Provided by:
manpages-pl_20060617-2_all 
NAZWA
console_codes - kody konsolowe Linuksa oraz sekwencje specjalne
OPIS
Konsola Linuksa implementuje duży podzbiór kontrolek terminali VT102
oraz ECMA-48/ISO 6429/ANSI X3.64, plus określone sekwencje trybu
prywatnego, dotyczące zmiany palety kolorów, mapowania zestawu znaków
itp. W poniższych, tabelarycznych opisach, druga kolumna podaje dla
danej funkcji mnemoniki ECMA-48 lub DEC (te drugie są poprzedzone
ciągiem DEC). Sekwencje bez mnemoników nie są ani ECMA-48 ani VT102.
Po przetworzeniu normalnego wyjścia, gdy strumień znaków dojdzie do
sterownika konsoli, która ma go fizycznie wyświetlić, to pierwszą
rzeczą, która jest robiona, jest przetłumaczenie tego strumienia z
języka przetwarzania na język wyświetlania.
Jeśli konsola znajduje się w trybie UTF-8, to nadchodzące bajty są
najpierw składane w 16-bitowe kody Unicode. W przeciwnym wypadku, każdy
bajt jest przetwarzany zgodnie z bieżącym mapowaniem (które go tłumaczy
na wartość Unicode). Dalsza dyskusja znajduje się poniżej, w sekcji
ZESTAWY ZNAKÓW.
W normalnym wypadku, wartość Unicode jest konwertowana na indeks fontu,
który jest przechowywany w pamięci obrazu. Efektem użycia tego indeksu
jest pojawienie się odpowiadającego glifu (wizerunku znaku,
znalezionego w nieulotnej pamięci obrazu) na ekranie. Należy zauważyć,
że użycie Unicode (i konstrukcja sprzętu PC) pozwala na jednoczesne
używanie 512 różnych glifów.
Jeśli bieżąca wartość Unicode jest znakiem sterującym lub jeśli
przetwarzana jest sekwencja specjalna, to wartość ta jest traktowana w
sposób specjalny. Zamiast zmieniania jej na indeks fontu i
interpretacji jako glif, może ona wyzwolić ruchy kursora lub inne
funkcje sterujące. Dalszą dyskusja znajduje się poniżej, w sekcji
KONTROLKI KONSOLI LINUX.
Ogólnie nie jest dobrym zwyczajem wkodowywanie do programów kodów
terminala na sztywno. Linux obsługuje bazę danych terminfo(5), która
opisuje właściwości terminali. Zamiast ręcznego wyprowadzania
sekwencji kontrolnych konsoli, prawie zawsze wygodniej jest korzystać z
biblioteki obsługi terminala ncurses(3), oraz programów narzędziowych,
takich jak tput(1) czy reset(1).
KONTROLKI KONSOLI LINUX
Sekcja ta opisuje wszystkie znaki sterujące i sekwencje specjalne,
które wywołują funkcje specjalne (tj. wszystko inne niż wypisywanie
glifu w pozycji kursora) konsoli Linuksa.
Znaki sterujące
Znak jest znakiem sterującym, jeśli (przed transformacją wynikającą z
tablicy mapowania) posiada jeden z 14 kodów 00 (NUL), 07 (BEL), 08
(BS), 09 (HT), 0a (LF), 0b (VT), 0c (FF), 0d (CR), 0e (SO), 0f (SI), 18
(CAN), 1a (SUB), 1b (ESC), 7f (DEL). Można sobie ustawić tryb `display
control characters' (wyświetlania znaków sterujących), który umożliwia
wyświetlanie 07, 09, 0b, 18, 1a, 7f jako glifów. Z drugiej strony, w
trybie UTF-8 wszystkie kody 00-1f są uznawane za znaki sterujących,
niezależnie od trybu `display control characters'.
