiany
strony) dają w wyniku puste kolumny, nadal oznakowane acuchem.
Wynikiem jest ciągła numeracja linii i oznakowanie kolumn w
całym scalonym pliku. Całkiem puste połączone strony nie mają
ani separatorów ani numerów linii. Domyślny nagłówek zmieniany
jest na `yyyy-mm-dd HH:MM <odstępy> Page nnnn'. Do wypełnienia
środkowej, pustej jego części można użyć opcji -h nagwek.
-n[sep-liczb[cyfry]]
--number-lines=[sep-liczb[cyfry]]
Powoduje poprzedzanie wyniku numerami linii. Opcjonalny
argument cyfry to liczba cyfr na numer linii, domyślnie 5. Przy
wyjściu wielokolumnowym numer zajmuje pierwsze cyfr pozycji
każdej kolumny tekstu. W wyjściu jednokolumnowym oraz przy
scalonych plikach (-m) numer poprzedza każdą linię. Domyślnie
numeracja linii rozpoczyna się od pierwszej linii pliku
wejściowego (nie od pierwszej linii wynikowej, porównaj opcje
--page i -N). Opcjonalny argument sep-liczb to znak, który
należy wypisać po każdym numerze, dla oddzielenia go od
następującego po nim tekstu, domyślnie tabulacja. Ściśle mówiąc,
znak tabulacji jest zawsze wpisywany tylko w wyjściu
jednokolumnowym. Szerokość tabulacji zmienia się w zależności od
jej pozycji, np. zależnie od lewego marginesu określonego przez
opcję -o. Przy wyjściu wielokolumnowym priorytetem jest 'równa
szerokość kolumn wynikowych' (specyfikacja POSIX). Szerokość
tabulacji ustalana jest na wartość z pierwszej kolumny i nie
zmienia się z różnymi wartościami lewego marginesu. Znaczy to,
że zamiast sep-liczb=TAB wypisywana jest zawsze stała liczba
spacji. Tabularyzacja zależy od pozycji w wyjściu.
-N nr-linii, --first-line-number=nr-linii
Rozpoczyna numerację linii od nr-linii dla pierwszej linii na
pierwszej stronie wynikowej (przeważnie nie jest to pierwsza
linia pliku wejściowego).
-o lewy-marg, --indent=lewy-marg
Wysuwa każdą linię o margines szeroki na lewy-marg spacji
(domyślnie zero). Całkowita szerokość strony to owo wcięcie
plus szerokość strony ustawiona opcją -W/-w. Przy numerowanym
wyjściu jednokolumnowym (por.opcja -n) może pojawić się
ograniczony nadmiar.
-r, --no-file-warnings
Nie wypisuje komunikatu ostrzegawczego kiedy nie można otworzyć
pliku będącego argumentem. Nieudane otwarcie pliku ciągle
jednak ustawia kod zakończenia na niezerowy.
-s[sep], --separator[=sep]
Oddziela kolumny pojedynczym znakiem sep. Domyślnie, bez opcji
-w jest to tabulacja, z opcją -w 'brak znaku'. Bez -s domyślnym
separatorem jest spacja.Opcja ta wyłącza obcinanie linii we
wszystkich trzech opcjach dotyczących kolumn ( -kolumn, -a
-kolumn, -m), chyba że jawnie włączone jest -w. Jest to zgodne z
regulacjami POSIX.
-S[acuch], --sep-string[=acuch]
`-S[STRING]' `--sep-string[=STRING]' Oddziela kolumny łańcuchem
acuch. Opcja ta, w odróżnieniu od -s nie ma wpływu na
działanie -W/-w. Nie wpływa na obcinanie linii czy wyrównywanie
kolumn. Jeśli -S nie jest ustawiona a posłużono się -J, to użyty
zostanie domyślny separator, tabulacja. Jeśli żadna z nich nie
jest ustawiona to separatorem jest spacja (tak samo jak przy -S"
"). Podanie -S bez acucha jest równoważne -S"". Zauważ, że w
niektórych z jednoliterowych opcji polecenia pr odpowiedni
argument musi wystąpić bezpośrednio po nazwie opcji. Nie można
używać rozdzielających spacji. -S/-s to jeden z takich
przypadków. Proszę nie używać -S" łańcuch". Tego wymaga POSIX.
-t, --omit-header
Nie wypisuje nagłówka i stopki znajdujących się zwykle na każdej
stronie, i nie wypełnia dołów strony (linami pustymi lub znakami
nowej strony). Nie jest tworzona struktura strony, ale
ustawienia zmian strony z plików wejściowych są zachowywane. Nie
jest zmieniane predefiniowane stronicowanie. -t lub -T mogą być
przydatne z innymi opcjami, np. -t -e4 rozwija znaki tabulacji
pliku wejściowego do 4 spacji, ale nie wykonuje innych zmian.
Użycie -t przesłania opcję -h.
-T, --omit-pagination
Nie wypisuje nagłówka i stopki. Oprócz tego ignoruje wszystkie
zmiany strony ustawiane w plikach wejściowych.
-v, --show-nonprinting
Wypisuje znaki niedrukowalne w notacji ósemkowej z odwrotnym
ukośnikiem.
-w szer-strony, --width=szer-strony
Ustawia szerokość strony na szer-strony znaków -- tylko dla
wyjścia wielokolumnowego. Wartość domyślna to 72. -s[sep]
wyłącza domyślną szerokość strony, obcinanie linii i
wyrównywanie kolumn. Linie pełnej długości są scalane, bez
względu na ustawienia opcji kolumn. Możliwe jest nieustawienie
szerokości strony przy wyjściu jednokolumnowym. Zgodne z
regulacjami POSIX.
-W szer-strony, --page-width=szer-strony
Ustawia szerokość strony na szer-strony znaków (domyślnie 72).
Obowiązuje zarówno z opcjami kolumnowymi jak i bez nich. Linie
tekstu są obcinane, chyba że podano -J. Łącznie z jedną z trzech
opcji dotyczących kolumn ( -kolumn, -a -kolumn, -m) zawsze
stosowane jest wyrównywanie kolumn. Opcje separatora -S czy -s
nie mają wpływu na -W. Jeżeli nie użyto ani tej opcji ani
żadnej z opcji kolumnowych, to nie jest stosowane żadne
obcinanie linii (zdefiniowane w celu utrzymania zgodności
wstecznej i spełniania najczęstszych zadań). Jest to równoważne
ustawieniu -W 72 -J. Zarówno z opcją -W, jak i bez niej,
nagłówek jest zawsze obcinany dla uniknięcia nadmiaru.
--help Wyświetla informację o stosowaniu programu i dostępnych opcjach,
kończy pracę.
--version
Wyświetla numer wersji programu i kończy pracę.
ZGŁASZANIE BŁĘDÓW
Błędy proszę zgłaszać, w jęz. ang., do <bug-textutils@gnu.org>.
COPYRIGHT
Copyright (C) 1999 Free Software Foundation, Inc.
This is free software; see the source for copying conditions. There is
NO warranty; not even for MERCHANTABILITY or FITNESS FOR A PARTICULAR
PURPOSE.
ZOBACZ TAKŻE
fmt(1), fold(1), textutils(1).
OD TŁUMACZA
Zaktualizowano i poszerzono wg dokumentacji Texinfo dla narzędzi
tekstowych GNU wersji 2.0.