Provided by: manpages-tr_1.0.5.1-2_all bug

İSİM

       rsync - rcp yerine daha hızlı ve esnek bir araç

KULLANIM

       rsync [seenek]... kaynak [kaynak]... [kullanc@]konak:hedef

       rsync [seenek]... [kullanc@]konak:kaynak hedef

       rsync [seenek]... kaynak [kaynak]... hedef

       rsync [seenek]... [kullanc@]konak::kaynak [hedef]

       rsync [seenek]... kaynak [kaynak]... [kullanc@]konak::hedef

       rsync [seenek]... rsync://[kullanc@]konak[:port]/kaynak [hedef]

AÇIKLAMA

       rsync  çoğunlukla  rcp  gibi davranan bir uygulamadır, ancak daha fazla
       seçenek içerir ve  özellikle hedefteki dosyanın mevcut  olması  halinde
       dosya  aktarımını  çok  daha hızlı gerçekleştiren rsync uzak güncelleme
       protokolünü kullanır.

       rsync uzak güncelleme protokolü rsync'in ağ bağlantısı üzerinden sadece
       iki  dosya  grubu arasındaki farkları aktarmasını mümkün kılar. Bunu bu
       pakete  eşlik  eden  teknik  raporda  açıklanan  verimli  bir   toplama
       sağlaması arama algoritmasını kullanarak yapar.

       rsync'e özgü bazı ek özellikler:

       o  bağların,   aygıtların,  sahip,  grup  ve  izinlerin  kopyalanmasını
          destekler

       o  GNU tar'a benzer exclude ve exclude-from seçenekleri

       o  CVS'nin yok sayacağı dosyaların yoksayılmasını sağlayan CVS  dışlama
          (exclude) kipi

       o  rsh, ssh gibi uzak şeffaf kabukları kullanabilir

       o  root kullanıcısının yetkilerine ihtiyaç duymaz

       o  görünmeyen    maliyetleri   asgari   düzeyde   tutmak   için   dosya
          aktarımlarında borulama yapar

       o  hem anonim hem de kimlik doğrulamalı rsync sunucu desteği (yansılama
          için ideal)

GENEL

       rsync sekiz farklı yöntemle kullanılabilir:

       o  yerel  dosyaları  kopyalamak  için. Bu çağrıda ne kaynak ne de hedef
          dosya yolu bir : ayracı içermez.

       o  yerel makineden uzaktaki bir makineye bir uzak kabuk uygulaması (ssh
          veya  rsh  gibi)  kullanarak  dosyaları  kopyalamak için. Bu çağrıda
          sadece hedef dosya yolu tek bir : ayracı içerir.

       o  uzaktaki bir makineden yerel makineye bir uzak kabuk uygulaması (ssh
          veya  rsh  gibi)  kullanarak  dosyaları  kopyalamak için. Bu çağrıda
          sadece kaynak dosya yolu bir : ayracı içerir.

       o  uzaktaki bir rsync  sunucusundan  yerel  makineye  kopyalama  yapmak
          için.  Bu  çağrıda  sadece  kaynak dosya yolu bir :: ayracı veya bir
          rsync:// URL'si içerir.

       o  yerel makineden uzaktaki bir rsync sunucusuna kopyalama yapmak için.
          Bu  çağrıda  sadece hedef dosya yolu bir :: ayracı veya bir rsync://
          URL'si içerir.

       o  uzaktaki  makinede  bulunan  rsync  sunucusunu  ve  bir  uzak  kabuk
          uygulamasını kullanarak, uzaktaki makineden yerel makineye kopyalama
          yapmak için. Bu çağrıda kaynak dosya yolunun bir :: ayracı  içermesi
          yanında --rsh=komut (ya da -e komut) seçeneği de kullanılır.

       o  uzaktaki  makinede  bulunan  rsync  sunucusunu  ve  bir  uzak  kabuk
          uygulamasını kullanarak, uzaktaki makineye yerel makineden kopyalama
          yapmak  için.  Bu çağrıda hedef dosya yolunun bir :: ayracı içermesi
          yanında --rsh=komut (ya da -e komut) seçeneği de kullanılır.

       o  uzaktaki makinede bulunan dosyaların listesini almak için. Bu  işlem
          uzaktaki  makineden  kopyalama  işlemindeki  gibi ancak yerel hedefi
          belirtmeden yapılır.

       Tüm durumlarda (burada listelenenler dışında kalanlar dahil) kaynak  ve
       hedef  belirtimlerinden  biri daima yerel olmalıdır (yani rsync ile iki
       uzak makine arasında işlem yapamazsınız).

AYARLAR

       Kurulum işlemleri için README dosyasına bakınız.

       Kurduktan sonra, bir  uzak  kabuk  üzerinden  eriştiğiniz  (veya  rsync
       artalan  kipi  protokolü  kullanarak  eriştiğiniz)  her  makinede rsync
       kullanabilirsiniz.  Uzak  dosya  aktarımları  için,   günümüzde   rsync
       iletişimde  ssh  kullanmasına  rağmen öntanımlı olarak kullanacağı uzak
       kabuk rsh veya remsh gibi bir kabuk olarak da ayarlanabilir.

       Bundan başka -e komut satırı seçeneğinin argümanı olarak veya RSYNC_RSH
       ortam  değişkenine  atayarak da istediğiniz bir uzak kabuk uygulamasını
       belirtebilirsiniz.

       Yüksek derecede güvenlik istendiğinde ortak kanaat ssh kullanmaktır.

       Yalnız, rsync'in hem yerel hem de uzak makine  üzerinde  kurulu  olması
       gerektiğini unutmayın.

KULLANIMI

       rsync'i  rcp'yi nasıl kullanıyorsanız öyle kullanabilirsiniz. Biri uzak
       makine olmak üzere bir kaynak ve bir hedef belirtmelisiniz.

       Şüphesiz sözdizimini açıklamanın en kolay yolu bir örnek vermektir:

       rsync -t *.c foo:src/

       Bu komut çalışma dizinindeki *.c kalıbı ile eşleşen tüm  dosyaları  foo
       makinesinin  src dizinine kopyalayacaktır. Bu dosyalardan uzak makinede
       mevcut olanları  için  rsync  uzak  güncelleme  protokolü  kullanılarak
       sadece  farklar  gönderilir. Bu konuda daha ayrıntılı bilgi için teknik
       rapora bakınız.

       rsync -avz foo:src/bar /data/tmp

       Bu komut, foo makinesindeki src/bar  dizinindeki  tüm  dosyaları  varsa
       altdizinlerdekileri  de  içererek  yerel  makinenin  /data/tmp dizinine
       kopyalar. Dosyaların, sembolik bağların, aygıtların,  özniteliklerinin,
       izinlerinin,   sahiplerinin,  v.s.sinin  korunmasını  sağlayan  "arşiv"
       kipinde aktarım yapılır. Buna ek  olarak,  aktarım  işleminin  verileri
       içeren kısımlarının boyutunu küçültmek için sıkıştırma uygulanır.

       rsync -avz foo:src/bar/ /data/tmp

       Kaynak   yolunun   sonuna  eklenen  /  işareti  hedefte  ek  bir  dizin
       oluşturmaktan kaçınılması davranışını değiştirir.  Sona  eklenen  bu  /
       işaretinin  "dizini  ismiyle  kopyala"  davranışının  zıddı  olarak "bu
       dizinin içeriğini kopyala" anlamına geldiğini  düşünebilirsiniz,  fakat
       her   iki   durumda   da   dizinin   öznitelikleri   hedefteki   dizine
       kopyalanacaktır. Başka bir deyişle, aşağıdaki komutların her  biri  ile
       dosyalar  aynı  şekilde,  /dest/foo dizininin öznitelikleri ayarlanarak
       kopyalanır:

       rsync -av /src/foo /dest
       rsync -av /src/foo/ /dest/foo

       Ayrıca, rsync'i sadece yerel kipte  de  kullanabilirsiniz.  Bu  durumda
       hedef   ve   kaynak   dosya   yollarının   ikisi   de  isimlerinde  ':'
       içermeyecektir. Kopyalama işlemi güçlendirilmiş  bir  kopyalama  komutu
       verilmiş gibi yürüyecektir.

       rsync somehost.mydomain.com::

       Bu  komut,  somehost.mydomain.com  makinesindeki  kullanılabilecek  tüm
       anonim  rsync  modüllerini  listeleyecektir.  (Daha  fazla  bilgi  için
       aşağıdaki bölümlere bakınız.)

İLERİ DÜZEY KULLANIM

       Bir  uzak  makineden  çok  sayıda  dosya için istek yaparken aralarında
       boşluk  bırakılmış  kaynak  dosya   yollarını   tırnak   içine   alarak
       belirtebilirsiniz. Bazı örnekler:

        rsync makine::'modülismi/dizin1/dosya1 modülismi/dizin2/dosya2' /hedef

       Bu  komut,  bir  rsync  sunucusundan  /hedef  dizinine dosya1 ve dosya2
       dosyalarını kopyalayacaktır.  Her  argüman  aynı  "modülismi/"  önekini
       içermeli  ve  arada sadece bir boşluk karakteri bulunmalıdır. Diğer tüm
       boşlukların dosya isimlerine ekleneceği varsayılır.

       rsync -av makine:'dizin1/dosya1 dizin2/dosya2' /hedef

       Bu komut dosya1 ve dosya2 dosyalarını /hedef dizinine  kopyalayacaktır.
       Sözcük  ayırma  işlemi  uzak kabuk tarafından yapılır, yani eğer sözcük
       ayırma gerçekleşmemişse,  bunun  sebebi  uzak  kabuğun  bu  işlem  için
       yapılandırılmamış  olmasıdır  (nedendir  bilinmez, çok yaygındır). İsmi
       boşluk içeren bir dosyayı kopyalamak isterseniz, ya bunu  uzak  kabuğun
       anlayabileceği bir yöntemle yapmalı ya da boşlukların yerine dosya ismi
       kalıpları kullanmalısınız. İki örnek:

       rsync -av makine:'isminde\ boşluk\ olan\ dosya' /hedef
       rsync -av makine:isminde?boşluk?olan?dosya /hedef

       İkinci   örnekte,   eşleşmeyen   kalıpları    kabuğunuzun    anlayacağı
       varsayılmıştır.   Bu   takdirde   bunları   tersbölü   öncelemeli  hale
       getirecektir.

BİR RSYNC SUNUCUSUNA BAĞLANMAK

       Dosya aktarımı için rsync'i bir  uzak  kabuk  olmaksızın  da  kullanmak
       mümkündür.  Bu  durumda,  TCP 873. port üzerinde çalışan bir uzak rsync
       sunucusuna bağlanacaksınız.

       RSYNC_PROXY ortam değişkenine  bir  makine:port  çifti  belirterek  bir
       vekil  sunucu  üzerinden  de  bağlantı sağlayabilirsiniz. Burada, vekil
       sunucunuzun  yapılandırmasının  873.  port  üzerinden  bağlantıya  izin
       verdiğinden emin olmalısınız.

       rsync'i  bu  yöntemle  kullanmanın  bir uzak kabuk üzerinden kullanmaya
       farkları şunlardır:

       o  ya makine ismini dosya yolundan ayırmak için tek  bir  :  yerine  ::
          kullanırsınız ya da bir rsync:// URL biçimini kullanırsınız.

       o  uzak sunucu bağlandığınızda günün iletisini basabilir.

       o  uzak  sunucu  için  bir  dosya  yolu belirtmezseniz, sunucu üzerinde
          erişilebilir olan dosya yollarının listesini alırsınız.

       o  bir yerel hedef belirtmezseniz, uzak sunucu  istediğiniz  dosyaların
          bir listesini yollar.

       Uzak   sunucu   üzerindeki   bazı  dosya  depoları  kimlik  doğrulaması
       gerektirebilir. Böyle bir durumda bağlanmak istediğinizde sizden parola
       istenecektir.  Parola  istemi  almamak  için  parolanızı RSYNC_PASSWORD
       ortam değişkenine kaydedebileceğiniz gibi,  --password-file  seçeneğini
       de  kullanabilirsiniz.  Bu kullanım rsync'i bir betik ile kullandığınız
       durumlarda yararlıdır.

       Uyarı: Bazı   sistemlerde   ortam   değişkenlerini   tüm   kullanıcılar
              görebilmektedir.  Bu tür sistemlerde --password-file seçeneğinin
              tercih edilmesi önerilir.

BİR RSYNC SUNUCUSUNA BİR UZAK KABUKTAN BAĞLANMAK

       Bağlantı için  ssh  veya  rsh  kullanarak  ve  dosya  aktarımını  rsync
       sunucusunun  yeteneklerinden  yararlanarak yapmanın mümkün olması bazan
       kullanışlı olabilmektedir. Özellikle, bir uzak makineye  ssh  üzerinden
       bağlanmak  istediğinizde  (şifreleme  için  ya  da  güvenlik duvarından
       geçebilmek için) ama bunun yanında rsync sunucusunun yeteneklerinden de
       yararlanmak istediğiniz durumlarda bu yararlıdır (BİR UZAK KABUKTAN BİR
       RSYNC SUNUCUSU ÇALIŞTIRMAK bölümüne bakınız).

       Kullanıcı  açısından,  rsync'in   bu   yöntemle   kullanılması,   komut
       satırından   uzak  kabuk  uygulamasının  --rsh=komut  ile  belirtilmesi
       dışında  bir  rsync  sunucusuna   bağlanmaktan   farksızdır.   (Burada,
       RSYNC_RSH  ortam  değişkenine  bir  atama yaparak uzak kabuk uygulaması
       belirtmek, beklenen işlevselliği sağlamayacaktır.)

       Uzak kabuk kullanıcısını, rsync  sunucu  kullanıcısından  ayırmak  için
       uzak kabuk komutunda '-l kullanc' seçeneğini kullanabilirsiniz:

       rsync -av --rsh="ssh -l ssh-kullanıcısı" \
           rsync-kullanıcısı@makine::modül[/yol] yerel-yol

       "ssh-kullanıcısı"  ssh seviyesinde kullanılmalıdır; "rsync-kullanıcısı"
       ise uzak makinenin rsyncd.conf dosyasından sınanacaktır.

BİR RSYNC SUNUCUSU ÇALIŞTIRMAK

       Bir   rsync   sunucusu   bir    yapılandırma    dosyası    kullanılarak
       yapılandırılır.   Daha  ayrıntılı  bilgi  için  rsyncd.conf(5)  kılavuz
       sayfasına bakınız. rsync'i bir uzak kabuk uygulaması üzerinden ve  root
       olarak   çalıştırmadıkça,  öntanımlı  olarak  /etc/rsyncd.conf  dosyası
       kullanılır.  Aksi   takdirde,   uzak   makinedeki   çalışma   dizininde
       (genellikle $HOME) bulunan rsyncd.conf öntanımlıdır.

BİR UZAK KABUKTAN BİR RSYNC SUNUCUSU ÇALIŞTIRMAK

       rsync   sunucusu   yapılandırma   dosyası   ile   ilgili   tüm  bilgiyi
       rsyncd.conf(5) kılavuz sayfasında bulabilirsiniz.

       Uzak  kullanıcı  root  (chroot,  setuid/setgid,  v.s.)  olmadıkça  bazı
       yapılandırma  seçenekleri kullanılamaz olacaktır. Eğer rsync sunucusunu
       bir  uzak  kabuk   uygulaması   üzerinden   kullanıyorsanız,   services
       dosyasında   rsync   sunucu   portunun   bulunması   ya   da  inetd'nin
       yapılandırılması gerekli değildir.

       Bir tek kullanımlık ssh anahtarı dışında bir rsync sunucusu çalıştırmak
       için rsyncd.conf(5) kılavuz sayfasındaki bu bölüme bakınız.

ÖRNEKLER

       Burada rsync kullanımıyla ilgili bazı örnekler bulacaksınız.

       Büyük  MS   Word  dosyaları  ve  eposta  dizinlerinden oluşan eşimin ev
       dizinini yedeklemek için şöyle bir cron işi çalıştırıyorum:

       rsync -Cavz . arvidsjaur:backup

       Her gece bir PPP bağlantısı üzerinden bu dizini ayrıca, kendi makinemin
       arvidsjaur dizinine kopyalıyorum.

       Samba  kaynak  ağacını  eşzamanlı  tutmak  için şu Makefile hedeflerini
       kullanıyorum:

       get:
               rsync -avuzb --exclude '*~' samba:samba/ .
       put:
               rsync -Cavuzb . samba:samba/
       sync: get put

       Bu  sayede  bağlantının  öbür  ucundaki  bir  CVS  diziniyle  benimkini
       güncellememi  sağlıyor. Uzak makinede bir takım CVS işlemleri yaptıktan
       sonra uzak  CVS  protokolü  ile  bunları  kendi  makinemde  güncellemek
       gecikmelerden dolayı pek verimli olmuyor.

