Provided by: manpages-pl_20060617-1_all bug

NAZWA

       screen - menedżer ekranu z emulacją VT100/ANSI

SKŁADNIA

       screen [-opcje] [komenda [argumenty]]
       screen -r [[pid.]tty[.host]]
       screen -r wacicielsesji/[[pid.]tty[.host]]

OPIS

       Screen  jest  pełnoekranowym  menedżerem  okien,  który dzieli fizyczny
       terminal między kilkoma procesami  (zwykle  interaktywnymi  powłokami).
       Każdy  z wirtualnych terminali daje funkcjonalność terminala DEC VT100,
       a dodatkowo również pewne funkcje  sterujące  ze  standardów  ISO  6492
       (ECMA  48,  ANSI  X3.64)  oraz ISO 2022 (np. wstaw/usuń linię i obsługę
       wielu zestawów znaków).  Dla  każdego  wirtualnego  terminala  istnieje
       bufor przewijania oraz mechanizm wycinania i wklejania, który umożliwia
       przenoszenie obszarów tekstów między oknami.

       W momencie, gdy  screen  jest  wywoływany,  tworzy  pojedyncze  okno  z
       powłoką  (lub  z  podaną komendą), a następnie znika z drogi, abyś mógł
       używać programu w normalny sposób.  W dowolnej chwili  możesz  utworzyć
       nowe  pełnoekranowe  okna  z  innymi  programami (również z dodatkowymi
       powłokami),  zabić  istniejące  okna,  zobaczyć  listę  okien,  włączyć
       raportowanie  wyjścia,  wklejać  między  nimi  tekst,  oglądać historię
       przewijania,  przełączać  się  między  oknami,  itd.   Wszystkie   okna
       uruchamiają   swoje   programy  zupełnie  niezależnie  od  pozostałych.
       Programy pracują również wtedy, gdy ich okna są  niewidoczne,  a  nawet
       wtedy,  gdy  cała sesja screen jest odłączona od terminala użytkownika.
       Gdy program się  kończy,  screen  (domyślnie)  zabija  okno,  które  go
       zawierało.   Jeśli  okno  to  było  na  pierwszym  planie,  wyświetlacz
       przełącza się na okno  poprzednie;  jeśli  żadne  już  nie  pozostanie,
       screen kończy działanie.

       Wszystko  co  wstukasz,  jest  przesyłane  do  programu  pracującego  w
       bieżącym oknie. Wyjątkiem jest jedna sekwencja, która jest  używana  do
       inicjalizacji   komendy   menedżera   okien.  Domyślnie  każda  komenda
       rozpoczyna  się  od  control-a  (dalej  skracane  do  C-a),  po  którym
       występuje  drugi  klawisz.   Znak  komendy i inne powiązania mogą być w
       pełni dostosowywane do twoich  potrzeb,  choć  mogą  być  zawsze  tylko
       dwuznakowe.

       Screen  nie  rozumie  przedrostka  "C-",  oznaczającego  control.  Jako
       argumenty do np. komendy escape lub  opcji  -e  używaj  proszę  notacji
       daszkowej  ("^A"  zamiast  "C-a")  .   Screen  drukuje  znaki sterujące
       (złożone z Ctrl) również w notacji daszkowej.

       Standardowym sposobem utworzenia nowego okna jest  wstukanie  "C-a  c".
       Tworzy  to  nowe  okno  z  powłoką  i przełącza się na nie natychmiast,
       niezależnie od stanu procesu z bieżącego okna. Podobnie  można  tworzyć
       nowe  okno  z  własną  komendą.  Trzeba  najpierw  powiązać  komendę  z
       klawiszem (w twoim pliku .screenrc, lub  w  linii  komend  "C-a  :")  a
       następnie  użyć  jej zupełnie tak, jak komendy "C-a c".  Poza tym, nowe
       okna można tworzyć również z pomocą komend w rodzaju:

              screen emacs prog.c

       spod znaku zachęty powłoki z poprzednio utworzonego okna. Nie spowoduje
       to  uruchomienia  kolejnej  kopii screen, lecz przekaże nazwę komendy i
       jej argumenty menedżerowi okien (określonemu w  zmiennej  środowiskowej
       $STY),  który  użyje  jej do utworzenia nowego okna.  Powyższy przykład
       uruchomiłby edytor emacs (edytujący prog.c) i przełączył  się  do  jego
       okna.

       Jeśli  "/var/run/utmp"  jest  zapisywalny  przez screen, to dla każdego
       okna zostanie zapisany  odpowiedni  rekord,  który  będzie  usuwany  po
       zakończeniu pracy okna.  Jest to przydatne do pracy z "talk", "script",
       "shutdown",  "rsend",  "sccs"  i  innymi  podobnymi  programami,  które
       używają  pliku  utmp  do  określenia,  kim  jesteś.  Dopóki screen jest
       aktywny na twoim terminalu, własny rekord  terminala  jest   usuwany  z
       pliku utmp. Zobacz też "C-a L".

PODSTAWY

       Zanim  zaczniesz  używać  screen  musisz  upewnić  się,  że  prawidłowo
       wybrałeś sobie rodzaj terminala,  podobnie  zresztą,  jak  dla  każdego
       innego  programu  termcap/terminfo.  (Możesz tego dokonać, używając np.
       tset(1).)

       Jeśli jesteś niecierpliwy i chcesz  rozpocząć  pracę  bez  szczególnego
       wczytywania się w instrukcję, powinieneś zapamiętać jedną komendę: "C-a
       ?".  Wpisanie tych dwóch znaków spowoduje wyświetlenie listy dostępnych
       komend screen oraz ich powiązania. Każdy klawisz jest omówiony w sekcji
       "DOMYŚLNE  WIĄZANIA  KLAWISZY".  Sekcja  podręcznika   "DOSTOSOWYWANIE"
       zajmuje się zawartością twojego .screenrc.

       Jeśli twój terminal jest "prawdziwym" terminalem auto-marginesowym (nie
       pozwala ostatniej pozycji ekranu na bycie poprawionej bez  przewinięcia
       ekranu),  możesz  rozważyć  użycie wersji terminala, która ma wyłączone
       automatyczne marginesy. Zapewni to  właściwe  i  optymalne  odświeżanie
       ekranu  we  wszystkich przypadkach. Większość dzisiejszych terminali ma
       "magiczne" marginesy (automatyczne  marginesy  plus  używalna  ostatnia
       kolumna).  Jest to typ w stylu VT100 i jest doskonale przystosowany dla
       screen.   Jeśli  wszystko  co  masz  to   "prawdziwy"   automarginesowy
       terminal,  screen  będzie  w  stanie go wykorzystać, jednak odświeżenie
       znaku wstawionego na ostatnią pozycję ekranu może nie  być  możliwe  do
       czasu  przewinięcia ekranu, lub przesunięcia znaku do innej bezpiecznej
       pozycji. Opóźnienie to  może  być  skrócone  przy  użyciu  terminala  z
       właściwością wstawiania znaków (insert-character).

OPCJE LINII KOMEND

       Screen ma następujące opcje linii komend:

       -a   włącz  wszystkie  właściwości  (z  pewnymi  wyjątkami) w termcapie
            każdego  okna,  nawet  jeśli  screen  musi  przerysowywać   części
            wyświetlacza aby zaimplementować daną funkcję.

       -A   Dostosuj   rozmiary   wszystkich   okien   do  rozmiaru  bieżącego
            terminala.  Domyślnie, screen  próbuje  odtworzyć  stare  rozmiary
            swojego okna podczas podwieszania pod terminale zmiennej wielkości
            (te z "WS" w swoim opisie, np.  suncmd lub jakiś xterm).

       -c plik
            przesłoń domyślny  plik  konfiguracyjny  "$HOME/.screenrc"  plikem
            plik.

       -d|-D [pid.tty.host]
            nie  uruchamia  screen, lecz odłącza pracującą gdzie indziej sesję
            screen.  Ma to taki sam efekt jak wpisanie  "C-a  d"  z  terminala
            sterującego  screen'a.  -D jest odpowiednikiem klawisza odłączenia
            zasilania  (power  detach).   Jeśli  żadna  sesja  nie  może   być
            odłączona,  opcja  ta  jest ignorowana. W połączeniu z -r/-R można
            osiągnąć ciekawsze efekty:

       -d -r   Podłącz  na  nowo  (reattach)  sesję,  a  jeśli  to  konieczne,
               najpierw ją odłącz.

       -d -R   Podłącz  na  nowo  sesję,  a  jeśli  to  konieczne, najpierw ją
               odłącz, lub nawet utwórz.

       -d -RR  Podłącz na nowo sesję, a jeśli  to  konieczne,  odłącz  ją  lub
               utwórz.  Użyj  pierwszej sesji jeśli dostępnych jest więcej niż
               jedna.

       -D -r   Podłącz na nowo sesję, a jeśli to konieczne, najpierw odłącz  i
               wyloguj się zdalnie.

       -D -R   Podłącz  tu  i teraz. Znaczy to: jeśli sesja działa, to podłącz
               na nowo. Jeśli to konieczne,  najpierw  odłącz  i  zdalnie  się
               wyloguj.   Jeśli   nie   działała,   utwórz   ją  i  poinformuj
               użytkownika. Jest to ulubiony sposób autora.

       -D -RR  Podłącz tu i teraz. Cokolwiek to znaczy, po prostu to zrób.

            Uwaga: Zawsze jest  dobrym  pomysłem  sprawdzenie  statusu  twoich
            sesji z pomocą "screen -list".

       -e xy
            określa,  że  znak  komendy to x, a znak generujący literalny znak
            komendy to y. Domyślnym ustawieniem jest "C-a" i `a', co może  być
            przekazane  jako "-e^Aa".  Podczas tworzenia sesji screen opcja ta
            ustawia  domyślny  znak  komendy.  W  sesji   wieloużytkownikowej,
            wszyscy dodani użytkownicy rozpoczną z tym znakiem komendy. Jednak
            podczas podłączenia do już działającej  sesji,  opcja  ta  zmienia
            tylko  znak komendy podłączającego się użytkownika.  Opcja ta jest
            równoważna odpowiednio komendom "defescape" lub "escape".

       -f, -fn, i -fa
            włącza lub wyłącza albo wchodzi w "automatyczny tryb przełączania"
            kontroli przepływu. Może to być też zdefiniowane poprzez "defflow"
            w pliku .screenrc.

       -h num
            Ustawia bufor przewijania historii na num linii.

       -i   powoduje, że klawisz przerwania (zwykle C-c) przerywa wyświetlanie
            natychmiast  gdy włączona jest kontrola przepływu.  Zobacz komendę
            "defflow" z .screenrc dla szczegółów.  Używanie tej opcji nie jest
            zalecane.

       -l i -ln
            włącza/wyłącza  tryb zgłoszeniowy (dla odświeżania /var/run/utmp).
            Można  to  zdefiniować  też  poprzez  komendę   "deflogin"   pliku
            .screenrc.

       -ls i -list
            nie   uruchamia   sesji   screen,  lecz  drukuje  listę  łańcuchów
            pid.tty.host określających twoje sesje  screen.   Sesje  oznaczone
            jako  `detached'  (odłączone)  mogą być wznowione z pomocą "screen
            -r". Te, zaznaczone jako `attached' (podłączone) działają  i  mają
            terminal     sterujący.    Jeśli    sesja    działa    w    trybie
            wieloużytkownikowym, jest zaznaczona jako `multi'. Sesje oznaczone
            jako  `unreachable'  (nieosiągalne)  żyją  albo na innych hostach,
            albo są `martwe'.  Sesja nieosiągalna jest uważana za martwą jeśli
            jej  nazwa  odpowiada  albo  nazwie hosta lokalnego, albo podanemu
            parametrowi. Zobacz flagę -r  dla  opisu  konstruowania  porównań.
            Sesje  zaznaczone  jako  `dead' (martwe), powinny być sprawdzane i
            usuwane.  Zapytaj administratora jeśli nie  jesteś  pewien.  Sesje
            usuwa się opcją -wipe.

       -L   mówi  screenowi  że  twój  automarginesowy terminal ma zapisywalną
            ostatnią pozycję  ekranu.   Możesz  to  ustawić  również  w  swoim
            .screenrc, podając `LP' w komendzie "termcap".

       -m   powoduje,  że  screen  ignoruje zmienną środowiskową $STY. "screen
            -m" wymusza tworzenie nowej sesji, niezależnie od tego, czy screen
            jest  wywołany  z wewnątrz innej sesji screen czy nie. Flaga ta ma
            specjalne znaczenie w połączeniu z opcją `-d':

       -m -d   Uruchom screen w trybie "odłączonym".  Tworzy  to  nową  sesję,
               lecz  nie  podłącza  do  niej.   Jest to przydatne dla skryptów
               startowych systemu.

       -m -D   To również uruchamia screen w  trybie  "odłączonym",  lecz  nie
               rozwidla  nowego  procesu.  Komenda kończy działanie gdy kończy
               się sesja.

       -O   wybiera bardziej optymalny tryb wyjściowy  dla  twojego  terminala
            niż  prawdziwy  VT100 (tyczy się tylko terminali automarginesowych
            bez `LP').  Może to być ustawione w twoim .screenrc przez  podanie
            `OP' w komendzie "termcap".

       -q   Powstrzymuje  drukowanie  komunikatów  o  błędach.  W połączeniu z
            "-ls", kod wyjścia jest następujący: 9 wskazuje katalog bez sesji.
            10  wskazuje katalog z pracującymi, lecz niepodłączalnymi sesjami.
            11 (lub więcej) wskazuje na jedną (lub więcej) nadających  się  do
            użycia  sesji.  W połączenie z "-r", kod wyjścia jest następujący:
            10 oznacza, że  nie  ma  sesji  do  wznowienia.  12  (lub  więcej)
            oznacza,  że  istnieją  2  (lub  więcej)  sesje do wznowienia i że
            powinieneś podać, którą wybrać. W innych wypadkach "-q"  nie  daje
            efektu.

       -r [pid.tty.host]
       -r wacicielsesji/[pid.tty.host]
            wznawia  odłączoną sesję screen.  Nie można podawać żadnych innych
            opcji  (poza  kombinacjami  z  -d/-D),  choć  może  być   wymagany
            opcjonalny  przedrostek  [pid.]tty.host (w celu rozróżnienia wielu
            odłączonych  sesji  screen).   Druga  postać   jest   używana   do
            podłączenia  do  sesji  screen innego użytkownika, który pracuje w
            trybie wieloużytkownikowym. Oznacza to, że screen powinien  szukać
            sesji w katalogu innego użytkownika. Wymaga to setuid-root.

       -R   próbuje  wznowić  pierwszą odłączoną sesję screen, którą znajdzie.
            Po sukcesie wszystkie  inne  opcje  linii  komend  są  ignorowane.
            Jeśli  żadna  z  odłączonych  sesji nie istnieje, uruchamiana jest
            nowa sesja z użyciem podanych opcji, zupełnie jakby -R nie zostało
            podane.   Opcja  ta  jest  ustawiana  domyślnie  gdy  screen  jest
            uruchamiany jako powłoka zgłoszeniowa.

       -s   ustawia domyślną powłokę na podany program. Normalnie używana jest
            wartość zmiennej środowiskowej $SHELL (lub "/bin/sh" jeśli jej nie
            zdefiniowano).  Może  to  być  też  zdefiniowane  poprzez  komendę
            "shell" pliku .screenrc.

       -S nazwasesji
            Podczas  tworzenia nowej sesji, opcja ta może być użyta do podania
            znaczącej nazwy sesji.  Nazwa  ta  identyfikuje  sesję  dla  akcji
            "screen  -list"  i  "screen  -r".  Podmienia  domyślny  przyrostek
            [tty.host].

       -t nazwa
            ustawia  tytuł  (a.k.a.)  dla  domyślnej  powłoki,  lub   podanego
            programu.  Zobacz też komendę "shelltitle" pliku .screenrc.

       -v   Wydrukuj numer wersji.

       -wipe [dopasowanie]
            robi  to  samo co "screen -ls", lecz usuwa sesje zamiast zaznaczać
            je jako martwe  ('dead').   Nieosiągalna  sesja  jest  uważana  za
            martwą,  jeśli  jej  nazwa  odpowiada  nazwie hosta lokalnego, lub
            jakiegoś jawnie podanego parametru. Zobacz opis flagi -r dla opisu
            konstruowania dopasowań.

       -x   Podłącz      do     nieodłączonej     sesji     screen.      (Tryb
            wielowyświetlaczowy).

DOMYŚLNE WIĄZANIA KLAWISZY

       Jak wspomniano, każda komenda screen składa  się  z  "C-a",  za  którym
       następuje  określony  znak.  Dla  wygody,  wszystkie  komendy, które są
       powiązane z małymi literami, powiązane  są  też  z  ich  odpowiednikami
       złożonymi  z Ctrl (z wyjątkiem "C-a a"; zobacz niżej); tak więc "C-a c"
       zarówno jak "C-a C-c" może  być  używany  do  utworzenia  okna.  Zobacz
       sekcję "DOSTOSOWYWANIE" dla opisu komendy.

       Następująca tablica pokazuje domyślne wiązania klawiszy:

       C-a '
       C-a "       (select)      Zapytaj  o  nazwę okna, do którego chcesz się
                                 przełączyć, lub o jego numer.

       C-a 0       (select 0)
        ...           ...
       C-a 9       (select 9)
       C-a -       (select -)    Przełącz na okno numer 0 -  9  lub  na  puste
                                 okno.

       C-a tab     (focus)       Przełącz  ogniskowanie  wejścia  na  następny
                                 region.

       C-a C-a     (other)       Włącz poprzednio wyświetlane  okno.   Zauważ,
                                 że  to połączenie jest równoważne dwukrotnemu
                                 wpisaniu znaku  komendy  (chyba  że  jest  to
                                 przesłonięte).  Na  przykład,  jeśli  używasz
                                 opcji "-e]x", ta komenda stanie się "]]".

       C-a a       (meta)        Wyślij znak komendy  (C-a)  do  okna.  Zobacz
                                 komendę escape.

       C-a A       (title)       Zezwól   użytkownikowi   ustawić   nazwę  dla
                                 bieżącego okna.

       C-a b
       C-a C-b     (break)       Wyślij do okna przerwanie (break).

       C-a B       (pow_break)   Otwórz  na  nowo  linię  terminala  i  wyślij
                                 przerwanie (break).

       C-a c
       C-a C-c     (screen)      Utwórz  nowe okno z powłoka i przełącz się na
                                 nie.

       C-a C       (clear)       Wyczyść ekran.

       C-a d
       C-a C-d     (detach)      Odłącz screen od tego terminala.

       C-a D D     (pow_detach)  Odłącz i się wyloguj.

       C-a f
       C-a C-f     (flow)        Włącz,   wyłącz,   lub   ustaw   automatyczny
                                 przepływ.

       C-a F       (fit)         Zmień rozmiar okna na obecny rozmiar regionu.

       C-a C-g     (vbell)       Włącza tryb wizualnego dzwonka screen'a.

       C-a h       (hardcopy)    Zapisz twardą kopię bieżącego okna  do  pliku
                                 "hardcopy.n".

       C-a H       (log)         Rozpoczyna/kończy raportowanie bieżącego okna
                                 do pliku "screenlog.n".

       C-a i
       C-a C-i     (info)        Pokaż informację o tym oknie.

       C-a k
       C-a C-k     (kill)        Zniszcz bieżące okno.

       C-a l
       C-a C-l     (redisplay)   Całkowicie odśwież bieżące okno.

       C-a L       (login)       Włącz slot zgłoszeniowy tego  okna.  Dostępne
                                 tylko  jeśli  screen  jest  skonfigurowany do
                                 odświeżania bazy utmp.

       C-a m
       C-a C-m     (lastmsg)     Powtórz  ostatnią  wiadomość,  wyświetloną  w
                                 linii komunikatów.

       C-a M       (monitor)     Włącza monitorowanie bieżącego okna.

       C-a space
       C-a n
       C-a C-n     (next)        Przełącz na następne okno.

       C-a N       (number)      Pokaż numer (i tytuł) bieżącego okna.

