Provided by:
manpages-tr_1.0.5.1-1.1_all 
Ä°SÄ°M
CREATE TABLE - yeni bir tablo tanımlar
KULLANIM
CREATE [ [ GLOBAL | LOCAL ] { TEMPORARY | TEMP } ] TABLE tablo_ismi (
{ sütun_ismi veri_türü [ DEFAULT öntanımlı_ifade ]
[ sütun_kısıtı [ ... ] ]
| tablo_kısıtı
| LIKE ana_tablo [ { INCLUDING | EXCLUDING } DEFAULTS ] } [, ... ]
)
[ INHERITS ( ana_tablo [, ... ] ) ]
[ WITH OIDS | WITHOUT OIDS ]
[ ON COMMIT { PRESERVE ROWS | DELETE ROWS | DROP } ]
[ TABLESPACE tabloalanı ]
Buradaki sütun_kısıtı:
[ CONSTRAINT kısıt_ismi ]
{ NOT NULL |
NULL |
UNIQUE [ USING INDEX TABLESPACE tabloalanı ]
| PRIMARY KEY [ USING INDEX TABLESPACE tabloalanı ]
| CHECK (ifade)
| REFERENCES başvuru_tablosu [ ( başvuru_sütunu ) ]
[ MATCH FULL | MATCH PARTIAL | MATCH SIMPLE ]
[ ON DELETE eylem ] [ ON UPDATE eylem ] }
[ DEFERRABLE | NOT DEFERRABLE ]
[ INITIALLY DEFERRED | INITIALLY IMMEDIATE ]
ve tablo_kısıtı:
[ CONSTRAINT kısıt_ismi ]
{ UNIQUE ( sütun_ismi [, ... ] )
[ USING INDEX TABLESPACE tabloalanı ]
| PRIMARY KEY ( sütun_ismi [, ... ] )
[ USING INDEX TABLESPACE tabloalanı ]
| CHECK ( ifade )
| FOREIGN KEY ( sütun_ismi [, ... ] )
REFERENCES başvuru_tablosu [ ( başvuru_sütunu [, ... ] ) ]
[ MATCH FULL | MATCH PARTIAL | MATCH SIMPLE ]
[ ON DELETE eylem ] [ ON UPDATE eylem ] }
[ DEFERRABLE | NOT DEFERRABLE ]
[ INITIALLY DEFERRED | INITIALLY IMMEDIATE ]
AÇIKLAMA
CREATE TABLE o anki veritabanınında yeni bir tabloyu ilk olarak boş bir
tablo olarak oluşturacaktır. Tablonun sahibi komutu çalıştıran
kullanıcı olacaktır.
EÄŸer bir ÅŸema ismi belirtilmiÅŸse (CREATE TABLE myschema.mytable ...
gibi), tablo belirtilen şemada oluşturulur. Aksi takdirde o an geçerli
olan şemada oluşturulur. Geçici tablolar bir özel şema içinde
mevcuttur, dolayısıyla bir geçici tablo oluştururken bir şema ismi
belirtilmeyebilir. Tablo ismi şema içindeki diğer tabloların,
indekslerin ve sanal tabloların isimlerinden farklı olmalıdır.
CREATE TABLE ayrıca, özdevinimli olarak tablonun bir satırına karşılık
olarak karma bir veri türü oluşturur. Bu nedenle, aynı şema içindeki
tablolar mevcut veri türleriyle aynı isme sahip olamazlar.
İsteğe bağlı kısıt deyimleri ile yeni veya güncellenen satırların
yerleştirme ve güncelleme işlemlerinin sağlaması gereken kısıtlar
(sınamalar) belirtilir. Bir kısıt, tablo içinde çeşitli yollarla
geçerli değerlerin tanımlanmasına yardımcı olacak bir SQL nesnesidir.
Kısıtları tanımlamanın iki yolu vardır: tablo kısıtları ve sütun
kısıtları. Bir sütun kısıtı bir sütun tanımının parçası olarak
tanımlanır ve birden fazla sütunu kuşatabilir. Her sütun kısıtı ayrıca,
bir tablo kısıtı olarak da yazılabilir; bir kısıt sadece bir sütunu
etkilediğinde bir sütun kısıtı sayılabilir.
