Provided by:
manpages-pl_20060617-1_all 
NAZWA
tune2fs - modyfikacja dostrajalnych parametrów systemu plików ext2/ext3
SKŁADNIA
tune2fs [ -l ] [ -c max-liczba-montowa ] [ -e zachowanie-w-razie-bdu
] [ -f ] [ -i przerwa-midzy-sprawdzeniami ] [ -j ] [ -J
opcje-dziennika ] [ -m procent-zarezerwowanych-blokw ] [ -o
[^]opcje-montowania[,...] ] [ [ -r liczba-zarezerwowanych-blokw ] [
-s flaga-sparse-super ] [ -u uytkownik ] [ -g grupa ] [ -C
liczba-montowa ] [ -L etykieta ] [ -M ostatnio-montowany-katalog ] [
-O [^]cecha[,...] ] [ -T czas-ostatniego-sprawdzenia ] [ -U UUID ]
urządzenie
OPIS
tune2fs modyfikuje dostrajalne parametry linuksowego systemu plików
ext2/ext3.
OPCJE
-c max-liczba-montowa
Zmiana maksymalnej liczby montowań między dwoma sprawdzeniami
systemu plików. Jeżeli max-liczba-montowa jest równa 0 lub -1,
wtedy liczba montowań będzie ignorowana przez e2fsck(8) i jądro.
Ustawienie liczby montowań, po których system plików będzie
bezwzględnie sprawdzany, przemiennie spowoduje, że systemy
plików z księgowaniem nie będą sprawdzane w tym samym czasie.
Należy uważnie rozważyć konsekwencje całkowitego wyłączenia tej
opcji. Uszkodzone dyski, kable czy błędy w jądrze mogą
uszkodzić system plików bez zaznaczania systemu plików jako
błędny. Jeżeli używa się systemu plików z księgowaniem, to
system plików nigdy nie zostanie zaznaczony jako błędny, dlatego
będzie sprawdzany normalnie. Błąd systemu plików wykryty przez
jądro wymusi użycie fsck przy następnym restarcie, lecz wtedy
może być już za późno, aby zapobiec utracie danych.
Informacje o sprawdzaniu w zależności od czasu można znaleźć w
opisie opcji -i.
-C liczba-montowa
Ustawia licznik montowań systemu plików. Opcja ta wraz z opcją
-c może służyć do wymuszenia sprawdzenia systemu plików po
następnym restarcie.
-e zachowanie-w-razie-bdu
Zmienia zachowanie jądra, gdy wykryty zostanie błąd. We
wszystkich przypadkach błąd systemu plików powoduje uruchomienie
e2fsck(8) podczas następnego restartu w celu sprawdzenia systemu
plików. zachowanie-w-razie-bdu może przyjmować następujące
wartości:
continue Kontynuje normalną pracę.
remount-ro Powoduje przejście systemu plików w tryb tylko
do odczytu.
panic Wywołuje panikę jądra.
-f Wymusza kończenie operacji tune2fs nawet w przypadku wystąpienia
błędów. Ta opcja jest przydatna podczas wyłączania cechy
has_journal w systemie plików posiadającym zewnętrzny dziennik
(lub tak uszkodzonym, że sprawia wrażenie posiadającego
zewnętrzny dziennik), który nie jest dostępny.
OSTRZEŻENIE: Usuwanie zewnętrznego dziennika z systemu plików,
który nie został prawidłowo odmontowany, bez wcześniejszego
zabezpieczenia tego dziennika, może prowadzić do utraty danych i
poważnych uszkodzeń systemu plików.
-g grupa
Ustawia grupę użytkownika, który może używać zarezerwowanych
bloków. Parametr grupa może być numerycznym gid-em lub nazwą
grupy. Jeżeli podana jest nazwa grupy, jest ona zamieniana na
numeryczny gid przed zachowaniem danych w superbloku.
-i przerwa-między-sprawdzeniami[d|m|w]
Dostraja maksymalny okres czasu między dwoma sprawdzeniami
systemu plików. Brak przedrostka lub d oznacza dni, m miesiące,
a w tygodnie. Zero wyłączy sprawdzanie w zależności od upływu
czasu.
