Ubuntu Manpage: screen - menedżer ekranu z emulacją VT100/ANSI

Provided by: manpages-pl_20060617-1_all

NAZWA

       screen - menedżer ekranu z emulacją VT100/ANSI

SKŁADNIA

       screen [-opcje] [komenda [argumenty]]
       screen -r [[pid.]tty[.host]]
       screen -r w��a��cicielsesji/[[pid.]tty[.host]]

OPIS

       Screen  jest  pełnoekranowym  menedżerem  okien,  który dzieli fizyczny
       terminal między kilkoma procesami  (zwykle  interaktywnymi  powłokami).
       Każdy  z wirtualnych terminali daje funkcjonalność terminala DEC VT100,
       a dodatkowo również pewne funkcje  sterujące  ze  standardów  ISO  6492
       (ECMA  48,  ANSI  X3.64)  oraz ISO 2022 (np. wstaw/usuń linię i obsługę
       wielu zestawów znaków).  Dla  każdego  wirtualnego  terminala  istnieje
       bufor przewijania oraz mechanizm wycinania i wklejania, który umożliwia
       przenoszenie obszarów tekstów między oknami.

       W momencie, gdy  screen  jest  wywoływany,  tworzy  pojedyncze  okno  z
       powłoką  (lub  z  podaną komendą), a następnie znika z drogi, abyś mógł
       używać programu w normalny sposób.  W dowolnej chwili  możesz  utworzyć
       nowe  pełnoekranowe  okna  z  innymi  programami (również z dodatkowymi
       powłokami),  zabić  istniejące  okna,  zobaczyć  listę  okien,  włączyć
       raportowanie  wyjścia,  wklejać  między  nimi  tekst,  oglądać historię
       przewijania,  przełączać  się  między  oknami,  itd.   Wszystkie   okna
       uruchamiają   swoje   programy  zupełnie  niezależnie  od  pozostałych.
       Programy pracują również wtedy, gdy ich okna są  niewidoczne,  a  nawet
       wtedy,  gdy  cała sesja screen jest odłączona od terminala użytkownika.
       Gdy program się  kończy,  screen  (domyślnie)  zabija  okno,  które  go
       zawierało.   Jeśli  okno  to  było  na  pierwszym  planie,  wyświetlacz
       przełącza się na okno  poprzednie;  jeśli  żadne  już  nie  pozostanie,
       screen kończy działanie.

       Wszystko  co  wstukasz,  jest  przesyłane  do  programu  pracującego  w
       bieżącym oknie. Wyjątkiem jest jedna sekwencja, która jest  używana  do
       inicjalizacji   komendy   menedżera   okien.  Domyślnie  każda  komenda
       rozpoczyna  się  od  control-a  (dalej  skracane  do  C-a),  po  którym
       występuje  drugi  klawisz.   Znak  komendy i inne powiązania mogą być w
       pełni dostosowywane do twoich  potrzeb,  choć  mogą  być  zawsze  tylko
       dwuznakowe.

       Screen  nie  rozumie  przedrostka  "C-",  oznaczającego  control.  Jako
       argumenty do np. komendy escape lub  opcji  -e  używaj  proszę  notacji
       daszkowej  ("^A"  zamiast  "C-a")  .   Screen  drukuje  znaki sterujące
       (złożone z Ctrl) również w notacji daszkowej.

       Standardowym sposobem utworzenia nowego okna jest  wstukanie  "C-a  c".
       Tworzy  to  nowe  okno  z  powłoką  i przełącza się na nie natychmiast,
       niezależnie od stanu procesu z bieżącego okna. Podobnie  można  tworzyć
       nowe  okno  z  własną  komendą.  Trzeba  najpierw  powiązać  komendę  z
       klawiszem (w twoim pliku .screenrc, lub  w  linii  komend  "C-a  :")  a
       następnie  użyć  jej zupełnie tak, jak komendy "C-a c".  Poza tym, nowe
       okna można tworzyć również z pomocą komend w rodzaju:

              screen emacs prog.c

       spod znaku zachęty powłoki z poprzednio utworzonego okna. Nie spowoduje
       to  uruchomienia  kolejnej  kopii screen, lecz przekaże nazwę komendy i
       jej argumenty menedżerowi okien (określonemu w  zmiennej  środowiskowej
       $STY),  który  użyje  jej do utworzenia nowego okna.  Powyższy przykład
       uruchomiłby edytor emacs (edytujący prog.c) i przełączył  się  do  jego
       okna.

       Jeśli  "/var/run/utmp"  jest  zapisywalny  przez screen, to dla każdego
       okna zostanie zapisany  odpowiedni  rekord,  który  będzie  usuwany  po
       zakończeniu pracy okna.  Jest to przydatne do pracy z "talk", "script",
       "shutdown",  "rsend",  "sccs"  i  innymi  podobnymi  programami,  które
       używają  pliku  utmp  do  określenia,  kim  jesteś.  Dopóki screen jest
       aktywny na twoim terminalu, własny rekord  terminala  jest   usuwany  z
       pliku utmp. Zobacz też "C-a L".

PODSTAWY

       Zanim  zaczniesz  używać  screen  musisz  upewnić  się,  że  prawidłowo
       wybrałeś sobie rodzaj terminala,  podobnie  zresztą,  jak  dla  każdego
       innego  programu  termcap/terminfo.  (Możesz tego dokonać, używając np.
       tset(1).)

       Jeśli jesteś niecierpliwy i chcesz  rozpocząć  pracę  bez  szczególnego
       wczytywania się w instrukcję, powinieneś zapamiętać jedną komendę: "C-a
       ?".  Wpisanie tych dwóch znaków spowoduje wyświetlenie listy dostępnych
       komend screen oraz ich powiązania. Każdy klawisz jest omówiony w sekcji
       "DOMYŚLNE  WIĄZANIA  KLAWISZY".  Sekcja  podręcznika   "DOSTOSOWYWANIE"
       zajmuje się zawartością twojego .screenrc.

       Jeśli twój terminal jest "prawdziwym" terminalem auto-marginesowym (nie
       pozwala ostatniej pozycji ekranu na bycie poprawionej bez  przewinięcia
       ekranu),  możesz  rozważyć  użycie wersji terminala, która ma wyłączone
       automatyczne marginesy. Zapewni to  właściwe  i  optymalne  odświeżanie
       ekranu  we  wszystkich przypadkach. Większość dzisiejszych terminali ma
       "magiczne" marginesy (automatyczne  marginesy  plus  używalna  ostatnia
       kolumna).  Jest to typ w stylu VT100 i jest doskonale przystosowany dla
       screen.   Jeśli  wszystko  co  masz  to   "prawdziwy"   automarginesowy
       terminal,  screen  będzie  w  stanie go wykorzystać, jednak odświeżenie
       znaku wstawionego na ostatnią pozycję ekranu może nie  być  możliwe  do
       czasu  przewinięcia ekranu, lub przesunięcia znaku do innej bezpiecznej
       pozycji. Opóźnienie to  może  być  skrócone  przy  użyciu  terminala  z
       właściwością wstawiania znaków (insert-character).

OPCJE LINII KOMEND

       Screen ma następujące opcje linii komend:

       -a   włącz  wszystkie  właściwości  (z  pewnymi  wyjątkami) w termcapie
            każdego  okna,  nawet  jeśli  screen  musi  przerysowywać   części
            wyświetlacza aby zaimplementować daną funkcję.

       -A   Dostosuj   rozmiary   wszystkich   okien   do  rozmiaru  bieżącego
            terminala.  Domyślnie, screen  próbuje  odtworzyć  stare  rozmiary
            swojego okna podczas podwieszania pod terminale zmiennej wielkości
            (te z "WS" w swoim opisie, np.  suncmd lub jakiś xterm).

       -c plik
            przesłoń domyślny  plik  konfiguracyjny  "$HOME/.screenrc"  plikem
            plik.

       -d|-D [pid.tty.host]
            nie  uruchamia  screen, lecz odłącza pracującą gdzie indziej sesję
            screen.  Ma to taki sam efekt jak wpisanie  "C-a  d"  z  terminala
            sterującego  screen'a.  -D jest odpowiednikiem klawisza odłączenia
            zasilania  (power  detach).   Jeśli  żadna  sesja  nie  może   być
            odłączona,  opcja  ta  jest ignorowana. W połączeniu z -r/-R można
            osiągnąć ciekawsze efekty:

       -d -r   Podłącz  na  nowo  (reattach)  sesję,  a  jeśli  to  konieczne,
               najpierw ją odłącz.

       -d -R   Podłącz  na  nowo  sesję,  a  jeśli  to  konieczne, najpierw ją
               odłącz, lub nawet utwórz.

       -d -RR  Podłącz na nowo sesję, a jeśli  to  konieczne,  odłącz  ją  lub
               utwórz.  Użyj  pierwszej sesji jeśli dostępnych jest więcej niż
               jedna.

       -D -r   Podłącz na nowo sesję, a jeśli to konieczne, najpierw odłącz  i
               wyloguj się zdalnie.

       -D -R   Podłącz  tu  i teraz. Znaczy to: jeśli sesja działa, to podłącz
               na nowo. Jeśli to konieczne,  najpierw  odłącz  i  zdalnie  się
               wyloguj.   Jeśli   nie   działała,   utwórz   ją  i  poinformuj
               użytkownika. Jest to ulubiony sposób autora.

       -D -RR  Podłącz tu i teraz. Cokolwiek to znaczy, po prostu to zrób.

            Uwaga: Zawsze jest  dobrym  pomysłem  sprawdzenie  statusu  twoich
            sesji z pomocą "screen -list".

       -e xy
            określa,  że  znak  komendy to x, a znak generujący literalny znak
            komendy to y. Domyślnym ustawieniem jest "C-a" i `a', co może  być
            przekazane  jako "-e^Aa".  Podczas tworzenia sesji screen opcja ta
            ustawia  domyślny  znak  komendy.  W  sesji   wieloużytkownikowej,
            wszyscy dodani użytkownicy rozpoczną z tym znakiem komendy. Jednak
            podczas podłączenia do już działającej  sesji,  opcja  ta  zmienia
            tylko  znak komendy podłączającego się użytkownika.  Opcja ta jest
            równoważna odpowiednio komendom "defescape" lub "escape".

       -f, -fn, i -fa
            włącza lub wyłącza albo wchodzi w "automatyczny tryb przełączania"
            kontroli przepływu. Może to być też zdefiniowane poprzez "defflow"
            w pliku .screenrc.

       -h num
            Ustawia bufor przewijania historii na num linii.

       -i   powoduje, że klawisz przerwania (zwykle C-c) przerywa wyświetlanie
            natychmiast  gdy włączona jest kontrola przepływu.  Zobacz komendę
            "defflow" z .screenrc dla szczegółów.  Używanie tej opcji nie jest
            zalecane.

       -l i -ln
            włącza/wyłącza  tryb zgłoszeniowy (dla odświeżania /var/run/utmp).
            Można  to  zdefiniować  też  poprzez  komendę   "deflogin"   pliku
            .screenrc.

       -ls i -list
            nie   uruchamia   sesji   screen,  lecz  drukuje  listę  łańcuchów
            pid.tty.host określających twoje sesje  screen.   Sesje  oznaczone
            jako  `detached'  (odłączone)  mogą być wznowione z pomocą "screen
            -r". Te, zaznaczone jako `attached' (podłączone) działają  i  mają
            terminal     sterujący.    Jeśli    sesja    działa    w    trybie
            wieloużytkownikowym, jest zaznaczona jako `multi'. Sesje oznaczone
            jako  `unreachable'  (nieosiągalne)  żyją  albo na innych hostach,
            albo są `martwe'.  Sesja nieosiągalna jest uważana za martwą jeśli
            jej  nazwa  odpowiada  albo  nazwie hosta lokalnego, albo podanemu
            parametrowi. Zobacz flagę -r  dla  opisu  konstruowania  porównań.
            Sesje  zaznaczone  jako  `dead' (martwe), powinny być sprawdzane i
            usuwane.  Zapytaj administratora jeśli nie  jesteś  pewien.  Sesje
            usuwa się opcją -wipe.

       -L   mówi  screenowi  że  twój  automarginesowy terminal ma zapisywalną
            ostatnią pozycję  ekranu.   Możesz  to  ustawić  również  w  swoim
            .screenrc, podając `LP' w komendzie "termcap".

       -m   powoduje,  że  screen  ignoruje zmienną środowiskową $STY. "screen
            -m" wymusza tworzenie nowej sesji, niezależnie od tego, czy screen
            jest  wywołany  z wewnątrz innej sesji screen czy nie. Flaga ta ma
            specjalne znaczenie w połączeniu z opcją `-d':

       -m -d   Uruchom screen w trybie "odłączonym".  Tworzy  to  nową  sesję,
               lecz  nie  podłącza  do  niej.   Jest to przydatne dla skryptów
               startowych systemu.

       -m -D   To również uruchamia screen w  trybie  "odłączonym",  lecz  nie
               rozwidla  nowego  procesu.  Komenda kończy działanie gdy kończy
               się sesja.

       -O   wybiera bardziej optymalny tryb wyjściowy  dla  twojego  terminala
            niż  prawdziwy  VT100 (tyczy się tylko terminali automarginesowych
            bez `LP').  Może to być ustawione w twoim .screenrc przez  podanie
            `OP' w komendzie "termcap".

       -q   Powstrzymuje  drukowanie  komunikatów  o  błędach.  W połączeniu z
            "-ls", kod wyjścia jest następujący: 9 wskazuje katalog bez sesji.
            10  wskazuje katalog z pracującymi, lecz niepodłączalnymi sesjami.
            11 (lub więcej) wskazuje na jedną (lub więcej) nadających  się  do
            użycia  sesji.  W połączenie z "-r", kod wyjścia jest następujący:
            10 oznacza, że  nie  ma  sesji  do  wznowienia.  12  (lub  więcej)
            oznacza,  że  istnieją  2  (lub  więcej)  sesje do wznowienia i że
            powinieneś podać, którą wybrać. W innych wypadkach "-q"  nie  daje
            efektu.

       -r [pid.tty.host]
       -r w��a��cicielsesji/[pid.tty.host]
            wznawia  odłączoną sesję screen.  Nie można podawać żadnych innych
            opcji  (poza  kombinacjami  z  -d/-D),  choć  może  być   wymagany
            opcjonalny  przedrostek  [pid.]tty.host (w celu rozróżnienia wielu
            odłączonych  sesji  screen).   Druga  postać   jest   używana   do
            podłączenia  do  sesji  screen innego użytkownika, który pracuje w
            trybie wieloużytkownikowym. Oznacza to, że screen powinien  szukać
            sesji w katalogu innego użytkownika. Wymaga to setuid-root.

       -R   próbuje  wznowić  pierwszą odłączoną sesję screen, którą znajdzie.
            Po sukcesie wszystkie  inne  opcje  linii  komend  są  ignorowane.
            Jeśli  żadna  z  odłączonych  sesji nie istnieje, uruchamiana jest
            nowa sesja z użyciem podanych opcji, zupełnie jakby -R nie zostało
            podane.   Opcja  ta  jest  ustawiana  domyślnie  gdy  screen  jest
            uruchamiany jako powłoka zgłoszeniowa.

       -s   ustawia domyślną powłokę na podany program. Normalnie używana jest
            wartość zmiennej środowiskowej $SHELL (lub "/bin/sh" jeśli jej nie
            zdefiniowano).  Może  to  być  też  zdefiniowane  poprzez  komendę
            "shell" pliku .screenrc.