       "eski"   ve  "yeni"  ftp  sitelerim  arasında  bir  dizini  şu  komutla
       yansılıyorum:

         rsync -az -e ssh --delete ~ftp/pub/samba nimbus:"~ftp/pub/tridge"

       Bu komut her saat başı cron'dan çalıştırılıyor.

ÖZETLE SEÇENEKLER

       Burada rsync'de kullanılabilen seçeneklerin bir özetine yer verilmiştir
       (rsync  --help  komutu  bu listeyi çıktılar). Bu seçenekler bir sonraki
       bölümde ayrıntılı olarak açıklanmıştır.

        -v, --verbose             çıktı daha ayrıntılı olur
        -q, --quiet               hatalar dışında bilgi verilmez
        -c, --checksum            sadece toplam sağlamaya bakılır, zaman ve
                                  boyut değişikliklerine bakılmaz
        -a, --archive             arşiv kipi; -rlptgoD (-H'sız) ile aynı
        -r, --recursive           dizinlerin alt dizinlerine inilir
        -R, --relative            göreli dosya yolları kullanılır
            --no-relative         --relative kapatılır
            --no-implied-dirs     -R uygulanmış dizinler gönderilmez
        -b, --backup              yedekleme yapılır (--suffix ve
                                  --backup-dir seçeneklerine bakın)
            --backup-dir=DİZİN    sadece belirtilen dizinin içeriği
                                  yedeklenir
            --suffix=SONEK        yedekleme soneki
                                  (--backup-dir yoksa ~ öntanımlıdır)
        -u, --update              hedeftekiler daha yeniyse bu dosyalar
                                  atlanır
            --inplace             hedef dosyaları yerinde günceller
        -d, --dirs                altdizinlere inmeden dizinleri aktarır
        -l, --links               sembolik bağları sembolik bağ olarak
                                  kopyalar
        -L, --copy-links          sembolik bağ değil bağın son hedefi
                                  kopyalanır
            --copy-unsafe-links   sadece güvensiz sembolik bağlar
                                  dönüştürülür
            --safe-links          ağacın dışını hedefleyen sembolik
                                  bağlar yoksayılır
        -H, --hard-links          sabit bağlar korunur
        -K, --keep-dirlinks       sembolik bağlı dizinler alıcıda dizin
                                  yapılır
        -p, --perms               izinler korunur
        -o, --owner               sahip korunur (sadece root)
        -g, --group               grup korunur
        -D, --devices             aygıtlar korunur (sadece root)
        -t, --times               zamanlar korunur
        -O, --omit-dir-times      zamanlar korunurken dizinler bunun
                                  dışında tutulur
        -S, --sparse              seyrek dosyaları en verimli şekilde
                                  elde eder
        -n, --dry-run             işlemi yapıyormuş gibi gösterir ama yapmaz
        -W, --whole-file          dosyaları tamamen kopyalar
                                  (rsync algoritması ile farkları değil)
            --no-whole-file       daima arttırımlı rsync algoritması
                                  kullanılır
        -x, --one-file-system     dosya sistemi sınırlarının dışına çıkılmaz
        -B, --block-size=BOYUT    sabit bir blok boyunda sağlama toplamına
                                  zorlar
        -e, --rsh=KOMUT           kullanılacak uzak kabuk uygulaması
                                  belirtilir
            --rsync-path=UYGULAMA uzak makinede rsnc'in çalıştıracağı
                                  uygulama
            --existing            sadece hedefte mevcut olan dosyalar
                                  güncellenir
            --ignore-existing     hedefte mevcut olan dosyalar yoksayılır
            --remove-sent-files   alınan dosyalar/sembolik bağlar
                                  göndericide silinir
            --del                 --delete-during ile aynı
            --delete              göndericide olmayan dosyalar alıcıda
                                  silinir
            --delete-before       alıcıda aktarım öncesi silme yapılır
                                  (öntanımlı)
            --delete-during       alıcıda aktarım sırasında silme yapılır
            --delete-after        alıcıda aktarım sonrası silme yapılır
            --delete-excluded     alıcıda ayrıca dışlanmış dosyalar da
                                  silinir
            --ignore-errors       G/Ç hataları olsa da siler
            --force               dizinler boş olmasa bile silinir
            --max-delete=SAYI     SAYIdan fazla dosya silinmez
            --max-size=BOYUT      BOYUTtan daha büyük dosyalar aktarılmaz
            --partial             kısmen aktarılmış dosyalar tutulur
            --partial-dir=DİZİN   kısmen aktarılmış dosyalar DİZİNde tutulur
            --delay-updates       güncellenecek tüm dosyalar sona bırakılır
            --numeric-ids         kullanıcı/grup kimliklerini isimlerle
                                  eşleştirmez
            --timeout=SÜRE        G/Ç zamanaşımını SÜRE saniyeye ayarlar
        -I, --ignore-times        zaman ve boyut bakımından eşleşen dosyalar
                                  atlanmaz
            --size-only           boyutları aynı olan dosyalar atlanır
            --modify-window=SAYI  doğruluğu arttırmak için değişiklik
                                  zamanları karşılaştırılır
        -T, --temp-dir=DİZİN      geçici dosyaları DİZİNde oluşturur
        -y, --fuzzy               hedefte dosya yoksa benzerini bulur
            --compare-dest=DİZİN  alınan dosyaları ayrıca DİZİNdekilerle
                                  karşılaştırır
            --link-dest=DİZİN     değişmediyse DİZİNdeki dosyalara sabit bağ
        -z, --compress            aktarım sırasında dosya verisi sıkıştırılır
        -C, --cvs-exclude         dosyalar CVS'nin yaptığı gibi yoksayılır
        -f, --filter=KURAL        bir dosya süzme kuralı ekler
        -F                        --filter='dir-merge /.rsync-filter' ve
                                  yinelemeli: --filter='- .rsync-filter'
                                  ile aynı
            --exclude=KALIP       KALIP ile eşleşen dosyalar dışlanır
            --exclude-from=DOSYA  dışlama kalıpları DOSYAdan okunur
            --include=KALIP       KALIP ile eşleşen dosyalar dışlanmaz
            --include-from=DOSYA  dışlanmayan kalıplar DOSYAdan okunur
            --files-from=DOSYA    aktarılacak dosyaların isimlerinin listesi
                                  DOSYAdan okunur
        -0, --from0               *from seçeneklerindeki dosya listeleri boş
                                  karakter sonlandırmalı kabul edilir
            --version             sürüm numarasını basar
            --port=PORT           başka bir port belirtmek için
            --blocking-io         uzak kabukta engellemeli G/Ç kullanılır
            --no-blocking-io      engellemeli G/Ç öntanımlı olduğunda bunu
                                  iptal eder
            --stats               dosya aktarımı sırasında durum bilgileri
                                  verir
            --progress            aktarım sırasında gelişimi gösterir
        -P                        --partial --progress ile aynı
        -i, --itemize-changes     tüm güncellemeler için bir değişiklik
                                  özeti çıktılar
            --log-format=BİÇİM    aktarımları belirtilen biçimde günlükler
            --password-file=DOSYA parola DOSYAdan okunur
            --list-only           dosyaları kopyalamaz, sadece listeler
            --bwlimit=KBPS        saniyede kBayt cinsinden G/Ç band genişliği
            --write-batch=DOSYA   bir betikli güncellemeyi DOSYAya yazar
            --read-batch=DOSYA    bir betikli güncellemeyi DOSYAdan okur
            --checksum-seed=SAYI  blok/dosya sağlama toplamı tohumunu ayarlar
        -4, --ipv4                IPv4 tercih edilir
        -6, --ipv6                IPv6 tercih edilir
        -h, --help                bu yardım iletisini gösterir

       rsync ayrıca bir artalan süreci olarak da çalıştırılabilir. Bu  durumda
       şu seçenekleri kabul eder:

            --daemon              bir rsync artalan süreci olarak çalışır
            --address=ADRES       belirtilen adres kullanılır
            --bwlimit=KBPS        saniyede kBayt cinsinden G/Ç band genişliği
            --config=DOSYA        rsyncd.conf yerine kullanılacak DOSYA
            --no-detach           üst süreçten ayrık çalışmaz
            --port=PORT           belirtilen PORTu dinler
        -v, --verbose             ayrıntı düzeyini arttırır
        -4, --ipv4                IPv4 tercih edilir
        -6, --ipv6                IPv6 tercih edilir
        -h, --help                bu yardım iletisini gösterir

AÇIKLAMALARIYLA SEÇENEKLER

       rsync GNU uzun seçenekler paketini kullanır. Çoğu komut satırı seçeneği
       hem kısa hem de uzun seçenek içerir. Bazı seçenekler  ise  sadece  uzun
       seçeneklerden  oluşur.  `='  işareti içeren seçeneklerdeki parametreler
       isteğe bağlıdır; `=' yerine boşluk kullanılabilir.

       -h, --help
              rsync tarafından kabul edilen  seçenekleri  açıklayan  kısa  bir
              yardım iletisi basar.

       --version
              rsync sürüm numarasını basar ve çıkar.

       -v, --verbose
              Bu  seçenek  aktarım sırasında verilen bilgi miktarını arttırır.
              rsync öntanımlı olarak sessiz çalışır. Tek  -v  belirtildiğinde,
              hangi  dosyaların aktarıldığını gösterip sonunda bir özet basar.
              İki -v belirtildiğinde atlanan  dosyaları  gösterir  ve  sonunda
              daha  fazla  bilgi verir. İkiden fazla -v kullanımı sadece rsync
              hata ayıklaması yapıyorsanız anlamlıdır.

              Aktarılan   dosya   isimlerinin   çıktılanmasında   --log-format
              seçeneğinin    öntanımlı    olarak   "%n%L"   ile   kullanıldığı
              varsayılarak sadece dosyaların isimleri ve varsa sembolik bağlar
              hedefleri  ile belirtilir. Tek -v seviyesinden bir ayrıntıda bir
              dosyanın öznitelikleri değişmişse bu  gösterilmez.  Değiştirilen
              özniteliklerin     öğelere    göre    listelenmesi    isterseniz
              (--itemize-changes seçeneğiyle  ya  da  --log-format  seçeneğine
              "%i"  ekleyerek),  istemcideki çıktıda değiştirilen tüm öğelerin
              ayrıntı düzeyi arttırılır. Daha fazla  bilgi  için  --log-format
              seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       -q, --quiet
              Bu  seçenek  aktarım  sırasında verilen bilgi miktarını azaltır.
              Özellikle uzak sunucudaki bilgi iletileri baskılanır. Bu seçenek
              rsync'i cron'dan çalıştırırken yararlıdır.

       -I, --ignore-times
              Normalde  rsync  hedefte  de  aynı  boyutta  ve  aynı değişiklik
              zamanına sahip dosyalar varsa bunları atlayacaktır.  Bu  seçenek
              bu "hızlı sınama" davranışını kapatır.

       --size-only
              Normalde  rsync  hedefte  de  aynı  boyutta  ve  aynı değişiklik
              zamanına  sahip  dosyalar   varsa   bunları   atlayacaktır.   Bu
              seçenekle,  dosyaların zamanlarına bakılmaksızın hedefte de aynı
              boyutta   iseler   aktarılmazlar.   Zaman   değerlerinin   doğru
              tutulmadığı  başka  bir  yansılama  sistemini kullandıktan sonra
              rsync'i kullanmaya başlayacaksanız bu seçenek yararlıdır.

       --modify-window=say
              İki zaman değerini karşılaştırırken, fark say'ya  eşitse  rsync
              bu  değerleri  eşit  kabul  eder.  Bu  fark  normalde 0 dır (tam
              eşitlik), ancak bu farkı bazı durumlarda daha büyük  bir  değere
              ayarlamak daha yararlıdır. Örneğin, MS Windows FAT dosya sistemi
              (zaman değerleri 2 saniyelik çözünürlüğe  sahiptir)  taraflardan
              biri   olduğunda    --modify-window=1  yararlıdır  (1  saniyelik
              farklara izin vermek).

       -c, --checksum
              Bu seçenek göndericiyi aktarımdan önce tüm dosyaları 128  bitlik
              MD4   sağlama  toplamını  kullanarak  sınamaya  zorlar.  Sağlama
              toplamı doğrudan alıcıda sınanır ve mevcut olanlar arasında aynı
              sağlama   toplamlı,   aynı   boyutlu   ve  aynı  isimli  olanlar
              aktarılmaz. Bu seçenek aktarım işlemini oldukça  yavaşlatabilir.

       -a, --archive
              Bu  seçenek  -rlptgoD  seçeneklerine  eşdeğerdir.  Alt dizinlere
              inerek işlem yapılmasını ve  hemen  hemen  herşeyin  korunmasını
              istemenin  en  kestirme  yoludur;  bir şey dışında: --files-from
              belirtilmişse -r uygulanmayacaktır.

              Çok sayıda bağlı dosyanın varlığı pahalıya  mal  olacağından  -a
              seçeneği  sabit bağları korumaz. Bunu istiyorsanız -H seçeneğini
              ayrıca belirtmelisiniz.

       -r, --recursive
              Bu  seçenek  alt  dizinlerinde  ardışık  olarak   kopyalanmasını
              sağlar. Ayrıca  --dirs (-d) seçeneğine de bakınız.

       -R, --relative
              Göreli dosya yolları kullanılır. Yani, komut satırının gönderici
              kısmında belirtilen  dosya  yolunun  son  parçası  değil,  dosya
              yolunun  tamamı  kopyalanır.  Bu  seçenek  aynı  anda çok sayıda
              dizini göndermek için yararlıdır. Örneğin şöyle bir komut,

              rsync /foo/bar/foo.c remote:/tmp/

              uzak makinede /tmp/foo.c dosyasını oluşturur.  Bunun  yerine  şu
              komutu kullansaydınız,

              rsync -R /foo/bar/foo.c remote:/tmp/

              uzak  makinede /tmp/foo/bar/foo.c dosyası oluşturulacaktı (dosya
              yolunun tamamı kopyalanır). Karşıya  yollanacak  yol  uzunluğunu
              sınırlamak için şöyle yapabilirsiniz:

              cd /foo
              rsync -R bar/foo.c remote:/tmp/

              Bu komut uzak makinede /tmp/bar/foo.c dosyasını oluşturur.

       --no-relative
              --relative  seçeneğini  iptal  eder.  Bu  özellikle --files-from
              seçeneğinin    gerektiği    durumlarda    --relative    seçeneği
              uygulanmaksızın dosyaları işleme sokmakta yararlıdır.

       --no-implied-dirs
              --relative  seçeneği  ile  birlikte  kullanıldığında  her  dosya
              yolundaki dolaylı dizinler, aktarımın parçası olarak yinelenmez.
              Bu  dosya  aktarımını  daha  elverişli yaptığı gibi ayrıca dosya
              yolunun dolaylı parçalarında  iki  tarafta  eşleşmeyen  sembolik
              bağların   varlığını  mümkün  kılar.  Örneğin,  "/path/foo/file"
              dosyasını -R ile aktarırsanız, hedefte  "/path"  ve  "/path/foo"
              ile    kaynağın    dizin    ve    sembolik    bağları    tamamen
              eşleştirilecektir. --no-implied-dirs  seçeneğinin  kullanımı  bu
              dolaylı  dizinlerin  her ikisinin de atlanmasına yol açar. Yani,
              eğer "/path" bir makine üzerinde gerçek bir dizin,  ancak  diğer
              makinede   bir   sembolik   bağ  ise,  rsync  bunu  değiştirmeye
              çalışmayacaktır.

       -b, --backup
              Bu seçenekle, evvelce mevcut hedef dosyaların her aktarımında ya
              da  silinmesinde  bu  dosyaların  isimleri  değiştirilir.  Yedek
              dosyaların nereye gideceğini ve  nasıl  bir  sonek  alacaklarını
              --backup-dir   ve  --suffix  seçenekleri  ile belirtebilirsiniz.
              Eğer --backup-dir  seçeneğini  belirtmezseniz,  --omit-dir-times
              seçeneği etkin kılınacaktır.

       --backup-dir=dizin
              --backup  seçeneği  ile  birlikte  kullanıldığında  bu seçenekle
              yedek dosyaların hangi dizinde saklanacağı  belirtilebilir.  Bu,
              arttırımlı  yedekleme  yaparken  çok  yararlıdır. Buna ek olarak
              --suffix   seçeneğini   kullanarak   bir   yedek    soneki    de
              belirtebilirsiniz  (aksi  takdirde  dosyalar  belirtilen  dizine
              kendi isimleri ile yedeklenir).

       --suffix=sonek
              Bu seçenek --backup (-b) ile kullanıldığında,  belirtilen  sonek
              öntanımlı  yedekleme  sonekinin  yerine kullanılır. --backup-dir
              belirtilmemişse, öntanımlı sonek ~ işaretidir, aksi takdirde boş
              bir dizgedir.

