Provided by:
manpages-tr_1.0.5.1-2_all 
Ä°SÄ°M
mount - bir dosya sistemini baÄŸlar
KULLANIM
mount [-lhV]
mount -a [-fFnrsvw] [-t sdstürü]
mount [-fnrsvw] [-o seçenekler[,...]] aygıt | dizin
mount [-fnrsvw] [-t sdstürü] [-o seçenekler] aygıt dizin
AÇIKLAMA
Bir Unix sisteminde erişilebilen bütün dosyalar büyük bir ağaç yapısı,
/ dizinini kök kabul eden bir hiyerarşik bir yapı içerisinde
düzenlenir. Bu dosyalar, çeşitli aygıtları da kapsayarak uzayıp
gidebilir. mount komutu, çeşitli aygıtlarda bulunan dosya sistemlerini,
bu ağaç yapısına ekler. Bunun tam karşıtı olan umount(8) ise bağlanmış
bir dosya sistemini bu yapıdan ayırır.
mount komutunun standart ÅŸekli:
mount -t tür aygıt dizin
Bu komut, çekirdeğe, aygıt üzerinde bulunan, tür türündeki dosya
sistemini dizin dizinine bağlamasını söyler. Şayet varsa, bu dizindeki
içerik, sahiplik ve kipler görünmez olur. Dosya sistemi bu dizine bağlı
olduğu sürece bu eski içeriğe ulaşmak mümkün olmaz. dizin, bağlanan
aygıttaki dosya sisteminin kökünü içerir.
Aşağıdaki kullanım biçimleri herhangi bir bağlama işlemi yapmazlar:
mount -h
Yardım iletisi gösterir.
mount -V
Sürüm bilgilerini gösterir.
mount [-l] [-t tür]
(tür türündeki) bağlanmış bütün dosya sistemlerini listeler. -l
seçeneği bu listeye etiketleri (ext2, ext3 ve XFS) ekler.
Ayrıntılar için aşağıya bakınız.
Linux 2.4.0'den beri dosya hiyerarşisinin bir kısmı başka bir yere
tekrar bağlamak mümkündür. Çağrı şu şekildedir:
mount --bind eski_dizin yeni_dizin
proc dosya sistemi özel bir aygıt ile eşleştirilmemiştir. Onu bağlarken
isteğe bağlı bir anahtar kelime, sözgelimi proc, aygıt tanımlaması için
kullanılabilir. (Alışılagelmiş tercih olan none daha az uğurludur:
umount'dan alınacak bir 'none busy' (hiçbir şey meşgul değil) hata
iletisi kafa karıştırıcı olabilir.
Pek çok aygıt /dev/sda1 gibi bir dosya ismi ile belirtilir (özel bir
blok aygıtın ismi ile), fakat diğer olasılıklar da mevcuttur. Mesela,
NFS'nin bağlanması durumunda, aygıt knuth.cwi.nl:/dir şeklinde
görünebilir. Özel bir blok aygıtı, onun etiket ismi ya da UUID'si
(aşağıda, -L ve -U seçeneklerine bakınız) ile belirtilebilir.
/etc/fstab dosyası (bakınız fstab(5)), hangi aygıtların, hangi
seçenekler ile nereye bağlanacağını belirten satırlar içerebilir. Bu
dosya üç değişik şekilde kullanılır:
i. mount -a [-t tür]
komutu, (genellikle bir açılış betiği içinde verilir) fstab içinde
belirtilen bütün dosya sistemlerinin (gerçek türleri ile)
belirtilen şekilde bağlanmasını sağlar. Sadece noauto anahtar
kelimesini içeren satırlarda belirtilen dosya sistemleri
bağlanmaz. -F seçeneği ile mount komutu kendini bir alt süreç
olarak çok sayıda çalıştıracak, bu sayede bütün dosya sistemleri
aynı anda bağlanabilecektir.
ii. fstab içinde belirtilen bir dosya sistemini bağlarken, sadece
aygıt ya da sadece bağlantı noktasını belirtmek yeterlidir.
iii. Normalde, sadece süper kullanıcı dosya sistemlerini bağlayabilir.
Bunun yanında, fstab bir satırda user seçeneğini de içeriyorsa, bu
satırda belirtilen dosya sistemi herhangi bir kullanıcı tarafından
baÄŸlanabilir.
Böylece, fstab dosyasında
/dev/cdrom /cd iso9660 ro,user,noauto,unhide
olarak belirtilmiş bir satır ile herhangi bir kullanıcı CDROM'unun
iso9660 dosya sistemini
mount /dev/cdrom
veya
mount /cd
komutuyla baÄŸlayabilir.
Ayrıntılı bilgi için fstab(5)'e bakınız. Bir dosya sistemini sadece onu
bağlayan kullanıcı ayırabilir. Şayet herhangi bir kullanıcın dosya
sistemlerini ayırabilmesini istiyorsanız, fstab içindeki satırda user
yerine users kelimesini kullanın. owner seçeneği user seçeneğine
benzer. Kullanıcının, bu özel dosyanın sahibi olması zorunluluğunu
getirir. Bu, mesela /dev/fd için, bir sisteme giriş betiğinin konsol
kullanıcısını bu aygıtın sahibi yaptığı durumlarda yararlı olabilir.
mount ve umount, bağlı olan dosya sistemlerinin listesini /etc/mtab
dosyası içine kaydederler. Şayet mount komutuna herhangi bir argüman
verilmemiş ise, bu liste ekrana basılır. proc dosya sistemi bağlandığı
zaman (varsayalım ki /proc'da), /etc/mtab ve /proc/mounts dosyaları
oldukça benzer içeriklere sahip olurlar. İlkinde daha fazla bilgi
mevcuttur; örneğin kullanılan mount seçenekleri gibi, fakat olması
gerektiği gibi güncel değildir (aşağıdaki -n seçeneğine bakınız).
/etc/mtab'ı bir sembolik bağ ile /proc/mounts'a bağlamak mümkündür
fakat bu yöntemde bazı bilgilerin kaybolması ve bazı dönüş (loop)
aygıtlarının erişilebilirliğinin kısıtlanması sorunu ortaya çıkabilir.
SEÇENEKLER
Bir mount çağrısında kullanılabilen bütün seçenekler, önce fstab
tablosundaki dosya sistemi seçeneklerinden elde edilir ve daha sonra
"-o seçenekler" ile belirtilen seçenekler uygulanır, en sonunda da -r
veya (hazır olduğunda) -w seçenekleri uygulanır.
mount komutunda kullanabilecek seçenekler:
-V Sürüm bilgilerini gösterir.
-h Bir yardım iletisi gösterir.
-v Yapılan işlem hakkında daha ayrıntılı bilgi verir.
-a fstab içinde kayıtlı bütün dosya sistemlerini (belirtilen
türdekileri) bağlar.
-F (-a ile birlikte kullanılır.) Her bir aygıt için mount komutunun
yeni bir kopyasını çalıştırır. Bu sayede değişik aygıtlar veya
NFS sunucular aynı anda bağlanabilir. Bu yöntem hızlı olmasının
yanında, NFS zamanaşımlarının da aynı anda kullanılmasını
sağlar. Olumsuz tarafı ise, bağlama işlemlerinin bilinmeyen bir
sırada yapılacak olmasıdır. Bu nedenle, hem /usr hem de
/usr/spool sistemlerini bağlamak istiyorsanız, bu seçeneği
kullanamazsınız.
-f Gerçek sistem çağrısı hariç yapılması gereken herşeyi yapar.
