Provided by: vim-common_7.2.245-2ubuntu2_i386 bug

NAME

       vim - Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty

SYNOPSIS

       vim [opcje] [plik ..]
       vim [opcje] -
       vim [opcje] -t znacznik
       vim [opcje] -q [plik błędu]

       ex
       view
       gvim gview evim eview
       rvim rview rgvim rgview

OPIS

       Vim jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może być używany do edycji
       wszelkiego rodzaju plików tekstowych.  Użyteczny zwłaszcza przy  edycji
       programów.

       Posiada  wiele  usprawnień  w  porównaniu z Vi: wielo poziomowe cofanie
       zmian, wiele okien  i  buforów,  podświetlanie  składni,  edycja  linii
       poleceń,  uzupełnianie  nazw  plików, pomoc on-line, wizualna selekcja,
       itd.  Zobacz ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnić pomiędzy Vimem
       i Vi.

       W  czasie  korzystania  z  Vima  można uzyskać obszerną pomoc z systemu
       pomocy on-line dzięki poleceniu ":help".  Zobacz rozdział POMOC ON-LINE
       poniżej.

       Najczęściej   Vim   jest   uruchamiany  do  edycji  pojedynczego  pliku
       poleceniem

            vim plik

       Bardziej ogólnie Vim jest uruchamiany poprzez:

            vim [opcje] [lista plików]

       Jeśli brak listy plików edytor rozpocznie z  pustym  buforem.  W  innym
       wypadku  istnieje dokładnie jedna z czterech możliwości by wybrać jeden
       lub więcej plików do edycji.

       plik ..     Lista nazw plików.  Pierwsza nazwa będzie  nazwą  bieżącego
                   pliku,  który  zostanie wczytany do bufora. Kursor zostanie
                   umieszczony w pierwszym wierszu. Do kolejnych plików  można
                   przejść dzięki poleceniu ":next". By otworzyć plik, którego
                   nazwa  zaczyna  się  od  myślnika   należy   listę   plików
                   poprzedzić "--".

       -           Plik  do  edycji  jest  wczytany  ze standardowego wejścia.
                   Polecenia są odczytywane ze standardowego  wyjścia  błędów,
                   którym powinien być terminal (tty).

       -t {znacznik}
                   Plik  do  edycji  i  początkowa  pozycja  kursora zależy od
                   "znacznika", rodzaju etykiety goto.  {znacznika} szuka  się
                   w  pliku  tags,  związany  z  nim  plik  staje  się plikiem
                   bieżącym i wykonuje  się  powiązane  polecenie.   Zazwyczaj
                   używa się tego sposobu dla programów w C, w których wypadku
                   {znacznik} powinien być  nazwą  funkcji.   W  efekcie  plik
                   zawierający  określoną funkcję staje się plikiem bieżącym a
                   kursor jest umieszczony na początku funkcji.  Zobacz ":help
                   tag-commands".

       -q [plik_błędów]
                   Zacznij  w  trybie  quickFix.   Plik  [plik_błędów] zostaje
                   zinterpretowany i pokaże się  pierwszy  błąd.   Jeśli  brak
                   opcji  [plik_błędów]  nazwa  pliku zostanie pobrana z opcji
                   'errorfile' (domyślnie "AztecC.Err" dla Amigi, "errros.err"
                   dla innych systemów.  Do kolejnych błędów można przeskoczyć
                   dzięki poleceniu ":cn".  Zobacz ":help quickfix".

       W zależności od wywołania Vim zachowuje się inaczej (program  może  być
       cały czas tym samym plikiem).

       vim       "Normalny" sposób, wszystko jest domyślne.

       ex        Zacznij  w trybie Ex.  Przejdź do trybu Normalnego poleceniem
                 ":vi".  Można także uruchomić poprzez argument "-e".

       view      Zacznij w trybie tylko do  odczytu.  W  ten  sposób  będziesz
                 chroniony  przed  zapisywaniem  pliku.  Można także uruchomić
                 poprzez argument "-R".

       gvim gview
                 Wersja GUI.  Uruchamia  nowe  okno.   Można  także  uruchomić
                 poprzez argument "-g".

       evim eview
                 Wersja  GUI  w  łatwym  trybie.   Uruchamia nowe okno.  Można
                 także uruchomić poprzez argument "-y".

       rvim rview rgvim rgview
                 Podobnie jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie będzie  można
                 uruchomić  poleceń  powłoki  lub  zawiesić Vima.  Można także
                 uruchomić poprzez argument "-Z".