Jeśli mamy znak sterujący, to jest on natychmiast wykonywany i kasowany
(nawet w środku sekwencji specjalnej), a sekwencja specjalna leci
dalej, z następnym znakiem. (Jednak ESC rozpoczyna nową sekwencję
specjalną, przypuszczalnie anulując niedokończoną poprzednią, a CAN i
SUB przerywają dowolną sekwencję specjalną). Rozpoznawanymi znakami
sterującymi są BEL, BS, HT, LF, VT, FF, CR, SO, SI, CAN, SUB, ESC, DEL,
CSI. Robią one to, czego można oczekiwać:
BEL (0x07, ^G) wydaje dźwięk;
BS (0x08, ^H) przesuwa kursor o jedną spację w lewo (lecz nie poza
początek wiersza);
HT (0x09, ^I) przesuwa kursor do następnego tabulatora, lub na koniec
wiersza, gdy wcześniej tabulatora nie ma;
LF (0x0A, ^J), VT (0x0B, ^K) i FF (0x0C, ^L) dają nowy wiersz;
CR (0x0D, ^M) daje powrót karetki - przewinięcie kursora na początek
wiersza;
SO (0x0E, ^N) włącza zbiór znaków G1, a jeśli ustawione jest LF/NL
(tryb nowego wiersza), również powrót karetki;
SI (0x0F, ^O) włącza zestaw znaków G0;
CAN (0x18, ^X) i SUB (0x1A, ^Z) przerywają sekwencje specjalne;
ESC (0x1B, ^[) rozpoczyna nową sekwencję specjalną;
DEL (0x7F) jest ignorowane;
CSI (0x9B) równoważne ESC [.
Sekwencje ESC- lecz nie CSI-
ESC c RIS Reset.
ESC D IND Przesuw o wiersz.
ESC E NEL Nowy wiersz.
ESC H HTS Ustawienie tabulatora w bieżącej kolumnie.
ESC M RI Cofnięcie o wiersz.
ESC Z DECID DEC prywatna identyfikacja. Jądro
zwraca napis ESC [ ? 6 c, twierdząc,
że jest to VT102.
ESC 7 DECSC Zachowanie bieżącego stanu (współrzędne kursora,
atrybuty, zestawy znaków G0 i G1).
ESC 8 DECRC Odtworzenie ostatnio zachowanego przez ESC 7 stanu.
ESC [ CSI Wprowadzacz sekwencji sterujących
ESC % Rozpoczęcie sekwencji wybierania zestawu znaków
ESC % @ Wybranie domyślnego (ISO 646 / ISO 8859-1)
ESC % G Wybranie UTF-8
ESC % 8 Wybranie UTF-8 (przestarzałe)
ESC # 8 DECALN DEC test wyrównania ekranu - wypełnienie ekranu znakami E
ESC ( Rozpoczęcie sekwencji, definiującej zestaw znaków G0
ESC ( B Wybranie domyślnego (mapowanie ISO 8859-1)
ESC ( 0 Wybranie mapowania grafiki vt100
ESC ( U Wybranie mapowania zerowego - wprost do ROM ze znakami
ESC ( K Wybranie mapowania użytkownika - mapę załadowaną
programem narzędziowym mapscrn(8).
ESC ) Rozpoczęcie sekwencji, definiującej zestaw znaków G1
(po której następuje B, 0, U, K, jak wyżej).
ESC > DECPNM Ustawienie dla bloku klawiszy trybu numerycznego.
ESC = DECPAM Ustawienie dla bloku klawiszy trybu aplikacyjnego.
ESC ] OSC (Powinno być: polecenie systemu operacyjnego)
ESC ] P nrrggbb: ustawienie palety z parametrem
podanym w 7 szesnastkowych cyfrach, następujących po ostatnim P :-(.
n jest tu kolorem (0-15), a rrggbb określa
wartości czerwieni/zieleni/niebieskości (0-255).
ESC ] R: resetuje paletę
Sekwencje ECMA-48 CSI
Za CSI (lub ESC [) następuje sekwencja parametrów, co najwyżej NPAR
(16), które są liczbami dziesiętnymi, oddzielonymi średnikami. Pusty
lub nieobecny parametr przyjmowany jest za zero. Sekwencja parametrów
może być poprzedzona pojedynczym znakiem zapytania.
Jednak po CSI [ (lub ESC [ [) odczytywany jest pojedynczy znak, a cała
sekwencja jest ignorowana (pomysł ten ma na celu ignorowanie klawisza
funkcyjnego dającego echo).
Akcja sekwencji CSI jest określona jej ostatnim znakiem.
@ ICH Wstawienie określonej liczby pustych znaków.
A CUU Przesunięcie kursora w górę o zadaną liczbę wierszy.
B CUD Przesunięcie kursora w dół o zadaną liczbę wierszy.
C CUF Przesunięcie kursora w prawo o zadaną liczbę kolumn.
D CUB Przesunięcie kursora w lewo o zadaną liczbę kolumn.
E CNL Przesunięcie kursora w dół o zadaną liczbę wierszy do kolumny 1.
F CPL Przesunięcie kursora w górę o zadaną liczbę wierszy do kolumny 1.
