Provided by: manpages-pl_20060617-1_all bug

NAZWA

       dos,  xdos,  dosexec, dosdebug - uruchamianie MS-DOS-u i programów DOS-
       owych w Linuksie

SKŁADNIA

       dos [ -ABCcdkVNXtsgKm234OU ] [ -h poziom ] [ -F plik ] [ -f plik ] [ -L
       plik_dexe ] [ -u zmienna ] [ -D opcje ] [ -M rozmiar ] [ -e rozmiar ] [
       -x rozmiar ] [ -P plik ] [ -o plik ] [ 2>  plik_diagnostyczny  ]  [  -I
       opcje_konfiguracyjne ] [ -U potok_wejsciowy[:potok_wyjsciowy] ]

       dosexec [ -ABCcdkVNXtsgKm234OU ] [ -h poziom ] [ -H opcje_diagnostyczne
       ] [ -F plik ] [ -u zmienna ] [ -D opcje ] [ -M rozmiar ] [ -e rozmiar ]
       [  -x  rozmiar ] [ -P plik ] [ -o plik ] [ 2> plik_diagnostyczny ] [ -I
       opcje_konfiguracyjne ] plik_dexe [ -U potok_wejsciowy[:potok_wyjsciowy]
       ]

       dosdebug

       xdos  [  -ABCbdNtsK234O ] [ -h poziom ] [ -H opcje_diagnostyczne ] [ -F
       plik ] [ -f plik ] [ -L plik_dexe ] [ -u zmienna ] [ -D opcje  ]  [  -M
       rozmiar  ]  [  -e rozmiar ] [ -x rozmiar ] [ -P plik ] [ -o plik ] [ 2>
       plik_diagnostyczny ] [ -U potok_wejsciowy[:potok_wyjsciowy] ]

OPIS

       dos uruchamia emulator DOS-u, znany również jako DOSEMU.
       plik_diagnostyczny jest opcjonalnie podawanym plikiem, do którego  będą
       kierowane wszelkie komunikaty diagnostyczne.

       dosdebug  służy  do  sterowania  i  odpluskwiania  właśnie działającego
       DOSEMU.

       xdos uruchamia DOSEMU  w  oddzielnym  okienku  X.  Jest  to  równoważne
       poleceniu dos -X

       dosexec  uruchamia  DOSEMU  i  wykonuje  plik  DEXE. Jest to równoważne
       poleceniu dos -L

       Chociaż  ten  program  znany  jest  jako  emulator  DOS-u,  jest  on  w
       rzeczywistości  wirtualną maszyną dla MS-DOS-u, która pozwala DOS-owi i
       programom dla niego  napisanym  działać  w  środowisku  przypominającym
       komputer  IBM  PC/AT  z  procesorem  Intel 80x86 w trybie rzeczywistym.
       DOSEMU emuluje takie usługi, jak obsługa karty graficznej  przez  BIOS,
       dyski,  klawiatura, port szeregowy i równoległy (drukarka), pamięć CMOS
       zawierająca  informacje   o   konfiguracji   komputera,   zegar   czasu
       rzeczywistego,  alokacja  pamięci  przez standard XMS 3.0, EMS 4.0 oraz
       DPMI 0.9.

       Ponieważ w rzeczywistości DOSEMU nie jest emulatorem  DOS-u,  do  pracy
       wymagana  jest  kopia  systemu  MS-DOS 3.3-7.00. (Przyszłe wersje DOS-u
       przypuszczalnie  będą  działać,  choć   oczywiście   nie   zostało   to
       sprawdzone. DR-DOS 6.0 również współpracuje z tym programem).

       Przeczytaj  pliki  QuickStart,  ChangeLog,  doc/announce, oraz Makefile
       zawarte w dystrybucji źródeł, aby dowiedzieć  się,  jak  skonfigurować,
       skompilować i uruchomić DOSEMU.

WYMAGANIA W STOSUNKU DO KERNELA

       Obecnie  wymagany jest Linux w wersji 2.0.28 lub wyższej z wkompilowaną
       obsługą SYSV IPC (System V  InterProcess  Communication  -  komunikacja
       między  procesami  zgodna  z  Systemem V, przeczytaj ipc(2)).  SYSV IPC
       jest opcją, którą można ustawić podczas kompilacji jądra.