Tabir yerindeyse, dosya sisteminin bağlanmasını taklit eder.
mount komutunun ne yapmaya çalıştığını izleyebilmek açısından -v
seçeneğiyle birlikte kullanıldığında daha yararlıdır. Bu ayrıca,
-n seçeneği ile daha önceden bağlanmış aygıtlara yeni girdiler
eklemek için de kullanılabilir.
-l mount çıktısına ext2, ext3 ve XFS etiketlerini ekler. Bunun
için, mount komutunun disk aygıtlarını okuma iznine sahip olması
gerekir (suid root olmak gibi). Dosya sistemlerine, ext2 veya
ext3 için e2label(8)) komutunu kullanarak, XFS için ise
xfs_admin(8) ile böyle bir etiket atanabilir.
-n /etc/mtab dosyasına kaydedilmeden dosya sisteminin bağlanmasını
sağlar. Bu seçenek /etc gibi salt okunur dosya sistemlerinin
bağlanmasında faydalı olabilir.
-s Uyduruk mount seçeneklerinde hata verilip işlemin yarıda
kalmasını önler. Bu seçenek sayesinde, dosya sisteminde
desteklenmeyen seçenekler gözardı edilir. Bütün dosya sistemleri
bu seçeneği desteklemez. Bu seçenek, Linux autofs tabanlı
özdevinimli bağlayıcılara destek için vardır.
-r Dosya sistemini salt okunur bağlar. -o ro ile eşanlamlıdır.
-w Dosya sistemini oku-yaz bağlar. -o rw ile eşanlamlıdır.
-L etiket
Belirtilen etiket'e sahip dosya sistemini baÄŸlar.
-U uuid
uuid ile evrensel tek kimliÄŸi belirtilen dosya sistemini baÄŸlar.
Bu son iki seçeneğin çalışabilmesi için /proc/partitions
dosyasının mevcut olması gerekir (Linux 2.1.116 sürümünden beri
vardır).
-t sdstürü
sdstürü ile bağlanacak dosya sisteminin türü belirtilir.
Desteklenen dosya sistemi türleri şunlardır: adfs, affs, autofs,
coda, coherent, cramfs, devpts, efs, ext, ext2, ext3, hfs,
hpfs, iso9660, jfs, minix, msdos, ncpfs, nfs, ntfs, proc, qnx4,
reiserfs, romfs, smbfs, sysv, udf, ufs, umsdos, vfat, xenix,
xfs, xiafs. coherent, sysv ve xenix benzerdirler ve xenix ile
coherent gelecekte kullanımdan kalkacaktır. Bu nedenle sysv
kullanın. Linux 2.1.21 sürümünden itibaren ext ve xiafs desteği
kalkmıştır.
Bu türlerin pek çoğu için, mount'un yaptığı sıradan bir mount(2)
sistem çağrısıdır ve dosya sistemi türü hakkında ayrıntılı
bilgiye ihtiyaç duyulmaz. nfs, smbfs, ncpfs gibi birkaç tür
içinse, sırf bu türlere özgü kod gereklidir. nfs türüne özgü kod
yerleşiktir ama smbfs ve ncpfs ayrı birer mount yazılımına
sahiptirler. Bütün türleri tek bir yöntemle bağlayabilmek için,
mount komutu sdstürü belirtilmişse /sbin/mount.sdstürü (tabii
varsa) yazılımını çalıştırır. smbmount yazılımının pek çok
değişik sürümü olduğu için çeşitli çağrı teamülleri vardır,
istenen çağrıyı gerçekleştirbilmek için /sbin/mount.smb isminde
bir kabuk betiÄŸi gerekebilir.
iso9660 türü öntanımlıdır. Şayet -t seçeneği belirtilmemişse
veya auto türü tanımlı ise, dosya sistemi türü için, süperblok
algılanmaya çalışılacaktır. (minix, ext, ext2, ext3, xiafs,
iso9660, jfs, reiserfs, romfs, ufs, ntfs, qnx4, bfs, xfs,
cramfs, hfs, hpfs, adfs ve vxfs desteklenmektedir). Åžayet bu
algılamadan bir sonuç elde edilemezse; mount, /etc/filesystems
dosyasını okumaya çalışır. Şayet bu dosya da yoksa
/proc/filesystems dosyasını arar. "nodev" etiketli olanlar
(örn, devpts, proc ve nfs) hariç, burada listelenen bütün dosya
sistemleri denenecektir.
Kullanıcılar tarafından bağlanan disketler için auto türü
faydalı olabilir. Algılama sırasını değiştirmek için, bir
/etc/filesystems dosyası oluşturmak (bu sayede vfat'i msdos'tan
önce denemek mümkün olur) veya çekirdek modülü olarak bir
özdevinimli yükleyici kullanmak faydalı olacaktır. UYARI:
Algılama için buluşsal bir yöntem kullanılır ve bu dosya
sisteminin yanlış tanınmasına sebep olabilir.
Birden fazla dosya sistemi türü, virgül ayraçlı bir liste olarak
belirtilebilir. Bağlanması istenmeyen dosya sistemi türlerinin
isimlerinden önce no öneki konulabilir. (Bu, -a seçeneği ile, bu
daha anlamlı olabilir). Örneğin,
mount -a -t nomsdos,ext
komutuyla msdos ve ext türleri hariç bütün dosya sistemleri
bağlanacaktır.
-o seçenekler
seçenekler, virgül ayraçlı bir seçenek dizgesi olarak
verilebilir. Bu seçeneklerden bazıları, sadece /etc/fstab
dosyası içinde mevcut iseler işe yararlar. Aşağıdaki seçenekler,
baÄŸlanmak istenen herhangi bir dosya sistemine uygulanabilirler
(fakat bütün dosya sistemleri bu seçenekleri kabul etmez,
örneğin sync seçeneği bugün için sadece ext2, ext3 ve ufs'yi
etkiler):
async Dosya sistemine bütün G/Çlar eşzamansız yapılır.
atime Her erişim için, dosya indisi erişim zamanı güncellenir.
Bu öntanımlıdır.
auto -a seçeneği ile bağlanabilir.
defaults
Öntanımlı seçenekler kullanır: rw, suid, dev, exec,
auto, nouser, async
dev Dosya sistemi üzerindeki karakter ve özel blok aygıtları
yorumlanır.
exec Çalıştırılabilir dosyaların çalıştırılmasına izin
verilir.
noatime
Dosya sistemi üzerinde, dosya indisi erişim zamanı
güncellenmez (Örneğin, haber kuyruğuna erişim
çabuklaştırılarak haber sunucuları hızlandırılabilir).
noauto Dosya sistemi -a seçeneği ile bağlanmaz, bu dosya sistemi
açıkça belirtilerek bağlanabilir.
nodev Dosya sistemi üzerindeki karakter ve özel blok aygıtları
yorumlanmaz.
noexec Çalıştırılabilir dosyaların çalıştırılmasına izin
verilmez. Bu seçenek farklı bir mimariye ait
çalıştırılabilir dosyaların bulunduğu bir dosya sistemi
için yararlıdır.
nosuid set-user-identifier or set-group-identifier bitlerinin
(kullanıcı ve grup belirtme bitleri) etkili olmasına izin
verilmez (bu güvenli görünebilir, ama gerçekte,
suidperl(1) betiÄŸinin kurulu olduÄŸu durumlarda daha
güvensiz bir ortam oluşturur).
nouser Sıradan (root olmayan) kullanıcıların dosya sistemini
bağlamasına izin verilmez. Bu seçenek öntanımlıdır.
remount
Bağlı olan bir dosya sistemini tekrar bağlamaya çalışır.