G CHA Przesunięcie kursora do wskazanej kolumny bieżącego wiersza.
H CUP Przesunięcie kursora do wskazanego wiersza i kolumny (początek w 1,1).
J ED Wymazanie ekranu (domyślnie: od pozycji kursora, do końca ekranu).
ESC [ 1 J: czyści od początku do kursora.
ESC [ 2 J: czyści cały ekran.
K EL Wymazanie wiersza (domyślnie od kursora do końca wiersza).
ESC [ 1 K: czyści od początku wiersza do kursora.
ESC [ 2 K: czyści cały wiersz.
L IL Wstawienie zadanej liczby pustych wierszy.
M DL Skasowanie zadanej liczby wskazanych wierszy.
P DCH Skasowanie zadanej liczby wskazanych znaków w bieżącym wierszu.
X ECH Wymazanie zadanej liczby wskazanych znaków w bieżącym wierszu.
a HPR Przesunięcie kursora w prawo o zadaną liczbę kolumn.
c DA Odpowiedź: ESC [ ? 6 c: `Jestem VT102'
d VPA Przesunięcie kursora do wskazanego wiersza i bieżącej kolumny.
e VPR Przesunięcie kursora w dół zadaną liczbę o wierszy.
f HVP Przesunięcie kursora do wskazanego wiersza i kolumny.
g TBC Bez parametrów: skasowanie tabulatora w bieżącej pozycji.
ESC [ 3 g: skasowanie wszystkich tabulatorów.
h SM Ustawienie trybu (patrz niżej).
l RM Inicjacja trybu (patrz niżej).
m SGR Ustawienie atrybutów (patrz niżej).
n DSR Raport o stanie (patrz niżej).
q DECLL Ustawienie LED-ów klawiatury.
ESC [ 0 q: wyłączenie wszystkich LED-ów.
ESC [ 1 q: włączenie diody ScrollLock
ESC [ 2 q: włączenie diody NumLock
ESC [ 3 q: włączenie diody CapsLock
r DECSTBM Ustawienie obszaru przewijania; parametry to górny i dolny wiersz.
s ? Zapamiętanie pozycji kursora.
u ? Odtworzenie pozycji kursora.
` HPA Przesunięcie kursora do wskazanej kolumny bieżącego wiersza.
Interpretacja grafiki zbioru ECMA-48
Sekwencja ESC [ <parametry> m ustawia atrybuty wyświetlania. Można
ustawić wiele atrybutów w pojedynczej sekwencji specjalnej.
param wynik
0 inicjacja wszystkich atrybutów do wartości domyślnych
1 włączenie pogrubienia
2 włączenie półrozjaśnienia (symulowane kolorem na ekranach kolorowych)
4 włączenie podkreślenia (symulowane kolorem na ekranach kolorowych)
(kolory używane do symulacji są ustawiane
za pomocą ESC ] ...)
5 włączenie migania
7 włączenie inwersji
10 wyłączenie wybranego mapowania, znacznika kontroli wyświetlania
i znacznika przełączania meta.
11 wybranie mapowania zerowego, ustawienie znacznika kontroli
wyświetlania, wyłączenie znacznika przełączania meta.
12 wybranie mapowania zerowego, ustawienie znacznika kontroli
wyświetlania, włączenie znacznika przełączania meta.
(znacznik przełączania meta powoduje, że wysoki bit
bajtu jest zmieniany przed translacją tablicy mapowań.)
21 ustawienie normalnej jasności (nie jest to zgodne z ECMA-48)
22 ustawienie normalnej jasności
24 wyłączenie podkreślenia
25 wyłączenie migania
27 wyłączenie inwersji
30 ustawienie koloru czarnego
31 ustawienie koloru czerwonego
32 ustawienie koloru zielonego
33 ustawienie koloru brązowego
34 ustawienie koloru niebieskiego
35 ustawienie koloru fioletowego
36 ustawienie koloru niebieskozielonego
37 ustawienie koloru białego
38 włączenie podkreślenia, ustawienie koloru domyślnego
39 wyłączenie podkreślenia, ustawienie koloru domyślnego
40 ustawienie czarnego tła
41 ustawienie czerwonego tła
42 ustawienie zielonego tła
43 ustawienie brązowego tła
44 ustawienie niebieskiego tła
45 ustawienie fioletowego tła
46 ustawienie niebieskozielonego tła
47 ustawienie białego tła
49 ustawienie domyślnego koloru tła
Przełączniki trybu ECMA-48
ESC [ 3 h
DECCRM (domyślnie wyłączone): Wyświetlanie znaków sterujących.
