Provided by:
manpages-pl_20060617-2_all 
NAZWA
metamail - infrastruktura dla oprogramowania pocztowego bazującego na
mailcap
STRESZCZENIE
metamail[-b] [-B] [-c typ zawartości ...] [-d] [-e] [-E kodowanie
zawartości] [-f adres nadawcy] [-h] [-m program pocztowy] [-p] [-P]
[-r] [-s temat] [-q] [-w] [-x] [-y] [-z] [nazwa pliku]
OPIS
Program metamail odczytuje plik "mailcap" aby dowiedzieć się, jak
należy wyświetlać nietekstową część wiadomości pocztowej w lokalnym
systemie. Każdy program służący do odczytywania poczty musi wywołać
metamail podczas przeglądania wiadomości nie będącej tekstem, z
wyjątkiem sytuacji, gdy program pocztowy jest w stanie samodzielnie
poradzić sobie z wyświetleniem tej części wiadomości. Metamail na
podstawie pliku (plików) mailcap decyduje, jakiego programu należy użyć
do wyświetlenia specyficznego typu wiadomości.
W systemie, w którym wszystkie programy pocztowe wywołują program
metamail w wypadku otrzymania nietekstowej wiadomości, rozszerzenie ich
możliwości o obsługę kolejnego formatu wiadomości sprowadza się do
dodania jednej linii do pliku mailcap. (Ta strona opisuje wyłącznie
używanie programu metamail z programami pocztowymi, aczkolwiek metamail
jest równie użyteczny, gdy trzeba dodać obsługę formatów
multimedialnych do programów służących do przeglądania grup
dyskusyjnych lub BBS-ów. Jedynym wymogiem jest, aby programy te
dodawały do wiadomości pole nagłówka "Content-type" lub w inny sposób
informowały o rodzaju zawartości przesyłki).
W większości przypadków użytkownicy nie będą musieli uruchamiać
programu metamail bezpośrednio. Będzie on uruchamiany przez program
służący do czytania poczty zawsze, gdy zajdzie konieczność obejrzenia
nietekstowej przesyłki. Mimo to, ta strona nie jest przeznaczona dla
użytkowników końcowych, lecz dla dwóch kategorii osób: tych, którzy
dodają do programu metamail obsługę konkretnego programu pocztowego
oraz tych, którzy dodają informacje do pliku mailcap. Osoby należące do
pierwszej kategorii zainteresuje głównie składnia linii poleceń, zaś
pozostałe osoby mogą zignorować tę sekcję i od razu przejść do opisu
składni pliku mailcap.
Uwaga: Metamail określa typ wiadomości na podstawie nagłówka "Content-
type", opisanego w RFC 1049 oraz RFC 1341 (MIME). Mimo to, przy użyciu
opcji -b i -c, można spowodować, by metamail współpracował z pocztą nie
stosującą się do formatu obowiązującego w Internecie, włączając w to
komunikaty X.400. Należy również zauważyć, że metamail automatycznie
dekoduje pocztę zakodowaną w celu uniknięcia problemów z 8-bitowymi
wartościami. Wiadomości takie muszą zawierać w nagłówku pole Content-
Transfer-Encoding zgodne ze specyfikacją RFC 1341. Jeżeli dane zostały
zakodowane algorytmem "base64", sekwencje CRLF zostaną przekonwertowane
do lokalnego sposobu oznaczania nowej linii, ale dotyczy to tylko
tekstowej części wiadomości; można to rozciągnąć na wszystkie typy
wiadomości umieszczając w pliku mailcap pole "textualnewlines".
OPCJE
Metamail uruchomiony bez żadnych opcji oczekuje otrzymania na
standardowym wejściu wiadomości sformatowanej zgodnie z RFC 822.
Następujące opcje mogą zmodyfikować to zachowanie:
-b Ta opcja informuje metamail, że wiadomość nie stosuje się do
formatu RFC 822, z wyjątkiem ciała wiadomości (tzn. nie ma
nagłówka). Użycie opcji -b implikuje działanie opcji -c.
-B Ta opcja informuje metamail, że wiadomość ma zostać wyświetlona
w tle, jeżeli jest nieinteraktywna, tzn. nie posiada w pliku
mailcap atrybutu "needsterminal". Opcja nie może zostać użyta
wraz z -p lub -P.