       -u, --update
              Bu   seçenek,   hedefte  mevcut  olan  bir  dosyanın  değişiklik
              zamanının  kaynak  dosyanınkinden  daha  yeni   olduğu   durumda
              atlanmasını  sağlar.  (Eğer  hedef  dosyanın  değişiklik  zamanı
              kaynağınkiyle  aynıysa,  ama  boyutları   farklıysa   güncelleme
              yapılacaktır.)

              --update  seçeneğinin şu anki gerçekleniminde gönderici ve alıcı
              arasında dosya biçimlerinde bir fark varsa, bu, güncelleme  için
              tarihlerden  daha  önemli  olarak ele alınır. Başka bir deyişle,
              hedef bir dosyaya sahipken, kaynak bir dizin veya  bir  sembolik
              bağa    sahipse,    aktarım    dosyalarını   zaman   değerlerine
              bakılmaksızın  yapılır.  Bu  davranış  ileride  değişebilir  (bu
              konuda  bir  fikriniz varsa, eposta listesinde bunu açıklamaktan
              çekinmeyin).

       --inplace
              Bu   seçenek   rsync'in    dosyanın    yeni    bir    kopyasının
              oluşturulmamasına  ve  yerine  taşınmamasına  sebep  olur. Bunun
              yerine  rsync  mevcut  dosyanın  üzerine  yazacaktır,yani  rsync
              algoritması  ağ yükünü tamamen azaltmayı başaramaz (henüz veriyi
              uyumlu sıralamayı denemediğinden). Buna bir istisna, rsync yedek
              dosyaları  aktarımda  temel  dosya  olarak kullanma yeterliğinde
              olduğundan, seçeneğin --backup ile birlikte kullanılmasıdır.

              Bu seçenek blok temelli değişiklikler olan ya da  sonuna  ekleme
              yapılan  çok  büyük  dosyalarla,  disk  ve ağ bakımından sınırlı
              sistemlerde yararlıdır.

              Bu seçenek --partial  (kesilmeye  uğramış  bir  aktarımda  dosya
              silinmez)    seçeneğini   uygular,   fakat   --partial-dir    ve
              --delay-updates seçenekleriyle çelişir.  rsync  2.6.4  öncesinde
              --inplace ayrıca --compare-dest ve --link-dest seçenekleriyle de
              çelişiyordu.

              Uyarı: Dosya  verisi  aktarım  sırasında  kararsız  bir  durumda
                     olacaktır   (ve   büyük   ihtimalle   aktarım   kesintiye
                     uğradıktan sonra  da),  dolayısıyla,  kullanılmakta  olan
                     dosyaları  bu  seçeneği  kullanarak  güncellememelisiniz.
                     Ayrıca, alıcı kullanıcının yazma izni olmayan  dosyaların
                     rsync    tarafından   yerinde   güncellenemeyeceğini   de
                     unutmayın.

       -d, --dirs
              Gönderen  tarafın  saptanan  her  dizini   içereceğini   söyler.
              --recursive  seçeneğinin  tersine,  bir  dizinin  içeriği, dizin
              komut satırında "." ya da bir bölü çüzgisi ile  biten  bir  isim
              ("foo/"  gibi)  ile belrtilmedikçe kopyalanmaz. Bu seçenek ya da
              --recursive seçeneği olmaksızın, rsync saptadığı  tüm  dizinleri
              atlayacaktır (ve herbiri için bir ileti çıktılayacaktır).

       -l, --links
              Saptanan her sembolik bağ hedefte oluşturulur.

       -L, --copy-links
              Sembolik bağ saptandığında sembolik bağ değil, hedefindeki dosya
              kopyalanır. rsync'in eski sürümlerinde, bu seçenek ayrıca  alıcı
              tarafa,  dizin  sembolik  bağı  gibi sembolik bağları izlemesini
              söylemek gibi bir yan  etkiye  sahipti.  Günümüzde  ise,  rsync,
              böyle   bir   durumda,  bu  ek  davranışı  sağlamak  için  sizin
              --keep-dirlinks (-K) seçeneğini  belirtmenizi  gerektirir.  Buna
              tek  istisna,  -K  seçeneğini  anlayacak  çok eski bir rsync ile
              dosyaların gönderilmesidir -- bu durumda -L seçeneği  daha  eski
              bir  rsync ile hala -K seçeneğinin yan etkisine sahip olacaktır.

       --copy-unsafe-links
              Bu seçenek  rsync'e,  kopyalanan  ağacın  dışındaki  bir  hedefi
              gösteren  sembolik bağları kopyalamasını söyler. Mutlak sembolik
              bağlar ayrıca sıradan dosyalar olarak ele alınır, böylece bunlar
              --relative   kullanıldığında  kaynak  dosya  yolunun  kendindeki
              sembolik bağlar olurlar.

       safe-links
              Bu seçenek  rsync'e,  kopyalanan  ağacın  dışındaki  bir  hedefi
              gösteren  sembolik  bağları  yoksaymasını  söyler.  Bu seçeneğin
              --relative   seçeneğiyle   birlikte   kullanılması   beklenmedik
              sonuçlara yol açabilir.

       -H, --hard-links
              Bu  seçenek  rsync'e,  sabit bağları aynı kaynak sistemdeki gibi
              yeniden oluşturmasını söyler. Bu seçenek olmaksızın sabit bağlar
              sıradan dosyalar olarak ele alınırlar.

              rsync'in,  eğer  bağın  her  iki  parçası  da  dosya listesi ile
              gönderilmişse, sabit bağları saptayabileceğini unutmayın.

              Bu seçenek  işlemi  yavaşlatabilir,  gerçekten  bu  işlevselliğe
              ihtiyacınız varsa kullanın.

       -K, --keep-dirlinks
              Alıcı  tarafta,  bir sembolik bağ bir dizini gösteriyorsa, bunun
              gönderici tarafta bir dizinle eşleştiği varsayılacaktır.

       -W, --whole-file
              Bu seçenekle arttırımlı rsync algortiması kullanılmaz  ve  bunun
              yerine  dosya  olduğu  gibi  gönderilir.  Eğer  kaynak ile hedef
              arasındaki band genişliği diskin band  genişliğinden  (özellikle
              disk,  ağ  dosya  sisteminin  bir  parçası ise) daha yüksekse bu
              seçenek daha hızlı  olabilir.  Kaynak  ve  hedef,   yerel  dosya
              yolları olarak belirtilmişse bu seçenek öntanımlıdır.

       --no-whole-file
              --whole-file öntanımlı olduğunda bu seçenek onu kapatır.

       -p, --perms
              Bu seçenek rsync'e, izinleri hedefte aynı kaynak sistemdeki gibi
              belirlemesini söyler.

              Bu seçenek olmaksızın, her yeni dosya izinlerini kaynak dosyanın
              izinlerine ve alıcı taraftaki umask'a göre belirlenir, diğer tüm
              dosyalar (güncellenenler dahil)  kendi mevcut izinleriyle  kalır
              (bu, cp gibi diğer dosya kopyalama araçlarında da böyledir).

       -o, --owner
              Bu   seçenek   rsync'e,  hedef  dosyanın  sahibini  aynı  kaynak
              dosyadaki  gibi  belirlemesini  söyler.  Çoğu  sistemde   sadece
              ayrıcalıklı kullanıcı dosya aidiyetini belirleyebilir. Öntanımlı
              olarak, koruma isim tarafında yapılır, fakat bazı durumlarda son
              çare  olarak kullanıcı kimliği kullanılır. Bu konu --numeric-ids
              seçeneğinin açıklamasında daha ayrıntılı incelenmiştir.

       -g, --group
              Bu seçenek rsync'e, hedef dosyanın grubunu aynı kaynak dosyadaki
              gibi  belirlemesini  söyler.  Alıcı  tarafta rsync'i ayrıcalıklı
              kullanıcı çalıştırmıyorsa, sadece alıcının üyesi olduğu  gruplar
              için  bu  yapılabilir.  Öntanımlı  olarak işlem grup ismine göre
              yapılır, ancak bazı durumlarda son çare olarak grup  kimliği  de
              kullanıabilir.  Bu  konu --numeric-ids seçeneğinin açıklamasında
              daha ayrıntılı incelenmiştir.

       -D, --devices
              Aktarılan   karakter   ve   blok   aygıtları   hedefte   yeniden
              oluşturulur.    Bu   seçeneği   sadece   ayrıcalıklı   kullanıcı
              kullanabilir.

       -t, --times
              Bu  seçenek  rsync'e,  dosyaları  değişiklik  zamanlarına   göre
              aktarmasını  ve  bunları uzak sistemde güncellemesini söyler. Bu
              seçenek  kullanılmazsa,   eniyileme   yüzünden   değiştirilmemiş
              dosyaların dışlanması verimli olamaz; başka bir deyişle, -t veya
              -a seçeneğinin yokluğu sonraki aktarımda -I kullanılmış gibi tüm
              dosyaların   güncellenmesine   yol   açar   (rsync   algoritması
              güncellemeyi  oldukça  verimli   yapacağından,   eğer   dosyalar
              gereçekten değişmemişse, -t kullanmanız çok daha iyi olacaktır).

       -O, --omit-dir-times
              Eğer rsnc değişiklik zamanlarını güncelliyorsa (--times ile), bu
              seçenek  belirtildiğinde  dizinleri  bunun  dışında  tutar. Eğer
              alıcı  tarafta  NFS  dizinleri  paylaştırıyorsa,  -O  seçeneğini
              kullanmak daha iyidir. Bu seçenek --backup seçeneği --backup-dir
              olmaksızın kullanılmış gibi sonuç verir.

       -n, --dry-run
              Bu seçenek rsync'e, herhangi  bir  dosya  aktarımı  yapmamasını,
              sadece yapıyormuş gibi işlemleri raporlamasını söyler.

       -S, --sparse
              Bu  seçenekle   rsync,  seyrek  dosyaların  hedefte  daha az yer
              kaplayacak şekilde elde edilmesini sağlamaya çalışır.

              Bilgi: Bu seçeneği hedefteki dosya sistemi Solaris  "tmpfs"  ise
                     kullanmayın.    Boş   bölgelerin   düzgünce   atlanmasını
                     sağlayamaz ve dosya sonunda bozulmalar oluşur.

       -x, --one-file-system
              Bu seçenek rsync'e, aktarım sırasında dosya sistemi sınırlarının
              dışına  çıkmamasını söyler. Bu seçenek, tek bir dosya sisteminin
              içeriğini aktarmak için yararlıdır.

       --existing
              Bu  seçenek  rsync'e,   hedefte   yeni   dosya   oluşturulmasını
              gerektirecek aktarımları yapmamasını sadece güncelleme yapmasını
              söyler.

       --ignore-existing
              Bu   seçenek   rsync'e,   hedefte    mevcut    olan    dosyaları
              güncellememesini söyler.

       --remove-sent-files
              Bu  seçenek rsync'e, hedefte yeni oluşturulan dosyalarla içeriği
              güncellenenleri, gönderen taraftan silmesini söyler. Dizinler ve
              aygıtlar   ile   sadece   öznitelikleri  değiştirilmiş  dosyalar
              silinmez.

       --delete
              Bu seçenek rsync'e,  hedefte  olup  kaynakta  olmayan  dosyaları
              hedeften  silmesini  söyler, fakat sadece dosyalar dizinleri ile
              belirtilmişse bu yapılır. Yani, rsync'den tüm dizini ("dir" veya
              "dir/"  gibi)  göndermesini  istemeli,  dizin içeriğini belirten
              dosya  kalıpları   ("dir/*"   gibi)   belirtmemelisiniz.   Dosya
              kalıpları  belirtildiğinde  kalıp kabuk tarafından yorumlanır ve
              kabuk  rsync'den  dosyaları  kapsayan  dizini  değil,  tek   tek
              dosyaları  aktarmasını  ister.  Aktarımdan  dışlanan dosyalardan
              biriyse, --delete-excluded kullanılmamışsa ya da kurallar sadece
              gönderen tarafla eşleşenleri imliyorsa hedefte silinecek olanlar
              da  dışlanır   (SÜZME   KURALLARI   bölümündeki   içerme/dışlama
              belirteçlerine bakınız).

              Alt dizinlere inilmiyorsa bu seçenek etkisizdir.

              Bu  seçenek doğru şekilde kullanılmazsa tehlikeli olabilir. Önce
              --dry-run (-n) seçeneğiyle  silinecek  dosyaları  görüp,  önemli
              dosyaların  silinmeyeceğinden  emin  olduktan  sonra asıl işlemi
              başlatmak çok daha iyidir.

              Gönderen tarafta bir G/Ç hatası  saptandığında  hedefteki  dosya
              silme  işlemi iptal edilir. Bu, gönderen tarafın alıcı taraftaki
              dosyaları tümden silmesi gibi geçici  dosya  sistemi  hatalarına
              karşı   (NFS   hataları   gibi)   bir   önlemdir.  Bu  davranışı
              --ignore-errors seçeneğiyle iptal edebilirsiniz.

              --delete   seçeneği   silme   zamanını    belirten    --delete-*
              seçenekleriyle,  --delete-excluded  dahil,  herhangi  bir  sorun
              olmaksızın birleştirilebilir.  Ancak,  silme  zamanını  belirten
              --delete-* seçeneklerinden biri belirtilmemişse, rsync öntanımlı
              olarak --delete-before algoritmasını seçer. İleri sürümlerde  bu
              seçim  --delete-during  algoritmasıyla değiştirilebilir. Ayrıca,
              --delete-after seçeneğine de bakınız.

       --delete-before
              Alıcı taraftaki dosya silme işlemlerinin aktarımın başlangıcında
              yapılmasını  sağlar.  Bu seçenek --delete veya --delete-excluded
              seçeneği  ile  birlikte  silme  zamanını   belirten   --delete-*
              seçeneklerinden   biri   belirtilmemişse   öntanımlıdır.   Dosya
              silinmesi  ile  ilgili  daha  ayrıntılı  bilgi   için   --delete
              seçeneğinin açıklamasına bakınız.

              Aktarımın  başında  silme  yapılması, eğer dosya sistemi doluluk
              bakımından sınırda ise ve  ancak  fazlalıkların  kaldırılmasıyla
              dosya aktarımı mümkün olabilecekse yararlıdır. Ancak, bu seçenek
              aktarımın başlamasını  geciktirdiğinden  aktarımın  zamanaşımına
              uğramasına (--timeout belirtilmişse) sebep olabilir.

       --delete-during, --del
              Alıcı  taraftaki  dosya  silme  işlemlerinin  aktarımı sırasında
              yapılmasını sağlar. Bu yöntem silme işleminin aktarımdan önce ve
              sonra  yapıldığı algoritmalardan daha hızlıdır. Fakat ilk olarak
              rsync'in  2.6.4   sürümüyle   kullanılabilir   olmuştur.   Dosya
              silinmesi   ile   ilgili  daha  ayrıntılı  bilgi  için  --delete
              seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       --delete-after
              Alıcı taraftaki dosya silme işlemlerinin aktarım  tamamlandıktan
              sonra  yapılmasını  sağlar.   Eğer  aktarımın bir parçası olarak
              dizin bazında yeni dosya birleşimleri yapıyorsanız  ve  bunların
              ihracının aktarımın silme fazında etkin olmasını istiyorsanız bu
              seçenek yararlı  olacaktır.  Dosya  silinmesi  ile  ilgili  daha
              ayrıntılı  bilgi için --delete seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       --delete-excluded
              Alıcı tarafta olup, gönderici tarafta olmayan  dosyaların  alıcı
              tarafta   silinmesine   ek   olarak,   alıcı   tarafta  dışlanan
              dosyalarında silinmesini sağlar (--exclude seçeneğine  bakınız).
              Alıcı  tarafta  tek  tek  dosyaların  dışlanmasının  bu yöntemle
              silinmesi  ve  silinmesi  istenmeyen  dosyaların  bu  seçenekten
              korunması  ile  ilgili  bilgiler  için  SÜZME KURALLARI bölümüne
              bakınız. Dosya silinmesi ile ilgili daha  ayrıntılı  bilgi  için
              ise --delete seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       --ignore-errors
              G/Ç hataları olsa bile --delete işleminin sürdürülmesini sağlar.

       --force
              Gönderici tarafta olmayan ancak alıcı  tarafta  olan  dizinlerin
              içleri  dolu  bile  olsa  silnmesini  sağlar. Bu sadece --delete
              seçeneği olmaksızın böyledir, çünkü silme işlemleri artık  içiçe
              dizinler    içeren   bir   tepe   dizinin   silinmesi   şeklinde
              yapılmaktadır.  Etkin  olması  için  --recursive  seçeneği   (-a
              tarafından uygulanır) gerekir.

       --max-delete=say
              say'dan  fazla dosya ya da dizin silinmez. Yansılama yapılırken
              çok büyük ağaçların yıkıma yol açmaması için yararlıdır.

       --max-size=boyut
              boyut   bayttan   dha   büyük   dosyalar    aktarılmaz.    boyut
              belirtilirken,  sonek  olarak  K,  M,  G  gibi  bayt  çarpanları
              belirtilebileceği  gibi  kesirli  değerler   de   belirtilebilir
              (--max-size=1.5m gibi).

