Provided by: mplayer_1.0~rc4.dfsg1+svn33713-1_i386 bug

NAZWA

SKŁADNIA

mplayer [opcje] [ zbir | URL | lista odtwarzania | - ]
mplayer [opcje globalne] zbir [opcje specyficzne] [zbiór2] [opcje
        specyficzne]
mplayer [opcje globalne] {grupa zbiorw i opcji} [opcje specyficzne dla grupy]
mplayer dvd://[tytu | [tytu_pocztkowy]-tytu_kocowy ] [opcje]
mplayer vcd://cieka[/urzdzenie]
mplayer tv://[kana] [opcje]
mplayer dvb://[numer_karty@]kana [opcje]
mplayer mf://maskazbiorw [opcje]
mplayer [cdda|cddb]://cieka[:szybko][/urzdzenie] [opcje]
mplayer cue://zbir[:cieka] [opcje]
mplayer [file|mms[t]|http|http_proxy|rt[s]p|ftp|udp|unsv]://
        [użytkownik:hasło@]URL[:port] [opcje]
mplayer sdp://plik [opcje]
mplayer mpst://host[:port]/URL [opcje]
mplayer tivo://host/list [opcje]
mplayer tivo://host/llist [opcje]
mplayer tivo://host/fsid [opcje]
gmplayer [opcje] [-skin skórka]
mencoder [opcje] [ zbir | URL | - ] [-o zbiór]
mencoder [opcje globalne] plik1 [opcje specyficzne] [plik2] [opcje
         specyficzne]

OPIS

mplayer to odtwarzacz filmów dla Linuksa (działa na wielu innych platformach i
mencoder  (Koder  Filmów  MPlayera)  jest  to prosty koder (kompresor) filmów,
(DivX4/Xvid), kodeków libavcodec, a  dźwięk  do  PCM/MP3/VBRMP3  w  1,  2  lub
gmplayer to MPlayer z graficznym interfejsem użytkownika.  Ma te same opcje co
MPlayer.
man.

Sprawdź również dokumentację w formacie HTML!


STEROWANIE KLAWIATURĄ

kontrola podstawowa

          <- i ->
               Skacze w tył/w przód o 10 sekund.
          góra i dół
               Skacze w tył/w przód o 1 minutę.
          pgup i pgdown
               Skacze w tył/w przód o 10 minut.
          [ i ]
               Zmniejsza/zwiększa prędkość odtwarzania o 10%.
          { i }
               Dwukrotnie zmniejsza/zwiększa prędkość odtwarzania.
          Backspace
               Przywraca normalną prędkość odtwarzania.
          < i >
               Skacze w przód/w tył na liście odtwarzania.
          HOME i END
               następna/poprzednia pozycja drzewa odtwarzania z listy wyższego
               poziomu.
          INS i DEL
               następne/poprzednie    alternatywne    źródło    (tylko   lista
               odtwarzania ASX)
          p / SPACJA
               Zatrzymuje odtwarzanie (naciśnięcie jeszcze raz wznawia).
          .
               Krok do przodu.  Jednokrotne naciśnięcie  zatrzyma  odtwarzane,
               każde  następne  przesunie  o  jedną  klatkę  do  przodu i znów
               zatrzyma (dowolny inny klawisz wznawia odtwarzanie).
          q / ESC
               Zatrzymuje odtwarzanie i wychodzi.
          + i -
               Zmienia opóźnienia audio o +/- 0.1 sekund.
          / i *
               Zmniejsza/zwiększa głośność.
          9 i 0
               Zmniejsza/zwiększa głośność.
          m
               Wycisza dźwięk.
          # (tylko MPEG i Matroska)
               Przełącza między dostępnymi ścieżkami dźwięku.
          f
               Przełącza tryb pełnoekranowy (zobacz także -fs).
          T
               Przełącza tryb zostań-na-wierzchu (zobacz także -ontop).
          w i e
               Zmniejsza/zwiększa zakres trybu panoramicznego.
          o
               Przełącza tryby OSD: żaden / przewijanie / przewijanie + czas /
               przewijanie + czas + czas całkowity
          d
               Przełącza  tryby  gubienia  klatek: żaden / omiń wyświetlanie /
               omiń dekodowanie (zobacz także -framedrop i -hardframedrop).
          v
               Przełącza wyświetlanie napisów.
          b / j
               Przełącza dostępne napisy.
          F
               Przełącza wyświetlanie tylko wymuszonych napisów
          a
               Przełącza pozycję napisów: góra/środek/dół.
          z i x
               Zmienia opóźnienie napisów o +/- 0.1 sekund.
          r i t
               Przesuwa napisy w górę/w dół.
          i
               Ustawia znak EDL.
          s
               Robi zrzut ekranu (wymaga załadowania filtra screenshot).