-c <typ zawartości>
Ta opcja informuje metamail, że powinien używać podanego typu
zawartości, zamiast typu podanego w nagłówku wiadomości.
-d Ta opcja informuje metamail, by nie zadawał żadnych pytań przed
interpretacją wiadomości. (Domyślnie, metamail zawsze pyta o
pozwolenie na uruchomienie każdego interpretera, jeżeli działa
na interaktywnym terminalu i zmienna MM_NOASK nie jest
ustawiona. Nie pyta jednak w przypadku typu zawartości "text",
tzn. jeżeli domyślną wartością MM_NOASK jest "text,text/us-
ascii").
-e Ta opcja informuje metamail, by usuwał początkowe znaki nowej
linii z ciała wiadomości. Jest to szczególnie użyteczne dla
wiadomości w formacie MH.
-f <adres>
Ta opcja określa nadawcę wiadomości. Jeżeli nie zostanie
podana, nadawca zostanie określony na podstawie nagłówka,
jeżeli będzie to możliwe. Ta informacja zostanie umieszczona w
środowisku, by była dostępna dla każdego interpretera
uruchamianego przez metamail.
-h Ta opcja informuje metamail, że jest on używany do drukowania
wiadomości. W szczególności, oznacza ona, że wykonane ma zostać
pole "print" zamiast "command" z pliku mailcap. (Jeżeli pole
"print" jest puste, ta opcja z pliku mailcap zostanie
zignorowana i wznowione zostanie poszukiwanie w tym pliku
kolejnej linii pasującej do typu wiadomości i posiadającej
niepuste pole "print"). Opcja -h automatycznie implikuje użycie
opcji -d.
-m <program pocztowy>
Ta opcja określa nazwę programu wywołującego metamail.
Informacja ta zostanie umieszczona w środowisku, aby była
dostępna dla interpreterów wywoływanych przez metamail.
-p Ta opcja określa, że w razie takiej konieczności, wynik
działania programu zostanie pokazany strona po stronie.
Standardowo zostanie to uzyskane przez wywołanie programu more,
ale zmienna środowiskowa METAMAIL_PAGER może określać inny
program używany do tego celu. Zauważ, że opcja -p jest
preferowaną formą takiego sposobu wypisywania danych
wyjściowych w stosunku do bezpośredniego przekierowywania
wyjścia programu metamail przez program stronicujący, ponieważ
niektóre interpretery używane przez metamail mogą być
interaktywne. Metamail jest w stanie określić, czy należy
używać programu stronicującego określonego w pliku mailcap. Ta
opcja nie może zostać użyta razem z opcją -B.
-P Ta opcja działa tak, jak -p z wyjątkiem tego, że powoduje, iż
metamail wyświetla napis "Press RETURN to go on" (Naciśnij
RETURN, by kontynuować) czekając na naciśnięcie tego klawisza
po skończeniu wyświetlania wiadomości. Ta opcja jest
przeznaczona do używania w sytuacji, gdy metamail rekurencyjnie
wywołuje siebie w nowym oknie terminala stworzonym wyłącznie w
tym celu. Tej opcji nie można używać razem z -B.
-q Ta opcja powstrzymuje metamail od wyświetlania komunikatów.
Standardowo metamail przed uruchomieniem interpretera wypisuje
na standardowym wyjściu kilka istotnych fragmentów nagłówków
wiadomości (co można konfigurować zmiennymi środowiskowymi
KEYHEADS i KEYIGNHEADS) wraz z innymi komunikatami.
-r Ta opcja informuje metamail, że uruchomienie przez roota jest
dozwolone. Standardowo metamail odmawia pracy, jeżeli
prawdziwym lub efektywnym identyfikatorem użytkownika jest
root. Ten sam efekt można osiągnąć używając zmiennej
środowiskowej MM_RUNASROOT.
-R Ta opcja powoduje uruchomienie programu /usr/ucb/reset w celu
zresetowania stanu terminala przed jego używaniem.
-s <temat>
Ta opcja określa temat (subject) wiadomości. Standardowo ta
informacja pobierana jest z nagłówka. Temat wiadomości
umieszczany jest w środowisku, by był dostępny dla wszystkich
interpreterów uruchamianych przez metamail.