       -S nazwasesji
            Podczas  tworzenia nowej sesji, opcja ta może być użyta do podania
            znaczącej nazwy sesji.  Nazwa  ta  identyfikuje  sesję  dla  akcji
            "screen  -list"  i  "screen  -r".  Podmienia  domyślny  przyrostek
            [tty.host].

       -t nazwa
            ustawia  tytuł  (a.k.a.)  dla  domyślnej  powłoki,  lub   podanego
            programu.  Zobacz też komendę "shelltitle" pliku .screenrc.

       -v   Wydrukuj numer wersji.

       -wipe [dopasowanie]
            robi  to  samo co "screen -ls", lecz usuwa sesje zamiast zaznaczać
            je jako martwe  ('dead').   Nieosiągalna  sesja  jest  uważana  za
            martwą,  jeśli  jej  nazwa  odpowiada  nazwie hosta lokalnego, lub
            jakiegoś jawnie podanego parametru. Zobacz opis flagi -r dla opisu
            konstruowania dopasowań.

       -x   Podłącz      do     nieodłączonej     sesji     screen.      (Tryb
            wielowyświetlaczowy).

DOMYŚLNE WIĄZANIA KLAWISZY

       Jak wspomniano, każda komenda screen składa  się  z  "C-a",  za  którym
       następuje  określony  znak.  Dla  wygody,  wszystkie  komendy, które są
       powiązane z małymi literami, powiązane  są  też  z  ich  odpowiednikami
       złożonymi  z Ctrl (z wyjątkiem "C-a a"; zobacz niżej); tak więc "C-a c"
       zarówno jak "C-a C-c" może  być  używany  do  utworzenia  okna.  Zobacz
       sekcję "DOSTOSOWYWANIE" dla opisu komendy.

       Następująca tablica pokazuje domyślne wiązania klawiszy:

       C-a '
       C-a "       (select)      Zapytaj  o  nazwę okna, do którego chcesz się
                                 przełączyć, lub o jego numer.

       C-a 0       (select 0)
        ...           ...
       C-a 9       (select 9)
       C-a -       (select -)    Przełącz na okno numer 0 -  9  lub  na  puste
                                 okno.

       C-a tab     (focus)       Przełącz  ogniskowanie  wejścia  na  następny
                                 region.

       C-a C-a     (other)       Włącz poprzednio wyświetlane  okno.   Zauważ,
                                 że  to połączenie jest równoważne dwukrotnemu
                                 wpisaniu znaku  komendy  (chyba  że  jest  to
                                 przesłonięte).  Na  przykład,  jeśli  używasz
                                 opcji "-e]x", ta komenda stanie się "]]".

       C-a a       (meta)        Wyślij znak komendy  (C-a)  do  okna.  Zobacz
                                 komendę escape.

       C-a A       (title)       Zezwól   użytkownikowi   ustawić   nazwę  dla
                                 bieżącego okna.

       C-a b
       C-a C-b     (break)       Wyślij do okna przerwanie (break).

       C-a B       (pow_break)   Otwórz  na  nowo  linię  terminala  i  wyślij
                                 przerwanie (break).

       C-a c
       C-a C-c     (screen)      Utwórz  nowe okno z powłoka i przełącz się na
                                 nie.

       C-a C       (clear)       Wyczyść ekran.

       C-a d
       C-a C-d     (detach)      Odłącz screen od tego terminala.

       C-a D D     (pow_detach)  Odłącz i się wyloguj.

       C-a f
       C-a C-f     (flow)        Włącz,   wyłącz,   lub   ustaw   automatyczny
                                 przepływ.

       C-a F       (fit)         Zmień rozmiar okna na obecny rozmiar regionu.

       C-a C-g     (vbell)       Włącza tryb wizualnego dzwonka screen'a.

       C-a h       (hardcopy)    Zapisz twardą kopię bieżącego okna  do  pliku
                                 "hardcopy.n".

       C-a H       (log)         Rozpoczyna/kończy raportowanie bieżącego okna
                                 do pliku "screenlog.n".

       C-a i
       C-a C-i     (info)        Pokaż informację o tym oknie.

       C-a k
       C-a C-k     (kill)        Zniszcz bieżące okno.

       C-a l
       C-a C-l     (redisplay)   Całkowicie odśwież bieżące okno.

       C-a L       (login)       Włącz slot zgłoszeniowy tego  okna.  Dostępne
                                 tylko  jeśli  screen  jest  skonfigurowany do
                                 odświeżania bazy utmp.

       C-a m
       C-a C-m     (lastmsg)     Powtórz  ostatnią  wiadomość,  wyświetloną  w
                                 linii komunikatów.

       C-a M       (monitor)     Włącza monitorowanie bieżącego okna.

       C-a space
       C-a n
       C-a C-n     (next)        Przełącz na następne okno.

       C-a N       (number)      Pokaż numer (i tytuł) bieżącego okna.

       C-a backspace
       C-a h
       C-a p
       C-a C-p     (prev)        Przełącz  na poprzednie okno (odwrotne do C-a
                                 n).

       C-a q
       C-a C-q     (xon)         Wyślij control-q do bieżącego okna.

       C-a Q       (only)        Skasuj wszystkie regiony poza bieżącym.

       C-a r
       C-a C-r     (wrap)        Włącz ustawienie zawijania linii  (line-wrap)
                                 bieżącego  okna (włącz automatyczne marginesy
                                 okna).

       C-a s
       C-a C-s     (xoff)        Wyślij do bieżącego okna control-s.

       C-a S       (split)       Podziel bieżący region na dwa nowe.

       C-a t
       C-a C-t     (time)        Pokaż informację systemową.

       C-a v       (version)     Wyświetl wersję i datę kompilacji.

       C-a C-v     (digraph)     Wstaw dwuznak.

       C-a w
       C-a C-w     (windows)     Pokaż listę okien.

       C-a W       (width)       Włącz 80/132 kolumny.

       C-a x
       C-a C-x     (lockscreen)  Zablokuj (lock) ten terminal.

       C-a X       (remove)      Zabij bieżący region.

       C-a z
       C-a C-z     (suspend)     Zwieś screen.  Twój  system  musi  obsługiwać
                                 kontrolę zadań w stylu BSD.

       C-a Z       (reset)       Zresetuj  terminal wirtualny na jego wartości
                                 "power-on".

       C-a .       (dumptermcap) Zapisz plik ".termcap".

       C-a ?       (help)        Pokaż wiązania klawiszowe.

       C-a C-\     (quit)        Zabij wszystkie okna i zakończ screen.

       C-a :       (colon)       Wejdź do trybu linii komend.

       C-a [
       C-a C-[
       C-a esc     (copy)        Wejdź w tryb kopiowania/przewijania.

       C-a ]       (paste .)     Zapisz zawartość bufora wklejania na  kolejkę
                                 standardowego wejścia bieżącego okna.

       C-a {
       C-a }       (history)     Kopiuj i wklej poprzednią linię (komend).

       C-a >       (writebuf)    Zapisz bufor wklejania do pliku.

       C-a <       (readbuf)     Wczytuje   plik  wymiany  screena  do  bufora
                                 wklejania.

       C-a =       (removebuf)   Usuwa plik, używany przez C-a < i C-a >.

       C-a ,       (license)     Pokazuje, skąd screen pochodzi, dokąd poszedł
                                 i dlaczego możesz go używać.

       C-a _       (silence)     Rozpoczyna/kończy   monitorowanie   bieżącego
                                 okna na nieaktywność.

       C-a *       (displays)    Pokaż listing wszystkich obecnie podłączonych
                                 wyświetlaczy.

DOSTOSOWYWANIE

"Katalog gniazd" (socket directory) domyślnie jest w $HOME/.screen lub
zwyczajnie w /tmp/screens. Jeśli screen jest zainstalowany z setuid-
root, to administrator powinien skompilować go z odpowiednim (nie
zamontowanym przez NFS) katalogiem gniazd. Jeśli screen nie działa
jako setuid-root, użytkownik może podać dowolny katalog o prawach 700
poprzez zmienną środowiskową $SCREENDIR.

W momencie, gdy screen jest uruchamiany, wykonuje on komendy
inicjalizacyjne z plików "/etc/screenrc" i ".screenrc" z katalogu
domowego użytkownika. Są to "domyślne wartości programisty", które
można przesłonić w następujące sposoby: dla znalezienia globalnego
pliku screenrc, screen poszukuje zmiennej środowiskowej $SYSSCREENRC
(ta właściwość przesłaniania może być wyłączona podczas kompilacji).
Plik screenrc konkretnego użytkownika jest szukany w $SCREENRC, a potem
w $HOME/.screenrc. Opcja -c linii komend ma jeszcze większy priorytet.

Komendy w tych plikach są używane do ustawiania opcji, wiązania funkcji
do klawiszy i do automatycznego zestawiania jednego lub więcej okien na
starcie twojej sesji screen. Komendy są wymieniane jedna na linie;
puste linie są ignorowane. Argumenty komend są rozdzielane tabulacjami
lub spacjami i mogą być otaczane pojedynczymi lub podwójnymi
cudzysłowami. Znak `#' zmienia resztę linii w komentarz, poza sytuacją
gdy jest cytowany. Niezrozumiałe linie są ignorowane z wydaniem
ostrzeżenia. Komendy mogą zawierać odniesienia do zmiennych
środowiskowych. Składnia jest podobna do powłokowej "$VAR" lub
"${VAR}". Zauważ, że wprowadza to niekompatybilność z poprzednimi
wersjami screen, jako że teraz znak '$' musi być chroniony przez '\'
jeśli nie chcemy dokonać podstawienia zmiennej. Łańcuch w pojedynczych
cudzysłowach jest również chroniony od podstawienia zmiennych.

Jako przykłady z dystrybucją screena są przekazywane dwa pliki
konfiguracyjne: "etc/screenrc" i "etc/etcscreenrc". Zawierają one
wiele przydatnych przykładów różnych komend.

Dostosowywanie można również wykonywać 'on-line'. Aby wejść w tryb
komend, wciśnij `C-a :'. Zauważ, że komendy rozpoczynające się od "def"
zmieniają wartości domyślne, podczas gdy inne zmieniają ustawienia
bieżące.

Dostępne są następujące komendy:

acladd nazwyu��ytkownik��w [crypted-pw]
addacl nazwyu��ytkownik��w

Umożliw użytkownikom pełny dostęp do tej sesji screen.
Nazwyu��ytkownik��w mogą być jednym użytkownikiem, lub rozdzieloną
przecinkami listą użytkowników. Opcja ta umożliwia podłączenie do sesji
screen i wykonuje równoważnik `aclchg nazwyu��ytkownik��w +rwx "#?"'.
Aby dodać użytkownika o ograniczonym dostępie, użyj niżej opisanej
komendy `aclchg'. Jeśli podany jest opcjonalny drugi parametr, to
powinno to być zakodowane (crypted) hasło dla podanego użytkownika.
`Addacl' jest synonimem `acladd'. Przydatne tylko w trybie
wieloużytkownikowym.

aclchg nazwyu��ytkownik��w bityuprawnie�� lista
chacl nazwyu��ytkownik��w bityuprawnie�� lista

Zmień uprawnienia rozdzielonej przecinkami listy użytkowników. Bity
uprawnień są reprezentowane jako `r', `w' i `x'. Poprzedzenie symbolu
`+' zapewnia uprawnienie, `-' odbiera je. Trzeci parametr jest
rozdzieloną przecinkami listą komend i/lub okien (podawanych albo przez
numer, albo przez tytuł). Specjalna lista `#' odnosi się do wszystkich
okien, `?' do wszystkich komend. Jeśli nazwyu��ytkownik��w składają się z
pojedynczej `*', akcja będzie dotyczyć wszystkich znanych użytkowników.
Komenda może być przez użytkownika wykonywana gdy ma dla niej bit `x'.
Użytkownik może do okna wprowadzać dane wejściowe jeśli ma bit `w', i
żaden inny użytkownik nie blokuje tego okna do zapisu. Inne bity są
obecnie ignorowane. Aby wycofać blokadę zapisu z okna 2: `aclchg
nazwau��ytkownika -w+w 2'. Aby zezwolić na dostęp tylko dla odczytu do
sesji: `aclchg nazwau��ytkownika -w "#"'. Gdy tylko użytkownik staje
się znany dla programu screen , może on dołączać się do sesji i
(domyślnie) ma pełne uprawnienia do wszystkich komend i okien.
Uprawnienia wywoływania dla komend acl, `at' i innych również powinny
być usuwane; w przeciwnym wypadku użytkownik może odzyskać prawa
zapisu. Uprawnień specjalnego użytkownika nobody nie można zmieniać tą
komendą (zobacz komendę "su"). `Chacl' jest synonimem `aclchg'.
Działa jedynie w trybie wieloużytkownikowym.

acldel nazwau��ytkownika

Usuń użytkownika z listy kontrolnej screena. Jeśli jest on obecnie
podłączony, wszystkie wyświetlacze użytkownika są odłączane od sesji.
Nie może się znów podłączyć. Działa jedynie w trybie
wieloużytkownikowym.

aclgrp nazwau��ytkownika [nazwagrupy]

Tworzy grupy użytkowników, które dzielą wspólne prawa dostępu. Nazwa
grupy jest nazwą użytkownika lidera grupy. Znaczy to, że jeśli
użytkownik nie przejdzie kontroli dostępu, robiona jest kontrola dla
lidera grupy. Użytkownika można usunąć ze wszystkich grup, używając
specjalnej wartości "none" jako nazwygrupy. Jeśli drugi parametr jest
pominięty, wyświetlane są wszystkie grupy, do których należy
użytkownik.

aclumask [[u��ytkownicy]+bity |[u��ytkownicy]-bity .... ] umask
[[u��ytkownicy]+bity |[u��ytkownicy]-bity .... ]

Określa to dostęp, jaki będą mieli inni użytkownicy do okien tworzonych
przez wołającego komendę. U��ytkownicy mogą nie być podani, może być
jeden, lub rozdzielona przecinkami lista nazw użytkowników. Jeśli nie
podano użytkowników, zakładana jest lista wszystkich znanych obecnie
użytkowników. Bity są dowolną kombinacją bitów kontroli dostępu,
zdefiniowanych komendą "aclchg". Specjalna nazwa użytkownika "?"
predefiniuje dostęp do dowolnego okna, jaki na starcie dostaną nieznani
obecnie użytkownicy. Specjalna nazwa użytkownika "??" predefiniuje
dostęp do komend, jaki na starcie dostaną nieznani obecnie użytkownicy.
Praw specjalnego użytkownika nobody nie można zmieniać (zobacz komendę
"su"). `Umask' jest synonimem `aclumask'.

activity wiadomo����

Gdy w monitorowanym oknie z tła pojawi się jakaś aktywność, screen
wyświetla informację w linii komunikatów. Powiadomienie może być
przedefiniowywane komendą "activity". Znaki `%' w wiadomo��ci są
zamieniane na numer okna, w którym zaistniała aktywność, a `~' na
definicję dzwonka w twoim termcapie. Domyślną wiadomością jest

'Activity in window %'

Zauważ, że domyślnie monitorowanie jest wyłączone, lecz można to
zmienić komendą "monitor" (C-a M).

allpartial on|off

Jeśli jest to włączone, po zmianie okna odświeżana jest tylko bieżąca
linia kursora. Ma to wpływ na wszystkie okna i jest przydatne na
powolnych terminalach. Poprzednie ustawienie pełnego/częściowego
odświeżania dla okna można przywrócić poprzez "allpartial off". Jest
to flaga globalna, która natychmiast zaczyna działać we wszystkich
oknach, przesłaniając ustawienia "partial". Nie zmienia domyślnego
zachowania odświeżania nowo tworzonych okien.