Buna genellikle, bağlama özelliklerinin değiştirilmesi
gereken durumlarda baÅŸvurulur. Mesela, salt okunur kipte
bağlanmış bir dosya sistemine yazma izni vermek için
kullanılabilir. Aygıt ya da bağlantı noktasını
deÄŸiÅŸtirmez.
ro Dosya sistemini salt okunur kipte baÄŸlar.
rw Dosya sistemini oku-yaz kipinde baÄŸlar.
suid set-user-identifier or set-group-identifier bitlerinin
(kullanıcı ve grup belirtme bitleri) etkili olmasına izin
verilir.
sync Dosya sistemine bütün G/Çlar eşzamanlı yapılır.
user Sıradan (root olmayan) kullanıcıların dosya sistemini
bağlamasına izin verilir. Sistemi bağlayan kullanıcının
adı mtab'a yazılır, böylece bu kullanıcı dosya sistemini
daha sonra ayırabilir. Bu seçenek, noexec, nosuid ve
nodev seçeneklerini de kapsar (seçenek satırındaki user,
exec, dev, suid gibi sonraki seçenekler tarafından
gözardı edilmedikleri müddetçe).
users Bütün kullanıcılara mount ve umount komutunu kullanma
yetkisi verir. Bu seçenek, noexec, nosuid ve nodev
seçeneklerini de kapsar (seçenek satırındaki user, exec,
dev, suid gibi sonraki seçenekler tarafından gözardı
edilmedikleri müddetçe).
DOSYA SİSTEMİNE ÖZGÜ SEÇENEKLER
Aşağıdaki seçenekler, sadece belirli dosya sistemlerinde geçerlidir.
Bunları dosya sistemi çeşitlerine göre sıraladık. Hepsi -o seçeneğine
argüman olarak kullanılırlar.
adfs için mount seçenekleri
uid=deÄŸer ve gid=deÄŸer
Dosya sistemindeki dosyaların kullanıcı ve grup kimliklerini
ayarlar. Öntanımlı olarak uid=gid=0 dır.
ownmask=deÄŸer ve othmask=deÄŸer
Sırası ile adfs için "sahibinin" izinlerini ve "diğerlerinin"
izinlerini ayarlar. (öntanımlı olarak: sırası ile 0700 ve 0077
dir). Ayrıca /usr/src/linux/Documentation/filesystems/adfs.txt
dosyasına bakmanız faydalı olacaktır.
affs için mount seçenekleri
uid=deÄŸer ve gid=deÄŸer
Dosya sistemi kökünün kullanıcı ve grup kimliklerini ayarlar.
Öntanımlı olarak uid=gid=0 dır. Fakat uid ve gid seçeneklerine
değer belirtilmediği durumlarda, o anki sürecin değerleri
atanır.
setuid=deÄŸer ve setgid=deÄŸer
Bütün dosya sisteminin kullanıcı ve grup kimliklerini ayarlar.
mode=deÄŸer
Asıl değerleri yok sayarak, bütün dosyaların erişim izinlerini
deÄŸer & 0777 olarak deÄŸiÅŸtirir. Okuma iznine sahip dizinlere
arama izni ekler. deÄŸer sekizlik tabanda belirtilir.
protect
Dosya sistemindeki koruma bitlerinde herhangi bir deÄŸiÅŸiklik
yapılmasına izin vermez.
usemp Dosya sistemi kökünün kullanıcı ve grup kimliklerini, ilk sync
veya umount sonrası bağlama noktasının kullanıcı ve grup
kimliklerine ayarlar ve sonra da bu seçenek temizlenir. Tuhaf...
verbose
Her başarılı bağlama için, ekrana bilgilendirici bir ileti
basar.
prefix=dizge
Bir bağı izlerken oylum isminden önce kullanılan önek.
volume=dizge
Bir sembolik bağı izlerken / den önce kullanılan önek (en fazla
30 karakterlik).
reserved=deÄŸer
Aygıtın başlangıcındaki kullanılmamış blok sayısı (öntanımlı:
2).
root=deÄŸer
Kök bloğunun kesin yeri belirtilir.
bs=deÄŸer
Blok boyu belirtilir. Kullanılabilecek değerler: 512, 1024,
2048, 4096.
grpquota, noquota, quota, usrquota
Bu seçenekler geçerlidir ama yoksayılır (bununla
birlikte, bu seçenekler /etc/fstab içinde kullanılırsa kota
araçları tepki verebilirler).
coherent için mount seçenekleri
Yoktur.
devpts için mount seçenekleri
devpts dosya sistemi bir sahte dosya sistemidir, geleneksel olarak
/dev/pts üzerine bağlanır. Bir sahte uçbirimi elde edebilmek için, bir
süreç /dev/ptmx'i açar; daha sonra bu uçbirimin numarası bu sürece
bildirilir ve yardımcı sahte uçbirime /dev/pts/<numara> şeklinde
eriÅŸilebilir.
uid=deÄŸer ve gid=deÄŸer
Yeni oluşturulan PTY'lerin kullanıcı ve grup kimliklerini
ayarlar. Hiçbir şey belirtilmemişse, bu değerlere, uçbirimi
oluşturan sürecin değerleri atanır. Örneğin: GID 5 ile bir tty
grubu varsa, gid=5 ile yeni açılan PTY bu gruba dahil edilir.
mode=deÄŸer
Yeni oluşturulan PTY'lerin kipini ayarlar. Öntanımlı değer 0600
dür. Hiçbir şey belirtilmemişse, bu değerlere, uçbirimi
oluşturan sürecin değerleri atanır. mode=620 ve gid=5 değerleri
ile yeni açılan PTYler için "mesg y" öntanımlı olur.
ext için mount seçenekleri
Yoktur. 'ext' dosya sistemi askıya alınmıştır. Bu dosya sistemini
kullanmayın. Linux-2.1.21 sürümünden beri extfs çekirdek kodunun bir
parçası değildir.
ext2 için mount seçenekleri
ext2 dosya sistemi Linux'un standart dosya sistemidir. Bir çekirdek
hatasından dolayı, rasgele mount seçenekleri ile sisteme bağlanabilir
(Linux 2.0.4 de bu sorun düzeltilmiştir).
bsddf, minixdf
statfs sistem çağrısı için davranışı ayarlar. bsddf davranışı
(öntanımlıdır), ext2 dosya sistemi tarafından veri saklamak için
kullanılmayan (overhead) blokları çıkarmaktayken, minixdf
davranışı, dosya sisteminin toplam blok sayısını f_blocks
alanında döndürür. Örnek:
$ mount /k -o minixdf; df /k; umount /k
Dosya sistemi 1K-blok Dolu BoÅŸ Kull% BaÄŸl. yeri
/dev/sda6 2630655 86954 2412169 3% /k
$ mount /k -o bsddf; df /k; umount /k
Dosya sistemi 1K-blok Dolu BoÅŸ Kull% BaÄŸl. yeri
/dev/sda6 2543714 13 2412169 0% /k
(Not: Bu örnek, /etc/fstab içinde verilen seçeneklere, komut
satırı seçeneklerinin eklenebileceğini gösterir.)