-w Ta opcja informuje metamail, że zamiast określania sposobu
wyświetlania danych poprzez plik mailcap, wszystkie części
wiadomości powinny zostać zdekodowane i zapisane w pliku w
swoim zwykłym formacie. Zależnie od okoliczności wywołania,
metamail może odgadnąć nazwę pliku z nagłówka wiadomości,
pytając użytkownika lub generując plik o tymczasowej, unikalnej
nazwie.
-x Ta opcja informuje metamail, że nie jest on uruchomiony na
terminalu, niezależnie od wyników wywołania isatty(). Użycie
tej opcji jest konieczne, gdy metamail działa na
pseudoterminalu, a isatty(3) zwraca wartość TRUE, lecz w
rzeczywistości nie istnieje terminal, za pośrednictwem którego
można się komunikować z użytkownikiem. Ten sam efekt można
osiągnąć przy pomocy zmiennej środowiskowej MM_NOTTTY.
-y Ta opcja informuje metamail, że należy spróbować "wyciągnąć"
wiadomość w formacie MIME z ciała całej wiadomości. Taki sposób
działania jest użyteczny, gdy system dostarczania poczty
odrzucił tę wiadomość nie wiedząc, jak sformatować odrzuconą
część zgodnie ze standardem MIME. (Dla wygody tych, którzy nie
mogą kontrolować sposobu wywoływania programu metamail przez
program odczytujący pocztę, działanie tej opcji może być
również osiągnięte za pomocą zmiennej środowiskowej
MM_YANKMODE). Jeżeli używasz tej opcji dla wiadomości, które
NAPRAWDĘ są w formacie MIME, lub tych, które nie zawierają w
sobie części w tym formacie, rezultaty mogą być bardzo dziwne.
Nie stanie się nic strasznego, ale też wiele nie zobaczysz.
-z Ta opcja informuje metamail, by usunąć swój plik wejściowy po
skończeniu. Opcja -z wymaga, by argumentem programu metamail
była nazwa pliku, tzn. nie dane nie są czytanie ze
standardowego wejścia.
-T Ta opcja w zamyśle ma być rekurencyjnie używana przez program
metamail, by wyłączyć efekt działania zmiennej środowiskowej
MM_TRANSPARENT. Powinna być używana wyłącznie w wypadku, gdy
metamail uruchamia swoją kolejną kopię w oknie terminala.
Nazwy plików w linii poleceń
Każdy argument nie zaczynający się znakiem "-" jest traktowany
jak nazwa pliku z którego, zamiast standardowego wejścia,
powinny być pobierane dane.
NIEROZPONANY RODZAJ WIADOMOŚCI
Od czasu do czasu metamail wyświetli komunikat typu
**** Unrecognized mail type: 'smell-o-vision'. Writing to file
/tmp/metamail.1234 ****
Oznacza to, że usiłujesz obejrzeć wiadomość w formacie "smell-o-
vision", lecz metamail na twojej maszynie (sieci) nie został jeszcze
odpowiednio skonfigurowany do wyświetlania tego rodzaju wiadomości. W
najbardziej ogólnym przypadku taka konfiguracja opiera się na
mechanizmie pliku mailcap, co zostało opisane w kolejnej sekcji.
Jeżeli metamail trafi na wiadomość w nieznanym sobie formacie, usuwa z
danych nagłówek oraz informacje o rodzaju kodowania, a następnie
zapisuje dane w pliku tymczasowym. (Jeżeli działająca kopia programu
metamail jest interaktywna, będziesz miał większy wybór - zapisanie do
pliku tymczasowego, przeglądanie jako tekst lub zignorowanie tej
wiadomości). Do użytkownika należy usunięcie takich plików.
PLIK (PLIKI) MAILCAP
Nadrzędnym celem programu metamail jest ułatwienie programom pocztowym
centralnego dostępu do informacji multimedialnych. Jeżeli wszystkie
programy pocztowe wywołują jeden program do interpretacji nietekstowych
wiadomości, tylko ten jeden program musi wiedzieć, jak się z nimi
obchodzić.
Pliki mailcap bardzo ułatwiają przystosowanie programu metamail do tej
roli. Przeznaczeniem tym plików jest informowanie programu metamail,
jakie programy należy uruchamiać w celu wyświetlania wiadomości w
rozmaitych formatach. W ten sposób łatwo można umożliwić wszystkim
programom pocztowym wyświetlanie nowego typu danych przez zwykłe
dopisanie linii do pliku mailcap.