ESC [ 4 h
DECIM (domyślnie wyłączone): Włączenie trybu wstawiania
(insert).
ESC [ 20 h
LF/NL (domyślnie wyłączone): Automatyczne podążanie za echem LF,
VT lub FF z CR.
Polecenia zgłaszania stanu ECMA-48
ESC [ 5 n
Raport stanu urządzenia (DSR): Odpowiedzią jest ESC [ 0 n
(Terminal OK).
ESC [ 6 n
Raport pozycji kursora (CPR): Odpowiedzią jest ESC [ y ; x R,
gdzie x,y to pozycja kursora.
Sekwencje trybu prywatnego DEC (DECSET/DECRST).
Nie są one opisane w ECMA-48. Opisano tu sekwencje włączania trybu;
Sekwencje wyłączania trybu można uzyskać przez zamianę ostatniego `h'
na `l'.
ESC [ ? 1 h
DECCKM (domyślnie wyłączone): Gdy włączone, klawisze kursora
wysyłają przedrostek ESC O, a nie ESC [.
ESC [ ? 3 h
DECCOLM (domyślnie wyłączone = 80 kolumn): Przełącznik trybu
80/132 kolumny. W źródłach sterownika zaznaczono, że to nie
wystarcza; niektóre narzędzia trybu użytkownika, takie jak
resizecons(8) muszą zmienić rejestry sprzętowe karty graficznej
konsoli.
ESC [ ? 5 h
DECSCNM (domyślnie wyłączone): Włączenie trybu inwersji.
ESC [ ? 6 h
DECOM (domyślnie wyłączone): Gdy włączone, adresowanie kursora
następuje względem górnego lewego narożnika regionu przewijania.
ESC [ ? 7 h
DECAWM (domyślnie włączone): Włączenie autozawijania. W tym
trybie znak graficzny, wyemitowany za 80 (lub 132) kolumną,
zostanie zawinięty na początek następnego wiersza.
ESC [ ? 8 h
DECARM (domyślnie włączone): Włączenie samopowtarzania
klawiatury.
ESC [ ? 9 h
Zgłaszanie myszy X10 (domyślnie wyłączone): Ustawienie trybu
zgłaszania na 1 (lub wyłączenie na 0)-- patrz niżej.
ESC [ ? 25 h
DECCM (domyślnie włączone): Uczynienie kursora widzialnym.
ESC [ ? 1000 h
Zgłaszanie myszy X11 (domyślnie wyłączone): Ustawienie trybu
zgłaszania na 2 (lub wyłączenie na 0) -- patrz niżej.
Prywatne sekwencje CSI konsoli Linuksa
Następujące sekwencje nie należą ani do ECMA-48, ani do oryginalnego
VT102. Zostały one wprowadzone przez sterownik konsoli Linuksa.
Kolorami w parametrach SGR są: 0 = czarny, 1 = czerwony, 2 = zielony, 3
= brązowy, 4 = niebieski, 5 = fioletowy, 6 = niebieskozielony, 7 =
biały.
ESC [ 1 ; n ] Ustawienie koloru n jako kolor podkreślenia.
ESC [ 2 ; n ] Ustawienie koloru n jako kolor dim.
ESC [ 8 ] Uczynienie bieżącej pary kolorów atrybutem domyślnym.
ESC [ 9 ; n ] Ustawienie okresu wygaszania ekranu na n minut.
ESC [ 10 ; n ] Ustawienie częstotliwości dzwonka w Hz.
ESC [ 11 ; n ] Ustawienie czasu trwania dzwonka w ms.
ESC [ 12 ; n ] Przeniesienie podanej konsoli na wierzch.
ESC [ 13 ] Wyłączenie wygaszenia ekranu.
ESC [ 14 ; n ] Ustawienie czasu wyłączenia zasilania VESA w minutach.
ZESTAWY ZNAKÓW
Jądro zna 4 translacje bajtów na symbole znaków ekranu konsoli. Tymi
czterema tablicami są: a) Latin1 -> PC, b) grafika VT100 -> PC, c) PC
-> PC, d) zdefiniowane przez użytkownika.
Istnieją dwa zbiory znaków, zwane G0 i G1, a jeden z nich jest bieżącym
zestawem znaków. (Początkowo G0.) Wpisanie ^N powoduje, że bieżącym
zestawem staje się G1, a ^O, że G0.