(Następujące  klawisze  działają  tylko,  jeżeli  używasz  wyjścia  video   ze
          1 i 2
               Modyfikuje kontrast.
          3 i 4
               Modyfikuje jasność.
          5 i 6
               Modyfikuje barwę (kolorów).
          7 i 8
               Modyfikuje nasycenie.

(Następujące klawisze działają tylko ze sterownikiem wyjścia video quartz  lub
corevideo.)

          command + 0
               Przeskalowuje okno filmu do połowy oryginalnej wielkości.
          command + 1
               Przeskalowuje okno filmu do oryginalnej wielkości.
          command + 2
               Przeskalowuje okno filmu do dwukrotnej oryginalnej wielkości.
          command + f
               Przełącza tryb pełnoekranowy (zobacz także -fs).
          command + [ i command + ]
               Ustawia przezroczystość okna filmu.

Kontrola wejścia TV

          h i k
               Wybiera poprzedni/następny kanał.
          n
               Zmienia normę.
          u
               Zmienia listę kanałów.

SPOSÓB UŻYCIA

INFORMACJA:  Interpreter  podopcji  (używany  na przykład do podopcji -ao pcm)
%n%ciąg_znaków_długości_n
PRZYKAD:
.mplayer/config".   Zbiorem  konfiguracyjnym  MEncodera jest "mencoder.conf" w
"opcja=<wartość>",  wszystko  po  "#"  uważane  jest  za   komentarz.    Opcje
"true" i wyłączone przez przypisanie  im  "no",  "0",  lub  "false".   Również
PRZYKAD:
# Używa sterownika Matrox jako domyślnego.
vo=xmga
# Uwielbiam stać na rękach gdy oglądam filmy.
flip=yes
# Dekoduje/koduje wielokrotne zbiory png,
# zaczynaj od mf://maskazbiorów
mf=type=png:fps=25
# Dziwne negatywy są fajne
vf=eq2=1.0:-0.8
"film.avi.conf"  z zawartymi w nim opcjami i umieść go w ~/.mplayer/ lub w tym

OPCJE OGÓLNE

-codecs-file <plik> (zobacz także -afm, -ac, -vfm i -vc)

 Pomija standardową  ścieżkę  poszukiwania  i  używa  podanego  pliku  zamiast
 dostępnego w systemie lub wbudowanego codecs.conf.

-include <plik konfiguracyjny>

 Określa plik z ustawieniami, który będzie parsowany po tych domyślnych.

-quiet

 Sprawia,  że  wyjście  na  konsolę  jest  mniej  gadatliwe;  w  szczególności
 zapobiegnie to wyświetleniu wiersza stanu (tzn. A:   0.7 V:   0.6 A-V:  0.068
 ...).   Szczególnie przydatne na wolnych terminalach lub na takich, które nie
 obsługują poprawnie znaku powrotu karetki (tzn. \r).

-priority <prio> (Windows only)

 Ustawia  priorytet  procesu   MPlayera   według   predefiniowanych   ustawień
 dostępnych w Windows.  Możliwe wartości <prio>:
          idle|belownormal|normal|abovenormal|high|realtime

 UWAGA: Używanie priorytetu realtime może spowodować zawieszenie systemu.