       -B, --block-size=blokboyu
              rsync  algoritmasında sabit bir blok boyunun kullanımına zorlar.
              Normalde, bu değer güncellenen her dosya için ayrı ayrı seçilir.
              Daha ayrıntılı bilgi için teknik rapora bakınız.

       -e, --rsh=komut
              Bu  seçenek  rsync'in yerel ve uzak kopyaların arasında iletişim
              için bir uzak kabuk uygulaması belirleyebilmeyi sağlar. Genelde,
              rsync  öntanımlı  olarak  ssh kullanacak şekilde yapılandırılır,
              fakat bir yerel ağda rsh kullanmayı da tercih edebilirsiniz.

              Bu seçenek [kullanıcı@]makine::modül/yol ile kullanılırsa,  uzak
              makinedeki  rsync  sunucusunu  çalıştırmak  için belirtilen uzak
              kabuk komut'u kullanılacak ve aktarım için uzak makinede çalışan
              rsync  suncusunun  soket bağlantısı değil, uzak kabuk bağlantısı
              kullanılacaktır. Ayrıca, yukarıdaki  BİR  RSYNC  SUNUCUSUNA  BİR
              UZAK KABUKTAN BAĞLANMAK bölümüne de bakınız.

              komut içinde rsync sadece tek bir argümana izin verir. Örnek:

              -e "ssh -p 2234"

              Bilgi: ssh  kullanıcıları  makineye  özel bağlantı seçeneklerini
                     kendi .ssh/config dosyası ile kişiselleştirebilirler.

              Uzak kabuk uygulamasını seçmek için RSYNC_RSH ortam değişkenini,
              -e    seçeneğinde    belirtilebilen    bir    değeri    atayarak
              kullanabilirsiniz.

              Ayrıca,  bu  seçenekten  etkilenen   --blocking-io   seçeneğinin
              açıklamasına da bakınız.

       --rsync-path=uygulama
              Uzak  makinede  başlangıçta  hangi uygulamanın çalıştırılacağını
              belirtmek için kullanılır.  Çoğunlukla,  rsync'in  uzak  kabuğun
              öntanımlı   yolları   dışında   bulunduğu   durumda   kullanılır
              (--rsync-path=/usr/local/bin/rsync   gibi).    uygulama    kabuk
              tarafından  çalıştırılacağından  herhengi bir uygulama, betik ya
              da bir dizi  komut  olabilir.  Bir  dizi  komut  belirtiyorsanız
              rsync'in  iletişimde  kullanacağı  standart  girdi  ve  standart
              çıktının devredışı kalmamasına dikkat etmelisiniz.

              Aşağıdaki  örnekte  uzak  makinede   --relative   seçeneği   ile
              kullanmak için farklı bir öntanımlı yol belirtilmektedir:

                  rsync -avR --rsync-path="cd /a/b && rsync" makine:c/d /e/

       -C, --cvs-exclude
              Sistemler arasında aktarımı istenmeyen geniş bir dosya kümesinin
              dışlanması  için  bir  kısayol  olarak  kullanışlıdır.   CVS'nin
              yoksayılacak    dosyaları    saptamakta   kullandığı   algoritma
              kullanılır.

              Dışlanan dosyaların listesi şöyle ilklendirilmiş olsun:

                   RCS   SCCS   CVS   CVS.adm   RCSLOG  cvslog.*  tags  TAGS
                   .make.state .nse_depinfo *~ #* .#* ,* _$* *$ *.old  *.bak
                   *.BAK  *.orig *.rej .del-* *.a *.olb *.o *.obj *.so *.exe
                   *.Z *.elc *.ln core .svn/

              $HOME/.cvsignore    içindeki    dosyalarla    CVSIGNORE    ortam
              değişkeninde  (tüm  isimler  bir  boşlukla ayrılarak belirtilir)
              listelenen her dosya bu listeye eklenecektir.

              Son olarak, .cvsignore dosyası ile  aynı  dizindeki  dosyalardan
              .cvsignore  dosyasında  listelenmiş  kalıplarla eşleşen dosyalar
              yok sayılır. rsync'in süzme  ve  dışlama  uyguladığı  dosyaların
              aksine  bu  kalıplar  boşluklarla ayrılır. Daha fazla bilgi için
              cvs(1) kılavuz sayfasına bakınız.

              Bu   seçeneği    kendi    --filter    kurallarınızla    birlikte
              belirtirseniz, -C seçeneğinin komut satırının neresinde olduğuna
              bakılmaksızın, CVS dışlananlarının sizin  kurallarınızın  sonuna
              ekleneceğini unutmayın. Bu, onlara sizin belirttiğiniz kurallara
              göre  daha  düşük  öncelik  verir.   CVS  dışlananlarının  süzme
              kurallarınız  arasındaki  yerini kendiniz belirlemek isterseniz,
              komut satırı seçeneği olarak -C belirtmek yerine --filter=:C  ve
              --filter=-C  seçeneklerini  belirtmelisiniz  (bu  şekilde  komut
              satırında belirtebileceğiniz gibi bir süzme dosyasına  ":C"   ve
              "-C"  kurallarını yerleştirerek de belirtebilirsiniz). İlk kural
              her dizinde .cvsignore dosyalarına bakılmasını, ikinci kural ise
              yukarıda  bahsedilen  CVS  dışlananlarını  bir seferliğine dahil
              edilmesini sağlar.

       -f, --filter=kural
              Bu seçenek aktarılacak  dosyalar  listesinden  belli  dosyaların
              seçilerek  dışlanması  için kurallar eklemenizi mümkün kılar. Bu
              seçenek  alt   dizinlerin   ardışık   aktarıldığı   aktarımlarda
              kullanıldığında çok yararlıdır.

              Dışlanacak  dosyaların listesini oluşturmak içim komut satırında
              çok sayıda --filter seçeneği belirtebilirsiniz.

              Bu seçenek hakkında daha ayrıntılı bilgi  için  SÜZME  KURALLARI
              bölümüne bakınız.

       -F     Bu  seçenek  iki defa belirtildiğinde komuta iki --filter kuralı
              eklemeye eşdeğerdir. İlk seçenek şu kuralı ekler:

              --filter=': /.rsync-filter'

              Bu kural, rsync'in dizin  hiyerarşisi  dahilinde  serpiştirilmiş
              .rsync-filter dosyalarına bakmasını ve aktarımda bu dosyalardaki
              süzme kurallarını kullanmasını sağlar. -F  seçeneği  ikinci  kez
              kullanılmışsa şu kuralı uygular:

              --filter='- .rsync-filter'

              Bu kural .rsync-filter dosyalarının aktarılmamasını sağlar.

              Bu  seçenek  hakkında  daha ayrıntılı bilgi için SÜZME KURALLARI
              bölümüne bakınız.

       --exclude=kalp
              Bu seçenek bir dışlama kuralı tanımlanmasını  sağlayan  --filter
              seçeneğinin  basitleştirilmiş  bir  biçimidir.  Seçenek,  normal
              süzme kurallarının kural çözümleme sözdizimine izin vermez.

              Bu seçenek hakkında daha ayrıntılı bilgi  için  SÜZME  KURALLARI
              bölümüne bakınız.

       --exclude-from=dosya
              Bu  seçenek, dışlama kurallarının belirtilen dosyadan alınmasını
              sağlaması  dışında  --exclude  seçeneğinin   benzeridir.   dosya
              içindeki  boş  satırlar ile ';'  veya  '#' ile başlayan satırlar
              yoksayılır.  dosya  olarak  -  belirtilmişse  girdiler  standart
              girdiden okunur.

       --include=kalp
              Bu  seçenek  bir  içerme kuralı tanımlanmasını sağlayan --filter
              seçeneğinin  basitleştirilmiş  bir  biçimidir.  Seçenek,  normal
              süzme kurallarının kural çözümleme sözdizimine izin vermez.

              Bu  seçenek  hakkında  daha ayrıntılı bilgi için SÜZME KURALLARI
              bölümüne bakınız.

       --include-from=dosya
              Bu seçenek, içerme kurallarının belirtilen  dosyadan  alınmasını
              sağlar.  dosya olarak - belirtilmişse girdiler standart girdiden
              okunur.

       --files-from=dosya
              Bu seçeneği  kullanarak  aktarılacak  dosyaların  tam  listesini
              belirtebilirsiniz.  Liste  dosya'dan  ya  da  "-"  belirtilmişse
              standart  girdiden  okunur.  Ayrıca,   bu   seçenekle   birlikte
              öntanımlı  uygulanan seçeneklere bağlı olarak rsync'in öntanımlı
              davranışını kolayca değiştirebilirsiniz:

              o  --relative  (-R)  seçeneği  uygulanarak  dosya  içindeki  her
                 öğede   belirtilen  yol  bilgisi  korunmuştur  (bu  davranışı
                 kapatmak için --no-relative seçeneğini kullanın).

              o  --dirs   (-d)   seçeneği   uygulanarak   listede   belirtilen
                 dizinlerin atlanmayıp, hedefte oluşturulması sağlanmıştır.

              o  --archive  (-a)  seçeneği  uygulanmasına  rağmen bu seçeneğin
                 uygulamalarından  biri  olan   --recursive    (-r)   seçeneği
                 uygulanmadığından,  bu  davranışın uygulanmasını istiyorsanız
                 --recursive (-r) seçeneğini ayrıca belirtmelisiniz.

              dosya'dan okunan dosya  isimlerinin  hepsi  kaynak  dizine  göre
              değerlendirilir  --  öğelerin  başındaki  "/"lar  ile  daha  üst
              dizinlere çıkılmasını sağlayan "../"lar kaldırılır. Örnek:

              rsync -a --files-from=/tmp/foo /usr uzak:/yedek

              /tmp/foo içinde "bin"  (hatta  "/bin")  diye  bir  girdi  varsa,
              /usr/bin  dizini  hedefte  /yedek/bin  dizini olarak oluşturulur
              (ancak, dosya içinde dosyalar açıkça listelenmemişse ya da komut
              satırında   -r  seçeneği  yoksa  /usr/bin  dizinindeki  dosyalar
              aktarılmaz). Ayrıca, --relative seçeneğinin etkisini  (öntanımlı
              olarak  etkindir) sadece dosyadan okunan yol bilgisini yinelemek
              için saklar ancak, kaynak için belirtilmiş  yolun  yinelenmesine
              zorlamaz (örnekte /usr).

              Ek  olarak,  eğer  dosya'yı  "uzak:" öneki ile belirtirseniz, bu
              dosya yerel makineden değil, uzak makineden  okunur  (uzak:  ile
              belirtilen  makine,  aktarımın  yapıldığı makine olmalıdır). Bir
              kısaltma olarak, "aktarımın  yapıldığı  uzak  makine"  anlamında
              sadece ":" önekini de kullanabilirsiniz. Örnek:

                rsync -a --files-from=:/yol/dosya-listesi uzak:/ /tmp/kopya

              Bu  komut  "uzak"  makinesindeki  /yol/dosya-listesi  dosyasında
              listelenmiş dosyaları kopyalayacaktır.

       -0, --from0
              Bu  seçenek  rsync'e,  bir  dosyadan  okunan  dosya  isimlerinin
              sonlandırılmasının   satırsonu  karakteri  (LF)  veya  satırbaşı
              karakteri (CR) ya da her bu  ikisinin  birlikte  kullanılmasıyla
              (CR+LF) değil sadece boş karakterle ('\0') yapıldığını belirtir.
              Bu seçenek  --exclude-from, --include-from, --files-from ve  bir
              --filter   kuralı   ile   belirtilen  dosyaları  etkiler.  Dosya
              isimlerinin boşluk ile ayrıldığı .cvsignore dosyalarını kullanan
              --cvs-exclude seçeneğini etkilemez.

       -T, --temp-dir=dizin
              Bu  seçenekle, dosyalar aktarılırken alıcı tarafta geçici olarak
              oluşturulan  dosyaların  nereye  konulacağını   belirtmek   için
              kullanılır.  Öntanımlı davranış, geçici dosyaların alıcı dizinde
              oluşturulmasıdır.

       -y, --fuzzy
              Bu seçenekle, hedefte bulunmayan bir dosya için benzer bir dosya
              aranacağını belirtilir. Şimdiki algoritma, hedef dosya için aynı
              dizinde, aynı boyda ve aynı değişiklik zamanlı ya da aynı isimli
              bir  dosya  arar.  Böyle  bir  dosya varsa, bu dosya bulanık bir
              hedef   dosya   olarak   aktarımın   hızlandırılması    amacıyla
              kullanılır.

              Bilgi: --delete seçeneği bu amaçla kullanılabilecek bir dosyanın
                     işlem öncesinde silinmesine  yol  açabileceğinden,  bunun
                     yerine   ya  --delete-after  seçeneğini  kullanın  ya  da
                     dosyanın silme işlemine konu olmayacak  şekilde  olmasına
                     dikkat edin.

       --compare-dest=dizin
              Bu seçenekle, alıcı makinede hedef dizinde olmayan dosyalar için
              karşılaştırmanın dizin dizinine göre yapılacağı belirtilir. Eğer
              dizin  içinde  göndericinin  dosyasının  aynısı  varsa  bu dosya
              aktarılmaz. Bu, sadece bir  önceki  yedeklemeden  beri  değişmiş
              dosyaların yedeklenmesi için kullanışlıdır.

              2.6.4  sürümünden  başlayarak,  çok sayıda --compare-dest dizini
              belirtilebilmektedir.  Eğer  hedefte  bir  eşleşme  bulunamazsa,
              dosya bu dizinlerde aranır.

              Eğer  dizin  göreli  bir  dizin  olarak belirtilmişse bu dizinin
              hedef dizinde olduğu kabul edilir. Ayrıca --link-dest seçeneğine
              de bakınız.

       --link-dest=dizin
              Bu  seçenek,  dizin  içindeki değişmemiş dosyaların hedef dizine
              sabit  bağlı  yapılması  dışında  --compare-dest  seçeneği  gibi
              davranır. Sabit bağlı yapılacak dosyalar öznitelikleri (izinler,
              sahipler,   v.s)   bakımından   kaynaktakilerle   tamamen   aynı
              olmalıdır. Örnek:

              rsync -av --link-dest=$PWD/öncü-dizin \
                 makine:kaynak-dzn/ yeni-dzn/

              2.6.4  sürümünden  başlayarak,  çok  sayıda  --link-dest  dizini
              belirtilebilmektedir.  Eğer  hedefte  bir  eşleşme  bulunamazsa,
              dosya bu dizinlerde aranır.

              Eğer  dizin  göreli  bir  dizin  olarak belirtilmişse bu dizinin
              hedef  dizinde  olduğu  kabul  edilir.   Ayrıca   --compare-dest
              seçeneğine de bakınız.

              Bilgi: 2.6.1  sürümünden  önceki  sürümlerde,  -o  seçeneği  (-a
                     seçeneği   de   bu   seçeneği   uygular)   belirtilmişse,
                     --link-dest  seçeneği  root  olmayan  bir  kullanıcı için
                     istendiği  gibi  çalışmayacaktır  (yazılım  hatası).   Bu
                     hatadan  korunmak  için böyle bir rsync ile -o seçeneğini
                     kullanmamalısınız.

       -z, --compress
              Bu seçenekle hedef  makineye  gönderilen  dosyaların  verilerini
              rsync,   aktarım   miktarını   azaltmak   için  sıkıştıracaktır.
              Özellikle, yavaş bağlantılar için çok yararlıdır.

              Bilgi: Hedef   makinede    sıkıştırma    için    aynı    araçlar
                     kullanılıyorsa,  sıkıştırılmış veri sıkıştırma ile ilgili
                     dolaylı bilgileri  içermeyeceğinden  aktarımda  daha  iyi
                     sıkıştırma yapılabilmektedir.

       --numeric-ids
              Bu  seçenekle  rsync,  her iki uçta kullanıcı ve grup isimlerini
              değil, kullanıcı ve grup kimliklerini eşleştirmeye çalışacaktır.

              Öntanımlı   olarak   rsync,   dosyaların  sahibini  belirlemekte
              kullanıcı ve grup isimlerini kullanır. Özel  kullanıcı  ve  grup
              kimliği  olan  0  kimliği,  bu  seçenek belirtilmemiş olsa bile,
              kullanıcı ve grup isimleriyle asla eşleştirilmez.

              Eğer kullanıcı ve  grup  isimleri  her  iki  uçta  eşleşmiyorsa,
              bunların  yerine  kaynak sistemdeki kullanıcı ve grup kimlikleri
              kullanılır.  chroot  ayarlarının  rsync'in  kullanıcı  ve   grup
              isimlerini  arama  yeteneklerini  nasıl  etkilediğini ve bunları
              nasıl değiştirebileceğinizi öğrenmek için rsyncd.conf(5) kılavuz
              sayfasındaki use  chroot modül seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       --timeout=sre
              Bu    seçenekle    G/Ç     zamanaşımını     saniye     cinsinden
              belirtebilirsiniz.    Belirtilen   süre   içinde   bir   aktarım
              gerçekleşmezse, rsync işlemi sonlandıracaktır. Öntanımlı  değer,
              bir zamanaşımı olmadığını belirten 0 değeridir.