at [identyfikator][#|*|%] komenda [arg ... ]

Wywołaj komendę na innych wyświetlaczach lub oknach tak, jakby zostały
one tam wprowadzone. "At" zmienia kontekst (`bieżące okno' lub `bieżący
wyświetlacz') komendy. Jeśli pierwszy parametr opisuje nieunikalny
kontekst, komenda zostanie wykonania wiele razy. Jeśli pierwszy
parametr jest w postaci `identyfikator*', to identyfikator jest
dopasowywany do nazw użytkowników. Komenda jest wykonywana raz na
każdym wyświetlaczu wybranego użytkownika(ków). Jeśli pierwszy
parametr jest postaci `identyfikator%', to identyfikator jest
dopasowywany do wyświetlaczy. Wyświetlacze są nazywane według tty, do
których są podłączone. Prefiks `/dev/' lub `/dev/tty' można pominąć.
Jeśli identyfikator zawiera `#', lub nie ma nic doklejonego, jest
dopasowywany do numerów okien i tytułów. Pominięcie identyfikatora na
początku `#', `*' lub `%' wybiera wszystkich użytkowników, wszystkie
wyświetlacze, lub wszystkie okna. Dzieje się tak dlatego, że dokonywane
jest dopasowanie prefiksowe. Zauważ, że na dotkniętych wyświetlaczach
pojawi się krótki komunikat, określający co się stało. Prawa są
sprawdzane dla inicjatora komendy "at", a nie dla właścicieli
dotkniętych wyświetlaczy. Zauważ, że znak '#' gdy poprzedza go biała
spacja działa jak komentarz. Można go wycytować, poprzedzając znakiem
`\'. Prawa są sprawdzane dla inicjatora komendy "at", a nie dla
właścicieli dotkniętych wyświetlaczy.
Zastrzeżenie: Podczas dopasowywania okien, komenda jest wykonywana
przynajmniej raz na okno. Komendy, które zmieniają wewnętrzną aranżację
okien (jak "other") mogą być wywołane ponownie. Uważaj więc przy
wywoływaniu komend w rodzaju "login"!. Niektóre komendy (np. "stuff",
"process" lub "paste") wymagają by z docelowymi oknami był związany
wyświetlacz. Komendy te mogą nie działać właściwie dla "at" krążącego
po oknach.

autodetach on|off

Ustawia czy screen ma się automatycznie odłączać po odwieszeniu
(hangup), co zachowuje wszystkie twoje pracujące programy aż do ich
wznowienia komendą screen -r. Gdy właściwość jest wyłączona, sygnał
odwieszenia (wysyłany przy wylogowywaniu się--przyp. tłum.) zakończy
screen i wszystkie procesy, które on zawiera. Autoodłączanie jest
domyślnie włączone.

autofixterm on|off

Ustawia czy screen będzie dodawał brakujące właściwości do wpisów
termcap/info. Jest to domyślnie włączone.

autonuke on|off

Ustawia czy sekwencja czyszczenia ekranu powinna niszczyć całe wyjście,
które jeszcze nie zostało wypisane na terminal. Zobacz też "obuflimit".

bell_msg [wiadomo����]

Gdy w oknie z tła wysłany jest znak dzwonka, screen wyświetla
informację w linii komunikatów. Informacja może być dzięki tej
komendzie redefiniowana. Znaki `%' wiadomo��ci są zamieniane numerem
dzwoniącego okna, `~' jest zamieniana na definicję dzwonka w twoim
termcapie. Domyślną wiadomością jest

'Bell in window %'

W celu powstrzymania drukowania linii informacyjnej, można nadać jej
wartość pustą (bell_msg ""). Bez parametrów, pokazywana jest wiadomość
obecna.

bind klawisz [komenda [arg]]

Wiąże komendę do klawisza. Domyślnie, większość komend udostępnianych
przez screen jest przywiązana do jednego lub większej ilości klawiszy,
wg opisu sekcji "DOMYŚLNE WIĄZANIA KLAWISZY", np. komenda tworzenia
nowego okna jest dowiązana do "C-c" i "c". W celu przedefiniowania i
definiowania nowych wiązań używana jest komenda "bind". Argument
klawisz jest albo pojedynczym znakiem, albo dwuznakową sekwencją w
postaci "^x" (oznaczającą "C-x"), albo lewym ukośnikiem z liczbą
ósemkową (oznaczającą kod ASCII znaku), albo lewym ukośnikiem z
dołączonym znakiem, jak "\^" czy "\\". Argument jeśli chcesz może być
również cytowany. Jeśli nie ma podanego dalszego argumentu, wszystkie
poprzednio zestawione wiązania dla tego klawisza są usuwane. Komenda
może być dowolną komendą wymienioną w tej sekcji.

Przykłady:

bind ' ' windows
bind ^k
bind k
bind K kill
bind ^f screen telnet foobar
bind \033 screen -ln -t root -h 1000 9 su

przywiąże spację do komendy, która wyświetla listę okien (więc komenda
normalnie wywoływana przez "C-a C-w" będzie również dostępna jako "C-a
spacja"). Następne trzy linie usuwają domyślne wiązanie zabijania z "C-
a C-l" i "C-a l". Następnie do komendy zabijania wiązane jest "C-a K".
Następnie klawisz "C-f" jest wiązany z komendą tworzenia okna z
połączeniem telnetowym do foobar, a klawisz "escape" jest wiązany do
komendy, która tworzy niezgłoszeniowe okno z a.k.a. "root" w slocie #9,
z powłoką superużytkownika i buforem przewijania na 1000 linii.

bindkey [-d] [-m] [-a] [[-k|-t] ��a��cuch [kmd arg]]

Komenda ta zarządza wejściowymi tablicami translacji screena. Każdy
wpis w jednej z tablic mówi mu jak reagować gdy pojawi się określona
sekwencja znaków. Istnieją trzy tablice: jedna, która powinna zawierać
akcje zaprogramowane przez użytkownika, druga dla domyślnych akcji
emulacji terminala i trzecia dla trybu kopiowania screena do zajmowania
się poruszaniem kursora. Zobacz sekcję "TRANSLACJA WEJŚCIOWA" dla listy
domyślnych wiązań klawiszowych.
Jeśli podana jest opcja -d, bindkey modyfikuje domyślną tablicę, -m
zmienia tablicę trybu kopiowania, a bez żadnej opcji wybierana jest
tablica użytkownika. Argument ��a��cuch jest sekwencją znaków, do której
przywiązana jest akcja. Może to być albo skończony napis, albo nazwa
właściwości klawiaturowej z termcap (wybierana opcją -k).
Niektóre klawisze terminala VT100 mogą wysyłać inne łańcuchy gdy
włączony jest tryb aplikacji (np. ruchy kursora). Takie klawisze mają
dwa wpisy w tablicy translacji. Możesz wybrać wpisy trybu aplikacji
podając opcję -a.
Opcja -t mówi screenowi by nie dokonywał międzyznakowego pomiaru czasu.
Nie można go wyłączyć jeśli używana jest właściwość termcap.
Kmd może być dowolną z komend screena o określonej liczbie argumentów.
Jeśli kmd jest pominięta, wiązanie klawiszowe jest usuwane z tablicy.
Oto kilka przykładów wiązań klawiaturowych:

bindkey -d
Pokaż wszystkie domyślne wiązania klawiaturowe. Wpisy trybu aplikacji
są zaznaczone [A].

bindkey -k k1 select 1
Upewnij się, że klawisz "F1" przełącza na okno numer 1.

bindkey -t foo stuff barfoo
Uczyń z "foo" skrót dla słowa "barfoo". Czas oczekiwania jest
wyłączony, więc użytkownicy mogą się guzdrać z wklepywaniem.

bindkey "\024" mapdefault
To wiązanie klawiszowe powoduje, że "^T" staje się znakiem specjalnym
wiązań klawiaturowych. Jeśli dokonałeś powyższego wiązania "stuff
barfoo", możesz wprowadzić słowo "foo" naciskając "^Tfoo". Jeśli chcesz
wprowadzić "^T", musisz nacisnąć go dwukrotnie.

bindkey -k F1 command
Uczyń F11 (nie F1!) alternatywnym znakiem specjalnym screena (poza ^A).

break [czas]

Wysyłaj do tego okna przez czas*0.25 sekund sygnał przerwania. Dla
systemów nieposixowych, interwał czasowy może być zaokrąglany w górę do
pełnych sekund. Jest to przydatne jeśli do okna jest podłączone
urządzenie znakowe (a nie proces powłokowy) (Zobacz też rozdział
"RODZAJE OKIEN"). Maksymalny czas trwania sygnału przerwania jest
ograniczony do 15 sekund.

breaktype [tcsendbreak|TIOCSBRK |TCSBRK]

Wybierz jedną z dostępnych metod generowania sygnału przerwania dla
urządzeń terminalowych. Komenda ta powinna dotykać jedynie bieżącego
okna. Wciąż jednak zachowuje się identycznie do "defbreaktype". W
przyszłości będzie to zmienione. Wołanie "breaktype" bez parametrów
wyświetla metody przerywania dostępne dla bieżącego okna.

bufferfile [exchange-file]

Zmień nazwę pliku używaną do odczytywania i zapisywania buforu
wklejania. Jeśli pominięty jest opcjonalny argument plikowy,
reaktywowane jest domyślne ustawienie ("/tmp/screen-exchange").
Następujący przykład przekopiuje plik z hasłami systemowymi na okno
screen:

C-a : bufferfile /etc/passwd
C-a < C-a ]
C-a : bufferfile

c1 [on|off]

Zmień przetwarzanie kodu c1. "C1 on" mówi screenowi by traktował znaki
wejściowe z przedziału 128..159 jako funkcje sterujące. Takie 8-bitowe
kody są normalnie takie same jak ESC z dołączonym kodem 7-bitowym.
Domyślne ustawienie przetwarza kody c1 i może być zmienione komendą
"defc1". Użytkownicy z fontami, które mają użyteczne znaki w pozycjach
c1 mogą to wyłączyć.

caption always|splitonly [��a��cuch]
caption string [��a��cuch]

Komenda ta kontroluje wyświetlanie tytułów okien. Normalnie tytuł jest
używany tylko jeśli na wyświetlaczu pokazywanych jest więcej niż jedno
okno (tryb podzielonego ekranu--splitonly). Jeśli typ jest ustawiony na
always screen pokazuje tytuł nawet jeśli wyświetlane jest tylko jedno
okno. Wartością domyślną jest splitonly.

Druga postać zmienia tekst używany na tytuł. Możesz używać wszystkich
znaków specjalnych z rozdziału "ZNAKI SPECJALNE TEKSTOWE". Screen używa
wartości domyślnej, `%3n %t'.

Możesz łączyć obie formy, dając łańcuch jako argument dodatkowy.

charset zestaw

Zmień desygnację obecnego slotu zestawu znaków i mapowania zestawu
znaków. Pierwsze cztery znaki zestawu są traktowane jako desygnatory
zestawu znaków, podczas gdy piąty i szósty znak, będące w zakresie '0'
do '3', ustawiają mapowanie zestawu znaków GL/GR. Na każdej pozycji
można użyć znaku '.', co oznacza, że odpowiadający mu zestaw
znaków/mapowanie nie powinno być zmieniane. (zestaw jest wewnętrznie
dopełniany do sześciu znaków przez doklejenie znaków '.'). Domyślnym
zestawem znaków dla nowych okien jest "BBBB02", chyba że aktywna jest
komenda "kanji".
Bieżące ustawienia można obejrzeć komendą "info".

chdir [katalog]

Zmień katalog bie����cy screena na podany katalog lub, jeśli wywołane bez
argumentów, na twój katalog domowy (zawartość zmiennej środowiskowej
$HOME). Wszystkie okna, tworzone komendą "screen" z wewnątrz
".screenrc" lub poprzez "C-a : screen ..." czy "C-a c" będą go używały
jako katalogu domyślnego. Bez używania chdir, katalogiem tym byłby
katalog, z którego wywołano screen. Pliki twardych kopii (hardcopy
files) i pliki raportowe zawsze są zapisywane do domyślnego katalogu
okna, a nie do katalogu bieżącego procesu, pracującego w oknie. Możesz
używać tej komendy w swoim .screenrc wielokrotnie. Umożliwia to
uruchamianie różnych okien w różnych katalogach. Jednakże ostatnie
chdir będzie dotyczyć wszystkich okien tworzonych interaktywnie.

clear

Czyści bieżące okno i zapisuje jego obraz w buforze przewijania.

colon [prefiks]

Umożliwia wpisywanie linii poleceniowych ".screenrc". Przydatne do
podręcznej modyfikacji wiązań klawiszowych, specyficznego tworzenia
okien i zmieniania ustawień. Zauważ, że słowo kluczowe "set" już nie
istnieje! Zazwyczaj komendy tyczą się bieżącego okna, a nie domyślnych
ustawień dla przyszłych okien. Wartości domyślne zmienia się komendami,
rozpoczynającymi się od 'def...'.

command

Komenda ta ma taki sam skutek, jak wpisanie znaku specjalnego (^A).
Jest chyba przydatna jedynie dla wiązań klawiaturowych. Zobacz też
"bindkey".

compacthist [on|off]

Mówi to screenowi czy powstrzymywać doczepione puste linie podczas
przewijania tekstu w górę w buforze historii.

console [on|off]

Zbiera lub "od-zbiera" (ungrabs) wyjście konsoli do okna. Uwaga:
Jedynie właściciel /dev/console może zbierać wyjście konsoli. Komenda
ta jest dostępna jeśli maszyna obsługuje ioctl TIOCCONS.

copy

Wejdź w tryb kopiowania/przewijania wstecz. Umożliwia to kopiowanie z
bieżącego okna (i jego historii) tekstu do buforu wklejania. W trybie
tym dostępny jest vi-podobny pełnoekranowy edytor:
Poruszanie si��:
h, j, k, l przesuń linię kursora o linię lub kolumnę o kolumnę.
0, ^ i $ przesuń do krańcowo lewej kolumny, do pierwszego lub
ostatniego różnego od białej spacji znaku linii.
H, M i L przesuń kursor do krańcowo lewej kolumny na górze, środku,
lub dole okna.
+ i - przesuwa o jedną linię w górę i w dół.
G przesuwa do podanej linii absolutnej (domyślnie: koniec bufora).
| przesuwa do podanej kolumny absolutnej.
w, b, e przesuwaj kursor słowo po słowie.
C-u i C-d przewijaj wyświetlacz w górę i w dół o podaną ilość linii,
zachowując pozycję kursora. (Domyślnie: połowa ekranu).
C-b i C-f przewijaj wyświetlacz w górę/dół o pełny ekran.
g przesuwa na początek bufora.
% skacze do podanego procentu bufora.

Uwaga:
Komendą .screenrc można dostosować klawisze do stylu emacsa. (Np.
markkeys "h=^B:l=^F:$=^E") Nie ma prostej metody na pełną mapę
klawiszy w stylu emacsa, gdyż wymaga to wieloznakowych kodów.