PARAMETRELER
TEMPORARY veya TEMP
Belirtilmişse tablo bir geçici tablo olarak oluşturulur. Geçici
tablolar bir oturumun sonunda özdevinimli olarak silinir, bazan
isteğe bağlı olarak bir hareketin sonunda da silinebilir
(aşağıdaki ON COMMIT açıklamasına bakınız). şema nitelemeli
ismlerle başvurulmadıkça, aynı isimle varolan kalıcı tablolar
geçici tablonun varlığı durumunda o anki oturuma görünür
olmazlar. Bir geçici tablo üzerinde oluşturulan indeksler de
özdevinimli olarak geçici olacaktır.
İsteğe bağlı olarak, TEMPORARY veya TEMP'den önce GLOBAL veya
LOCAL yazılabilir. Bu, PostgreSQL'de bir şey farkettirmez, ama
yine de Uyumluluk bölümüne bakın.
tablo_ismi
OluÅŸturulacak tablonun ismi (ÅŸema nitelemeli olabilir).
sütun_ismi
Yeni tabloda oluşturulacak bir sütunun ismi.
veri_türü
Sütunun veri türü. Bu, dizi belirteçleri içerebilir. PostgreSQL
tarafından desteklenen veri türleri hakkında bilgi edinmek için
http://www.postgresql.org/docs/8.0/static/datatype.html adresine
bakınız.
DEFAULT öntanımlı_ifade
DEFAULT deyimi sütun tanımının içinde görünerek sütun için bir
öntanımlı veri değeri atar. Değer, bir değişken içrmeyen bir
ifadedir (tablo içinde diğer sütunlara çağraz başvurulara ve
altsorgulara izin verilmez). Öntanımlı ifadenin veri türü
sütunun veri türü ile eşleşmelidir.
Önanımlı ifade, sütun için bir değer belirtmeyen bir veri girme
işleminde sütun değeri olarak kullanılacaktır. Bir sütun için
öntanımlı bir değer belirtilmezse, NULL öntanımlıdır.
INHERITS ( ana_tablo [, ... ] )
İsteğe bağlı INHERITS deyimi, yeni bir tablonun tüm sütunlarını
miras alacağı tabloların bir listesini belirtmek için
kullanılır.
INHERITS kullanımı yeni çocuk tablo ile onun abeveyni olan tablo
arasında kalıcı bir birliktelik oluşturur. Ebeveynler üzerindeki
şema değişiklikleri normalde çocukları da etkiler ve öntanımlı
olarak çocuk tablonun verisi ebeveynler tarafından paylaşılır.
Eğer aynı sütun ismi birden fazla ebeveyn tabloda mevcutsa ve bu
tabloların bu sütunları veri türü bakımından eşleşmediği
takdirde bir hata raporlanacaktır. Eğer böyle bir durum yoksa,
yinelenen sütunlar yani tabloda tek bir sütun oluşturacak
şekilde katıştırılırlar. Eğer yeni tablonun sütun isimleri
listesi aynı zamanda miras alınmış bir sütun da içeriyorsa, veri
türü miras alınan sütunlara benzer şekilde eşleşmeli ve sütun
tanımları tek bir sütun olarak katıştırılmalıdır. Ancak, miras
alınan ve yeni sütun bildirimlerinin eşdeğer kısıtla belirtmesi
gerekmez: bildirimlerden toplanan tüm kısıtlar birlikte
katıştırılır ve tümü yeni tabloya uygulanır. Eğer yeni tablo
sütun için açıkça bir öntanımlı değer belirtiyorsa, bu
öntanımlı değer, miras alınan sütun bildirimlerin gelen
öntanımlıların yerine geçer. Aksi takdirde, sütun için öntanımlı
değer belirten her ebeveyn aynı öntanımlı değeri belirtmelidir,
yoksa bir hata raporlanacaktır.
LIKE ana_tablo [ { INCLUDING | EXCLUDING } DEFAULTS ]
LIKE deyimi, yeni bir tabloya veri türleri ve boş olmayan
kısıtları ile birlikte tüm sütun isimlerinin özdevinimli
kopyalanacağı bir tablo belirtir.
