Provided by: manpages-pl_20060617-3_all bug

NAZWA

       ed, red - edytor tekstu

SK/LADNIA

       ed [-] [-Gs] [-p /lacuch] [plik]

       red [-] [-Gs] [-p /lacuch] [plik]

OPIS

       ed  jest  zorientowanym  liniowo  edytorem  tekstu.   Jest  o uywany do
       tworzenia,  wywietlania,  modyfikowania  i  innych  dziala  na  plikach
       tekstowych.  red to ed zastrzeony (restricted): moe edytowa tylko pliki
       z biecego katalogu i nie moe wykonywa komend powloki.

       Po wywolaniu z argumentem pliku, jego kopia jest odczytywana do  bufora
       edytora.   Wszelkie  zmiany  robione  s na tej kopii, nie na pliku jako
       takim.  Podczas koczenia pracy  z  ed,  wszelkie  zmiany,  ktorych  nie
       zachowano komend `w' s tracone.

       Edycja  jest  dokonywana w dwoch ronych trybach: komend i wprowadzania.
       Po  uruchomieniu,  ed  jest  w  trybie  komend.   W   trybie   tym   ze
       standardowego  wejcia czytane s komendy, a nastpnie s one wykonywane na
       zawartoci bufora edytora. Przykladowa komenda moe wyglda tak:

              ,s/old/new/g

       co zamienia wszystkie pojawienia si napisu old na new.

       Po podaniu komendy wprowadzania, takiej jak `a'  (append--dopisz),  `i'
       (insert--wstaw)  lub `c' (change-zmie), ed wchodzi w tryb wprowadzania.
       Jest to podstawowe narzdzie wprowadzania tekstu do pliku. W trybie  tym
       nie  ma dostpnych adnych komend.  Zamiast tego, standardowe wejcie jest
       bezporednio zapisywane do bufora edytora. Linie skladaj si z tekstu,  a
       do  (lcznie)  znaku  nowej  linii.   Tryb  wprowadzania jest przerywany
       wprowadzeniem pojedynczej kropki w linii.

       Wszystkie komendy ed operuj na calych liniach, lub zakresach linii; np.
       komenda  `d'  kasuje  (delete)  linie; komenda `m' przenosi linie, itp.
       Mona te modyfikowa tylko  cz  linii,  korzystajc  z  narzdzi  podmiany,
       podanych np. w powyszym przykladzie. Jednak nawet tu, komenda `s' tyczy
       si do calych linii naraz.

       W ogolnoci, komendy ed skladaj si z zera lub wicej  adresow  linii,  za
       ktorymi  nastpuje  pojedynczy znak komendy i czsto dodatkowe parametry;
       komendy maj wic struktur:

              [adres [,adres]]komenda[parametry]

       Adresy wskazuj lini, lub zakres linii, ktorych  dotyczy  komenda.  Jeli
       podano mniej adresow ni potrzeba komendzie, uywane s adresy domylne.

   OPCJE
       -G      Wymusza  kompatybilno  wsteczn.  Dotyczy  komend `G', `V', `f',
               `l', `m', `t', and `!!'.

       -s      Powstrzymuje diagnostyk. Powinno  by  uywane  jeli  standardowe
               wejcie ed'a jest ze skryptu.

       -p /lacuch
               Podaje  znak  zachty  komend.  Moe  to by wlczane, lub wylczane
               komend `P'.

       plik    Okrela nazw odczytywanego pliku.  Jeli  plik  jest  poprzedzony
               wykrzyknikiem  (!), to jest interpretowany jak komenda powloki.
               W tym wypadku to, co jest czytane,  jest  standardowym  wyjciem
               pliku  wywolanego przez sh(1).  Aby odczyta plik, ktorego nazwa
               rozpoczyna si od wykrzyknika, poprzed  go  odwrotnym  ukonikiem
               (\).  Domylna nazwa pliku jest ustawiana na file tylko jeli nie
               jest poprzedzona wykrzyknikiem.

   ADRESOWANIE LINIOWE
       Adres reprezentuje numer linii w buforze.  ed  obsluguje  adres  biecy,
       ktory  jest  zazwyczaj  przekazywany  komendom  jako domylny (w wypadku
       niepodania tego argumentu).  Podczas pierwszego  odczytu  pliku,  adres
       biecy  jest  ustawiany  na  ostatni  lini.  Ogolnie,  adres  biecy jest
       ustawiany na ostatni lini, dotknit przez komend.