Zaznaczanie:
Zakres kopiowania jest ustalany przez ustawienie dwóch znaczników.
Tekst między nimi zostaje podświetlany. Naciśnij
spację do ustawienia pierwszego lub drugiego znacznika.
Y i y są używane do zaznaczania całej linii lub do zaznaczania od
początku linii.
W zaznacza dokładnie jedno słowo.
Licznik powt��rze��:
Każdą z tych komend można poprzedzić licznikiem powtórzeń,
naciskając cyfry
0..9, które są następnie uważane za liczniki powtórzeń.
Przykład: "C-a C-[ H 10 j 5 Y" skopiuje linie 11 do 15 do bufora
wklejania.
Szukanie:
/ Vi-podobne szukanie naprzód.
? Vi-podobne szukanie wstecz.
C-a s Emacsopodobne inkrementalne szukanie naprzód.
C-r Emacsopodobne odwrócone i-szukanie.
Specjalno��ci:
Istnieje kilka klawiszy, zachowujących się inaczej niż w vi. Vi
nie umożliwia zaznaczania prostokątnych bloków tekstu, lecz screen
to umożliwia. naciśnij
c lub C aby ustawić lewy lub prawy margines. Jeśli nie podano
licznika powtórzeń, obydwa odnoszą się do bieżącej pozycji kursora.
Przykład: Wypróbuj to na zapełnionym tekstem ekranie: "C-a [ M 20 l
SPACE c 10 l 5 j C SPACE".

Przechodzi to na środkową linię ekranu, przesuwa się 20 kolumn w
lewo, zaznacza początek bufora wklejania, ustawia lewą kolumnę,
przesuwa 5 kolumn w dół (w prawo?--przyp. tłum.), zaznacza prawą
kolumnę, a następnie zaznacza koniec bufora wklejania. Wypróbuj
teraz:
"C-a [ M 20 l SPACE 10 l 5 j SPACE"

i zwróć uwagę na różnicę w ilości skopiowanego tekstu.
J łączy linie. Przełącza się między 4 trybami: linie rozdzielane
znakiem nowej linii (012), linie sklejone bez szwów (lines glued
seamless), linie rozdzielone pojedynczą białą spacją, linie
rozdzielone przecinkami. Zauważ, że możesz poprzedzać znak nowej
linii znakiem CR, używając "crlf on".
v jest dla wszystkich użytkowników vi z ":set numbers" - włącza lewy
margines między kolumną 9 a 1. Naciśnij
a przed ostatnim klawiszem spacji aby włączyć tryb doklejania. W ten
sposób bufor wklejania nie będzie nadpisywany, lecz zostanie do
niego dopisana nowa treść.
A włącza tryb doklejania i ustawia (drugi) znacznik.
> ustawia (drugi) znacznik i zapisuje zawartość bufora wklejania do
pliku wymiany screena (domyślnie /tmp/screen-exchange) po
zakończeniu trybu kopiowania.
Przykład ten demonstruje jak wrzucić do tego pliku cały bufor
przewijania: "C-A [ g SPACE G $ >".
C-g podaje informację o bieżącej linii i kolumnie.
x wymienia pierwszy znacznik i pozycję kursora. Możesz używać tego do
dostrajania już ustawionego znacznika.
@ nie robi nic. Nawet nie kończy trybu kopiowania.
Wszystkie nie opisane tutaj klawisze kończą tryb kopiowania.

copy_reg [klucz]

Już nie istnieje, użyj zamiast tego "readreg".

crlf [on|off]

Ma to wpływ na kopiowanie regionów tekstu komendą `C-a ['. Jeśli jest
włączone, linie będą rozdzielane sekwencją znaków `CR' - `LF'. W
przeciwnym wypadku (domyślnie) używane będzie tylko `LF'. Bez
parametrów, stan jest włączany.

debug on|off

Włącza lub wyłącza debuggowanie czasu działania.

defc1 on|off

To samo co komenda c1 lecz domyślne ustawienie dla nowych okien jest
zmieniane. Początkowym ustawieniem jest `on'.

defautonuke on|off

To samo co autonuke, lecz domyślne ustawienie dla nowych wyświetlaczy
jest zmieniane. Początkowe ustawienie to `off'. Zauważ, że jeśli chcesz
być zależnym od typu terminala, możesz użyć specjalnej właściwości `AN'
terminala.

defbreaktype [tcsendbreak|TIOCSBRK |TCSBRK]

Wybierz jedną z dostępnych metod generowania sygnału przerwania (break)
dla urządzeń terminalowych. Preferowanymi metodami są tcsendbreak oraz
TIOCSBRK. Trzecia, TCSBRK, blokuje całą sesję screen na czas
przerywania, lecz może być jedynym sposobem generowania dłuższych
przerwań. Tcsendbreak i TIOCSBRK mogą (lub nie) dawać długie
przerwania ze szpicami (z przerwami?--with spikes) (np. 4 na sekundę).
Jest to nie tylko zależne od systemu, lecz zależy również od
sterowników układów szeregowych. Wywoływanie "defbreaktype" bez
parametru wyświetla bieżące ustawienie.

defcharset [zestaw]

Podobne do komendy charset, lecz domyślne ustawienie dla nowych okien
jest też zmieniane. Po wywołaniu bez argumentu, pokazuje bieżącą
wartość domyślną.

defescape xy

Ustaw domyślne znaki komend. Jest to równoważne "escape", ale jest
przydatne tylko w sesjach wieloużytkownikowych. W takiej sesji "escape"
zmienia znaki komend użytkownika, który wywołał to polecenia, podczas
gdy "defescape" zmienia domyślne znaki komend dla użytkowników, którzy
będą dodawani później.

defflow on|off|auto [interrupt]

To samo co komenda flow, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `auto'. Podanie "defflow
auto interrupt" jest równoważne opcjom linii komend -fa i -i.

defgr on|off

To samo co komenda gr, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

defhstatus [status]

Linia twardego status, którą otrzymają wszystkie nowe okna jest
ustawiana na status. Komenda ta jest przydatna do wyświetlenia poprzez
status każdego okna jego numeru, tytułu, itp. Status może zawierać te
same dyrektywy co komunikaty okna, lecz znakiem specjalnym (escape
character) dyrektywy jest '^E' (ósemkowe 005) zamiast '%'. Zrobione
jest to w celu uniemożliwienia złej interpretacji generowanych przez
program linii statusu. Jeśli parametr status jest pominięty,
wyświetlany jest bieżący łańcuch domyślny. Domyślnie, linie statusu
nowych okien są puste.

defkanji jis|sjis|euc

To samo co komenda kanji, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off', np. `jis'.

deflogin on|off

To samo co komenda login, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. W dystrybucji inicjalizowane jest to na `on' (zobacz
config.h.in).

defmode prawa

Prawa każdego z nowo zaalokowanych pseudo-tty są ustawiane na prawa.
Prawa są liczbą ósemkową. Początkowo, używane są prawa 0622. (prawa
dostępu, tryb, mode -- przyp. tłum.)

defmonitor on|off

To samo co komenda monitor, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

defobuflimit limit

To samo co obuflimit, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych wyświetlaczy. Początkowym ustawieniem jest 256 bajtów. Zauważ,
że jeśli chcesz być zależnym od typu terminala, możesz użyć właściwości
'OL'.

defscrollback num

To samo co scrollback, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. Początkowym ustawieniem jest 100.

defshell komenda

Synonim komendy shell. Patrz tam.

defsilence on|off

To samo co komenda silence, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

defslowpaste msec"

To samo co slowpaste, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. Początkowym ustawieniem jest 0 milisekund, co oznacza
wyłączenie.

defwrap on|off

To samo co wrap, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla nowych
okien. Początkowo zawijanie linii jest włączone i może być przełączane
komendą "wrap" ("C-a r") lub poprzez "C-a : wrap on|off".

defwritelock on|off|auto

To samo co writelock, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
nowych okien. Początkowo blokady zapisu są wyłączone.

defzombie [keys]

Synonim komendy zombie. Obie w chwili obecnej zmieniają wartość
domyślną. Patrz tam.

detach

Odłącz sesję screen (odłącz ją od terminala i wrzuć w tło). Powracasz
wtedy do powłoki, z której wywołałeś screen. Odłączonego screena można
wznowić, wywołując screen z opcją -r. (Zobacz też sekcję "OPCJE LINII
KOMEND".)

displays

Pokazuje tabularyczny listing wszystkich obecnie podłączonych front-
endów użytkownika (wyświetlaczy). Jest to przydatne w sesjach
wieloużytkownikowych.

digraph [preset]

Komenda ta bierze użytkownika o sekwencję dwuznakową. Wpisane dwa znaki
są sprawdzane we wbudowanej tablicy, a znak wynikowy jest wstawiany do
strumienia wejściowego. Na przykład, jeśli użytkownik wprowadzi 'a"',
wstawiony zostanie a-umlaut. Jeśli pierwszym wprowadzonym znakiem jest
0, screen potraktuje następne znaki (do trzech) jako liczbę ósemkową.
Opcjonalny argument preset jest traktowany jako wejście użytkownika.
Można więc zrobić sobie klawisz "umlaut". Na przykład, komenda "bindkey
^K digraph '"'" umożliwia użytkownikowi generowanie a-umlaut przez
wpisanie CTRL-K a.

dumptermcap

Zapisz wpis termcap dla wirtualnego terminala, zoptymalizowanego dla
aktualnie aktywnego okna. Zapis nastąpi do pliku ".termcap" w katalogu
"$HOME/.screen" użytkownika (lub tam, gdzie screen przechowuje swoje
gniazda. Zobacz sekcję "PLIKI"). Ten wpis termcap jest identyczny z
wartością zmiennej środowiskowej $TERMCAP, która jest ustawiana przez
screen dla każdego okna. Dla systemów opartych na terminfo, możesz
potrzebować konwertera w rodzaju captoinfo oraz kompilować wpis z
pomocą tic.

echo [-n] wiadomo����

komenda echo może być używana do denerwowania użytkowników screen
'wiadomościami dnia'. Zazwyczaj jest to instalowane w globalnym
/etc/screenrc. Opcja "-n" powoduje zatrzymanie wciągania nowej linii.
Zobacz też "sleep". Echo jest też przydatne do testowania online
zmiennych środowiskowych.

escape xy

Ustaw znak komendy na x, a znak generujący literalny znak komendy
(przez wywołanie komendy "meta") na y (podobne do opcji -e). Każdy
argument może być albo pojedynczym znakiem, albo dwuznakową sekwencją w
postaci "^x" (oznaczającą "C-x"), albo lewym ukośnikiem z liczbą
ósemkową (kod ASCII znaku), albo lewym ukośnikiem z drugim znakiem, w
rodzaju "\^" czy "\\". Domyślną wartością jest "^Aa".

exec [[fdpat] nowakomenda [arg ...]]

Uruchom w bieżącym oknie podproces unixowy (określony przez ścieżkę
wykonywalną nowakomenda i jej argumenty). Przepływ danych między
stdin/stdout/stderr nowejkomendy, procesem początkowo uruchomionym w
oknie (powiedzmy "procesem-aplikacji") i screenem (oknem) jest
kontrolowany przez wzorzec deskryptora plików fdpat. Wzorzec jest
sekwencją trójznakową, reprezentującą stdin, stdout i stderr
nowejkomendy. Kropka (.) łączy deskryptor pliku do screena. Znak
wykrzyknika (!) powoduje, że deskryptor jest podłączany do procesu-
aplikacji. Dwukropek (:) łączy obydwa te zadania. Do nowej komendy
będzie przechodziło wejście użytkownika, chyba że komenda otrzymuje
wyjście procesu-aplikacji (pierwszym znakiem fdpat jest `!' lub `:')
lub do końca fdpat (jako czwarty znak) dodano znak potoku (|).
Wywoływanie `exec' bez argumentów pokazuje nazwę i argumenty bieżącego
podprocesu aktualnego okna. W każdym oknie naraz może działać tylko
jeden podproces.
Gdy podproces akurat wykonuje się, komenda `kill' będzie dotyczyć jego,
a nie procesów okien.
Dla ciężkostrawnej ilustracji wszystkich 21 kombinacji, zobacz
`doc/fdpat.ps'. Każdy rysunek pokazuje cyfry 2,1,0, odwzorowujące trzy
deskryptory nowejkomendy. Skrzynka oznaczona jako `W' jest normalnym
pty, który na stronie biernej (slave) ma proces-aplikacji. Skrzynka
zaznaczona jako `P' jest drugorzędnym pty, który po swojej stronie
nadrzędnej (master) ma screen.

Skróty:
Biała spacja między słowem `exec', fdpat i komendą może być opuszczona.
Fdpat składający się z samych kropek, lub jego końcowe kropki można
pominąć. Prosty `|' jest synonimem do wzorca `!..|'; słowo exec można
tu pominąć, a zawsze można je zastąpić `!'.

Przykłady:

exec ... /bin/sh
exec /bin/sh
!/bin/sh

Tworzy nową powłokę w tym samym oknie, podczas gdy powłoka wyjściowa
wciąż działa. Wyjście obydwu powłok jest wyświetlane, a wejście
użytkownika jest wysyłane do nowego /bin/sh.

exec !.. stty 19200
exec ! stty 19200
!!stty 19200

Ustaw szybkość tty okna. Jeśli twoja komenda stty operuje na stdout,
dodaj kolejny `!'.

exec !..| less
|less

Dodaje to przeglądarkę do wyjścia okna. Znak specjalny `|' jest
potrzebny do uzyskania kontroli użytkownika nad przeglądarką, choć
dostaje ona swoje wejście z procesu okna. Działa to, ponieważ less
nasłuchuje stderr (zachowanie, którego screen nie oczekiwałby bez `|')
kiedy jego stdin nie jest tty. Wersje less, nowsze niż 177 wypadają tu
żałośnie; jednak stary, dobry pg wciąż działa.

!:sed -n s/.*Error.*/\007/p

Wysyła wyjście okna do użytkownika i komendy sed. Sed wstawia do
wyjścia okna widzianego przez screen dodatkowy znak dzwonka (ósemkowy
007). Spowoduje to wyświetlenie komunikatu "Bell in window x", za
każdym łańcuchem "Error", który pojawi się w oknie.

fit

Zmień rozmiar okna na rozmiar bieżącego regionu. Komenda ta jest
wymagana, gdyż screen automatycznie nie adaptuje rozmiaru okna jeśli
okno jest wyświetlane więcej niż raz.

flow [on|off|auto]

Ustawia tryb kontroli przepływu dla tego okna. Bez parametrów,
przesuwa on kontrolę bieżącego okna z "automatic" na "on" na "off".
Zobacz dyskusję o "KONTROLI-PRZEPŁYWU", opisanej niżej w tym dokumencie
dla pełnych szczegółów i odpowiednich uwag. Wartość domyślna jest
ustawiana przez `defflow'.

focus

Przenieś ognisko wejściowe na następny region. Jest to dokonywane w
cykliczny sposób tak, że region górny jest wybierany po dolnym.

gr [on|off]

Włącza/wyłącza przełączanie zestawu znaków GR (ang. GR charset
switching). Za każdym razem, gdy screen zauważy znak wejściowy z
ustawionym ósmym bitem, skorzysta ze znaku ze slotu GR i wydrukuje znak
z obciętym ósmym bitem. Domyślną wartością (zobacz też "defgr") jest
nieprzetwarzanie przełączania GR, gdyż może to spowodować niedziałanie
zestawu znaków ISO-8859-1.

hardcopy

Zapisuje obecnie wyświetlany obraz do pliku hardcopy.n (w katalogu
domyślnym okna), gdzie n jest numerem bieżącego okna. Komenda może albo
doklejać, albo nadpisywać istniejący plik. Patrz niżej.

hardcopy_append on|off

Jeśli jest to ustawione na "on", screen będzie doklejał dane do plików
"hardcopy.n" komendy "C-a h". W przeciwnym wypadku, pliki te będą za
każdym razem nadpisywane. Domyślnie doklejanie jest wyłączone.

hardcopydir katalog

Definiuje katalog plików hardcopy. Jeśli jest to nieustawione, pliki te
lądują w bieżącym katalogu roboczym screena.

hardstatus [on|off]
hardstatus [always]lastline|message|ignore [��a��cuch]
hardstatus string [��a��cuch]

Komenda ta konfiguruje używanie i emulację terminalowej linii twardego
statusu (hardstatus line). Pierwsza postać przełącza czy screen
powinien używać sprzętowej linii statusu do wyświetlania komunikatów.
Jeśli flaga jest wyłączona, komunikaty te są nakładane w trybie
inwersyjnym na linię wyświetlania. Domyślnym ustawieniem jest `on'
(włączone).