       Poczynając od wersji  dosemu  0.64.3  domyślną  wersją  jest  kompletna
       dystrybucja     dosemu.      Szczegóły    znajdują    sie    w    pliku
       doc/README.vm86plus.   Aby  skompilować  niepełną   wersję   powinieneś
       uruchomić configure z opcją --enable-novm86plus.

       Jeżeli  używasz  jądra w wersji 1.2.13 postaraj się o ostatnią stabilną
       wersję. Podczas pisania tego opisu dostępną  wersją  był  Linux  2.0.28
       dostępny    przez    anonimowe    ftp   z   ftp.funet.fi   w   katalogu
       /pub/Linux/kernel/linux/v2.0/ oraz w wielu mirrorach na całym  świecie.

OPCJE

       -A     uruchomienie  z  dyskietki  A  (nie musi to być prawdziwa stacja
              dysków - patrz niżej)

       -B     uruchomienie z dyskietki B (nie musi  to  być  prawdziwa  stacja
              dysków - patrz niżej)

       -C     uruchomienie z dysku twardego C (nie musi to być prawdziwy napęd
              ani nawet system plików typu msdos - patrz niżej)

       -c     użycie bezpośredniego zapisu do pamięci  konsoli  (program  musi
              być uruchomiony na konsoli z ustawionym bitem suid na roota)

       -d     odłączenie od bieżącej konsoli wirtualnej lub tty i przyłączenie
              do pierwszej dostępnej konsoli wirtualnej

       -V     użycie optymalizacji wideo charakterystycznej dla VGA

       -k     użycie  bezpośredniego  odczytu  klawiatury  (program  musi  być
              uruchomiony na konsoli)

       -F     Pobieranie  opcji  z  podanego  pliku konfiguracyjnego zamiast z
              /etc/dosemu.conf (trzeba mieć uprawnienia roota lub program musi
              mieć ustawiony bit suid na roota)

       -f     Pobieranie  opcji  z  podanego  pliku konfiguracyjnego zamiast z
              .doserc

       -u zmienna
              ustawia  zmienną   konfiguracyjną   dla   użytjkownika,   której
              istnienie  może  być  sprawdzone  w  plikach  /etc/dosemu.conf i
              /var/lib/dosemu/global.conf   w   celu   uzykania   specyficznej
              konfiguracji.   Do   podanej   nazwy  zmiennej  zostanie  dodany
              przyrostek u_, aby uniknąć konfliktu nazw.

       -L     Ładuje i uruchomia plik DEXE (specjalny obraz  dysku  sytemowego
              zawierający tylko jeden program DOS-owy)

       -I     analizuje  ciąg opcji wystepujący po -I mający tę samą składnię,
              co pliki /etc/dosemu.conf i .dosrc, np.

                 dos ... -I 'video { mda }'

              Ta opcja jest przydatna do tymczasowej zmiany ustawienia jakiejś
              opcji konfiguracyjnej. Możesz również uruchamiać dosemu z własną
              konfiguracją za pomocą skryptu, np.

                 dos ... -I "`mojakonfiguracja.sh`"

              gdzie  mojakonfiguracja.sh  jest  skryptem   wypisującym   opcje
              konfiguracyjne na standardowe wyjście.  Jeżeli użytkownik oprócz
              .dosrc posiada jeszcze inny plik konfiguracyjny, może go użyć  w
              następujący sposób:

                 dos ... -I "`cat innakonfiguracja.conf`"

              Należy   pamiętać   o   dodatkowym  ujęciu  parametru  po  -I  w
              cudzysłowy, ponieważ ma to być pojedynczy argument.

       -D     określa, jakie komunikaty diagnostyczne  mają  się  pojawiać/nie
              pojawiać

       -h     wypisuje  konfigurację  na  stderr  (standardową  diagnostykę) i
              kończy  pracę  (ustawia  -D+c).  Ta  opcja  jest  przydatna   do
              odpluskwiania  plików  konfiguracyjnych.  Zalecane  jest  użycie
              również -O, aby  przekierować  komunikaty  typu  +c  na  stderr.
              `poziom'  może  wynisić  0, 1 lub 2 i steruje ilością informacji
              uruchomieniowych wypisywanych  przez  analizatora  konfiguracji:
              brak  informacji uruchomieniowych (0), informacje uruchomieniowe
              o pętlach (1), informacje uruchomieniowe dla if_else_endif  (2).