-v, -verbose

 Zwiększa  poziom  gadatliwości  (raportowania)  (więcej  -v  oznacza  większy
 poziom).
          <brak>
               wiadomości czysto informacyjne (domyślne)
          -v
               podstawowe informacje do debugu, nagłówek AVI, wartości funckji
               (debug inicjalizacji)
          -v -v
               Drukuje   indeksy   AVI,  kawałki  danych  wejściowych,  więcej
               informacji do debugu (debug odtwarzacza)
          -v -v -v
               Drukuje wszystko związane z parserami danych wejściowych (debug
               parsera)

OPCJE ODTWARZACZA (TYLKO MPLAYER)

-autoq <jakość> (używaj z -vf [s]pp)

 Dynamicznie  zmiania poziom postprocesingu w zależności od dostępnego wolnego
 czasu procesora.  Numer, który wyszczególnisz,  będzie  najwyższym  poziomem.
 Najczęściej   możesz   używać  dużych  liczb.   Musisz  użyć  -vf  [s]pp  bez
 parametrów, aby ta opcja działała.

-autosync <czynnik>

 Stopniowo dostosowuje synchronizację A/V bazując na pomiarze opóźnień  audio.
 Podanie  -autosync 0,  domyślnie,  spowoduje, że "czas" klatki będzie bazował
 wyłącznie na pomiarze opóźnienia audio.  Podanie -autosync 1 zrobi  to  samo,
 ale  nieznacznie zmieni algorytm korekcji A/V.  Nierówna prędkość odtwarzania
 filmów, które odtwarzane są dobrze z  -nosound  często  może  być  poprawiona
 przez  podanie  liczby  większej niż 1.  Im wyższa wartość tym rezultaty będą
 bliższe zastosowaniu  -nosound.   Spróbuj  użyć  -autosync 30,  żeby  stłumić
 problemy  spowodowanie  przez  sterowniki  dźwięku, które nie mają dokładnego
 pomiaru opóźnień audio.  Z tą wartością, jeżeli zdarzy się duże  przesunięcie
 synchronizacji   A/V,  wyregulowanie  potrwa  tylko  około  1  lub  2 sekund.
 Opóźnienie reakcji na nagłe przesunięcie A/V  powinno  być  jedynym  ubocznym
 efektem włączanie tej opcji, dla wszystkich sterowników dźwięku.

-benchmark

 Pokazuje  na  końcu  odtwarzania  statystyki  użycia  procesora  i zgubionych
 klatek.  Używaj w kombinacji z -nosound i -vo null dla  testowania  szybkości
 kodeka video.
 UWAGA:  Z tą opcją MPlayer ignoruje czas trwania klatki, jeśli odtwarza tylko
 video (można to uznać za nielimitowane fps).

-colorkey <numer>

 Zmienia kolor kluczowy (colorkey) na wybraną wartość RGB.  0x000000 to czarny
 a  0xffffff  to  biały.   Obsługiwane  tylko  przez  sterowniki wyjścia video
 cvidix, fbdev, svga, vesa, winvidix, xmga, xvidix, xover,  xv  (zobacz  także
 -vo xv:ck), xvmc (zobacz także -vo xv:ck) i directx.

-nocolorkey

 Wyłącza  kolor  kluczowy.   Obsługiwane  tylko przez sterowniki wyjścia video
 cvidix, fbdev, svga, vesa, winvidix, xmga, xvidix, xover,  xv  (zobacz  także
 -vo xv:ck), xvmc (zobacz także -vo xv:ck) i directx.

-crash-debug (kod do debugowania)

 Automatycznie  podłącza  gdb  przy  błedzie lub SIGTRAP.  Obsługa musi zostać
 wkompilowana  poprzez  podanie  --enable-crash-debug  lub  posiadanie  zbioru
 .developer w katalogu przy konfiguracji.