Druga postać mówi screenowi co robić, jeśli terminal nie posiada linii
twardego statusu (np. gdy właściwości termcap/terminfo "hs", "ts", "fs"
i "ds" nie są ustawione). W wypadku użycia typu "lastline", screen
Zarezerwuje ostatnią linię wyświetlacza na twardy status. Typ "message"
używa screenowego mechanizmu komunikatów, a "ignore" mówi by screen
nigdy nie wyświetlał twardego statusu. Jeśli do typu dokleisz słowo
"always", screen użyje tego typu nawet jeśli terminal posiada twardy
status.

Trzecia postać określa zawartość linii twardego statusu. Domyślnym
łańcuchem jest '%h', tj. wyświetlany jest zachowany twardy status okna
(ustawialny poprzez \E]0;^G or \E_\\). Możesz to dostosować do
dowolnego łańcucha, jaki zechcesz, łącznie ze znakami specjalnymi z
rozdziału "ZNAKI SPECJALNE ŁAŃCUCHÓW". Jeśli pominiesz argument
��a��cuch, wyświetlony zostanie łańcuch bieżący.

Możesz łączyć drugą i trzecią postać, podając łańcuch jako argument
dodatkowy.

height [wiersze]

Ustaw wysokość wyświetlacza na podaną liczbę wierszy. Bez argumentów
następuje przełączanie między wyświetlaczem 24-liniowym i 42-liniowym.

help

Nie jest to naprawdę pomoc online, lecz wyświetlanie okna pomocy,
pokazującego wszystkie wiązania klawiszowe. Pierwsze strony wymieniają
wszystkie wewnętrzne komendy wraz z ich obecnymi wiązaniami. Dalsze
strony pokazują zwyczajowe komendy, po jednej na klawisz. Przewijanie
następuje przez naciskanie spacji, a koniec oglądania to return.
Wszystkie inne znaki są ignorowane. Zobacz też sekcję "DOMYŚLNE
WIĄZANIA KLAWIATUROWE".

history

Użytkownicy zwykle pracują z powłokami, umożliwiającymi łatwy dostęp do
poprzednich komend. Na przykład w csh komenda "!!" służy do powtarzania
ostatniej wywołanej komendy. Screen udostępnia prosty sposób
przywoływania "komendy, która rozpoczęła się ...": Wpisuje się po
prostu pierwszą literę komendy, następnie naciska `C-a {' i screen
zaczyna szukać poprzedniej linii, która zostanie dopasowana do `znaku
zachęty' na lewo od kursora. Linia ta jest wklejana do kolejki
wejściowej okna. W ten sposób masz brutalną historię komend (stworzoną
z widzialnego okna i jego bufora przewijania).

hstatus status

Zmień linię twardego statusu na łańcuch status.

info

Używa linii komunikatów do wyświetlania informacji o bieżącym oknie: są
to pozycja kursora w postaci "(kolumna,wiersz)" (rozpoczynająca się od
"(1,1)") szerokość i wysokość terminala plus rozmiar bufora przewijania
w wierszach (np. "(80,24)+50"), bieżący stan kontroli przepływu
XON/XOFF okna pokazany następująco (Zobacz też sekcję KONTROLA
PRZEPŁYWU):

+flow automatyczna kontrola przepływu, aktualnie włączona.
-flow automatyczna kontrola przepływu, aktualnie wyłączona.
+(+)flow włączona kontrola przepływu. Zgadza się z kontrolą automatyczną.
-(+)flow wyłączona kontrola przepływu. Nie zgadza się z kontrolą automatyczną.
+(-)flow włączona kontrola przepływu. Nie zgadza się z kontrolą automatyczną.
-(-)flow wyłączona kontrola przepływu. Zgadza się z kontrolą automatyczną.

Bieżące ustawienie zawijania linii (`+wrap' oznacza włączenie, `-wrap'
wyłączenie) jest także pokazywane. Wyświetlane są też flagi `ins',
`org', `app', `log', `mon' lub `nored'. Odpowiadają one trybom pracy:
wstawiania (insert), origin, aplikacji-keypadu oraz stanom pracy:
raportowanie wyjścia (log), monitorowanie aktywności (mon), lub
częściowe odświeżanie (nored).

Wyświetlany jest również aktywny obecnie zestaw znaków (G0, G1, G2, lub
G3) oraz w nawiasach kwadratowych zestawy znaków terminala, desygnowane
obecnie jako G0 do G3.

Na końcu linii statusu wyświetlane są też dodatkowe tryby, zależne od
rodzaju okna (Zobacz rozdział "RODZAJE OKIEN").
Jeśli maszyna stanu emulatora terminala nie jest w stanie domyślnym, to
linia info jest rozpoczynana łańcuchem określającym bieżący stan.
Dla informacji o systemie użyj komendy "time".

ins_reg [klucz]

Już nie istnieje, użyj "paste".

kanji jis|euc|sjis [jis|euc|sjis]

Powiedz screenowi, jak przetwarzać wejście/wyjście kanji. Pierwszy
argument ustawia typ kanji bieżącego okna. Każde okno może emulować
inny typ. Dodatkowy drugi parametr mówi, jak zapisywać kody kanji na
podłączonym terminalu. Preferowaną metodą ustawiania typu wyświetlacza
jest używanie wpisu "KJ" termcapu. Zobacz też "defkanji", który
zmienia domyślne ustawienie dla nowych okien.

kill

Zabij bieżące okno.
Jeśli pracuje w nim komenda `exec', to jest ona zabijana. W przeciwnym
wypadku, proces (powłoka) okna otrzymuje sygnał HANGUP, struktura okna
jest usuwana, a screen (twój wyświetlacz) przełącza się na inne okno.
Gdy niszczone jest ostatnie okno, screen kończy pracę. Po komendzie
kill, screen przełącza się na poprzednio wyświetlane okno.
Uwaga: Użytkownicy emacsa powinni pamiętać o tej komendzie przy
zabijaniu linii. Zalecane jest nie używać "C-a" jako klawisza
specjalnego screena, lub przewiązywać kill do "C-a K".

lastmsg

Wyświetl na nowo ostatnią zawartość linii komunikatów/statusu.
Przydatne, jeśli wpisujesz coś podczas pojawiania się komunikatu.
Wiadomość bowiem znika gdy przyciśnie się jakiś klawisz (chyba że
terminal ma sprzętową linię statusu). W celu dostrajania, zobacz
komendy "msgwait" i "msgminwait".

license

Wyświetl stronę opisową. Jest to dokonywane za każdym razem, gdy screen
jest uruchamiany bez opcji, co powinno wystarczać. Zobacz tez komendę
"startup_message".

lockscreen

Zablokuj ten wyświetlacz. Wywołaj program blokujący screena
(/usr/bin/lock lub wbudowany ekwiwalent jeśli nie ma nic innego).
Screen nie przyjmuje żadnych klawiszy komend dopóki program ten nie
zakończy działania. W międzyczasie procesy okien mogą kontynuować
działanie, gdyż okna są w stanie `odłączonym'. Program blokujący może
być zmieniony poprzez zmienną środowiskową $LOCKPRG (która musi być
ustawiana w powłoce, z której screen jest uruchamiany). Program ten
jest uruchamiany z uid i gid użytkownika.
Uwaga: Gdy inne powłoki zostawisz niezablokowane i nie masz ustawionego
hasła dla screen, blokowanie jest puste: możnaby łatwo podłączyć się na
nowo z niezablokowanej powłoki. Właściwość ta powinna być raczej
nazywana `lockterminal'.

log [on|off]

Uruchom/zakończ zapisywanie wyjścia bieżącego okna do pliku
"screenlog.n" w domyślnym katalogu okna, gdzie n jest numerem bieżącego
okna. Nazwa pliku może być zmieniana komendą `logfile'. Bez podanych
parametrów, raportowanie jest przełączane. Raport sesji jest doklejany
do poprzedniej zawartości wcześniej istniejącego pliku (jeśli plik nie
istniał, tworzony jest nowy). Bieżąca zawartość i zawartość historii
przewijania nie jest uwzględniana w raporcie sesji. Domyślnie
wyłączone.

logfile nazwapliku
logfile flush sekundy

Definiuje nazwę plików raportowych. Domyślną nazwą jest "screenlog.%n".
Druga postać zmienia liczbę sekund, którą screen odczekuje przed
wypróżnieniem bufora pliku raportowego do systemu plików. Domyślną
wartością jest 10 sekund.

Dodaje lub usuwa wpis z bazy utmp dla bieżącego okna. Kontroluje to czy
okno jest `wlogowane'. Bez parametrów, stan zgłoszeniowy okna jest
przełączany. Dodatkowo do tego przełączania, dobrze jest mieć klawisze
`log in' i `log out'. Np. `bind I login on' i `bind O login off'
zmapuje te klawisze na C-a I i C-a O. Domyślne ustawienie (w
config.h.in) powinno być włączone dla screena, pracującego z suid-root.
Użyj komendy "deflogin" do zmieniania domyślnego stanu zgłoszeniowego
nowych okien. Obydwie komendy obecne są tylko jeśli screen został
skompilowany z obsługą utmp.

logtstamp [on|off]
logtstamp after [sekundy]
logtstamp string [��a��cuch]

Ta komenda kontroluje mechanizm pieczątek czasowych (time stamp)
screena. Jeśli pieczątki są włączone, screen po dwóch minutach
nieaktywności do pliku raportowego dodaje łańcuch, zawierający bieżący
czas. Gdy natomiast wyjście zaczyna się na nowo, doklejana jest nowa
pieczątka, określająca moment restartu emitowania wyjścia. Czas
opóźnienia można zmieniać drugą postacią tej komendy. Trzecia postać
jest używana do dostosowywania łańcucha pieczątki czasowej. (domyślnie
`-- %n:%t -- time-stamp -- %M/%d/%y %c:%s --\n').

mapdefault

Powiedz screenowi, że następny znak wejściowy powinien zostać
sprawdzony w domyślnej tablicy wiązań klawiszowych bindkey. Zobacz też
"bindkey".

mapnotnext

Podobne do mapdefault, lecz w ogóle nie zagląda do domyślnej tablicy
bindkey.

maptimeout [timo]

Ustawia opóźnienie międzyznakowe dla sekwencji wejściowych do
wykrywania czasu opóźnienia timo ms. Domyślnym czasem jest 300ms.
Maptimeout bez argumentów pokazuje bieżące ustawienie. Zobacz też
"bindkey".

markkeys ��a��cuch

Jest to metoda zmieniania mapy klawiszowej, używanej w trybie
kopiowania/historii. Łańcuch jest złożony z par staryznak=nowyznak,
które są rozdzielone znakami `:'. Na przykład: Łańcuch "B=^B:F=^F"
zmieni klawisze `C-b' i `C-f' na wiązania w stylu vi. Komenda
"markkeys h=^B:l=^F:$=^E" ustawiłaby tryb na wiązania w stylu emacsa.
Jeśli twój terminal wysyła znaki, które powodują, że przerywasz tryb
kopiowania, to komenda ta może być pomocna w wiązaniu tych znaków do
nie robienia niczego. Znak braku operacji to `@' i jest używany
następująco: "markkeys @=L=H". Komenda ta powoduje odłączenie komend
`H' i `L'. Jak pokazano w tym przykładzie, w pojedynczej instrukcji do
pojedynczej funkcji można przywiązać wiele klawiszy.

LINIA KOMUNIKATÓW

       Dodatkowe komunikaty i diagnostyki są wyświetlane w linii  komunikat��w.
       Zwykle   linia  ta  znajduje  się  na  dole  ekranu,  jednak  można  to
       przedefiniować na górę podczas kompilacji. Jeśli  twój  terminal  ma  w
       termcapie  zdefiniowaną linię statusu, screen skorzysta właśnie z niej.
       W  przeciwnym  wypadku,  linia  bieżącego  ekranu   będzie   tymczasowo
       nadpisywana,  a  wyjście  będzie chwilowo przerywane. Linia komunikatów
       jest automatycznie usuwana po paru  sekundach  przerwy.  Może  być  też
       usuwana wcześniej poprzez rozpoczęcie naciskania klawiszy.

       Urządzenie   linii   komunikatów  może  być  używane  przez  aplikacje,
       pracujące w bieżącym  oknie.  Narzędziem  w  tym  celu  jest  sekwencja
       sterująca  ANSI, Privacy message.  Na przykład, z powłoki możesz wpisać
       coś takiego:

              echo '<esc>^Hello world from window '$WINDOW'<esc>\\'

       Gdzie '<esc>' to escape, '^' to  literalna  strzałka  w  górę,  a  '\\'
       zmienia się w pojedynczy lewy ukośnik.

TYPY OKIEN

       Screen  daje  trzy  rodzaje  okien.  Nowe  okna można utworzyć z pomocą
       komendy screen (zobacz też opis w rozdziale "DOSTOSOWYWANIE"). Pierwszy
       parametr komendy screen określa typ tworzonego okna. Inne typy okien są
       szczególnymi przypadkami  typu  normalnego.  Zostały  one  dodane,  aby
       umożliwić efektywne wykorzystanie screena jako multiplekser (powielacz)
       konsolowy ze 100 lub więcej oknami.

       o  Normalne okno zawiera powłokę, lub dowolną inną  komendę  systemową,
          jaką można uruchomić z powłoki (np.  slogin, itd...)

       o  Jeśli  jako  pierwszy  parametr  podana  jest  nazwa tty (urządzenie
          znakowe, np.  "/dev/ttya"), to okno jest podłączane bezpośrednio  do
          tego  urządzenia.   Typ  tego  okna  jest  podobny  do "screen cu -l
          /dev/ttya".  Dla używania węzła urządzenia wymagane są prawa  zapisu
          i  odczytu.  Dodatkowo,  screen próbuje użyć otwarcia na wyłączność,
          aby zaznaczyć zajęcie linii  połączenia.  Dozwolony  jest  dodatkowy
          parametr,  składający  się  z  rozdzielonej przecinkami listy flag w
          notacji używanej przez stty(1):

          <szybkość>
                 Zwykle 300, 1200, 9600 lub 19200. Dotyczy to tak  transmisji,
                 jak i odbierania.

          cs8 or cs7
                 Określa transmisję ośmiu (lub siedmiu) bitów na bajt.

          ixon or -ixon
                 Włącza  (lub  wyłącza)  programową  kontrolę przepływu (CTRL-
                 S/CTRL-Q) nadawania.

          ixoff or -ixon
                 Włącza   (lub   wyłącza)   programową   kontrolę    przepływu
                 odbierania.

          istrip or -istrip
                 Czyści (lub zatrzymuje) ósmy bit w każdym odebranym bajcie.

          Możesz  podać tyle opcji, ile potrzeba. Niepodane opcje powodują, że
          sterownik  terminala  pobiera  wartości  parametrów  z   połączenia.
          Wartości te są zależne od systemu i mogą być wartościami domyślnymi,
          lub wartościami zachowanymi z poprzedniego połączenia.