       Adres linii jest konstruowany z jednej z baz z poniszej listy, za  ktor
       opcjonalnie moe nastpowa offset numeryczny. Offsety mog zawiera dowolne
       kombinacje cyfr, operatorow (np.  +, - i ^) i bialych spacji.  Adresy s
       czytane  od  lewej  do prawej, a ich wartoci s obliczane wzgldem adresu
       biecego.

       Wyjtkiem reguly, e adresy  reprezentuj  numery  jest  adres  address  0
       (zero).   Oznacza  to "przed pierwsz lini," i jest legalne tam gdzie ma
       sens.

       Zakres adresow to dwa adresy,  oddzielone  przecinkiem  lub  rednikiem.
       Warto  pierwszego adresu w zakresie nie moe by wiksza od drugiego. Jeli
       w zakresie podany jest tylko jeden adres, to drugi adres jest ustawiany
       na  podany.   Jeli  podano  n-krotn par adresow, gdzie n > 2, to zakres
       jest okrelany przez ostatnie dwa adresy zestawu.  Jeli oczekiwany  jest
       tylko jeden adres, to uywany jest ostatni.

       Kady  adres  w zakresie przecinkowym jest interpretowany wzgldem adresu
       biecego.  W  zakresie  rednikowym,  pierwszy  adres  jest   uywany   do
       ustawienia adresu biecego, a drugi wzgldem pierwszego.

       Rozpoznawane s nastpujce symbole adresowe.

       .       Adres biecej linii w buforze.

       $       Adres ostatniej linii w buforze.

       n       nta linia w buforze, gdzie n jest liczb w zakresie [0,$].

       -

       ^       Poprzednia  linia.   Jest to rownowane -1 i moe by powtarzane z
               rosncym efektem.

       -n

       ^n      nta linia poprzednia, gdzie n jest liczb nieujemn.

       +       Nastpna linia.  Jest to rownowane +1  i  moe  by  powtarzane  z
               rosncym efektem.

       +n

       biala spacja n
               nta  nastpna linia, gdzie n jest liczb nieujemn.  Bia/la spacja,
               za ktor nastpuje liczba n jest interpretowana jako +n.

       ,

       %       Zakres od pierwszej do ostatniej linii. Jest to rownowane 1,$.

       ;       Zakres od biecej do ostatniej linii. Jest to rownowane .,$.

       /re/    Nastpna linia, zawierajca wyraenie regularne re.   Poszukiwanie
               gdy  jest to konieczne, zakrca na pocztek bufora i leci dalej a
               do linii biecej.  // powtarza ostatnie szukanie.

       ?re?    Poprzednia   linia   zawierajca    wyraenie    regularne    re.
               Poszukiwanie  gdy  jest to konieczne, zakrca na koniec bufora i
               leci a do linii biecej.  ?? powtarza ostatnie szukanie.

       'lc     Linia poprzednio zaznaczona przez komend `k' (marK),  gdzie  lc
               jest mal liter.

   WYRAENIA REGULARNE
       Wyraenia  regularne  s  wzorcami,  uywanymi  w  wybieraniu  tekstu.  Na
       przyklad, komenda ed

              g/napis/

       drukuje wszystkie linie, zawierajce napis.  Wyraenia regularne s uywane
       te przez komend `s', gdzie wybieraj stary tekst, zastpowany nowym.

       W  dodatku  do  podawania  napisow, wyraenia regularne mog reprezentowa
       klasy lacuchow  znakowych.  Lacuchy  tak  reprezentowane  bd  odpowiada
       wyraeniom   regularnym.   Jeli   jest  moliwe,  by  wyraenie  regularne
       dopasowalo  kilka  napisow  w  linii,  to  wybierane  jest  dopasowanie
       najbardziej z lewej.

       Do konstruowania wyrae regularnych uywane s nastpujce symbole:

       c       Dowolny  znak  c  nie  wymieniony niej, lcznie z `{', '}', `(',
               `)', `<' i `>' oznacza samego siebie.