OPCJE

       Opcje można podać w dowolnej kolejności, przed lub po  nazwach  plików.
       Opcje bez argumentów można łączyć po pojedynczym myślniku.

       +[num]      W  pierwszym  pliku  kursor  zostanie umieszczony w wierszu
                   "num".  Jeśli brak  "num"  kursor  zostanie  umieszczony  w
                   ostatnim wierszu.

       +/{wzór}    W  pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na pierwszym
                   wystąpieniu  {wzór}.   Zobacz  ":help  search-pattern"   by
                   dowiedzieć się jakie są możliwości wzorów wyszukiwania.

       +{polecenie}

       -c {polecenie}
                   {polecenie}   zostanie  wykonane  po  tym  jak  wczyta  się
                   pierwszy  plik.   {polecenie}  jest   interpretowane   jako
                   polecenie  Ex.   Jeśli  {poleceni} zawiera białe znaki musi
                   być umieszczone w podwójnych  cudzysłowach  (zależy  to  od
                   używanej powłoki).  Przykład: Vim "+set si" main.c
                   Uwaga: Można użyć do 10 poleceń "+" lub "-c".

       -S {plik}   {plik}  zostanie  zinterpretowany  po  wczytaniu pierwszego
                   pliku.  Jest równoważne -c  "source  {plik}".   {plik}  nie
                   może  zaczynać  się  '-'.  Jeśli nie podano {plik} zostanie
                   użyty "Session.vim"  (działa  tylko  wtedy  jeśli  -S  jest
                   ostatnim argumentem).

       --cmd {polecenie}
                   Podobne  do  "-c",  ale polecenie jest wykonywane tuż przed
                   interpretacją jakiegokolwiek pliku vimrc.  Można użyć do 10
                   takich poleceń, niezależni od poleceń od "-c"

       -A          Jeśli  Vim  został  skompilowany  ze  wsparciem dla języków
                   arabskich  (edycja  od  prawej  do  lewej  i  arabska  mapa
                   klawiatury)  ta opcja uruchamia Vima w trybie arabskim, np.
                   ustawia się opcja 'arabic'.  W  innym  wypadku  pojawi  się
                   komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -b          Tryb  binarny.   Ustawi  się  kilka  opcji, które umożliwią
                   edycję plików binarnych lub wykonywalnych.

       -C          Kompatybilny. Ustawia opcję 'compatible'.  W ten sposób Vim
                   będzie  zachowywał  się  jak  Vi, nawet jeśli istnieje plik
                   .vimrc.

       -d          Uruchom w trybie diff.  Powinno  być  dwa  lub  trzy  nazwy
                   plików  jako  argumenty.   Vim otworzy wszystkie te pliki i
                   pokaże różnice między nimi.  Działa jak vimdiff(1).

       -d {urządzenie}
                   Otwórz {urządzenie} by  używać  jako  terminal.   Tylko  na
                   Amidze.  Przykład: "-d con:20/30/600/150".

       -D          Debugowanie.   Przejdź   do   trybu  debugowanie  wykonując
                   pierwsze polecenie ze skryptu.

       -e          Uruchom Vima w trybie Ex, działa tak  samo  jakby  wywołano
                   program jako "ex".

       -E          Uruchom  Vima w ulepszonym trybie Ex, działa tak samo jakby
                   wywołano program jako "exim".

       -f          Pierszy plan. Dla wersji GUI.  Vim nie nie oddzieli się  od
                   powłoki w jakiej został uruchomiony. Na Amidze Vim nie jest
                   uruchomiony ponownie by otworzyć nowe okno.  Opcja  powinna
                   być użyta kiedy Vim jest wywoływany przez program, który ma
                   zaczekać na koniec sesji (np.  mail).  Na Amidze  polecenia
                   ":sh" i ":!" nie będą działać.

       --nofork    Pierwszy  plan.  Dla  wersji  GUI.  Vim nie oddzieli się od
                   powłoki w jakiej został uruchomiony.