check, check=normal, check=strict
Denetim seviyesi belirtilir. Bu seçeneklerden en az biri
belirtildiği zaman (check=normal öntanımlıdır), dosya indisleri
ve blokların biteşlemleri bağlama sırasında denetlenir (bu yarım
dakikaya veya büyük disklerde daha fazla zamana mal olabilir ve
oldukça kullanışsızdır). check=strict seçeneği ile bloğu serbest
bırakacak blok serbestleştirme denetimleri veri alanında
yapılır.
check=none, nocheck
Denetim yapılmaz. Bu hızlıdır. Yeni çekirdeklerde artık bir
denetim seçeneği yoktur. Denetimin e2fsck(8) ile yapılması daha
mantıklıdır.
debug Her (yeniden) bağlama sırasında hata ayıklama bilgileri basılır.
errors=continue, errors=remount-ro, errors=panic
Bir hata saptandığında ne yapılacağı belirtilir (ya hata
yoksayılır ve sadece dosya sistemi hatasını gösterip devam eder
veya dosya sistemini salt okunur olarak yeniden baÄŸlar ya da
panikleyip sistemi durdurur). Öntanımlı seçenek, dosya
sisteminin süper bloğunda belirtilmiştir ve tune2fs(8)
kullanılarak değiştirilebilir.
grpid veya bsdgroups, nogrpid veya sysvgroups
Bu seçeneklerle yeni oluşturulacak bir dosyanın hangi grup
kimliğini alacağını belirtilir. grpid belirtildiğinde, dosya,
oluşturulduğu dizinin grup kimliğini alır. Aksi takdirde,
dizinde setgid biti yoksa, o anki sürecin fsgid'ini alır
(öntanımlıdır). Dizinde setgid bitinin bulunduğu durumda,dosya,
grup kimliğini üst dizinden alır ve kendisi bir dizin ise ise
setgid bitini de alır.
resgid=n, resuid=n
ext2 dosya sistemi var olan disk alanının bir kısmını ayırır
(öntanımlı olarak %5, bakınız mke2fs(8) ve tune2fs(8)). Bu
seçenek ile ayrılmış disk alanının kimin tarafından
kullanılacağına karar verilir (kabaca: belirtilen kullanıcı
kimliğe sahip kullanıcı veya belirtilen gruba ait kullanıcı).
sb=n Süper blok olarak 1. blok yerine n. bloğun kullanılmasını
sağlar. Bu seçenek dosya sistemi hasar gördüğü zamanlarda
faydalı olabilir (eskiden, süper blokların kopyaları her 8192
blokta bir yaratılırdı: 1.blokta, 8193. blokta, 16385.blokta,
... ve büyük dosya sistemlerinde yüzlerce veya binlerce kopya
bulunurdu). Sürüm 1.08'den beri, mke2fs(8), yedek süper
blokların sayısını kısıtlamak için bir seçeneğe sahiptir: -s
(seyrek süper bloklar) ve Sürüm 1.15'den beri bu seçenek
öntanımlı olarak kullanılmaktadır. Bu aynı zamanda; son sürüm
tarafından oluşturulmuş bir ext2 dosya sisteminin Linux 2.0.*
altında oku-yaz kipinde bağlanamayacağı anlamına da gelmektedir.
Blok numaralamada genellikle 1k'lık birimler kullanır. Bir
dosya sisteminde 4k'lık bloklar halinde 32768 mantıksal blok
kullanmak isterseniz, "sb=131072" kullanmanız gerekir.
grpquota, noquota, quota, usrquota
Bu seçenekler geçerlidir ama yoksayılır.
nouid32
32 bitlik kullanıcı ve grup kimliklerini kapatır. Bu seçenek,
sadece 16 bitlik değerleri kabul eden eski çekirdekler ile uyumu
sağlamak içindir.
ext3 için mount seçenekleri
ext3 dosya sistemi, jurnalleme yeteneÄŸine sahip bir ext2 dosya
sistemidir. ext2 ile aynı seçenekleri destekler. Bunlara ek olarak
aşağıdaki seçenekleri de desteklemektedir:
journal=update
ext3 dosya sisteminin jurnal dosyasını o anki biçime göre
günceller.
journal=inum
Şayet bir jurnal dosyası mevcut ise, bu seçenek göz ardı edilir.
Diğer durumlarda, ext3 dosya sisteminin jurnal dosyasını temsil
edecek dosya indisini tanımlamak için kullanılır; belirtilen
dosya indisinde bir dosya varsa, ext3 yeni jurnal dosyasını bu
dosyanın üzerine yazarak oluşturur.
noload Bağlama esnasında ext3 dosya sisteminin jurnal dosyasını
yüklemez.
data=journal, data=ordered, data=writeback
Dosya verileri için jurnalleme kipi belirtilir. Meta veri, daima
kaydedilir.
journal
Tüm veri, ana dosya sistemine yazılmadan önce jurnal
dosyasına gönderilir.
ordered
Tüm veri, meta verisi jurnal dosyasına kaydedilmeden önce
mutlaka ana dosya sistemine yazılır. Bu öntanımlı kiptir.
writeback
Veri sırasına bakılmaz. Asıl veri, meta veri jurnal
dosyasına gönderildikten sonra da ana dosya sistemine
yazılabilir. Bir rivayete göre bu, en yüksek erişim
hızına sahip seçenektir. Dosya sisteminin iç bütünlüğünün
korunmasını garanti eder, bununla birlikte, bir istemdışı
kapanma sonrasında yapılan kurtarma işlemi sırasında
dosyalarda son girilen veriler bulunmayabilir.
fat için mount seçenekleri
(Not: fat bağımsız bir dosya sistemi değildir ama msdos, umsdos ve vfat
dosya sistemlerinin ana parçasıdır.)
blocksize=512, blocksize=1024, blocksize=2048
Blok boyu belirtilir (öntanımlı: 512).
uid=deÄŸer ve gid=deÄŸer
Tüm dosyaların kullanıcı ve grup kimliklerini ayarlar. Öntanımlı
olarak o anki sürecin kullanıcı ve grup kimlikleri kullanılır.
umask=deÄŸer
umask'ı ayarlar (verilmeyecek izinlerin bit maskesi). Öntanımlı
olarak, o anki sürecin umask'ı kullanılır. Değer sekizlik
tabanda verilir.
check=deÄŸer
Üç farklı salamuralık seviye seçilebilir:
r[elaxed]
Büyük ve küçük harfler aynı kabul edilir ve uzun isimler
kısaltılır (örneğin; epeyuzunisim.filanca, epeyuzun.fil
olur), isim ve uzantıda ön ve iç boşluklar korunur.
n[ormal]
"relaxed" seçeneğine çok benzer ama pek çok özel karakter
kabul edilmez (*, ?, <, boşluk, vs.). Bu seçenek
öntanımlıdır.
s[trict]
"normal" seçeneğine çok benzer ama Linux'ta bazen
kullanılan fakat MS-DOS tarafından kabul edilmeyen özel
karakterler ve uzun isimler reddedilir (+, =, boÅŸluk,
vs.).
codepage=deÄŸer
FAT ve VFAT dosya sistemlerinde, kısa isim karakterlerine
dönüşüm için kullanılacak kod sayfası belirtilir. Öntanımlı:
437.
conv=b[inary], conv=t[ext], conv=a[uto]
fat dosya sistemi, çekirdek içinden, CRLF<-->LF dönüşümünü
(MS-DOS metin biçiminden UNIX metin biçimine ya da tersi)
yapabilir. Şu dönüşüm kipleri kullanılabilir:
b[inary]
Dönüşüm yapılmaz. Bu öntanımlı değerdir.
t[ext] CRLF<-->LF dönüşümü bütün dosyalarda yapılır.
a[uto] CRLF<-->LF dönüşümü metin dosyası olmadıkları bilinen
uzantılara sahip dosyalara uygulanmaz. Bu uzantıların
adları fs/fat/misc.c dosyasının başlarında bulunabilir
(2.0 da bulunan liste ÅŸudur: exe, com, bin, app, sys,
drv, ovl, ovr, obj, lib, dll, pif, arc, zip, lha, lzh,
zoo, tar, z, arj, tz, taz, tzp, tpz, gz, tgz, deb,
gif, bmp, tif, gl, jpg, pcx, tfm, vf, gf, pk, pxl, dvi).