INHERITS'in tersine, yeni tablo ve özgün tablo oluşturma
işleminden sonra tamamen birbirlerinin kopyası olurlar. Özgün
tabloda yapılacak değişiklikler yeni tabloya uygulanmayacak ve
yeni tabloda özgün tablodan alınmış veri olmayacaktır.
Kopyalanan sütun tanımları için öntanımlı olan ifadeler sadece
INCLUDING DEFAULTS belirtilmişse kopyalanacaktır. Öntanımlı
davranış öntanımlı olan ifadelerin dışlanması ve sonuç olarak
yeni tablonun tüm sütunlarının boş öntanımlılara sahip
olmasıdır.
WITH OIDS, WITHOUT OIDS
Bu isteğe bağlı deyimler, yeni tablonun satırlarının onlara
atanacak OID'lere (nesne belirteçlerine) sahip olup olmayacağını
belirtmekte kullanılır. Eğer ne WITH OIDS ne de WITHOUT OIDS
belirtilmişse, öntanımlı değer default_with_oids yapılandırma
parametresinin değerine bağlıdır. (Eğer yeni tablo nesne
belirteçlerine sahip bir tabloyu miras alıyorsa, tabloyu
oluşturan cümle WITHOUT OIDS içerse bile WITH OIDS geçerli
olur.)
Eğer WITHOUT OIDS belirtilmiş ve uygulanmışsa, yeni tablo nesne
belirteçlerini saklamaz ve girilen her yeni satır için bir nesne
belirteci atanmaz. Nesne belirteci tüketimi azalacağından ve bu
suretle 32 bitlik OID sayacının başa dönmesi erteleneceğinden
genelde edilen zahmete değer. Sayaç bir kere başa döndü mü,
nesne belirteçlerinin artık eşsiz olmayacağı varsayılır ve bu
onları nispeten daha az yararlı hale getirir. Nesne
belirteçlerinin dışlanması ek olarak, her satır için 4 bayt
(çoğu makinede) olmak üzere tablonun disk üzerinde kaplayacağı
alanı düşürecek ve başarımı oldukça arttıracaktır.
Tablo oluşturulduktan sonra nesne belirteçlerini kaldırmak için
ALTER TABLE [alter_table(7)] kullanın.
CONSTRAINT kısıt_ismi
Bir sütun ya da tablo kısıtı için isteğe bağlı bir isim.
Belirtilmezse ismi sistem üretir.
NOT NULL
Sütunun boş değer içeremeyeceğini belirtir.
NULL Sütunun boş değer içermesine izin verilir. bu öntanımlıdır.
Bu deyim, sadece standartdışı SQL veritabanlarıyla uyumluluk
için vardır. Yeni uygulamalarda kullanımından vazgeçilmelidir.
UNIQUE kısıtı, bir tablonun bir veya daha fazla sütunundan oluşan bir grubunun sadece eşsiz değerler içerebileceğini belirtir. Eşsiz tablo kısıtının davranışı, çok sayıda sütun belirtilebilmesi dışında sütun kısıtınınki ile aynıdır.
Eşsizlik kısıtının amacına uygun olarak, boş değerlerin eşit olmadıkları varsayılır.
Her eşsiz tablo kısıtı, aynı tabloda tanımlanmış diğer eşsizlik veya birincil anahtar kısıtı tarafından isimlendirilmiş sütun grubundan farklı bir sütun grubunu isimlendirmelidir. (Aksi takdirde, yalnızca, aynı kısıt iki kere listelenmiş olur.)
Birincil anahtar kısıtı bir tablonun bir sütununun ya da sütunlarının sadece elsiz ve boş olmayan değerler içerebileceğini belirtir. Teknik olarak, PRIMARY KEY sadece UNIQUE ile NOT NULL deyiminin birleşimidir, fakat bir sütun grubunun birincil anahtar olarak belirtilmesi ayrıca, şema tasarımı hakkında hamveri sağlar; bir birincil anahtar uygulanmış gibi diğer tablolar, bu tablonun satırları için bir eşsiz belirteç olarak bu sütun grubuna bel bağlayayabilir.
İster sütun ister tablo kısıtı olarak belirtilsin, bir tablo için sadece bir birincil anahtar belirtilebilir.
