Provided by: manpages-pl_20060617-1_all bug

NAZWA

       mke2fs - tworzy linuksowy system plików ext2/3

SKŁADNIA

       mke2fs   [   -c   |  -l  nazwa-pliku  ]  [  -b  rozmiar-bloku  ]  [  -f
       rozmiar-fragmentu ] [ -i bajty-na-i-wze ] [ -j ] [ -J opcje-dziennika
       ] [ -N liczba-i-wzw ] [ -n ] [ -m procent-zarezerwowanych-blokw ] [
       -o tworzcy-os ] [ -O waciwo[,...]  ] [ -q ] [ -r rewizja-fs ] [ -R
       opcje-raid   ]   [  -v  ]  [  -F  ]  [  -L  etykieta-woluminu  ]  [  -M
       katalog-ostatniego-montowania ] [ -S ] [ -T typ-systemu-plikw ] [ -V ]
       urzdzenie [ liczba-blokw ]

       mke2fs  -O  journal_dev [ -b rozmiar-bloku ] [ -L etykieta-woluminu ] [
       -n ] [ -q ] [ -v ] zewntrzny-dziennik [ liczba-blokw ]

OPIS

       mke2fs jest używany do tworzenia  linuksowego  systemu  plików  ext2/3.
       Jest  on  tworzony  na  urządzeniu  (zwykle  partycji  dysku twardego).
       urzdzenie jest  specjalnym  plikiem,  odpowiadającym  urządzeniu,  np.
       /dev/hdXX.   liczba-blokw jest liczbą bloków na urządzeniu. Jeśli jest
       pominięte, mke2fs wykrywa ją automagicznie. Gdy program  jest  wywołany
       jako  mkfs.ext3 tworzony jest dziennik, tak jak gdyby była podana opcja
       -j.

OPCJE

       -b  rozmiar-bloku
              Określa rozmiar bloku w bajtach. Poprawnymi wartościami są 1024,
              2048   oraz  4096  bajtów  na  blok.  Gdy  wartość  ta  zostanie
              pominięta,  rozmiar-bloku  mke2fs  jest  ustalany  na  podstawie
              rozmiaru  systemu  plików  oraz  oczekiwanej  jego  eksploatacji
              (zobacz opcję -T).

       -c     Powoduje,  że  przed  utworzeniem  systemu  plików,   urządzenie
              zostanie  sprawdzone  w  poszukiwaniu  uszkodzonych  bloków. Gdy
              opcja ta zostanie podana dwa razy, wykonany  będzie  wolniejszy,
              destruktywny test w trybie odczyt-zapis, zamiast szybkiego testu
              w trybie tylko-do-odczytu.

       -f  rozmiar-fragmentu
              Określa rozmiar fragmentów w bajtach.

       -F     Zmuś mke2fs do pracy, nawet gdy podane urządzenie wydaje się nie
              być   specjalnym   urządzeniem  blokowym,  lub  wydaje  się  być
              zamontowane.

       -i  bajty-na-i-wze
              Określa współczynnik bajty/i-węzeł.  mke2fs  tworzy  i-węzeł  co
              każde  bajty-na-i-wze  bajtów  dysku.  Im większy współczynnik
              bajty-na-i-wze, tym więcej i-węzłów.  Generalnie,  wartość  ta
              nie  powinna  być  mniejsza od rozmiaru bloku w systemie plików,
              gdyż wtedy byłoby utworzonych  zbyt  dużo  i-węzłów.  Ostrzegamy
              jednak,  że  wartość ta nie może być już zmieniona po utworzeniu
              systemu plików, więc ostrożnie dobierz wartość tego parametru.

       -j     Powoduje utworzenie system plików z księgowaniem ext3.  Gdy  nie
              podano opcji -J, przy tworzeniu dziennika zostaną użyte domyślne
              parametry oraz dobrany będzie właściwy  rozmiar  tego  dziennika
              (na  podstawie  wielkości  systemu  plików)  przechowywanego  we
              wnętrzu systemu plików. Zauważ,  że  musisz  korzystać  z  jądra
              posiadającego wsparcie dla ext3, aby móc używać dziennika.

