Provided by: vim-gui-common_7.2.079-1ubuntu5_all bug

NAME

       vim - Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty

SYNOPSIS

       vim [opcje] [plik ..]
       vim [opcje] -
       vim [opcje] -t znacznik
       vim [opcje] -q [plik błędu]

       ex
       view
       gvim gview evim eview
       rvim rview rgvim rgview

OPIS

       Vim jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może być używany do edycji
       wszelkiego rodzaju plików tekstowych.  Użyteczny zwłaszcza przy  edycji
       programów.

       Posiada  wiele  usprawnień  w  porównaniu z Vi: wielo poziomowe cofanie
       zmian, wiele okien  i  buforów,  podświetlanie  składni,  edycja  linii
       poleceń,  uzupełnianie  nazw  plików, pomoc on-line, wizualna selekcja,
       itd.  Zobacz ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnić pomiędzy Vimem
       i Vi.

       W  czasie  korzystania  z  Vima  można uzyskać obszerną pomoc z systemu
       pomocy on-line dzięki poleceniu ":help".  Zobacz rozdział POMOC ON-LINE
       poniżej.

       Najczęściej   Vim   jest   uruchamiany  do  edycji  pojedynczego  pliku
       poleceniem

            vim plik

       Bardziej ogólnie Vim jest uruchamiany poprzez:

            vim [opcje] [lista plików]

       Jeśli brak listy plików edytor rozpocznie z  pustym  buforem.  W  innym
       wypadku  istnieje dokładnie jedna z czterech możliwości by wybrać jeden
       lub więcej plików do edycji.

       plik ..     Lista nazw plików.  Pierwsza nazwa będzie  nazwą  bieżącego
                   pliku,  który  zostanie wczytany do bufora. Kursor zostanie
                   umieszczony w pierwszym wierszu. Do kolejnych plików  można
                   przejść dzięki poleceniu ":next". By otworzyć plik, którego
                   nazwa  zaczyna  się  od  myślnika   należy   listę   plików
                   poprzedzić "--".

       -           Plik  do  edycji  jest  wczytany  ze standardowego wejścia.
                   Polecenia są odczytywane ze standardowego  wyjścia  błędów,
                   którym powinien być terminal (tty).

       -t {znacznik}
                   Plik  do  edycji  i  początkowa  pozycja  kursora zależy od
                   "znacznika", rodzaju etykiety goto.  {znacznika} szuka  się
                   w  pliku  tags,  związany  z  nim  plik  staje  się plikiem
                   bieżącym i wykonuje  się  powiązane  polecenie.   Zazwyczaj
                   używa się tego sposobu dla programów w C, w których wypadku
                   {znacznik} powinien być  nazwą  funkcji.   W  efekcie  plik
                   zawierający  określoną funkcję staje się plikiem bieżącym a
                   kursor jest umieszczony na początku funkcji.  Zobacz ":help
                   tag-commands".

       -q [plik_błędów]
                   Zacznij  w  trybie  quickFix.   Plik  [plik_błędów] zostaje
                   zinterpretowany i pokaże się  pierwszy  błąd.   Jeśli  brak
                   opcji  [plik_błędów]  nazwa  pliku zostanie pobrana z opcji
                   systemów.  Do kolejnych  błędów  można  przeskoczyć  dzięki
                   poleceniu ":cn".  Zobacz ":help quickfix".

       W  zależności  od wywołania Vim zachowuje się inaczej (program może być
       cały czas tym samym plikiem).

       vim       "Normalny" sposób, wszystko jest domyślne.

       ex        Zacznij w trybie Ex.  Przejdź do trybu Normalnego  poleceniem
                 ":vi".  Można także uruchomić poprzez argument "-e".

       view      Zacznij  w  trybie  tylko  do  odczytu. W ten sposób będziesz
                 chroniony przed zapisywaniem  pliku.  Można  także  uruchomić
                 poprzez argument "-R".

       gvim gview
                 Wersja  GUI.   Uruchamia  nowe  okno.   Można także uruchomić
                 poprzez argument "-g".

       evim eview
                 Wersja GUI w łatwym  trybie.   Uruchamia  nowe  okno.   Można
                 także uruchomić poprzez argument "-y".

       rvim rview rgvim rgview
                 Podobnie  jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie będzie można
                 uruchomić poleceń powłoki lub  zawiesić  Vima.   Można  także
                 uruchomić poprzez argument "-Z".