Metamail szuka plików mailcap w ścieżce poszukiwań. W przeciwieństwie
do standardowego zachowania się programów podczas przeszukiwania
ścieżki, w miarę potrzeby metamail będzie przeszukiwał wszystkie pliki
mailcap, które znajdzie w ścieżce do czasu, gdy skończą się pliki
mailcap, lub znaleziona zostanie odpowiednia linia, z informacją, jak
wyświetlić dany typ wiadomości. Po znalezieniu odpowiedniej linii
uruchomiony zostanie odpowiedni program w niej wyspecyfikowany.
Domyślna ścieżka poszukiwań ma następującą postać:
$HOME/.mailcap:/usr/local/etc/mailcap:/usr/etc/mailcap:/etc/mailcap:
/etc/mail/mailcap:/usr/public/lib/mailcap
Może być ona zmieniona poprzez ustawienie zmienną systemową MAILCAPS.
Uwaga: Podczas poszukiwań na ścieżce metamail nie interpretuje
zmiennych środowiskowych typu $HOME lub symboli w rodzaju "~".
Format plików mailcap jest opisany na stronie mailcap(4).
NIETEKSTOWE POLA NAGŁÓWKÓW
Metamail posiada wbudowaną podstawową obsługę nietekstowych danych w
nagłówkach wiadomości. Oznacza to, że takie dane zostaną rozpoznane,
zdekodowane i wysłane na terminal. To zachowanie może być bardziej lub
mniej sensowne, zależnie od systemu kodowania znaków określonego w
nagłówku oraz możliwości terminala, rzadko jednak efekt będzie gorszy
od pokazywania danych w zakodowanej postaci.
ŚRODOWISKO
METAMAIL_TMPDIR
Jeżeli ta zmienna jest ustawiona, określa ona nazwę katalogu
tymczasowego (normalnie jest to "/tmp"). W tym katalogu
metamail oraz programy towarzyszące tworzą w systemie UNIX
pliki tymczasowe.
MM_NOASK
Jeżeli MM_NOASK ma wartość 1, metamail nigdy nie będzie pytał o
pozwolenie na uruchomienie interpretera danego rodzaju
wiadomości. W innym wypadku, zmienna MM_NOASK może zawierać
rozdzieloną przecinkami listę nazw typów (bez białych spacji),
dla wyświetlenia których nie należy pytać o zgodę. Na przykład,
nadanie tej zmiennej wartości "magicmail,audio" spowoduje, że
użytkownik nie bęszie pytany o zgodę na uruchomienie
interpreterów wiadomości w formacie magicmail i audio, lecz
wciąż będzie pytany przed wyświetlaniem pozostałych rodzajów
wiadomości. (Jeżeli w linii poleceń podana zostanie opcja -d,
zmienna MM_NOASK będzie miała wartość 1 dla wszystkich procesów
potomnych, pozwalając opcji -d działać rekurencyjnie).
KEYHEADS
Zmienna KEYHEADS może być rozdzieloną przecinkami listą
nagłówków, które jako jedyne będą wyświetlane przez metamail.
Domyślnie metamail zachowuje się tak, jakby zmienna KEYHEADS
miała wartość
Date:From:Subject:To:CC:Content-Description
Jeżeli zmienna KEYHEADS jest pustym ciągiem, żaden element
nagłówka nie jest wyświetlany. Jeżeli jej wartością jest
gwiazdka ("*"), wyświetlane są wszystkie pola nagłówka.
KEYINGHEADS
Zmienna KEYINGHEADS może być rozdzieloną dwukropkami listą pól
nagłówka, których to pól metamail nie będzie wyświetlał.
Wartość tej zmiennej jest brana pod uwagę tylko wtedy, gdy
zmienna KEYHEADS nie jest ustawiona.
Jeżeli zmienna KEYIGNHEADS jest pustym ciągiem, wszystkie pola
nagłówka są wyświetlane, jeżeli jej wartością jest gwiazdka
("*"), żadne pole nagłówka nie będzie wyświetlane.
MM_NOTTTY
Jeżeli zmienna MM_NOTTTY ma niezerową wartość, metamail będzie
zakładał, że nie działa w oknie terminala. MM_NOTTTY implikuje
nadanie zmiennej MM_NOASK wartości 1. Jeżeli podana jest opcja
-z, MM_NOTTTY jest ustawiana dla procesów potomnych,
umożliwiając opcji -z rekurencyjne działanie.
