Provided by: vim-gui-common_7.2.148-2ubuntu2_all bug
 

NAME

        vim - Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty
 

SYNOPSIS

        vim [opcje] [plik ..]
        vim [opcje] -
        vim [opcje] -t znacznik
        vim [opcje] -q [plik błędu]
 
        ex
        view
        gvim gview evim eview
        rvim rview rgvim rgview
 

OPIS

        Vim jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może być używany do edycji
        wszelkiego rodzaju plików tekstowych.  Użyteczny zwłaszcza przy  edycji
        programów.
 
        Posiada  wiele  usprawnień  w  porównaniu z Vi: wielo poziomowe cofanie
        zmian, wiele okien  i  buforów,  podświetlanie  składni,  edycja  linii
        poleceń,  uzupełnianie  nazw  plików, pomoc on-line, wizualna selekcja,
        itd.  Zobacz ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnić pomiędzy Vimem
        i Vi.
 
        W  czasie  korzystania  z  Vima  można uzyskać obszerną pomoc z systemu
        pomocy on-line dzięki poleceniu ":help".  Zobacz rozdział POMOC ON-LINE
        poniżej.
 
        Najczęściej  Vim  jest uruchamiany do edycji pojedynczego pliku polece-
        niem
 
             vim plik
 
        Bardziej ogólnie Vim jest uruchamiany poprzez:
 
             vim [opcje] [lista plików]
 
        Jeśli brak listy plików edytor rozpocznie z  pustym  buforem.  W  innym
        wypadku  istnieje dokładnie jedna z czterech możliwości by wybrać jeden
        lub więcej plików do edycji.
 
        plik ..     Lista nazw plików.  Pierwsza nazwa będzie  nazwą  bieżącego
                    pliku,  który  zostanie wczytany do bufora. Kursor zostanie
                    umieszczony w pierwszym wierszu. Do kolejnych plików  można
                    przejść dzięki poleceniu ":next". By otworzyć plik, którego
                    nazwa  zaczyna  się  od  myślnika   należy   listę   plików
                    poprzedzić "--".
 
        -           Plik  do  edycji  jest  wczytany  ze standardowego wejścia.
                    Polecenia są odczytywane ze standardowego  wyjścia  błędów,
                    którym powinien być terminal (tty).
 
        -t {znacznik}
                    Plik  do  edycji  i  początkowa  pozycja  kursora zależy od
                    "znacznika", rodzaju etykiety goto.  {znacznika} szuka  się
                    w  pliku  tags,  związany  z  nim  plik  staje  się plikiem
                    bieżącym i wykonuje  się  powiązane  polecenie.   Zazwyczaj
                    używa się tego sposobu dla programów w C, w których wypadku
                    {znacznik} powinien być nazwą funkcji.  W efekcie plik zaw-
                    ierający  określoną  funkcję  staje  się plikiem bieżącym a
                    kursor jest umieszczony na początku funkcji.  Zobacz ":help
                    tag-commands".
 
        -q [plik_błędów]
                    Zacznij w trybie quickFix.  Plik [plik_błędów] zostaje zin-
                    terpretowany i pokaże się pierwszy błąd.  Jeśli brak  opcji
                    [plik_błędów]  nazwa  pliku  zostanie  pobrana z opcji sys-
                    temów.   Do  kolejnych  błędów  można  przeskoczyć   dzięki
                    poleceniu ":cn".  Zobacz ":help quickfix".
 
        W  zależności  od wywołania Vim zachowuje się inaczej (program może być
        cały czas tym samym plikiem).
 
        vim       "Normalny" sposób, wszystko jest domyślne.
 
        ex        Zacznij w trybie Ex.  Przejdź do trybu Normalnego  poleceniem
                  ":vi".  Można także uruchomić poprzez argument "-e".
 
        view      Zacznij  w  trybie  tylko  do  odczytu. W ten sposób będziesz
                  chroniony przed zapisywaniem  pliku.  Można  także  uruchomić
                  poprzez argument "-R".
 
        gvim gview
                  Wersja  GUI.   Uruchamia  nowe  okno.   Można także uruchomić
                  poprzez argument "-g".
 
        evim eview
                  Wersja GUI w łatwym  trybie.   Uruchamia  nowe  okno.   Można
                  także uruchomić poprzez argument "-y".
 
        rvim rview rgvim rgview
                  Podobnie  jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie będzie można
                  uruchomić poleceń powłoki lub  zawiesić  Vima.   Można  także
                  uruchomić poprzez argument "-Z".
 