       --port=port
              Öntanımlı  873.  port  yerine  kullanılacak portu belirtmek için
              kullanılır. URL sözdizimi port belirtmek için zaten  bir  yöntem
              içerdiğinden,  bu  sadece  bir  rsync sunucusuna "::" kullanarak
              bağlanıyorsanız  gerekir.  Bu   seçeneğin   SUNUCU   SEÇENEKLERİ
              bölümündeki açıklamasına da bakınız.

       blocking-io
              Uzak    kabuk    aktarımı   başlatılırken   engellenebilen   G/Ç
              kullanılmasını belirtir. Uzak kabuk rsh veya  remsh  ise,  rsync
              öntanımlı    olarak    engellenebilen    G/Ç,    aksi   takdirde
              engellenemeyen G/Ç kullanır (ssh ile engellenemeyen  G/Ç  tercih
              edilir).

       no-blocking-io
              Öntanımlı   olarak   engellenebilen   G/Ç  kullanılıyorsa,  bunu
              kapatır.

       -i, --itemize-changes
              Her dosyanın öznitelik  değişikliklerini  de  içererek  yapılmış
              değişikliklerin  dosyalara  göre  tasnif  edilmiş  bir listesini
              ister. Bu, --log-format='%i %n%L' belirtmekle aynıdır.

              "%i"   belirtimi  9  karakter  uzunlukta  şifresel  bir  çıktıya
              sahiptir.  Genel  biçimi  UXcstpoga  dizgesine  benzer. Burada U
              karakteri yapılan  güncellemenin  çeşidini,  X  karakteri  dosya
              türünü  diğer  karakterler  ise  güncellenmişlerse öznitelikleri
              belirten bir karakterle değiştirilir.

              U karakterinin yerini alan güncelleme türleri şunlardır:

              o  <  karakteri yerel makineye aktarılan  (alınan)  bir  dosyayı
                 belirtir.

              o  > karakteri yerel makineye aktarılan (gönderilen) bir dosyayı
                 belirtir.

              o  c  karakteri  yerel  makinede  değiştirilen/oluşturulan   bir
                 dosyayı   belirtir   (bir   dizin   ya   da   sembolik  bağın
                 oluşturulması gibi).

              o  h karakteri başka bir öğeye sabit bağ olan bir öğeyi belirtir
                 (--hard-links gerektirir).

              o   .  (nokta) karakteri sadece öznitelikleri değişmiş bir dosya
                 belirtir.

              o  = karakteri öğenin iki uçta da  aynı  olduğunu  belirtir  (bu
                 sadece  ve sadece yüksek bir ayrıntı seviyesinde çıktılanır).

              X karakterinin yerini alan dosya türleri  şunlardır:  bir  dosya
              için  f,  bir dizin için d, bir sembolik bağ için L ve bir aygıt
              için D.

              UXcstpoga dizgesinin diğer harfleri,  gerçek  karakterler  olup,
              öğenin  ilgili  öznitelikleri güncellenmişse çıktılanırlar, aksi
              takdirde "." ile değiştirilirler. Bunun üç istisnası vardır:

              1. yeni  oluşturulmuş  bir  öğe  için  her  harf  bir  "+"   ile
                 değiştirilir.

              2. İki   uçtada   aynı  olan  öğelerde  her  harf  bir  boşlukla
                 değiştirilir.

              3. Bilinmeyen her öznitelik bir "?" ile değiştirilir  (bu,  daha
                 eski bir rsync ile konuşurken ortaya çıkar).

              Harflerin belirttiği öznitelikler şunlardır:

              o  c  dosyanın sağlama toplamlarının farklı olduğunu ve dosyanın
                 aktarımla güncelleneceğini belirtir (--checksum  gerektirir).

              o  s dosyanın boyutlarının farklı olduğunu ve dosyanın aktarımla
                 güncelleneceğini belirtir

              o  t değişklik zamanlarının farklı olduğunu ve sunucudaki  değer
                 ile  güncelleneceğini belirtir (--times gerektirir). Bazan bu
                 karakterin yerine  T kullanılır ve zamanın  aktarım  zamanına
                 ayarlanacağını  belirtir.  T harfi, bir bir dosya ya da dizin
                 --times seçeneği  belirtilmeksizin  aktarılırken  ya  da  bir
                 sembolik bağ aktarılırken çıktılanır.

              o  p    izinlerin   farklı  olduğunu  ve  sunucudaki  değer  ile
                 güncelleneceğini belirtir (--perms gerektirir).

              o  o  sahiplerin  farklı  olduğunu  ve  sunucudaki   değer   ile
                 güncelleneceğini   belirtir   (--owner    ve  root  yetkileri
                 gerektirir).

              o  g  grupların  farklı  olduğunu  ve   sunucudaki   değer   ile
                 güncelleneceğini   belirtir   (--group   ve   grup  yetkileri
                 gerektirir).

              o  a  harfi   gelecekte   ACL'ler   gibi   genişletilmiş   dosya
                 özniteliklerini desteklemek üzere yedek olarak ayrılmıştır.

              Olası diğer bir çıktı daha vardır: dosyalar silinirken silinecek
              her öğe  için  "%i"   belirtimi  "deleting"  dizgesini  çıktılar
              (yeterince  son  sürüm  bir rsync ile konuşulduğu ve bunun silme
              işlemlerini bir ayrıntı olarak çıktılamayıp günlük kaydı tuttuğu
              varsayımıyla).

       --log-format=biim
              İşlenen  her dosya için kullanıcıya rsync istemcisinin nasıl bir
              çıktı göstereceğini  belirlemenizi  sağlar.  biim  her  biri  %
              karakteri  ile  öncelenmiş  tek karakterli belirtimlerden oluşan
              bir dizgedir. Olası belirtimlerin  listesi  için  rsyncd.conf(5)
              kılavuz   sayfasındaki   log   format  seçeneğinin  açıklamasına
              bakınız. (--log-format seçeneği bir sunucunun günlük kaydında ne
              çıktılayacağını belirlemez.)

              biim     dizgesinde     --itemized-changes    belirtimi    (%i)
              kullanılmamışsa, belli bir yolla (bir dosyanın aktarılması,  bir
              sembolik  bağ  veya  aygıtın  yeniden  oluşturulması, bir dizine
              dokunulması) güncellenen her  dosya  için  çıktı  üretilecektir,
              aksi  takdirde,  çıktılama  herhangi  bir  yolla güncellenen her
              öğeye genişletilir (alıcı tarafın sürümü en azından 2.6.4  ise).
              "%i"   belirtiminin   çıktısı   ile   ilgili   ayrıntılar   için
              --itemized-changes seçeneğinin açıklamasına bakınız.

              --verbose  seçeneği  "%n%L"  biçiminin   uygulanmasını   sağlar.
              --log-format  seçeneğini  isterseniz,  -v (--verbose) seçeneğini
              belirtmeksizin kullanabileceğiniz gibi bu seçeneği de kullanarak
              her   dosya  için  bu  biçimdeki  bir  çıktının  üretimesini  de
              sağlayabilirsiniz.

              Günlüklemenin aktarımın  sonunda  yapılmasını  sağlayan  aktarım
              istatistiği  belirtimlerinden biri belirtilmedikçe rsync, günlük
              biçimi dizgesini bir dosyanın aktarımından önce çıktılayacaktır.
              Bu   geç   günlükleme   etkin  olduğunda  ve  ayrıca  --progress
              belirtilmişse  rsync  ayrıca  aktarılan  dosyanın  ismini  işlem
              bilgisinden  önce  (şüphesiz,  --log-format  çıktısından  sonra)
              çıktılayacaktır.

       --stats
              Bu seçenek rsync'e, rsync  algoritmasının  verileriniz  için  ne
              kadar   verimli  olduğunu  görmenizi  sağlayacak  dosya  aktarım
              istatitiklerini ayrıntılı olarak basmasını söyler.

       --partial
              Aktarım kesintiye uğramışsa, öntanımlı  olarak  rsync,  aktarımı
              yarım   kalmış   dosyayı   silecektir.  Bazı  durumlarda  kısmen
              aktarılmış  dosyaları  silinmemesi  istenebilir.  Aktarımın  bir
              sonraki  bağlantıda  tamamlanmasını  hızlandırmak  üzere  kısmen
              aktarılmış   dosyaların    silinmemesi    için    bu    seçeneği
              kullanabilirsiniz.

       --partial-dir=dizin
              Aktarımı  yarım kalmış dosyaların silinmesini önlemenin daha iyi
              bir yolu bu tür  dosyalar  için  ayrı  bir  dizin  belirtmektir.
              Sonraki  aktarımda, rsync bu dosyanın aktarımını tamamlamak için
              belirtilen  dizin  içindeki  dosyayı  kullanacak   ve   dosyanın
              aktarımı  tamamlandıktan  sonra  bu  dosyayı silecektir. Yalnız,
              eğer --whole-file belirtilmişse (ya da  dolaylı  uygulanıyorsa),
              rsync    arttırımlı    algoritmayı    kullanmaksızın   dosyaları
              göndereceğinden, dizin içinde tamamlanmayı  bekleyen  bir  dosya
              bulunursa basitçe silinecektir.

              Eğer  dizin mevcut değilse, rsync dizin'i oluşturacaktır (sadece
              son dizin, yolun tamamı değil).  Bu  davranışın  sonucu  olarak,
              hedef  dosyanın  bir  dizin  oluşturmayı gerektirdiği durumlarda
              göreli yol belirtmek  (--partial-dir=.rsync-partial  gibi)  daha
              iyidir,  bu  takdirde  eksik dosya işlem sonunda silindiğinde bu
              dizin de silinir.

              Eğer  dizin  ile  mutlak   bir   yol   belirtilmemişse,   mevcut
              dışlamalarınızın  sonunda  rsync  ayrıca --exclude değeri olarak
              bir  dizin  ekleyecektir.  Böylece  dizin  içindeki   dosyaların
              aktarımı  ve  ayrıca alıcı tarafta bu dosyaların zamanından önce
              silinmesi engellenecektir. Bir örnek:  yukarıdaki  --partial-dir
              seçeneği     diğer     süzme     kurallarının     sonuna     bir
              "--exclude=.rsync-partial/" kuralı ekleyecektir.  Eğer  kendiniz
              bir  takım  süzme  kuralları  kullanıyorsanız,  bu  kuralın daha
              yüksek öncelik alması için kendi kurallarınız içinde  uygun  bir
              yerde     belirtebilirsiniz    (kurallarınızın    sonunda    bir
              --exclude='*' kuralı varsa, özdevimli eklenen bir  kural  hiçbir
              zaman erişilebilir olmayacaktır).

              Önemli:
                     --partial-dir  ile  belirtilen  dizine diğer kullanıcılar
                     yazamamalıdır,  aksi  takdirde  bu  bir  güvenlik   açığı
                     oluşturur.   Yani  "/tmp"  gibi  bir  dizin  belirtmekten
                     KAÇININ.

              Ayrıca  dizin  değerini  RSYNC_PARTIAL_DIR  ortam   değişkeninde
              belirtebilirsiniz.  Bu  değişkene  bir  değerin  atanmış  olması
              --partial  seçeneğinin  etkin  olmasını   sağlamaz   ama   komut
              satırında   --partial   seçeneğini   belirtmekle   --partial-dir
              seçeneğine dizin  belirtilmiş  gibi  işlem  yapılması  sağlanır.
              Örneğin,   --partial-dir=.rsync-tmp  ile  --progress  seçeneğini
              birlikte kullanmak yerine, kabukta  RSYNC_PARTIAL_DIR=.rsync-tmp
              şeklinde  bir  atama  yaptığınızı  ve  .rsync-tmp dizinini eksik
              kalan  aktarımı  tamamlamak  için  komut  satırında  sadece   -P
              seçeneğini   belirterek   kullandığınızı  varsayalım.  --partial
              seçeneğinin  bu  ortam  değişkenine  bakmadığı   durumlar,   (1)
              --inplace  seçeneğinin  belirtilmiş  olması  (--inplace seçeneği
              --partial-dir   ile    çeliştiğinden),    (2)    --delay-updates
              seçeneğinin belirtilmiş olmasıdır (aşağıya bakınız).

              Sunucu  yapılandırmasının  refuse   options  ayarı, amacı gereği
              --partial-dir seçeneğinin  --partial  seçeneğini  uygulamamasına
              sebep   olur.  Bu,  yani,  --partial  seçeneğinin  reddedilmesi,
              --partial-dir tarafından sağlanan  daha  güvenilir  üsluba  hala
              izin  veriyor  olmakla,  aktarımı  yarım kalmış hedef dosyaların
              tekrar yazılmasına izin vermemekte kullanılabilir.

       --delay-updates
              Bu seçenek, güncellenen her dosyayı aktarımın  sonunda  isimleri
              değiştirilmek  suretiyle  yerine taşınmak üzere bir dizin içinde
              geçici bir dosyaya koyar.  Bu  dosyaların  güncellenmesini  daha
              atomik   yapmayı  amaçlar.  Öntanımlı  olarak  bu  dosyalar  her
              dosyanın hedef dizini içindeki ".~tmp~" isimli bir dizine konur,
              fakat   bu   davranışı   --partial-dir   seçeneğini   belirterek
              değiştirebilirsiniz. Bu seçenek --inplace seçeneği ile  çelişir.

              Bilgi: Bu    seçeneğe    özel   olarak,   --partial-dir   yerine
                     RSYNC_PARTIAL_DIR      ile      --partial       belirtmek
                     RSYNC_PARTIAL_DIR   değerinin   kullanılmasını  sağlamaz.
                     Ayrıca, sunucu yapılandırmasının refuse   options  ayarı,
                     amacı gereği --partial-dir seçeneğine özel uygulamalar da
                     yapılmaz.

              Bu seçenek alıcı tarafta biraz  daha  fazla  bellek  kullanımına
              (aktarılan  dosya  başına  bir bit) ve güncellenen tüm dosyaları
              tutacak kadar boş disk alanına  gereksinim  duyar.  Ayrıca,  yol
              mutlak  olduğunda  güncellenen  dosyaların  hepsi tek bir dizine
              konulacağından,  aktarımda  dosyaların  herhangi  birinin   aynı
              isimde  olma olasılığının olmaması durumu dışında, --partial-dir
              ile mutlak dosya yolu belirtmemelisiniz.

              Ayrıca, çok daha atomik bir güncelleme algortiması içeren, rsync
              paketinin "support" alt dizinindeki "atomic-rsync" perl betiğine
              de bakın (--link-dest seçeneğini ve dosyalar  için  paralel  bir
              hiyerarşi kullanır).

       --progress
              Aktarımın  gelişimini  gösteren  çıktı  üretilmesini sağlar. Bu,
              bezgin  kullanıcıya  bazı  şeyleri  kollayabilme  imkanı  verir.
              Açıkça belirtilmemişse, --verbose seçeneğini de uygulanır.

              Bir dosya aktarılırken, üretilen çıktı şöyle görünür:

              782448  63%  110.64kB/s    0:00:04

              Bu  çıktı  kullanıcıya  o  anki dosya boyunu, aktarılmış verinin
              yüzdesini (hattaki veri ile aktarılmış verinin toplamı  olarak),
              aktarım  hızını  ve  aktarımın  tamamlanması  için gerekli kalan
              süreyi gösterir.

              Bir dosya aktarıldıktan sonra, üretilen çıktı şöyle görünür:

              1238099 100%  146.38kB/s    0:00:08  (5, 57.1% of 396)

              Bu çıktı  kullanıcıya  aktarımı  biten  dosyanın  son  boyutunu,
              aktarımın  %100  tamamlandığını,  dosyanın  son  aktarım hızını,
              dosyanın aktarımı için kullanılan süreyi  ve  ek  olarak  toplam
              aktarımın  boyut  ve  adet  olarak  ne  kadarının tamamlandığını
              parantez içinde gösterir.

       -P     --partial  --progress   seçenkleri   için   kısayoldur.   Amacı,
              kesintiye  uğraması  muhtemel  uzun  bir  aktarım  için  bu  iki
              seçeneğin birlikte belirtilmesini kolaylaştırmaktır.

       --password-file=dosya
              Uzak rsync  sunucusuna  erişim  için  parola  içeren  bir  dosya
              belirtebilmeyi  sağlar.  Bu seçenek, aktarım için bir uzak kabuk
              kullanıldığında değil, sadece yerleşik  aktarım  kullanarak  bir
              rsync sunucusuna erişirken yararlıdır. Dosya herkesçe okunabilir
              olmamalı ve  içinde parolayı içerek tek bir satır  bulunmalıdır.