MAILCAPS
Ta zmienna może być użyta, by zmienić domyślną ścieżkę
poszukiwania plików mailcap.
METAMAIL_PAGER
Jeżeli ta zmienna jest ustawiona, definiuje ona nowy program
stronicujący zamiast domyślnego "more". Zauważ, że nie jest
używana zwykła zmienna PAGER, ponieważ wiele programów
stronicujących (zwłaszcza "less"), interferuje z działaniem
programów pocztowych opierających się na pliku termcap.
NOMETAMAIL
Ta zmienna nie jest wprawdzie używana przez metamail, ale używa
jej wiele programów pocztowych kompatybilnych z programem
metamail. Jeżeli zmienna NOMETAMAIL ma jakąkolwiek wartość,
większość programów pocztowych nie będzie uruchamiała programu
metamail, co efektywnie uniemożliwia jakąkolwiek multimedialną
funkcjonalność takich programów.
MM_DEBUG
Jeżeli zmienna MM_DEBUG ma jakąkolwiek wartość, metamail będzie
produkował nieco więcej informacji na temat swojej aktywości.
MM_QUIET
Jeżeli ta zmienna ma wartość "1", metamail będzie produkował
jeszcze mniej informacji, niż zazwyczaj. W szczególności,
wstrzyma komunikaty "Executing...", chyba że ustawiona jest
zmienna MM_DEBUG.
W innym razie, ta zmienna może być rozdzieloną przecinkami
listą krótkich poleceń, wtedy komunikat "Executing..." będzie
wstrzymany dla tych właśnie poleceń.
Domyślną wartością zmiennej MM_QUIET jest "cat", co oznacza, że
komunikat "Executing..." jest wypisywany dla wszystkich poleceń
z wyjątkiem "cat". W ten sposób obsługa wiadomości tekstowych
jest naturalna, lecz nie poświęca się tym samym możliwości
informowania użytkownika o tym, co się dzieje w bardziej
skomplikowanych sytuacjach.
MM_YANKMODE
Nadanie tej zmiennej niezerowej wartości ma to samo znaczenie,
co uruchomienie programu metamail z opcją -y. Przeczytaj
ostrzeżenia przy opisie tej opcji, zanim zaczniesz jej używać.
Jedyną sytuacją, w jakiej chciałbyś używać tej zmiennej, to
potrzeba obejrzenia wiadomości w formacie MIME, której nie
potrafi wyświetlić twój program pocztowy. W takim wypadku
powinieneś obejrzeć tę wiadomość, wyjść z programu pocztowego i
usunąć zmienną MM_YANKMODE.
MM_TRANSPARENT
Jeżeli ta zmienna ma niezerową wartość, metamail wyśle całą
wiadomość na standardowe wyjście, a następnie otworzy nowe okno
terminala, w którym wyświetli coś nieco bardziej inteligentnie.
Ta opcja służy do wsparcia pewnych nieprzemyślanych programów
pocztowych, takich, jak mailtool, których działanie zależy od
tego, co na standardowym wyjściu wypisze standardowe w UNIXie
polecenie "mail", tzn. wiadomość w takiej postaci, w jakiej
znajduje się ona w skrzynce pocztowej.
MM_CHARSET
Jeżeli ta zmienna jest ustawiona, metamail nie będzie wypisywał
komunikatów na temat zestawu znaków zadeklarowanego w nagłówku,
jeżeli pokrywa się on z zestawem opisanym przez tę zmienną. Na
przykład, jeżeli MM_CHARSET ma wartość "iso-8859-8", metamail
wstrzyma ostrzeżenia dla nagłówków kodowanych w tym
standardzie.
DISPLAY Zmienna używana do tworzenia okna terminala w systemie okien
X11.
WINDOW_PARENT
Używana do tworzenia okna terminala w systemie okien SunTools.
WMHOST Używana do tworzenia okna terminala w starym systemie okien
Andrew WM.
ŚRODOWISKO INTERPRETERÓW
Gdy metamail wywołuje interpreter określony w pliku mailcap, ustawia
kilka zmiennych środowiskowych, które w miarę potrzeb mogą być przez
niego używane.
MM_HEADERS
Ta zmienna ma wartość pełnego zestawu pól nagłówka zgodnego z
RFC822, jeżeli jakiekolwiek z nich istnieją.
MM_MAILER
W tej zmiennej znajduje się nazwa programu pocztowego, który
wywołał metamail, gdy użyta jest opcja -m.