-edlout <nazwa zbioru>

 Tworzy  nowy  zbiór  i  zapisuje decyzyjną listę edycji (EDL) do tego zbioru.
 Podczas odtwarzania, kiedy użytkownik wciśnie "i", wpis  o  pominięciu  dwóch
 ostatnich  sekund  zostanie zapisany do zbioru.  Daje to punkt wyjścia, który
 użytkownik może później dopasować do swoich potrzeb.  Szczegółowe  informacje
 zawarte są w DOCS/HTML/pl/edl.html.

-enqueue (tylko GUI)

 Dodaje  zbiory  podane  w  wierszu  poleceń  do  listy  odtwarzania,  zamiast
 odtwarzać je od razu.

-fixed-vo (KOD BETA!)

 Wymusza ustawienie  jednego  systemu  video  dla  wszystkich  zbiorów  (jedna
 (de)inicjalizacja  dla  wszystkich  zbiorów).   Dlatego  też tylko jedno okno
 zostanie otwarte dla wszystkich  zbiorów.   Obecnie  działa  z  następującymi
 sterownikami: gl, gl2, mga, svga, x11, xmga, xv, xvidix i dfbmga.

-framedrop (zobacz także -hardframedrop)

 Nie  wyświetla  niektórych  klatek, by utrzymać synchronizacje A/V na wolnych
 komputerach.  Filtry video nie będą stosowane do tych klatek.  Dla  klatek  B
 nawet dekodowanie jest całkowicie pominięte.

-h, -help, --help

 Pokazuje krótkie podsumowanie opcji.

-hardframedrop

 Większa  intensywność opuszczania klatek (przerywa dekodowanie).  Prowadzi do
 zniekształceń obrazu!

-identify

 Pokazuje parametry zbioru w  łatwo  przeglądalnym  formacie.   Wyświetla  też
 dokładniejsze  informacje  o  językach  i  identyfikatorach napisów i ścieżek
 audio.   Skrypt  TOOLS/midentify.sh  wycina  inne  napisy  MPlayera  i  (mamy
 nadzieję) zabezpiecza specjalne znaki przed interpretacją przez powłokę.

-idle (zobacz także -slave)

 Sprawia  że  MPlayer  czeka bezczynie zamiast wychodzić jeśli nie ma pliku do
 odtwarzania.  Gwnie użyteczne w trybie slave, gdy MPlayer moze być  sterowany
 poleceniami wejściowymi.

-input <komendy>

 Ta opcja może być używana do konfiguracji pewnych części systemu wejściowego.
 Ścieżki są względem ~/.mplayer/.
 INFORMACJA: Autopowtarzanie jest obecnie obsługiwane tylko przez joysticki.

 Dostępne są polecenia:

          conf=<plik>
               Określa plik konfiguracyjny warstwy kontroli, inny niż domyślny
               ~/.mplayer/input.conf.   Jeżeli  nie podano pełnej ścieżki, pod
               uwagę brany jest ~/.mplayer/<plik>.
          ar-delay
               Opóźnienie w milisekundach przed  rozpoczęciem  automatyczniego
               powtarzania klawisza (0 żeby wyłączyć).
          ar-rate
               Ilość   generowanych   przyciśnięć  klawisza  na  sekundę  przy
               autopowtarzaniu.
          keylist
               Lista wszystkich klawiszy, które mogą być przypisane do komend.
          cmdlist
               Lista wszystkich komend, które mogą być przypisane do klawiszy.
          js-dev
               Wybiera używany joystick (domyślnie: /dev/input/js0).
          file=<nazwazbioru>
               Czyta polecenia z podanego  zbioru.   Opcja  głównie  przydatna
               przy kolejce FIFO.
               INFORMACJA:  Jeśli  podany  zbiór jest kolejką, MPlayer otwiera
               oba końce, więc można kilkukrotnie napisać "echo  "seek  10"  >
               mp_pipe" i kolejka będzie działać.