       -F          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji
                   tekstów od prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi, ta
                   opcja uruchomi Vima w trybie Farsi, np. zostawią  ustawione
                   opcje  'fkmap'  i  'rightleft'.  W innym wypadku pojawi się
                   komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -g          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja
                   uruchomi GUI.  W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
                   Vim zakończy działanie.

       -h          Wyświetli  krótką  pomoc  o  argumentach  linii  poleceń  i
                   opcjach. Potem Vim zakończy działanie.

       -H          Jeśli  Vim  został  skompilowany ze wsparciem RIGHTLEFT dla
                   edycji od prawej do lewej oraz ma mapowanie klawiatury  dla
                   hebrajskiego,  ta  opcja uruchomi Vima w trybie hebrajskim,
                   np. ustawi opcje 'hkmap' i 'rightleft'.   W  innym  wypadku
                   pojawi się komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -i {viminfo}
                   Kiedy Vim używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego pliku
                   użyć zamiast domyślnego  "~/.viminfo".   Można  też  ominąć
                   użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE".

       -L          To samo co -r.

       -l          Tryb Lisp.  Ustawia opcje 'lisp' i 'showmatch'.

       -m          Zmiana  pliku  jest  niemożliwa.  Przestawia opcję 'write'.
                   Można cały czas zmienić  zawartość  bufora,  ale  zapisanie
                   pliku nie jest możliwa.

       -M          Opcje  'modifiable'  i  'write' zostaną wyłączone, tak więc
                   zmiany w pliku oraz ich zapisanie  nie  są  możliwe.  Można
                   wartość tych opcji zmienić.

       -N          Tryb niekompatibylny. Przestawia opcję 'compatible'. Dzięki
                   temu Vim będzie zachowywał się odrobinę lepiej,  ale  mniej
                   zgodznie z Vi nawet jeśli nie istnieje plik .vimrc.

       -n          Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie
                   będzie możliwe.  Wygodne jeśli instnieje potrzeba edycji na
                   bardzo  wolnym  medium  (np.   dyskietce).  Ten  cel  można
                   osiągnąć także przez  ":set  uc=0".  Można  odwrócić  przez
                   ":set uc=200".

       -nb         Uruchom   jako   serwer   edytora   dla   NetBeans.  Zobacz
                   dokumentację by dowiedzieć się więcej.

       -o[N]       Otwórz N okien w stosie.  Kiedy brak N, otwórz  jedno  okno
                   dla każdego pliku.

       -O[N]       Otwórz  N  okien  obok  siebie.  Kiedy brak N, otwórz jedno
                   okno dla każdego pliku.

       -p[N]       Otwórz N kart.   Kiedy  brak  N,  otwórz  jedną  kartę  dla
                   każdego pliku.

       -R          Tryb   tylko   do   odczytu.    Zostanie   ustawiona  opcja
                   'readonly'.  Cały czas można  zmieniać  bufor,  ale  będzie
                   istniała   blokada  przed  przypadkowym  zapisaniem  pliku.
                   Jeśli chcesz zapisać plik dodaj wykrzyknik do polecenia Ex,
                   np.  ":w!".   Opcja -R implikuje opcję -n (zobacz poniżej).
                   Opcja 'readonly' może  zostać  przestawiona  poprzez  ":set
                   noro".  Zobacz ":help 'readonly'".

       -r          Wypisz listę plików wymiany razem z informacjami o nich.

       -r {plik}   Tryb    odzyskiwania   danych.    Plik   wymiany   zostanie
                   wykorzystany do  odzyskania  gwałtownie  przerwanej  sesji.
                   Plik wymiany to plik z taką samą nazwą co plik oryginalny z
                   dodanym ".swp".  Zobacz ":help recovery".

       -s          Tryb cichy. Rozpoczęty tylko kiedy  uruchomiony  jako  "Ex"
                   lub opcja "-e" została podana przed opcją "-s".

       -s {skrypt} Zostanie  wczytany  plik  {skrypt}.   Znaki w pliku zostaną
                   zinterpretowane  jakby  były  wpisywane.   To  samo   można
                   osiągnąć  poprzez  polecenie  ":source!  {skrypt}".   Jeśli
                   osiągnięto koniec pliku zanim edytor  zakończył  działanie,
                   dalsze znaki odczytywane są z klawiatury.