Zalecane jest włączenie sprawdzania -c (w zależności od liczby
montowań) albo -i (w zależności od upływu czasu) w celu
wymuszenia okresowego, pełnego sprawdzania systemu plików przez
e2fsck(8). Pominięcie tego może prowadzić do uszkodzenia
systemu plików gdy uszkodzone są dyski, kable, pamięć lub
wystąpią niezauważone błędy jądra prowadzące do utraty danych
lub awarii.
-j Dodaje dziennik ext3 do systemu plików. Jeżeli opcja -J nie
została podana, do utworzenia dziennika o odpowiedniej wielkości
(dla podanego systemu plików), przechowywanego w systemie
plików, zostaną użyte domyślne parametry. Należy zauważyć, że
aby móc używać księgowania, jądro musi obsługiwać ext3.
Jeżeli ta opcja jest użyta do utworzenia dziennika na już
zamontowanym systemie plików, to w głównym katalogu tego systemu
plików zostanie utworzony niemodyfikowalny plik .journal,
ponieważ jest to jedyna bezpieczna metoda utworzenia i-węzła dla
dziennika w zamontowanym systemie plików. W czasie gdy plik
dziennika ext3 jest widoczny, nie jest bezpieczne usuwanie lub
modyfikowanie go; z tego powodu plik ten jest zaznaczony jako
niemodyfikowalny (immutable). Podczas sprawdzania odmontowanych
systemów plików e2fsck(8) automatycznie przeniesie pliki
.journal do niewidocznego, zarezerwowanego węzła dziennika. Dla
wszystkich systemów plików, poza głównym (root), powinno się to
stać automatycznie podczas następnego restartu systemu. Ponieważ
główny system plików jest zamontowany w trybie tylko do odczytu,
w celu dokonania tej przemiany e2fsck(8) musi zostać uruchomiony
z dyskietki ratunkowej.
Aby uniknąć używania dyskietki ratunkowej do dodania dziennika
ext3 do głównego systemu plików, skrypty initrd niektórych
dystrybucji, np. Debiana, automatycznie skonwertują główny
system plików ext2 do ext3, jeżeli używany jest początkowy
ramdisk oraz gdy plik /etc/fstab określa typ ext3 dla głównego
systemu plików.
-J opcje-dziennika
Zmienia domyślne parametry dziennika ext3. Opcje dziennika są
oddzielone przecinkami i mogą zawierać argument podany po znaku
równości ('='). Obsługiwane są następujące opcje dziennika:
size=rozmiar-dziennika
Tworzy przechowywany w systemie plików dziennik, o
wielkości rozmiar-dziennika megabajtów. Rozmiar
dziennika musi wynosić co najmniej 1024 bloki (np.
1MB jeżeli używane są bloki o rozmiarze 1k, 4MB
jeżeli 4k, itd.), ale nie może przekraczać 102 400
bloków. System plików musi zawierać ilość wolnego
miejsca wystarczającą do utworzenia dziennika.
device=zewntrzny-dziennik
Przyłącza system plików do urządzenia z dziennikiem
(journal block device) umieszczonego na
zewntrzny-dziennik. Zewnętrzny dziennik musi być
utworzony przez wywołanie
mke2fs -O journal_dev zewntrzny-dziennik
Należy zauważyć, że zewntrzny-dziennik musi mieć
bloki o takim samym rozmiarze jak system plików,
który ma z nim współpracować.
Zamiast podawać nazwę urządzenia bezpośrednio,
zewntrzny-dziennik może być określony przez
LABEL=etykieta lub UUID=UUID, aby znaleźć zewnętrzny
dziennik na podstawie etykiety woluminu lub UUID
przechowywanego w superbloku ext2 na początku
dziennika. Do wypisania etykiety i UUID urządzenia z
dziennikiem można posłużyć się dumpe2fs(8). Zobacz
także opis opcji -L programu tune2fs(8).
Dla danego systemu plików można podać tylko jedną z opcji size
lub device.
-l Wypisuje zawartość superbloku systemu plików.
-L etykieta-woluminu
Ustawia etykietę systemu plików. Etykiety systemu plików ext2
mogą zawierać co najwyżej 16 znaków; jeżeli etykieta jest
dłuższa niż 16 znaków, tune2fs skróci ją i wypisze ostrzeżenie.