Zmienne G0 i G1 wskazują na tablicę translacji i mogą być zmieniane
przez użytkownika. Początkowo wskazują odpowiednio na tablice a) i b).
Sekwencje ESC ( B i ESC ( 0 oraz ESC ( U i ESC ( K powodują, że G0
wskazuje odpowiednio na tablice a), b), c), d). Sekwencje ESC ) B i
ESC ) 0 oraz ESC ) U i ESC ) K powodują, że G1 wskazuje odpowiednio na
tablice a), b), c), d).
Sekwencja ESC c powoduje reset terminala, który jest tym, czego
potrzeba, jeśli ekran ulegnie zaśmieceniu. Często zalecane "echo ^V^O"
powoduje tylko, że G0 staje się bieżącym, lecz nie ma gwarancji że
wskazuje on na tablicę a). W niektórych dystrybucjach znajduje się
program reset(1), który po prostu wysyła "echo ^[c". Jeśli wpis dla
konsoli w bazie terminfo jest prawidłowy (i posiada wpis rs1=\Ec), to
zadziała również "tput reset".
Zdefiniowana przez użytkownika tablica mapowań może być ustawiana za
pomocą mapscrn(8). Wynikiem mapowania jest to, że jeśli wyświetlany
jest symbol c, to do pamięci grafiki wysyłany jest symbol s = mapa[c].
Mapa bitowa, odpowiadająca s, która znajduje się w nieulotnej pamięci
grafiki, może być zmieniona za pomocą setfont(8).
ŚLEDZENIE MYSZY
Funkcja śledzenia myszy jest przeznaczana do zgłaszania stanu myszy,
zgodnego z xterm. Ponieważ sterownik konsoli nie ma możliwości
dowiedzenia się o urządzeniu ani o rodzaju myszy, zgłoszenia te
zwracane są w strumieniu wejściowym konsoli tylko wtedy, gdy sterownik
terminala wirtualnego otrzymuje ioctl odświeżający stan myszy. Ioctl-e
te muszą być generowane przez świadomą istnienia myszy aplikację trybu
użytkownika, taką jak demon gpm(8).
Parametry dla wszystkich sekwencji specjalnych śledzenia myszy,
generowanych przez xterm, kodują parametry numeryczne w pojedynczych
znakach, jako warto+40. Na przykład, `!' to 1. Współrzędne ekranu
zaczynają się od 1.
Tryb zgodności z X10 wysyła sekwencje specjalne przy naciskaniu
przycisków, kodując położenie oraz który przycisk myszy został
naciśnięty. Jest to włączane przez wysłanie ESC [ ? 9 h i wyłączane
przez ESC [ ? 9 l. Przy naciskaniu przycisków, xterm wysyła ESC [ M
bxy (6 znaków). b jest tu równe klawisz-1, a x i y są współrzędnymi x i
y kursora myszy w momencie przyciśnięcia. Ten sam kod produkuje jądro.
Normalny tryb śledzenia (nie zaimplementowany w Linuksie 2.0.24) wysyła
sekwencję specjalną zarówno po przyciśnięciu, jak i po zwolnieniu
przycisku. Wysyłana jest również informacja modyfikatora. Jest to
włączane przez wysłanie ESC [ ? 1000 h, a wyłączane przez ESC [ 1000 l.
xterm po naciśnięciu lub zwolnieniu przycisku wysyła ESC [ M bxy. Dwa
niższe bity b kodują informację o przycisku: 0=naciśnięto pierwszy,
1=naciśnięto drugi, 2=naciśnięto trzeci, 3=zwolnienie. W górnych bitach
zakodowane są modyfikatory wciśnięte podczas naciskania przycisku. Są
one dodawane: 4=Shift, 8=Meta, 16=Control. Znowu, x i y to współrzędne
kursora myszy podczas zdarzenia. Górny lewy narożnik to (1,1).
PORÓWNANIA Z INNYMI TERMINALAMI
Wiele różnych typów terminali, podobnie jak konsola Linuksa, jest
opisywanych jako `zgodne z VT100'. Poniżej omówiono różnice między
konsolą Linuksa i dwoma najważniejszymi spośród innych terminali: DEC
VT102 i xterm(1).
Obsługa znaków sterujących
Vt102 rozpoznawał też następujące znaki sterujące:
NUL (0x00) było ignorowane;
ENQ (0x05) wywoływało komunikat odpowiadający;
DC1 (0x11, ^Q, XON) wznawiało transmisję;
DC3 (0x13, ^S, XOFF) powodowało, że vt100 ignorował (i przestawał
transmitować) wszystkie kody poza XOFF i XON.
