Provided by: manpages-pl_20060617-2_all bug

NAZWA

       tail - wypisz końcową część pliku

SKŁADNIA

       tail [-c [+]N[bkm]] [-n[+]N] [-fqsv] [--bytes=[+]N[bkm]]
            [--lines=[+]N] [--follow[=how]] [--retry]
            [--sleep-interval=N] [--pid=PID]
            [--max-consecutive-size-changes=N]       [--max-unchanged-stats=N]
            [--quiet] [--silent]
            [--verbose] [--help] [--version] [plik...]

       tail [{-,+}Nbcfklmqsv] [plik...]

OPIS

       Dokumentacja niniejsza nie jest już utrzymywana i może być  niedokładna
       lub  niekompletna.   Autorytatywnym  źródłem  jest obecnie dokumentacja
       Texinfo.  Dostęp do niej uzyskasz wpisując w wierszu poleceń:
              pinfo tail
       lub
              info tail.

       Ta strona podręcznika opisuje polecenie tail w wersji GNU.

       tail wypisuje końcową  część  (domyślnie  10  linii)  każdego  podanego
       pliku;  czyta  ze  standardowego  wejścia jeśli nie podano plików, albo
       jeśli napotkano nazwę pliku '-'.  Jeśli podano więcej niż  jedną  nazwę
       pliku,  wypisuje  także nagłówek składający się z nazwy pliku otoczonej
       `==>' i `<==', przed wypisem dla każdego pliku.

       GNU tail może wypisać dowolną ilość danych,  w  odróżnieniu  od  wersji
       UNIX-owych,  które  używają bufora o stałym rozmiarze.  Nie ma on opcji
       -r  (wypisywanie  odwrotnie),  gdyż  odwracanie  pliku  to   faktycznie
       zupełnie  inne  zadanie niż wypisywanie końca pliku; tail z BSD potrafi
       odwrócić tylko pliki, które są nie większe niż jego  bufor,  przeważnie
       32k.   Bardziej niezawodnym i wszechstronnym sposobem odwracania plików
       jest polecenie GNU tac.

OPCJE

       tail akceptuje dwa formaty opcji: nowy, w którymi liczby są argumentami
       opcji  literowych (`-n 1'), i stary, w którym +, -, i opcjonalne liczby
       poprzedzają jakiekolwiek opcje literowe (`-1' lub `+1').

       Jeśli liczba ('N') zaczyna się od znaku +, tail zaczyna wypisywanie  od
       N-tego elementu od początku każdego pliku, a nie od końca.

       -Nopcje, +Nopcje
              Opcja  taka  jest  rozpoznawana  tylko  jeśli  jest  podana jako
              pierwsza.  N  jest  liczbą  dziesiętną,  po  której  opcjonalnie
              występuje  litera rozmiaru (`b', `k', `m') jak w opcji `-c', lub
              litera `l' oznaczająca zliczanie linii, albo inne  litery  opcji
              (`cfqv').

       -c N, --bytes=N
              Wypisuje  końcowe  N  bajtów.   N to liczba naturalna, po której
              opcjonalnie następuje jeden z poniższych znaków określający inną
              jednostkę.

              b      bloki 512-bajtowe.

              k      bloki kilobajtowe.

              m      bloki megabajtowe.

       -f, --follow=[jak]
              Pracuje  w nieskończonej pętli próbując przeczytać więcej znaków
              z końca pliku, zakładając, że  plik  rośnie.   Ignorowana  jeśli
              czytanie  odbywa  się  z  potoku.  Jeśli podano więcej niż jeden
              plik, tail wypisuje nagłówek za każdym razem gdy  dostaje  wynik
              od innego pliku, aby zaznaczyć, z którego pliku on pochodzi.

              Istnieją  dwa  sposoby  określania,  jak mają być śledzone pliki
              przy użyciu tej opcji, ale  różnica  ta  jest  zauważalna  tylko
              wtedy,  gdy  śledzony  plik  zostanie usunięty lub zmieni nazwę.
              Chcąc śledzić koniec powiększającego się  pliku  nawet  po  jego
              usunięciu  (unlink),  należy  użyć  --follow=descriptor. Jest to
              zachowanie domyślne, ale nie jest przydatne  jeżeli  śledzi  się
              plik   dziennika,   który   może  podlegać  cyklicznej  wymianie
              (usunięcie lub zmiana  nazwy,  następnie  ponowne  otwarcie).  W
              takim  przypadku,  należy  użyć --follow=name, by śledzić plik o
              danej nazwie przez okresowe ponowne otwieranie go i  sprawdzanie
              czy  został  usunięty  i  ponownie  utworzony  przez  jakiś inny
              program.

              Bez względu na wykorzystaną metodę, jeżeli zostanie  stwierdzone
              skurczenie  się pliku, tail wypisuje komunikat mówiący o tym, że
              plik został obcięty i wznawia śledzenie końca pliku od  ponownie
              wyznaczonego punktu końcowego.