Hesaplanan lseeks işlemlerini gerçekleştiren yazılımlar
çekirdek-içi metin dönüşümünden hoşlanmazlar. Pek çok kişi, bu
dönüşüm işlemi sonucu oluşmuş veri çöplüklerine sahiptir. Bizden
uyarması: DİKKATLİ OLUN!
İkilik kipte bağlanmış dosya sistemleri için, bu dönüşümü
sağlayacak bir araç (fromdos/todos) mevcuttur.
cvf_format=modül
Sürücü olarak kullanılacak CVF (Compressed Volume File -
Sıkıştırılmış Oylum Dosyası) modülü olarak özdevinimli saptanan
modül yerine modül modülünü kullanmaya zorlar. Şayet çekirdek
kmod destekli ise, cvf_format=xxx seçeneği istek üzerine CVF
modülü yüklemesini de kontrol eder.
debug Hata ayıklama etkinleştirilir. Bir sürüm dizgesi ve bir dosya
sistemi parametreleri listesi basılır (parametrelerin tutarsız
göründüğü durumlarda, bu bilgi ayrıca basılır).
fat=12, fat=16, fat=32
12, 16 veya 32 bitlik fat sistemi belirtilir. Bu seçeneğin
belirtildiği durumlarda özdevinimli FAT türü saptaması
yoksayılır. Kullanırken DİKKATLİ OLUN!
iocharset=modül
8 bitlik karakterlerle, 16 bitlik Unicode karakterler arasında
dönüşüm işlemi için kullanılacak karakter kümesi belirtilir.
Öntanımlı değer iso-8859-1 dır. Uzun dosya isimleri disk
üzerinde Unicode biçiminde saklanır.
quiet Sessiz kip etkinleÅŸtirilir. Dosyalara chown ve chmod
uygulandığında başarısızlık halinde hata döndürülmez.
Kullanırken DİKKATLİ OLUN!
sys_immutable, showexec, dots, nodots, dotsOK=[yes|no]
Bir FAT dosya sistemi üzerinde, Unix veya DOS teamüllerini
zorlayan çeşitli yanlış girişimler.
hpfs için mount seçenekleri
uid=deÄŸer ve gid=deÄŸer
Dosya sistemindeki dosyaların kullanıcı ve grup kimliklerini
ayarlar. Öntanımlı olarak o anki sürecin kullanıcı ve grup
kimlikleri kullanılır.
umask=deÄŸer
umask'ı ayarlar (verilmeyecek izinlerin bit maskesi). Öntanımlı
olarak, o anki sürecin umask'ı kullanılır. Değer sekizlik
tabanda verilir.
case=lower, case=asis
Bütün dosya isimlerini ya küçük harfe dönüştürür veya oldukları
gibi bırakır. Öntanımlı: case=lower (küçük harfe dönüştür).
conv=binary, conv=text, conv=auto
Bir dosyayı okurken, conv=text için, bazı rasgele CR'leri siler
(kısmen, satırsonu karakteri ile bitenlerin tümü); conv=binary
için dosya olduğu gibi okunur; conv=auto için, conv=binary ve
conv=text arasında daha fazla veya daha az rasgelelik seçilir.
Öntanımlı: conv=binary.
nocheck
Tutarlılık denetimleri yapılırken hata verirse, bağlama işlemini
yarıda kesmez.
iso9660 için mount seçenekleri
Normal bir iso9660 dosyası 8.3 şeklinde (tıpkı DOS'daki dosya ismi
kısıtlamasında olduğu gibi) ve bütün karakterler büyük harf şeklinde
görünür. Dosya sahibi, koruma, bağ sayısı, blok/karakter aygıtları için
hazırlık ve benzer şeyler için ayrıca alanlar bulunmaz.
Rock Ridge, iso9660'a bu unixvari özellikleri eklemeye yarayan bir
uzantıdır. Basitçe, ek bilgilerin tamamının kaydı için her bir dizin
kaydında genişletmeler vardır. Rock Ridge kullanıldığı durumlarda,
dosya sistemi normal bir Unix dosya sisteminde farksızdır. Elbette,
arada bir fark vardır: CDROM salt okunurdur.
norock Rock Ridge genişletmesinin, kullanmak mümkün olsa bile,
kullanılmasını önler. Aşağıda, map seçeneğine bakınız.
nojoliet
Microsoft Joliet genişletmesinin, kullanmak mümkün olsa bile,
kullanılmasını önler. Aşağıda, map seçeneğine bakınız.
check=r[elaxed], check=s[trict]
check=r[elaxed] seçeneği ile, dosyalar listelenmeden önce dosya
ismi küçük harfe dönüştürülür. Bu işlem, sadece norock ve
map=normal seçenekleri ile birlikte kullanılırsa, bir anlam
ifade etmektedir. Öntanımlı olarak check=s[trict]
kullanılmaktadır.
uid=deÄŸer ve gid=deÄŸer
Muhtemelen, Rock Ridge geniÅŸletmesinde belirtilen bilgileri
önemsenmeden dosya sistemindeki bütün dosyaların sahiplik veya
grup iyeliklerini belirtilen değerlere çevirir.Öntanımlı olarak
uid=0 ve gid=0 kullanılmaktadır.
map=n[ormal], map=o[ff], map=a[corn]
Rock Ridge olmayan bölümler için, normal isim dönüşümü ile büyük
harflar küçük harflere çevrilir, isimlerin sonundaki `;1'ler
düşer ve `;'ler `.'ya çevirir. map=o[ff] seçeneği ile isim
dönüşümü yapılmaz. Öntanımlı olarak map=n[ormal] kullanılır.
map=a[corn] seçeneği, map=n[ormal] ile aynıdır ama fazladan
Acorn geniÅŸletmesini de ekler (tabii varsa).
mode=deÄŸer
Rock Ridge olmayan bölümler için, bütün dosyalara belirtilen
kipi verir. Öntanımlı olarak herkes için okuma izni verilmiş
olarak kullanılır. Linux 2.1.37'den beri, kipi ondalık olarak
belirtmek gerekmemektedir. Sekizlik taban 0 ile başlatılarak
gösterilir.
unhide Gizli ve kısıtlı haklara sahip dosyaları da gösterir.
block=[512|1024|2048]
Blok boyutlarını belirtilen değere göre ayarlar. Öntanımlı değer
1024'dür.
conv=a[uto], conv=b[inary], conv=m[text], conv=t[ext]
(Öntanımlı: conv=binary.) Linux 1.3.54'den beri bu seçeneğin
bir etkisi kalmamıştır. (ayrıca ikilik (binary) olmayan ayarları
kullanmak oldukça tehlikelidir. İstenmeyen veri bozulmalarına
sebep verebilir.)