       C-a backspace
       C-a h
       C-a p
       C-a C-p     (prev)        Przełącz  na poprzednie okno (odwrotne do C-a
                                 n).

       C-a q
       C-a C-q     (xon)         Wyślij control-q do bieżącego okna.

       C-a Q       (only)        Skasuj wszystkie regiony poza bieżącym.

       C-a r
       C-a C-r     (wrap)        Włącz ustawienie zawijania linii  (line-wrap)
                                 bieżącego  okna (włącz automatyczne marginesy
                                 okna).

       C-a s
       C-a C-s     (xoff)        Wyślij do bieżącego okna control-s.

       C-a S       (split)       Podziel bieżący region na dwa nowe.

       C-a t
       C-a C-t     (time)        Pokaż informację systemową.

       C-a v       (version)     Wyświetl wersję i datę kompilacji.

       C-a C-v     (digraph)     Wstaw dwuznak.

       C-a w
       C-a C-w     (windows)     Pokaż listę okien.

       C-a W       (width)       Włącz 80/132 kolumny.

       C-a x
       C-a C-x     (lockscreen)  Zablokuj (lock) ten terminal.

       C-a X       (remove)      Zabij bieżący region.

       C-a z
       C-a C-z     (suspend)     Zwieś screen.  Twój  system  musi  obsługiwać
                                 kontrolę zadań w stylu BSD.

       C-a Z       (reset)       Zresetuj  terminal wirtualny na jego wartości
                                 "power-on".

       C-a .       (dumptermcap) Zapisz plik ".termcap".

       C-a ?       (help)        Pokaż wiązania klawiszowe.

       C-a C-\     (quit)        Zabij wszystkie okna i zakończ screen.

       C-a :       (colon)       Wejdź do trybu linii komend.

       C-a [
       C-a C-[
       C-a esc     (copy)        Wejdź w tryb kopiowania/przewijania.

       C-a ]       (paste .)     Zapisz zawartość bufora wklejania na  kolejkę
                                 standardowego wejścia bieżącego okna.

       C-a {
       C-a }       (history)     Kopiuj i wklej poprzednią linię (komend).

       C-a >       (writebuf)    Zapisz bufor wklejania do pliku.

       C-a <       (readbuf)     Wczytuje   plik  wymiany  screena  do  bufora
                                 wklejania.

       C-a =       (removebuf)   Usuwa plik, używany przez C-a < i C-a >.

       C-a ,       (license)     Pokazuje, skąd screen pochodzi, dokąd poszedł
                                 i dlaczego możesz go używać.

       C-a _       (silence)     Rozpoczyna/kończy   monitorowanie   bieżącego
                                 okna na nieaktywność.

       C-a *       (displays)    Pokaż listing wszystkich obecnie podłączonych
                                 wyświetlaczy.

DOSTOSOWYWANIE

       "Katalog  gniazd" (socket directory) domyślnie jest w $HOME/.screen lub
       zwyczajnie w /tmp/screens. Jeśli screen jest  zainstalowany  z  setuid-
       root,  to  administrator  powinien  skompilować  go  z odpowiednim (nie
       zamontowanym przez NFS) katalogiem gniazd.   Jeśli  screen  nie  działa
       jako  setuid-root,  użytkownik może podać dowolny katalog o prawach 700
       poprzez zmienną środowiskową $SCREENDIR.

       W  momencie,  gdy  screen  jest  uruchamiany,   wykonuje   on   komendy
       inicjalizacyjne  z  plików  "/etc/screenrc"  i  ".screenrc"  z katalogu
       domowego użytkownika. Są  to  "domyślne  wartości  programisty",  które
       można  przesłonić  w  następujące  sposoby:  dla znalezienia globalnego
       pliku screenrc, screen poszukuje  zmiennej  środowiskowej  $SYSSCREENRC
       (ta  właściwość  przesłaniania  może być wyłączona podczas kompilacji).
       Plik screenrc konkretnego użytkownika jest szukany w $SCREENRC, a potem
       w $HOME/.screenrc.  Opcja -c linii komend ma jeszcze większy priorytet.

       Komendy w tych plikach są używane do ustawiania opcji, wiązania funkcji
       do klawiszy i do automatycznego zestawiania jednego lub więcej okien na
       starcie twojej sesji screen.  Komendy są  wymieniane  jedna  na  linie;
       puste linie są ignorowane.  Argumenty komend są rozdzielane tabulacjami
       lub  spacjami  i  mogą  być  otaczane   pojedynczymi   lub   podwójnymi
       cudzysłowami.  Znak `#' zmienia resztę linii w komentarz, poza sytuacją
       gdy jest  cytowany.   Niezrozumiałe  linie  są  ignorowane  z  wydaniem
       ostrzeżenia.   Komendy   mogą   zawierać   odniesienia   do   zmiennych
       środowiskowych.  Składnia  jest  podobna  do  powłokowej   "$VAR"   lub
       "${VAR}".  Zauważ,  że  wprowadza  to  niekompatybilność  z poprzednimi
       wersjami screen, jako że teraz znak '$' musi być  chroniony  przez  '\'
       jeśli  nie chcemy dokonać podstawienia zmiennej. Łańcuch w pojedynczych
       cudzysłowach jest również chroniony od podstawienia zmiennych.

       Jako  przykłady  z  dystrybucją  screena  są  przekazywane  dwa   pliki
       konfiguracyjne:  "etc/screenrc"  i  "etc/etcscreenrc".   Zawierają  one
       wiele przydatnych przykładów różnych komend.

       Dostosowywanie można również wykonywać  'on-line'.  Aby  wejść  w  tryb
       komend, wciśnij `C-a :'. Zauważ, że komendy rozpoczynające się od "def"
       zmieniają wartości domyślne,  podczas  gdy  inne  zmieniają  ustawienia
       bieżące.

       Dostępne są następujące komendy:

       acladd nazwyuytkownikw [crypted-pw]
       addacl nazwyuytkownikw

       Umożliw    użytkownikom    pełny    dostęp   do   tej   sesji   screen.
       Nazwyuytkownikw  mogą  być  jednym  użytkownikiem,  lub   rozdzieloną
       przecinkami listą użytkowników. Opcja ta umożliwia podłączenie do sesji
       screen i wykonuje równoważnik  `aclchg  nazwyuytkownikw  +rwx  "#?"'.
       Aby  dodać  użytkownika  o  ograniczonym  dostępie, użyj niżej opisanej
       komendy `aclchg'. Jeśli  podany  jest  opcjonalny  drugi  parametr,  to
       powinno  to  być  zakodowane  (crypted) hasło dla podanego użytkownika.
       `Addacl'  jest   synonimem   `acladd'.   Przydatne   tylko   w   trybie
       wieloużytkownikowym.

       aclchg nazwyuytkownikw bityuprawnie lista
       chacl nazwyuytkownikw bityuprawnie lista

       Zmień  uprawnienia  rozdzielonej  przecinkami  listy użytkowników. Bity
       uprawnień są reprezentowane jako `r', `w' i `x'.  Poprzedzenie  symbolu
       `+'   zapewnia  uprawnienie,  `-'  odbiera  je.  Trzeci  parametr  jest
       rozdzieloną przecinkami listą komend i/lub okien (podawanych albo przez
       numer,  albo przez tytuł). Specjalna lista `#' odnosi się do wszystkich
       okien, `?' do wszystkich komend. Jeśli nazwyuytkownikw składają się z
       pojedynczej `*', akcja będzie dotyczyć wszystkich znanych użytkowników.
       Komenda może być przez użytkownika wykonywana gdy ma dla niej bit  `x'.
       Użytkownik  może  do okna wprowadzać dane wejściowe jeśli ma bit `w', i
       żaden inny użytkownik nie blokuje tego okna do  zapisu.  Inne  bity  są
       obecnie  ignorowane.   Aby  wycofać  blokadę  zapisu  z okna 2: `aclchg
       nazwauytkownika -w+w 2'.  Aby zezwolić na dostęp tylko dla odczytu  do
       sesji:  `aclchg  nazwauytkownika  -w "#"'.  Gdy tylko użytkownik staje
       się znany dla programu screen  ,  może  on  dołączać  się  do  sesji  i
       (domyślnie)   ma  pełne  uprawnienia  do  wszystkich  komend  i  okien.
       Uprawnienia wywoływania dla komend acl, `at' i innych  również  powinny
       być  usuwane;  w  przeciwnym  wypadku  użytkownik  może  odzyskać prawa
       zapisu.  Uprawnień specjalnego użytkownika nobody nie można zmieniać tą
       komendą  (zobacz  komendę  "su").   `Chacl'  jest  synonimem  `aclchg'.
       Działa jedynie w trybie wieloużytkownikowym.

       acldel nazwauytkownika

       Usuń użytkownika z listy kontrolnej screena.   Jeśli  jest  on  obecnie
       podłączony,  wszystkie  wyświetlacze użytkownika są odłączane od sesji.
       Nie   może   się   znów   podłączyć.   Działa    jedynie    w    trybie
       wieloużytkownikowym.

       aclgrp nazwauytkownika [nazwagrupy]

       Tworzy  grupy  użytkowników,  które dzielą wspólne prawa dostępu. Nazwa
       grupy  jest  nazwą  użytkownika  lidera  grupy.  Znaczy  to,  że  jeśli
       użytkownik  nie  przejdzie  kontroli dostępu, robiona jest kontrola dla
       lidera grupy.  Użytkownika można usunąć ze  wszystkich  grup,  używając
       specjalnej  wartości "none" jako nazwygrupy.  Jeśli drugi parametr jest
       pominięty,  wyświetlane  są  wszystkie   grupy,   do   których   należy
       użytkownik.

       aclumask   [[uytkownicy]+bity   |[uytkownicy]-bity   ....   ]   umask
       [[uytkownicy]+bity |[uytkownicy]-bity .... ]

       Określa to dostęp, jaki będą mieli inni użytkownicy do okien tworzonych
       przez  wołającego  komendę.   Uytkownicy mogą nie być podani, może być
       jeden, lub rozdzielona przecinkami lista nazw użytkowników.  Jeśli  nie
       podano  użytkowników,  zakładana  jest lista wszystkich znanych obecnie
       użytkowników.  Bity  są  dowolną  kombinacją  bitów  kontroli  dostępu,
       zdefiniowanych   komendą  "aclchg".  Specjalna  nazwa  użytkownika  "?"
       predefiniuje dostęp do dowolnego okna, jaki na starcie dostaną nieznani
       obecnie  użytkownicy.   Specjalna  nazwa  użytkownika "??" predefiniuje
       dostęp do komend, jaki na starcie dostaną nieznani obecnie użytkownicy.
       Praw  specjalnego użytkownika nobody nie można zmieniać (zobacz komendę
       "su").  `Umask' jest synonimem `aclumask'.

       activity wiadomo

       Gdy w monitorowanym oknie z tła  pojawi  się  jakaś  aktywność,  screen
       wyświetla  informację  w  linii  komunikatów.   Powiadomienie  może być
       przedefiniowywane  komendą  "activity".   Znaki  `%'  w  wiadomoci  są
       zamieniane  na  numer  okna,  w  którym  zaistniała aktywność, a `~' na
       definicję dzwonka w twoim termcapie.  Domyślną wiadomością jest

                   'Activity in window %'

       Zauważ, że  domyślnie  monitorowanie  jest  wyłączone,  lecz  można  to
       zmienić komendą "monitor" (C-a M).

       allpartial on|off

       Jeśli  jest  to włączone, po zmianie okna odświeżana jest tylko bieżąca
       linia kursora. Ma to wpływ  na  wszystkie  okna  i  jest  przydatne  na
       powolnych   terminalach.   Poprzednie   ustawienie  pełnego/częściowego
       odświeżania dla okna można przywrócić poprzez "allpartial  off".   Jest
       to  flaga  globalna,  która  natychmiast  zaczyna działać we wszystkich
       oknach, przesłaniając  ustawienia  "partial".  Nie  zmienia  domyślnego
       zachowania odświeżania nowo tworzonych okien.

       at [identyfikator][#|*|%] komenda [arg ... ]

       Wywołaj  komendę na innych wyświetlaczach lub oknach tak, jakby zostały
       one tam wprowadzone. "At" zmienia kontekst (`bieżące okno' lub `bieżący
       wyświetlacz')  komendy.  Jeśli  pierwszy  parametr  opisuje nieunikalny
       kontekst,  komenda  zostanie  wykonania  wiele  razy.  Jeśli   pierwszy
       parametr   jest  w  postaci  `identyfikator*',  to  identyfikator  jest
       dopasowywany do nazw  użytkowników.  Komenda  jest  wykonywana  raz  na
       każdym   wyświetlaczu   wybranego   użytkownika(ków).   Jeśli  pierwszy
       parametr  jest  postaci   `identyfikator%',   to   identyfikator   jest
       dopasowywany  do  wyświetlaczy. Wyświetlacze są nazywane według tty, do
       których są podłączone. Prefiks `/dev/' lub  `/dev/tty'  można  pominąć.
       Jeśli  identyfikator  zawiera  `#',  lub  nie  ma nic doklejonego, jest
       dopasowywany do numerów okien i tytułów.  Pominięcie identyfikatora  na
       początku  `#',  `*'  lub `%' wybiera wszystkich użytkowników, wszystkie
       wyświetlacze, lub wszystkie okna. Dzieje się tak dlatego, że dokonywane
       jest  dopasowanie prefiksowe.  Zauważ, że na dotkniętych wyświetlaczach
       pojawi się  krótki  komunikat,  określający  co  się  stało.  Prawa  są
       sprawdzane   dla   inicjatora  komendy  "at",  a  nie  dla  właścicieli
       dotkniętych wyświetlaczy.  Zauważ, że znak '#' gdy poprzedza  go  biała
       spacja  działa jak komentarz.  Można go wycytować, poprzedzając znakiem
       `\'.  Prawa są sprawdzane  dla  inicjatora  komendy  "at",  a  nie  dla
       właścicieli dotkniętych wyświetlaczy.
       Zastrzeżenie:  Podczas  dopasowywania  okien,  komenda  jest wykonywana
       przynajmniej raz na okno. Komendy, które zmieniają wewnętrzną aranżację
       okien  (jak  "other")  mogą  być  wywołane  ponownie.  Uważaj więc przy
       wywoływaniu komend w rodzaju "login"!.  Niektóre komendy (np.  "stuff",
       "process"  lub  "paste")  wymagają  by z docelowymi oknami był związany
       wyświetlacz. Komendy te mogą nie działać właściwie dla  "at"  krążącego
       po oknach.

       autodetach on|off

       Ustawia  czy  screen  ma  się  automatycznie  odłączać  po  odwieszeniu
       (hangup), co zachowuje wszystkie twoje pracujące  programy  aż  do  ich
       wznowienia  komendą  screen  -r.  Gdy właściwość jest wyłączona, sygnał
       odwieszenia (wysyłany przy wylogowywaniu  się--przyp.  tłum.)  zakończy
       screen  i  wszystkie  procesy,  które  on  zawiera. Autoodłączanie jest
       domyślnie włączone.

       autofixterm on|off

       Ustawia czy screen  będzie  dodawał  brakujące  właściwości  do  wpisów
       termcap/info. Jest to domyślnie włączone.

       autonuke on|off

       Ustawia czy sekwencja czyszczenia ekranu powinna niszczyć całe wyjście,
       które jeszcze nie zostało wypisane na terminal. Zobacz też "obuflimit".

       bell_msg [wiadomo]

       Gdy  w  oknie  z  tła  wysłany  jest  znak  dzwonka,  screen  wyświetla
       informację  w  linii  komunikatów.  Informacja  może  być  dzięki   tej
       komendzie  redefiniowana.  Znaki  `%'  wiadomoci są zamieniane numerem
       dzwoniącego okna, `~' jest zamieniana  na  definicję  dzwonka  w  twoim
       termcapie.  Domyślną wiadomością jest

                   'Bell in window %'

       W  celu  powstrzymania  drukowania linii informacyjnej, można nadać jej
       wartość pustą (bell_msg "").  Bez parametrów, pokazywana jest wiadomość
       obecna.

       bind klawisz [komenda [arg]]

       Wiąże  komendę do klawisza.  Domyślnie, większość komend udostępnianych
       przez screen jest przywiązana do jednego lub większej ilości  klawiszy,
       wg  opisu  sekcji  "DOMYŚLNE  WIĄZANIA KLAWISZY", np. komenda tworzenia
       nowego okna jest dowiązana do "C-c" i "c".  W celu  przedefiniowania  i
       definiowania  nowych  wiązań  używana  jest  komenda  "bind".  Argument
       klawisz jest albo pojedynczym  znakiem,  albo  dwuznakową  sekwencją  w
       postaci  "^x"  (oznaczającą  "C-x"),  albo  lewym  ukośnikiem  z liczbą
       ósemkową  (oznaczającą  kod  ASCII  znaku),  albo  lewym  ukośnikiem  z
       dołączonym  znakiem, jak "\^" czy "\\".  Argument jeśli chcesz może być
       również cytowany.  Jeśli nie ma podanego dalszego argumentu,  wszystkie
       poprzednio  zestawione  wiązania  dla tego klawisza są usuwane. Komenda
       może być dowolną komendą wymienioną w tej sekcji.