       \c      Znak c
                zacytowany lewym ukonikiem, inny ni `{', '}', `(',  `)',  `<',
               `>', `b', 'B', `w', `W', `+' i `?' oznacza wlanie ten znak.

       .       Oznacza pojedynczy znak. (dowolny)

       [klasa-znak'ow]
               Oznacza  pojedynczy  znak  z klasy znak'ow.  Aby do klasy znak'ow
               wlczy `]', musi  to  by  pierwszy  znak.   Zakres  znakow  mona
               przekaza,  rozdzielajc jego koce znakiem `-', np.  `a-z', ktory
               oznacza wszystkie male litery. Do podawania zestawow  znakow  w
               klasie znak'ow mona uywa nastpujcych literalow:

                 [:alnum:]  [:cntrl:]  [:lower:]  [:space:]
                 [:alpha:]  [:digit:]  [:print:]  [:upper:]
                 [:blank:]  [:graph:]  [:punct:]  [:xdigit:]

               Gdy  znak  `-' pojawia si jako pierwszy lub ostatni znak klasy-
               znak'ow, to dopasowuje sam siebie.  Wszystkie inne znaki  klasy-
               znak'ow odpowiadaj same sobie.

               Wzorce w klasie-znak'ow postaci

                 [.col-elm.] lub   [=col-elm=]

               gdzie  col-elm  jest  elementem  por'ownawczym  s interpretowane
               wedlug locale(5) (nie jest  to  obecnie  obslugiwane).   Zobacz
               regex(3) dla objanie tych konstrukcji.

       [^klasa-znak'ow]
               Odpowiada dowolnemu pojedynczemu znakowi, innemu ni nowa linia,
               ktory nie jest w klasie-znak'ow.  klasa-znak'ow jest  definiowana
               podobnie jak wyej.

       ^       Jeli  `^'  jest  pierwszym  znakiem  wyraenia  regularnego,  to
               zaczepia wyraenie regularne na  pocztku  linii.   W  przeciwnym
               wypadku oznacza `^'.

       $       Jeli   `$'  jest  ostatnim  znakiem  wyraenia  regularnego,  to
               doczepia wyraenie regularne do koca linii. W przeciwnym wypadku
               oznacza `$'.

       \(re\)  Definiuje  podwyraenie  re.   Podwyraenia  mog  by  zagniedane.
               Kolejne wsteczne odniesienia postaci `\n', gdzie n jest cyfr  z
               zakresu  [1,9],  rozwijaj  si  do tekstu dopasowanego przez nte
               podwyraenie.   Na  przyklad,  wyraenie  regularne   `\(a.c\)\1'
               odpowiada  napisowi `abcabc', lecz nie `abcadc'.  Podwyraenia s
               porzdkowane wzgldem ich lewego ogranicznika.

       *       Odpowiada dopasowaniu poprzedzajcego znaku lub podwyraenia zero
               lub  wicej  razy.  jeli  '*'  jest  pierwszym  znakiem wyraenia
               regularnego, lub podwyraenia, to oznacza '*'. Operator `*' daje
               czasem  nieoczekiwane  rezultaty.  Na  przyklad  wyraenie  `b*'
               dopasowuje pocztek napisu `abbb', wedlug podnapisu `bbb'.

       \{n,m\}
       \{n,\}
       \{n\}   Odpowiada poprzedzajcemu jednoznakowemu  wyraeniu  regularnemu,
               lub podwyraeniu, dopasowanemu przynajmniej n i najwicej m razy.
               Jeli m jest pominite, to jest tylko dolne  ograniczenie.   Jeli
               pominity  jest  te  przecinek,  dopasowanie  wymaga dokladnie n
               powtorze. Jeli ktora z tych postaci pojawi si  na  pocztku,  to
               jest  interpretowana  literalnie. Np.  `\{2\}' odpowiada `{2}',
               itd.

       \<
       \>      Zaczepia wyraenie znakowe, lub podwyraenie do pocztku (\<)  lub
               koca  (\>)  s/lowa,  czyli  w  ASCII maksymalnego lacucha znakow
               alfanumerycznych, lcznie z podkreleniem (_).

       Nastpujce rozszerzone operatory  s  poprzedzane  lewym  ukonikiem,  aby
       odroni je od tradycyjnej skladni ed.