OPCJE

        Opcje  można  podać w dowolnej kolejności, przed lub po nazwach plików.
        Opcje bez argumentów można łączyć po pojedynczym myślniku.
 
        +[num]      W pierwszym pliku kursor  zostanie  umieszczony  w  wierszu
                    "num".   Jeśli  brak  "num"  kursor  zostanie umieszczony w
                    ostatnim wierszu.
 
        +/{wzór}    W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na  pierwszym
                    wystąpieniu   {wzór}.   Zobacz  ":help  search-pattern"  by
                    dowiedzieć się jakie są możliwości wzorów wyszukiwania.
 
        +{polecenie}
 
        -c {polecenie}
                    {polecenie} zostanie wykonane po tym jak wczyta  się  pier-
                    wszy  plik.  {polecenie} jest interpretowane jako polecenie
                    Ex.  Jeśli {poleceni} zawiera białe znaki musi być umieszc-
                    zone  w  podwójnych  cudzysłowach  (zależy  to  od używanej
                    powłoki).  Przykład: Vim "+set si" main.c
                    Uwaga: Można użyć do 10 poleceń "+" lub "-c".
 
        -S {plik}   {plik} zostanie  zinterpretowany  po  wczytaniu  pierwszego
                    pliku.   Jest  równoważne  -c  "source {plik}".  {plik} nie
                    może zaczynać się '-'.  Jeśli nie  podano  {plik}  zostanie
                    użyty  "Session.vim"  (działa  tylko  wtedy  jeśli  -S jest
                    ostatnim argumentem).
 
        --cmd {polecenie}
                    Podobne do "-c", ale polecenie jest  wykonywane  tuż  przed
                    interpretacją jakiegokolwiek pliku vimrc.  Można użyć do 10
                    takich poleceń, niezależni od poleceń od "-c"
 
        -A          Jeśli Vim został  skompilowany  ze  wsparciem  dla  języków
                    arabskich  (edycja  od prawej do lewej i arabska mapa klaw-
                    iatury) ta opcja uruchamia  Vima  w  trybie  arabskim,  np.
                    ustawia  się  opcja  'arabic'.  W  innym wypadku pojawi się
                    komunikat błędu i Vim zakończy działanie.
 
        -b          Tryb binarny.  Ustawi  się  kilka  opcji,  które  umożliwią
                    edycję plików binarnych lub wykonywalnych.
 
        -C          Kompatybilny. Ustawia opcję 'compatible'.  W ten sposób Vim
                    będzie zachowywał się jak Vi,  nawet  jeśli  istnieje  plik
                    .vimrc.
 
        -d          Uruchom  w  trybie  diff.   Powinno  być dwa lub trzy nazwy
                    plików jako argumenty.  Vim otworzy wszystkie  te  pliki  i
                    pokaże różnice między nimi.  Działa jak vimdiff(1).
 
        -d {urządzenie}
                    Otwórz  {urządzenie}  by  używać  jako  terminal.  Tylko na
                    Amidze.  Przykład: "-d con:20/30/600/150".
 
        -D          Debugowanie. Przejdź do trybu debugowanie  wykonując  pier-
                    wsze polecenie ze skryptu.
 
        -e          Uruchom  Vima  w  trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano
                    program jako "ex".
 
        -E          Uruchom Vima w ulepszonym trybie Ex, działa tak samo  jakby
                    wywołano program jako "exim".
 
        -f          Pierszy  plan. Dla wersji GUI.  Vim nie nie oddzieli się od
                    powłoki w jakiej został uruchomiony. Na Amidze Vim nie jest
                    uruchomiony  ponownie by otworzyć nowe okno.  Opcja powinna
                    być użyta kiedy Vim jest wywoływany przez program, który ma
                    zaczekać  na koniec sesji (np.  mail).  Na Amidze polecenia
                    ":sh" i ":!" nie będą działać.
 
        --nofork    Pierwszy plan. Dla wersji GUI.  Vim  nie  oddzieli  się  od
                    powłoki w jakiej został uruchomiony.
 