       Przykłady:

                   bind ' ' windows
                   bind ^k
                   bind k
                   bind K kill
                   bind ^f screen telnet foobar
                   bind \033 screen -ln -t root -h 1000 9 su

       przywiąże spację do komendy, która wyświetla listę okien (więc  komenda
       normalnie  wywoływana przez "C-a C-w" będzie również dostępna jako "C-a
       spacja"). Następne trzy linie usuwają domyślne wiązanie zabijania z "C-
       a C-l" i "C-a l".  Następnie do komendy zabijania wiązane jest "C-a K".
       Następnie klawisz  "C-f"  jest  wiązany  z  komendą  tworzenia  okna  z
       połączeniem  telnetowym  do  foobar, a klawisz "escape" jest wiązany do
       komendy, która tworzy niezgłoszeniowe okno z a.k.a. "root" w slocie #9,
       z powłoką superużytkownika i buforem przewijania na 1000 linii.

       bindkey [-d] [-m] [-a] [[-k|-t] acuch [kmd arg]]

       Komenda  ta  zarządza  wejściowymi  tablicami translacji screena. Każdy
       wpis w jednej z tablic mówi mu jak reagować gdy  pojawi  się  określona
       sekwencja  znaków. Istnieją trzy tablice: jedna, która powinna zawierać
       akcje zaprogramowane przez  użytkownika,  druga  dla  domyślnych  akcji
       emulacji terminala i trzecia dla trybu kopiowania screena do zajmowania
       się poruszaniem kursora. Zobacz sekcję "TRANSLACJA WEJŚCIOWA" dla listy
       domyślnych wiązań klawiszowych.
       Jeśli  podana  jest  opcja  -d, bindkey modyfikuje domyślną tablicę, -m
       zmienia tablicę trybu kopiowania, a bez  żadnej  opcji  wybierana  jest
       tablica użytkownika.  Argument acuch jest sekwencją znaków, do której
       przywiązana jest akcja. Może to być albo skończony  napis,  albo  nazwa
       właściwości klawiaturowej z termcap (wybierana opcją -k).
       Niektóre  klawisze  terminala  VT100  mogą  wysyłać  inne  łańcuchy gdy
       włączony jest tryb aplikacji (np. ruchy kursora). Takie  klawisze  mają
       dwa  wpisy  w  tablicy  translacji. Możesz wybrać wpisy trybu aplikacji
       podając opcję -a.
       Opcja -t mówi screenowi by nie dokonywał międzyznakowego pomiaru czasu.
       Nie można go wyłączyć jeśli używana jest właściwość termcap.
       Kmd  może być dowolną z komend screena o określonej liczbie argumentów.
       Jeśli kmd jest pominięta, wiązanie klawiszowe jest usuwane z tablicy.
       Oto kilka przykładów wiązań klawiaturowych:

               bindkey -d
       Pokaż wszystkie domyślne wiązania klawiaturowe. Wpisy  trybu  aplikacji
       są zaznaczone [A].

               bindkey -k k1 select 1
       Upewnij się, że klawisz "F1" przełącza na okno numer 1.

               bindkey -t foo stuff barfoo
       Uczyń   z  "foo"  skrót  dla  słowa  "barfoo".  Czas  oczekiwania  jest
       wyłączony, więc użytkownicy mogą się guzdrać z wklepywaniem.

               bindkey "\024" mapdefault
       To wiązanie klawiszowe powoduje, że "^T" staje się  znakiem  specjalnym
       wiązań  klawiaturowych.  Jeśli  dokonałeś  powyższego  wiązania  "stuff
       barfoo", możesz wprowadzić słowo "foo" naciskając "^Tfoo". Jeśli chcesz
       wprowadzić "^T", musisz nacisnąć go dwukrotnie.

               bindkey -k F1 command
       Uczyń F11 (nie F1!) alternatywnym znakiem specjalnym screena (poza ^A).

       break [czas]

       Wysyłaj do tego okna przez czas*0.25  sekund  sygnał  przerwania.   Dla
       systemów nieposixowych, interwał czasowy może być zaokrąglany w górę do
       pełnych sekund.  Jest  to  przydatne  jeśli  do  okna  jest  podłączone
       urządzenie  znakowe  (a  nie  proces  powłokowy)  (Zobacz  też rozdział
       "RODZAJE OKIEN").  Maksymalny  czas  trwania  sygnału  przerwania  jest
       ograniczony do 15 sekund.

       breaktype [tcsendbreak|TIOCSBRK |TCSBRK]

       Wybierz  jedną  z  dostępnych  metod generowania sygnału przerwania dla
       urządzeń terminalowych. Komenda ta powinna  dotykać  jedynie  bieżącego
       okna.  Wciąż  jednak  zachowuje  się  identycznie do "defbreaktype".  W
       przyszłości będzie to zmienione.  Wołanie  "breaktype"  bez  parametrów
       wyświetla metody przerywania dostępne dla bieżącego okna.

       bufferfile [exchange-file]

       Zmień   nazwę  pliku  używaną  do  odczytywania  i  zapisywania  buforu
       wklejania.   Jeśli  pominięty   jest   opcjonalny   argument   plikowy,
       reaktywowane   jest   domyślne   ustawienie   ("/tmp/screen-exchange").
       Następujący przykład przekopiuje plik z  hasłami  systemowymi  na  okno
       screen:

                   C-a : bufferfile /etc/passwd
                   C-a < C-a ]
                   C-a : bufferfile

       c1 [on|off]

       Zmień  przetwarzanie kodu c1. "C1 on" mówi screenowi by traktował znaki
       wejściowe z przedziału 128..159 jako funkcje sterujące. Takie  8-bitowe
       kody  są  normalnie  takie  same  jak ESC z dołączonym kodem 7-bitowym.
       Domyślne ustawienie przetwarza kody c1 i  może  być  zmienione  komendą
       "defc1".  Użytkownicy z fontami, które mają użyteczne znaki w pozycjach
       c1 mogą to wyłączyć.

       caption always|splitonly [acuch]
       caption string [acuch]

       Komenda ta kontroluje wyświetlanie tytułów okien. Normalnie tytuł  jest
       używany  tylko jeśli na wyświetlaczu pokazywanych jest więcej niż jedno
       okno (tryb podzielonego ekranu--splitonly). Jeśli typ jest ustawiony na
       always  screen  pokazuje tytuł nawet jeśli wyświetlane jest tylko jedno
       okno.  Wartością domyślną jest splitonly.

       Druga postać zmienia tekst używany na tytuł. Możesz  używać  wszystkich
       znaków specjalnych z rozdziału "ZNAKI SPECJALNE TEKSTOWE". Screen używa
       wartości domyślnej, `%3n %t'.

       Możesz łączyć obie formy, dając łańcuch jako argument dodatkowy.

       charset zestaw

       Zmień desygnację obecnego slotu  zestawu  znaków  i  mapowania  zestawu
       znaków.   Pierwsze  cztery znaki zestawu są traktowane jako desygnatory
       zestawu znaków, podczas gdy piąty i szósty znak, będące w zakresie  '0'
       do  '3',  ustawiają  mapowanie  zestawu znaków GL/GR. Na każdej pozycji
       można  użyć  znaku  '.',  co  oznacza,  że  odpowiadający   mu   zestaw
       znaków/mapowanie  nie  powinno być zmieniane.  (zestaw jest wewnętrznie
       dopełniany do sześciu znaków przez doklejenie  znaków  '.').  Domyślnym
       zestawem  znaków  dla nowych okien jest "BBBB02", chyba że aktywna jest
       komenda "kanji".
       Bieżące ustawienia można obejrzeć komendą "info".

       chdir [katalog]

       Zmień katalog biecy screena na podany katalog lub, jeśli wywołane bez
       argumentów,  na  twój  katalog domowy (zawartość zmiennej środowiskowej
       $HOME).   Wszystkie  okna,  tworzone  komendą   "screen"   z   wewnątrz
       ".screenrc"  lub poprzez "C-a : screen ..." czy "C-a c" będą go używały
       jako katalogu domyślnego.  Bez używania  chdir,  katalogiem  tym  byłby
       katalog,  z  którego  wywołano  screen.  Pliki twardych kopii (hardcopy
       files) i pliki raportowe zawsze są zapisywane  do  domyślnego  katalogu
       okna, a nie do katalogu bieżącego procesu, pracującego w oknie.  Możesz
       używać  tej  komendy  w  swoim  .screenrc  wielokrotnie.  Umożliwia  to
       uruchamianie  różnych  okien  w  różnych  katalogach. Jednakże ostatnie
       chdir będzie dotyczyć wszystkich okien tworzonych interaktywnie.

       clear

       Czyści bieżące okno i zapisuje jego obraz w buforze przewijania.

       colon [prefiks]

       Umożliwia wpisywanie  linii  poleceniowych  ".screenrc".  Przydatne  do
       podręcznej  modyfikacji  wiązań  klawiszowych,  specyficznego tworzenia
       okien i zmieniania ustawień. Zauważ, że słowo kluczowe  "set"  już  nie
       istnieje!  Zazwyczaj komendy tyczą się bieżącego okna, a nie domyślnych
       ustawień dla przyszłych okien. Wartości domyślne zmienia się komendami,
       rozpoczynającymi się od 'def...'.

       command

       Komenda  ta  ma  taki  sam skutek, jak wpisanie znaku specjalnego (^A).
       Jest chyba przydatna jedynie  dla  wiązań  klawiaturowych.  Zobacz  też
       "bindkey".

       compacthist [on|off]

       Mówi  to  screenowi  czy  powstrzymywać  doczepione puste linie podczas
       przewijania tekstu w górę w buforze historii.

       console [on|off]

       Zbiera lub "od-zbiera"  (ungrabs)  wyjście  konsoli  do  okna.   Uwaga:
       Jedynie  właściciel /dev/console może zbierać wyjście konsoli.  Komenda
       ta jest dostępna jeśli maszyna obsługuje ioctl TIOCCONS.

       copy

       Wejdź w tryb kopiowania/przewijania wstecz. Umożliwia to  kopiowanie  z
       bieżącego  okna  (i jego historii) tekstu do buforu wklejania. W trybie
       tym dostępny jest vi-podobny pełnoekranowy edytor:
       Poruszanie si:
         h, j, k, l przesuń linię kursora o linię lub kolumnę o kolumnę.
         0, ^ i $  przesuń  do  krańcowo  lewej  kolumny,  do  pierwszego  lub
           ostatniego różnego od białej spacji znaku linii.
         H,  M  i L przesuń kursor do krańcowo lewej kolumny na górze, środku,
           lub dole okna.
         + i - przesuwa o jedną linię w górę i w dół.
         G przesuwa do podanej linii absolutnej (domyślnie: koniec bufora).
         | przesuwa do podanej kolumny absolutnej.
         w, b, e przesuwaj kursor słowo po słowie.
         C-u i C-d przewijaj wyświetlacz w górę i w dół o podaną ilość  linii,
           zachowując pozycję kursora. (Domyślnie: połowa ekranu).
         C-b i C-f przewijaj wyświetlacz w górę/dół o pełny ekran.
         g przesuwa na początek bufora.
         % skacze do podanego procentu bufora.

       Uwaga:
           Komendą  .screenrc można dostosować klawisze do stylu emacsa.  (Np.
           markkeys "h=^B:l=^F:$=^E") Nie ma  prostej  metody  na  pełną  mapę
           klawiszy w stylu emacsa, gdyż wymaga to wieloznakowych kodów.

       Zaznaczanie:
           Zakres  kopiowania jest ustalany przez ustawienie dwóch znaczników.
           Tekst między nimi zostaje podświetlany. Naciśnij
         spację do ustawienia pierwszego lub drugiego znacznika.
         Y i y są używane do zaznaczania całej linii  lub  do  zaznaczania  od
           początku linii.
         W zaznacza dokładnie jedno słowo.
       Licznik powtrze:
           Każdą   z   tych  komend  można  poprzedzić  licznikiem  powtórzeń,
           naciskając cyfry
         0..9, które są następnie uważane za liczniki powtórzeń.
           Przykład: "C-a C-[ H 10 j 5 Y" skopiuje linie 11 do  15  do  bufora
           wklejania.
       Szukanie:
         / Vi-podobne szukanie naprzód.
         ? Vi-podobne szukanie wstecz.
         C-a s Emacsopodobne inkrementalne szukanie naprzód.
         C-r Emacsopodobne odwrócone i-szukanie.
       Specjalnoci:
           Istnieje  kilka  klawiszy,  zachowujących się inaczej niż w vi.  Vi
           nie umożliwia zaznaczania prostokątnych bloków tekstu, lecz  screen
           to umożliwia.  naciśnij
         c  lub  C  aby  ustawić  lewy  lub  prawy  margines. Jeśli nie podano
           licznika powtórzeń, obydwa odnoszą się do bieżącej pozycji kursora.
           Przykład: Wypróbuj to na zapełnionym tekstem ekranie: "C-a [ M 20 l
           SPACE c 10 l 5 j C SPACE".

           Przechodzi to na środkową linię ekranu, przesuwa się  20  kolumn  w
           lewo,  zaznacza  początek  bufora  wklejania, ustawia lewą kolumnę,
           przesuwa 5 kolumn w dół (w prawo?--przyp.  tłum.),  zaznacza  prawą
           kolumnę,  a  następnie  zaznacza  koniec bufora wklejania. Wypróbuj
           teraz:
           "C-a [ M 20 l SPACE 10 l 5 j SPACE"

           i zwróć uwagę na różnicę w ilości skopiowanego tekstu.
         J łączy linie. Przełącza się  między  4  trybami:  linie  rozdzielane
           znakiem  nowej  linii  (012), linie sklejone bez szwów (lines glued
           seamless),  linie  rozdzielone  pojedynczą  białą   spacją,   linie
           rozdzielone  przecinkami.   Zauważ, że możesz poprzedzać znak nowej
           linii znakiem CR, używając "crlf on".
         v jest dla wszystkich użytkowników vi z ":set numbers" - włącza  lewy
           margines między kolumną 9 a 1. Naciśnij
         a  przed ostatnim klawiszem spacji aby włączyć tryb doklejania. W ten
           sposób bufor wklejania nie będzie  nadpisywany,  lecz  zostanie  do
           niego dopisana nowa treść.
         A włącza tryb doklejania i ustawia (drugi) znacznik.
         >  ustawia  (drugi) znacznik i zapisuje zawartość bufora wklejania do
           pliku   wymiany   screena   (domyślnie   /tmp/screen-exchange)   po
           zakończeniu trybu kopiowania.
           Przykład  ten  demonstruje  jak  wrzucić  do  tego pliku cały bufor
           przewijania: "C-A [ g SPACE G $ >".
         C-g podaje informację o bieżącej linii i kolumnie.
         x wymienia pierwszy znacznik i pozycję kursora. Możesz używać tego do
           dostrajania już ustawionego znacznika.
         @ nie robi nic. Nawet nie kończy trybu kopiowania.
         Wszystkie nie opisane tutaj klawisze kończą tryb kopiowania.

       copy_reg [klucz]

       Już nie istnieje, użyj zamiast tego "readreg".

       crlf [on|off]

       Ma  to  wpływ na kopiowanie regionów tekstu komendą `C-a ['. Jeśli jest
       włączone, linie będą  rozdzielane  sekwencją  znaków  `CR'  -  `LF'.  W
       przeciwnym   wypadku   (domyślnie)   używane  będzie  tylko  `LF'.  Bez
       parametrów, stan jest włączany.

       debug on|off

       Włącza lub wyłącza debuggowanie czasu działania.

       defc1 on|off

       To samo co komenda c1 lecz domyślne ustawienie dla  nowych  okien  jest
       zmieniane. Początkowym ustawieniem jest `on'.

       defautonuke on|off

       To  samo  co autonuke, lecz domyślne ustawienie dla nowych wyświetlaczy
       jest zmieniane. Początkowe ustawienie to `off'. Zauważ, że jeśli chcesz
       być zależnym od typu terminala, możesz użyć specjalnej właściwości `AN'
       terminala.

       defbreaktype [tcsendbreak|TIOCSBRK |TCSBRK]

       Wybierz jedną z dostępnych metod generowania sygnału przerwania (break)
       dla  urządzeń terminalowych. Preferowanymi metodami są tcsendbreak oraz
       TIOCSBRK.   Trzecia,  TCSBRK,  blokuje  całą  sesję  screen   na   czas
       przerywania,  lecz  może  być  jedynym  sposobem  generowania dłuższych
       przerwań.   Tcsendbreak  i  TIOCSBRK  mogą  (lub  nie)   dawać   długie
       przerwania  ze szpicami (z przerwami?--with spikes) (np. 4 na sekundę).
       Jest  to  nie  tylko  zależne  od  systemu,  lecz  zależy  również   od
       sterowników   układów   szeregowych.   Wywoływanie  "defbreaktype"  bez
       parametru wyświetla bieżące ustawienie.

       defcharset [zestaw]

       Podobne do komendy charset, lecz domyślne ustawienie dla  nowych  okien
       jest  też  zmieniane.  Po  wywołaniu  bez  argumentu,  pokazuje bieżącą
       wartość domyślną.

       defescape xy

       Ustaw domyślne znaki komend. Jest  to  równoważne  "escape",  ale  jest
       przydatne tylko w sesjach wieloużytkownikowych. W takiej sesji "escape"
       zmienia znaki komend użytkownika, który wywołał to  polecenia,  podczas
       gdy  "defescape" zmienia domyślne znaki komend dla użytkowników, którzy
       będą dodawani później.

       defflow on|off|auto [interrupt]

       To samo co komenda flow, lecz zmieniane jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych  okien.  Początkowym  ustawieniem  jest `auto'. Podanie "defflow
       auto interrupt" jest równoważne opcjom linii komend -fa i -i.

       defgr on|off

       To samo co komenda gr, lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defhstatus [status]

       Linia  twardego  status,  którą  otrzymają  wszystkie  nowe  okna  jest
       ustawiana na status.  Komenda ta jest przydatna do wyświetlenia poprzez
       status  każdego okna jego numeru, tytułu, itp.  Status może zawierać te
       same dyrektywy co komunikaty  okna,  lecz  znakiem  specjalnym  (escape
       character)  dyrektywy  jest  '^E'  (ósemkowe 005) zamiast '%'. Zrobione
       jest to w celu uniemożliwienia złej  interpretacji  generowanych  przez
       program   linii   statusu.    Jeśli  parametr  status  jest  pominięty,
       wyświetlany jest bieżący łańcuch domyślny.   Domyślnie,  linie  statusu
       nowych okien są puste.

       defkanji jis|sjis|euc

       To  samo  co komenda kanji, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off', np. `jis'.

       deflogin on|off

       To samo co komenda login, lecz zmieniane jest domyślne  ustawienie  dla
       nowych  okien.  W  dystrybucji  inicjalizowane  jest to na `on' (zobacz
       config.h.in).

       defmode prawa

       Prawa każdego z nowo zaalokowanych pseudo-tty są  ustawiane  na  prawa.
       Prawa  są  liczbą  ósemkową. Początkowo, używane są prawa 0622.  (prawa
       dostępu, tryb, mode -- przyp. tłum.)

       defmonitor on|off

       To samo co komenda monitor, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defobuflimit limit

       To  samo  co  obuflimit,  lecz  zmieniane  jest domyślne ustawienie dla
       nowych wyświetlaczy. Początkowym ustawieniem jest 256  bajtów.  Zauważ,
       że jeśli chcesz być zależnym od typu terminala, możesz użyć właściwości
       'OL'.

       defscrollback num

       To samo co scrollback, lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest 100.

       defshell komenda

       Synonim komendy shell. Patrz tam.

       defsilence on|off

       To samo co komenda silence, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defslowpaste msec"

       To samo co slowpaste,  lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych  okien.  Początkowym  ustawieniem  jest 0 milisekund, co oznacza
       wyłączenie.

       defwrap on|off

       To samo co wrap, lecz zmieniane jest  domyślne  ustawienie  dla  nowych
       okien.  Początkowo zawijanie linii jest włączone i może być przełączane
       komendą "wrap" ("C-a r") lub poprzez "C-a : wrap on|off".

       defwritelock on|off|auto

       To samo co writelock,  lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych okien. Początkowo blokady zapisu są wyłączone.

       defzombie [keys]

       Synonim  komendy  zombie.  Obie  w  chwili  obecnej  zmieniają  wartość
       domyślną. Patrz tam.

       detach

       Odłącz sesję screen (odłącz ją od terminala i wrzuć w tło).   Powracasz
       wtedy do powłoki, z której wywołałeś screen.  Odłączonego screena można
       wznowić, wywołując screen z opcją -r.  (Zobacz też sekcję "OPCJE  LINII
       KOMEND".)

       displays

       Pokazuje  tabularyczny  listing  wszystkich obecnie podłączonych front-
       endów  użytkownika  (wyświetlaczy).  Jest  to   przydatne   w   sesjach
       wieloużytkownikowych.

       digraph [preset]

       Komenda ta bierze użytkownika o sekwencję dwuznakową. Wpisane dwa znaki
       są sprawdzane we wbudowanej tablicy, a znak wynikowy jest wstawiany  do
       strumienia  wejściowego.  Na przykład, jeśli użytkownik wprowadzi 'a"',
       wstawiony zostanie a-umlaut. Jeśli pierwszym wprowadzonym znakiem  jest
       0,  screen  potraktuje następne znaki (do trzech) jako liczbę ósemkową.
       Opcjonalny argument preset jest traktowany  jako  wejście  użytkownika.
       Można więc zrobić sobie klawisz "umlaut". Na przykład, komenda "bindkey
       ^K digraph '"'"  umożliwia  użytkownikowi  generowanie  a-umlaut  przez
       wpisanie CTRL-K a.

       dumptermcap

       Zapisz  wpis  termcap  dla wirtualnego terminala, zoptymalizowanego dla
       aktualnie aktywnego okna. Zapis nastąpi do pliku ".termcap" w  katalogu
       "$HOME/.screen"  użytkownika  (lub  tam, gdzie screen przechowuje swoje
       gniazda. Zobacz sekcję "PLIKI").  Ten wpis termcap  jest  identyczny  z
       wartością  zmiennej  środowiskowej $TERMCAP, która jest ustawiana przez
       screen dla każdego okna. Dla  systemów  opartych  na  terminfo,  możesz
       potrzebować  konwertera  w  rodzaju  captoinfo  oraz  kompilować wpis z
       pomocą tic.

       echo [-n] wiadomo

       komenda echo może  być  używana  do  denerwowania  użytkowników  screen
       'wiadomościami   dnia'.  Zazwyczaj  jest  to  instalowane  w  globalnym
       /etc/screenrc. Opcja "-n" powoduje zatrzymanie wciągania  nowej  linii.
       Zobacz  też  "sleep".   Echo  jest  też  przydatne do testowania online
       zmiennych środowiskowych.

       escape xy

       Ustaw znak komendy na x,  a  znak  generujący  literalny  znak  komendy
       (przez  wywołanie  komendy  "meta")  na y (podobne do opcji -e).  Każdy
       argument może być albo pojedynczym znakiem, albo dwuznakową sekwencją w
       postaci  "^x"  (oznaczającą  "C-x"),  albo  lewym  ukośnikiem  z liczbą
       ósemkową (kod ASCII znaku), albo lewym ukośnikiem z drugim  znakiem,  w
       rodzaju "\^" czy "\\".  Domyślną wartością jest "^Aa".

       exec [[fdpat] nowakomenda [arg ...]]