       \`
       \'      Bezwarunkowo dopasowuje pocztek (\`) lub koniec (\') linii.

       \?      Opcjonalnie  odpowiada  pojedynczemu  znakowi, lub podwyraeniu,
               ktore go poprzedza. Np. wyraenie  `a[bd]\?c'  odpowiada  `abc',
               `adc'  i  `ac'.   Jeli  \? pojawia si na pocztku linii, to jest
               traktowane literalnie jako `?'.

       \+      Odpowiada pojedynczemu znakowi, lub podwyraeniu, poprzedzajcemu
               go,  a powtarzajcemu si jeden, lub wicej razy. Tak wic wyraenie
               regularne `a+' jest  skrotem  `aa*'.   Jeli  \+  pojawi  si  na
               pocztku linii, to odpowiada literalnemu `+'.

       \b      Odpowiada  pocztkowi  lub kocowi (lacuch zerowy) slowa. Tak wic
               wyraenie  regularne  `\bhello\b'  jest  rownowane  `\<hello\>'.
               Jednak,  `\b\b'  jest prawidlowym wyraeniem, podczas gdy `\<\>'
               nim nie jest.

       \B      Odpowiada (lacuchowi zerowemu) w slowie.

       \w      Odpowiada dowolnemu znakowi w slowie.

       \W      Odpowiada dowolnemu znakowi nie bdcemu w slowie.

   KOMENDY
       Wszystkie  komendy  ed  to  pojedyncze  znaki,  cho  niektore   wymagaj
       dodatkowych  parametrow.   Jeli  parametry komendy rozcigaj si na kilka
       linii, to kada linia poza ostatni, powinna by zakoczona lewym ukonikiem
       (\).

       Ogolnie,  na lini dozwolona jest najwicej jedna komenda.  Jednak wikszo
       komend przyjmuje przyrostek drukowania, ktory moe  by  dowolnym  z  `p'
       (drukuj-print), `l' (listuj-list) , lub `n' (wyliczaj-eNumerate), ktory
       drukuje ostatni lini, dotknit przez komend.

       Przerwanie (zwykle  ^C)  ma  znaczenie  przerywania  biecej  komendy  i
       powracania do trybu komend.

       ed  rozpoznaje  nastpujce  komendy. Komendy pokazane s wraz z domylnymi
       adresami, lub  zakresami,  dostarczanymi  gdy  nie  zostaly  podane  (w
       nawiasach).

       (.)a    Dokleja  do adresowanej linii bufora lini, ktora moe by adresem
               zerowym.  Tekst jest wstawiany  w  trybie  wprowadzania.  Adres
               biecy jest ustawiany na ostatni wprowadzon lini.

       (.,.)c  Zmienia  linie  w buforze. Adresowane linie s kasowane, a w ich
               miejsce jest wklejany tekst. Tekst wprowadzany  jest  w  trybie
               wprowadzania.  Biecy  adres  jest ustawiany na ostatni wstawion
               lini.

       (.,.)d  Kasuje adresowane linie z bufora. Jeli za  skasowanym  zakresem
               jest  linia,  to biecy adres jest na ni ustawiany. W przeciwnym
               wypadku, jest ustawiany na lini przed skasowanym zakresem.

       e plik  Edytuje plik, i ustawia domyln nazw pliku.  Jeli plik nie  jest
               podany, uywana jest domylna nazwa pliku.  Wszelkie linie bufora
               s kasowane przed  odczytem  nowego  pliku.   Biecy  adres  jest
               ustawiany na ostatni odczytan lini.

       e !komenda
               Edytuje  standardowe wyjcie `!komendy', (zobacz !komenda niej).
               Domylna nazwa pliku nie jest zmieniana.  Wszelkie linie  bufora
               s  kasowane przed odczytaniem wyjcia komendy.  Biecy adres jest
               ustawiany na ostatni odczytan lini.

       E plik  Edytuje bezwarunkowo plik.  Jest to podobne do komendy  e  lecz
               niezapisane zmiany s niszczone bez ostrzeenia. Biecy adres jest
               ustawiany na ostatni odczytan lini.

       f plik  Ustawia domyln nazw pliku na plik.  Jeli plik nie jest  podany,
               drukowana jest niecytowana domylna nazwa pliku.