-key-fifo-size <2-65000>

 Ustala  wielkość  kolejki  buforującej  naciśnięcia klawiszy (domyślnie: 10).
 Kolejka wielkości n może zbuforować (n-1)  zdarzeń.   Jeśli  jest  zbyt  małe
 niektóre zdarzenia mogą zaginąć (co prowadzi do "zaciętego przycisku myszy" i
 podobnych efektów).  Jeśli jest zbyt duże może wyglądać że  MPlayer  zawiesił
 się   gdy   przetwarza  zbuforowane  zdarzenia.   Żeby  utrzymać  takie  samo
 zachowanie jak przed wprowadzeniem tej opcji, ustaw 2 dla Linuksa i 1024  dla
 Windows.

-lircconf <plik> (tylko z LIRC)

 Wskazuje plik konfiguracyjny dla LIRC (domyślnie: ~/.lircrc).

-list-options

 Wyświetla wszystkie dostępne opcje.

-loop <ilość>

 Powtarza film <ilość> razy.  0 oznacza zawsze.

-menu (tylko z menu OSD)

 Włącza menu OSD.

-menu-cfg <plik> (tylko z menu OSD)

 Wskazuje alternatywny plik konfiguracyjny menu.conf.

-menu-root <wartość> (tylko z menu OSD)

 Wybiera menu główne.

-menu-startup (tylko z menu OSD)

 Wyświetla główne menu zaraz po uruchomieniu MPlayera.

-noconsolecontrols

 Powstrzymuje  MPlayera  przed  czytaniem  zdarzeń  klawiszy  ze standardowego
 wejścia.  Użyteczne, jeżeli dane są z niego pobierane.  Jest to automatycznie
 włączane,  jeśli  w  wierszu  poleceń  zostanie  odnaleziony  -.   Są  jednak
 sytuacje, w których sam musisz to aktywować, np. jeżeli otwierasz  /dev/stdin
 (albo odpowiednik w Twoim systemie), używasz stdin na liście odtwarzania albo
 zamierzasz czytać z stdin później poprzez polecenia trybu  slave  loadlist  i
 loadfile.

-nojoystick

 Wyłącza obsługę joysticka.

-nolirc

 Wyłącza obsługę LIRC.

-nomouseinput (tylko z X11)

 Wyłącza   obsługę   zdarzeń   wciśnięcia/puszczenia  przycisku  myszki  (menu
 kontekstowe mozplayerxp korzysta z tej opcji).

-nortc (tylko z RTC)

 Wyłącza używanie Linux RTC  (real-time  clock  -  /dev/rtc)  jako  mechanizmu
 mierzenia czasu.

-playlist <nazwa pliku>

 Odtwarza zbiory według pliku listy odtwarzania (w formatach ASX, Winamp, SMIL
 lub jeden zbiór w każdym wierszu).
 INFORMACJA:  Opcja  ta  jest  uważana  za  pozycję  wyjściową,   więc   opcje
 następujące po niej odnoszą się tylko do zbiorów na tej liście.
 FIXME: Musi to być bardziej przejrzyste i dokładnie udokumentowane.

-really-quiet (zobacz także -quiet)

 Wyświetla jeszcze mniej komunikatów wyjściowych i stanu niż z opcją -quiet.

-rtc-device <urządzenie>

 Korzysta z określonego urządzenia do synchronizacji przez RTC.

-shuffle

 Odtwarza zbiory w losowej kolejności.

-skin <nazwa> (tylko z GUI)

 Załaduje  skórkę  z  podanego  jako  parametr  katalogu  znajdującego się pod
 domyślnymi    katalogami    skórek,     /usr/local/share/mplayer/skins/     i
 ~/.mplayer/skins/.

 PRZYKAD:
          -skin fittyfene
               Próbuje   załadować   /usr/local/share/mplayer/skins/fittyfene,
               później ~/.mplayer/skins/fittyfene.

-slave (zobacz także -input)

 Ta opcja przełącza MPlayera w tryb slave,  w  którym  można  go  używać  jako
 końcówki (backend) dla innych programów.  Zamiast przechwytywania wciśniętych
 klawiszy, MPlayer będzie czytał ze standardowego wejścia polecenia oddzielane
 końcem wiersza (\n).
 INFORMACJA: Listę poleceń otrzymasz z -input cmdlist, a ich opis znajdziesz w
 DOCS/tech/slave.txt.