       -H     podanie  opcji  obsługi  dosdebug,  aktualnie  obsługiwana  jest
              jedynie `1'.  Za pomocą -H1 można zmusić dosemu do  czakania  aż
              terminal  programu  terminal zostanie podłączony. Aby analizować
              sesję DOS-ową od  samego  początku,  należy  najpierw  uruchomić
              dosemu  z  opcją  -H1, a następnie uruchomić dosdebug.  Wówczas,
              DOSEMU  zatrzyma  się  przed  skokiem  do  załadowanego  sektora
              startowego   oczekując   na   podłączenie   się   dosdebuga.  Po
              podłączeniu znajdzie się on  w  stanie  `stopped',  co  umożliwi
              ustawienie  pułapek  lub  wykonywanie  krok  po  kroku  dla kodu
              inicjującego.

       -O     wysyłanie komunikatów diagnostycznych na standardową diagnostykę

       -o     wysyłanie komunikatów diagnostycznych do podanego pliku

       -M     ustawienie pamięci podstawowej na rozmiar kilobajtów

       -m     włączenie wewnętrznej obsługi myszy

       -P     wysyłanie  kopii komunikatów diagnostycznych również do podanego
              pliku

       -2,3,4 wybiranie emulowanego procesora: 286, 386  lub  486  (OSTROŻNIE:
              DOSEMU  jest  nie  w pełni działa 32-bitowe, więc jeżeli program
              wykrywając procesor 386 lub 486 używa  32-bitowych  rejestrów  i
              funkcji BIOS-u, to może działać niewłaściwie. Jeżeli wydaje się,
              że to właśnie jest przyczyną problemów, należy użyć opcji -2  by
              wymusić na DOSEMU tryb 286)

       -U     definiuje  potoki:  wejściowy  i  wyjściowy dla asynchronicznego
              sterowania DOSEMU  z  innego  procesu.  Format  ma  postać  (bez
              białych znaków pomiędzy)

                 potok_wejsciowy:potok_wyjsciowy

              gdzie  `:potok_wyjsciowy'  można pominąć. Jednak w tym przypadku
              żadnego  sprzężenia  zwrotnego  ze  strony  DOSEMU  nie   należy
              oczekiwać.

              Ze   względów  bezpieczeństwa  DOSEMU  nie  tworzy  samodzielnie
              nazwanych  potoków,  więc  za  nadanie  prawidłowych   uprawnień
              potokom odpowiedzialny jest użytkownik. Należy zwrócić uwagę, że
              w przypadku użycia tej opcji, obcy proces  może  sterować  sesją
              DOSEMU  (np.  powodując  naciśnięcia  klawiszy).  Zatem ta opcja
              powinna być używana wyłącznie przez nakładki (takie  jak  kdos),
              które  najpierw  tworzą  odpowiednie nazwane potoki, a następnie
              odpalają DOSEMU.  Aby zmusić DOSEMU do zwracania  poprzez  potok
              znaczników   uzgadniających   informujących  nakładkę  o  chwili
              uruchomienia  lub  zakończenia  polecenia  sterującego   i   czy
              zakończyło  się  ono  pomyślnie można użyć specjalnego polecenia
              sterującego  (  ack  on  ).  Format  takiego   znakowania   jest
              następujący

                 SYN: <polecenie>

                 <dowolny wynik polecenia>

                 ACK: code=n

              gdzie  n  jest  równe  0  w  przypadku  pomyślnego  zakończenia.
              Prostym terminalem sterujacym, mogącym służyć za  przykład  jest
              dołączony program dosctrl.  Pobiera on dwa potoki jako argumenty
              i umożliwia podawanie poleceń sterujących, wśród których  `help'
              jest  najważniejszym;-)  Należy  zwrócić  uwagę,  że dosctrl nie
              odpala DOSEMU, trzeba to zrobić samodzielnie.

DYSKI TWARDE

       DOSEMU obsługuje cztery metody udostępniania DOS-owi twardego dysku:

       1.     plik zawierający obraz  dysku  spoczywający  w  systemie  plików
              Linuksa, emulujący twardy dysk.

       2.     bezpośredni  dostęp  do  dysku  z  partycją  DOS-ową  przez plik
              urządzenia dysku (np. /dev/hda, /dev/hdb, /dev/sdX).

       3.     bezpośredni  dostęp  do  partycji  DOS-owej  przez   dostęp   do
              urządzenia   pojedynczej  partycji  (np.  /dev/hda1,  /dev/hdb2,
              /dev/sdxx).  Należy uruchomić program mkpartition by DOSEMU mógł
              miec dostęp do partycji DOS-owych przez SPA.