Birincil anahtar kısıtı, aynı tabloda tanımlanmış bir eşsizlik kısıtı tarafından isimlendirilmiş diğer sütun gruplarından farklı bir sütun grubunu isimlendirmelidir.
CHECK (ifade)
CHECK deyimi, bir veri girme veya güncelleme işlemi sonucunda yeni ya da güncellenmiş satırların sağlaması gereken bir mantıksal sonuç üreten bir ifadeyi belirtmek için kullanılır. TRUE veya UNKNOWN olarak sonuçlanan ifadeler başarılı kabul edilir. Bir veri girme veya güncelleme işleminin ürettiği bir FALSE sonucunda bir hata olağandışılığı oluşur ve bu veri girme veya güncelleme işlemi veritabanını değiştirmez. Bir tablo kısıtı içinde görünen bir ifade çok sayıda sütunun değeri ile ilgili olabilirken, bir sütun kısıtı olarak belirtilen bir sınama kısıtı sadece bu sütunun değeriyle ilgili olmalıdır.
Şimdilik, CHECK ifadeleri ne altsorgu içerebilir ne de üzerinde çalışılan satır dışındaki sütunların değerleriyle ilgili olabilir.
Bu deyimler, başvurulan tablonun bir satırının başvurulan sütunlarındaki değerlerle eşleşmesi gereken değerler içermesi istenen yeni tablonun bir ya da daha fazla sütunundan oluşan bir sütun grubunu gerektiren bir yabancı anahtar kısıtı belirtir. Eğer başvuru_sütunu belirtilmezse, başvuru_tablosu'nun birincil anahtarı kullanılır. Başvurulan sütunlar, başvurulan tablodaki bir eşsizlik veya bir birincil anahtar kısıtınının sütunları olmalıdır.
Bşvurulan sütunlara girilen bir değer, başvurulan tablonun ve başvurulan sütunların değerleriyle belirtilen eşleşme türü kullanılarak eşleşmelidir. Üç eşleşme türü vardır: MATCH FULL, MATCH PARTIAL ve aynı zamanda öntanımlı olan MATCH SIMPLE. MATCH FULL, tüm yabancı anahtar sütunları boş olmadıkça, bir çok sütunlu yabancı anahtarın tek sütununun boş olmasına izin vermeyecektir. MATCH SIMPLE, diğer yabancı anahtar sütunları boş değer içermezken, bazı yabancı anahtar sütunlarının boş değer içermesine izin verecektir. MATCH PARTIAL ise henüz gerçeklenmemiştir.
Ek olarak, başvurulan sütunlardaki veri değiştiğinde, bu tablonun sütunlarının verisi üzerinde bazı eylemler uygulanır. ON DELETE deyimi, başvurulan tablodaki başvurulan satır silindiğinde uygulanacak eylemi belirtmekte kullanılır. Benzer şekilde, ON UPDATE deyimi, başvurulan tablodaki başvurulan sütun yeni bir değerle güncellendiğinde uygulanacak eylemi belirtmekte kullanılır. Eğer başvurulan satır güncellenmeksizin bu sütunu içeren satır güncellenmişse, bir işlem yapılmaz. NO ACTION sınaması dışında hiçbir göreli eylem, kısıtta ertelenebileceği belirtilmiş olsa bile ertelenemez. Her deyim için olası eylemler şunlardır:
NO ACTION
Silme veya güncelleme işlemini bir yabancı anahtar kısıtı çelişkisi ürettiğinde bunu belirten bir hatanın üretilmesini sağlar. Eğer kısıt ertelenmişse ve başvurulan satırlar hala mevcutsa, bu hata kısıtın sınanması sırasında üretilecektir. Bu öntanımlı eylemdir.
RESTRICT
Silme veya güncelleme işlemini bir yabancı anahtar kısıtı çelişkisi ürettiğinde bunu belirten bir hatanın üretilmesini sağlar. Sınamanın ertelenebilir olmaması dışında NO ACTION'a benzer.
CASCADE
Silinen satıra başvuran bir satırın silinmesini ya da başvuran sütunun değerinin başvurulan sütunun yeni değerine güncellenmesini sağlar.
SET NULL
Başvuran sütunların boş olmasını sağlar.