       -T {terminal}
                   Przekazuje   Vimowi   nazwę   terminalu   jakiego  używasz.
                   Wymagane  tylko  wtedy  jeśli  nie  działa   automatycznie.
                   Powinien   być  to  terminal  znany  Vimowi  (builtin)  lub
                   zdefiniowany w plikach termcap lub terminfo.

       -u {vimrc}  Użyj  poleceń  z  pliku  {vimrc}  w  czasie   uruchamiania.
                   Wszystkie   inne   możliwe   pliki   uruchamiania   zostaną
                   pominięte.  Używaj do edytowania plików specjalnych.  Można
                   pominąć  także wszystkie możliwe pliki uruchamiania poprzez
                   podanie nazwy "NONE".   Zobacz  ":help  initialization"  by
                   poznać więcej szczegółów.

       -U {gvimrc} Użyj  poleceń  z  pliku {gvimrc} w czasie uruchamiania GUI.
                   Wszystkie  inne  możliwe  pliki  uruchamiania  GUI  zostaną
                   pominięte.   Można  pominąć  także  wszystkie możliwe pliki
                   uruchamiania GUI  poprzez  podanie  nazwy  "NONE".   Zobacz
                   ":help gui-init" by poznać więcej szczegółów.

       -V[N]       Tryb  gadatliwy.  Wypisz  wiadomości  o  tym  jaki pliki są
                   wczytywane i o informacjach  pobieranych  i  dodawanych  do
                   pliku   viminfo.   Opcjonalny  argument  N  jest  wartością
                   'verbose'. Domyślnie 10.

       -v          Uruchom Vima w trybie Vi, tak  jakby  program  był  nazwany
                   "vi".  Ma  znaczenie tylko wtedy jeśli program nazwany jest
                   "ex".

       -w {plik}   Wszystkie wciśnięcia klawiszy, aż do zakończenia  działania
                   programu,  są  zapisywane  w {plik} .  Użyteczne jeśli chce
                   się stworzyć skrypt do użycia z "vim  -s"  lub  ":source!".
                   Jeśli {plik} istnieje, znaki są dopisywane.

       -W {plik}   Podobnie do -w, ale istniejący plik jest nadpisywany.

       -x          Użyj  szyfrowania  podczas  zapisywania  plików. Zostaniesz
                   poproszony o podanie klucza.

       -X          Nie  łącz  z  serwerem  X.  Skraca  czas   uruchamiania   w
                   terminalu,    ale   tytuł   okna   i   schowek   nie   będą
                   wykorzystywane.

       -y          Uruchom Vima w łatwym  trybie,  tak  jakby  program  został
                   wywołany  "evim"  lub  "eview".   Vim będzie zachowywał się
                   bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz.

       -Z          Tryb  ograniczony.  Zachowuje  się  jakby  nazwa   programu
                   zaczynała się od "r".

       --          Oznacza   koniec   opcji.   Argumenty  po  tej  opcji  będą
                   traktowane  jak  nazwy  plików.  Używa  się  do  otwierania
                   plików, których nazwy zaczynają się od '-'.

       --echo-wid  Wyłącznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjście.

       --help      Wyświetl informację o pomocy i zakończy, to samo co"-h".

       --literal   Potraktuj   nazwy   plików   dosłownie   i   nie  rozwiązuj
                   kwantyfikatorów. Nie ma znaczenia na Uniksach gdzie powłoka
                   rozwiązuje kwantyfikatorów

       --noplugin  Pomiń ładowanie wtyczek. Implikowane przy -u NONE.

       --remote    Połącz   się   z  serwerem  Vima  i  edytuj  w  nim  resztę
                   argumentów. Jeśli nie znaleziono serwera zostanie zgłoszony
                   błąd a pliki będą otwarte w bieżącym Vimie.

       --remote-expr {wyrażenie}
                   Połącz  z serwerem Vima, rozwiąż w nim {wyrażenie} i wypisz
                   rozwiązanie na standardowe wyjście.

       --remote-send {klawisze}
                   Połącz z serwerem Vima i wyślij do niego {klawisze}.