OPCJE

       Opcje  można  podać w dowolnej kolejności, przed lub po nazwach plików.
       Opcje bez argumentów można łączyć po pojedynczym myślniku.

       +[num]      W pierwszym pliku kursor  zostanie  umieszczony  w  wierszu
                   "num".   Jeśli  brak  "num"  kursor  zostanie umieszczony w
                   ostatnim wierszu.

       +/{wzór}    W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na  pierwszym
                   wystąpieniu   {wzór}.   Zobacz  ":help  search-pattern"  by
                   dowiedzieć się jakie są możliwości wzorów wyszukiwania.

       +{polecenie}

       -c {polecenie}
                   {polecenie}  zostanie  wykonane  po  tym  jak  wczyta   się
                   pierwszy   plik.    {polecenie}  jest  interpretowane  jako
                   polecenie Ex.  Jeśli {poleceni} zawiera  białe  znaki  musi
                   być  umieszczone  w  podwójnych  cudzysłowach (zależy to od
                   używanej powłoki).  Przykład: Vim "+set si" main.c
                   Uwaga: Można użyć do 10 poleceń "+" lub "-c".

       -S {plik}   {plik} zostanie  zinterpretowany  po  wczytaniu  pierwszego
                   pliku.   Jest  równoważne  -c  "source {plik}".  {plik} nie
                   może zaczynać się '-'.  Jeśli nie  podano  {plik}  zostanie
                   użyty  "Session.vim"  (działa  tylko  wtedy  jeśli  -S jest
                   ostatnim argumentem).

       --cmd {polecenie}
                   Podobne do "-c", ale polecenie jest  wykonywane  tuż  przed
                   interpretacją jakiegokolwiek pliku vimrc.  Można użyć do 10
                   takich poleceń, niezależni od poleceń od "-c"

       -A          Jeśli Vim został  skompilowany  ze  wsparciem  dla  języków
                   arabskich  (edycja  od  prawej  do  lewej  i  arabska  mapa
                   klawiatury) ta opcja uruchamia Vima w trybie arabskim,  np.
                   ustawia  się  opcja  'arabic'.  W  innym wypadku pojawi się
                   komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -b          Tryb binarny.  Ustawi  się  kilka  opcji,  które  umożliwią
                   edycję plików binarnych lub wykonywalnych.

       -C          Kompatybilny. Ustawia opcję 'compatible'.  W ten sposób Vim
                   będzie zachowywał się jak Vi,  nawet  jeśli  istnieje  plik
                   .vimrc.

       -d          Uruchom  w  trybie  diff.   Powinno  być dwa lub trzy nazwy
                   plików jako argumenty.  Vim otworzy wszystkie  te  pliki  i
                   pokaże różnice między nimi.  Działa jak vimdiff(1).

       -d {urządzenie}
                   Otwórz  {urządzenie}  by  używać  jako  terminal.  Tylko na
                   Amidze.  Przykład: "-d con:20/30/600/150".

       -D          Debugowanie.  Przejdź  do   trybu   debugowanie   wykonując
                   pierwsze polecenie ze skryptu.

       -e          Uruchom  Vima  w  trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano
                   program jako "ex".

       -E          Uruchom Vima w ulepszonym trybie Ex, działa tak samo  jakby
                   wywołano program jako "exim".

       -f          Pierszy  plan. Dla wersji GUI.  Vim nie nie oddzieli się od
                   powłoki w jakiej został uruchomiony. Na Amidze Vim nie jest
                   uruchomiony  ponownie by otworzyć nowe okno.  Opcja powinna
                   być użyta kiedy Vim jest wywoływany przez program, który ma
                   zaczekać  na koniec sesji (np.  mail).  Na Amidze polecenia
                   ":sh" i ":!" nie będą działać.

       --nofork    Pierwszy plan. Dla wersji GUI.  Vim  nie  oddzieli  się  od
                   powłoki w jakiej został uruchomiony.