       --list-only
              Bu  seçenek  dosyaların  aktarılmasına  değil, kaynak dosyaların
              listelenmesine  sebep  olur.  Bu   seçenek,   eğer   bir   hedef
              belirtilmezse  çalışır,  dolayısıyla doğrudan kullanmaya ihtiyaç
              duymazsınız. Ancak, alt dizinlere inilmeyen  bir  liste  üretmek
              için    tecrübeli    bir    kullanıcının   -r   --exclude='/*/*'
              seçeneklerini  kullanmaktan  kaçınabilmesi  için  bir   kolaylık
              sağlar.

       --bwlimit=kbps
              Azami  aktarım hızının kB/s cinsinden belirtilebilmesini sağlar.
              rsync'i çok büyük dosyaları (MB'larca) aktarmak için kullanırken
              oldukça  verimlidir.  rsync  aktarımlarının  doğası gereği, veri
              bloklar halinde gönderilir, eğer rsync aktarımın  oldukça  hızlı
              olduğunu   saptarsa,  sonraki  bloku  göndermeden  önce  bekler.
              Sonuçta, aktarım hızının ortalaması belirtilen hıza  eşit  olur.
              Sıfır değeri bir sınırlama olmadığı anlamına gelir.

       --write-batch=dosya
              Aynı  hedefe  yapılacak  eşdeğer  bir  çağrı  için  --read-batch
              seçeneği ile kullanılmak üzere bir dosya  oluşturur.  Ayrıntılar
              için BETİK KİPİ bölümüne bakınız.

       --read-batch=dosya
              Evvelce   --write-batch   ile   oluşturulan  dosya  içindekileri
              uygular.  Eğer  dosya  olarak  "-"  belirtilirse  betik   verisi
              standart  girdiden  okunur.  Ayrıntılar için BETİK KİPİ bölümüne
              bakınız.

       -4, --ipv4, --6, --ipv6
              rsync'e soketleri oluştururken IPv4/IPv6 tercih etmesini söyler.
              Bu  sadece  rsync'in doğrudan kendi denetimi altındaki soketleri
              etkiler. Ayrıca, bu seçeneklerin SUNUCU SEÇENEKLERİ  bölümündeki
              açıklamasına da bakınız.

       --checksum-seed=tamsay
              MD4  sağlama toplamı tohumunun tamsay olarak belirtilebilmesini
              sağlar. Bu 4 baytlık tohum her  blok  ve  dosyanın  MD4  sağlama
              hesaplamasında  kullanılır.  Öntanımlı  olarak  bu  tohum o anki
              zaman değeri olarak  sunucu  tarafından  üretilir.  Bu  seçenek,
              yinelenebilir blok ve dosya sağlamaları isteyen uygulamalar için
              ya da kullanıcının daha bir  rasgele  tohum  kullanmak  istediği
              yerlerde  kullanışlıdır.  tamsay  olarak sıfır değeri verilirse
              öntanımlı tohum kullanılacaktır.

SUNUCU SEÇENEKLERİ

       Bir rsync sunucu başlatılırken kullanılan seçenekler:

       --daemon
              Bu   seçenek   rsync'in   artalanda    çalışacağını    belirtir.
              Başlattığınız  sunucuya  bir  rsync istemcisi makine::modül veya
              rsync://makine/modül/ sözdizimini kullanarak erişebilir.

              Eğer standart  girdi  bir  soket  ise,  rsync,  inetd  üzerinden
              çalıştığını varsayacaktır, aksi takdirde, uçbirimini bırakıp bir
              artalan süreci haline gelecektir. rsync  istemcileri  tarafından
              yapılan  her  bağlantı  isteğinde  süreç, yapılandırma dosyasını
              (rsyncd.conf) okuduktan  sonra  isteğe  yanıt  verecektir.  Daha
              fazla bilgi için rsyncd.conf(5) kılavuz sayfasına bakınız.

       --address=adres
              Öntanımlı olarak rsync, --daemon seçeneği ile başlatıldığında ya
              da bir rsync sunucuya bağlanırken bir şablon adres kullanır.  Bu
              seçenekle  kullanılacak  adres  olarak belli bir IP adresi (veya
              konakismi) belirtebilirsiniz. Bu --config seçeneği ile  birlikte
              kullanılarak  sanal  adresleme yapabilmeyi mümkün kılar. Ayrıca,
              rsyncd.conf(5)   kılavuz   sayfasındaki   address    seçeneğinin
              açıklamasına da bakınız.

       --bwlimit=kbps
              Sunucu sürecinin gönderdiği veri için kilobayt/s cinsinden azami
              aktarım hızını belirtmek için  kullanılır.  İstemci  bu  durumda
              bile   bir  --bwlimit  değeri  belirtebilir,  ancak  bu  istemci
              taraftaki band  genişliğini  daraltmak  için  yapılabilir.  Eğer
              sunucunun  belirttiği  hız  bu  yolla   aşılmak  istenirse değer
              aşağıya, sunucunu hızına yuvarlanır. Bazı ek ayrıntılar için  bu
              seçeneğin istemci seçeneklerindeki açıklamasına da bakınız.

       --config=dosya
              Öntanımlı   yapılandırma   dosyasında  farklı  bir  yapılandırma
              dosyası belirtmek için kullanılır. Sunucu  süreci  root  dışında
              bir   uzak  kullanıcı  tarafından,  bir  uzak  kabuk  uygulaması
              üzerinden  çalıştırılıyorsa   öntanımlı   yapılandırma   dosyası
              çalışma dizinindeki (genellikle $HOME) rsyncd.conf dosyası, aksi
              takdirde /etc/rsyncd.conf'dur.

       --no-detach
              Bir sunucu olarak  çalışmada  rsync'in  uçbirimini  bırakıp  bir
              artalan  süreci  haline  gelmesini  engeller. Bu seçenek, rsync,
              Cygwin üzerinde bir hizmet  olarak  çalıştırılırken  gereklidir.
              Ayrıca,  daemontools ya da AIX'in Sistem Özkaynak Denetçisi gibi
              bir uygulama  tarafından  yönetildiğinde  yararlıdır.  Seçeneğin
              ayrıca,  rsync  bir  hata  ayıklayıcı altında çalıştırılırken de
              kullanılması tavsiye edilir. Bu seçenek, rsync, inetd veya  sshd
              üzerinden çalışıyorsa etkisizdir.

       --port=port
              Sunucu  tarafından  öntanımlı olarak kullanılan 873. port yerine
              başka bir port belirtmek için kullanılır. Ayrıca  rsyncd.conf(5)
              kılavuz sayfasındaki port seçeneğinin açıklamasına da bakınız.

       -v, --verbose
              Sunucu  sürecinin  başlatılması  sırasında  günlük  bilgilerinin
              miktarını  arttırmak   için   kullanılır.   Sunucunun,   istemci
              bağlandıktan   sonraki   ayrıntı   seviyesi  istemci  tarafından
              kullanılan seçeneklerle ve modülün yapılandırma bölümündeki  max
              verbosity değeriyle denetlenir.

       -4, --ipv4, --6, --ipv6
              rsync    sunucusunun    bağlantıları    dinleyeceği    soketleri
              oluştururken IPv4/IPv6 tercih etmesini  sağlarlar.  Çekirdekteki
              bir  yazılım  hatası  nedeniyle  Linux'un  eski  sürümlerinde bu
              seçeneklerden biri gerekli olabilir  (port  kullanılacağı  zaman
              bir   "adres   zaten   kullanımda"   hatası  alıyorsanız,  rsync
              sunucusunu başlatırken --ipv6 veya --ipv4 belirtmeyi deneyin).

       -h, --help
              --daemon  seçeneğinden  sonra   belirtilirse,   rsync   sunucusu
              başlatılırken  kullanılabilecek seçenekleri kısaca açıklayan bir
              yardım sayfası basar.

SÜZME KURALLARI

       Süzme  kuralları  hangi  dosyaların  aktarılacağını  (içerileceğini   -
       include),  hangi  dosyaların  atlanacağını  (dışlanacağını  -  exclude)
       seçmek  için  esnek   bir   yöntem   sağlar.   Kurallar   ya   doğrudan
       include/exclude  seçenekleri  ile  ya  da  daha  hassas  içerme/dışlama
       kalıpları ile (bir dosyadan okuyarak) belirtilebilir.

       rsync, aktarılacak dosya/dizinlerin listesindeki  her  isim  için  ayrı
       ayrı  içerme/dışlama  kurallarını  tarar ve ilk eşleşen kalıbı uygular:
       bir dışlama kalıbıyla eşleşen dosya  atlanır;  bir  içerme  kalıbı  ile
       eşleşen dosya atlanmaz; eşleşen bir kalıp yoksa dosya atlanmaz.

       rsync,   komut  satırında  belirtilen  include/exclude  seçeneklerinden
       sıralı  bir  süzme  kuralları  listesi  oluşturur.  Süzme  kurallarının
       sözdizimi şöyledir:

       kural [kalp_veya_dosyaismi]
              kural,belirte [kalp_veya_dosyaismi]

       kural ismi olarak, aşağıda açıklanan kısa ya da uzun kural isimlerinden
       birini kullanabilirsiniz. Eğer kısa  isimli  bir  kural  kullanırsanız,
       isteğe  bağlı  olan  belirte'ten kuralı bir ',' ile ayırın. kalp veya
       dosyaismi'ni (varsa) bir boşluk veya  altçizgiden  sonra  yazmalısınız.
       Kullanılabilecek kural önekleri:

         uzun     kısa  açıklama
         --------------------------
         exclude    -   dışlama kalıbı belirtir
         include    +   içerme kalıbı belirtir.
         merge      .   ek kuralları okumak için katıştırılacak dosya,
         dir-merge  :   bir dizin içi katıştırma dosyası belirtir.
         hide       H   aktarımdan gizlenecek dosyalar için kalıp.
         show       S   aktarımdan gizlenmeyecek dosyalar için kalıp.
         protect    P   silinmekten koruncak dosyalar için kalıp.
         risk       R   silinmekten korunmayacacak dosyalar için kalıp.
         clear      !   o anki include/exclude listesini temizler (argümansız)

       Kurallar  bir dosyadan okunduğunda, "#" ile başlayan açıklama satırları
       ile boş satırlar yoksayılır.

       --include  ve  --exclude  komut  satırı  seçenekleri  yukarıdaki  kural
       sözdizimini değil, sadece kalıplarla ek olarak listeyi temizleyen ünlem
       (!)  imini  (ve  kalıplar  bir  dosyadan  okunuyorsa  boş  ve  açıklama
       satırlarını)  kabul  ederler. Bir include seçeneği için, bir kalıp "- "
       (tire ve boşluk) veya "+ " (artı ve boşluk) ile başlamıyorsa, kural bir
       "+  " olarak değerlendirilir. Bir --exclude seçeneği için bir kalıp bir
       "- " ile başlamalıdır.

       Bir --filter seçeneği ise kuralın başlangıcında daima bir  uzun  ya  da
       kısa kural ismi içermelidir.

       Ayrıca,   --filter,   --include   ve   --exclude  seçenekleri  tek  bir
       kalıp/kural  alabilir.  Çok  sayıda  kalıp/kural  eklemek  için   komut
       satırında  bu seçenekleri tekrarlayabilir veya --filter, --include-from
       ve   --exclude-from   seçeneklerinin   dosya   katıştırma   sözdizimini
       kullanabilirsiniz.

   İçerme/Dışlama Kalıpları
       Yukarıda SÜZME KURALLARI bölümünde bahsedildiği gibi dosyaları "+", "-"
       gibi kalıpları kullanarak aktarabilir ya da atlayabilirsiniz. İçerme ve
       dışlama  kurallarının  herbirinde  aktarılacak  dosyaların  isimleriyle
       eşleşen kalıplar belirtilir. Bu kalıplar çeşitli biçimler alabilir:

       o  Eğer kalıp bir / ile başlıyorsa, dosya hiyerarşisi içinde belli  bir
          noktaya  demirlenir,  aksi  takdirde  yol isminin sonuna eşlenir. Bu
          düzenli ifadelerde kalıbı ^ ile başlatmaya benzer.  Örneğin,  "/foo"
          kalıbı  ya  "aktarımın  kökü"ndeki  (genel  bir  kural  için)  ya da
          katıştırılan dosyanın  dizinindeki  (dir-merge  kuralı  için)  "foo"
          isimli  bir  dosya ile eşleşirdi. Nitelenmemiş bir "foo" ise, ağacın
          herhangi bir yerindeki "foo" isimli bir dosya veya  dizin  ismi  ile
          eşleşirdi,  çünkü  algoritma kökten uca doğru alt dizinlere inilerek
          uygulanır; yani, her yol  elemanı  sonunda  dosya  ismi  olacak  bir
          sırada   ele   alınır.   "sub/foo"  ise  hiyerarşinin  herhangi  bir
          noktasındaki  "sub"  isimli  bir  dizin  içindeki  bir   "foo"   ile
          eşleşirdi.   Aktarımın   kökü   ile   eşleşen   bir   kalıbın  nasıl
          belirtileceğinin   ayrıntılı    açıklaması    için    İçerme/Dışlama
          Kalıplarının Kök Dizinle İlişklendirilmesi bölümüne bakınız..

       o  Eğer kalıp bir / ile bitiyorsa, sadece bir dizinle eşleşecektir, bir
          dosya, bağ ya da aygıtla değil.

       o  Eğer kalıp *?[ dosyaismi kalıp karakterlerinden  birini  içeriyorsa,
          ifade    kabuğun   dosyaismi   eşleştirme   kuralları   kullanılarak
          eşleştirilir. Aksi takdirde basit bir dizge eşleme kullanılır.

       o  Tek yıldızlı bir kalıp  ("*")  bölü  çizgilerinde  duracakken,  çift
          yıldızlı kalıp ("**") çok sayıda bölü çizgisi ile eşleşecektir.

       o  Eğer  bir  kalıp bir / (sonda değil) ya da bir "*" içeriyorsa baştan
          sona tüm dizinleri dahil tam dosya yolu ile eşleştirilir. Eğer kalıp
          bir  /  ya da "**" içermiyorsa, sadece dosyaisminin son bileşeni ile
          eşleştirilir  (algoritmanın  altdizinlere   inilerek   uygulandığını
          hatırlayın, yani "tam dosyaismi" başlangıç dizininden başlayarak son
          dizine kadar yolun herhangi bir parçası ile eşleşebilir).

       Şuna dikkat  edin,  --recursive  (-r)  seçeneğini  (-a  ile  uygulanan)
       kullandığınızda,  her  yolun her alt bileşeni yukarıdan aşağıya ziyaret
       edilir, yani içerme/dışlama kalıpları  altdizinlere  inilerek  her  alt
       bileşenin  tam ismine uygulanır (örn, "/foo/bar/baz" içerilirken "/foo"
       ve "/foo/bar" dışlanamaz). rsync göndereceği dosyaları ararken, dışlama
       kalıpları  aslında dizin basamaklama aşamasını kısadevre eder. Eğer bir
       kalıp belli bir üst dizini dışlıyorsa, bir daha derin  içerme  kalıbını
       sonuçsuz bırakabilir, çünkü rsync, hiyerarşinin dışlanan bir bölümünden
       daha derine inmez. Bu özellikle "*" ile  biten  bir  kural  kullanırken
       önem kazanır. Örneğin, bu çalışmayacaktır:

       + /bir/yol/bu-dosya-bulunmaz
       + /bu-dosya-bulunur
       - *

       Bu   kural   listesi,   "bir"   üst   dizini   '*'   kuralından  dolayı
       dışlayacağından  başarısız  olur,  yani  rsync,  "bir"   ve   "bir/yol"
       dizinleri  içindeki  hiçbir  dosyayı  ziyaret  etmez. Hiyerarşideki tüm
       dizinleri ziyaret ettirmenin bir yolu tek  bir  kuralın  listeye  dahil
       edilmesidir:   "+   */"  ("-  *"  kuralından  önce  herhangi  bir  yere
       yerleştirebilirsiniz). Diğer bir çözüm ise ziyaret edilmesi gereken üst
       dizinlerin hepsi için belirli bir içerme kuralı eklemektir. Örneğin, bu
       kural kümesi doğru çalışır:

       + /bir/
       + /bir/yol/
       + /bir/yol/bu-dosya-bulunur
       + /bu-dosya-da-bulunur
       - *

       Dışlama/içerme eşleştirme örnekleri:

       o  "- *.o" kalıbı *.o ile eşleşen tüm dosya isimlerini dışlar.

       o  "- /foo" kalıbı aktarımın kök dizinindeki "foo" isimli  bir  dosyayı
          dışlar.

       o  "- foo/" kalıbı "foo" isimli hehangi bir dizini dışlar.

       o  "- /foo/*/bar" kalıbı aktarımın kök dizinindeki "foo" dizininden iki
          seviye aşağıdaki "bar" isimli dosyayı dışlar.

       o  "- /foo/**/bar" kalıbı aktarımın kök  dizinindeki  "foo"  dizininden
          iki veya daha alt seviyedeki "bar" isimli dosyayı dışlar.

       o  "+  */",  "+  *.c" ve "- *" kalıplarının birleşimi tüm dizinler ve C
          kaynak dosyaları dışında herşeyi dışlar.

       o  "+ foo/",  "+ foo/bar.c" ve  "-  *"  kalıplarının  birleşimi  sadece
          "foo"  dizinini  ve  "foo/bar.c" dosyasını içerecektir ("foo" dizini
          açıkça içerilmelidir yoksa "*" tarafından dışlanırdı).