        -F          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji
                    tekstów od prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi, ta
                    opcja  uruchomi Vima w trybie Farsi, np. zostawią ustawione
                    opcje 'fkmap' i 'rightleft'.  W innym  wypadku  pojawi  się
                    komunikat błędu i Vim zakończy działanie.
 
        -g          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja
                    uruchomi GUI.  W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
                    Vim zakończy działanie.
 
        -h          Wyświetli  krótką  pomoc o argumentach linii poleceń i opc-
                    jach. Potem Vim zakończy działanie.
 
        -H          Jeśli Vim został skompilowany ze  wsparciem  RIGHTLEFT  dla
                    edycji  od prawej do lewej oraz ma mapowanie klawiatury dla
                    hebrajskiego, ta opcja uruchomi Vima w  trybie  hebrajskim,
                    np.  ustawi  opcje  'hkmap' i 'rightleft'.  W innym wypadku
                    pojawi się komunikat błędu i Vim zakończy działanie.
 
        -i {viminfo}
                    Kiedy Vim używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego pliku
                    użyć  zamiast  domyślnego  "~/.viminfo".   Można też ominąć
                    użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE".
 
        -L          To samo co -r.
 
        -l          Tryb Lisp.  Ustawia opcje 'lisp' i 'showmatch'.
 
        -m          Zmiana pliku jest niemożliwa.   Przestawia  opcję  'write'.
                    Można  cały  czas  zmienić  zawartość bufora, ale zapisanie
                    pliku nie jest możliwa.
 
        -M          Opcje 'modifiable' i 'write' zostaną  wyłączone,  tak  więc
                    zmiany  w  pliku  oraz  ich zapisanie nie są możliwe. Można
                    wartość tych opcji zmienić.
 
        -N          Tryb niekompatibylny. Przestawia opcję 'compatible'. Dzięki
                    temu  Vim  będzie zachowywał się odrobinę lepiej, ale mniej
                    zgodznie z Vi nawet jeśli nie istnieje plik .vimrc.
 
        -n          Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie
                    będzie możliwe.  Wygodne jeśli instnieje potrzeba edycji na
                    bardzo  wolnym  medium  (np.   dyskietce).  Ten  cel  można
                    osiągnąć  także  przez  ":set  uc=0".  Można odwrócić przez
                    ":set uc=200".
 
        -nb         Uruchom jako serwer edytora dla NetBeans.  Zobacz  dokumen-
                    tację by dowiedzieć się więcej.
 
        -o[N]       Otwórz  N  okien w stosie.  Kiedy brak N, otwórz jedno okno
                    dla każdego pliku.
 
        -O[N]       Otwórz N okien obok siebie.  Kiedy  brak  N,  otwórz  jedno
                    okno dla każdego pliku.
 
        -p[N]       Otwórz  N  kart.   Kiedy  brak  N,  otwórz  jedną kartę dla
                    każdego pliku.
 
        -R          Tryb tylko do odczytu.   Zostanie  ustawiona  opcja  'read-
                    only'.  Cały czas można zmieniać bufor, ale będzie istniała
                    blokada przed przypadkowym zapisaniem pliku.  Jeśli  chcesz
                    zapisać  plik  dodaj wykrzyknik do polecenia Ex, np. ":w!".
                    Opcja -R implikuje opcję -n (zobacz poniżej).  Opcja 'read-
                    only' może zostać przestawiona poprzez ":set noro".  Zobacz
                    ":help 'readonly'".
 
        -r          Wypisz listę plików wymiany razem z informacjami o nich.
 
        -r {plik}   Tryb odzyskiwania danych.  Plik wymiany zostanie  wykorzys-
                    tany do odzyskania gwałtownie przerwanej sesji.  Plik wymi-
                    any to plik z taką samą nazwą co plik oryginalny z  dodanym
                    ".swp".  Zobacz ":help recovery".
 
        -s          Tryb  cichy.  Rozpoczęty  tylko kiedy uruchomiony jako "Ex"
                    lub opcja "-e" została podana przed opcją "-s".
 
        -s {skrypt} Zostanie wczytany plik {skrypt}.   Znaki  w  pliku  zostaną
                    zinterpretowane   jakby  były  wpisywane.   To  samo  można
                    osiągnąć  poprzez  polecenie  ":source!  {skrypt}".   Jeśli
                    osiągnięto  koniec  pliku zanim edytor zakończył działanie,
                    dalsze znaki odczytywane są z klawiatury.
 