-softsleep

 Używa wysokiej jakości zegarów programowych.  Tak dokładne jak RTC,  ale  nie
 wymaga specjalnych uprawnień.  Skutkuje większym obiążeniem procesora.

-sstep <sek>

 Przeskakuje  <sek>  sekund  po  każdej klatce.  Normalna prędkość odtwarzania
 klatek jest utrzymana,  więc  odtwarzanie  jest  szybsze.   Jako  że  MPlayer
 potrafi  przeszukiwać  tylko  do  najbliższej  klatki  kluczowej, może to być
 niedokładne.

OPCJE DEMUXERA/STRUMIENI

-a52drc <poziom>

 Wybiera poziom Kompresji Dynamiki (Dynamic Range Compression)  dla  strumieni
 dźwiękowych AC3.  <poziom> jest liczbą rzeczywistą od 0 do 1, gdzie 0 oznacza
 brak kompresji, a 1 (domyślne) oznacza pełną  kompresję  (głośne  kawałki  są
 przyciszane  i  vice  versa).   Opcja  ta  jest  skuteczna tylko wtedy, kiedy
 strumień AC3 zawiera informacje o wymaganym zasięgu kompresji.

-aid <ID> (zobacz także -alang)

 Wybiera kanał audio  (MPEG:  0-31  AVI/OGM:  1-99  ASF/RM:  0-127,  VOB(AC3):
 128-159  VOB(LPCM):  160-191  MPEG-TS  17-8190).   MPlayer wyświetli dostępne
 identyfikatory audio, jeśli jest uruchomiony w trybie gadatliwym (-v).  Kiedy
 odtwarzany  jest strumień MPEG-TS, MPlayer/MEncoder użyje pierwszego programu
 (jeżeli jest dostępny) z wybranym strumieniem.

-alang <kod języka[,kod języka,...]> (zobacz także -aid)

 Określa priorytetową listę języków, w których audio ma być odtwarzane.  Różne
 formaty  używają  różnych  kodów.  DVD korzysta z dwuliterowych w standardzie
 ISO 639-1, Matroska i NUT operują na trzyliterowych ISO 639-2, a OGM korzysta
 z  dowolnego  identyfikatora.   MPlayer wyświetli dostępne języki, jeśli jest
 uruchomiony w trybie gatatliwym (-v).

 PRZYKAD:
          mplayer dvd://1 -alang pl,en
               Wybiera z DVD ścieżkę w języku polskim, a jeżeli  jej  nie  ma,
               korzysta z angielskiej.
          mplayer -alang jpn example.mkv
               Odtwarza film w formacie Matroska w języku japońskim.

-audio-demuxer <[+]nazwa> (tylko z opcją -audiofile)

 Wymusza  typ  demuxera  audio dla -audiofile.  Użycie "+" przed nazwą wymusza
 ją,  wyłącza  to  niektóre  testy.   Podaj  nazwę  demuksera  wypisaną  przez
 -audio-demuxer  help.   Dla  kompatybilności z poprzednimi wersjami akceptuje
 też ID demuxera zdefiniowane w zbiorze libmpdemux/demuxer.h.   -audio-demuxer
 audio albo -audio-demuxer 17 wymusza MP3.

-audiofile <nazwa zbioru>

 Otwórz  audio  z  zewnętrznego  zbioru  (WAV,  MP3  lub  Ogg  Vorbis) podczas
 odtwarzania filmu.

-audiofile-cache <kBajty>

 Włącza cache dla strumienia używanego przez -audiofile,  używając  określonej
 ilości pamięci.

-bandwidth <wartość> (tylko z siecią)

 Określa  maksymalną  szerokość  pasma  (bitrate)  strumienia  sieciowego (dla
 serwerów potrafiących przesyłać z różnymi  szerokościami  pasma).   Przydatne
 jeśli chcesz oglądać na żywo media ze strumieni przy wolnym połączeniu.