SET DEFAULT
Başvuran sütunlara öntanımlı değerlerinin atanmasını sağlar.
Eğer başvurulan sütunlar sıkça değişmiyorsa, yabancı anahtar sütununa bir indeks eklemek akıllıca olur, böylece yabancı anahtar sütunu ile ilgili göreli eylemler daha verimli uygulanabilir.
DEFERRABLE, NOT DEFERRABLE
Kısıtın ertelenip ertelenmeyeceğini belirler. Ertelenebilir olmayan (not deferrable) bir kısıt her deyimden sonra anında sınanacaktır. Ertelenebilir bir kısıt ise, SET CONSTRAINTS [set-constraints(7)] deyimi kullanılarak hareketin sonuna kadar ertelenebilir. NOT DEFERRABLE öntanımlıdır. Şimdilik sadece yabancı anahtar kısıtları bu deyimleri kabul etmektedir. Diğer tüm kısıt türleri ertelenebilir değildir.
INITIALLY IMMEDIATE, INITIALLY DEFERRED
Eğer bir kısıt ertelenebilirse, bu deyim kısıtın öntanımlı sınama zamanını belirtmek için kullanılabilir. Eğer kısıt INITIALLY IMMEDIATE ise, her deyimden sonra sınanacaktır. Eğer kısıt INITIALLY DEFERRED ise, sadece hareketin sonunda sınanır. Kısıtın sınama zamanı SET CONSTRAINTS [set_constraints(7)] cümlesi ile değiştirilebilir.
ON COMMIT
Geçici tabloların hareket kümesinin sonundaki davranışı, ON COMMIT kullanılarak denetlenebilir. Üç seçeneği vardır:
PRESERVE ROWS
Hareketin sonunda özel bir eylem yapılmaz. Bu öntanımlı davranıştır.
DELETE ROWS
Her hareket kümesinin sonunda geçici tablonun satırları silinir. Aslında, her teslimde (commit) özdevinimli bir TRUNCATE [truncate(7)] yapılır.
DROP Geçici tablo o anki hareket kümesinin sonunda silinecektir.
TABLESPACE tabloalanı
tabloalanı, yeni tablonun içinde oluşturulacağı tablo alanının ismidir. Belirtilmezse, default_tablespace yapılandırma parametresinin değeri, bu parametrenin değeri boş dizge ise veritabanının öntanımlı tablo alanı kullanılır.
USING INDEX TABLESPACE tabloalanı
Bir UNIQUE veya PRIMARY KEY kısıtı ile ilişkili olarak oluşturulacak indeksdeki tablo alanının seçimini mümkün kılar. Belirtilmezse, default_tablespace yapılandırma parametresinin değeri, bu parametrenin değeri boş dizge ise veritabanının öntanımlı tablo alanı kullanılır.
EK BÄ°LGÄ°
Nesne belirteçlerinin (OID) yeni uygulamalarda kullanılması önerilmez:
mümkünse, bir SERIAL veya başka bir kayıt listesi üretecinin, tablonun
birincil anahtarı olarak kullanılması önerilir. Yine de uygulamanız,
bir tablonun belli bir satırını belirtmek için nesne belirteçlerini
kullanıyorsa, tablodaki nesne belirteçlerinin sayaç başa döndükten
spnra bile satırları eşsiz olarak belirttiğinden emin olmak için
tablonun oid sütununda bir eşsizlik kısıtı oluşturmanızı öneririz. Bu
nesne belirteçlerinin veritabanı çapında eşsiz olduğunu kabulden
kaçının; eğer veritabanı çapında eşsiz bir belirtece ihtiyacınız varsa,
tableoid ile tablonun oid sütununu birlikte kullanın.
İpucu: Birincil anahtarı olmayan tablolar için, hem bir OID hem de bir
eşsiz veri anahtarı olmaksızın, satırları belirtmek zor
olacağından, WITHOUT OIDS kullanımı önerilmez.
PostgreSQL eşsizliği güçlendirmek için her eşsizlik kısıtı ve her
birincil anahtar kısıtı için bir indeksi özdevinimli olarak oluşturur.
Bu suretle, birincil anahtar ütunu için açıkça bir indeks oluşturmak
gerekmez. (Daha fazla bilgi için CREATE INDEX [create_index(7)] kılavuz
sayfasına bakınız.)