       4.     dostęp  do  systemu  plików  Linuksa  jako do dysku "sieciowego"
              przez użycie  sterownika  emufs.sys  dostarczanego  z  programem
              DOSEMU w katalogu commands/emufs.sys.

       Te motody są wyjaśnione dokładniej w pliku QuickStart.

       Konfiguracja   zasobów   dyskowych   DOSEMU   jest  określona  w  pliku
       /etc/dosemu.conf   przed   uruchomieniem    programu.     Zajrzyj    do
       doc/README.txt.

DYSKIETKI

       DOSEMU   obsługuje   dwie   metody  udostępniania  DOS-owi  dostępu  do
       dyskietek:

       1.     obraz dyskietki w pliku spoczywającym w systemie plików Linuksa,
              emulujący napęd dyskietek.

       2.     bezpośredni   dostęp   do   urządzenia   reprezentującego  napęd
              dyskietek (np. /dev/fd0, /dev/fd1).

       Te opcje również są wyjaśnione dokładniej w pliku QuickStart.

       Sposób korzystania  przez  DOSEMU  z  dyskietek  określa  się  w  pliku
       /etc/dosemu.conf przed uruchomieniem programu.  DOSEMU.

EKRAN

       DOSEMU  może  być  uruchomiony  na  dowolnym  typie  terminala,  jednak
       korzystanie  z  niego  na  konsoli  Linuksa   umożliwia   wykorzystanie
       zwiększonej  funkcjonalności  oraz  szybkości  działania.  Uruchamiając
       DOSEMU na konsoli, warto przeczytać opis opcji -c, -k,  i  -V  w  pliku
       QuickStart.   Istnieje  również  skrócona  wersja  dokumentacji w pliku
       etc/config.dist, którą można skopiować do /etc/dosemu.conf i  dopasować
       do własnych potrzeb.

       Krótko  mówąc,  odpowiednio użyta konsola oraz właściwe opcje pozwalają
       uruchamiać programy DOS-owe z oryginalnym kolorami  i  czcionkami,  bez
       problemów  z  odświeżaniem ekranu, które występują przy uruchamianiu na
       zwykłym terminalu.

KLAWIATURA

       Uruchamiając DOSEMU na konsoli, warto też użyć  bezpośredniego  dostępu
       do   klawiatury.   Ten   tryb  pracy,  uruchamiany  opcją  -k,  pozwala
       użytkownikowi  na  dostęp  do  całej  klawiatury.  Dowolna   kombinacja
       klawiszy CTRL, ALT i SHIFT może być użyta do generacji najdziwniejszych
       kombinacji wymaganych przez programy DOS-owe.

DRUKOWANIE

       Obsługa drukowania przez BIOS jest emulowana poprzez pisanie do  plików
       dosemulpt1,   dosemulpt2,   i   dosemulpt3,   odpowiadających  DOS-owym
       oznaczeniom portów LPT1, LPT2 i LPT3.  Wszytkie znaki wysyłane do  LPTx
       będą przekierowane do plików dosemulptx w bieżącym katalogu.

       OSTRZEŻENIE!  DOSEMU nie zapisuje na dysk zawartości buforów dyskowych.
       Stan  tych  plików  jest  niezdefiniowany  przed   zakończeniem   pracy
       emulatora. Przykro nam z powodu tej niedogodności.

KOMUNIKATY DIAGNOSTYCZNE

       Emitowanie  komunikatów  diagnostycznych  może być kontrolowane poprzez
       opcje linii poleceń  bądź  też  w  pliku  konfiguracyjnym.  Zajrzyj  do
       dokumentacji  w  pliku  config.dist  zawartym  w  dystrybucji  DOSEMU w
       podkatalogu z przykładami, aby znaleźć opis  opcji  diagnostycznych.  W
       linii  poleceń  można  określić,  jakie  kategorie komunikatów mają być
       emitowane przez dos.  Składnia jest następująca: po opcji -D  następują
       litery  reprezentujące  kategorie  komunikatów.   DOSEMU analizuje ciag
       znaków od lewej do prawej.

          +   włącza następującą po nim kategorię (stan domyślny)
          -   wyłącza następującą po nim kategorię
          a   włącza lub wyłącza wszystkie kategorie (zależnie od parametru)
          0   wyłącza wszystkie kategorie
          1-9 ustawia poziom diagnostyczny, im wyższy, tym więcej komunikatów
          #   gdzie # jest literą z listy kategorii
              włącza lub wyłącza daną kategorię zależnie
              od stanu przełącznika +/-.