          Dla okien tty, komenda info pokazuje w  linii  statusu  część  linii
          kontroli  modemu. Mogą one zawierać `RTS', `CTS', 'DTR', `DSR', `CD'
          i więcej.  Zależy to od dostępnych ioctl() oraz nagłówków systemu  i
          fizycznych  właściwości  układu  szeregowego.  Sygnały,  które  są w
          stanie  niskim   (nieaktywne)   mają   nazwy   poprzedzone   znakiem
          wykrzyknika.  W  przeciwnym wypadku są one w stanie wysokim. Sygnały
          nieobsługiwane przez sprzęt,  lecz  znane  interfejsowi  ioctl()  są
          zwykle wyświetlane jako niskie.
          Gdy   bit  statusu  CLOCAL  jest  ustawiony,  cały  zestaw  sygnałów
          modemowych jest umieszczany w nawiasach  klamrowych  ({  i  }).  Gdy
          ustawiony  jest  bit CRTSCTS lub TIOCSOFTCAR, sygnały `CTS' lub `CD'
          są pokazywane w nawiasach.

          Dla okien  tty,  komenda  break  powoduje  obniżenie  sygnału  linii
          transmisji   danych   (TxD)   na  podany  okres  czasu.  Ma  to  być
          interpretowane jako sygnał przerwania po drugiej  stronie.   Podczas
          wykonywania  tej  komendy  nie przesyłane są dane i nie są zmieniane
          linie kontroli modemu.

       o  Jeśli pierwszym parametrem jest "//telnet", to  drugim  powinna  być
          nazwa  hosta,  a opcjonalny trzeci parametr może podawać numer portu
          TCP (domyślnie dziesiętne 23). Screen podłączy  się  do  serwera  na
          zdalnym hoście i użyje protokołu telnet do komunikacji.
          Dla  okien  telnet,  komenda info wyświetla szczegóły o połączeniu w
          nawiasach kwadratowych ([ i ]) na końcu linii statusu.

          b      BINARY. Połączenie jest w trybie binarnym.

          e      ECHO. Wyłączone lokalne echo.

          c      SGA. Połączenie jest w `trybie  znakowym'  (domyślnie:  `tryb
                 wierszowy').

          t      TTYPE.  Zdalny  host  zażądał  typu  terminala. Screen wysyła
                 nazwę "screen", chyba że został inaczej pouczony (zobacz  też
                 komendę `term').

          w      NAWS. Zdalny host jest powiadamiany o zmianach rozmiaru okna.

          f      LFLOW.  Zdalny  host  będzie  przesyłał  informacje  kontroli
                 przepływu. (Obecnie ignorowane.)

          Dodatkowymi  flagami,  przeznaczonymi  do  debuggowania  są  x,t i n
          (XDISPLOC, TSPEED i NEWENV).

          Dla  okien  telnet,  komenda  break  wysyła  kod  telnet  IAC  BREAK
          (dziesiętne 243) do zdalnego hosta.

          Ten   rodzaj   okien   jest   dostępny  tylko  jeśli  screen  został
          skompilowany ze zdefiniowaną opcją BUILTIN_TELNET.

ŁAŃCUCHOWE SEWKENCJE SPECJALNE

       Screen daje specjalny mechanizm  wstawiania  do  komunikatów  lub  nazw
       pliku  informacji  w  rodzaju  bieżącego czasu. Znakiem specjalnym jest
       '%', z jednym wyjątkiem: w obrębie twardego statusu okna  używane  jest
       '^%' ('^E').

       Oto pełna lista obsługiwanych sekwencji:

       %      znak procentu

       a      'am' albo 'pm'

       A      'AM' albo 'PM'

       c      bieżący czas, GG:MM w postaci 24h

       C      bieżący czas, GG:MM w postaci 12h

       d      numer dnia

       D      nazwa dnia tygodnia

       h      twardy status okna

       l      bieżące obciążenie systemu

       m      numer miesiąca

       M      nazwa miesiąca

       n      numer okna

       s      sekundy

       t      tytuł okna

       u      wszyscy inni użytkownicy tego okna

       w      wszystkie numery okien i nazwy

       W      wszystkie numery okien i nazwy poza bieżącą

       y      ostatnie dwie cyfry roku

       Y      pełny rok

       ?      część  do następnego '%?' jest wyświetlana tylko jeśli sekwencja
              rozwija się do niezerowego łańcucha

       :      część else '%?'

       Sekwencje 'c' i 'C' mogą być kwalifikowane  przez  '0',  powodując,  że
       screen  użyje zera zamiast spacji jako znaku wypełnienia. Sekwencja 'n'
       rozumie kwalifikator długości (np. '%3n').

KONTROLA PRZEPŁYWU

       Każde  okno  ma  ustawienie  kontroli  przepływu,  które  określa   jak
       traktować  znaki  XON  i  XOFF  (oraz  prawdopodobnie  znak  przerwania
       (interrupt)). Gdy kontrola jest wyłączona, znaki te są  ignorowane,  co
       umożliwia  użytkownikom  przesyłanie  ich  w prosty sposób do programów
       (przydatne np. dla edytora emacs).  Minusem jest to, że  trzeba  będzie
       dłużej czekać aż wyjście z "normalnego" programu zapauzuje w odpowiedzi
       na XOFF.  Przy włączonej  kontroli  przepływu,  znaki  XON  i  XOFF  są
       używane do natychmiastowego przerywania wyjścia z bieżącego okna. Znaki
       te można wciąż przesyłać do  bieżącego  programu,  lecz  musisz  używać
       odpowiednich dwuznakowych komend screena (zwykle "C-a q" (xon) oraz "C-
       a s" (xoff)).  Komendy xon/xoff są też przydatne do wpisywania C-s i C-
       q obok terminala, przechwytującego te znaki.

       Każde  okno  ma  początkową  wartość  kontroli przepływu ustawianą albo
       opcją  -f,  albo  komendą  "defflow"  .screenrc.  Domyślnie,  okna   są
       ustawiane  na  automatyczne  przełączanie  przepływu. Może to być potem
       przełączane między  trzema  stanami--'włączony  ustalony'  (fixed  on),
       'wyłączony ustalony' (fixed off) i 'automatyczny' (automatic)--służy do
       tego komenda "flow", podwiązana do "C-a f".

       Tryb  automatycznego  przełączania  przepływu  zajmuje   się   kontrolą
       przepływu  przy  użyciu  trybu  TIOCPKT  (podobnie jak "rlogin"). Jeśli
       sterownik tty nie obsługuje TIOCPKT, screen próbuje znaleźć  prawidłowy
       tryb  w  oparciu  o  bieżące  ustawienie  keypadu  aplikacji - gdy jest
       włączony, kontrola przepływu jest wyłączona i odwrotnie.  Oczywiście, w
       wypadku zajścia potrzeby, wciąż można manipulować kontrolą ręcznie.

       Jeśli   pracujesz   z  włączoną  kontrolą  przepływu  i  zauważysz,  że
       naciskanie klawisza przerwania (zwykle C-c) nie  przerywa  wyświetlania
       aż   do  następnych  6-8  linii,  spróbuj  uruchomić  screena  z  opcją
       "interrupt" (dodaj flagę "interrupt" do komendy "flow" w .screenrc, lub
       użyj  opcji  -i  linii  komend).  Powoduje to, że wyjście, które screen
       zebrał z przerwanego programu jest wypróżniane. Wadą tego jest  to,  że
       pamięć  terminala  zawiera niewypróżnioną wersję wyjścia, co w rzadkich
       przypadkach może powodować pewne niedokładności wyjścia.  Na  przykład,
       jeśli przełączasz ekrany i powrócisz, lub odświeżysz ekran z pomocą "C-
       a l", to zobaczysz wersję wyjścia, która pojawiłaby się bez  włączonego
       "interrupt".   Poza  tym,  być  może  podczas  pracy z programem, który
       oczekuje wpisywania jako wejście znaku przerwania  (interrupt),  będzie
       trzeba  wyłączyć  kontrolę  przepływu  (lub użyć trybu automatycznego),
       ponieważ  jest  możliwe  przypadkowe  przerwanie  wyjścia   wirtualnego
       terminala  na  twój  terminal fizyczny.  Jeśli zajdzie takie zdarzenie,
       zwykłe odświeżenie ekranu "C-a l" powinno go odtworzyć.

TYTUŁY (nazywanie okien)

       Nazwę każdego okna w wyświetlaczu (widzianą w komendzie "windows"  (C-a
       w))  można  zmienić  poprzez  ustawianie  jej  jedną  z  komend  title.
       Normalnie, wyświetlaną nazwą jest nazwa polecenia programu, utworzonego
       w  oknie.   Czasem jednak przydatne jest rozróżnić różne programy o tej
       samej nazwie, lub zmieniać nazwę w locie,  aby  odzwierciedlać  bieżący
       stan okna.

       Domyślna   nazwa   okien   powłokowych   może   być  ustawiana  komendą
       "shelltitle" pliku  .screenrc,  podczas  gdy  inne   okna  są  tworzone
       komendą  "screen"  i  mogą  mięć  ustawianą  nazwę  poprzez  opcję  -t.
       Interaktywnie,  istnieje  sekwencja   specjalna   łańcuchu   tytułowego
       (<esc>knazwa<esc>\)  oraz  komenda  "title" (C-a A).  Pierwsze może być
       wysyłane przez aplikację w celu  kontrolowania  nazwy  okna,  a  drugie
       zapyta o nazwę po wciśnięciu. Można też przywiązać nazwy predefiniowane
       do klawiszy z komendą "title" i ustawiać tak wszystko w sposób  zgrabny
       i bez zapytywania.

       Screen   ma   pewne  mechanizmy  specyficznej  dla  powłok  heurystyki,
       włączanej przez ustawienie nazwy okna na "szukaj|nazwa" i zaaranżowanie
       zerowej  sekwencji  specjalnej tytułu jako części znaku zachęty.  Część
       szukaj określa szukany łańcuch końca-znaku-zachęty, podczas  gdy  część
       nazwa  określa  domyślną nazwę powłoki dla okna. Jeśli nazwa kończy się
       dwukropkiem,  screen  spróbuje  dodać  do  końca  nazwy  powłoki  nazwę
       komendy, uruchomionej w oknie (np. "nazwa:kmd").  W przeciwnym wypadku,
       nazwa bieżącej komendy poprzedza podczas działania nazwę powłoki.

       Oto  jak  to  działa:  musisz  zmodyfikować  zachętę  powłoki  tak,  by
       emitowała  zerową  sekwencję specjalną tytułu (<esc>k</esc>\). Ostatnia
       część znaku zachęty musi być identyczna z łańcuchem, podanym  w  części
       szukaj  tytułu.   Gdy jest to ustawione, screen będzie używał sekwencji
       specjalnej  tytułu  do  czyszczenia   poprzedniej   nazwy   komendy   i
       przygotowywał  się  na  następną komendę. Potem, po odebraniu z powłoki
       nowej linii, nastąpi szukanie końca znaku zachęty. Po jego znalezieniu,
       pobrane zostanie pierwsze słowo, znajdujące się za nim i zostanie użyte
       jako nazwa komendy. Jeśli nazwa komendy rozpoczyna się od '!', '%', lub
       '^',  to  screen  użyje pierwszego słowa następnej linii, preferując je
       nad właśnie znalezioną nazwę.  Pomaga to użytkownikom csh w uzyskiwaniu
       lepszych nazw komend przy używaniu kontroli zadań lub historii.

       Oto kilka przykładów .screenrc:

              screen -t top 2 nice top

       Dodanie  tej linii do .screenrc uruchomi znicowaną wersję komendy "top"
       w oknie 2 o nazwie "top" (a nie "nice").

                   shelltitle '> |csh'
                   screen 1

       Komendy te uruchamiają powłokę o podanym tytule powłokowym.  Tytuł jest
       podany  jako  auto-tytuł,  który  oczekuje,  że  znak zachęty i wpisana
       komenda będą wyglądać podobnie do następującego:

              /usr/joe/src/dir> trn

       (za znakiem '> ' następuje szukanie nazwy komendy).  Status okna pokaże
       podczas  działania  komendy wartość "trn", a po jej zakończeniu powróci
       do "csh".

              bind R screen -t '% |root:' su

       To polecenie wiąże sekwencję klawiszową  "C-a  R"  do  komendy  "su"  i
       przekazuje  jej  auto-tytuł  "root:".  Aby  ten  tytuł zadziałał, ekran
       powinien wyglądać następująco:

                   % !em
                   emacs file.c

       Użytkownik wpisał tu  komendę  "!em"  historii  csh,  która  uruchomiła
       poprzednio  wpisaną  komendę  "emacs".  Status okna pokaże "root:emacs"
       podczas wykonywania komendy, a po zakończeniu po prostu "root:".

                   bind o title
                   bind E title ""
                   bind u title (unknown)

       Pierwsze wiązanie nie ma żadnych argumentów, więc zapyta  cię  o  tytuł
       (C-a  o).  Drugie wiązanie wyczyści bieżące ustawienie auto-tytułu (C-a
       E).  Trzecie wiązanie ustawi tytuł bieżącego okna na  "(unknown)"  (C-a
       u).

       Ważną  rzeczą do pamiętania przy dodawaniu zerowej sekwencji specjalnej
       tytułu do znaku zachęty jest to, że niektóre powłoki (np. csh) zliczają
       wszystkie  niesterujące  znaki  jako długość znaku zachęty. Jeśli znaki
       niewidzialne nie  są  wielokrotnością  8,  to  backspace  po  tabulacji
       spowoduje  nieprawidłowe  wyświetlanie.  Sposobem  ominięcia  tego jest
       użycie następującego znaku zachęty:

              set prompt='^[[0000m^[k^[\% '

       Sekwencja  specjalna  "<esc>[0000m"  nie  tylko  normalizuje   atrybuty
       znakowe,  lecz  dodatkowo  wszystkie  zera  zaokrąglają  długość znaków
       niewidzialnych do 8.  Użytkownicy  basha  prawdopodobnie  będą  chcieli
       wyświetlać sekwencję specjalną przy użyciu PROMPT_COMMAND:

              PROMPT_COMMAND='echo -n -e "\033k\033\134"'

       (Do wysyłania `\' używałem "134" z uwagi na błąd w bash 1.04).

TERMINAL WIRTUALNY

       Każde  okno  w  sesji  screen emuluje terminal vt100 z dodanymi kilkoma
       funkcjami. Emulator vt100 jest wkodowany na sztywno;  nie  ma  emulacji
       innych terminali.
       Zazwyczaj  screen usiłuje emulować tak dużo ze standardu vt100/ansi ile
       tylko możliwe. Jeśli jednak twój terminal nie ma  pewnych  właściwości,
       emulacja  może  nie  być  kompletna.  W  tych  wypadkach,  screen  musi
       powiedzieć aplikacją, że niektórych właściwości nie  ma.  Nie  jest  to
       problem  dla  maszyn  używających  termcapa,  gdyż  screen  może używać
       zmiennej $TERMCAP do dostosowywania standardowego termcapu screena.

       Jeśli jednak wykonujesz rlogin  na  inną  maszynę,  lub  twoja  maszyna
       obsługuje tylko terminfo, metoda ta nie zadziała. Z tego powodu, screen
       daje pewien sposób na zajęcie się tymi przypadkami. Oto jak to działa:

       Gdy screen próbuje znaleźć dla siebie nazwę terminala,  najpierw  szuka
       wpisu  "screen.<term>",  gdzie  <term> jest zawartością twojej zmiennej
       $TERM.  Jeśli wpis taki nie  istnieje,  próbowany  jest  "screen"  (lub
       "screen-w" jeśli terminal jest szeroki (132 kolumn lub więcej)).  Jeśli
       nawet ten wpis nie  został  znaleziony,  jako  substytut  używany  jest
       "vt100".