       -J opcje-dziennika
              Tworzy  dziennik  ext3  używając opcji podanych z linii poleceń.
              Opcje te są oddzielone przecinkami  i  mogą  posiadać  argument,
              podawany  po  znaku  równości ('=').  Obsługiwane są następujące
              opcje:

                   size=rozmiar-dziennika
                          Tworzy  wewnętrzny   dziennik   (np.   przechowywany
                          wewnątrz     systemu     plików)     o     rozmiarze
                          rozmiar-dziennika  megabajtów.   Rozmiar   dziennika
                          musi  wynosić  co najmniej 1024 bloki systemu plików
                          (np. 1MB przy korzystaniu  z  bloków  1k,  4MB  przy
                          blokach  4k,  itd.)  i  co  najwyżej  102.400 bloków
                          systemu plików.

                   device=zewntrzny-dziennik
                          Przyłącza  dziennik  system  plików  do   urządzenia
                          blokowego  znajdującego  się na zewntrzny-dziennik.
                          Zewnętrzny dziennik musi  być  utworzony  za  pomocą
                          polecenia

                          mke2fs -O journal_dev zewntrzny-dziennik

                          Zauważ,  że zewntrzny-dziennik musi być utworzony z
                          takim samym rozmiarem bloku jak nowy system  plików.

                          Zamiast  bezpośredniego  podawania nazwy urządzenia,
                          zewntrzny-dziennik   można    podać    w    postaci
                          LABEL=etykieta   lub  UUID=UUID.   Wtedy  zewnętrzny
                          dziennik  zostanie   znaleziony   poprzez   etykietę
                          woluminu lub UUID przechowywany w superbloku ext2 na
                          początku dziennika.  Do wyświetlenia nazwy  woluminu
                          oraz  UUID  urządzenia  dziennika  użyj dumpe2fs(8).
                          Zobacz także opcję -L tune2fs(8).

              Dla danego systemu plików można podać tylko jedną z opcji:  size
              lub device.

       -l  nazwa-pliku
              Powoduje  odczytanie  listy  uszkodzonych  bloków z nazwa-pliku.
              Zauważ, że numery bloków na liście zepsutych  bloków  muszą  być
              wygenerowane  przy  użyciu  takiego  samego rozmiaru bloków jaki
              użyty był w mke2fs.  W  rezultacie  opcja  -c  dla  mke2fs  jest
              prostszą  i  mniej podatną na błędy metodą sprawdzenia dysku pod
              kątem zepsutych  bloków  przed  formatowaniem  go,  gdyż  mke2fs
              automatycznie   podaje   odpowiednie   parametry   do   programu
              badblocks.

       -L     Ustawia nazwę woluminu dla systemu plików.

       -m  procent-zarezerowanych-blokw
              Określa   procentową   liczbę   bloków    zarezerwowanych    dla
              superużytkownika. Wartość domyślna to 5%.

       -M     Ustawia  katalog  ostatniego montowania systemu plików. Opcja ta
              może być użyteczna ze względu na aplikacje, dla których  katalog
              ostatniego  montowania  wskazuje,  gdzie  należy zamontować dany
              system plików.

       -n     powoduje, że mke2fs nie utworzy systemu plików,  ale  wyświetli,
              co  by  zrobił  gdyby  miał  utworzyć system plików. Może być to
              użyteczne do ustalenia miejsca kopii zapasowej  superbloków  dla
              danego  systemu  plików,  po  warunkiem, że używane są parametry
              przekazane mke2fs podczas tworzenia systemu plików.   (Z  dodaną
              opcją -n, oczywiście!)

       -N liczba-i-wzw
              zmienia  domyślnie  wyliczoną liczbę i-węzłów, które powinny być
              zarezerwowane dla systemu plików  (a  która  bazuje  na  liczbie
              bloków    i   współczynniku   bajty-na-i-wze).    To   pozwala
              użytkownikowi podać bezpośrednio liczbę żądanych i-węzłów.

       -o tworzcy-os
              Służy do ręcznej zmiany domyślnej  wartości  pola  "creator  os"
              (tworzący  system  operacyjny) systemu plików. Normalnie pole to
              jest ustawiane na natywny OS pod którym działa mke2fs.