       -F          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji
                   tekstów od prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi, ta
                   opcja  uruchomi Vima w trybie Farsi, np. zostawią ustawione
                   opcje 'fkmap' i 'rightleft'.  W innym  wypadku  pojawi  się
                   komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -g          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja
                   uruchomi GUI.  W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
                   Vim zakończy działanie.

       -h          Wyświetli  krótką  pomoc  o  argumentach  linii  poleceń  i
                   opcjach. Potem Vim zakończy działanie.

       -H          Jeśli Vim został skompilowany ze  wsparciem  RIGHTLEFT  dla
                   edycji  od prawej do lewej oraz ma mapowanie klawiatury dla
                   hebrajskiego, ta opcja uruchomi Vima w  trybie  hebrajskim,
                   np.  ustawi  opcje  'hkmap' i 'rightleft'.  W innym wypadku
                   pojawi się komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -i {viminfo}
                   Kiedy Vim używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego pliku
                   użyć  zamiast  domyślnego  "~/.viminfo".   Można też ominąć
                   użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE".

       -L          To samo co -r.

       -l          Tryb Lisp.  Ustawia opcje 'lisp' i 'showmatch'.

       -m          Zmiana pliku jest niemożliwa.   Przestawia  opcję  'write'.
                   Można  cały  czas  zmienić  zawartość bufora, ale zapisanie
                   pliku nie jest możliwa.

       -M          Opcje 'modifiable' i 'write' zostaną  wyłączone,  tak  więc
                   zmiany  w  pliku  oraz  ich zapisanie nie są możliwe. Można
                   wartość tych opcji zmienić.

       -N          Tryb niekompatibylny. Przestawia opcję 'compatible'. Dzięki
                   temu  Vim  będzie zachowywał się odrobinę lepiej, ale mniej
                   zgodznie z Vi nawet jeśli nie istnieje plik .vimrc.

       -n          Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie
                   będzie możliwe.  Wygodne jeśli instnieje potrzeba edycji na
                   bardzo  wolnym  medium  (np.   dyskietce).  Ten  cel  można
                   osiągnąć  także  przez  ":set  uc=0".  Można odwrócić przez
                   ":set uc=200".

       -nb         Uruchom  jako   serwer   edytora   dla   NetBeans.   Zobacz
                   dokumentację by dowiedzieć się więcej.

       -o[N]       Otwórz  N  okien w stosie.  Kiedy brak N, otwórz jedno okno
                   dla każdego pliku.

       -O[N]       Otwórz N okien obok siebie.  Kiedy  brak  N,  otwórz  jedno
                   okno dla każdego pliku.

       -p[N]       Otwórz  N  kart.   Kiedy  brak  N,  otwórz  jedną kartę dla
                   każdego pliku.

       -R          Tryb  tylko   do   odczytu.    Zostanie   ustawiona   opcja
                   'readonly'.   Cały  czas  można  zmieniać bufor, ale będzie
                   istniała  blokada  przed  przypadkowym  zapisaniem   pliku.
                   Jeśli chcesz zapisać plik dodaj wykrzyknik do polecenia Ex,
                   np. ":w!".  Opcja -R implikuje opcję -n  (zobacz  poniżej).
                   Opcja  'readonly'  może  zostać  przestawiona poprzez ":set
                   noro".  Zobacz ":help 'readonly'".

       -r          Wypisz listę plików wymiany razem z informacjami o nich.

       -r {plik}   Tryb   odzyskiwania   danych.    Plik   wymiany    zostanie
                   wykorzystany  do  odzyskania  gwałtownie  przerwanej sesji.
                   Plik wymiany to plik z taką samą nazwą co plik oryginalny z
                   dodanym ".swp".  Zobacz ":help recovery".

       -s          Tryb  cichy.  Rozpoczęty  tylko kiedy uruchomiony jako "Ex"
                   lub opcja "-e" została podana przed opcją "-s".

       -s {skrypt} Zostanie wczytany plik {skrypt}.   Znaki  w  pliku  zostaną
                   zinterpretowane   jakby  były  wpisywane.   To  samo  można
                   osiągnąć  poprzez  polecenie  ":source!  {skrypt}".   Jeśli
                   osiągnięto  koniec  pliku zanim edytor zakończył działanie,
                   dalsze znaki odczytywane są z klawiatury.