       Uruchom  w  bieżącym  oknie  podproces unixowy (określony przez ścieżkę
       wykonywalną  nowakomenda  i  jej  argumenty).  Przepływ  danych  między
       stdin/stdout/stderr  nowejkomendy,  procesem  początkowo uruchomionym w
       oknie  (powiedzmy  "procesem-aplikacji")  i   screenem   (oknem)   jest
       kontrolowany  przez  wzorzec  deskryptora  plików  fdpat.  Wzorzec jest
       sekwencją  trójznakową,   reprezentującą   stdin,   stdout   i   stderr
       nowejkomendy.  Kropka  (.)  łączy  deskryptor  pliku  do screena.  Znak
       wykrzyknika (!) powoduje, że deskryptor  jest  podłączany  do  procesu-
       aplikacji.  Dwukropek  (:)  łączy  obydwa te zadania.  Do nowej komendy
       będzie przechodziło wejście użytkownika,  chyba  że  komenda  otrzymuje
       wyjście  procesu-aplikacji  (pierwszym  znakiem fdpat jest `!' lub `:')
       lub do końca fdpat (jako czwarty znak) dodano znak potoku (|).
       Wywoływanie `exec' bez argumentów pokazuje nazwę i argumenty  bieżącego
       podprocesu  aktualnego  okna.  W  każdym oknie naraz może działać tylko
       jeden podproces.
       Gdy podproces akurat wykonuje się, komenda `kill' będzie dotyczyć jego,
       a nie procesów okien.
       Dla   ciężkostrawnej   ilustracji   wszystkich  21  kombinacji,  zobacz
       `doc/fdpat.ps'.  Każdy rysunek pokazuje cyfry 2,1,0, odwzorowujące trzy
       deskryptory  nowejkomendy.  Skrzynka  oznaczona jako `W' jest normalnym
       pty, który na stronie biernej (slave)  ma  proces-aplikacji.   Skrzynka
       zaznaczona  jako  `P'  jest  drugorzędnym  pty, który po swojej stronie
       nadrzędnej (master) ma screen.

       Skróty:
       Biała spacja między słowem `exec', fdpat i komendą może być opuszczona.
       Fdpat  składający  się  z  samych kropek, lub jego końcowe kropki można
       pominąć.  Prosty `|' jest synonimem do wzorca `!..|';  słowo exec można
       tu pominąć, a zawsze można je zastąpić `!'.

       Przykłady:

              exec ... /bin/sh
              exec /bin/sh
              !/bin/sh

       Tworzy  nową  powłokę  w tym samym oknie, podczas gdy powłoka wyjściowa
       wciąż  działa.  Wyjście  obydwu  powłok  jest  wyświetlane,  a  wejście
       użytkownika jest wysyłane do nowego /bin/sh.

              exec !.. stty 19200
              exec ! stty 19200
              !!stty 19200

       Ustaw  szybkość  tty  okna. Jeśli twoja komenda stty operuje na stdout,
       dodaj kolejny `!'.

              exec !..| less
              |less

       Dodaje to  przeglądarkę  do  wyjścia  okna.  Znak  specjalny  `|'  jest
       potrzebny  do  uzyskania  kontroli  użytkownika  nad przeglądarką, choć
       dostaje ona swoje wejście z procesu  okna.  Działa  to,  ponieważ  less
       nasłuchuje  stderr (zachowanie, którego screen nie oczekiwałby bez `|')
       kiedy jego stdin nie jest tty.  Wersje less, nowsze niż 177 wypadają tu
       żałośnie; jednak stary, dobry pg wciąż działa.

              !:sed -n s/.*Error.*/\007/p

       Wysyła  wyjście  okna  do  użytkownika  i  komendy  sed. Sed wstawia do
       wyjścia okna widzianego przez screen dodatkowy znak  dzwonka  (ósemkowy
       007).   Spowoduje  to  wyświetlenie  komunikatu  "Bell in window x", za
       każdym łańcuchem "Error", który pojawi się w oknie.

       fit

       Zmień rozmiar okna  na  rozmiar  bieżącego  regionu.  Komenda  ta  jest
       wymagana,  gdyż  screen  automatycznie nie adaptuje rozmiaru okna jeśli
       okno jest wyświetlane więcej niż raz.

       flow [on|off|auto]

       Ustawia  tryb  kontroli  przepływu  dla  tego  okna.   Bez  parametrów,
       przesuwa  on  kontrolę  bieżącego  okna z "automatic" na "on" na "off".
       Zobacz dyskusję o "KONTROLI-PRZEPŁYWU", opisanej niżej w tym dokumencie
       dla  pełnych  szczegółów  i  odpowiednich  uwag.  Wartość domyślna jest
       ustawiana przez `defflow'.

       focus

       Przenieś ognisko wejściowe na następny region.  Jest  to  dokonywane  w
       cykliczny sposób tak, że region górny jest wybierany po dolnym.

       gr [on|off]

       Włącza/wyłącza   przełączanie   zestawu  znaków  GR  (ang.  GR  charset
       switching). Za każdym  razem,  gdy  screen  zauważy  znak  wejściowy  z
       ustawionym ósmym bitem, skorzysta ze znaku ze slotu GR i wydrukuje znak
       z obciętym ósmym bitem.  Domyślną wartością (zobacz też  "defgr")  jest
       nieprzetwarzanie  przełączania GR, gdyż może to spowodować niedziałanie
       zestawu znaków ISO-8859-1.

       hardcopy

       Zapisuje obecnie wyświetlany obraz  do  pliku  hardcopy.n  (w  katalogu
       domyślnym okna), gdzie n jest numerem bieżącego okna. Komenda może albo
       doklejać, albo nadpisywać istniejący plik. Patrz niżej.

       hardcopy_append on|off

       Jeśli jest to ustawione na "on", screen będzie doklejał dane do  plików
       "hardcopy.n"  komendy  "C-a  h". W przeciwnym wypadku, pliki te będą za
       każdym razem nadpisywane. Domyślnie doklejanie jest wyłączone.

       hardcopydir katalog

       Definiuje katalog plików hardcopy. Jeśli jest to nieustawione, pliki te
       lądują w bieżącym katalogu roboczym screena.

       hardstatus [on|off]
       hardstatus [always]lastline|message|ignore [acuch]
       hardstatus string [acuch]

       Komenda  ta konfiguruje używanie i emulację terminalowej linii twardego
       statusu  (hardstatus  line).  Pierwsza  postać  przełącza  czy   screen
       powinien  używać  sprzętowej linii statusu do wyświetlania komunikatów.
       Jeśli flaga  jest  wyłączona,  komunikaty  te  są  nakładane  w  trybie
       inwersyjnym  na  linię  wyświetlania.  Domyślnym  ustawieniem jest `on'
       (włączone).

       Druga postać mówi screenowi co robić, jeśli terminal nie posiada  linii
       twardego statusu (np. gdy właściwości termcap/terminfo "hs", "ts", "fs"
       i "ds" nie są ustawione). W  wypadku  użycia  typu  "lastline",  screen
       Zarezerwuje ostatnią linię wyświetlacza na twardy status. Typ "message"
       używa screenowego mechanizmu komunikatów, a  "ignore"  mówi  by  screen
       nigdy  nie  wyświetlał  twardego statusu.  Jeśli do typu dokleisz słowo
       "always", screen użyje tego typu nawet jeśli  terminal  posiada  twardy
       status.

       Trzecia  postać  określa  zawartość  linii  twardego statusu. Domyślnym
       łańcuchem jest '%h', tj. wyświetlany jest zachowany twardy status  okna
       (ustawialny  poprzez  \E]0;^G  or  \E_\\).   Możesz  to  dostosować  do
       dowolnego łańcucha, jaki zechcesz, łącznie  ze  znakami  specjalnymi  z
       rozdziału   "ZNAKI  SPECJALNE  ŁAŃCUCHÓW".   Jeśli  pominiesz  argument
       acuch, wyświetlony zostanie łańcuch bieżący.

       Możesz łączyć drugą i trzecią postać,  podając  łańcuch  jako  argument
       dodatkowy.

       height [wiersze]

       Ustaw  wysokość  wyświetlacza  na podaną liczbę wierszy. Bez argumentów
       następuje przełączanie między wyświetlaczem 24-liniowym i  42-liniowym.

       help

       Nie  jest  to  naprawdę  pomoc  online,  lecz wyświetlanie okna pomocy,
       pokazującego wszystkie wiązania klawiszowe. Pierwsze strony  wymieniają
       wszystkie  wewnętrzne  komendy  wraz z ich obecnymi wiązaniami.  Dalsze
       strony pokazują zwyczajowe komendy, po jednej na klawisz.   Przewijanie
       następuje  przez  naciskanie  spacji,  a  koniec  oglądania  to return.
       Wszystkie  inne  znaki  są  ignorowane.  Zobacz  też  sekcję  "DOMYŚLNE
       WIĄZANIA KLAWIATUROWE".

       history

       Użytkownicy zwykle pracują z powłokami, umożliwiającymi łatwy dostęp do
       poprzednich komend. Na przykład w csh komenda "!!" służy do powtarzania
       ostatniej   wywołanej   komendy.    Screen   udostępnia  prosty  sposób
       przywoływania "komendy, która  rozpoczęła  się  ...":  Wpisuje  się  po
       prostu  pierwszą  literę  komendy,  następnie  naciska `C-a {' i screen
       zaczyna szukać poprzedniej linii, która zostanie dopasowana  do  `znaku
       zachęty'  na  lewo  od  kursora.  Linia  ta  jest  wklejana  do kolejki
       wejściowej okna.  W ten sposób masz brutalną historię komend (stworzoną
       z widzialnego okna i jego bufora przewijania).

       hstatus status

       Zmień linię twardego statusu na łańcuch status.

       info

       Używa linii komunikatów do wyświetlania informacji o bieżącym oknie: są
       to pozycja kursora w postaci "(kolumna,wiersz)" (rozpoczynająca się  od
       "(1,1)") szerokość i wysokość terminala plus rozmiar bufora przewijania
       w  wierszach  (np.  "(80,24)+50"),  bieżący  stan  kontroli   przepływu
       XON/XOFF   okna   pokazany  następująco  (Zobacz  też  sekcję  KONTROLA
       PRZEPŁYWU):

         +flow     automatyczna kontrola przepływu, aktualnie włączona.
         -flow     automatyczna kontrola przepływu, aktualnie wyłączona.
         +(+)flow  włączona kontrola przepływu. Zgadza się z kontrolą automatyczną.
         -(+)flow  wyłączona kontrola przepływu. Nie zgadza się z kontrolą automatyczną.
         +(-)flow  włączona kontrola przepływu. Nie zgadza się z kontrolą automatyczną.
         -(-)flow  wyłączona kontrola przepływu. Zgadza się z kontrolą automatyczną.

       Bieżące ustawienie zawijania linii (`+wrap' oznacza włączenie,  `-wrap'
       wyłączenie)  jest  także  pokazywane.  Wyświetlane  są też flagi `ins',
       `org', `app', `log', `mon' lub `nored'. Odpowiadają one  trybom  pracy:
       wstawiania  (insert),  origin,  aplikacji-keypadu  oraz  stanom  pracy:
       raportowanie  wyjścia  (log),  monitorowanie  aktywności   (mon),   lub
       częściowe odświeżanie (nored).

       Wyświetlany jest również aktywny obecnie zestaw znaków (G0, G1, G2, lub
       G3) oraz w nawiasach kwadratowych zestawy znaków terminala, desygnowane
       obecnie jako G0 do G3.

       Na  końcu  linii statusu wyświetlane są też dodatkowe tryby, zależne od
       rodzaju okna (Zobacz rozdział "RODZAJE OKIEN").
       Jeśli maszyna stanu emulatora terminala nie jest w stanie domyślnym, to
       linia info jest rozpoczynana łańcuchem określającym bieżący stan.
       Dla informacji o systemie użyj komendy "time".

       ins_reg [klucz]

       Już nie istnieje, użyj "paste".

       kanji jis|euc|sjis [jis|euc|sjis]

       Powiedz  screenowi,  jak  przetwarzać  wejście/wyjście  kanji. Pierwszy
       argument ustawia typ kanji bieżącego okna.  Każde  okno  może  emulować
       inny  typ.   Dodatkowy drugi parametr mówi, jak zapisywać kody kanji na
       podłączonym terminalu. Preferowaną metodą ustawiania typu  wyświetlacza
       jest  używanie  wpisu  "KJ"  termcapu.   Zobacz  też  "defkanji", który
       zmienia domyślne ustawienie dla nowych okien.

       kill

       Zabij bieżące okno.
       Jeśli pracuje w nim komenda `exec', to jest ona zabijana. W  przeciwnym
       wypadku,  proces (powłoka) okna otrzymuje sygnał HANGUP, struktura okna
       jest usuwana, a screen (twój wyświetlacz) przełącza się na  inne  okno.
       Gdy  niszczone  jest  ostatnie okno, screen kończy pracę.  Po komendzie
       kill, screen przełącza się na poprzednio wyświetlane okno.
       Uwaga:  Użytkownicy  emacsa  powinni  pamiętać  o  tej  komendzie  przy
       zabijaniu   linii.   Zalecane  jest  nie  używać  "C-a"  jako  klawisza
       specjalnego screena, lub przewiązywać kill do "C-a K".

       lastmsg

       Wyświetl  na  nowo  ostatnią   zawartość   linii   komunikatów/statusu.
       Przydatne,  jeśli  wpisujesz  coś  podczas  pojawiania  się komunikatu.
       Wiadomość bowiem znika gdy  przyciśnie  się  jakiś  klawisz  (chyba  że
       terminal  ma  sprzętową  linię  statusu).  W  celu  dostrajania, zobacz
       komendy "msgwait" i "msgminwait".

       license

       Wyświetl stronę opisową. Jest to dokonywane za każdym razem, gdy screen
       jest  uruchamiany  bez opcji, co powinno wystarczać. Zobacz tez komendę
       "startup_message".

       lockscreen

       Zablokuj  ten   wyświetlacz.    Wywołaj   program   blokujący   screena
       (/usr/bin/lock  lub  wbudowany  ekwiwalent  jeśli  nie  ma nic innego).
       Screen nie przyjmuje żadnych klawiszy komend  dopóki  program  ten  nie
       zakończy  działania.  W  międzyczasie  procesy  okien  mogą kontynuować
       działanie, gdyż okna są w stanie `odłączonym'.  Program blokujący  może
       być  zmieniony  poprzez  zmienną  środowiskową $LOCKPRG (która musi być
       ustawiana w powłoce, z której screen jest  uruchamiany).   Program  ten
       jest uruchamiany z uid i gid użytkownika.
       Uwaga: Gdy inne powłoki zostawisz niezablokowane i nie masz ustawionego
       hasła dla screen, blokowanie jest puste: możnaby łatwo podłączyć się na
       nowo  z  niezablokowanej  powłoki.  Właściwość  ta  powinna  być raczej
       nazywana `lockterminal'.

       log [on|off]

       Uruchom/zakończ   zapisywanie   wyjścia   bieżącego   okna   do   pliku
       "screenlog.n" w domyślnym katalogu okna, gdzie n jest numerem bieżącego
       okna. Nazwa pliku może być zmieniana komendą `logfile'.   Bez  podanych
       parametrów,  raportowanie jest przełączane. Raport sesji jest doklejany
       do poprzedniej zawartości wcześniej istniejącego pliku (jeśli plik  nie
       istniał,  tworzony  jest  nowy). Bieżąca zawartość i zawartość historii
       przewijania  nie  jest  uwzględniana  w  raporcie   sesji.    Domyślnie
       wyłączone.

       logfile nazwapliku
       logfile flush sekundy

       Definiuje nazwę plików raportowych. Domyślną nazwą jest "screenlog.%n".
       Druga postać  zmienia  liczbę  sekund,  którą  screen  odczekuje  przed
       wypróżnieniem  bufora  pliku  raportowego  do systemu plików.  Domyślną
       wartością jest 10 sekund.

       login [on|off]

       Dodaje lub usuwa wpis z bazy utmp dla bieżącego okna. Kontroluje to czy
       okno  jest  `wlogowane'.  Bez  parametrów,  stan zgłoszeniowy okna jest
       przełączany.  Dodatkowo do tego przełączania, dobrze jest mieć klawisze
       `log  in'  i  `log  out'.  Np.  `bind  I login on' i `bind O login off'
       zmapuje te  klawisze  na  C-a  I  i  C-a  O.   Domyślne  ustawienie  (w
       config.h.in) powinno być włączone dla screena, pracującego z suid-root.
       Użyj komendy "deflogin" do zmieniania domyślnego  stanu  zgłoszeniowego
       nowych  okien.  Obydwie  komendy  obecne  są  tylko jeśli screen został
       skompilowany z obsługą utmp.

       logtstamp [on|off]
       logtstamp after [sekundy]
       logtstamp string [acuch]

       Ta  komenda  kontroluje  mechanizm  pieczątek  czasowych  (time  stamp)
       screena.   Jeśli  pieczątki  są  włączone,  screen  po  dwóch  minutach
       nieaktywności do pliku raportowego dodaje łańcuch, zawierający  bieżący
       czas.  Gdy  natomiast  wyjście zaczyna się na nowo, doklejana jest nowa
       pieczątka,  określająca  moment  restartu  emitowania   wyjścia.   Czas
       opóźnienia  można  zmieniać  drugą postacią tej komendy. Trzecia postać
       jest używana do dostosowywania łańcucha pieczątki czasowej.  (domyślnie
       `-- %n:%t -- time-stamp -- %M/%d/%y %c:%s --\n').

       mapdefault

       Powiedz   screenowi,   że   następny  znak  wejściowy  powinien  zostać
       sprawdzony w domyślnej tablicy wiązań klawiszowych bindkey. Zobacz  też
       "bindkey".

       mapnotnext

       Podobne  do  mapdefault,  lecz w ogóle nie zagląda do domyślnej tablicy
       bindkey.

       maptimeout [timo]

       Ustawia  opóźnienie  międzyznakowe   dla   sekwencji   wejściowych   do
       wykrywania  czasu  opóźnienia  timo  ms.  Domyślnym  czasem jest 300ms.
       Maptimeout bez  argumentów  pokazuje  bieżące  ustawienie.  Zobacz  też
       "bindkey".

       markkeys acuch

       Jest   to   metoda  zmieniania  mapy  klawiszowej,  używanej  w  trybie
       kopiowania/historii. Łańcuch jest  złożony  z  par  staryznak=nowyznak,
       które  są  rozdzielone  znakami  `:'.  Na przykład: Łańcuch "B=^B:F=^F"
       zmieni klawisze  `C-b'  i  `C-f'  na  wiązania  w  stylu  vi.   Komenda
       "markkeys  h=^B:l=^F:$=^E"  ustawiłaby tryb na wiązania w stylu emacsa.
       Jeśli twój terminal wysyła znaki, które powodują,  że  przerywasz  tryb
       kopiowania,  to  komenda  ta może być pomocna w wiązaniu tych znaków do
       nie robienia niczego.  Znak  braku  operacji  to  `@'  i  jest  używany
       następująco:  "markkeys  @=L=H".  Komenda ta powoduje odłączenie komend
       `H' i `L'.  Jak pokazano w tym przykładzie, w pojedynczej instrukcji do
       pojedynczej funkcji można przywiązać wiele klawiszy.

       meta

       Wstawia znak komendy (C-a) w strumieniu wejściowym bieżącego okna.

       monitor [on|off]

       Włącza monitorowanie aktywności okien.  Gdy jest to włączone, a aktywne
       okno  jest  przełączone  w  tło,  otrzymasz  komunikat  informujący   o
       aktywności.  Pojawi  się  on  w  linii statusu przy pierwszych oznakach
       wydawania wyjścia przez tamto okno.  W wyświetlaczu statusu okien takie
       okno  aktywne  jest zaznaczane jako `@'.  Monitorowanie początkowo jest
       wyłączone.