              Gdy  plik  jest usunięty, zachowanie się tail zależy od tego czy
              śledzi on nazwę  czy  deskryptor.  Podążając  za  nazwą  potrafi
              rozpoznać,  że plik został usunięty i daje odpowiedni komunikat,
              a  jeśli  użyto  opcji  --retry   będzie   wykonywał   cykliczne
              sprawdzanie  czy  plik  nie  pojawi  się  znowu.   Podążając  za
              deskryptorem, tail nie wykrywa,  że  plik  został  usunięty  czy
              zmienił  nazwę  i nie wysyła komunikatów; mimo, iż plik może nie
              być już dostępny pod pierwotną nazwą, może on  wciąż  powiększać
              się.

              Wartości  opcji descriptor i name można podać tylko przy długiej
              postaci opcji, nie z -f.

       --retry
              Ponawia próby otwarcia pliku nawet,  jeśli  jest  niedostępny  w
              momencie  rozpoczęcia pracy przez tail lub staje się niedostępny
              później -- przydatne tylko z opcją -f. Bez  opcji  --retry  tail
              napotykając plik, który nie istnieje lub jest niedostępny w inny
              sposób, zgłasza ten fakt i nie sprawdza już powtórnie.

       --sleep-interval=N
              Zmienia   liczbę   sekund   odczekiwania   pomiędzy   iteracjami
              (domyślnie  jest  to  1).   Podczas  pojedynczej  iteracji,  dla
              każdego z podanych plików wykonywane jest sprawdzenie  jest  czy
              nie zmienił on rozmiaru.

       --pid=PID
              Podążając  za  deskryptorem lub nazwą, można podać identyfikator
              procesu,  PID,   jedynego   piszącego   do   wszystkich   plikw
              wymienionych  jako argumenty.  Następnie, wkrótce po zakończeniu
              tego procesu, tail również zakończy pracę.  Działa to  poprawnie
              tylko  wtedy,  gdy  piszący  i proces tail uruchomione są na tej
              samej maszynie. Na przykład, by  zachować  wyniki  kompilacji  w
              pliku  i obserwować jego wzrost, można wywołać `make' i `tail' a
              proces tail zatrzyma  się  po  ukończeniu  kompilacji.  Bez  tej
              opcji,  trzeba było by samodzielnie unicestwić proces `tail -f'.
                  $ make >& makerr & tail --pid=$! -f makerr
              Jeśli zostanie podany nie  używany  PID  lub  nie  odpowiadający
              procesowi  piszącemu  do  przeglądanych  plików,  to 'tail' może
              zakończyć  pracę  dużo  wcześniej  niż  plik(i)  przestaną   się
              powiększać  lub  może  nie  ukończyć  pracy  długo  po  tym, jak
              faktyczny piszący skończył.

       --max-consecutive-size-changes=N
              Opcja  znacząca  tylko,  jeśli  występuje  podążanie  za   nazwą
              (--follow=name).  Służy do określania, jak długo tail ma podążać
              za deskryptorem gwałtownie rosnącego pliku, nawet jeśli zostanie
              on  usunięty lub zmieni się jego nazwa.  Po wykryciu N kolejnych
              zmian  rozmiaru  pliku  tail  wykonuje  open/fstat   pliku,   by
              stwierdzić czy dana nazwa pliku jest wciąż skojarzona z tym samą
              parą urządzenie/numer-iwęzła, co uprzednio.  Zobacz  wynik  tail
              --help by zapoznać się z wartością domyślną [tłum:5].

       --max-unchanged-stats=N
              Przy  przeglądaniu  końca  pliku według nazwy, jeśli wystąpiło N
              kolejnych iteracji, podczas których rozmiar pozostał ten sam, to
              tail  wykonuje open/fstat pliku. Stwierdza w ten sposób czy dana
              nazwa  pliku   jest   wciąż   skojarzona   z   tym   samą   parą
              urządzenie/numer-iwęzła,   co   uprzednio.   Przy  podążaniu  za
              plikiem dziennika podlegającym cyklicznej  wymianie  jest  to  w
              przybliżeniu liczba sekund pomiędzy momentem, kiedy tail wypisze
              ostatnie linie sprzed rotacji a  czasem,  kiedy  wypisze  linie,
              jakie  nagromadziły  się  w  nowym pliku dziennika. Zobacz wynik
              tail --help by zapoznać się z wartością domyślną  [tłum.:  200].
              Opcja ta jest znacząca tylko przy podążaniu za nazwą.

       -l, -n N, --lines=N
              Wypisuje  ostatnie N linii. -l jest rozpoznawana tylko z użyciem
              starego formatu opcji.

       -q, --quiet, --silent
              Nigdy nie wypisuje nagłówków z nazwami plików.

       -v, --verbose
              Zawsze wypisuje nagłówki z nazwami plików.

       --help Wyświetla informację o stosowaniu programu i dostępnych opcjach,
              kończy pracę.

       --version
              Wyświetla numer wersji programu i kończy pracę.

ZGŁASZANIE BŁĘDÓW

       Błędy proszę zgłaszać, w jęz. ang., do <bug-textutils@gnu.org>.

COPYRIGHT

       Copyright (C) 1999 Free Software Foundation, Inc.
       This is free software; see the source for copying conditions.  There is
       NO warranty; not even for MERCHANTABILITY or FITNESS FOR  A  PARTICULAR
       PURPOSE.

ZOBACZ TAKŻE

       head(1), less(1), textutils(1).

OD TŁUMACZA

       Zaktualizowano  i  poszerzono  wg  dokumentacji  Texinfo  dla  narzędzi
       tekstowych GNU wersji 2.0.