cruft Şayet dosya uzunluğunun en kıymetli baytı bozuksa, dosya
uzunluğunun en kıymetli bitlerini yok saymak için bu seçeneği
ayarlayabilirsiniz. Bu seçenek ile dosya boyutları 16 MB ile
sınırlandırılır. Şayet bütün CD-ROM garip bir boyuta sahipse
(negatif ya da 800MB'dan büyük), cruft seçeneği kendiliğinden
devreye sokulur. Ayrıca oylum belirten ardışık numaralar 0 veya
1'den farklı görünüyorsa, bu seçenek yine devreye girer.
session=x
Çoklu oturuma sahip disklerde oturum seçer. Linux 2.3.4'den beri
kullanılmaktadır.
sbsector=xxx
xxx. sektörden başlayan oturumu seçer. Linux 2.3.4'den beri
kullanılmaktadır.
minix için mount seçenekleri
Yoktur.
msdos için mount seçenekleri
fat dosya sistemi seçeneklerine bakınız. Şayet msdos dosya sisteminde
bir tutarsızlık tespit edilirse, hata raporu verir ve dosya sistemini
salt okunur bağlar. Dosya sistemini yazılabilir hale dönüştürmek için
tekrar baÄŸlamak gerekir.
ncp için mount seçenekleri
Tıpkı nfs gibi, ncp gerçeklemesi de, mount sistem çağrısı için bir
ikilik argüman ister (struct ncp_mount_data). Bu argüman ncpmount(8)
tarafından oluşturulur ve mount komutunun şu anki geçerli sürümü (2.6h)
ncp hakkında hiçbir şey bilmez.
nfs için mount seçenekleri
Çekirdek tarafından çözümlenen metin biçimli seçenek sözdizimleri
yerine nfs dosya sistemi struct nfs_mount_data türünde ikilik
argümanlar bekler. mount aşağıdaki seçenekleri 'isim=değer' çiftleri
olarak alır ve bunları bahsi geçen yapı içine yerleştirir: rsize=n,
wsize=n, timeo=n, retrans=n, acregmin=n, acregmax=n, acdirmin=n,
acdirmax=n, actimeo=n, retry=n, port=n, mountport=n, mounthost=isim,
mountprog=n, mountvers=n, nfsprog=n, nfsvers=n, namlen=n. addr=n
seçeneği geçerli bir seçenek olmakla birlikte, gözardı edilir. Ayrıca
şu mantıksal seçenekler, no öneki ile de tanınır: bg, fg, soft, hard,
intr, posix, cto, ac, tcp, udp, lock. Ayrıntılı bilgi için nfs(5)'e
bakınız.
Özellikle yararlı seçenekler şunlardır:
rsize=8192, wsize=8192
Bu seçenek nfs bağlantınızı, öntanımlı boyut olan 1024'e göre
çok daha hızlı bir hale getirecektir. (NFSv2, rsize ve wsize
seçeneklerinde bu değerlerden daha büyük değerler ile çalışmaz.)
hard NFS tipte bağlı bir dosya sistemine erişen bir uygulama, sunucu
çöktüğü zaman askıda kalacaktır. Ayrıca intr belirtilmeden süreç
kesintiye uğratılamaz veya öldürülemez. NFS sunucu tekrar hayata
dönünce, uygulama kaldığı yerden devam eder. Sanırım herkesin
istediÄŸi de bu olsa gerek.
soft Bu seçenek sayesinde, nfs sunucunun bir süre cevap vermemesi
durumunda, belli bir süre sonra çekirdeğin zamanaşımı yapmasına
izin verilmiş olur. Bu süre timeo=zaman biçiminde
tanımlanabilir. Bu seçenek, nfs sunucunun cevap vermediği
durumlarda veya bazı süreçlerin sunucudan bir dosya almaya
çalışırken sunucunun tekrar başlatılması gerekebileceği
durumlarda faydalı olabilir. Genellikle, sadece bol miktarda baş
ağrısına sebep olur.
nolock Kilitleme kullanılmaz, lockd başlatılmaz.
ntfs için mount seçenekleri
iocharset=isim
Dosya isimleri alınırken kullanılacak karakter kümesidir.
VFAT'den farklı olarak, NTFS dönüştürülemeyen karakterleri
içeren isimleri gizler.
utf8 Dosya isimlerini dönüştürmek için UTF-8 kullanılır.
uni_xlate=[0|1|2]
0 (veya `no' ya da `false') için, bilinmeyen Unicode karakterler
için önceleme dizgesi kullanılmaz. 1 (veya `yes' ya da `true')
veya 2 için, ":" ile başlayan vfat türünde 4 baytlık önceleme
dizgesi kullanılır. Burada karakter kodlamasının bayt sırası
olarak, 2 için küçük sonlu (little-endian) kodlama, 1 için ise
bayt yer değiştirmeli büyük sonlu (byteswapped big-endian)
kodlama kullanılır.
posix=[0|1]
Şayet etkin ise (posix=1), dosya sistemi büyük küçük harf
ayrımı yapar. Dosyaların 8.3'lük diğer isimleri ise gizlenmek
yerine sabit baÄŸlar ile temsil edilirler.
uid=deÄŸer, gid=deÄŸer ve umask=deÄŸer
Dosya sistemindeki dosya izinlerini düzenler. Öntanımlı olarak,
dosyalar root kullanıcıya aittir ve başkaları tarafından
okunamaz.
proc için mount seçenekleri
uid=deÄŸer ve gid=deÄŸer
Bu seçenekler geçerli olmakla birlikte, gördüğüm kadarı ile
hiçbir etkiye sahip değillerdir.
reiserfs için mount seçenekleri
reiserfs için mount seçenekleri bu adreste ayrıntılı bir şekilde
açıklanmıştır: http://www.namesys.com/mount-options.html
conv 3.6 sürümü reiserfs yazılımının, 3.5 sürümü bir reiserfs dosya
sistemini bağlamasını ve yeni oluşturulan nesneler için 3.6
biçiminin kullanılmasını sağlar. Bu dosya sistemi artık reiserfs
3.5 sürümü araçlarla uyumlu olmayacaktır.
hash=rupasov, hash=tea, hash=r5, hash=detect
reiserfs'nin dizinler içindeki dosyaları bulması için
kullanılacak hash işlevini seçmek için kullanılır.
rupasov
Yury Yu. Rupasov tarafından bulunmuş bir hash yöntemi.
Oldukça hızlı ve yerel ayarları koruyan bir yöntemdir,
sözlüğe bağlı kalarak yakın dosya isimlerini yakın
değerlere eşler. Bu seçenek kullanılmamalıdır, oldukça
yüksek bir ihtimalle isim değer eşlemesinde karmaşaya yol
açabilir.
tea Jeremy Fitzhardinge tarafından gerçeklenen bir
Davis-Meyer işlevi. İsimlerde, hash permütasyon bitlerini
kullanır. Yüksek rastlantısallığa ve düşük olasılıkla,
bir miktar işlemci gücüne mal olacak, hash
uyumsuzluklarına sebep olabilir. R5 hash ile
EHASHCOLLISION hatalarında uzmanlaşılmışsa bu seçenek
kullanılabilir.
r5 rupasov hash'ının geliştirilmiş bir sürümü. Çok büyük
dizinler yoksa ve garip dosya ismi şablonları mevcut
değilse kullanılacak en iyi seçenektir. Öntanımlıdır.
detect Bağlanmış dosya sisteminde kullanılan hash işlevini
tespit etmeye ve bu bilgiyi reiserfs süper bloğuna
yazmayı sağlar. Bu seçenek sadece, eski türdeki dosya
sistemlerinde ve ilk bağlama esnasında faydalı olabilir.