        -T {terminal}
                    Przekazuje Vimowi nazwę terminalu jakiego  używasz.   Wyma-
                    gane  tylko wtedy jeśli nie działa automatycznie.  Powinien
                    być to terminal znany Vimowi (builtin) lub  zdefiniowany  w
                    plikach termcap lub terminfo.
 
        -u {vimrc}  Użyj poleceń z pliku {vimrc} w czasie uruchamiania.  Wszys-
                    tkie inne możliwe  pliki  uruchamiania  zostaną  pominięte.
                    Używaj  do  edytowania  plików  specjalnych.  Można pominąć
                    także wszystkie możliwe pliki uruchamiania poprzez  podanie
                    nazwy  "NONE".   Zobacz  ":help  initialization"  by poznać
                    więcej szczegółów.
 
        -U {gvimrc} Użyj poleceń z pliku {gvimrc} w  czasie  uruchamiania  GUI.
                    Wszystkie  inne  możliwe  pliki  uruchamiania  GUI  zostaną
                    pominięte.  Można pominąć  także  wszystkie  możliwe  pliki
                    uruchamiania  GUI  poprzez  podanie  nazwy  "NONE".  Zobacz
                    ":help gui-init" by poznać więcej szczegółów.
 
        -V[N]       Tryb gadatliwy. Wypisz wiadomości o tym jaki pliki są wczy-
                    tywane  i  o informacjach pobieranych i dodawanych do pliku
                    viminfo. Opcjonalny argument N  jest  wartością  'verbose'.
                    Domyślnie 10.
 
        -v          Uruchom  Vima  w  trybie  Vi, tak jakby program był nazwany
                    "vi". Ma znaczenie tylko wtedy jeśli program  nazwany  jest
                    "ex".
 
        -w {plik}   Wszystkie  wciśnięcia klawiszy, aż do zakończenia działania
                    programu, są zapisywane w {plik} .   Użyteczne  jeśli  chce
                    się  stworzyć  skrypt  do użycia z "vim -s" lub ":source!".
                    Jeśli {plik} istnieje, znaki są dopisywane.
 
        -W {plik}   Podobnie do -w, ale istniejący plik jest nadpisywany.
 
        -x          Użyj szyfrowania  podczas  zapisywania  plików.  Zostaniesz
                    poproszony o podanie klucza.
 
        -X          Nie  łącz  z  serwerem X. Skraca czas uruchamiania w termi-
                    nalu, ale tytuł okna i schowek nie będą wykorzystywane.
 
        -y          Uruchom Vima w łatwym  trybie,  tak  jakby  program  został
                    wywołany  "evim"  lub  "eview".   Vim będzie zachowywał się
                    bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz.
 
        -Z          Tryb  ograniczony.  Zachowuje  się  jakby  nazwa   programu
                    zaczynała się od "r".
 
        --          Oznacza  koniec  opcji.   Argumenty po tej opcji będą trak-
                    towane jak nazwy plików. Używa się  do  otwierania  plików,
                    których nazwy zaczynają się od '-'.
 
        --echo-wid  Wyłącznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjście.
 
        --help      Wyświetl informację o pomocy i zakończy, to samo co"-h".
 
        --literal   Potraktuj  nazwy  plików  dosłownie i nie rozwiązuj kwanty-
                    fikatorów. Nie  ma  znaczenia  na  Uniksach  gdzie  powłoka
                    rozwiązuje kwantyfikatorów
 
        --noplugin  Pomiń ładowanie wtyczek. Implikowane przy -u NONE.
 
        --remote    Połącz  się  z  serwerem  Vima  i edytuj w nim resztę argu-
                    mentów. Jeśli nie  znaleziono  serwera  zostanie  zgłoszony
                    błąd a pliki będą otwarte w bieżącym Vimie.
 
        --remote-expr {wyrażenie}
                    Połącz  z serwerem Vima, rozwiąż w nim {wyrażenie} i wypisz
                    rozwiązanie na standardowe wyjście.
 
        --remote-send {klawisze}
                    Połącz z serwerem Vima i wyślij do niego {klawisze}.
 