       Pomysłem  jest  to,  że jeśli masz terminal, który nie obsługuje ważnej
       właściwości (np. kasowanie znaku, lub czyszczenie do  EOS),  to  możesz
       zbudować   dla   screena   nowy   wpis   termcap/terminfo   (o   nazwie
       "screen.<dumbterm>"), w którym właściwość ta jest wyłączona. Jeśli  ten
       wpis jest zainstalowany na twoich maszynach, to możesz wykonywać rlogin
       i wciąż zachowywać poprawny  wpis  termcap/terminfo.   Nazwa  terminala
       jest  wstawiana  do  zmiennej $TERM wszystkich nowych okien.  Dodatkowo
       też, screen ustawia zmienną $TERMCAP, aby  odzwierciedlała  właściwości
       emulowanego  wirtualnego   terminala.  Zauważ jednak, że na maszynach z
       bazami terminfo, zmienna ta nie ma  efektu.  Ponadto,  zmienna  $WINDOW
       jest ustawiana na numer okna każdego okna.

       Rzeczywisty  zestaw właściwości, obsługiwanych przez terminal wirtualny
       zależy od właściwości obsługiwanych przez terminal fizyczny.  Jeśli  na
       przykład terminal fizyczny nie obsługuje trybu podkreślania, screen nie
       będzie wstawiał właściwości `us' i `ue' do $TERMCAP.  Jednak do  samego
       uruchomienia  screena  potrzeba  minimalnego zestawu właściwości; są to
       przewijanie, czyszczenie  ekranu  i  bezpośrednie  adresowanie  kursora
       (dodatkowo, screen nie działa na terminalach hardcopy i na terminalach,
       które nadstukują).

       Wartość  $TERMCAP  można  też  dostosowywać,  korzystając   z   komendy
       .screenrc  "termcap", lub definiując przed startem zmienną środowiskową
       $SCREENCAP.  Gdy to drugie jest  zdefiniowane,  jego  zawartość  będzie
       dosłownie kopiowana do zmiennej $TERMCAP każdego okna. Może to być albo
       pełna definicja  terminala,  albo  plik,  w  którym  zdefiniowany  jest
       terminal "screen" (lub/i "screen-w").

       Zauważ,  że  screen honoruje komendę "terminfo" .screenrc, jeśli system
       używa bazy terminfo.

       Gdy  we  wpisie  termcap  obecna  jest  właściwość  logiczna  `G0',  to
       terminal,  z  którego  uruchomiono  screena  obsługuje  wiele  zestawów
       znaków.  Umożliwia  to  aplikacji  np.  używanie  grafiki   vt100   lub
       narodowych  zestawów  znaków.  Obsługiwane są następujące komendy z ISO
       2022: lock shift G0 (SI), lock shift G1 (SO), lock shift G2, lock shift
       G3,  single  shift  G2,  oraz  single  shift  G3.   Gdy  tworzony  (lub
       resetowany) jest terminal wirtualny, zestaw ASCII jest  oznaczany  jako
       G0  do G3.  Gdy obecna jest właściwość `G0', screen analizuje (jeśli są
       obecne) właściwości `S0', `E0' i  `C0'.  `S0'  jest  sekwencją,  której
       terminal używa do włączania zestawu znaków graficznych zamiast SI. `E0'
       jest odpowiadającym zamiennikiem dla SO.  `C0' daje łańcuch  translacji
       znaku  na  znak,  używany  w  trybie  semigrafiki.   Łańcuch  ten  jest
       zbudowany podobnie do właściwości `acsc' terminfo.

       Gdy we wpisie terminala obecne są właściwości `po'  i  `pf',  aplikacje
       pracujące pod screenem mogą wysyłać wyjście na port drukarki terminala.
       Umożliwia  to  użytkownikowi  posiadanie  w  jednym  oknie   aplikacji,
       wysyłającej  wyjście do drukarki, podłączonej do terminala, podczas gdy
       inne okna są wciąż aktywne (port drukarki jest włączany i wyłączany dla
       każdego  fragmentu  wyjścia).  Jako efekt uboczny, programy pracujące w
       różnych oknach mogą równocześnie wysyłać wyjście na  drukarkę  .   Dane
       wysyłane  do drukarki nie pojawiają się w oknie. Komenda info wyświetla
       w czasie aktywności drukarkowej linię rozpoczynającą się od `PRIN'.

       Screen Obsługuje  linię  twardego  statusu  każdego  okna.  Jeśli  okno
       zostanie  wybrane,  twardy  status  wyświetlacza  jest  odświeżany, aby
       odpowiadał statusowi tego okna. Jeśli wyświetlacz nie posiada  twardego
       statusu,   to  linia  będzie  wyświetlana  jako  standardowy  komunikat
       screena.  Linię twardego statusu można zmienić komendą ANSI Application
       Program   Command  (APC):  "ESC_<łańcuch>ESC\".  Jako  ukłon  w  stronę
       użytkowników     xterma,     przyjmowana     jest     też     sekwencja
       "ESC]0..2;<string>^G".

       Niektóre  właściwości  są  wstawiane  do  zmiennej  $TERMCAP  terminala
       wirtualnego  tylko  jeśli  można  je  efektywnie   zaimplementować   na
       terminalu  fizycznym.  Na  przykład  `dl'  jest  wstawiane  tylko jeśli
       terminal obsługuje albo kasowanie  linii,  albo  przewijanie  regionów.
       Zauważ, że może to spowodować zakłopotanie gdy sesja zostanie wznowiona
       na innym terminalu, gdyż wartość $TERMCAP nie może być zmieniona  przez
       proces rodzicielski.

       Poniżej  znajduje się lista sekwencji sterujących, rozpoznawanych przez
       screen.  "(V)" i "(A)" określają VT100-specyficzne oraz ANSI- lub  ISO-
       specyficzne funkcje.

       ESC E                      Następna linia.

       ESC D                      Indeks

       ESC M                      Odwróć indeks

       ESC H                      Ustaw tabulację poziomą

       ESC Z                      Wyślij łańcuch identyfikacji vt100

       ESC 7                 (V)  Zachowaj kursor i atrybuty

       ESC 8                 (V)  Odtwórz kursor i atrybuty

       ESC [s                (A)  Zachowaj kursor i atrybuty

       ESC [u                (A)  Odtwórz kursor i atrybuty

       ESC c                      Resetuj do stanu początkowego

       ESC g                      Dzwonek wizualny

       ESC Pn p                   Widzialność kursora (97801)

           Pn = 6                 Niewidzialny

                7                 Widzialny

       ESC =                 (V)  Tryb keypad aplikacji

       ESC >                 (V)  Tryb numerycznego keypadu

       ESC # 8               (V)  Wypełnij ekran E.

       ESC \                 (A)  Terminator łańcucha

       ESC ^                 (A)  Łańcuch    prywatnego    komunikatu   (linia
                                  komunikatów)

       ESC !                      Łańcuch   globalnego    komunikatu    (linia
                                  komunikatów)

       ESC k                      Łańcuch definicji A.k.a.

       ESC P                 (A)  Łańcuch    kontroli    urządzenia.    Wysyła
                                  bezpośrednio do hostowego terminala  łańcuch
                                  bez interpretacji.

       ESC _                 (A)  Komenda programu aplikacji (twardy status)

       ESC ]                 (A)  Komenda systemu operacyjnego (twardy status,
                                  hack tytułu xterm)

       Control-N             (A)  Zablokuj Shift G1 (SO)

       Control-O             (A)  Zablokuj Shift G0 (SI)

       ESC n                 (A)  Zablokuj Shift G2

       ESC o                 (A)  Zablokuj Shift G3

       ESC N                 (A)  Pojedynczy Shift G2

       ESC O                 (A)  Pojedynczy Shift G3

       ESC ( Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G0

       ESC ) Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G1

       ESC * Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G2

       ESC + Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G3

       ESC [ Pn ; Pn H            Bezpośrednie adresowanie kursora

       ESC [ Pn ; Pn f            jak wyżej

       ESC [ Pn J                 Kasuj w wyświetlaczu

             Pn = None or 0       Od kursora do końca ekranu

                  1               Od początku ekranu do kursora

                  2               Cały ekran

       ESC [ Pn K                 Kasuj w linii

             Pn = None or 0       Od kursora do końca linii

                  1               Od początku linii do kursora

                  2               Całą linię

       ESC [ Pn A                 Kursor w górę

       ESC [ Pn B                 Kursor w dół

       ESC [ Pn C                 Kursor w prawo

       ESC [ Pn D                 Kursor w lewo

       ESC [ Pn E                 Kursor na następną linię

       ESC [ Pn F                 Kursor na poprzednią linię

       ESC [ Pn G                 Pozioma pozycja kursora

       ESC [ Pn `                 jak wyżej

       ESC [ Pn d                 Pionowa pozycja kursora

       ESC [ Ps ;...; Ps m        Wybierz interpretację grafiki

             Ps = None or 0       Domyślna interpretacja

                  1               Pogrubienie

                  2          (A)  Mdły

                  3          (A)  Tryb standout (ANSI: kursywa)

                  4               Podkreślenie

                  5               Migotanie

                  7               Negatyw

                  22         (A)  Normalna intensywność

                  23         (A)  Wyłączenie trybu standout (ANSI:  wyłączenie
                                  kursywy)

                  24         (A)  Nie podkreślone

                  25         (A)  Nie migoczące

                  27         (A)  Obraz pozytywowy

                  30         (A)  Pierwszy plan czarny

                  31         (A)  Pierwszy plan czerwony

                  32         (A)  Pierwszy plan zielony

                  33         (A)  Pierwszy plan żółty

                  34         (A)  Pierwszy plan niebieski

                  35         (A)  Pierwszy plan fioletowy

                  36         (A)  Pierwszy plan cyjankowy

                  37         (A)  Pierwszy plan biały

                  39         (A)  Pierwszy plan domyślny

                  40         (A)  Tło czarne

                  ...

                  49         (A)  Tło domyślne

       ESC [ Pn g                 Czyszczenie tab

             Pn = None or 0       Czyszczenie tab w pozycji bieżącej

                  3               Czyszczenie wszystkich tabów

       ESC [ Pn ; Pn r       (V)  Ustaw region przewijania

       ESC [ Pn I            (A)  Tabulacja pozioma

       ESC [ Pn Z            (A)  Tabulacja wsteczna

       ESC [ Pn L            (A)  Wstaw linię

       ESC [ Pn M            (A)  Skasuj linię

       ESC [ Pn @            (A)  Wstaw znak

       ESC [ Pn P            (A)  Skasuj znak

       ESC [ Pn S                 Przewiń region przewijania w górę

       ESC [ Pn T                 Przewij region przewijania w dół

       ESC [ Pn ^                 jak wyżej

       ESC [ Ps ;...; Ps h        Ustaw tryb

       ESC [ Ps ;...; Ps l        Resetuj tryb

             Ps = 4          (A)  Tryb wstawiania

                  20         (A)  Tryb automatycznego linefeed

                  34              Normalna widzialność kursora

                  ?1         (V)  Klawisze kursora aplikacji

                  ?3         (V)  Zmień szerokość terminala na 132 kolumny

                  ?5         (V)  Tryb reverse video

                  ?6         (V)  Tryb origin

                  ?7         (V)  Tryb zawijania

                  ?25        (V)  Widzialny kursor

       ESC [ 5 i             (A)  Zacznij transmitować do drukarki (ANSI Media
                                  Copy)

       ESC [ 4 i             (A)  Przerwij transmisję do drukarki (ANSI  Media
                                  Copy)

       ESC [ 8 ; Ph ; Pw t        Zmień  rozmiar  okna  na  `Ph'  linii i `Pw'
                                  kolumn (SunView special)

       ESC [ c                    Wyślij łańcuch identyfikacji VT100

       ESC [ x                    Wyślij raport parametrów terminala

       ESC [ > c                  Wyślij   łańcuch   atrybutów   drugorzędnego
                                  urządzenia VT220

       ESC [ 6 n                  Wyślij raport pozycji kursora

TRANSLACJA WEJŚCIA

       Aby  spełniać pełną emulację VT100, screen musi wykryć, że w strumieniu
       wejściowym wygenerowano sekwencję znaków i wstawić sekwencję  specjalną
       VT100.   Screen  robi  to  w  bardzo  elastyczny  sposób,  umożliwiając
       zmapowanie arbitralnych komand na  arbitralne  sekwencje  znakowe.  Dla
       standardowej  emulacji VT100, komenda będzie zawsze wstawiać łańcuch do
       bufora wejściowego okna (zobacz też opis komendy stuff).   Z  uwagi  na
       to, że sekwencje generowane przez naciśnięcie klawisza mogą się zmienić
       po ponownym podłączeniu z innego terminala,  można  wiązać  komendy  do
       nazw  termcapowych klawiszy. Screen wstawi wtedy prawidłowe wiązanie po
       każdym wznowieniu. Zobacz też komendę bindkey dla  dalszych  szczegółów
       składni i przykładów.

       Oto  tablica  domyślnych  wiązań  klawiszowych. (A) oznacza, że komenda
       jest wykonywana jeśli klawiatura jest w trybie aplikacji.

       Nazwa klawisza    Nazwa termcap   Komenda
       ______________________________________________________
       Kursor w górę         ku          stuff \033[A
                                         stuff \033OA    (A)
       Kursor w dół          kd          stuff \033[B
                                         stuff \033OB    (A)
       Kursor w prawo        kr          stuff \033[C
                                         stuff \033OC    (A)
       Kursor w lewo         kl          stuff \033[D
                                         stuff \033OD    (A)
       Klawisz funkc 0       k0          stuff \033[10~
       Klawisz funkc 1       k1          stuff \033OP
       Klawisz funkc 2       k2          stuff \033OQ
       Klawisz funkc 3       k3          stuff \033OR
       Klawisz funkc 4       k4          stuff \033OS
       Klawisz funkc 5       k5          stuff \033[15~
       Klawisz funkc 6       k6          stuff \033[17~
       Klawisz funkc 7       k7          stuff \033[18~
       Klawisz funkc 8       k8          stuff \033[19~
       Klawisz funkc 9       k9          stuff \033[20~
       Klawisz funk 10       k;          stuff \033[21~
       Klawisz funk 11       F1          stuff \033[22~
       Klawisz funk 12       F2          stuff \033[23~
       Backspace             kb          stuff \010
       Home                  kh          stuff \033[1~
       End                   kH          stuff \033[4~
       Insert                kI          stuff \033[2~
       Delete                kD          stuff \033[3~
       Page up               kP          stuff \033[5~
       Page down             kN          stuff \033[6~
       Keypad 0              f0          stuff 0
                                         stuff \033Op    (A)
       Keypad 1              f1          stuff 1
                                         stuff \033Oq    (A)
       Keypad 2              f2          stuff 2
                                         stuff \033Or    (A)
       Keypad 3              f3          stuff 3
                                         stuff \033Os    (A)
       Keypad 4              f4          stuff 4
                                         stuff \033Ot    (A)
       Keypad 5              f5          stuff 5
                                         stuff \033Ou    (A)
       Keypad 6              f6          stuff 6
                                         stuff \033Ov    (A)
       Keypad 7              f7          stuff 7
                                         stuff \033Ow    (A)
       Keypad 8              f8          stuff 8
                                         stuff \033Ox    (A)
       Keypad 9              f9          stuff 9
                                         stuff \033Oy    (A)
       Keypad +              f+          stuff +
                                         stuff \033Ok    (A)
       Keypad -              f-          stuff -
                                         stuff \033Om    (A)
       Keypad *              f*          stuff *
                                         stuff \033Oj    (A)
       Keypad /              f/          stuff /
                                         stuff \033Oo    (A)
       Keypad =              fq          stuff =
                                         stuff \033OX    (A)
       Keypad .              f.          stuff .
                                         stuff \033On    (A)
       Keypad ,              f,          stuff ,
                                         stuff \033Ol    (A)
       Keypad enter          fe          stuff \015
                                         stuff \033OM    (A)

SPECJALNE WŁAŚCIWOŚCI TERMINALA

       Następująca tablica opisuje wszystkie właściwości terminala,  które  są
       rozpoznawane  przez  screen, a których nie ma w podręczniku termcap(5).
       Możesz  umieszczać  te  właściwości  w  swoich   wpisach   termcap   (w
       /etc/termcap) lub używać komend `termcap', `terminfo' i `termcapinfo' w
       plikach screenrc.  Często nie jest możliwe wstawienie tych  właściwości
       do bazy terminfo.