Przetwarzanie DC1/DC3 tego rodzaju, jakie było w VT100 może być
włączone przez sterownik tty.
Program xterm (w trybie vt100) rozpoznaje znaki sterujące BEL, BS, HT,
LF, VT, FF, CR, SO, SI, ESC.
Sekwencje specjalne
Sekwencje VT100 nie implementowane przez konsolę Linuksa:
ESC N SS2 Pojedyncze przesunięcie 2. (Wybranie zestawu znaków G2
tylko dla następnego znaku.)
ESC O SS3 Pojedyncze przesunięcie 3. (Wybranie zestawu znaków G3
tylko dla następnego znaku.)
ESC P DCS Łańcuch kontrolny urządzenia (zakończony ESC \)
ESC X SOS Początek łańcucha.
ESC ^ PM Komunikat prywatności (zakończony ESC \)
ESC \ ST Zakończenie łańcucha
ESC * ... Wyznaczenie zestawu znaków G2
ESC + ... Wyznaczenie zestawu znaków G3
Program xterm (w trybie vt100) rozpoznaje ESC c, ESC # 8, ESC >, ESC =,
ESC D, ESC E, ESC H, ESC M, ESC N, ESC O, ESC P ... ESC ESC Z (daje
odpowiedź ESC [ ? 1 ; 2 c, `Jestem vt100 z rozszerzoną opcją grafiki')
i ESC ^ ... ESC o takich samych znaczeniach, jak opisano powyżej.
Przyjmuje ESC (, ESC ), ESC *, ESC + , po których następuje 0, A, B,
odpowiednio dla specjalnego zestawu znaków DEC i zbioru rysowania
linii, UK oraz USASCII. Przyjmuje ESC ] dla ustawiania pewnych
zasobów:
ESC ] 0 ; txt BEL Ustawienie nazwy ikony i tytułu okna na txt.
ESC ] 1 ; txt BEL Ustawienie nazwy ikony na txt.
ESC ] 2 ; txt BEL Ustawienie tytułu okna na txt.
ESC ] 4 6 ; nazwa BEL Zmiana pliku logu na nazwa (normalnie wyłączone
przez opcję kompilacji)
ESC ] 5 0 ; fn BEL Ustawienie fontu na fn.
Rozpoznaje następujące, z nieznacznie zmienionym znaczeniem:
ESC 7 DECSC Zachowanie kursora
ESC 8 DECRC Odtworzenie kursora
Podobnie, rozpoznaje również
ESC F Kursor do dolnego lewego narożnika ekranu (o ile włączone
zasobem hpLowerleftBugCompat).
ESC l Blokowanie pamięci (dla terminali HP).
Blokuje pamięć ponad kursorem.
ESC m Odblokowanie pamięci (dla terminali HP).
ESC n LS2 Wywołanie zestawu znaków G2.
ESC o LS3 Wywołanie zestawu znaków G3.
ESC | LS3R Wywołanie zestawu znaków G3 jako GR.
W xtermie jest to bez widocznego efektu.
ESC } LS2R Wywołanie zestawu znaków G2 jako GR.
W xtermie jest to bez widocznego efektu.
ESC ~ LS1R Wywołanie zestawu znaków G1 jako GR.
W xtermie jest to bez widocznego efektu.
Nie rozpoznaje ESC % ...
Sekwencje CSI
Program xterm (od wersji XFree86 3.1.2G) nie rozpoznaje SGR-ów migania
i trybu niewidocznego. Podstawowe wersje X11R6 nie rozpoznają SGR-ów
ustawiania kolorów. Wszystkie inne sekwencje CSI ECMA-48, rozpoznawane
przez Linuksa, są również rozpoznawane przez xterm i vice-versa.
Program xterm rozpoznaje wszystkie opisane powyżej sekwencje Trybu
Prywatnego DEC, lecz nie rozpoznaje żadnej z prywatnych sekwencji
Linuksa. Omówienie sekwencji prywatnych xterm'a znajduje się w
dokumencie Xterm Control Sequences, napisanym przez Edwarda Moya i
Stephena Gildea'a, dostępnym w dystrybucji X.
BŁĘDY
W 2.0.23 CSI jest zepsute, a NUL nie jest ignorowany w sekwencjach
specjalnych.
ZOBACZ TAKŻE
console(4), console_ioctl(4), charsets(7)