        --remote-silent
                    Tak  samo  jak  -remote,  ale  bez  ostrzeżenia  kiedy  nie
                    znaleziono serwera.
 
        --remote-wait
                    Tak samo jak -remote, ale Vim nie zakończy dopóki pliki nie
                    zostaną otwarte.
 
        --remote-wait-silent
                    Tak samo jak --remote-wait, ale bez ostrzeżenie  kiedy  nie
                    znaleziono serwera.
 
        --serverlist
                    Wypisz  nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można znaleźć.
 
        --servername {nazwa}
                    Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla bieżącego
                    Vima  o ile nie połączone z argumentem --remote, wtedy jest
                    to nazwa serwera do połączenia.
 
        --socketid {id}
                    Wyłącznie GTK GUI: Użyj  mechanizmu  GtkPlug  by  uruchomić
                    gvima w innym oknie.
 
        --version   Wypisz informację o wersji i zakończ.
        By rozpocząć wpisz ":help" w Vimie Wpisz ":help temat" by uzyskać pomoc
        na określony temat.  Przykład: ":help ZZ" by  uzyskać  pomoc  na  temat
        polecenia  "ZZ".  Użyj <Tab> i CTRL-D aby uzupełnić tematy (":help cmd-
        line-completion"). W  plikach  pomocy  istnieją  znaczniki  by  ułatwić
        skakanie  z  jednego  miejsca do innego (rodzaj linków hipertekstowych,
        zobacz ":help").  Można w ten sposób zobaczyć  całą  dokumentację,  np.
        ":help syntax.txt".
 

PLIKI

        /usr/share/vim/vim72/doc/*.txt
                       Dokumentacja Vima Użyj ":help doc-file-list" aby uzyskać
                       pełną listę.
 
        /usr/share/vim/vim72/syntax/syntax.vim
                       Globalne uruchamianie podświetlania składni.
 
        /usr/share/vim/vim72/syntax/*.vim
                       Pliki składni dla różnych języków.
 
        /usr/share/vim/vimrc
                       Globalny plik uruchamiania Vima
 
        ~/.vimrc       Osobiste parametry uruchamiania Vima
 
        /usr/share/vim/gvimrc
                       Globalne uruchamianie gvima.
 
        ~/.gvimrc      Osobiste parametry uruchamiania gvima.
 
        /usr/share/vim/vim72/optwin.vim
                       Skrypt używany w poleceniu ":options", dobry  sposób  do
                       przeglądania i ustawiania opcji.
 
        /usr/share/vim/vim72/menu.vim
                       Globalne uruchamianie menu gvima.
 
        /usr/share/vim/vim72/bugreport.vim
                       Skrypt  służący  do tworzenia raportów o błędach. Zobacz
                       ":help bugs".
 
        /usr/share/vim/vim72/filetype.vim
                       Skrypt do  wykrywania  typu  pliku  według  jego  nazwy.
                       Zobacz ":help 'filetype'".
 
        /usr/share/vim/vim72/scripts.vim
                       Skrypt  do wykrywania typu pliku według jego zawartości.
                       Zobacz ":help 'filetype'".
 
        /usr/share/vim/vim72/print/*.ps
                       Pliku używane do drukowania PostScriptu.
 
        Najświeższe wiadomości na stronie Vima:
        <URL:http://www.vim.org/>
        vimtutor(1)
 

AUTOR

        Vim został napisany przez Brama Moolenaara z dużą pomocą  innych  osób.
        Zobacz ":help credits" w Vimie.
        Vim bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony Andrews
        i G.R. (Fred) Walter.  Mało już zostało z oryginalnego kodu.
 

B DY

        Prawdopodobne.  Zobacz ":help todo" by poznać listę znanych  problemów.
 
        Pamiętaj  że  pewna  ilość  problemów,  które  mogą  być uznawane przez
        niektórych ludzi za błędy są w rzeczywistości spowodowane wiernością  w
        odtwarzaniu  zachowania  Vi.   Jeśli sądzisz, że inne rzeczy są błędami
        "ponieważ Vi robi to inaczej", powinieneś przyjrzeć się bliżej  plikowi
        vi_diff.txt  (lub  wpisać  ":help vi_diff.txt" w Vimie).  Sprawdź także
        opis opcji 'compatible' i 'cpoptions'.
 
                                   2002 Lut 22                           VIM(1)