hashed_relocation
Blok ayırıcıları ayarlar. Bazı durumlarda başarım artışı
saÄŸlayabilir.
no_unhashed_relocation
Blok ayırıcıları ayarlar. Bazı durumlarda başarım artışı
saÄŸlayabilir.
noborder
Yury Yu. Rupasov'un icadı olan kenar ayırıcı algoritmasını iptal
eder. Bazı durumlarda başarım artışı sağlayabilir.
nolog Günlüklemeyi (journalling) kapatır. Herhangi bir çökme durumunda
hızlı kurtarma seçeneğinden vazgeçme pahasına, bir miktar
başarım artışı sağlayabilir. Aslında, bu seçeneğin kullanılması
durumunda bile reiserfs günlükleme işlemlerine devam edecektir
ve geçerli verileri günlükleme alanına yazacaktır. nolog
geniÅŸletmesi halen geliÅŸtirilmektedir.
notail Öntanımlı olarak, reiserfs, küçük dosyaları ve dosya
artıklarını doğrudan ağaç yapısına kaydeder. Bu LILO(8) gibi
bazı uygulamaların kafasının karışmasına sebep olur. Bu seçenek,
dosyaların ağacın içine paketlenmesini iptal eder. (Burada dosya
artıkları, bir dosyanın tam bir bloktan artan ancak artan kısmın
bir bloğu dolduramayacak kısmıdır.)
replayonly
Günlüklemedeki işlemleri tekrarlar fakat gerçekte dosya
sistemini bağlamaz. Temelde reiserfsck tarafından kullanılır.
resize=sayı
reiserfs bölümünün çevrimiçi genişlemesine izin veren bir tekrar
bağlama seçeneğidir. reiserfs'ye, aygıtın sayı bloka sahip
olduğu talimatını verir. Bu seçenek, Mantıksal oylum yönetim
sistemi (LVM) kullanan aygıtlar için tasarlanmıştır.
ftp://ftp.namesys.com/pub/reiserfsprogs adresinden elde
edebileceğiniz özel bir yeniden boyutlandırıcı araç vardır.
romfs için mount seçenekleri
Yoktur.
smbfs için mount seçenekleri
Tıpkı nfs gibi, smbfs gerçeklemesi de, mount sistem çağrısı için bir
ikilik argüman ister (struct ncp_mount_data). Bu argüman smbmount(8)
tarafından oluşturulur ve mount komutunun şu anki geçerli sürümü (2.6h)
smbfs hakkında hiçbir şey bilmez.
sysv için mount seçenekleri
Yoktur.
udf için mount seçenekleri
gid= Öntanımlı grup belirtilir.
umask= Öntanımlı umask belirtilir.
uid= Öntanımlı kullanıcı belirtilir.
unhide Gizli dosyaları gösterir.
undelete
Silinmiş dosyaları listeler.
strict Kesin uyumluluk sağlar (kullanılmamaktadır).
utf8 (Kullanılmamaktadır).
iocharset
(Kullanılmamaktadır).
bs= Blok boyutunu ayarlar. (2048'den farklı bir ayarda
çalışmayabilir.)
novrs Oylum sıralaması tanımayı atlar.
session=
0 dan sayarak oturum numarası belirtilir. Öntanımlı: son oturum.
anchor=
Standart çapa konumunu değiştirir. Öntanımlı: 256.
volume=
VolumeDesc konumunu değiştirir (kullanılmamaktadır).
partition=
PartitionDesc konumunu değiştirir (kullanılmamaktadır).
lastblock=
Dosya sisteminin son bloÄŸu belirtilir.
fileset=
Dosya kümesi blok konumunu değiştirir (kullanılmamaktadır).
rootdir=
Kök dizinin konumunu değiştirir (kullanılmamaktadır).
ufs için mount seçenekleri
ufstype=deÄŸer
UFS değişik işletim sistemlerinde geniş çapta kullanılan bir
dosya sistemidir. Sorun, uygulamalar arası farklılıklardadır.
Bazı uygulama özellikleri belgelenmemiştir, bu nedenle ufs'nin
türünü özdevinimli olarak tanımak çok zordur. Bu yüzden,
kullanıcılar bağlama işlemi esnasında ufs türünü belirtmek
zorundadır. Muhtemel değerler şunlardır:
old ufs'nin eski biçimi, salt okunurdur ve öntanımlıdır.
44bsd BSD benzeri sistemler(NetBSD, FreeBSD, OpenBSD)
tarafından oluşturulmuş dosya sistemleri içindir.
sun Sparc üzerinde sunOS veya Solaris tarafından oluşturulmuş
dosya sistemleri içindir.
sunx86 x86 üzerinde Solaris tarafından oluşturulmuş dosya
sistemleri içindir.
nextstep
NeXTStep tarafından (NeXT istasyonları üzerinde)
oluşturulmuş dosya sistemleri içindir (şu an salt
okunurdur).
nextstep-cd
NextStep CDROMlar (block_size == 2048) içindir, salt
okunurdur.
nextstep
OpenStep tarafından oluşturulmuş dosya sistemleri içindir
(ÅŸu an salt okunurdur).
onerror=deÄŸer
hata durumundaki davranışları ayarlar:
panic Bir hata durumunda çekirdek paniğine sebep olur.
[lock|umount|repair]
Bugün için, bu seçenekler bir işe yaramaz; bir hata
durumunda sadece bir konsol iletisi basılır.
umsdos için mount seçenekleri
msdos için mount seçeneklerine bakınız. dotsOK seçeneği kabul
edilmez.
vfat için mount seçenekleri
Her şeyden önce, fat için olan mount seçenekleri, vfat içinde
geçerlidir. dotsOK seçeneği vfat tarafından kabul edilmez. Bunların
yanında şu seçenekler de mevcuttur:
uni_xlate
Elde edilemeyen Unicode karakterlerini önceleme dizgesine
çevirir. Böylece, içinde Unicode karakterler olan dosya
isimleriyle yedekleme ve tekrar yükleme şansına sahip olursunuz.
Bu seçenek olmaksızın, çevirinin mümkün olmadığı hallerde, bir
`?' işareti kullanılır. Önceleme dizgesi `:' dir, çünkü aksi
durumda vfat sistemlerde geçersiz olur. Kullanılan önceleme
dizgesi, u Unicode karakteri temsil etmek üzere: ':', (u &
0x3f), ((u>>6) & 0x3f), (u>>12).
posix Harf büyüklükleri farklı iki aynı isme izin verir.
nonumtail
isim~num.uzt ismini denemeden önce sıra numarasız kısa bir isim
oluşturmayı dener.
utf8 UTF-8, konsol tarafından kullanılan dosya sistemleri için
güvenli 8 bitlik bir Unicode kodlamasıdır. Bu seçenekle
etkinleştirilir. Şayet uni_xlate kullanılmışsa, utf8 iptal
edilir.
xenix için mount seçenekleri
Yoktur.
xfs için mount seçenekleri
biosize=boyut
Tercih edilen tamponlu G/Ç boyutunu ayarlar (öntanımlı değer:
64K'dır). boyut, istenen G/Ç boyutunun 2 tabanındaki
logaritması olarak ifade edilebilmelidir. Bu seçenek için
geçerli değerler 14 ile 16 arasıdır (her ikisi de dahil)ve bu
değerler 16, 32 ve 64kB'a karşılıktır. 4K sayfa boyutuna sahip
bir makinede, 13 (8kB) geçerli bir değerdir. Tercih edilen
tamponlu G/Ç boyutu, tek tek her dosya için ioctl(2) sistem
çağrısı ile de değiştirilebilir.
dmapi, xdsm
DMAPI (veri yönetim uygulaması geliştirme arayüzü) olay
çağrılarını etkinleştirir.
logbufs=deÄŸer
Bellek içi günlük tamponlarının sayısını ayarlar. Geçerli
değerler, her ikisi de dahil olmak üzere, 2 ila 8 arasıdır.