       (1,$)g/re/lista-komend
               Aplikuje  list-komend  do  kadej  linii, odpowiadajcej wyraeniu
               regularnemu  re.   Biecy  adres  jest  ustawiany   na   obecnie
               dopasowan  lini przed wykonaniem listy-komend.  Na kocu komendy
               `g' adres biecy jest ustawiany na ostatni lini,  dotknit  przez
               list-komend.

               Kada  komenda w licie komend musi by w oddzielnej licie, a kada
               linia poza ostatni  musi  by  zakoczona  lewym  ukonikiem  (\).
               Dozwolone  s wszystkie komendy poza `g', `G', `v', i `V'.  Nowa
               linia w licie-komend jest rownowana komendzie `p'.

       (1,$)G/re/
               Interaktywnie edytuje linie odpowiadajce  wyraeniu  regularnemu
               re.   Dla  kadej  linii,  linia jest drukowana i ustawiany jest
               adres biecy, a uytkownik jest pytany o wstawienie listy-komend.
               Na  kocu  dzialania  komendy `G', adres biecy jest ustawiany na
               ostatni lini, dotknit przez list-komend.

               Format listy-komend jest taki sam  jak  w  `g'.   Samotna  nowa
               linia  dziala jak zerowa lista komend.  Pojedynczy `&' powtarza
               ostatni niezerow list komend.

       H       Wlcza drukowanie wyjanie bldow.  Domylnie nie s one  drukowane.
               Zalecanym  jest,  by skrypty rozpoczynaly si t komend. Umoliwia
               to debuggowanie.

       h       Drukuje objanienie ostatniego bldu.

       (.)i    Wstawia tekst do bufora przed lini biec.  Tekst jest  wstawiany
               w  trybie  wstawiania.  Biecy  adres  jest ustawiany na ostatni
               wstawion lini.

       (.,.+1)j
               Lczy adresowane linie. Adresowane linie s kasowane z  bufora  i
               zamieniane  przez  pojedyncz  lini,  zawierajc  polczony tekst.
               Adres biecy jest ustawiany na wynikow lini.

       (.)klc  Zaznacza lini mal liter lc.  Linia moe by wtedy adresowana jako
               'lc.   Znaczenie  nie  jest  czyszczone  a  do  skasowania  lub
               zmodyfikowania linii.

       (.,.)l  Drukuje niedwuznacznie adresowane linie. Jeli jest  wywolany  z
               terminala,  ed  pauzuje na kocu kadej strony, a do wprowadzenia
               nowej linii. Biecy adres jest  ustawiany  na  ostatni  drukowan
               lini.

       (.,.)m(.)
               Przenosi  linie  w  buforze.  Adresowane linie s przenoszone za
               prawostronny adres docelowy, ktory moe  by  adresem  0  (zero).
               Biecy adres jest ustawiany na ostatni przeniesion lini.

       (.,.)n  Drukuje adresowane linie wraz z ich numerami linii. Biecy adres
               jest ustawiany na ostatni drukowan lini.

       (.,.)p  Drukuje adresowane linie. Jeli jest wywolany  z  terminala,  ed
               pauzuje  na  kocu  kadej  strony a do wprowadzenia nowej linii.
               Biecy adres jest ustawiany na ostatni drukowan lini.

       P       Wlcza i wylcza znak zachty komend.  O ile nie byl  on  okrelony
               opcj linii komend, -p napis, to jest domylnie wylczony.

       q       Koczy prac z ed.

       Q       Koczy  prac  bezwarunkowo.   Jest  to podobne do komendy q lecz
               niezapisane zmiany s niszczone bez ostrzeenia.

       ($)r plik
               Odczytuje file za adresowan lini. Jeli plik  nie  jest  podany,
               uywana  jest  domylna  nazwa  pliku.  Jeli  nie  bylo  wczeniej
               domylnej nazwy pliku, domylna nazwa  pliku  jest  ustawiana  na
               plik.    W   przeciwnym   wypadku,  domylna  nazwa  pliku  jest
               niezmieniana.  Biecy adres jest ustawiany na  ostatni  odczytan
               lini.