       msgminwait sek

       Definiuje czas, przez który screen czeka z nową wiadomością  gdy  jedna
       jest już wyświetlana. Wartością domyślną jest 1 sekunda.

       msgwait sek

       Definiuje czas, przez który komunikat jest wyświetlany jeśli screen nie
       jest poruszany innymi aktywnościami. Domyślnie 5 sekund.

       multiuser on|off

       Przełącza między trybem wieloużytkownikowym i pojedynczym.  Standardowo
       screen  działa  w  trybie pojedynczym. W trybie wieloużytkownikowym, do
       umożliwiania użytkownikom  dostania  się  do  sesji  używa  się  komend
       `acladd', `aclchg', `aclgrp' i `acldel'.

       nethack on|off

       Zmienia  rodzaj  komunikatów  o błędach, używanych przez screen.  Jeśli
       znasz  grę  "nethack",  mogą  ci  się  spodobać  podobne  jak  w   niej
       komunikaty, które często trochę zaciemniają fakty, lecz są zabawniejsze
       do czytania. Z drugiej strony,  standardowe  komunikaty  też  mogą  być
       często niejasne.
       Opcja  ta  jest  dostępna  tylko  jeśli  screen  został skompilowany ze
       zdefiniowaną flagą NETHACK. Domyślne ustawienie  jest  wtedy  określone
       obecnością zmiennej środowiskowej $NETHACKOPTIONS.

       next

       Przełącz  się  na  następne  okno.  Komenda  ta  może  być  używana  do
       cyklicznego przełączania się między listą okien.

       nonblock [on|off]

       Włącz lub wyłącz kontrole przepływu  bieżącego  interfejsu  użytkownika
       (wyświetlacza).  Jest  to używane do uchronienia powolnych wyświetlaczy
       od spowolnienia przetwarzania danych wyjściowych przez okno. Komenda ta
       może  być przydatna gdy wiele wyświetlaczy pokazuje te samo okno. Opcja
       jest normalnie wyłączona dla wszystkich wyświetlaczy.

       number [n]

       Zmień numer bieżącego okna. Jeśli numer n już jest używany  przez  inne
       okno, okna wymieniają numery między sobą. Jeśli nie poda się argumentu,
       pokazywany jest numer (i tytuł) okna.

       obuflimit [limit]

       Jeśli bufor wyjściowy zawiera więcej bajtów  niż  podany  limit,  to  z
       okien  nie będą czytane dalsze dane. Domyślną wartością jest 256. Jeśli
       masz szybki wyświetlacz (jak  xterm),  możesz  ustawić  to  na  większą
       wartość.  Jeśli  nie  poda  się  argumentów,  wyświetlane  jest bieżące
       ustawienie.

       only

       Zabij wszystkie regiony poza bieżącym.

       other

       Przełącza na  poprzednio  wyświetlane  okno.  Jeśli  okno  to  już  nie
       istnieje, other działa analogicznie do next.

       partial on|off

       Definiuje  czy  wyświetlacz powinien być odświeżany (jak dla redisplay)
       po przełączaniu na bieżące okno. Komenda  ta  dotyczy  tylko  bieżącego
       okna.   Aby  dotyczyła  wszystkich  okien,  należy skorzystać z komendy
       allpartial. Domyślnie jest to wyłączone. Wartość domyślna jest ustalona
       na stałe, gdyż nie ma na razie komendy defpartial.

       password [kodowane_haso]

       Gdy  przedstawisz  w  swoim  pliku ".screenrc" zakodowane hasło, screen
       będzie o nie pytał za każdym razem, gdy ktoś  będzie  próbował  wznowić
       odłączony  proces.  Jest  to  przydatne  jeśli  w  sesji screen pracują
       uprzywilejowane programy i chcesz chronić ją od prób podłączenia  przez
       innych  użytkowników,  podających  się za ciebie (np. superużytkownik).
       Jeśli nie ma podanego zakodowanego hasła,  screen  dwukrotnie  prosi  o
       wstukanie  hasła  i  umieszcza  jego  zakodowany  odpowiednik w buforze
       wklejania. Domyślną wartością jest `none',  która  wyłącza  sprawdzanie
       hasła.

       paste [registers [dest_reg]]

       Zapisz  (konkatenowaną)  zawartość  podanych rejestrów na kolejkę stdin
       bieżącego wejścia. Rejestr '.' jest traktowany  jako  bufor  wklejania.
       Jeśli  nie  poda  się  parametrów,  użytkownik jest pytany o pojedynczy
       rejestr.  Bufor wklejania może być wypełniany komendami  copy,  history
       oraz  readbuf.   Inne  rejestry  można  wypełniać  komendami  register,
       readreg i paste.   Jeśli  paste  jest  wywołany  z  drugim  argumentem,
       zawartość  podanych  rejestrów  jest  umieszczana  w  podanym rejestrze
       docelowym, a  nie  w  oknie.   Jeśli  jako  drugi  argument  użyć  '.',
       rejestrem  docelowym  jest  bufor  wklejania  wyświetlacza.  Zauważ, że
       "paste" używa różnych zasobów: Gdy tylko podany  jest  drugi  argument,
       nie  jest  wymagane  okno  bieżące. Gdy określenie źródła zawiera tylko
       rejestry (nie bufor wklejania), to nie jest w  ogóle  wymagany  bieżący
       wyświetlacz   (podwieszony   terminal),   gdyż   rejestry  są  zasobami
       globalnymi.  Bufor wklejania jest osobny dla każdego użytkownika.

       pastefont [on|off]

       Powiedz screenowi, by do bufora wklejania załączał informację o foncie.
       Domyślnie  nie  jest  to robione. Komenda ta jest szczególnie przydatna
       dla fontów wieloznakowych, jak kanji.

       pow_break

       Otwórz na nowo linię terminalową  okna  i  wyślij  warunek  przerwania.
       Zobacz `break'.

       pow_detach

       Odłączenie  zasilania. Ogólnie to samo co detach, lecz dodatkowo wysyła
       sygnał HANGUP do procesu rodzicielskiego screena.  UWAGA: Spowoduje  to
       wylogowanie   w   wypadku  gdy  screen  został  uruchomiony  z  powłoki
       zgłoszeniowej.

       pow_detach_msg [komunikat]

       Podany tu komunikat jest wydawany za każdym razem gdy  dokonywane  jest
       `odłączenie  zasilania'.  Może  być  używane  jako zamiennik komunikatu
       wylogowywania,  lub  do  resetowania   szybkości   linii,   itp.    Bez
       parametrów, pokazywany jest obecny komunikat.

       prev

       Przełącz  na  okno  o  następnym  niższym numerze.  Komenda ta może być
       używana do cyklicznego przełączania między listą okien.

       printcmd [kmd]

       Jeśli  kmd  nie  jest  pustym  łańcuchem,  screen  nie  będzie   używał
       właściwości  "po/pf" terminala, jeśli wykryje sekwencję drukowania ansi
       ESC [ 5 i, lecz będzie przerzucał potokowo wyjście do kmd.  Powinno  to
       normalnie  być  komendą  w  rodzaju  "lpr" lub "'cat > /tmp/scrprint'".
       printcmd bez komendy wyświetla bieżące ustawienie.  Sekwencja ansi  ESC
       \ kończy drukowanie i zamyka potok.
       Uwaga:  Ostrożnie  z  tą  komendą!  Jeśli  inni użytkownicy mają dostęp
       zapisu do twojego terminala, będą oni mogli odpalać komendy drukowania.

       process [klucz]

       Przerzuć  zawartość podanego rejestru do screenowej kolejki wejściowej.
       Po uruchomieniu bez parametrów, zostaniesz zapytany o  nazwę  rejestru.
       Tekst   jest   przetwarzany  tak,  jakby  był  wpisywany  z  klawiatury
       użytkownika.  Komenda ta może być przydatna do wiązania wielu akcji pod
       jeden klawisz.

       quit

       Zabij  wszystkie  okna  i  zakończ  screen.   Zauważ,  że w terminalach
       VT100-podobnych klawisze C-4 i C-\  są  równoważne.   Powoduje  to,  że
       domyślne  wiązania  są  niebezpieczne:  Uważaj  by  nie  wpisać C-a C-4
       podczas  wybierania  okna  numer  4.    W   celu   usunięcia   wiązania
       klawiszowego, użyj zwykłej komendy bind (jak dla "bind '^\'").

       readbuf

       Odczytuje   zawartość   bieżącego   pliku  wymiany  screena  do  bufora
       wklejania.  Zobacz też komendę "bufferfile".

       readreg [register [nazwapliku]]

       Robi dwie rzeczy, zależnie od liczby argumentów: w wypadku  braku,  lub
       przy  jednym argumencie, duplikuje bufor wklejania do podanego rejestru
       lub rejestru,  podanego  po  znaku  zachęty.  Przy  dwóch  argumentach,
       odczytuje  zawartość  podanego  pliku  do  rejestru. Jest to zachowanie
       podobne do wczytywania przez "readbuf" plik wymiany screena  do  bufora
       wklejania  Następujący  przykład wkleja systemowy plik z hasłami w okno
       screena (przy użyciu rejestru p, gdzie pozostaje kopia):

                   C-a : readreg p /etc/passwd
                   C-a : paste p

       redisplay

       Wyświetl  na  nowo  bieżące  okno.  Wymagane   do   uzyskania   pełnego
       rewyświetlenia w trybie częściowego odświeżania.

       register klucz acuch

       Zachowuje podany acuch w rejestrze klucz. Zobacz też komendę "paste".

       remove

       Usuń bieżący region. Jest to nieskuteczne (no-op)  gdy  istnieje  tylko
       jeden region.

       removebuf

       Usuwa   plik  wymiany  screena,  używany  przez  komendy  "writebuf"  i
       "readbuf".

       reset

       Przestaw terminal wirtualny na jego ustawienia  początkowe.  Przydatne,
       gdy pozostały na nim po jakiejś aplikacji dziwne ustawienia.

       screen [-opts] [n] [kmd [arg]]

       Zestaw  nowe  okno.  Z  każdą  komendą  można  przekazać opcje kontroli
       przepływu (-f, -fn i -fa), tytułu (a.k.a.) (-t), opcje zgłoszeniowe (-l
       i   -ln),   opcję  typu  terminala  (-T  <term>),  i  flagę-wszystkich-
       właściwości (-a) oraz opcję bufora przewijania (-h <num>).  Opcja  (-M)
       włącza  dla  tego  okna  monitorowanie.   Opcja  (-L)  włącza dla niego
       raportowanie wyjścia.  Jeśli podany jest dodatkowa  liczba  w  zakresie
       0..9, to nowo tworzonemu oknu przyznawany jest numer n (lub jeśli numer
       ten jest już używany, przyznawany jest następny  dostępny).   Jeśli  po
       "screen"  podana  jest  komenda,  to  jest  ona uruchamiana w tworzonym
       oknie; w przeciwnym wypadku, uruchamiana jest powłoka. Tak  więc  jeśli
       twój ".screenrc" zawiera linie

                   # przykład dla .screenrc:
                   screen 1
                   screen -fn -t foobar -L 2 telnet foobar

       to screen utworzy okno z powłoką (numer #1) i okno z połączeniem telnet
       do maszyny foobar (w oknie #2,  bez  kontroli  przepływu,  pod  tytułem
       "foobar")  i będzie zapisywać raporty ("screenlog.2") sesji telnetowej.
       Zauważ, że w przeciwieństwie do poprzednich wersji screena, nie  będzie
       tworzone  żadne  dodatkowe  okno  domyślne  jeśli  w  twoim ".screenrc"
       znajdują się komendy "screen".  Po  zakończeniu  inicjalizacji,  screen
       przełącza  się  na  ostatnie  okno  podane w twoim pliku .screenrc lub,
       jeśli nic nie podano, otwiera domyślne okno #0.
       Screen ma wbudowane pewne  właściwości  "cu"  i  "telnet".  Zobacz  też
       rozdział "RODZAJE OKIEN".

       scrollback num

       Ustawia  rozmiar bufora przewijania dla bieżących okien na num wierszy.
       Domyślną wartością jest 100. Zobacz też komendę "defscrollback",  a  do
       oglądania bieżących ustawień, skorzystaj z "C-a i".

       select [IDOkna]

       Przełącz  się na okno, określone przez IDOkna.  Może to być przedrostek
       tytułu okna (alfanumeryczna nazwa),  lub  numer  okna.   Parametr  jest
       opcjonalny i jeśli jest pominięty, zostaniesz zapytany o identyfikator.
       Gdy zestawiane jest nowe okno, przyznawany jest  mu  pierwszy  dostępny
       numer.   Tak  więc,  pierwsze  okno można włączyć przez "select 0" (nie
       może być naraz obecnych więcej niż 10 okien,  chyba  że  screen  został
       skompilowany z większym ustawieniem MAXWIN).

       sessionname [nazwa]

       Zmień nazwę bieżącej sesji. Zauważ, że dla "screen -list" nazwa pojawia
       się z przyklejonym id-procesu. Jeśli argument "nazwa"  jest  pominięty,
       wyświetlana  jest  nazwa  tej  sesji.  Uwaga: zmienne środowiskowe $STY
       wciąż odzwierciedlają stare  nazwy.  Może  to  powodować  zakłopotanie.
       Domyślna wartość jest tworzona z tty i nazw hosta.

       setenv [zmienna [acuch]]

       Ustawia  zmienną środowiskową zmienna na wartość acuch.  Jeśli podana
       jest tylko zmienna, użytkownik zostanie zapytany o jej  wartość.  Jeśli
       nie  zostaną podane żadne parametry, użytkownik zostanie zapytany tak o
       zmienną,  jak  o  jej  wartość.  Środowisko  jest  dziedziczone   przez
       wszystkie kolejno rozwidlane powłoki.

       shell komenda

       Ustaw  komendę,  używaną  do  tworzenia  nowej  powłoki.  Przesłania to
       wartość zmiennej środowiskowej $SHELL. Jest to przydatne  jeśli  chcesz
       uruchomić  rozszerzacza-tty,  który  chce  wykonywać  program  podany w
       $SHELL.  Jeśli komenda  rozpoczyna  się  znakiem  '-',  powłoka  będzie
       uruchomiona jako powłoka zgłoszeniowa.

       shelltitle tytu

       Ustaw  tytuł dla wszystkich powłok, tworzonych podczas startu lub przez
       komendę C-A C-c.   Dla  szczegółów  o  tym,  czym  jest  tytuł,  zobacz
       dyskusję "TYTUŁY (nazywanie okien)".

       silence [on|off|sek]

       Przełącza  monitorowanie  ciszy  okien.  Gdy  cisza  jest  włączona,  a
       monitorowane okno jest w tle, to po pewnym czasie nieaktywności (ciszy)
       otrzymasz  w linii statusu komunikat o ciszy. Domyślny czas oczekiwania
       może być zmieniany komendą `silencewait', lub  poprzez  podanie  liczby
       sekund  zamiast  `on'  lub  `off'.  Cisza jest początkowo wyłączona dla
       wszystkich okien.

       silencewait sek

       Zdefiniuj czas, po którym ma się pojawiać komunikat ciszy. Domyślnie 30
       sekund.

       sleep num

       Komenda  ta  powstrzymuje  wykonywanie  pliku  .screenrc na num sekund.
       Aktywność klawiaturowa  przerywa  pauzę.   Może  to  być  przydatne  do
       dawania  użytkownikom  szansy  na  przeczytanie komunikatów, wydawanych
       przez "echo".

       slowpaste msek

       Zdefiniuj szybkość, z jaką komenda paste  ("C-a  ]")  wkleja  tekst  do
       okna.   Jeśli  parametr  jest  niezerowy,  tekst jest wpisywany znak po
       znaku.  Dodatkowo, screen  pauzuje  przez  msec  milisekund  po  każdym
       znaku,  umożliwiając  aplikacji przetworzenie wejścia. Używaj slowpaste
       tylko  jeśli  twój  system  ma  problemy  kontroli  przepływu   podczas
       wklejania wielkich fragmentów tekstu.

       sorendition [atr [kolor]]

       Zmień  sposób,  którego  używa  screen  do podświetlania tekstu (w celu
       zaznaczania i drukowania komunikatów).  Atr jest liczbą szesnastkową  i
       określa  atrybuty  tekstu  (inwersja,  podkreślenie,  ...).  Kolor jest
       dwucyfrową liczbą i zmienia kolor pierwszego  planu/tła  podświetlanego
       tekstu.   Aby  znaki  pojawiały  się w odpowiedni sposób, wymagana jest
       pewna wiedza  o  wewnętrznej  reprezentacji  znaków  screena.  Domyślną
       wartością jest obecnie 10 99 (standout, domyślne kolory).

       split

       Podziel  bieżący  region  na  dwa  nowe. Wszystkie regiony wyświetlacza
       zmieniają  rozmiar,  aby  zrobić  miejsce  na  nowy.  Puste  okno  jest
       wyświetlane na nowym regionie.

       startup_message on|off

       Wybierz,  czy  chcesz  oglądać  informację o kopiowaniu podczas startu.
       Domyślnie jest to włączone, jak pewnie zauważyłeś.

       stuff acuch

       Przerzuć acuch do bufora wejściowego bieżącego okna. Jest to  podobne
       do  komendy "paste", lecz mniej ogólne. Nie możesz z pomocą tej komendy
       wklejać  dużych  buforów.  Jest   ona   najprzydatniejsza   do   wiązań
       klawiaturowych. Zobacz też "bindkey".

       su [nazwaużytkownika [hasło [hasło2]]

       Podmień  użytkownika  wyświetlacza.  Komenda pyta o wszystkie pominięte
       parametry.  Jeśli  w  parametrach   podano   hasła,   muszą   one   być
       niezakodowane.   Pierwsze  hasło  jest  dopasowywane do systemowej bazy
       passwd,  drugie  do  hasła  screena,  ustawionego  komendami  "acladd",
       "password".   "Su"  może  być  przydatne  dla administratora screena do
       testowania wieloużytkownikowych konfiguracji.   Gdy  identyfikacja  się
       nie  powiedzie,  użytkownik  ma  dostęp  do  komend  przeznaczonych dla
       użytkownika nobody.  Są to "detach", "license", "version", "help"  oraz
       "displays".

       suspend

       Zawieś  screena.   Okna są w tym stanie `odłączone'. Właściwość ta jest
       zależna od powłoki, zdolnej do kontroli zadań.

       term term

       W środowisku każdego okna, które otworzył screen, zmienna  środowiskowa
       $TERM  jest  ustawiona  domyślnie  na  "screen". Jeśli w lokalnym pliku
       termcap nie ma żadnego opisu  dla  takiego  terminala,  możesz  zmienić
       $TERM na np.  "vt100". Nie spowoduje to żadnej szkody, gdyż screen jest
       zgodny z vt100/ansi.  Używanie komendy "term"  nie  jest  zalecane  dla
       celów niedomyślnych.  Znaczy to, że możnaby podać ustawienia $TERM (np.
       vt100) dla komendy "screen rlogin  innamaszyna".  Jednak  zamiast  tego
       lepiej użyć "screen -T vt100 rlogin innamaszyna".

       termcap term terminal-tweaks [window-tweaks]
       terminfo term terminal-tweaks [window-tweaks]
       termcapinfo term terminal-tweaks [window-tweaks]

       Używanie  tej komendy powoduje modyfikacje wpisów termcap terminala bez
       potrzeby  przechodzenia   przez   trudności   związane   z   tworzeniem
       dostosowanego  wpisu  termcap. Dodatkowo, możesz opcjonalnie dostosować
       termcap generowany dla okien. Komendy te należy  umieścić  w  jednym  z
       plików  startowych  screenrc,  gdyż po uruchomieniu emulatora terminala
       stają się one bezużyteczne.
       Jeśli twój system działa w oparciu o bazę terminfo  (zamiast  termcap),
       screen  będzie rozumiał komendę `terminfo', która ma takie same efekty,
       jak  komenda  `termcap'.  Udostępniono  dwie  oddzielne  komendy,  gdyż
       istnieją  subtelne  definicje  syntaktyczne, np. to gdzie wymagana jest
       interpolacja  parametrów  (z  użyciem  `%').  Zauważ,  że   z   komendą
       `terminfo' używa się nazw właściwości z termcap.
       W  wielu  wypadkach,  gdy  argumenty  są prawidłowe zarówno dla składni
       terminfo jak i termcap, możesz użyć komendy `termcapinfo',  która  jest
       skrótem   dla  pary  komend  `termcap'  i  `terminfo',  o  identycznych
       argumentach.