       -T {terminal}
                   Przekazuje  Vimowi   nazwę   terminalu   jakiego   używasz.
                   Wymagane   tylko  wtedy  jeśli  nie  działa  automatycznie.
                   Powinien  być  to  terminal  znany  Vimowi  (builtin)   lub
                   zdefiniowany w plikach termcap lub terminfo.

       -u {vimrc}  Użyj   poleceń  z  pliku  {vimrc}  w  czasie  uruchamiania.
                   Wszystkie   inne   możliwe   pliki   uruchamiania   zostaną
                   pominięte.  Używaj do edytowania plików specjalnych.  Można
                   pominąć także wszystkie możliwe pliki uruchamiania  poprzez
                   podanie  nazwy  "NONE".   Zobacz  ":help initialization" by
                   poznać więcej szczegółów.

       -U {gvimrc} Użyj poleceń z pliku {gvimrc} w  czasie  uruchamiania  GUI.
                   Wszystkie  inne  możliwe  pliki  uruchamiania  GUI  zostaną
                   pominięte.  Można pominąć  także  wszystkie  możliwe  pliki
                   uruchamiania  GUI  poprzez  podanie  nazwy  "NONE".  Zobacz
                   ":help gui-init" by poznać więcej szczegółów.

       -V[N]       Tryb gadatliwy. Wypisz  wiadomości  o  tym  jaki  pliki  są
                   wczytywane  i  o  informacjach  pobieranych i dodawanych do
                   pliku  viminfo.  Opcjonalny  argument  N   jest   wartością
                   'verbose'. Domyślnie 10.

       -v          Uruchom  Vima  w  trybie  Vi, tak jakby program był nazwany
                   "vi". Ma znaczenie tylko wtedy jeśli program  nazwany  jest
                   "ex".

       -w {plik}   Wszystkie  wciśnięcia klawiszy, aż do zakończenia działania
                   programu, są zapisywane w {plik} .   Użyteczne  jeśli  chce
                   się  stworzyć  skrypt  do użycia z "vim -s" lub ":source!".
                   Jeśli {plik} istnieje, znaki są dopisywane.

       -W {plik}   Podobnie do -w, ale istniejący plik jest nadpisywany.

       -x          Użyj szyfrowania  podczas  zapisywania  plików.  Zostaniesz
                   poproszony o podanie klucza.

       -X          Nie   łącz   z  serwerem  X.  Skraca  czas  uruchamiania  w
                   terminalu,   ale   tytuł   okna   i   schowek   nie    będą
                   wykorzystywane.

       -y          Uruchom  Vima  w  łatwym  trybie,  tak jakby program został
                   wywołany "evim" lub "eview".   Vim  będzie  zachowywał  się
                   bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz.

       -Z          Tryb   ograniczony.  Zachowuje  się  jakby  nazwa  programu
                   zaczynała się od "r".

       --          Oznacza  koniec  opcji.   Argumenty  po  tej   opcji   będą
                   traktowane  jak  nazwy  plików.  Używa  się  do  otwierania
                   plików, których nazwy zaczynają się od '-'.

       --echo-wid  Wyłącznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjście.

       --help      Wyświetl informację o pomocy i zakończy, to samo co"-h".

       --literal   Potraktuj  nazwy   plików   dosłownie   i   nie   rozwiązuj
                   kwantyfikatorów. Nie ma znaczenia na Uniksach gdzie powłoka
                   rozwiązuje kwantyfikatorów

       --noplugin  Pomiń ładowanie wtyczek. Implikowane przy -u NONE.

       --remote    Połącz  się  z  serwerem  Vima  i  edytuj  w   nim   resztę
                   argumentów. Jeśli nie znaleziono serwera zostanie zgłoszony
                   błąd a pliki będą otwarte w bieżącym Vimie.

       --remote-expr {wyrażenie}
                   Połącz z serwerem Vima, rozwiąż w nim {wyrażenie} i  wypisz
                   rozwiązanie na standardowe wyjście.

       --remote-send {klawisze}
                   Połącz z serwerem Vima i wyślij do niego {klawisze}.