   Katıştırma Dosyası Süzme Kuralları
       Yukarıda SÜZME KURALLARI  bölümünde  bahsedildiği  gibi  dosyaları  bir
       merge  (.)  ya  da  bir   dir-merge  (:)  süzme kuralı belirterek süzme
       kurallarınıza tüm dosyaları katıştırablirsiniz.

       İki çeşit katıştırma dosyası vardır: tek  dosyalık  ('.')  ve  diziniçi
       dosyalar  (':'). Tek dosyalık bir katıştırma dosyası bir defa okunur ve
       "." kuralındaki süzme listesi ile  birlikte  işleme  sokulur.  Diziniçi
       katıştırma  dosyası  türünde  ise,  rsync  adım adım bütün altdizinleri
       tarayarak ismi belirtilen dosyayı buldukça dosya içeriğini o anki kural
       listesine  ekler.  Bu diziniçi kural dosyaları aktarım alt dizinlerinde
       aranması gerektinden  gönderen  tarafta  oluşturulmalıdır.  Ayrıca,  bu
       kural dosyalarının silinmeyecek dosyaları etkilemesi isteniyorsa, alıcı
       tarafa  aktarılmaları  gerekecektir   (aşağıda,   Diziniçi   Katıştırma
       Kuralları ve Silme bölümüne bakınız).

       Bazı örnekler:

        merge /etc/rsync/default.rules
        . /etc/rsync/default.rules
        dir-merge .per-dir-filter
        dir-merge,n- .non-inherited-per-dir-excludes
        :n- .non-inherited-per-dir-excludes

       Bir merge veya dir-merge kuralı şu belirteçleri kabul eder:

       o  Bir   -  belirteci,  dosyaiçi  açıklamalar  hariç  başka  bir  kural
          çözümleme olmaksızın, sadece dışlama kalıplarından oluşan bir  dosya
          belirtir.

       o  Bir   +  belirteci,  dosyaiçi  açıklamalar  hariç  başka  bir  kural
          çözümleme olmaksızın, sadece içerme kalıplarından oluşan  bir  dosya
          belirtir.

       o  Bir  C  belirteci,  bir  dosyanın  CVS uyumluluğu anlamında okunması
          gerektiğini belirtir. Bu 'n',  'w',  ve   '-'  belirteçlerini  etkin
          kılar,  fakat ayrıca, belirtilecek liste temizleme imine de (!) izin
          verir. Bir  dosyaismi  belirtilmemişse  dosya  isminin  ".cvsignore"
          olduğu varsayılır.

       o  Bir  e  belirteci,  katıştırma  dosyasını  aktarımdan dışlayacaktır;
          örneğin, "dir-merge,e   .rules"  kuralı  "dir-merge  .rules"  ve  "-
          .rules" kuralları gibidir.

       o  Bir  n  belirteci,  kuralların  altdizinlerde  miras  alınmayacağını
          belirtir.

       o  Bir w belirteci, kurallar için satırlara göre değil boşluklara  göre
          sözcük  ayırma  uygulanacağını  belirtir.  Bu ayrıca açıklamalara da
          izin vermeyecektir.

          Bilgi: Bir kuralın öneki olan boşluklar özel olarak ele alınır, yani
                 "- foo + bar" dizgesi iki kurala ayrılacaktır (ek olarak önek
                 çözümlemesinin iptal edilmediği varsayımıyla).

       o  Ayrıca, "+" veya "-" kuralı için aşağıdaki  belirteçlerden  herhangi
          birini  belirtebilirsiniz.  Örneğin,  "dir-merge,s  .filt"  ve ":sC"
          kurallarının herbiri sadece sunucu  tarafında  uygulanacak  diziniçi
          katıştırma  kurallarını  oluştururken,  "merge,-/  .excl"  kuralıyla
          .excl dosyasının içeriği mutlakyol dışlamaları olarak ele alınır.

       Bir "+" veya "-" kuralından sonra kullanılabilecek belirteçler:

       o  Bir "/" belirteci kuralın dosya sisteminin köküne  göre  bir  mutlak
          yol  olarak  ele  alınacağını  belirtir.  Örneğin,  "-/ /etc/passwd"
          kuralı aktarım sırasında "/etc"  dizininden  gönderilen  dosyalardan
          passwd dosyasının dışlanacağını belirtir.

       o  Bir  "!"  belirteci kuralın, kalıbın eşleşmediğinde etkili olacağını
          belirtir.  Örneğin,   "-!   */"   kuralı   dizin   olmayan   herşeyi
          dışlayacaktır.

       o  Bir  "C"  belirteci, tüm genel CVS dışlama kurallarının yerinde "-C"
          dışlamaları olarak yerleştirileceğini belirtmek için kullanılır. Bir
          argüman almaz.

       o  Bir  "s"  belirteci,  kuralın sadece gönderen tarafta uygulanacağını
          belirtir. Bir kural gönderen  tarafta  etkin  olduğunda,  dosyaların
          aktarılmasını   engeller.   --delete-excluded  belirtilmedikçe,  bir
          kuralın her iki tarafı da  etkilemesi  öntanımlıdır,  aksi  takdirde
          kuralın  sadece  gönderen  tarafı  etkilemesi  öntanımlıdır.  Sunucu
          tarafında etkili içerme/dışlama kuralları belirtmenin diğer  yolları
          için hide (H) ve  show  (S) kurallarına da bakınız.

       o  Bir "C" belirteci, kuralın alıcı tarafa uygulanacağını belirtir. Bir
          kural  alıcı  tarafta  etkili  olduğunda,   dosyaların   silinmesini
          engeller.  Daha  fazla  bilgi  için üstteki "s" belirtecine bakınız.
          Ayrıca, alıcı tarafta etkili  içerme/dışlama  kuralları  belirtmenin
          diğer yolları için protect (P) ve risk (R) kurallarına da bakınız.

       dir-merge  kuralları  n belirteci kullanılmadıkça katıştırma dosyasının
       bulunduğu her alt dizinde miras  alınır.  Her  alt  dizinin  kuralları,
       miras  alınan  kurallara  göre  daha  yüksek  öncelik  almak  üzere üst
       dizindeki dir-merge kurallarının başına eklenir. Birleşik kural  kümesi
       katıştırma dosyasının bulunduğu noktalara göre gruplanır, böylece genel
       kurallar listesinde evvelce belirtilmiş bir kuralın dir-merge kuralları
       ile  değiştirilmesi mümkün olur. Bir diziniçi katıştırma dosyasında bir
       liste temizleme kuralına rastlandığında, sadece o katıştırma dosyasının
       bulunduğu noktaya kadar miras alınan kurallar temizlenir.

       Bir  tek  dosyalık  kuralın  bir dir-merge dosyasından miras alınmasını
       engellemenin diğer bir yolu, dosyanın başına  bir  /  getirmektir.  Bir
       diziniçi katıştırma dosyasındaki bu tür  kurallar katıştırma dosyasının
       bulunduğu dizine göre ele alınır, böylece bir "/foo"  kalıbı  dir-merge
       süzme kuralı dosyasının bulunduğu dizindeki "foo" dosyasıyla eşleşir.

       --filter=". dosya" üzerinden belirteceğiniz örnek süzme dosyası:

       merge /home/user/.global-filter
       - *.gz
       dir-merge .rules
       + *.[ch]
       - *.o

       Bu,  bu  listenin başına /home/user/.global-filter dosyasının içeriğini
       ve ayrıca, bunu da alt dizinde ".rules" dosyasının sonuna ekleyecektir.
       Her  dizinin başında önce tüm kurallar okunup üst dizinden alınan genel
       kurallar buna eklenir.

       Eğer bir diziniçi katıştırma dosyası, ilk aktarım dizininin üst  dizini
       olan  bir  dosya  yolu  ile belirtilmişse, rsync belirtilen dosya için,
       aktarım   dizininin   başlangıcından   itibaren   tüm   üst   dizinleri
       tarayacaktır. Örneğin, böyle bir süzgeç (-F seçeneğine bakınız),

       --filter=': /.rsync-filter'

       rsync'e  .rsync-filter  dosyasını  kökten  aşağı  doğru,  aktarımın bir
       parçası olarak gönderilen dizinlerde dosyaı normal taramaya  başlamadan
       önce  aktarımın üst dizininden itibaren tüm dizinlerde aramasını söyler
       (Bilgi: bir rsync sunucusu için kök dizin daima modülün dizinidir).

       Diziniçi katıştırma dosyaları için bu tür öntarama örnekleri:

         rsync -avF /src/path/ /dest/dir
         rsync -av --filter=': ../../.rsync-filter' /src/path/ /dest/dir
         rsync -av --filter=': .rsync-filter' /src/path/ /dest/dir

       İlk iki komut  ".rsync-filter"  dosyasını  "/src/path"  içinde  aramaya
       başlamadan  önce  "/"   ve "/src" dizinlerinde arar. Son komut ise, üst
       dizin  taramasından  kaçınır  ve   ".rsync-filter"   dosyasını   sadece
       aktarımın parçası olan dizinlerde arar.

       Bir   ".cvsignore"   dosyasının  içeriğini  kalıplarınıza  dahil  etmek
       isterseniz,  ":C"  kuralını  kullanmalısınız.  Bu   kural,   .cvsignore
       dosyalarını  diziniçi  katıştırma dosyaları haline getirir, fakat dosya
       CVS uyumluluğu bağlamında ayrıştırılır. --cvs-exclude (-C)  seçeneğinin
       bulunduğu  yerde etkili olmasını istiyorsanız kurallarınızın arasına bu
       noktada  ":C"  kuralını  yerleştirebilirsiniz.  Bu  olmaksızın,   rsync
       .cvsignore  dosyası için dir-merge kuralını diğer kurallarınızın sonuna
       ekleyecektir (komut satırı seçeneklerinizden  daha  düşük  bir  öncelik
       vererek). Örnek:

       cat <<EOT | rsync -avC --filter='. -' a/ b
       + foo.o
       :C
       - *.old
       EOT
       rsync -avC --include=foo.o -f :C --exclude='*.old' a/ b

       Yukarıdaki  rsync  komutlarının  ikisi  de aynı işi yapar. Her ikisi de
       diziniçi  .cvsignore  kurallarını  listenin  sonuna   değil,   ortasına
       katıştıracaktır.   Bu,   onların   dizine   özel   kurallarının   sizin
       kurallarınızın tümünden daha düşük önemde  olması  yerine  :C'ye  kadar
       olan  kuralların  yerine  geçmesini  mümkün  kılar.  Diğer  CVS dışlama
       kurallarını  etkilemek  için  (örn,  öntanımlı   dışlananlar   listesi,
       $HOME/.cvsignore dosyasının içeriği ve $CVSIGNORE değişkeninin değeri),
       -C komut satırı seçeneğini belirtmemeli, onun yerine kurallarınıza  bir
       "-C" kuralı yerleştirmelisiniz; örn, "--filter=-C".

   Liste Temizleyen Süzme Kuralı
       Yukarıda   SÜZME   KURALLARI   bölümünde   bahsedildiği   gibi   mevcut
       içerme/dışlama    listesini    "!"    süzme     kuralını     kullanarak
       temizleyebilirsiniz.   "Mevcut"  liste  ya  genel kural listesi (kural,
       süzme seçenekleri çözümlenirken saptanmışsa) ya da diziniçi  katıştırma
       dosyası  kurallarından  (bunlar kendi alt listelerinde miras alınırlar,
       dolayısıyla üst dizinin  kurallarını  bu  kuralla  temizleyebilirsiniz)
       oluşur.

   İçerme/Dışlama Kalıplarının Kök Dizinle İlişklendirilmesi
       Evvelce  de bahsedildiği gibi, genel içerme/dışlama kalıpları aktarımın
       kök dizini ile ilişkilendirilebilir (katıştırma dosyasının  dizini  ile
       ilişklendirilen  diziniçi kalıplarının tersine). Aktarımı, göndericiden
       alıcıya  bir  isim  altağacının   gönderilmesi   olarak   düşünürseniz,
       aktarımın kök dizini hedef dizinde yinelenecek olan ağaç başlangıcıdır.
       Bu kök, bir / ile başlayan kalıplarla ilişkilendirilir.

       Eşleşme aktarımın köküne göre  yapıldığından,  kaynak  yolun  sonundaki
       bölü  çizgisini  değiştirmek  ya da --relative seçeneğinin kullanımında
       değişiklik yapmak eşleştirmenizde kullanılması  gereken  yolu  etkiler.
       Aşağıdaki örneklerde bu davranış modellenmiştir.

       Biri  "/home/ben/foo/bar", diğeri "/home/sen/bar/baz" olan iki dosyamız
       olsun. Aşağıda bu iki  dosyanın  çeşitli  komut  kullanımlarında  nasıl
       farklı aktarıldıkları gösterilmiştir.

           Örnek komut: rsync -a /home/ben /home/sen /hedef
           +/- kalıbı: /ben/foo/bar
           +/- kalıbı: /sen/bar/baz
           Hedef dosya: /hedef/ben/foo/bar
           Hedef dosya: /hedef/sen/bar/baz

           Örnek komut: rsync -a /home/ben/ /home/sen/ /hedef
           +/- kalıbı: /foo/bar               (dikkat: "ben" yok)
           +/- kalıbı: /bar/baz               (dikkat: "sen" yok)
           Hedef dosya: /hedef/foo/bar
           Hedef dosya: /hedef/bar/baz

           Örnek komut: rsync -a --relative /home/ben/ /home/sen /hedef
           +/- kalıbı: /home/ben/foo/bar       (dikkat: tam dosyayolu)
           +/- kalıbı: /home/sen/bar/baz       (keza bu da)
           Hedef dosya: /hedef/home/ben/foo/bar
           Hedef dosya: /hedef/home/sen/bar/baz

           Örnek komut: cd /home; rsync -a --relative ben/foo sen/ /hedef
           +/- kalıbı: /ben/foo/bar      (belirtilen yolla başlar)
           +/- kalıbı: /sen/bar/baz      (keza bu da)
           Hedef dosya: /hedef/ben/foo/bar
           Hedef dosya: /hedef/sen/bar/baz

       Hangi  ismi  süzdüğünüzü  görmenin  en kolay yolu, --verbose kullanarak
       çıktıya bakmak ve ismin önüne  bir  /  koymaktır  (herhangi  bir  dosya
       kopyalamaya hazır değilseniz, --dry-run seçeneğini kullanın).

   Diziniçi Katıştırma Kuralları ve Silme
       Bir  silme  seçeneği  olmaksızın, diziniçi katıştırma dosyası kuralları
       sadece  gönderen  tarafta  konuyla  ilgilidir,   dolayısıyla   aktarımı
       etkilemeksizin  rahatça  katıştırma dosyalarını dışlayabilirsiniz. Bunu
       kolayca  yapmanın  yolu,  örnekte  görüldüğü  gibi  bu  dışlamaya   'e'
       belirtecini eklemektir:

        rsync -av --filter=': .haric' --exclude=.haric mkn:kaynak/dizin /hedef
        rsync -av --filter=':e .haric' mkn:kaynak/dizin /hedef

       Buna  rağmen,  alıcı  tarafta  bir  silme  yapmak VE bazı dosyaların da
       silinerek dışlanmasını isterseniz, alıcı tarafın  dışlanacak  dosyaları
       bilmesini   sağlamanız   gerekecektir.  En  kolayı,  aktarıma  diziniçi
       katıştırma dosyalarını dahil etmek ve --delete-after  kullanmaktır.  Bu
       yolla,  birşeyleri  silmeden  önce  alıcı  tarafta  gönderen  taraftaki
       dışlama kuralları alınmış olacaktır:

       rsync -avF --delete-after mkn:kaynak/dizin /hedef

       Yine de, katıştırma dosyaları aktarımın bir parçası  değilse,  ya  bazı
       genel  dışlama kuralları belirtmeli (komut satırında belirtilebilir) ya
       da alıcı tarafta diziniçi katıştırma dosyalarının bulunmasını  kendiniz
       sağlamalısınız.  İlkine bir örnek (uzak .kural dosyalarının kendilerini
       dışladıkları varsayılıyor):

       rsync -av --filter=': .kural' --filter='. /benim/ek.kuralım'
          --delete mkn:kaynak/dizin /hedef

       Bu  örnekte  ek.kuralım  dosyası  aktarımın   her   iki   tarafını   da
       etkileyebilir,  fakat  (gönderen  tarafta) kurallar diziniçi katıştırma
       kuralından  sonra  belirtildiğinden  .kural  dosyasından   katıştırılan
       kurallardan daha düşük öncelikli olurlar

       Son   örnekte,   uzak   taraf   .rsync-filter   dosyalarını  aktarımdan
       dışlamaktadır, ancak  biz  alıcı  tarafta  neyin  silineceğini  denetim
       altına   almak   için   kendi   .rsync-filter  dosyalarımızı  kullanmak
       istiyoruz. Bunu yapmak için diziniçi katıştırma  dosyalarını  özellikle
       dışlamalı   (böylece  silinmezler)  ve  neyin  silinip  silinmeyeceğini
       denetim altına almak için kuralları  yerel  dosyalara   koymalıyız.  Bu
       komutlardan biri gibi:

       rsync -av --filter=':e /.rsync-filter' --delete \
           mkn:kaynak/dizin /hedef
       rsync -avFF --delete mkn:kaynak/dizin /hedef

BETİK KİPİ

       Betik  kipi  bir  çok  sistem  için aynı olan güncellemeleri uygularken
       kullanılabilir.  Bir  dizin  ağacının  çok   sayıda   makine   üzerinde
       kopyalarının   bulunduğunu  varsayalım.  Şimdi,  kaynak  ağacında  bazı
       değişiklikler olduğunu ve  bunların  diğer  makinelere  de  aktarılması
       gerektiğini  varsayalım.  Bu  işlemi betik kipini kullarak yapmak için,
       rsync,  kaynak  ağacındaki  değişiklikleri  hedef  ağaçlardan   birinde
       uygulayan    --write-batch  seçeneği  ile  çalıştırılır.  --write-batch
       seçeneği, yapılan  işlemlerin  aynı  dizin  ağacını  içeren  hedeflerde
       uygulanmak üzere bir "betik dosyası" içinde saklanmasını sağlar.