       Kategorie komunikatw:

        d  dysk       R  odczyt dysku
        W  zapis na dysk   D  przerwanie 21h
        C  cdrom      v  ekran
        X  obsługa X       k  klawiatura
        i  porty WE/WY          s  port szeregowy
        m  mysz       #  domyślne przerwania
        p  drukarka        g  ogólne
        c  konfiguracja    w  ostrzeżenia
        h  sprzęt          I  IPC
        E  EMS             x  XMS
        M  DPMI       n  sieć IPX
        P  Pkt-driver      S  dźwięk
        r  PIC             T  śledzenie WE/WY
        Z  BIOS PCI        A  sterownik ASPI
        Q  rozmieszczenie sterowników

       Wszystkie kategorie występujące po znaku + aż do znaku - będą włączone.
       Wszystkie  po  znaku  - aż do znaku + będą wyłączone. Znak a działa jak
       ciąg wszystkich kategorii, więc +a włącza wszystkie komunikaty, a -a je
       wyłącza.  Znaki  0  i  1-9  też  mają  specjalne  znaczenie:  0 wyłącza
       wszystkie komunikaty, a 1-9 je włącza  ustawiając  jednocześnie  poziom
       diagnostyczny.

       Na  początku  ciągu  znaków  kategorii  zakłada  się działanie znaku +.
       Niektóre kategorie,  np.  błędy  nie  mogą  zostać  wyłączone.   Jeżeli
       standardowa  diagnostyka  nie  została  przekierowana, prawie wszystkie
       komunikaty idą do /dev/null.

       Przykłady:
         "-D+a-v" or "-D1-v"  : wszystkie komunikaty oprócz ekranu
         "-D+kd"              : domyślne + klawiatura i dysk
         "-D0+RW"             : tylko zapis i odczyt z dysku

       Każda litera może się pojawić w  dowolnym  miejscu,  nawet  bezsensowne
       kombinacje,   jak  -D01-a-1+0,  będą  zaakceptowane,  więc  należy  być
       ostrożnym.  Niektóre opcje są standardowo  włączone,  a  niektóre  nie.
       Jest  to  zupełnie  arbitralna  decyzja autora i może to ulec zmianie w
       następnych wersjach.  Aby mieć pewność, że opcja jest włączona,  należy
       ją jawnie włączyć.

SPECJALNE KLAWISZE

       W trybie bezpośredniego dostepu do klawiatury (opcja -k) DOSEMU reaguje
       na pewne kombinacje klawiszy.

              ctrl-scrlock   =  pokazuje wektor przerwania 0x32
              alt-scrlock    =  pokazuje rejestry vm86
              rshift-scrlock =  generuje przerwanie 8 (timer)
              lshift-scrlock =  generuje przerwanie 9 (klawiatura)
              ctrl-break     =  ctrl-break jak w DOS-ie.
              ctrl-alt-pgup  =  restart DOS. Ta opcja może być  niebezpieczna.
              ctrl-alt-pgdn  =  koniec pracy.

       Do   przełączania   na  inną  konsolę  wirtualną  należy  Używać  <LEFT
       CTRL>-<LEFT ALT>-<klawisz funkcyjny>.

PAMIĘĆ

       Obsługa pamięci XMS w DOSEMU jest  zgodna  ze  specyfikacją  opracowaną
       przez  firmy  Lotus/Intel/Microsoft/AST  w wersji 3.0. Zaimplementowano
       wszystkie funkcje oprócz 0x12 (realokacja bloku UMB).

       Wszystkie funkcje UMB sa na razie  niedopracowane.  W  kolejnej  wersji
       zostanie to poprawione.

       DOSEMU  0.97  obsługuje  też  standard EMS 4.0 oraz DPMI 0.9 (częściowo
       1.0).

LOGI SYSTEMOWE

       DOSEMU może logować wszystkie operacje poprzez  email  lub  syslogd(8).
       Plik  /etc/dosemu.loglevel zawiera informacje o tej funkcji. Przeczytaj
       też plik doc/README.txt.

AUTOR

       DOSEMU (składający się z plików dos i libdosemu ) opiera się na  wersji
       0.4 oryginalnego programu napisanego przez Matthiasa Lautnera (nie znam
       jego aktualnego adresu).