       -O waciwo[,...]
              Tworzy system plików z podanymi właściwościami (opcjami  systemu
              plików).   Obecnie  właściwości sparse_super i filetype włączone
              są domyślnie, gdy mke2fs uruchamiany jest na systemie z Linuksem
              2.2  lub  późniejszym  (chyba,  że tworzący-os jest ustawiony na
              Hurd). Systemy plików, które  mają  być  montowane  na  Linuksie
              starszym niż 2.2 lub innym jądrze powinny być tworzone z -O none
              (lub -r 0 dla Linuksa 1.2). Wtedy właściwości te będą wyłączone,
              nawet gdy mke2fs jest uruchomiony na systemie, które je wspiera.

              Obsługiwane są następujące opcje:

                   sparse_super
                          Tworzy  system  plików  z  mniejszą   liczbą   kopii
                          zapasowych  superbloku  (oszczędza miejsce na dużych
                          systemach plików).

                   filetype
                          Przechowuje informacje o typach  plików  we  wpisach
                          katalogów.

                   has_journal
                          Tworzy dziennik ext3 (tak jak przy użyciu opcji -j).

                   journal_dev
                          Tworzy   zewnętrzny   dziennik   ext3   na   podanym
                          urządzeniu  zamiast w systemie plików ext2.  Zauważ,
                          że zewntrzny-dziennik musi być  utworzony  z  takim
                          samym  rozmiarem  bloku  jak  system  plików,  który
                          będzie go używał.

       -q     Ciche  wywołanie.  Przydatne  gdy  mke2fs  jest  uruchamiany  ze
              skryptu.

       -r rewizja
              Ustawia  rewizję  (wersję)  systemu  plików  dla  nowego systemu
              plików. Zauważ, że jądra 1.2 wspierają jedynie systemy plików  o
              rewizji 0. Domyślnie tworzone są systemy plików o rewizji 1.

       -R opcje-raid
              Ustawia  opcje związane z raid dla systemu plików. Opcje raid są
              oddzielone przecinkami  i  mogą  przyjmować  argument  po  znaku
              równości ('='). Obsługiwane są następujące opcje:

                   stride=strip-size
                          Konfiguruje  system plików do pracy z tablicą RAID z
                          stripe-size blokami systemu plików  na  każdy  pasek
                          tablicy.

       -S     Zapisuje  jedynie  superblok  i deskryptory grupy. Przydaje się,
              gdy  uszkodzony  zostanie  cały  superblok  i   kopie   zapasowe
              superbloków. Jest to ostateczna metoda odzyskania. Powoduje ona,
              że mke2fs ponownie inicjuje superblok i deskryptory  grup,  lecz
              nie  dotyka  tablicy i-węzłów, bloku, ani map bitowych i-węzłów.
              Natychmiast po użyciu tej opcji należy uruchomić program e2fsck,
              a  i  tak  nie  jest pewne, czy że uda się odzyskać jakiekolwiek
              dane.  Podczas  korzystania  z  tej  opcji  najważniejsze   jest
              ustawienie  dobrego  rozmiaru bloku systemu plików. Bez tego nie
              ma żadnej szansy na odzyskanie danych.

       -T typ-fs
              Określa, w jaki sposób dany system plików będzie wykorzystywany.
              Dzięki  temu  mke2fs może wybrać optymalne parametry dla systemu
              plików.  Wspierane są następujące typy:

                   news        jeden i-węzeł na 4kb blok

                   largefile   jeden i-węzeł na megabajt

                   largefile4  jeden i-węzeł na 4 megabajty

       -v     Wypisuje bardziej szczegółowe informacje.

       -V     Wypisuje numer wersji mke2fs i wyjdź.

AUTOR

       Ta wersja mke2fs została napisana przez Theodora Ts'o  <tytso@mit.edu>.

BŁĘDY

       mke2fs  przyjmuje  opcję  -f, lecz obecnie ją ignoruje, gdyż ten system
       plików jeszcze nie obsługuje fragmentów.
       Mogą być też inne. Proszę, zgłaszaj je autorowi.

DOSTĘPNOŚĆ

       mke2fs    jest    częścią    e2fsprogs    i     jest     dostępne     z
       http://e2fsprogs.sourceforge.net.

ZOBACZ TAKŻE

       badblocks(8), dumpe2fs(8), e2fsck(8), tune2fs(8)