       Pierwszy argument określa, do którego terminala (terminali) odnosi  się
       definicja.  Możesz  podać wiele nazw terminali, rozdzielając je znakami
       `|'.  `*' odpowiada wszystkim terminalom, a `vt*' wszystkim terminalom,
       rozpoczynającym się od "ft".

       Każdy  argument  tweak składa się z jednej lub więcej definicji termcap
       (rozdzielonych dwukropkami),  które  mają  być  wstawione  na  początek
       odpowiedniego   wpisu   termcap,   rozszerzając  go  lub  przesłaniając
       istniejące  wartości.   Pierwszy  tweak  modyfikuje   termcap   twojego
       terminala  i  zawiera  definicje,  z  których twój terminal korzysta do
       wykonywania pewnych funkcji.  Jeśli podasz tu łańcuch pusty,  zawartość
       pozostanie  niezmieniona (np. '').  Drugi (opcjonalny) tweak modyfikuje
       wszystkie termcapy okien i powinien zawierać definicje  zrozumiałe  dla
       screena (zobacz sekcję "TERMINAL WIRTUALNY".

       Przykłady:

              termcap xterm*  LP:hs@

       Mówi  screenowi,  że  wszystkie terminale rozpoczynające się od `xterm'
       mają automatyczne marginesy, które  umożliwiają  odświeżanie  ostatniej
       pozycji  ekranu (LP), lecz nie posiadają prawdziwej linii statusu (brak
       'hs' - doklejanie `@' wyłącza wpisy).  Zauważ, że  zakładamy  `LP'  dla
       wszystkich  nazw  terminala, które rozpoczynają się od "vt", lecz tylko
       jeśli nie podasz komendy termcap dla takiego terminala.

              termcap vt*  LP
              termcap vt102|vt220  Z0=\E[?3h:Z1=\E[?3l

       Podaje właściwość `LP' dla wszystkich terminali rozpoczynających się od
       `vt'.  Druga linia dodatkowo dodaje sekwencje specjalne do przełączania
       do (Z0) i z (Z1) trybu 132 znaków na linię dla vt102 i vt220.  (W  celu
       używania  komend  zmieniających szerokość, musisz w swoim termcap podać
       Z0 i Z1.)

              termcap vt100  ""  l0=PF1:l1=PF2:l2=PF3:l3=PF4

       Pozostawia to twój termcap vt100 w spokoju i dodaje  wpis  do  termcapu
       każdego okna.

              termcap h19|z19  am@:im=\E@:ei=\EO  dc=\E[P

       Bierze  termcap  h10  i  z19  i wyłącza automarginesy (am@) oraz włącza
       właściwości trybu wstawiania (im--insert mode) i end-insert (ei)  (znak
       `@'  w  łańcuchu `im' znajduje się po `=', więc jest częścią łańcucha).
       Posiadanie  w  termcapie  terminala  definicji  `im'  i  `ei',   screen
       automatycznie   zareklamuje  właściwość  character-insert  w  termcapie
       każdego okna.  Każde  okno  dostanie  też  właściwość  delete-character
       (dc),  która będzie przez screen tłumaczona na odświeżenie linii (line-
       update) terminala (udajemy, że nie obsługuje on kasowania znaków).

       Jeśli chciałbyś w pełni określić wpisy termcap każdego okna, powinieneś
       zamiast  tego  wszystkiego  przed uruchomieniem screena ustawić zmienną
       $SCREENCAP.  Zobacz  też  dyskusję  w  sekcji  "TERMINAL  WIRTUALNY"  i
       podręcznik systemowy termcap.

       time

       Używa  linii  komunikatów  do  wyświetlania  czasu  dnia, nazwy hosta i
       obciążenia w 1, 5 i 15 minutach (jeśli informacja ta  jest  dostępna  w
       twoim systemie).  Dla informacji specyficznych oknu, użyj "info".

       title [aliasokna]

       Ustaw nazwę bieżącego okna na aliasokna. Jeśli nie podano nazwy, screen
       o nią zapyta. Komenda ta była znana dawniej jako `aka'.

       unsetenv zmienna

       Kasuje zmienną środowiskową.

       vbell [on|off]

       Ustawia wizualny dzwonek dla tego okna. Pominięcie parametru  przełącza
       ustawienie. Jeśli vbell jest włączony, lecz twój terminal nie obsługuje
       wizualnego dzwonka, po otrzymaniu znaku dzwonka (^G)  w  linii  statusu
       jest  wyświetlany  `komunikat-vbell'.   Obsługa  vbell  terminala  jest
       definiowana zmienną termcapa `vb' (terminfo: 'flash').
       Domyślnie, vbell jest wyłączony i używany jest  dzwonek  audio.  Zobacz
       też `bell_msg'.

       vbell_msg [komunikat]

       Ustawia  komunikat  wizualnego dzwonka. Jeśli okno otrzyma znak dzwonka
       (^G), a terminal nie obsługuje  wizualnego  dzwonka,  w  linii  statusu
       drukowany  jest  komunikat.  Domyślnym komunikatem jest "Wuff, Wuff!!".
       Bez parametrów, pokazywany jest obecny komunikat.

       vbellwait sek

       Zdefiniuj w sekundach opóźnienie, po każdym wyświetleniu  komunikatu  o
       dzwonku. Domyślnie jest to 1 sekunda.

       verbose [on|off]

       Jeśli  tryb  verbose  (gadatliwy)  jest włączony, przy każdym tworzeniu
       okna istnieje echo nazwy komendy. Domyślnie wyłączone. Bez  parametrów,
       pokazuje obecne ustawienie.

       version

       Wydrukuj w linii statusu bieżącą wersję i datę kompilacji.

       wall komunikat

       Zapisz  na  wszystkie  wyświetlacze  komunikat.  Komunikat pojawi się w
       terminalowej linii statusu.

       width [num]

       Przełączaj szerokość okna między 80 a 132 kolumnami, lub ustaw  na  num
       kolumn.   Wymaga  to odpowiedniego terminala i wpisów termcap "Z0" oraz
       "Z1".  Zobacz dla dalszych informacji komendę "termcap".

       windows

       Używa linii komunikatów do wyświetlania listy wszystkich  okien.  Każde
       okno jest wymieniane według numeru wraz z nazwą procesu, który został w
       nim uruchomiony (lub z tytułem); okno  bieżące  jest  zaznaczane  przez
       `*';  okno  poprzednie jest zaznaczane przez `-'; wszystkie okna, które
       są zalogowane, są zaznaczane jako `$';  okno  w  tle,  które  otrzymało
       dzwonek jest zaznaczane jako `!'; okno w tle, które jest monitorowane i
       zaszła w nim  aktywność  jest  zaznaczane  jako  `@';  okno,  które  ma
       włączone   raportowanie  wyjścia  jest  zaznaczone  jako  `(L)';  okna,
       zajmowane przez innych użytkowników są  zaznaczane  jako  `&';  okna  w
       stanie  zombie są zaznaczane jako `Z'.  Jeśli lista jest zbyt długa, by
       zmieścić się w terminalowej linii statusu, wyświetlana jest tylko część
       wokół bieżącego okna.

       wrap [on|off]

       Ustawia  zawijanie  linii w oknie. Gdy jest to włączone, znak wstawiany
       na ostatniej kolumnie wiersza będzie  zawijał  na  początek  następnego
       wiersza.  W  myśl dodanej właściwości, backspace (^H) również zawija od
       lewego marginesu do poprzedniej linii.  Domyślnie jest to włączone.

       writebuf

       Zapisuje zawartość bufora  wklejania  do  publicznie  dostępnego  pliku
       wymiany  screena.  Jest  to  prymitywne  narzędzie  komunikacji  między
       użytkownikami screena na danym hoście. Nazwa pliku może być ustawiana z
       pomocą  komendy bufferfile i domyślnie jest nią "/tmp/screen-exchange".

       writelock [on|off|auto]

       Jako dodatek do list kontroli dostępu, nie  wszyscy  użytkownicy  muszą
       być w stanie pisać do tego samego okna naraz. Domyślnie, blokada zapisu
       jest w trybie `auto' i zapewnia wyłączne prawo wejścia dla użytkownika,
       który  pierwszy  się  na  dane  okno  przełączył.  Gdy  opuści on okno,
       automatycznie blokadę mogą uzyskać  inni  użytkownicy.  Blokadę  zapisu
       bieżącego okna można wyłączyć komendą "writelock off". Jeśli użytkownik
       wykona komendę "writelock on", to będzie on miał wyłączne prawa  zapisu
       podczas przełączania się na inne okna.

       xoff
       xon

       Wstawia na kolejkę stdin bieżącego okna znak CTRL-s/CTRL-q.

       zombie [klawisze]
       defzombie [klawisze]

       Domyślnie  okna  screena są usuwane z listy okien gdy tylko ich procesy
       (np. powłoki) zakończą działanie. Gdy do komendy zombie  podać  łańcuch
       dwóch klawiszy, `martwe' okna pozostają na liście. Do usunięcia takiego
       okna można użyć komendy kill. Naciśnięcie w  martwym  oknie  pierwszego
       klawisza  ma  ten sam efekt. Naciśnięcie drugiego klawisza powoduje, że
       screen próbuje wskrzesić okno. Proces, uruchomiony początkowo  w  oknie
       zostanie  ponownie  odpalony.  Wywołanie zombie bez parametrów wyczyści
       ustawienie zombie, w  wyniku  czego  okna  znikną  po  zakończeniu  ich
       procesu.

       Gdy  ustawienie zombie jest obsługiwane globalnie dla wszystkich okien,
       komenda ta powinna być nazywana  defzombie.  Dopóki  potrzebujemy  tego
       jako  ustawienia dla poszczególnego okna, komendy zombie i defzombie są
       równoważne.

LINIA KOMUNIKATÓW

       Dodatkowe komunikaty i diagnostyki są wyświetlane w linii  komunikatw.
       Zwykle   linia  ta  znajduje  się  na  dole  ekranu,  jednak  można  to
       przedefiniować na górę podczas kompilacji. Jeśli  twój  terminal  ma  w
       termcapie  zdefiniowaną linię statusu, screen skorzysta właśnie z niej.
       W  przeciwnym  wypadku,  linia  bieżącego  ekranu   będzie   tymczasowo
       nadpisywana,  a  wyjście  będzie chwilowo przerywane. Linia komunikatów
       jest automatycznie usuwana po paru  sekundach  przerwy.  Może  być  też
       usuwana wcześniej poprzez rozpoczęcie naciskania klawiszy.

       Urządzenie   linii   komunikatów  może  być  używane  przez  aplikacje,
       pracujące w bieżącym  oknie.  Narzędziem  w  tym  celu  jest  sekwencja
       sterująca  ANSI, Privacy message.  Na przykład, z powłoki możesz wpisać
       coś takiego:

              echo '<esc>^Hello world from window '$WINDOW'<esc>\\'

       Gdzie '<esc>' to escape, '^' to  literalna  strzałka  w  górę,  a  '\\'
       zmienia się w pojedynczy lewy ukośnik.

TYPY OKIEN

       Screen  daje  trzy  rodzaje  okien.  Nowe  okna można utworzyć z pomocą
       komendy screen (zobacz też opis w rozdziale "DOSTOSOWYWANIE"). Pierwszy
       parametr komendy screen określa typ tworzonego okna. Inne typy okien są
       szczególnymi przypadkami  typu  normalnego.  Zostały  one  dodane,  aby
       umożliwić efektywne wykorzystanie screena jako multiplekser (powielacz)
       konsolowy ze 100 lub więcej oknami.

       o  Normalne okno zawiera powłokę, lub dowolną inną  komendę  systemową,
          jaką można uruchomić z powłoki (np.  slogin, itd...)

       o  Jeśli  jako  pierwszy  parametr  podana  jest  nazwa tty (urządzenie
          znakowe, np.  "/dev/ttya"), to okno jest podłączane bezpośrednio  do
          tego  urządzenia.   Typ  tego  okna  jest  podobny  do "screen cu -l
          /dev/ttya".  Dla używania węzła urządzenia wymagane są prawa  zapisu
          i  odczytu.  Dodatkowo,  screen próbuje użyć otwarcia na wyłączność,
          aby zaznaczyć zajęcie linii  połączenia.  Dozwolony  jest  dodatkowy
          parametr,  składający  się  z  rozdzielonej przecinkami listy flag w
          notacji używanej przez stty(1):

          <szybkość>
                 Zwykle 300, 1200, 9600 lub 19200. Dotyczy to tak  transmisji,
                 jak i odbierania.

          cs8 or cs7
                 Określa transmisję ośmiu (lub siedmiu) bitów na bajt.

          ixon or -ixon
                 Włącza  (lub  wyłącza)  programową  kontrolę przepływu (CTRL-
                 S/CTRL-Q) nadawania.

          ixoff or -ixon
                 Włącza   (lub   wyłącza)   programową   kontrolę    przepływu
                 odbierania.

          istrip or -istrip
                 Czyści (lub zatrzymuje) ósmy bit w każdym odebranym bajcie.

          Możesz  podać tyle opcji, ile potrzeba. Niepodane opcje powodują, że
          sterownik  terminala  pobiera  wartości  parametrów  z   połączenia.
          Wartości te są zależne od systemu i mogą być wartościami domyślnymi,
          lub wartościami zachowanymi z poprzedniego połączenia.

          Dla okien tty, komenda info pokazuje w  linii  statusu  część  linii
          kontroli  modemu. Mogą one zawierać `RTS', `CTS', 'DTR', `DSR', `CD'
          i więcej.  Zależy to od dostępnych ioctl() oraz nagłówków systemu  i
          fizycznych  właściwości  układu  szeregowego.  Sygnały,  które  są w
          stanie  niskim   (nieaktywne)   mają   nazwy   poprzedzone   znakiem
          wykrzyknika.  W  przeciwnym wypadku są one w stanie wysokim. Sygnały
          nieobsługiwane przez sprzęt,  lecz  znane  interfejsowi  ioctl()  są
          zwykle wyświetlane jako niskie.
          Gdy   bit  statusu  CLOCAL  jest  ustawiony,  cały  zestaw  sygnałów
          modemowych jest umieszczany w nawiasach  klamrowych  ({  i  }).  Gdy
          ustawiony  jest  bit CRTSCTS lub TIOCSOFTCAR, sygnały `CTS' lub `CD'
          są pokazywane w nawiasach.

          Dla okien  tty,  komenda  break  powoduje  obniżenie  sygnału  linii
          transmisji   danych   (TxD)   na  podany  okres  czasu.  Ma  to  być
          interpretowane jako sygnał przerwania po drugiej  stronie.   Podczas
          wykonywania  tej  komendy  nie przesyłane są dane i nie są zmieniane
          linie kontroli modemu.

       o  Jeśli pierwszym parametrem jest "//telnet", to  drugim  powinna  być
          nazwa  hosta,  a opcjonalny trzeci parametr może podawać numer portu
          TCP (domyślnie dziesiętne 23). Screen podłączy  się  do  serwera  na
          zdalnym hoście i użyje protokołu telnet do komunikacji.
          Dla  okien  telnet,  komenda info wyświetla szczegóły o połączeniu w
          nawiasach kwadratowych ([ i ]) na końcu linii statusu.

          b      BINARY. Połączenie jest w trybie binarnym.

          e      ECHO. Wyłączone lokalne echo.

          c      SGA. Połączenie jest w `trybie  znakowym'  (domyślnie:  `tryb
                 wierszowy').

          t      TTYPE.  Zdalny  host  zażądał  typu  terminala. Screen wysyła
                 nazwę "screen", chyba że został inaczej pouczony (zobacz  też
                 komendę `term').

          w      NAWS. Zdalny host jest powiadamiany o zmianach rozmiaru okna.

          f      LFLOW.  Zdalny  host  będzie  przesyłał  informacje  kontroli
                 przepływu. (Obecnie ignorowane.)

          Dodatkowymi  flagami,  przeznaczonymi  do  debuggowania  są  x,t i n
          (XDISPLOC, TSPEED i NEWENV).

          Dla  okien  telnet,  komenda  break  wysyła  kod  telnet  IAC  BREAK
          (dziesiętne 243) do zdalnego hosta.

          Ten   rodzaj   okien   jest   dostępny  tylko  jeśli  screen  został
          skompilowany ze zdefiniowaną opcją BUILTIN_TELNET.

ŁAŃCUCHOWE SEWKENCJE SPECJALNE

       Screen daje specjalny mechanizm  wstawiania  do  komunikatów  lub  nazw
       pliku  informacji  w  rodzaju  bieżącego czasu. Znakiem specjalnym jest
       '%', z jednym wyjątkiem: w obrębie twardego statusu okna  używane  jest
       '^%' ('^E').

       Oto pełna lista obsługiwanych sekwencji:

       %      znak procentu

       a      'am' albo 'pm'

       A      'AM' albo 'PM'

       c      bieżący czas, GG:MM w postaci 24h

       C      bieżący czas, GG:MM w postaci 12h

       d      numer dnia

       D      nazwa dnia tygodnia

       h      twardy status okna

       l      bieżące obciążenie systemu

       m      numer miesiąca

       M      nazwa miesiąca

       n      numer okna

       s      sekundy

       t      tytuł okna

       u      wszyscy inni użytkownicy tego okna

       w      wszystkie numery okien i nazwy

       W      wszystkie numery okien i nazwy poza bieżącą

       y      ostatnie dwie cyfry roku

       Y      pełny rok

       ?      część  do następnego '%?' jest wyświetlana tylko jeśli sekwencja
              rozwija się do niezerowego łańcucha

       :      część else '%?'

       Sekwencje 'c' i 'C' mogą być kwalifikowane  przez  '0',  powodując,  że
       screen  użyje zera zamiast spacji jako znaku wypełnienia. Sekwencja 'n'
       rozumie kwalifikator długości (np. '%3n').

KONTROLA PRZEPŁYWU

       Każde  okno  ma  ustawienie  kontroli  przepływu,  które  określa   jak
       traktować  znaki  XON  i  XOFF  (oraz  prawdopodobnie  znak  przerwania
       (interrupt)). Gdy kontrola jest wyłączona, znaki te są  ignorowane,  co
       umożliwia  użytkownikom  przesyłanie  ich  w prosty sposób do programów
       (przydatne np. dla edytora emacs).  Minusem jest to, że  trzeba  będzie
       dłużej czekać aż wyjście z "normalnego" programu zapauzuje w odpowiedzi
       na XOFF.  Przy włączonej  kontroli  przepływu,  znaki  XON  i  XOFF  są
       używane do natychmiastowego przerywania wyjścia z bieżącego okna. Znaki
       te można wciąż przesyłać do  bieżącego  programu,  lecz  musisz  używać
       odpowiednich dwuznakowych komend screena (zwykle "C-a q" (xon) oraz "C-
       a s" (xoff)).  Komendy xon/xoff są też przydatne do wpisywania C-s i C-
       q obok terminala, przechwytującego te znaki.

       Każde  okno  ma  początkową  wartość  kontroli przepływu ustawianą albo
       opcją  -f,  albo  komendą  "defflow"  .screenrc.  Domyślnie,  okna   są
       ustawiane  na  automatyczne  przełączanie  przepływu. Może to być potem
       przełączane między  trzema  stanami--'włączony  ustalony'  (fixed  on),
       'wyłączony ustalony' (fixed off) i 'automatyczny' (automatic)--służy do
       tego komenda "flow", podwiązana do "C-a f".

       Tryb  automatycznego  przełączania  przepływu  zajmuje   się   kontrolą
       przepływu  przy  użyciu  trybu  TIOCPKT  (podobnie jak "rlogin"). Jeśli
       sterownik tty nie obsługuje TIOCPKT, screen próbuje znaleźć  prawidłowy
       tryb  w  oparciu  o  bieżące  ustawienie  keypadu  aplikacji - gdy jest
       włączony, kontrola przepływu jest wyłączona i odwrotnie.  Oczywiście, w
       wypadku zajścia potrzeby, wciąż można manipulować kontrolą ręcznie.