       Robert Sanders <gt8134b@prism.gatech.edu> sprawuje  opiekę  nad  wersją
       DOSEMU,  z  którą  ukazał  się ten opis (strona podręcznika man). Przez
       cztery  lata  James  B.  MacLean  <macleajb@ednet.ns.ca>   bez   chwili
       odpoczynku  kierował  rozwijaniem  DOSEMU,  implementacją  DPMI (dzięki
       któremu  można   uruchomić   m.in.    Windows   3.1,   dos4gw,   djgpp)
       doprowadzając  go  niemal do wersji beta.  Teraz program jest rozwijany
       przez Hansa Lermena <lermen@fgan.de>.

PROBLEMY

       Jest ich zbyt dużo,  by  wszystkie  wyliczyć,  jednak  dużo  mniej  się
       zamanifestowało.

       Zgłaszaj  problemy  do autora. Chciałby on też wiedzieć, które programy
       DZIAŁAJĄ.  Po prostu wyślij mu informację jakiego programu  używasz,  w
       jakiej wersji; co działa, a co nie itd.

DOSTĘPNOŚĆ

       Najnowsza  publiczna  wersja  DOSEMU  może  byc  pobrana  przez  ftp  z
       tsx-11.mit.edu w katalogu /pub/linux/ALPHA/dosemu  Jeżeli  chcesz  mieć
       dostęp  do  wersji rozwojowych, dołącz do zespołu DOSEMU - przydadzą ci
       się nawet raporty o zauważonych błędach.

PLIKI

       /usr/bin/dos
              Główny plik programu.
       /usr/bin/xdos
              Wersja do X Window.
       $HOME/dosemu
              lokalny  katalog  DOSEMU  użytkownika.  Zostanie  on  po   cichu
              utworzony, jeśli nie istnieje.
       $HOME/dosemu/tmp
              Wszystkie  pliki  tymczasowe są tworzone w tym katalogu, katalog
              /tmp nie jest już używany.
       /var/run/dosemu.*
              lub
       $HOME/dosemu/run
              Rozmaite pliki używane przez DOSEMU włączając potoki używane  do
              śledzenia.

       lub
       $HOME/dosemu/lib
              Rozmaite  pliki  używane przez DOSEMU włącznie z obrazami
              dysków i plikami konfiguracyjnymi do obsługi  tychże.   W
              tym   katalogu   znajduje   się   również   główny   plik
              konfiguracyjny  dla  DOSEMU  global.conf,  który   włącza
              /etc/dosemu.conf.     Jeśli    /etc/dosemu.users   danemu
              użytkownikowi na to pozwala (o ile program nie jest  suid
              root),  to  zamiast  /var/lib/dosemu/*  może  być używany
              $HOME/dosemu/lib.  Użytkownik  może  wówczas  mieć  swoją
              całkowicie własną konfigurację.
       /etc/dosemu.conf
              Główny    plik    konfiguracyjny   DOSEMU,   włączony   w
              global.conf.
       /etc/dosemu.users
              Określa  prawa  dostępu  do  DOSEMU  dla   poszczególnych
              użytkowników    i    ustawia    pewne    żywotne    opcje
              konfiguracyjne.  Jest to  jedyny  plik  konfiguracyjny  o
              ustalonej     lokalizacji,    DOSEMU    najpierw    szuka
              /etc/dosemu.users    a,    gdy    go    nie     znajdzie,
              /etc/dosemu/dosemu.users  .  Przy użyciu słowa kluczowego
              default_lib_dir= w dosemu.users można  przenieść  katalog
              systemowy /var/lib/dosemu gdziekolwiek. Więcej informacji
              na ten temat znajduje się w ./doc/README.txt.
       /etc/dosemu/dos.ini
              Plik konfiguracyjny IPX.

       doc/DPR
              Zespół DOSEMU: kto co robi przy programie.
       doc/DANG
              Pomoc w poprawianiu kodu źródłowego.  DOSEMU.
       doc/README.*
              Pliki dokumentacyjne.
       QuickStart
              Szybkie wprowadzenie do DOSEMU.
       ChangeLog
              Zmiany w programie od ostatniej wersji.
       Lista pocztowa MS-DOS -
              wyślij list do linux-msdos@vger.rutgers.edu  aby  uzyskać
              więcej informacji.

ZOBACZ TAKŻE

       mkfatimage16(1), mtools(1)