       ($)r !komenda
               Wczytuje  za adresowan lini wyjcie `!komendy', (zobacz !komenda
               niej).  Domylna nazwa pliku  jest  niezmieniona.   Biecy  adres
               jest ustawiany na ostatni wczytan lini.

       (.,.)s/re/zamiana/
       (.,.)s/re/zamiana/g
       (.,.)s/re/zamiana/n
               Zamienia  tekst  w  adresowanych liniach, odpowiadajcy wyraeniu
               regularnemu re  na  zamian.   Domylnie  zamieniane  jest  tylko
               pierwsze dopasowanie linii.  Po podaniu przyrostka `g' (global)
               zamieniane jest kade dopasowanie.  Przyrostek `n', gdzie n jest
               liczb   dodatni,   powoduje   e   zmieniane   jest  tylko  n-te
               dopasowanie.  Bldem jest, jeli nie dokonano adnych podstawie na
               adnej  z  adresowanych  linii.  Biecy  adres  jest ustawiany na
               ostatni dotknit lini.

               re i zamiana mog  by  rozdzielane  dowolnym  znakiem  innym  ni
               spacja i nowa linia (zobacz komend `s', niej).  Jeli jeden, lub
               dwa z ostatnich ogranicznikow s pominite, to ostatnia  dotknita
               linia jest drukowana tak, jakby podano przyrostek `p'.

               Niecytowany   `&'  w  zamianie  jest  zamieniany  na  aktualnie
               dopasowany  tekst.   Sekwencja  `\m',  gdzie  m  jest  liczb  w
               zakresie  [1,9]  jest zamieniana m-t referencj wsteczn wyraenia
               dopasowanego tekstu.  Jeli zamiana  sklada  si  z  pojedynczego
               `%',  to  uywana  jest  zamiana  z  ostatniego podstawienia.  W
               zamianie mona  osadza  nowe  linie  po  ich  zacytowaniu  lewym
               ukonikiem (\).

       (.,.)s  Powtarza ostatnie podstawienie.  Ta posta komendy `s' przyjmuje
               przyrostek licznika `n', lub dowoln kombinacj znakow `r',  `g',
               i  `p'.  Jeli podano przyrostek licznika `n', to zmieniane jest
               tylko n-te dopasowanie.  Przyrostek  `r'  powoduje,  e  zamiast
               ostatnie   podstawienia,   uywane   jest   wyraenie   regularne
               ostatniego szukania.  Przyrostek `g'  wlcza  przyrostek  global
               ostatniego   podstawienia.   Przyrostek  `p'  wlcza  przyrostek
               drukowania ostatniego podstawienia. Biecy adres jest  ustawiany
               na ostatni dotknit lini.

       (.,.)t(.)
               Kopiuje  adresowane  linie  za adres, wskazany z prawej strony,
               ktory moe by adresem 0 (zero).  Biecy adres jest  ustawiany  na
               ostatni kopiowan lini.

       u       Cofa  ostatni  komend  i odtwarza biecy adres na taki, jaki byl
               przed ni.  Komendy globalne `g', `G', `v', i `V'.  s traktowane
               jako pojedyncze.  `u' jest samo dla siebie inwersj.

       (1,$)v/re/lista-komend
               Aplikuje   list-komend  na  kadej  z  adresowanych  linii,  nie
               pasujcych do wyraenia  regularnego  re.   Jest  to  podobne  do
               komendy `g'.

       (1,$)V/re/
               Edytuje   interaktywnie   adresowane  linie,  nie  odpowiadajce
               wyraeniu regularnemu re.  Jest to podobne do komendy `G'.

       (1,$)w plik
               Zapisuje  adresowane  linie  do  pliku.   Wszelkie   poprzednie
               zawartoci pliku s tracone bez ostrzeenia.  Jeli nie ma domylnej
               nazwy pliku, to jest ona ustawiana  na  plik,  a  w  przeciwnym
               wypadku nie jest zmieniana. Jeli nie podano nazwy pliku, uywana
               jest nazwa domylna. Biecy adres nie jest zmieniany.

       (1,$)wq plik
               zapisuje adresowane linie do pliku, a nastpnie wykonuje  komend
               `q'.