       Jeśli   pracujesz   z  włączoną  kontrolą  przepływu  i  zauważysz,  że
       naciskanie klawisza przerwania (zwykle C-c) nie  przerywa  wyświetlania
       aż   do  następnych  6-8  linii,  spróbuj  uruchomić  screena  z  opcją
       "interrupt" (dodaj flagę "interrupt" do komendy "flow" w .screenrc, lub
       użyj  opcji  -i  linii  komend).  Powoduje to, że wyjście, które screen
       zebrał z przerwanego programu jest wypróżniane. Wadą tego jest  to,  że
       pamięć  terminala  zawiera niewypróżnioną wersję wyjścia, co w rzadkich
       przypadkach może powodować pewne niedokładności wyjścia.  Na  przykład,
       jeśli przełączasz ekrany i powrócisz, lub odświeżysz ekran z pomocą "C-
       a l", to zobaczysz wersję wyjścia, która pojawiłaby się bez  włączonego
       "interrupt".   Poza  tym,  być  może  podczas  pracy z programem, który
       oczekuje wpisywania jako wejście znaku przerwania  (interrupt),  będzie
       trzeba  wyłączyć  kontrolę  przepływu  (lub użyć trybu automatycznego),
       ponieważ  jest  możliwe  przypadkowe  przerwanie  wyjścia   wirtualnego
       terminala  na  twój  terminal fizyczny.  Jeśli zajdzie takie zdarzenie,
       zwykłe odświeżenie ekranu "C-a l" powinno go odtworzyć.

TYTUŁY (nazywanie okien)

       Nazwę każdego okna w wyświetlaczu (widzianą w komendzie "windows"  (C-a
       w))  można  zmienić  poprzez  ustawianie  jej  jedną  z  komend  title.
       Normalnie, wyświetlaną nazwą jest nazwa polecenia programu, utworzonego
       w  oknie.   Czasem jednak przydatne jest rozróżnić różne programy o tej
       samej nazwie, lub zmieniać nazwę w locie,  aby  odzwierciedlać  bieżący
       stan okna.

       Domyślna   nazwa   okien   powłokowych   może   być  ustawiana  komendą
       "shelltitle" pliku  .screenrc,  podczas  gdy  inne   okna  są  tworzone
       komendą  "screen"  i  mogą  mięć  ustawianą  nazwę  poprzez  opcję  -t.
       Interaktywnie,  istnieje  sekwencja   specjalna   łańcuchu   tytułowego
       (<esc>knazwa<esc>\)  oraz  komenda  "title" (C-a A).  Pierwsze może być
       wysyłane przez aplikację w celu  kontrolowania  nazwy  okna,  a  drugie
       zapyta o nazwę po wciśnięciu. Można też przywiązać nazwy predefiniowane
       do klawiszy z komendą "title" i ustawiać tak wszystko w sposób  zgrabny
       i bez zapytywania.

       Screen   ma   pewne  mechanizmy  specyficznej  dla  powłok  heurystyki,
       włączanej przez ustawienie nazwy okna na "szukaj|nazwa" i zaaranżowanie
       zerowej  sekwencji  specjalnej tytułu jako części znaku zachęty.  Część
       szukaj określa szukany łańcuch końca-znaku-zachęty, podczas  gdy  część
       nazwa  określa  domyślną nazwę powłoki dla okna. Jeśli nazwa kończy się
       dwukropkiem,  screen  spróbuje  dodać  do  końca  nazwy  powłoki  nazwę
       komendy, uruchomionej w oknie (np. "nazwa:kmd").  W przeciwnym wypadku,
       nazwa bieżącej komendy poprzedza podczas działania nazwę powłoki.

       Oto  jak  to  działa:  musisz  zmodyfikować  zachętę  powłoki  tak,  by
       emitowała  zerową  sekwencję specjalną tytułu (<esc>k</esc>\). Ostatnia
       część znaku zachęty musi być identyczna z łańcuchem, podanym  w  części
       szukaj  tytułu.   Gdy jest to ustawione, screen będzie używał sekwencji
       specjalnej  tytułu  do  czyszczenia   poprzedniej   nazwy   komendy   i
       przygotowywał  się  na  następną komendę. Potem, po odebraniu z powłoki
       nowej linii, nastąpi szukanie końca znaku zachęty. Po jego znalezieniu,
       pobrane zostanie pierwsze słowo, znajdujące się za nim i zostanie użyte
       jako nazwa komendy. Jeśli nazwa komendy rozpoczyna się od '!', '%', lub
       '^',  to  screen  użyje pierwszego słowa następnej linii, preferując je
       nad właśnie znalezioną nazwę.  Pomaga to użytkownikom csh w uzyskiwaniu
       lepszych nazw komend przy używaniu kontroli zadań lub historii.

       Oto kilka przykładów .screenrc:

              screen -t top 2 nice top

       Dodanie  tej linii do .screenrc uruchomi znicowaną wersję komendy "top"
       w oknie 2 o nazwie "top" (a nie "nice").

                   shelltitle '> |csh'
                   screen 1

       Komendy te uruchamiają powłokę o podanym tytule powłokowym.  Tytuł jest
       podany  jako  auto-tytuł,  który  oczekuje,  że  znak zachęty i wpisana
       komenda będą wyglądać podobnie do następującego:

              /usr/joe/src/dir> trn

       (za znakiem '> ' następuje szukanie nazwy komendy).  Status okna pokaże
       podczas  działania  komendy wartość "trn", a po jej zakończeniu powróci
       do "csh".

              bind R screen -t '% |root:' su

       To polecenie wiąże sekwencję klawiszową  "C-a  R"  do  komendy  "su"  i
       przekazuje  jej  auto-tytuł  "root:".  Aby  ten  tytuł zadziałał, ekran
       powinien wyglądać następująco:

                   % !em
                   emacs file.c

       Użytkownik wpisał tu  komendę  "!em"  historii  csh,  która  uruchomiła
       poprzednio  wpisaną  komendę  "emacs".  Status okna pokaże "root:emacs"
       podczas wykonywania komendy, a po zakończeniu po prostu "root:".

                   bind o title
                   bind E title ""
                   bind u title (unknown)

       Pierwsze wiązanie nie ma żadnych argumentów, więc zapyta  cię  o  tytuł
       (C-a  o).  Drugie wiązanie wyczyści bieżące ustawienie auto-tytułu (C-a
       E).  Trzecie wiązanie ustawi tytuł bieżącego okna na  "(unknown)"  (C-a
       u).

       Ważną  rzeczą do pamiętania przy dodawaniu zerowej sekwencji specjalnej
       tytułu do znaku zachęty jest to, że niektóre powłoki (np. csh) zliczają
       wszystkie  niesterujące  znaki  jako długość znaku zachęty. Jeśli znaki
       niewidzialne nie  są  wielokrotnością  8,  to  backspace  po  tabulacji
       spowoduje  nieprawidłowe  wyświetlanie.  Sposobem  ominięcia  tego jest
       użycie następującego znaku zachęty:

              set prompt='^[[0000m^[k^[\% '

       Sekwencja  specjalna  "<esc>[0000m"  nie  tylko  normalizuje   atrybuty
       znakowe,  lecz  dodatkowo  wszystkie  zera  zaokrąglają  długość znaków
       niewidzialnych do 8.  Użytkownicy  basha  prawdopodobnie  będą  chcieli
       wyświetlać sekwencję specjalną przy użyciu PROMPT_COMMAND:

              PROMPT_COMMAND='echo -n -e "\033k\033\134"'

       (Do wysyłania `\' używałem "134" z uwagi na błąd w bash 1.04).

TERMINAL WIRTUALNY

       Każde  okno  w  sesji  screen emuluje terminal vt100 z dodanymi kilkoma
       funkcjami. Emulator vt100 jest wkodowany na sztywno;  nie  ma  emulacji
       innych terminali.
       Zazwyczaj  screen usiłuje emulować tak dużo ze standardu vt100/ansi ile
       tylko możliwe. Jeśli jednak twój terminal nie ma  pewnych  właściwości,
       emulacja  może  nie  być  kompletna.  W  tych  wypadkach,  screen  musi
       powiedzieć aplikacją, że niektórych właściwości nie  ma.  Nie  jest  to
       problem  dla  maszyn  używających  termcapa,  gdyż  screen  może używać
       zmiennej $TERMCAP do dostosowywania standardowego termcapu screena.

       Jeśli jednak wykonujesz rlogin  na  inną  maszynę,  lub  twoja  maszyna
       obsługuje tylko terminfo, metoda ta nie zadziała. Z tego powodu, screen
       daje pewien sposób na zajęcie się tymi przypadkami. Oto jak to działa:

       Gdy screen próbuje znaleźć dla siebie nazwę terminala,  najpierw  szuka
       wpisu  "screen.<term>",  gdzie  <term> jest zawartością twojej zmiennej
       $TERM.  Jeśli wpis taki nie  istnieje,  próbowany  jest  "screen"  (lub
       "screen-w" jeśli terminal jest szeroki (132 kolumn lub więcej)).  Jeśli
       nawet ten wpis nie  został  znaleziony,  jako  substytut  używany  jest
       "vt100".

       Pomysłem  jest  to,  że jeśli masz terminal, który nie obsługuje ważnej
       właściwości (np. kasowanie znaku, lub czyszczenie do  EOS),  to  możesz
       zbudować   dla   screena   nowy   wpis   termcap/terminfo   (o   nazwie
       "screen.<dumbterm>"), w którym właściwość ta jest wyłączona. Jeśli  ten
       wpis jest zainstalowany na twoich maszynach, to możesz wykonywać rlogin
       i wciąż zachowywać poprawny  wpis  termcap/terminfo.   Nazwa  terminala
       jest  wstawiana  do  zmiennej $TERM wszystkich nowych okien.  Dodatkowo
       też, screen ustawia zmienną $TERMCAP, aby  odzwierciedlała  właściwości
       emulowanego  wirtualnego   terminala.  Zauważ jednak, że na maszynach z
       bazami terminfo, zmienna ta nie ma  efektu.  Ponadto,  zmienna  $WINDOW
       jest ustawiana na numer okna każdego okna.

       Rzeczywisty  zestaw właściwości, obsługiwanych przez terminal wirtualny
       zależy od właściwości obsługiwanych przez terminal fizyczny.  Jeśli  na
       przykład terminal fizyczny nie obsługuje trybu podkreślania, screen nie
       będzie wstawiał właściwości `us' i `ue' do $TERMCAP.  Jednak do  samego
       uruchomienia  screena  potrzeba  minimalnego zestawu właściwości; są to
       przewijanie, czyszczenie  ekranu  i  bezpośrednie  adresowanie  kursora
       (dodatkowo, screen nie działa na terminalach hardcopy i na terminalach,
       które nadstukują).

       Wartość  $TERMCAP  można  też  dostosowywać,  korzystając   z   komendy
       .screenrc  "termcap", lub definiując przed startem zmienną środowiskową
       $SCREENCAP.  Gdy to drugie jest  zdefiniowane,  jego  zawartość  będzie
       dosłownie kopiowana do zmiennej $TERMCAP każdego okna. Może to być albo
       pełna definicja  terminala,  albo  plik,  w  którym  zdefiniowany  jest
       terminal "screen" (lub/i "screen-w").

       Zauważ,  że  screen honoruje komendę "terminfo" .screenrc, jeśli system
       używa bazy terminfo.

       Gdy  we  wpisie  termcap  obecna  jest  właściwość  logiczna  `G0',  to
       terminal,  z  którego  uruchomiono  screena  obsługuje  wiele  zestawów
       znaków.  Umożliwia  to  aplikacji  np.  używanie  grafiki   vt100   lub
       narodowych  zestawów  znaków.  Obsługiwane są następujące komendy z ISO
       2022: lock shift G0 (SI), lock shift G1 (SO), lock shift G2, lock shift
       G3,  single  shift  G2,  oraz  single  shift  G3.   Gdy  tworzony  (lub
       resetowany) jest terminal wirtualny, zestaw ASCII jest  oznaczany  jako
       G0  do G3.  Gdy obecna jest właściwość `G0', screen analizuje (jeśli są
       obecne) właściwości `S0', `E0' i  `C0'.  `S0'  jest  sekwencją,  której
       terminal używa do włączania zestawu znaków graficznych zamiast SI. `E0'
       jest odpowiadającym zamiennikiem dla SO.  `C0' daje łańcuch  translacji
       znaku  na  znak,  używany  w  trybie  semigrafiki.   Łańcuch  ten  jest
       zbudowany podobnie do właściwości `acsc' terminfo.

       Gdy we wpisie terminala obecne są właściwości `po'  i  `pf',  aplikacje
       pracujące pod screenem mogą wysyłać wyjście na port drukarki terminala.
       Umożliwia  to  użytkownikowi  posiadanie  w  jednym  oknie   aplikacji,
       wysyłającej  wyjście do drukarki, podłączonej do terminala, podczas gdy
       inne okna są wciąż aktywne (port drukarki jest włączany i wyłączany dla
       każdego  fragmentu  wyjścia).  Jako efekt uboczny, programy pracujące w
       różnych oknach mogą równocześnie wysyłać wyjście na  drukarkę  .   Dane
       wysyłane  do drukarki nie pojawiają się w oknie. Komenda info wyświetla
       w czasie aktywności drukarkowej linię rozpoczynającą się od `PRIN'.

       Screen Obsługuje  linię  twardego  statusu  każdego  okna.  Jeśli  okno
       zostanie  wybrane,  twardy  status  wyświetlacza  jest  odświeżany, aby
       odpowiadał statusowi tego okna. Jeśli wyświetlacz nie posiada  twardego
       statusu,   to  linia  będzie  wyświetlana  jako  standardowy  komunikat
       screena.  Linię twardego statusu można zmienić komendą ANSI Application
       Program   Command  (APC):  "ESC_<łańcuch>ESC\".  Jako  ukłon  w  stronę
       użytkowników     xterma,     przyjmowana     jest     też     sekwencja
       "ESC]0..2;<string>^G".

       Niektóre  właściwości  są  wstawiane  do  zmiennej  $TERMCAP  terminala
       wirtualnego  tylko  jeśli  można  je  efektywnie   zaimplementować   na
       terminalu  fizycznym.  Na  przykład  `dl'  jest  wstawiane  tylko jeśli
       terminal obsługuje albo kasowanie  linii,  albo  przewijanie  regionów.
       Zauważ, że może to spowodować zakłopotanie gdy sesja zostanie wznowiona
       na innym terminalu, gdyż wartość $TERMCAP nie może być zmieniona  przez
       proces rodzicielski.

       Poniżej  znajduje się lista sekwencji sterujących, rozpoznawanych przez
       screen.  "(V)" i "(A)" określają VT100-specyficzne oraz ANSI- lub  ISO-
       specyficzne funkcje.

       ESC E                      Następna linia.

       ESC D                      Indeks

       ESC M                      Odwróć indeks

       ESC H                      Ustaw tabulację poziomą

       ESC Z                      Wyślij łańcuch identyfikacji vt100

       ESC 7                 (V)  Zachowaj kursor i atrybuty

       ESC 8                 (V)  Odtwórz kursor i atrybuty

       ESC [s                (A)  Zachowaj kursor i atrybuty

       ESC [u                (A)  Odtwórz kursor i atrybuty

       ESC c                      Resetuj do stanu początkowego

       ESC g                      Dzwonek wizualny

       ESC Pn p                   Widzialność kursora (97801)

           Pn = 6                 Niewidzialny

                7                 Widzialny

       ESC =                 (V)  Tryb keypad aplikacji

       ESC >                 (V)  Tryb numerycznego keypadu

       ESC # 8               (V)  Wypełnij ekran E.

       ESC \                 (A)  Terminator łańcucha

       ESC ^                 (A)  Łańcuch    prywatnego    komunikatu   (linia
                                  komunikatów)

       ESC !                      Łańcuch   globalnego    komunikatu    (linia
                                  komunikatów)

       ESC k                      Łańcuch definicji A.k.a.

       ESC P                 (A)  Łańcuch    kontroli    urządzenia.    Wysyła
                                  bezpośrednio do hostowego terminala  łańcuch
                                  bez interpretacji.

       ESC _                 (A)  Komenda programu aplikacji (twardy status)

       ESC ]                 (A)  Komenda systemu operacyjnego (twardy status,
                                  hack tytułu xterm)

       Control-N             (A)  Zablokuj Shift G1 (SO)

       Control-O             (A)  Zablokuj Shift G0 (SI)

       ESC n                 (A)  Zablokuj Shift G2

       ESC o                 (A)  Zablokuj Shift G3

       ESC N                 (A)  Pojedynczy Shift G2

       ESC O                 (A)  Pojedynczy Shift G3

       ESC ( Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G0

       ESC ) Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G1

       ESC * Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G2

       ESC + Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G3

       ESC [ Pn ; Pn H            Bezpośrednie adresowanie kursora

       ESC [ Pn ; Pn f            jak wyżej

       ESC [ Pn J                 Kasuj w wyświetlaczu

             Pn = None or 0       Od kursora do końca ekranu

                  1               Od początku ekranu do kursora

                  2               Cały ekran

       ESC [ Pn K                 Kasuj w linii

             Pn = None or 0       Od kursora do końca linii

                  1               Od początku linii do kursora

                  2               Całą linię

       ESC [ Pn A                 Kursor w górę

       ESC [ Pn B                 Kursor w dół

       ESC [ Pn C                 Kursor w prawo

       ESC [ Pn D                 Kursor w lewo

       ESC [ Pn E                 Kursor na następną linię

       ESC [ Pn F                 Kursor na poprzednią linię

       ESC [ Pn G                 Pozioma pozycja kursora

       ESC [ Pn `                 jak wyżej

       ESC [ Pn d                 Pionowa pozycja kursora

       ESC [ Ps ;...; Ps m        Wybierz interpretację grafiki

             Ps = None or 0       Domyślna interpretacja

                  1               Pogrubienie

                  2          (A)  Mdły

                  3          (A)  Tryb standout (ANSI: kursywa)

                  4               Podkreślenie

                  5               Migotanie

                  7               Negatyw

                  22         (A)  Normalna intensywność

                  23         (A)  Wyłączenie trybu standout (ANSI:  wyłączenie
                                  kursywy)

                  24         (A)  Nie podkreślone

                  25         (A)  Nie migoczące

                  27         (A)  Obraz pozytywowy

                  30         (A)  Pierwszy plan czarny

                  31         (A)  Pierwszy plan czerwony

                  32         (A)  Pierwszy plan zielony

                  33         (A)  Pierwszy plan żółty

                  34         (A)  Pierwszy plan niebieski

                  35         (A)  Pierwszy plan fioletowy

                  36         (A)  Pierwszy plan cyjankowy

                  37         (A)  Pierwszy plan biały

                  39         (A)  Pierwszy plan domyślny

                  40         (A)  Tło czarne

                  ...