       Kaydedilen değişiklikleri diğer hedef ağaçlara uygulamak için rsync, bu
       dosyanın  ismi  seçeneğe  argüman  olarak   belirtilerek   --read-batch
       seçeneği  ile çalıştırılır. rsync, betik dosyasında saklanmış bilgileri
       kullanarak hedef ağacı günceller.

       Rahat olsun diye, --write-batch seçeneği  kullanılırken  ek  bir  dosya
       daha  oluşturulur.  Bu  dosyanın  ismi, betik dosyasının isminin sonuna
       ".sh" eklenerek oluşturulur. Bu .sh dosyası betik dosyasını  kullanarak
       hedefi güncelleyecek komut satırını içerir.  Bir Bourne(-benzeri) kabuk
       kullanılarak çalıştırılabilir. İsteğe bağlı  olarak  özgün  yol  yerine
       hedef ağacın dosya yolu aktarılabilir. Bu, hedef ağacın kaynak ağacının
       yolundan farklı olduğu durumlarda yararlıdır.

       Dosya durumu, sağlama toplamı sınanması  ve  veri  bloklarının  üretimi
       işlemleri  betik  dosyasına  bir  kere  kaydedildi  mi, hedef ağaçlarda
       defalarca kullanılabilir. Aynı verileri her konağa ayrı ayrı  göndermek
       yerine  çok  sayıda  konağı aynı anda güncelleyecek çok görevli aktarım
       protolleri de kullanılabilir.

       Örnekler:

       $ rsync --write-batch=foo -a mkn:/kaynak/dzn/ /hedef1/dzn/
       $ scp foo* uzak:
       $ ssh uzak ./foo.sh /hedef2/dzn/

       $ rsync --write-batch=foo -a /kaynak/dzn/ /hedef1/dzn/
       $ ssh remote rsync --read-batch=- -a /hedef2/dzn/ <foo

       Bu  örneklerde,  rsync  /kaynak/dzn/'den  /hedef1/dzn/'i  güncellemekte
       kullanılmış  ve  bu  işlemi  yinelemek  için işlemler "foo" ve "foo.sh"
       dosyalarına  kaydedilmiştir.  "uzak"   konağı   betiğe   kayıtlı   veri
       /hedef2/dzn/ dizinine gönderilerek güncellenir. Bu iki örnek arasındaki
       farklar  betik  dosyalarının   hangi   esneklikte   kullanılabileceğini
       göstermek içindir:

       o  İlk  örnek ilk kopyanın yerel olmayacağını gösterir -- her iki yönde
          de aktarım için ister uzak kabuk  sözdizimini,  ister  rsync  sunucu
          sözdizimini kullanabilirsiniz.

       o  İlk   örnek  uzak  makine  üzerinde  --read-batch  seçenekli  komutu
          çalıştırırken  doğru  rsync   seçeneklerini   oluşturulan   "foo.sh"
          dosyasından alır.

       o  İkinci  örnek  betik  verisini standart girdiden okur, böylece betik
          dosyasının önce uzak  makineye  kopyalanması  gerekmez.  Bu  örnekte
          değiştirilmiş     bir     --read-batch    seçeneği    kullanılmasını
          gerektirdiğinden  "foo.sh"  betiği  kullanılmamıştır,  fakat  betiği
          kullanmak  için  dosyayı kendiniz düzenleyebilirsiniz. (Ancak, başka
          bir   seçeneğin    (--exclude-from=-    gibi)    standart    girdiyi
          kullanmadığından emin olmalısınız.)

   Yetersizlikler
       Betik  okuma  seçeneği,  hedef  ağacın, betiğin oluşturulduğu hedefteki
       ağaçla  aynı  olacağı  kabulüne  dayanır.   Hedef   ağaçta   bir   fark
       saptandığında  işlem  ya  bir  hata  verilmeksizin  iptal edilir (dosya
       güncel görünüyorsa) ya da dosya  güncellemesi  yapılmaya  çalışılır  ve
       bundan sonra eğer dosyanın doğrulanması başarısız olursa işlem bir hata
       üretilerek iptal edilir. Bu, eğer işlem kesintiye uğratılırsa bir betik
       okuma   işleminin  yeniden  başlatılmasının  güvenli  olması  gerektiği
       anlamına  gelir.  Eğer  betikli  güncellemenin  dosyanın  boyutuna   ve
       tarihine  bakılmaksızın daima yapılabilmesini isterseniz, -I seçeneğini
       kullanın (betik okunurken). Eğer bir  hata  oluşursa,  hedef  ağaç  bir
       ihtimal,  kısmen  güncellenmiş  durumda  olacaktır.  Bu  durumda, rsync
       betikli güncelleme ile değil, normal işlemle  kullanılarak  hedef  ağaç
       düzeltilebilir.

       Tüm  hedeflerde  kullanılan  rsync  sürümü,  betik  dosyasını üretmekte
       kullanılandan en  azından  biraz  daha  yeni  olmalıdır.   Eğer,  betik
       dosyasının protokol sürümü onu okuyan rsync'in sürümünden daha yeni ise
       rsync bir hata vererek sonlanacaktır.

       --dry-run (-n) seçeneği betik  kipinde  çalışmaz  ve  bir  çalışma  anı
       hatası ile sonlanır.

       Bir  betik  dosyası  okunurken,  siz  belirtmemiş  olsanız  bile, betik
       dosyası üretilirken  kullanılan  ve  betik  dosyasındaki  veriler  için
       gerekli  olan  bazı  seçenekler  zorunlu olarak kullanılacaktır.  Diğer
       seçenekler  değiştirilebilir,  hatta  değiştirilmelidir  de.   Örneğin,
       --write-batch   seçeneği   --read-batch   seçeneği   olarak  değişmeli,
       --files-from         kullanılmamalıdır,          bunun          yanında
       --filter/--include/--exclude  seçenekleri ise  --delete seçeneklerinden
       biri belirtilmedikçe gerekli olmaz.

       betik.sh dosyasını  oluşturan  kod,  kabuk  betiğinin  sonuna  tek  bir
       listeye  dönüştürerek  --filter/--include/--exclude  seçeneklerini  bir
       belge niteliğinde ekler. Tecrübeli bir kullanıcı  bu  bilgiyi  --delete
       tarafından   silinmesi   istenenlerde  bir  değişiklik  varsa,  dışlama
       listesini değiştirmekte kullanabilir.  Normal  bir  kullanıcı  ise,  bu
       ayrıntıları yoksayabilir ve betikli veriyi uygun --read-batch komutuyla
       çalıştıran kabuk betiğini kullanabilir.

       rsync'deki özgün betik kipi "rsync+" üzerine inşa edilmiş  olsa  da  en
       son sürümde yeni bir gerçeklenim kullanılmaktadır.

SEMBOLİK BAĞLAR

       rsync  kaynak  dizini  içinde  bir  sembolik  bağ saptadığında üç temel
       davranış sözkonusudur:

       ·  Öntanımlı olarak, sembolik bağlar oldukları gibi aktarılmazlar.  Bir
          sembolik  bağ  varsa,  "skipping  non-regular  file"  (normal  dosya
          olmadığından atlanıyor) iletisini alırsınız ve dosya atlanır.
       ·  Eğer --links seçeneği belirtilmişse, sembolik bağlar  alıcı  tarafta
          aynı  hedefle  yeniden  oluşturulurlar.  BİLGİ:  --archive  seçeneği
          dolaylı olarak --links seçeneğini uygular.
       ·  Eğer --copy-links  seçeneği  belirtilmişse,  alıcı  tarafa  sembolik
          bağın ismiyle hedefindeki dosya aktarılır.

       rsync ayrıca, "güvenilir" ve güvensiz" sembolik bağları ayrımsayabilir.
       Bunun kullanıldığı yere bir örnek  olarak,  bir  sanalyöre  yansılaması
       yapılırken,  yörenin  genel  bölümündeki  /etc/passwd  sembolik bağının
       aktarımda  içerilmediğinden  emin  olunmak  istenmesi   gösterilebilir.
       --copy-unsafe-links seçeneğinin kullanımı sembolik bağların hedefindeki
       dosyaların kopyalanmasına  sebep  olacaktır.  --safe-links  seçeneğinin
       kullanımı ise güvensiz bağların atlanmasına sebep olacaktır.

       Mutlak  yol  içeren  (/  ile  başlayan)  sembolik  bağlarla,  bulunulan
       dizinden daha yukarıdaki dizinleri gösteren ".."  bileşenlerini  içeren
       sembolik bağlar güvensiz olarak kabul edilir.

TANI KOYMA

       rsync  ara  sıra  biraz  şifreli  gibi  görünen  hata iletileri üretir.
       Bunlardan biri en kafa karıştıcı olan "protocol  version mismatch -- is
       your  shell  clean?"  (protokol  sürümü  yanlış -- kabuğunuz temiz mi?)
       iletisidir.

       Bu ileti genellikle, rsync'in aktarım  için  kullandığı  akım  üzerinde
       istenmeyen   veriler  üreten  uzak  kabul  oluşumları  ya  da  başlatma
       betiklerinizden kaynaklanır. Bu soruna tanı koymanın yolu, uzak  kabuğu
       şöyle çalıştırmaktır:

       ssh uzakmakine /bin/true > out.dat

       Bundan  sonra  oluşturulan  out.dat  dosyasına  bakın.  Herşey  yolunda
       gitmişse  dosya  sıfır  uzunlukta  olacaktır.  Eğer  yukarıdaki  hatayı
       alıyorsanız, dosya bazı veriler içerecektir. Dosyanın içeriğine bakarak
       bunları nelerin üretebileceğini bulmaya çalışın. Çok yapılan bir  hata,
       etkileşimsiz  oturum  açmak için komutlar içeren yanlış yapılandırılmış
       kabuk betikleridir (.cshrc  veya .profile gibi).

       Süzme  kalıplarında  hata  ayıklamak   istiyorsanız,   -vv   seçeneğini
       belirtmeyi  deneyin.  rsync,  bu ayrıntı seviyesinde dosyaların tek tek
       neden içerildiğini veya dışlandığını gösterecektir.

ÇIKIŞ DEĞERLERİ

       0      Başarılı

       1      Sözdizimi ya da kullanım hatası

       2      Protokol uyumsuzluğu

       3      girdi/çıktı dosyalarını, dizinlerini seçerken oluşan hatalar

       4      İstenen eylem desteklenmiyor; 64 bitlik dosyaları  desteklemeyen
              bir  platformda  bu tür dosyalarla çalışılmak isteniyor; istemci
              tarafından desteklendiği halde sunucu tarafından  desteklenmeyen
              bir seçenek kullanılmış.

       5      Sunucu/istmeci protokolü başlatılırken hata.

       10     Soket G/Ç hatası

       11     Dosya G/Ç hatası

       12     rsync protokolü veri akımında hata

       13     Uygulama tanılarında hata

       14     Süreçlerarası iletişim (IPC) kodunda hata

       20     Bir SIGUSR1 veya SIGINT alındı

       21     waitpid() bazı hatalar döndürdü

       22     nüve bellek tamponları ayrılırken hata

       23     Hatadan dolayı kısmî aktarım

       24     Gözden kaçan kaynak dosyalarından dolayı kısmî aktarım

       30     Veri aktarımında zamanaşımı

ORTAM DEĞİŞKENLERİ

       CVSIGNORE
               .cvsignore dosyalarındaki gibi yoksayılacak kalıpları belirtmek
              için kullanılır. Daha fazla bilgi için --cvs-exclude seçeneğinin
              açıklamasına bakınız.

       RSYNC_RSH
              rsync    tarafından    kullanılan   öntanımlı   kabuğun   yerine
              kullanılacak kabuğu belirtmek için  kullanılır.  Komut  isminden
              sonra   komut   satırı   seçeneği   olarak  sadece  -e  seçeneği
              kullanılabilir.

       RSYNC_PROXY
              rsync  sunucusuna   bağlanırken   rsync   istemcisi   tarafından
              kullanılacak  vekil  sunucuyu  belirtmek için kullanılır. Değeri
              bir konakadı:port çifti olarak belirtmelisiniz.

       RSYNC_PASSWORD
              Kimlik kanıtlaması gerektiren bir rsync  sunucusuna  bağlanırken
              komut satırında parola belirtmek zorunda kalmamak için parola bu
              değişkene atanabilir.  Aktarım  ssh  gibi  bir  kabuk  üzerinden
              gerçekleştiriliyorsa bu değişkene bakılmayacaktır.

       USER veya LOGNAME
              USER veya LOGNAME değişkenleri bir rsync sunucusuna gönderilecek
              kullanıcı ismini  saptamak  için  kullanılır.  Böyle  bir  tanım
              yapılmamışsa,   öntanımlı   kullanıcı   ismi   olarak   "nobody"
              kullanılır.

       HOME   Kullanıcının öntanımlı .cvsignore dosyasını bulmakta kullanılır.

İLGİLİ DOSYALAR

       /etc/rsyncd.conf veya rsyncd.conf

İLGİLİ BELGELER

       rsyncd.conf(5)

HATALAR

       Zamanlar unix time_t türünden değerler olarak aktarılır.

       Dosyalar  FAT dosya sistemine aktarılırken, rsync dosyalarda değişiklik
       yapmayabilir. --modify-window seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       Dosya izinleri, aygıtlar, vs. temel sayısal değerleriyle aktarılır.

       Ayrıca, --delete seçeneğinin açıklamasına da bakınız.

       Lütfen    hataları    raporlayınız!    Hataları     raporlamak     için
       http://rsync.samba.org/ adresine bakınız.

RSYNC HAKKINDA

       rsync GNU kamu lisansı altında dağıtılmaktadır. Ayrıntılar için COPYING
       dosyasına bakınız.

       Sanalyöremize http://rsync.samba.org/ adresinden  erişebilirsiniz.   Bu
       kılavuz    sayfasında    yanıtlarını    bulamadığınız    sorular   için
       sanalyöremizde bir FAQ-O-Matic bulunmaktadır.

       rsync'in ana ftp'si: ftp://rsync.samba.org/pub/rsync.

       Bu uygulamayı istiyorsanız, sizden bunu duymak bizi mennun edecektir.

       Bu uygulamada, Jean-loup Gailly ve Mark Adler tarafından yazılmış  zlib
       sıkıştırma kütüphanesi kullanılmaktadır.

TEŞEKKÜR

       rsync'in  yamanması, sınanması ve önerileri için Richard Brent, Brendan
       Mackay, Bill Waite,   Stephen   Rothwell  ve   David   Bell'e  teşekkür
       ederiz. Burada bahsetmeyi unuttuğum kişiler kalmışsa, affola.

       Ayrıca,  David  Dykstra,  Jos  Backus, Sebastian  Krahmer, Martin Pool,
       Wayne Davison ve J.W. Schultz'a özellikle teşekkür ederiz.

YAZANLAR

       rsync ilk olarak Andrew Tridgell ve Paul Mackerras tarafından  yazıldı.
       Daha sonra bir çok kişi tarafından geliştirildi.

       Destek  ve  geliştirme  için  http://lists.samba.org adresindeki eposta
       listelerine bakınız.

ÇEVİREN

       Nilgün Belma Bugüner <nilgun (at) belgeler·gen·tr>, Mart 2005

                                 28 Şubat 2005                        rsync(1)