Etykieta może być używana przez mount(8), fsck(8) i w
/etc/fstab(5) (i pewnie też w innych sytuacjach) poprzez podanie
LABEL=etykieta zamiast nazwy urządzenia blokowego, jak np.
/dev/hda5.
-m procent-zarezerwowanych-blokw
Określa dla danego urządzenia procent ogólnej liczby bloków,
jaki będą stanowić bloki zarezerwowane.
-M ostatnio-montowany-katalog
Ustawia katalog, w którym system plików był ostatnio
zamontowany.
-o [^]opcja-monotwania[,...]
Ustawia lub usuwa wskazane opcje montowania w systemie plików.
Domyślne opcje montowania mogą zostać nadpisane przez opcje
określone albo w /etc/fstab(5), albo przez argumenty linii
poleceń przekazane do mount(8). Starsze jądra mogą nie
obsługiwać tej cechu; w szczególności jądra starsze od 2.4.20
najprawdopodobniej zignorują pole domyślnych opcji w superbloku.
Można podać więcej niż jedną opcję montowania do usunięcia lub
ustawienia rozdzielając je przecinkami. Opcje montowania
poprzedzone znakiem karety ('^') będą usuwane w superbloku
systemu plików; opcje bez podanego przedrostka lub poprzedzone
znakiem plusa ('+') będą dodane do systemu plików.
Następujące opcje montowania mogą być ustawione lub wyczyszczone
za pomocą tune2fs:
debug Włącza tryb debugowania na tym systemie plików.
bsdgroups
Emuluje zachowanie BSD przy tworzeniu nowych plików:
będą one brały identyfikator grupy katalogu, w
którym zostały utworzone. Domyślne jest standardowe
zachowanie systemu V, polegające na tym, że nowo
tworzone pliki biorą fsgid bieżącego procesu, chyba
że katalog ma ustawiony bit setgid, w którym to
przypadku bierze gid z katalogu nadrzędnego i także
ustawia bit setgid, jeżeli nowo utworzonym plikiem
jest katalog.
user_xattr
Włącza rozszerzone atrybuty podane przez
użytkownika.
acl Włącza listy kontroli dostępu POSIX (Posix Access
Control Lists).
uid16 Wyłącza 32-bitowe UID-y i GID-y. Umożliwia to
współdziałanie ze starszymi jądrami, które zachowują
wartości 16-bitowych i ich oczekują.
journal_data
Kiedy system plików jest zamontowany z włączonym
dziennikiem, wszystkie dane (nie tylko metadane) są
zapisywane do dziennika przed zapisaniem ich go
systemu plików.
journal_data_ordered
Kiedy system plików jest zamontowany z włączonym
dziennikiem, wymuszane jest zapisywanie danych
bezpośrednio do systemu plików przed zapisaniem ich
metadanych do dziennika.
journal_data_writeback
Kiedy system plików jest zamontowany z włączonym
dziennikiem, dane mogą być zapisane do systemu
plików, po tym jak ich metadane zostały zapisane do
dziennika. Może to zwiększyć przepustowość,
jednakże, może to spowodować, że w plikach pojawią
się stare dane po załamaniu systemu i odtworzeniu
dziennika.
-O [^]cecha[,...]
Włącza lub wyłącza wskazane cechy (opcje) systemu plików.
Można włączyć bądź wyłączyć wiele cech jednocześnie.
Muszą one wtedy być oddzielone przecinkami. Cechy
poprzedzone przedrostkiem '^' będą wyłączone w
superbloku; cechy bez przedrostka lub z przedrostkiem '+'
zostaną dodane do systemu plików.
Następujące cechy mogą być zmienione przez tune2fs:
dir_index
Używa haszowanych B-drzew, aby przyspieszyć
przeszukiwanie dużych katalogów.
filetype
Przechowywanie informacji na temat typu pliku
we wpisach do katalogów.
has_journal
Tworzenie dziennika ext3 (tak jak przy pomocy
opcji -j).
sparse_super
Ograniczenie liczbę kopii bezpieczeństwa
superbloków dla zaoszczędzenia miejsca na
dużych systemach plików.
Po zmianie cech sparse_super i filetype, trzeba uruchomić
na danym systemie plików e2fsck(8), aby przywrócić go do
porządku. Jeśli będzie to potrzebne, tune2fs wypisze
prośbę, aby administrator uruchomił e2fsck(8). Po
ustawieniu cechy dir_index może zostać uruchomiony e2fsck
-D , aby skonwertować istniejące katalogo do formatu
zhaszowanych B-drzew.