       --remote-silent
                   Tak  samo  jak  -remote,  ale  bez  ostrzeżenia  kiedy  nie
                   znaleziono serwera.

       --remote-wait
                   Tak samo jak -remote, ale Vim nie zakończy dopóki pliki nie
                   zostaną otwarte.

       --remote-wait-silent
                   Tak  samo  jak --remote-wait, ale bez ostrzeżenie kiedy nie
                   znaleziono serwera.

       --serverlist
                   Wypisz nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można  znaleźć.

       --servername {nazwa}
                   Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla bieżącego
                   Vima o ile nie połączone z argumentem --remote, wtedy  jest
                   to nazwa serwera do połączenia.

       --socketid {id}
                   Wyłącznie  GTK  GUI:  Użyj  mechanizmu GtkPlug by uruchomić
                   gvima w innym oknie.

       --version   Wypisz informację o wersji i zakończ.

POMOC ON-LINE

       By rozpocząć wpisz ":help" w Vimie Wpisz ":help temat" by uzyskać pomoc
       na  określony  temat.   Przykład:  ":help ZZ" by uzyskać pomoc na temat
       polecenia "ZZ".  Użyj <Tab>  i  CTRL-D  aby  uzupełnić  tematy  (":help
       cmdline-completion").  W  plikach  pomocy istnieją znaczniki by ułatwić
       skakanie z jednego miejsca do innego  (rodzaj  linków  hipertekstowych,
       zobacz  ":help").   Można  w ten sposób zobaczyć całą dokumentację, np.
       ":help syntax.txt".

PLIKI

       /usr/share/vim/vim72/doc/*.txt
                      Dokumentacja Vima Użyj ":help doc-file-list" aby uzyskać
                      pełną listę.

       /usr/share/vim/vim72/syntax/syntax.vim
                      Globalne uruchamianie podświetlania składni.

       /usr/share/vim/vim72/syntax/*.vim
                      Pliki składni dla różnych języków.

       /usr/share/vim/vimrc
                      Globalny plik uruchamiania Vima

       ~/.vimrc       Osobiste parametry uruchamiania Vima

       /usr/share/vim/gvimrc
                      Globalne uruchamianie gvima.

       ~/.gvimrc      Osobiste parametry uruchamiania gvima.

       /usr/share/vim/vim72/optwin.vim
                      Skrypt  używany  w poleceniu ":options", dobry sposób do
                      przeglądania i ustawiania opcji.

       /usr/share/vim/vim72/menu.vim
                      Globalne uruchamianie menu gvima.

       /usr/share/vim/vim72/bugreport.vim
                      Skrypt służący do tworzenia raportów o  błędach.  Zobacz
                      ":help bugs".

       /usr/share/vim/vim72/filetype.vim
                      Skrypt  do  wykrywania  typu  pliku  według  jego nazwy.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim72/scripts.vim
                      Skrypt do wykrywania typu pliku według jego  zawartości.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim72/print/*.ps
                      Pliku używane do drukowania PostScriptu.

       Najświeższe wiadomości na stronie Vima:
       <URL:http://www.vim.org/>

ZOBACZ TAKŻE

       vimtutor(1)

AUTOR

       Vim  został  napisany przez Brama Moolenaara z dużą pomocą innych osób.
       Zobacz ":help credits" w Vimie.
       Vim bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony Andrews
       i G.R. (Fred) Walter.  Mało już zostało z oryginalnego kodu.

BŁĘDY

       Prawdopodobne.   Zobacz ":help todo" by poznać listę znanych problemów.

       Pamiętaj że pewna  ilość  problemów,  które  mogą  być  uznawane  przez
       niektórych  ludzi za błędy są w rzeczywistości spowodowane wiernością w
       odtwarzaniu zachowania Vi.  Jeśli sądzisz, że inne  rzeczy  są  błędami
       "ponieważ  Vi robi to inaczej", powinieneś przyjrzeć się bliżej plikowi
       vi_diff.txt (lub wpisać ":help vi_diff.txt" w  Vimie).   Sprawdź  także
       opis opcji 'compatible' i 'cpoptions'.

                                  2002 Lut 22                           VIM(1)