       LP   (bool)  Terminal   ma   marginesy   w   stylu   VT100   (`magiczne
                    marginesy'). Zauważ, że ta właściwość  jest  przedawniona,
                    gdyż screen używa zamiast tego standardowego

       Z0   (str)   Zmień szerokość na 132 kolumny.

       Z1   (str)   Zmień szerokość na 80 kolumn.

       WS   (str)   Zmień  rozmiar  wyświetlacza. Właściwość ta jako argumenty
                    bierze   oczekiwaną   szerokość   i   wysokość.   Przykład
                    SunView(tm): '\E[8;%d;%dt'.

       NF   (bool)  Terminal nie potrzebuje kontroli przepływu. Przesyłaj ^S i
                    ^Q bezpośrednio do  aplikacji.  To  samo  co  'flow  off'.
                    Przeciwieństwem tej właściwości jest 'nx'.

       G0   (bool)  Terminal  daje  sobie  radę z sekwencjami wyboru fontu ISO
                    2022.

       S0   (str)   Przełącz zestaw znaków 'G0' na  podany  zestaw.  Domyślnym
                    jest '\E(%.'.

       E0   (str)   Przełącz  zestaw  znaków  'G0'  z  powrotem na standardowy
                    zestaw. Domyślnie to '\E(B'.

       C0   (str)   Użyj łańcucha jako tablicy konwersji dla fontu '0'. Zobacz
                    właściwość 'ac' dla dalszych szczegółów.

       CS   (str)   Przełącz klawisze-kursora w tryb aplikacji.

       CE   (str)   Przełącz  klawisze-kursora z powrotem do trybu normalnego.

       AN   (bool)  Włącz autonuke. Zobacz  komendę  'autonuke'  dla  dalszych
                    szczegółów.

       OL   (num)   Ustaw limit bufora wyjściowego. Zobacz komendę 'obuflimit'
                    dla dalszych szczegółów.

       KJ   (str)   Ustaw typ kanji terminala. Prawidłowe ustawienia to "jis",
                    "euc" i "sjis".

       AF   (str)   Zmień  kolor  pierwszego  planu znaków w postaci zgodnej z
                    ANSI.  Właściwość  ta  jest  prawie  zawsze  ustawiana  na
                    '\E[3%dm' ('\E[3%p1%dm' na maszynach terminfo).

       AB   (str)   To samo co 'AF', lecz zmienia kolor tła.

       AX   (bool)  Rozumie  włączanie  domyślnego koloru pierwszego planu/tła
                    ANSI (\E[39m / \E[49m).

       XC   (str)   Opisuje  translację  znaków  na  łańcuchy,   zależnie   od
                    bieżącego fontu. Więcej detali w następnej sekcji.

       TF   (bool)  Dodaj   brakujące   właściwości  termcap/info.  (Domyślnie
                    ustawione).

TRANSLACJA ZNAKÓW

       Screen ma potężny mechanizm tłumaczenia znaków na arbitralne  łańcuchy,
       zależnie od bieżącego fontu i typu terminala.

       Składnia:
           XC=<mapowanie-znak��w>{,,<mapowanie-znak��w>}
           <mapowanie-znak��w> := <desygnator><wzorzec>{,<mapowanie>}
           <mapowanie> := <znak-do-zmapowania><arg-wzorca>

       Elementy w nawiasach mogą być powtarzane wielokrotnie.

       <mapowanie-znak��w>  mówi screenowi jak mapować znaki fontu <desygnator>
       ('B': Ascii,  'A':  UK,  'K':  niemiecki,  itd.)  na  łańcuchy.   Każde
       <mapowanie< opisuje na jaki łańcuch tłumaczyć pojedynczy znak.  Z uwagi
       na wiele wspólnego różnych kodów, używany jest mechanizm  wzorców  (np.
       łańcuchy   przełączające   do  i  z  jakiegoś  zestawu  znaków).  Każde
       pojawienie się we <wzorcu> znaku '%' jest podmieniane  na  <arg-wzorca>
       podany  wraz  ze  znakiem. Jeśli twoje łańcuchy nie są w ogóle podobne,
       użyj jako wzorca  '%'  i  umieść  pełny  łańcuch  w  <arg-wzorca>.  Aby
       umożliwić używanie rzeczywistego '%', udostępniono mechanizm cytowania.
       Znak '\' cytuje znaki specjalne '\', '%' i ','.

       Here is an example:

           termcap hp700 'XC=B\E(K%\E(B,\304[,\326\\\\,\334]'

       Mówi to screenowi jak tłumaczyć duże znaki umlaut z  ISOlatin1  (zestaw
       znaków 'B')  na terminalu hp700, który posiada niemiecki zestaw znaków.
       '\304' będzie tłumaczone na '\E(K[\E(B' itd. Zauważ, że linia  ta  jest
       przetwarzana  *trzykrotnie* zanim zbudowana zostanie wewnętrzna tablica
       sprawdzania. Dlatego  do  uzyskania  pojedynczego  '\'  potrzeba  sporo
       cytowania.

       Aby umożliwić dalszą emulację, dodano jeszcze jedno rozszerzenie: jeśli
       mapowanie tłumaczy niecytowany znak  '%',  to  będzie  on  wysyłany  na
       terminal  za każdym razem, gdy screen włączy odpowiedni <desygnator>. W
       tym specjalnym przypadku, wzorzec jest przyjmowany jako  '%',  ponieważ
       zazwyczaj  sekwencja  przełączania  znaków  i  mapowania nie mają wiele
       wspólnego

       Poniższy przykład pokazuje zastosowanie tego rozszerzenia:

           termcap xterm 'XC=K%,%\E(B,[\304,\\\\\326,]\334'

       W tym wypadku, na xtermie emulowana  jest  część  niemieckiego  zestawu
       znaków  ('K'). Jeśli screen musi zmienić zestaw znaków na 'K', to wyśle
       do terminala sekwencję '\E(B', tj. zamiast używany będzie zestaw ASCII.
       Wzorzec to sam znak '%', więc mapowanie jest proste: '[' na '\304', '\'
       na '\326', i ']' na '\334'.

ŚRODOWISKO

       COLUMNS        Liczba kolumn terminala (przesłania wpis termcap).
       HOME           Katalog, w którym szukać .screenrc.
       LINES          Liczba wierszy terminala (przesłania wpis termcap).
       LOCKPRG        Program blokujący screena.
       NETHACKOPTIONS Włącza opcję nethack.
       PATH           Używane do lokalizowania uruchamianych programów.
       SCREENCAP      Dla dostosowywania terminalowej wartości TERMCAP.
       SCREENDIR      Alternatywny katalog gniazd.
       SCREENRC       Alternatywny plik screenrc.
       SHELL          Domyślny  program   powłokowy   dla   otwierania   okien
                      (domyślnie "/bin/sh").
       STY            Alternatywna nazwa gniazda.
       SYSSCREENRC    Alternatywny systemowy plik screenrc.
       TERM           Nazwa terminala.
       TERMCAP        Opis terminala.

PLIKI

       .../screen-3.?.??/etc/screenrc
       .../screen-3.?.??/etc/etcscreenrc Przykłady  dystrybucyjne prywatnych i
                                         globalnych plików inicjalizacji
       $SYSSCREENRC
       /etc/screenrc                     komendy inicjalizacji screena
       $SCREENRC
       $HOME/.screenrc                   Wczytywane po /etc/screenrc
       $SCREENDIR/S-<login>
       /tmp/screens/S-<login>            Katalogi gniazdowe (domyślnie)
       <socket directory>/.termcap       Zapisywane  przez  funkcję  wyjściową
                                         "termcap"
       /tmp/screens/screen-exchange      lub
       /tmp/screen-exchange              bufor   komunikacji  międzyprocesowej
                                         screena
       hardcopy.[0-9]                    Obrazy  ekranów,  stworzone   funkcją
                                         hardcopy
       screenlog.[0-9]                   Wyjściowe  pliki raportowe, utworzone
                                         funkcją log
       /usr/share/terminfo/?/*           lub
       /var/run/utmp                     Wpisy zgłoszeniowe
       $LOCKPRG                          Program, blokujący terminal.

ZOBACZ TAKŻE

       termcap(5), utmp(5), vi(1), captoinfo(1), tic(1)

AUTORZY

       Oryginalnie stworzone przez Oliviera Laumanna. Najnowsza wersja  wydana
       przez Wayne Davisona, Juergena Weigerta i Michaela Schroedera.

KOPIOWANIE

       Copyright (C) 1999
            Juergen Weigert (jnweiger@immd4.informatik.uni-erlangen.de)
            Michael Schroeder (mlschroe@immd4.informatik.uni-erlangen.de)
       Copyright (C) 1987 Oliver Laumann
       Program ten jest programem wolnodostępnym; możesz go dystrybuować i/lub
       modyfikować według GNU General Public License, opublikowanej przez FSF;
       wersja 2, lub (wg uznania) dowolna wersja późniejsza.
       Program ten jest dystrybuowane w nadziei, że będzie przydatny, lecz bez
       ŻADNEJ GWARANCJI. Zobacz GNU GPL dla dalszych szczegółów.
       Powinieneś wraz z tym programem otrzymać kopię  GNU  GPL  (zobacz  plik
       COPYING);  jeśli  nie,  napisz  do  Free  Software Foundation, Inc., 59
       Temple Place - Suite 330, Boston, MA  02111-1307, USA

KONTRYBUTORZY

       Ken Beal (kbeal@amber.ssd.csd.harris.com),
       Rudolf Koenig (rfkoenig@immd4.informatik.uni-erlangen.de),
       Toerless Eckert (eckert@immd4.informatik.uni-erlangen.de),
       Wayne Davison (davison@borland.com),
       Patrick Wolfe (pat@kai.com, kailand!pat),
       Bart Schaefer (schaefer@cse.ogi.edu),
       Nathan Glasser (nathan@brokaw.lcs.mit.edu),
       Larry W. Virden (lvirden@cas.org),
       Howard Chu (hyc@hanauma.jpl.nasa.gov),
       Tim MacKenzie (tym@dibbler.cs.monash.edu.au),
       Markku Jarvinen (mta@{cc,cs,ee}.tut.fi),
       Marc Boucher (marc@CAM.ORG),
       Doug Siebert (dsiebert@isca.uiowa.edu),
       Ken Stillson (stillson@tsfsrv.mitre.org),
       Ian Frechett (frechett@spot.Colorado.EDU),
       Brian Koehmstedt (bpk@gnu.ai.mit.edu),
       Don Smith (djs6015@ultb.isc.rit.edu),
       Frank van der Linden (vdlinden@fwi.uva.nl),
       Martin Schweikert (schweik@cpp.ob.open.de),
       David Vrona (dave@sashimi.lcu.com),
       E. Tye McQueen (tye%spillman.UUCP@uunet.uu.net),
       Matthew Green (mrg@mame.mu.oz.au),
       Christopher Williams (cgw@unt.edu),
       Matt Mosley (mattm@access.digex.net),
       Gregory Neil Shapiro (gshapiro@wpi.WPI.EDU).

WERSJA

       Jest to wersja 3.9. Jej korzenie  są  złączeniem  wersji  2.3PR7  Wayne
       Davisona  i  wielu  rozszerzeń  wersji 2.0 Olivera Laumanna. Zauważ, że
       wszystkie wersje numerowane jako 2.x są autorstwa Oliviera Laumanna.

DOSTĘPNOŚĆ

       Najnowsza oficjalna wersja screena jest dostępna przez anonimowy ftp  z
       prep.ai.mit.edu,  nic.funet.fi  lub  dowolnego innego hosta dystrybucji
       GNU.  Domowym hostem screena jest  ftp.uni-erlangen.de  (131.188.3.71),
       katalog  pub/utilities/screen.   Podkatalog `private' zawiera najnowsze
       wersje beta.  Jeśli  chcesz  pomóc,  wyślij  wiadomość  na  screen@uni-
       erlangen.de.

BŁĘDY

       o  `dm'  (tryb  kasowania)  i  `xs' nie są obsługiwane (są ignorowane).
          `xn' jest traktowany jako wskaźnik magicznych marginesów.

       o  Screen nie wie nic o znakach podwojonej  wysokości  lub  szerokości.
          Jest  to  jednak  jedyne  miejsce,  w którym vttest ma prawo się nie
          powieść.

       o  Nie jest możliwe zmienienie zmiennej środowiskowej $TERMCAP  podczas
          ponownego podłączania z innego terminala.

       o  Obsługa  systemów  opartych  o  terminfo  jest  bardzo  ograniczona.
          Dodawanie właściwości do $TERMCAP może nie mieć żadnych efektów.

       o  Screen nie używa sprzętowych tabów.

       o  Screen musi być na większości systemów instalowany jako  suid  root.
          Inaczej  nie będzie w stanie w odpowiedni sposób zmienić właściciela
          pliku urządzenia tty dla każdego  okna.   Wymaga  także  specjalnych
          uprawnień do zapisu do pliku "/var/run/utmp".

       o  Wpisy  z  "/var/run/utmp"  nie  są  usuwane  gdy screen jest zbijany
          SIGKILL.  Powoduje to, że niektóre programy ("w", "rwho") mówią,  że
          użytkownik jest zalogowany, choć wcale tak nie jest.

       o  Screen  może  dawać  dziwne  ostrzeżenia jeśli twój tty nie ma wpisu
          utmp.

       o  Gdy  linia   modemu   zostanie   odwieszona,   screen   nie   zawsze
          automatycznie   się  odłączy  (lub  zakończy  działanie),  chyba  że
          sterownik urządzenia  wysyła  sygnał  HANGUP.   Aby  odłączyć  sesję
          screena, użyj opcji -d lub -D linii komend.

       o  Jeśli  ustawione  jest  hasło,  opcje  -d,  -D  linii  komend  wciąż
          odłączają sesję bez pytania.

       o  Zarówno  "breaktype"   jak   i   "defbreaktype"   zmieniają   metodę
          generowania   przerwania,   używaną   przez   wszystkie   urządzenia
          terminalowe.  Pierwszy powinien  zmienić  tylko  ustawienie  okna  a
          drugi tylko wartość domyślną dla nowych okien.

       o  Podczas  podłączania  do  sesji  wieloużytkownikowej, plik .screenrc
          użytkownika nie  jest  oglądany.  Ustawienia  prywatne  użytkowników
          muszą  być włączane do pliku .screenrc, z którego uruchomiono sesję,
          lub zmieniane ręcznie.

       o  Dziwna wyobraźnia jest bardzo przydatna  do  zrozumienia  wszystkich
          właściwości.

       o  Wysyłaj raporty o błędach, usprawnienia, koszulki, pieniądze, piwo &
          pizzę do screen@uni-erlangen.de.

Ubuntu manuals