       --remote-silent
                   Tak  samo  jak  -remote,  ale  bez  ostrzeżenia  kiedy  nie
                   znaleziono serwera.

       --remote-wait
                   Tak samo jak -remote, ale Vim nie zakończy dopóki pliki nie
                   zostaną otwarte.

       --remote-wait-silent
                   Tak samo jak --remote-wait, ale bez ostrzeżenie  kiedy  nie
                   znaleziono serwera.

       --serverlist
                   Wypisz  nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można znaleźć.

       --servername {nazwa}
                   Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla bieżącego
                   Vima  o ile nie połączone z argumentem --remote, wtedy jest
                   to nazwa serwera do połączenia.

       --socketid {id}
                   Wyłącznie GTK GUI: Użyj  mechanizmu  GtkPlug  by  uruchomić
                   gvima w innym oknie.

       --version   Wypisz informację o wersji i zakończ.

POMOC ON-LINE

       By rozpocząć wpisz ":help" w Vimie Wpisz ":help temat" by uzyskać pomoc
       na określony temat.  Przykład: ":help ZZ" by  uzyskać  pomoc  na  temat
       polecenia  "ZZ".   Użyj  <Tab>  i  CTRL-D  aby uzupełnić tematy (":help
       cmdline-completion"). W plikach pomocy istnieją  znaczniki  by  ułatwić
       skakanie  z  jednego  miejsca do innego (rodzaj linków hipertekstowych,
       zobacz ":help").  Można w ten sposób zobaczyć  całą  dokumentację,  np.
       ":help syntax.txt".

PLIKI

       /usr/share/vim/vim72/doc/*.txt
                      Dokumentacja Vima Użyj ":help doc-file-list" aby uzyskać
                      pełną listę.

       /usr/share/vim/vim72/syntax/syntax.vim
                      Globalne uruchamianie podświetlania składni.

       /usr/share/vim/vim72/syntax/*.vim
                      Pliki składni dla różnych języków.

       /usr/share/vim/vimrc
                      Globalny plik uruchamiania Vima

       ~/.vimrc       Osobiste parametry uruchamiania Vima

       /usr/share/vim/gvimrc
                      Globalne uruchamianie gvima.

       ~/.gvimrc      Osobiste parametry uruchamiania gvima.

       /usr/share/vim/vim72/optwin.vim
                      Skrypt używany w poleceniu ":options", dobry  sposób  do
                      przeglądania i ustawiania opcji.

       /usr/share/vim/vim72/menu.vim
                      Globalne uruchamianie menu gvima.

       /usr/share/vim/vim72/bugreport.vim
                      Skrypt  służący  do tworzenia raportów o błędach. Zobacz
                      ":help bugs".

       /usr/share/vim/vim72/filetype.vim
                      Skrypt do  wykrywania  typu  pliku  według  jego  nazwy.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim72/scripts.vim
                      Skrypt  do wykrywania typu pliku według jego zawartości.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim72/print/*.ps
                      Pliku używane do drukowania PostScriptu.

       Najświeższe wiadomości na stronie Vima:
       <URL:http://www.vim.org/>

ZOBACZ TAKŻE

       vimtutor(1)

AUTOR

       Vim został napisany przez Brama Moolenaara z dużą pomocą  innych  osób.
       Zobacz ":help credits" w Vimie.
       Vim bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony Andrews
       i G.R. (Fred) Walter.  Mało już zostało z oryginalnego kodu.

BŁĘDY

       Prawdopodobne.  Zobacz ":help todo" by poznać listę znanych  problemów.

       Pamiętaj  że  pewna  ilość  problemów,  które  mogą  być uznawane przez
       niektórych ludzi za błędy są w rzeczywistości spowodowane wiernością  w
       odtwarzaniu  zachowania  Vi.   Jeśli sądzisz, że inne rzeczy są błędami
       "ponieważ Vi robi to inaczej", powinieneś przyjrzeć się bliżej  plikowi
       vi_diff.txt  (lub  wpisać  ":help vi_diff.txt" w Vimie).  Sprawdź także
       opis opcji 'compatible' i 'cpoptions'.

                                  2002 Lut 22                           VIM(1)