Eşsizlik kısıtları ve birincil anahtarlar, şimdiki gerçeklenimde miras
alınmamaktadır. Bu, eşsizlik kısıtları ile miras almanın birleşimini
tersine iÅŸlevsiz yapar.
Bir tablo 1600 sütundan fazla sütun içeremez. (Uygulamada, demet
uzunluğu kısıtlarından dolayı etkin sınır daha düşüktür.)
ÖRNEKLER
films ve distributors tablolarını oluşturmak için:
CREATE TABLE films (
code char(5) CONSTRAINT firstkey PRIMARY KEY,
title varchar(40) NOT NULL,
did integer NOT NULL,
date_prod date,
kind varchar(10),
len interval hour to minute
);
CREATE TABLE distributors (
did integer PRIMARY KEY DEFAULT nextval('serial'),
name varchar(40) NOT NULL CHECK (name <> '')
);
2 boyutlu bir dizi ile bir tablo oluşturmak için:
CREATE TABLE array_int (
vector int[][]
);
films tablosu için bir eşsiz tablo kısıtının tanımlanması. Eşsiz tablo
kısıtları tablonun bir veya daha fazla sütunu için tanımlanabilir:
CREATE TABLE films (
code char(5),
title varchar(40),
did integer,
date_prod date,
kind varchar(10),
len interval hour to minute,
CONSTRAINT production UNIQUE(date_prod)
);
Bir sınama sütunu kısıtı tanımlamak için:
CREATE TABLE distributors (
did integer CHECK (did > 100),
name varchar(40)
);
Bir sınama tablo kısıtı tanımlamak için:
CREATE TABLE distributors (
did integer,
name varchar(40)
CONSTRAINT con1 CHECK (did > 100 AND name <> '')
);
films tablosu için bir birincil anahtar tablo kısıtının tanımlanması.
Birincil anahtar tablo kısıtları tablonun bir ya da daha fazla
sütununda tanımlanabilir:
CREATE TABLE films (
code char(5),
title varchar(40),
did integer,
date_prod date,
kind varchar(10),
len interval hour to minute,
CONSTRAINT code_title PRIMARY KEY(code,title)
);
distributors tablosu için bir birincil anahtar kısıtının tanımlanması.
Aşağıdaki iki örnek eşdeğerdir, ilki tablo kısıtı sözdizimini, ikincisi
sütun kısıtı sözdizimini kullanır:
CREATE TABLE distributors (
did integer,
name varchar(40),
PRIMARY KEY(did)
);
CREATE TABLE distributors (
did integer PRIMARY KEY,
name varchar(40)
);
Aşağıdaki örnekte, name sütunu için öntanımlı değer olarak bir dizge
sabiti atanmakta; did sütununun öntanımlı değeri bir kayıt listesinin
sonraki değeri seçilerek üretilmekte; modtime sütununun öntanımlı
değeri ise satıra verinin girildiği zaman olmaktadır.
CREATE TABLE distributors (
name varchar(40) DEFAULT 'Luso Films',
did integer DEFAULT nextval('distributors_serial'),
modtime timestamp DEFAULT current_timestamp
);
distributors tablosunda açıkça bir isim belirterek iki NOT NULL sütun
kısıtının tanımlanması:
CREATE TABLE distributors (
did integer CONSTRAINT no_null NOT NULL,
name varchar(40) NOT NULL
);
name sütunu için bir eşsizlik kısıtının tanımlanması:
CREATE TABLE distributors (
did integer,
name varchar(40) UNIQUE
);
Bu örnek, yukarıdaki örneğe eşdeğerdir:
CREATE TABLE distributors (
did integer,
name varchar(40),
UNIQUE(name)
);
diskvol1 tablo alanında cinemas tablosunun oluşturulması:
CREATE TABLE cinemas (
id serial,
name text,
location text
) TABLESPACE diskvol1;
UYUMLULUK
CREATE TABLE cümlesi SQL-92 ve SQL:1999'un bir alt kümesi ile aşağıda
belirtilenler dışında uyumludur.