Ostrzeżenie: Jądra Linuksa starsze od 2.0.39 i wiele z
serii 2.1 nie obsługują systemów plików używających
powyższych cech. Używanie pewnych, nieobsługiwanych przez
jądro cech systemu plików może spowodować, że system
plików nie zostanie zamontowany.
-r liczba-zarezerwowanych-blokw
Zmienia liczbę zarezerwowanych bloków na podanym
urządzeniu.
-s [0|1]
Włącza lub wyłącza cechę sparse_super. Włączenie tej
cechy powoduje zaoszczędzenie wolnego miejsca na naprawdę
dużych systemach plików. Ma to taki sam skutek jak użycie
opcji -O sparse_super .
Ostrzeżenie: Jądra Linuksa starsze od 2.0.39 oraz jądra z
serii 2.1 nie obsługują tej cechy. Nie używaj tej opcji,
chyba że wiesz co robisz! Po zmianie tej cechy konieczne
jest uruchomienie e2fsck(8) na danym systemie plików.
-T czas-ostatniego-sprawdzenia
Ustawia czas kiedy system plików był ostatnio sprawdzany
przez e2fsck. Może to być przydatne w skryptach
używających Zarządcy Woluminów Logicznych (Logical Volume
Manager) do tworzenia zrzutu (snapshot) systemu plików i
późniejszego jego sprawdzenia. Jeśli system plików nie
był uszkodzony, ta opcja może służyć do ustawienia czasu
ostatniego sprawdzenia oryginalnego systemu pików. Format
czas-ostatniego-sprawdzania jest zgodny z międzynarodowym
formatem daty, z opcjonalnie podaną godziną, np.
YYYYMMDD[[HHMM]SS]. Słowo kluczowe now jest także
akceptowane. Wtedy czas ostatniego sprawdzenia będzie
ustawiony na aktualny.
-u uytkownik
Ustawia użytkownika, który może korzystać z
zarezerwowanych bloków. uytkownik może być wartością
numeryczną lub nazwą użytkownika. Jeżeli podana jest
nazwa użytkownika, jest ona zamieniana na numeryczny uid
przed zapisem do superbloku.
-U UUID
Ustawia uniwersalny, unikatowy identyfikator (universally
unique identifier - UUID) systemu plików na UUID. UUID
składa się z serii cyfr w systemie szesnastkowym
oddzielonych myślnikami, jak np.:
"c1b9d5a2-f162-11cf-9ece-0020afc76f16". Parametr UUID
może przyjmować też następujące wartości:
clear usuwa UUID systemu plików
random generuje nowy, przypadkowy UUID
time generuje nowy UUID, oparty na czasie
UUID może być używany przez mount(8), fsck(8) i w
/etc/fstab(5) (i pewnie też w innych sytuacjach) poprzez
podanie UUID=uuid zamiast nazwy urządzenia blokowego, jak
np. /dev/hda1.
Więcej informacji można znaleźć w uuidgen(8). Jeżeli
system nie posiada dobrego generatora liczb losowych,
takiego jak /dev/random lub /dev/urandom, tune2fs
automatycznie posłuży się generatorem opartym na czasie.
BŁĘDY
Nie znaleźliśmy jeszcze żadnych błędów, co nie oznacza, że ich
tu nie ma...
AUTOR
tune2fs został napisany przez Remy'ego Carda <card@masi.ibp.fr>.
Obecnie opiekuje się nim Theodore Ts'o <tytso@alum.mit.edu>.
tune2fs korzysta z biblioteki ext2fs, napisanej przez Theodore'a
Ts'o <tytso@mit.edu>. Ta strona podręcznika została napisana
przez Christiana Kuhtza <chk@data-hh.Hanse.DE>. Sprawdzanie
zależne od upływu czasu zostało dodane przez Uwe Ohse
<uwe@tirka.gun.de>.
DOSTĘPNOŚĆ
tune2fs jest częścią pakietu e2fsprogs i jest dostępny na
stronie http://e2fsprogs.sourceforge.net.
ZOBACZ TAKŻE
dumpe2fs(8), e2fsck(8), mke2fs(8)