       (1,$)w !komenda
               Zapisuje  adresowane  linie  na  standardowe wejcie `!komendy',
               (zobacz !komenda niej).  Domylna nazwa pliku i biecy adres  nie
               s zmieniane.

       (1,$)W plik
               Dokleja  adresowane  linie  do  koca pliku.  Jest to podobne do
               komendy `w', lecz poprzednia zawarto pliku nie jest  niszczona.
               Biecy adres nie jest zmieniany.

       (.)x    Kopiuje  (wstawia)  zawarto bufora wycinania za adresowan lini.
               Biecy adres jest ustawiany na ostatni skopiowan lini.

       (.,.)y  Kopiuje (wyszarpuje)  adresowane  linie  do  bufora  wycinania.
               Bufor  wycinania  jest  nadpisywany przez dalsze wywolania `y',
               `s', `j', `d', lub `c'.  Biecy adres nie jest zmieniany.

       (.+1)zn Przewija n linii naraz, rozpoczynajc od adresowanej linii. Jeli
               n  nie jest podane, uywany jest biecy rozmiar okna. Biecy adres
               jest ustawiany na ostatni drukowan lini.

       !komenda
               Wykonuje komend poprzez sh(1).  Jeli pierwszy znak  komendy  to
               `!',  to jest on zamieniany tekstem poprzedniej `!komendy'.  ed
               nie przetwarza komendy w poszukiwaniu cytatow  lewoukonikowych.
               Jedna  niecytowany  `%' jest zamieniany domyln nazw pliku.  Gdy
               powloka koczy wykonywanie,  na  standardowym  wyjciu  drukowany
               jest `!'.  Bieca linia nie jest zmieniana.

       (.,.)#  Rozpoczyna  komentarz;  reszta  linii,  a  do  nowej linii jest
               ignorowana.  Jeli po adresie linii nastpuje  rednik,  to  biecy
               adres  jest  ustawiany na ten adres. W przeciwnym wypadku adres
               nie jest zmieniany.

       ($)=    Drukuje numer linii adresowanej linii.

       (.+1)newline
               Drukuje adresowan lini i ustawia biecy adres na t lini.

PLIKI

       /tmp/ed.*           Plik buforowy
       ed.hup              Plik, do ktorego  ed  zapisuje  gdy  terminal  jest
                           zawieszany.

ZOBACZ TAKE

       vi(1), sed(1), regex(3), sh(1).

       USD:12-13

       B.  W. Kernighan and P. J. Plauger, Software Tools in Pascal , Addison-
       Wesley, 1981.

OGRANICZENIA

       ed  przetwarza  argumenty  plikowe  z  cytatami  lewoukonikowymi,   np.
       wszystkie   znaki   poprzedzone   lewym  ukonikiem  w  nazwie  pliku  s
       interpretowane literalnie.

       Jeli plik tekstowy nie jest zakoczony znakiem nowej linii,  ed  podczas
       odczytu/zapisu  dopisuje  go.  W przypadku pliku binarnego, ed tego nie
       robi.

DIAGNOSTYKA

       Po  bldzie,  jeli  wejcie  ed'a  nastpuje  z  pliku  regularnego,   lub
       "dokumentu  tutaj" (dokumentu wlczonego) to koczy; w przeciwnym wypadku
       drukuje `?' i powraca do trybu komend.  Wyjanienie ostatniego bldu jest
       drukowane po komendzie `h' (help).

       Proba   zakoczenia   ed   lub  edycji  innego  pliku  przed  zapisaniem
       zmodyfikowanego bufora powoduje bld. Jeli komenda jest wstawiona  drugi
       raz, powiedzie si, lecz zmiany bufora bd utracone.

       ed koczy dzialanie z zerem, jeli nie bylo bldow. W przeciwnym wypadku z
       wartoci >0.

INFORMACJE O T/LUMACZENIU

       Powysze tlumaczenie pochodzi z nieistniejcego ju  Projektu  Tlumaczenia
       Manuali  i  moe nie by aktualne. W razie zauwaenia ronic midzy powyszym
       opisem a rzeczywistym zachowaniem  opisywanego  programu  lub  funkcji,
       prosimy o zapoznanie si z oryginaln (angielsk) wersj strony podrcznika.

                               10 listopada 1994                         ED(1)