Geçici tablolar
CREATE TEMPORARY TABLE sözdizimi bakımından SQL standardına benzese de
etkisi aynı değildir. Standartta, geçici tablolar bir defada tanımlanır
ve onlara ihtiyaç oldukça he oturumda özdevinimli olarak mevcut olurlar
(başlangıçta boş içerikle). PostgreSQL'de ise, bir geçici tablonun her
gerekişinde oturumda CREATE TEMPORARY TABLE cümlesinin açıkça
çalıştırılması gerekir. Bu, farklı oturumların aynı geçici tabloyu
farklı amaçlarla kullanabilmesine olanak sağlar. Halbuki standardın
yaklaşımı, belirtilen geçici tablo ismiyle erişilen her kopyanın aynı
tablo yapısına sahip olması şeklinde bir sınırlama içerir.
Standardın geçici tabloların davranışıyla ilgili tanımı geniş çapta
yoksayılır. Bu noktada, PostgreSQL'in davranışı çeşitli başka SQL
veritabanlarınınkine benzerlik gösterir.
Standardın yerel ve genel geçici tabloları ayrımsama yöntemi,
PostgreSQL'in sahip olmadığı modül kavramına oturtulduğundan,
PostgreSQL aynı yöntemi kullanmaz. Uyumluluk uğruna, PostgreSQL bir
geçici tablo bildiriminde GLOBAL ve LOCAL anahtar sözcüklerini kabul
eder, ama bunların bir etkisi yoktur.
Geçici tablolar için ON COMMIT deyimi SQL standardıyla benzerlik
gösterse de, bazı farklar vardır. Eğer ON COMMIT belirtilmezse, SQL
öntanımlı davranış olarak ON COMMIT DELETE ROWS belirtiken, PostgreSQL
öntanımlı davranış olarak ON COMMIT PRESERVE ROWS belirtir. ON COMMIT
DROP seçeneği ise SQL standardında yoktur.
Sütun Sınama Kısıtları
SQL standardı, CHECK sütun kısıtlarının sadece uygulandığı sütun ile
ilgili olabileceğini söyler; sadece CHECK tablo kısıtları çok sayıda
sütun ile ilgili olabilir. PostgreSQL böyle bir sınırlamayı zorunlu
kılmaz; sütun ve tablo kısıtlarının farksız olduğunu kabul eder.
NULL Kısıtı
NULL kısıtı (aslında bir kısıt değildir) (ve simetriği olan NOT NULL
kısıtı), bir PostgreSQL oluşumudur ve bazı başka veritabanı
sistemleriyle uyumluluk adına vardır. Bir sütun için zaten öntanımlı
olduğundan varlığı basitçe kuru gürültüdür.
Kalıtım
INHERITS deyimi ile çok sayıda miras alınması bir PostgreSQL
oluşumudur. SQL:1999 standardı (ama, SQL-92 değil), farklı bir
sözdizimi ve farklı sözcüklerle tek bir miras alma deyimi tanımlar.
SQL:1999 tarzı kalıtım henüz PostgreSQL tarafından desteklenmemektedir.
Nesne Kimlikleri
PostgreSQL'in OID kavramı standart değildir.
Sıfır Sütunluk Tablolar
PostgreSQL bir tablonun hiç sütun içermeksizin oluşturulmasına izin
verir (CREATE TABLE foo(); gibi). Bu bir PostgreSQL oluÅŸumudur. SQL
standardı sıfır sütunluk tablolara izin vermez. Sıfır sütunluk tablolar
kendi başlarına çok kullanışlı olmamakla beraber, buna izin
verilmemesi, ALTER TABLE DROP COLUMN için tuhaf özel durumlar
oluşmasına yol açar, dolayısıyla standardın bu sınırlamasını yoksaymak
daha temiz görünür.
Tablo Alanları
PostgreSQL'in tablo alanı kavramı standardın bir parçası değildir.
Dolayısıyla, TABLESPACE ve USING INDEX TABLESPACE deyimleri birer
PostgreSQL oluÅŸumudur.
Ä°LGÄ°LÄ° BELGELER
ALTER TABLE [alter_table(7)], DROP TABLE [drop_table(7)], CREATE
TABLESPACE [create_tablespace(7)].
ÇEVİREN
Nilgün Belma Bugüner <nilgun (at) belgeler·gen·tr>, Nisan 2005