MM_CONTENTTYPE
Ta zmienna zawiera typ zawartości w tej samej postaci, w jakiej
jest określony przez pole nagłówka Content-type lub w jakiej
został przekazany opcją -c. Jeżeli typ zawartości ma podtyp,
jest on również umieszczony w zmiennej MM_CONTENTTYPE, np.
"multipart/mixed; boundary=foobar".
MM_SUMMARY
W tej zmiennej znajduje się "tytuł" wiadomości, zazwyczaj
składający się z nadawcy i tematu wiadomości.
MM_USEPAGER
Ta zmienna ma niezerową wartość jeżeli należy użyć programu
stronicującego (np. użyto opcji -p). Jeżeli użyto opcji -p,
zmienna MM_USEPAGER jest ustawiana dla procesów potomnych,
pozwalając opcji -p działać rekurencyjnie. Ta opcja nie może
być użyta razem z -B.
TERMINAL_CMD
W tej zmiennej może znajdować się polecenie używane do
uruchamiana nowego okna terminala, jeżeli jest to potrzebne.
Nazwa programu, który ma działać w tym oknie jest DOKLEJANA do
tego polecenia. Domyślnie, zmienna ta ma wartość "xterm -e",
jeżeli istnieje zmienna DISPLAY, lub "shelltool", jeżeli
istnieje zmienna WINDOW_PARENT. Użytkownicy systemu OpenWindows
Suna mogą nadać tej zmiennej wartość "shelltool", jeżeli wolą
shelltool od xterma.
MM_RUNASROOT
Jeżeli ta zmienna ma niezerową wartość, pozwoli to programowi
metamail działać po uruchomieniu przez roota. To samo działanie
ma opcja -r.
PLIKI
$HOME/.mailcap:/etc/mailcap:/usr/etc/mailcap:/usr/local/etc/mailcap -
domyślna ścieżka poszukiwania plików mailcap.
ZOBACZ TAKŻE
audiocompose(1), audiosend(1), ezview(1), getfilename(1), mailto-
hebrew(1), mailto(1), metasend(1), mmencode(1), richtext(1),
showaudio(1), showexternal(1), shownonascii(1), showpartial(1),
showpicture(1), mailcap(4)
PROBLEMY
W wieloczęściowych/alternatywnych wiadomościach lub ich częściach,
pewne pola nagłówka, które powinny być wyświetlane, mogą nie zostać
wyświetlone. Ta sytuacja rzadko stanowi problem. Również, wszystkie
części wiadomości typu "multipart" lub "message" w wieloczęściowych
wiadomościach są traktowane tak, jakby były w znanym formacie, nawet
gdy nie są. Czy jest to problem, okaże się na podstawie doświadczenia.
Pole "textualnewlines" w pliku mailcap ma wpływ na globalną tablicę
wyjątków. Oznacza to, że jeżeli więcej niż jeden opis w pliku mailcap
dla danego typu wiadomości (content-type) ma ten sam opis
"textualnewlines", może zostać użyta niewłaściwa wartość. Nie jestem w
stanie wyobrazić sobie sytuacji, w której stanowiłoby to problem,
ponieważ nie zdarza się, aby jeden rodzaj zawartości wymagał
traktowania nowych linii na dwa różne sposoby, niezależnie od swojego
środowiska.
Pola "%n" oraz "%F" w pliku mailcap nie działają w klauzulach "test",
ponieważ metamail nie przegląda dalszych części wiadomości w
dostateczym stopniu, by prawidłowo obsługiwać te pola.
COPYRIGHT (pozostawiony w postaci oryginalnej)
Copyright (c) 1991 Bell Communications Research, Inc. (Bellcore)
Permission to use, copy, modify, and distribute this material for any
purpose and without fee is hereby granted, provided that the above
copyright notice and this permission notice appear in all copies, and
that the name of Bellcore not be used in advertising or publicity
pertaining to this material without the specific, prior written
permission of an authorized representative of Bellcore. BELLCORE MAKES
NO REPRESENTATIONS ABOUT THE ACCURACY OR SUITABILITY OF THIS MATERIAL
FOR ANY PURPOSE. IT IS PROVIDED "AS IS", WITHOUT ANY EXPRESS OR
IMPLIED WARRANTIES.
AUTOR
Nathaniel S. Borenstein