                  49         (A)  Tło domyślne

       ESC [ Pn g                 Czyszczenie tab

             Pn = None or 0       Czyszczenie tab w pozycji bieżącej

                  3               Czyszczenie wszystkich tabów

       ESC [ Pn ; Pn r       (V)  Ustaw region przewijania

       ESC [ Pn I            (A)  Tabulacja pozioma

       ESC [ Pn Z            (A)  Tabulacja wsteczna

       ESC [ Pn L            (A)  Wstaw linię

       ESC [ Pn M            (A)  Skasuj linię

       ESC [ Pn @            (A)  Wstaw znak

       ESC [ Pn P            (A)  Skasuj znak

       ESC [ Pn S                 Przewiń region przewijania w górę

       ESC [ Pn T                 Przewij region przewijania w dół

       ESC [ Pn ^                 jak wyżej

       ESC [ Ps ;...; Ps h        Ustaw tryb

       ESC [ Ps ;...; Ps l        Resetuj tryb

             Ps = 4          (A)  Tryb wstawiania

                  20         (A)  Tryb automatycznego linefeed

                  34              Normalna widzialność kursora

                  ?1         (V)  Klawisze kursora aplikacji

                  ?3         (V)  Zmień szerokość terminala na 132 kolumny

                  ?5         (V)  Tryb reverse video

                  ?6         (V)  Tryb origin

                  ?7         (V)  Tryb zawijania

                  ?25        (V)  Widzialny kursor

       ESC [ 5 i             (A)  Zacznij transmitować do drukarki (ANSI Media
                                  Copy)

       ESC [ 4 i             (A)  Przerwij transmisję do drukarki (ANSI  Media
                                  Copy)

       ESC [ 8 ; Ph ; Pw t        Zmień  rozmiar  okna  na  `Ph'  linii i `Pw'
                                  kolumn (SunView special)

       ESC [ c                    Wyślij łańcuch identyfikacji VT100

       ESC [ x                    Wyślij raport parametrów terminala

       ESC [ > c                  Wyślij   łańcuch   atrybutów   drugorzędnego
                                  urządzenia VT220

       ESC [ 6 n                  Wyślij raport pozycji kursora

TRANSLACJA WEJŚCIA

       Aby  spełniać pełną emulację VT100, screen musi wykryć, że w strumieniu
       wejściowym wygenerowano sekwencję znaków i wstawić sekwencję  specjalną
       VT100.   Screen  robi  to  w  bardzo  elastyczny  sposób,  umożliwiając
       zmapowanie arbitralnych komand na  arbitralne  sekwencje  znakowe.  Dla
       standardowej  emulacji VT100, komenda będzie zawsze wstawiać łańcuch do
       bufora wejściowego okna (zobacz też opis komendy stuff).   Z  uwagi  na
       to, że sekwencje generowane przez naciśnięcie klawisza mogą się zmienić
       po ponownym podłączeniu z innego terminala,  można  wiązać  komendy  do
       nazw  termcapowych klawiszy. Screen wstawi wtedy prawidłowe wiązanie po
       każdym wznowieniu. Zobacz też komendę bindkey dla  dalszych  szczegółów
       składni i przykładów.

       Oto  tablica  domyślnych  wiązań  klawiszowych. (A) oznacza, że komenda
       jest wykonywana jeśli klawiatura jest w trybie aplikacji.

       Nazwa klawisza    Nazwa termcap   Komenda
       ______________________________________________________
       Kursor w górę         ku          stuff \033[A
                                         stuff \033OA    (A)
       Kursor w dół          kd          stuff \033[B
                                         stuff \033OB    (A)
       Kursor w prawo        kr          stuff \033[C
                                         stuff \033OC    (A)
       Kursor w lewo         kl          stuff \033[D
                                         stuff \033OD    (A)
       Klawisz funkc 0       k0          stuff \033[10~
       Klawisz funkc 1       k1          stuff \033OP
       Klawisz funkc 2       k2          stuff \033OQ
       Klawisz funkc 3       k3          stuff \033OR
       Klawisz funkc 4       k4          stuff \033OS
       Klawisz funkc 5       k5          stuff \033[15~
       Klawisz funkc 6       k6          stuff \033[17~
       Klawisz funkc 7       k7          stuff \033[18~
       Klawisz funkc 8       k8          stuff \033[19~
       Klawisz funkc 9       k9          stuff \033[20~
       Klawisz funk 10       k;          stuff \033[21~
       Klawisz funk 11       F1          stuff \033[22~
       Klawisz funk 12       F2          stuff \033[23~
       Backspace             kb          stuff \010
       Home                  kh          stuff \033[1~
       End                   kH          stuff \033[4~
       Insert                kI          stuff \033[2~
       Delete                kD          stuff \033[3~
       Page up               kP          stuff \033[5~
       Page down             kN          stuff \033[6~
       Keypad 0              f0          stuff 0
                                         stuff \033Op    (A)
       Keypad 1              f1          stuff 1
                                         stuff \033Oq    (A)
       Keypad 2              f2          stuff 2
                                         stuff \033Or    (A)
       Keypad 3              f3          stuff 3
                                         stuff \033Os    (A)
       Keypad 4              f4          stuff 4
                                         stuff \033Ot    (A)
       Keypad 5              f5          stuff 5
                                         stuff \033Ou    (A)
       Keypad 6              f6          stuff 6
                                         stuff \033Ov    (A)
       Keypad 7              f7          stuff 7
                                         stuff \033Ow    (A)
       Keypad 8              f8          stuff 8
                                         stuff \033Ox    (A)
       Keypad 9              f9          stuff 9
                                         stuff \033Oy    (A)
       Keypad +              f+          stuff +
                                         stuff \033Ok    (A)
       Keypad -              f-          stuff -
                                         stuff \033Om    (A)
       Keypad *              f*          stuff *
                                         stuff \033Oj    (A)
       Keypad /              f/          stuff /
                                         stuff \033Oo    (A)
       Keypad =              fq          stuff =
                                         stuff \033OX    (A)
       Keypad .              f.          stuff .
                                         stuff \033On    (A)
       Keypad ,              f,          stuff ,
                                         stuff \033Ol    (A)
       Keypad enter          fe          stuff \015
                                         stuff \033OM    (A)

SPECJALNE WŁAŚCIWOŚCI TERMINALA

       Następująca tablica opisuje wszystkie właściwości terminala,  które  są
       rozpoznawane  przez  screen, a których nie ma w podręczniku termcap(5).
       Możesz  umieszczać  te  właściwości  w  swoich   wpisach   termcap   (w
       /etc/termcap) lub używać komend `termcap', `terminfo' i `termcapinfo' w
       plikach screenrc.  Często nie jest możliwe wstawienie tych  właściwości
       do bazy terminfo.

       LP   (bool)  Terminal   ma   marginesy   w   stylu   VT100   (`magiczne
                    marginesy'). Zauważ, że ta właściwość  jest  przedawniona,
                    gdyż screen używa zamiast tego standardowego

       Z0   (str)   Zmień szerokość na 132 kolumny.

       Z1   (str)   Zmień szerokość na 80 kolumn.

       WS   (str)   Zmień  rozmiar  wyświetlacza. Właściwość ta jako argumenty
                    bierze   oczekiwaną   szerokość   i   wysokość.   Przykład
                    SunView(tm): '\E[8;%d;%dt'.

       NF   (bool)  Terminal nie potrzebuje kontroli przepływu. Przesyłaj ^S i
                    ^Q bezpośrednio do  aplikacji.  To  samo  co  'flow  off'.
                    Przeciwieństwem tej właściwości jest 'nx'.

       G0   (bool)  Terminal  daje  sobie  radę z sekwencjami wyboru fontu ISO
                    2022.

       S0   (str)   Przełącz zestaw znaków 'G0' na  podany  zestaw.  Domyślnym
                    jest '\E(%.'.

       E0   (str)   Przełącz  zestaw  znaków  'G0'  z  powrotem na standardowy
                    zestaw. Domyślnie to '\E(B'.

       C0   (str)   Użyj łańcucha jako tablicy konwersji dla fontu '0'. Zobacz
                    właściwość 'ac' dla dalszych szczegółów.

       CS   (str)   Przełącz klawisze-kursora w tryb aplikacji.

       CE   (str)   Przełącz  klawisze-kursora z powrotem do trybu normalnego.

       AN   (bool)  Włącz autonuke. Zobacz  komendę  'autonuke'  dla  dalszych
                    szczegółów.

       OL   (num)   Ustaw limit bufora wyjściowego. Zobacz komendę 'obuflimit'
                    dla dalszych szczegółów.

       KJ   (str)   Ustaw typ kanji terminala. Prawidłowe ustawienia to "jis",
                    "euc" i "sjis".

       AF   (str)   Zmień  kolor  pierwszego  planu znaków w postaci zgodnej z
                    ANSI.  Właściwość  ta  jest  prawie  zawsze  ustawiana  na
                    '\E[3%dm' ('\E[3%p1%dm' na maszynach terminfo).

       AB   (str)   To samo co 'AF', lecz zmienia kolor tła.

       AX   (bool)  Rozumie  włączanie  domyślnego koloru pierwszego planu/tła
                    ANSI (\E[39m / \E[49m).

       XC   (str)   Opisuje  translację  znaków  na  łańcuchy,   zależnie   od
                    bieżącego fontu. Więcej detali w następnej sekcji.

       TF   (bool)  Dodaj   brakujące   właściwości  termcap/info.  (Domyślnie
                    ustawione).

TRANSLACJA ZNAKÓW

       Screen ma potężny mechanizm tłumaczenia znaków na arbitralne  łańcuchy,
       zależnie od bieżącego fontu i typu terminala.

       Składnia:
           XC=<mapowanie-znakw>{,,<mapowanie-znakw>}
           <mapowanie-znakw> := <desygnator><wzorzec>{,<mapowanie>}
           <mapowanie> := <znak-do-zmapowania><arg-wzorca>

       Elementy w nawiasach mogą być powtarzane wielokrotnie.

       <mapowanie-znakw>  mówi screenowi jak mapować znaki fontu <desygnator>
       ('B': Ascii,  'A':  UK,  'K':  niemiecki,  itd.)  na  łańcuchy.   Każde
       <mapowanie< opisuje na jaki łańcuch tłumaczyć pojedynczy znak.  Z uwagi
       na wiele wspólnego różnych kodów, używany jest mechanizm  wzorców  (np.
       łańcuchy   przełączające   do  i  z  jakiegoś  zestawu  znaków).  Każde
       pojawienie się we <wzorcu> znaku '%' jest podmieniane  na  <arg-wzorca>
       podany  wraz  ze  znakiem. Jeśli twoje łańcuchy nie są w ogóle podobne,
       użyj jako wzorca  '%'  i  umieść  pełny  łańcuch  w  <arg-wzorca>.  Aby
       umożliwić używanie rzeczywistego '%', udostępniono mechanizm cytowania.
       Znak '\' cytuje znaki specjalne '\', '%' i ','.

       Here is an example:

           termcap hp700 'XC=B\E(K%\E(B,\304[,\326\\\\,\334]'

       Mówi to screenowi jak tłumaczyć duże znaki umlaut z  ISOlatin1  (zestaw
       znaków 'B')  na terminalu hp700, który posiada niemiecki zestaw znaków.
       '\304' będzie tłumaczone na '\E(K[\E(B' itd. Zauważ, że linia  ta  jest
       przetwarzana  *trzykrotnie* zanim zbudowana zostanie wewnętrzna tablica
       sprawdzania. Dlatego  do  uzyskania  pojedynczego  '\'  potrzeba  sporo
       cytowania.

       Aby umożliwić dalszą emulację, dodano jeszcze jedno rozszerzenie: jeśli
       mapowanie tłumaczy niecytowany znak  '%',  to  będzie  on  wysyłany  na
       terminal  za każdym razem, gdy screen włączy odpowiedni <desygnator>. W
       tym specjalnym przypadku, wzorzec jest przyjmowany jako  '%',  ponieważ
       zazwyczaj  sekwencja  przełączania  znaków  i  mapowania nie mają wiele
       wspólnego

       Poniższy przykład pokazuje zastosowanie tego rozszerzenia:

           termcap xterm 'XC=K%,%\E(B,[\304,\\\\\326,]\334'

       W tym wypadku, na xtermie emulowana  jest  część  niemieckiego  zestawu
       znaków  ('K'). Jeśli screen musi zmienić zestaw znaków na 'K', to wyśle
       do terminala sekwencję '\E(B', tj. zamiast używany będzie zestaw ASCII.
       Wzorzec to sam znak '%', więc mapowanie jest proste: '[' na '\304', '\'
       na '\326', i ']' na '\334'.

ŚRODOWISKO

       COLUMNS        Liczba kolumn terminala (przesłania wpis termcap).
       HOME           Katalog, w którym szukać .screenrc.
       LINES          Liczba wierszy terminala (przesłania wpis termcap).
       LOCKPRG        Program blokujący screena.
       NETHACKOPTIONS Włącza opcję nethack.
       PATH           Używane do lokalizowania uruchamianych programów.
       SCREENCAP      Dla dostosowywania terminalowej wartości TERMCAP.
       SCREENDIR      Alternatywny katalog gniazd.
       SCREENRC       Alternatywny plik screenrc.
       SHELL          Domyślny  program   powłokowy   dla   otwierania   okien
                      (domyślnie "/bin/sh").
       STY            Alternatywna nazwa gniazda.
       SYSSCREENRC    Alternatywny systemowy plik screenrc.
       TERM           Nazwa terminala.
       TERMCAP        Opis terminala.

PLIKI

       .../screen-3.?.??/etc/screenrc
       .../screen-3.?.??/etc/etcscreenrc Przykłady  dystrybucyjne prywatnych i
                                         globalnych plików inicjalizacji
       $SYSSCREENRC
       /etc/screenrc                     komendy inicjalizacji screena
       $SCREENRC
       $HOME/.screenrc                   Wczytywane po /etc/screenrc
       $SCREENDIR/S-<login>
       /tmp/screens/S-<login>            Katalogi gniazdowe (domyślnie)
       <socket directory>/.termcap       Zapisywane  przez  funkcję  wyjściową
                                         "termcap"
       /tmp/screens/screen-exchange      lub
       /tmp/screen-exchange              bufor   komunikacji  międzyprocesowej
                                         screena
       hardcopy.[0-9]                    Obrazy  ekranów,  stworzone   funkcją
                                         hardcopy
       screenlog.[0-9]                   Wyjściowe  pliki raportowe, utworzone
                                         funkcją log
       /usr/share/terminfo/?/*           lub
       /var/run/utmp                     Wpisy zgłoszeniowe
       $LOCKPRG                          Program, blokujący terminal.

ZOBACZ TAKŻE

       termcap(5), utmp(5), vi(1), captoinfo(1), tic(1)

AUTORZY

       Oryginalnie stworzone przez Oliviera Laumanna. Najnowsza wersja  wydana
       przez Wayne Davisona, Juergena Weigerta i Michaela Schroedera.

KOPIOWANIE

       Copyright (C) 1999
            Juergen Weigert (jnweiger@immd4.informatik.uni-erlangen.de)
            Michael Schroeder (mlschroe@immd4.informatik.uni-erlangen.de)
       Copyright (C) 1987 Oliver Laumann
       Program ten jest programem wolnodostępnym; możesz go dystrybuować i/lub
       modyfikować według GNU General Public License, opublikowanej przez FSF;
       wersja 2, lub (wg uznania) dowolna wersja późniejsza.
       Program ten jest dystrybuowane w nadziei, że będzie przydatny, lecz bez
       ŻADNEJ GWARANCJI. Zobacz GNU GPL dla dalszych szczegółów.
       Powinieneś wraz z tym programem otrzymać kopię  GNU  GPL  (zobacz  plik
       COPYING);  jeśli  nie,  napisz  do  Free  Software Foundation, Inc., 59
       Temple Place - Suite 330, Boston, MA  02111-1307, USA

KONTRYBUTORZY

       Ken Beal (kbeal@amber.ssd.csd.harris.com),
       Rudolf Koenig (rfkoenig@immd4.informatik.uni-erlangen.de),
       Toerless Eckert (eckert@immd4.informatik.uni-erlangen.de),
       Wayne Davison (davison@borland.com),
       Patrick Wolfe (pat@kai.com, kailand!pat),
       Bart Schaefer (schaefer@cse.ogi.edu),
       Nathan Glasser (nathan@brokaw.lcs.mit.edu),
       Larry W. Virden (lvirden@cas.org),
       Howard Chu (hyc@hanauma.jpl.nasa.gov),
       Tim MacKenzie (tym@dibbler.cs.monash.edu.au),
       Markku Jarvinen (mta@{cc,cs,ee}.tut.fi),
       Marc Boucher (marc@CAM.ORG),
       Doug Siebert (dsiebert@isca.uiowa.edu),
       Ken Stillson (stillson@tsfsrv.mitre.org),
       Ian Frechett (frechett@spot.Colorado.EDU),
       Brian Koehmstedt (bpk@gnu.ai.mit.edu),
       Don Smith (djs6015@ultb.isc.rit.edu),
       Frank van der Linden (vdlinden@fwi.uva.nl),
       Martin Schweikert (schweik@cpp.ob.open.de),
       David Vrona (dave@sashimi.lcu.com),
       E. Tye McQueen (tye%spillman.UUCP@uunet.uu.net),
       Matthew Green (mrg@mame.mu.oz.au),
       Christopher Williams (cgw@unt.edu),
       Matt Mosley (mattm@access.digex.net),
       Gregory Neil Shapiro (gshapiro@wpi.WPI.EDU).

WERSJA

       Jest to wersja 3.9. Jej korzenie  są  złączeniem  wersji  2.3PR7  Wayne
       Davisona  i  wielu  rozszerzeń  wersji 2.0 Olivera Laumanna. Zauważ, że
       wszystkie wersje numerowane jako 2.x są autorstwa Oliviera Laumanna.

DOSTĘPNOŚĆ

       Najnowsza oficjalna wersja screena jest dostępna przez anonimowy ftp  z
       prep.ai.mit.edu,  nic.funet.fi  lub  dowolnego innego hosta dystrybucji
       GNU.  Domowym hostem screena jest  ftp.uni-erlangen.de  (131.188.3.71),
       katalog  pub/utilities/screen.   Podkatalog `private' zawiera najnowsze
       wersje beta.  Jeśli  chcesz  pomóc,  wyślij  wiadomość  na  screen@uni-
       erlangen.de.

BŁĘDY

       o  `dm'  (tryb  kasowania)  i  `xs' nie są obsługiwane (są ignorowane).
          `xn' jest traktowany jako wskaźnik magicznych marginesów.

       o  Screen nie wie nic o znakach podwojonej  wysokości  lub  szerokości.
          Jest  to  jednak  jedyne  miejsce,  w którym vttest ma prawo się nie
          powieść.

       o  Nie jest możliwe zmienienie zmiennej środowiskowej $TERMCAP  podczas
          ponownego podłączania z innego terminala.

       o  Obsługa  systemów  opartych  o  terminfo  jest  bardzo  ograniczona.
          Dodawanie właściwości do $TERMCAP może nie mieć żadnych efektów.

       o  Screen nie używa sprzętowych tabów.

       o  Screen musi być na większości systemów instalowany jako  suid  root.
          Inaczej  nie będzie w stanie w odpowiedni sposób zmienić właściciela
          pliku urządzenia tty dla każdego  okna.   Wymaga  także  specjalnych
          uprawnień do zapisu do pliku "/var/run/utmp".

       o  Wpisy  z  "/var/run/utmp"  nie  są  usuwane  gdy screen jest zbijany
          SIGKILL.  Powoduje to, że niektóre programy ("w", "rwho") mówią,  że
          użytkownik jest zalogowany, choć wcale tak nie jest.

       o  Screen  może  dawać  dziwne  ostrzeżenia jeśli twój tty nie ma wpisu
          utmp.

       o  Gdy  linia   modemu   zostanie   odwieszona,   screen   nie   zawsze
          automatycznie   się  odłączy  (lub  zakończy  działanie),  chyba  że
          sterownik urządzenia  wysyła  sygnał  HANGUP.   Aby  odłączyć  sesję
          screena, użyj opcji -d lub -D linii komend.

       o  Jeśli  ustawione  jest  hasło,  opcje  -d,  -D  linii  komend  wciąż
          odłączają sesję bez pytania.

       o  Zarówno  "breaktype"   jak   i   "defbreaktype"   zmieniają   metodę
          generowania   przerwania,   używaną   przez   wszystkie   urządzenia
          terminalowe.  Pierwszy powinien  zmienić  tylko  ustawienie  okna  a
          drugi tylko wartość domyślną dla nowych okien.

       o  Podczas  podłączania  do  sesji  wieloużytkownikowej, plik .screenrc
          użytkownika nie  jest  oglądany.  Ustawienia  prywatne  użytkowników
          muszą  być włączane do pliku .screenrc, z którego uruchomiono sesję,
          lub zmieniane ręcznie.

       o  Dziwna wyobraźnia jest bardzo przydatna  do  zrozumienia  wszystkich
          właściwości.

       o  Wysyłaj raporty o błędach, usprawnienia, koszulki, pieniądze, piwo &
          pizzę do screen@uni-erlangen.de.