Öntanımlı değer, 64K lık blok boyutlu bir dosya sistemi için 8
tampon, 32K blok boyutlu bir dosya sistemi için 4 tampon, 16K
blok boyutlu bir dosya sistemi için 3 tampon ve diğerleri için 2
tampondur. Tampon sayısını artırmak, fazladan bellek kullanımına
sebep olmakla birlikte, bazı iş yüklerinde başarım artırımı
saÄŸlayabilir.
logbsize=deÄŸer
Bellek içi günlük tamponlarının boyunu ayarlar. Geçerli değerler
16384 (16K) ve 32768 (32K) dır. 32MB'den büyük bellekli
makinelerde, öntanımlı değer 32768, daha az belleğe sahip
makinelerde 16384 dür.
logdev=aygıt, rtdev=aygıt
Bir dış günlük (meta veri jurnali) ve/veya gerçek zamanlı aygıt
kullanılır. Bir XFS dosya sistemi en fazla üç bölüme sahip
olabilir: bir veri bölümü, bir günlük bölümü ve bir gerçek
zamanlı bölüm. Gerçek zamanlı bölüm isteğe bağlıdır. Günlük
bölümü, veri bölümünün içinde veya dışında olabilir. Ayrıntılar
için xfs(5)'e bakınız.
noalign
Verilerin disklere paylaştırılmasında hizalama yapılmayacaktır.
noatime
Bir dosya okunduğu zaman erişim zamanı değiştirilmez.
norecovery
Dosya sistemi, günlük kurtarma çalıştırılmadan bağlanmış
olacaktır. Şayet dosya sistemi düzgün olarak ayrılmamılsa,
norecovery kipinde bağlandığında kararsız hale gelebilir. Bundan
dolayı bazı dosya ve dizinlere erişilemeyebilir. norecovery
seçeneği ile bağlanan dosya sistemleri, salt okunur kipte
bağlanmalıdır, yoksa bağlama işlemi başarısız olur.
osyncisdsync
Dosyalara yazma iÅŸlemleri, O_SYNC yerine D_DSYNC
kullanılıyormuşçasına yapılır. Böylece, veri güvenliğinden ödün
vermeksizin daha iyi başarım elde edilebilir. Bununla birlikte,
bu seçenek etkin iken, O_SYNC tarafından yazılan zaman damgası
güncellemeleri, sistem çökmesi durumunda, kaybolabilirler.
quota, usrquota, gqnoenforce
Kullanıcı disk alanı kotaları etkinleştirilir ve sınırlara uyma
zorlanır (isteğe bağlıdır - uqnoenforce ile iptal edilir).
grpquota, gqnoenforce
Grup disk alanı kotaları etkinleştirilir ve sınırlara uyma
zorlanır (isteğe bağlıdır - gqnoenforce ile iptal edilir).
sunit=deÄŸer, swidth=deÄŸer
Veriler çok sayıda diske paylaştırıldığında veya bir RAID aygıtı
kullanıldığında paylaştırma birimi ve genişliği belirtilir.
deÄŸer 512 bayt uzunluktaki blok birimleri ile verilmelidir. Bu
seçenek kullanılmamış ama dosya sistemi çok diskli olarak
oluşturulmuş ya da RAID aygıtı mkfs ile oluşturulurken birim ve
genişlik belirtilmişse, mount sistem çağrısı değeri süper
bloktan alacaktır. Doğrudan RAID aygıtları üzerinde oluşturulan
dosya sistemlerinde, dosya sistemi oluÅŸturulduktan sonra, dosya
sisteminin oluşturulduğu diskin yerleşimi değişirse, bu seçenek
süper bloktaki bilgileri değiştirmek için kullanılabilir. sunit
deÄŸeri belirtilmiÅŸse swidth deÄŸerinin de belirtilmesi
gereklidir. Ayrıca, çok sayıda sunit değeri belirtilebilir.
xiafs için mount seçenekleri
Yoktur. Buna rağmen, xiafs ile ilgili yanlış bir şey yoktur, çok fazla
kullanılmaz ve geliştirilmez. Linux 2.1.21 sürümünde beri, xiafs
çekirdek kodunun bir parçası değildir. Muhtemelen bu dosya sistemini
kullanmamalısınız.
DÖNÜŞ (LOOP) AYGITI
İleride muhtemel mount türlerinden birisi de dönüş/loop aygıtları
üzerinden yapılacak olandır. Örnek komutumuz;
mount /tmp/fdimage /mnt -t msdos -o loop=/dev/loop3,blocksize=1024
/dev/loop3 aygıtını karşılık gelen /tmp/fdimage dosyasına ayarlayacak
ve daha sonra bu aygıtı /mnt üzerine bağlayacaktır. Bu tür bağlama
loop, offset ve encryption isimleriyle belirtilen üç seçenekle yapılır
(sırasıyla aygıt, konum ve şifreleme). Aslında bunlar losetup(8)'a
gönderilen seçeneklerdir. Şayet aygıt açık seçik belirtilmemişse (fakat
-o loop seçeneği verilmişse), mount komutu kullanılmayan bir dönüş
aygıtı arar ve onu kullanır. Şayet /etc/mtab'ı /proc/mounts'a sembolik
bağ yapmayacak kadar akıllı iseniz, mount tarafından bağlanan herhangi
bir döngü aygıtı, umount tarafından ayrılacaktır. Ayrıca bir dönüş
aygıtını elle de ayırabilirsiniz: losetup -d. Ayrıntılar için
losetup(8)'e bakınız.
Ä°LGÄ°LÄ° DOSYALAR
/etc/fstab dosya sistemi tablosu
/etc/mtab bağlı dosya sistemlerinin tablosu
/etc/mtab~ kilit dosyası
/etc/mtab.tmp geçici dosya
Ä°LGÄ°LÄ° BELGELER
mount(2), umount(2), fstab(5), nfs(5), xfs(5), e2label(8), losetup(8),
mke2fs(8), mountd(8), nfsd(8), swapon(8), tune2fs(8), umount(8),
xfs_admin(8).
YAZILIM HATALARI
BozulmuÅŸ bir dosya sisteminde hata vermesi muhtemeldir.
Bazı Linux dosya sistemleri -o sync desteklemez (ext2 ve ext3 dosya
sistemleri sync seçeneği ile bağlandıklarında eşzamanlı güncellemeleri
desteklerler (BSD tarzı)).
-o remount seçeneği mount parametrelerini değiştiremeyebilir (örneğin,
sb hariç bütün ext2fs özellikli parametreler tekrar bağlama durumunda
değiştirilebilir, fakat fat için gid ve umask değiştirilemez.)
TARİHÇE
AT&T UNIX'in 5. sürümünde bir mount komutu vardı.
ÇEVİRENLER
Yalçın Kolukısa <yalcink01 (at) yahoo.com> ve Nilgün Belma Bugüner
<nilgun (at) belgeler·gen·tr>, Ocak 2004