-cache <kBajty>

 Ta  opcja  określa  ile  pamięci  (w  kBajtach)  ma  być  użyte  do wstępnego
 buforowania zbioru lub URL.  Szczególnie przydatne przy powolnych nośnikach.

-cache-min <procent>

 Odtwarzanie rozpocznie się gdy bufor zostanie wypełniony w podanym stopniu.

-cache-seek-min <procent> (jeszcze nie zaimplementowane)

 Jeśli wykonano przewijanie do pozycji w promieniu <procent>  wielkości  cache
 od  aktualnej pozycji, MPlayer poczeka na wypełnienie cache zamiast wykonywać
 przewijanie (domyślnie: 50).

-cdda <opcja1:opcja2> <tylko z CDDA)

 Dostosowuje możliwość czytania CD Audio MPlayera.

 Dostępne są opcje:

          speed=<wartość>
               Ustala prędkość obrotów CD.

          paranoia=<0-2>
               Ustala poziom paranoi.
                  0: wyłącza sprawdzanie
                  1: sprawdza tylko overlap (domyślne)
                  2: pełna korekcja i weryfikacja danych

          generic-dev=<wartość>
               Używa podanego ogólnego urządzenia SCSI.

          sector-size=<wartość>
               Rozmiar bloku jednorazowego czytania.

          overlap=<wartość>
               Wymusza minimalne przeszukiwanie overlap podczas weryfikacji do
               <wartość> sektorów.

          toc-bias
               Zakłada  że  adres  początku  pierwszej  ścieżki zapisany w TOC
               będzie adresowany  jako  LBA 0.   Niektóre  sterowniki  Toshiba
               potrzebują tego by poprawnie określić granice ścieżek.

          toc-offset=<wartość>
               Dodaje  <wartość>  sektorów  do  odczytanych  wartości  podczas
               adresowania ścieżek.  Wartość może być ujemna.

          (no)skip
               (Nie)akceptuje niedoskonałe rekonstrukcje danych.

-cdrom-device <ścieżka do urządzenia>

 Ustawia ścieżkę do urządzenia CD-ROM (domyślnie: /dev/cdrom).

-channels <ilość> (zobacz także -af channels)

 Żąda podanej liczby kanałów wyjścowych (domyślnie: 2).  MPlayer prosi dekoder
 by  dekodował  audio  do  wybranej ilości kanałów.  Od dekodera zależy jak (i
 czy) sobie z tym poradzi.  Opcja  ta  jest  zazwyczaj  potrzebna  tylko  przy
 odtwarzaniu  filmów  z  dźwiękiem  w  formacie  AC3 (jak DVD).  W tym wypadku
 liba52 dekoduje i prawidłowo przerabia dźwięk  na  wymaganą  liczbę  kanałów.
 Żeby  bezpośrednio  kontrolować  liczbę  kanałów  wyjściowych  niezależnie od
 liczby zdekodowanych kanałów, użyj filtra channels.
 INFORMACJA: Opcja  ta  jest  honorowana  przez  kodeki  (tylko  AC3),  filtry
 (surround) i sterowniki wyścia audio (przynajmniej OSS).

 Dostępne są opcje:

          2    stereo
          4    surround
          6    pełne 5.1

-chapter <ID rozdziału[-<ID końcowego rozdziału>] (tylko DVD)

 Określa  numer  rozdziału  od  którego  należy  zacząć odtwarzanie.  Może też
 określić numer rozdziału na którym należy  skończyć  odtwarzanie  (domyślnie:
 1).

-cookies (tylko z siecią)

 Wysyła cookies przy żądaniach HTTP.

-cookies-file <nazwa zbioru> (tylko z siecią)

 Czyta  HTTP cookies z <nazwa zbioru> (domyślnie ~/.mozilla/ i ~/.netscape/) i
 nie czytaj  z  miejsc  standardowych.   Zakłada  że  zbiór  jest  w  formacie
 Netscape.

-delay <sekundy>

 Ustawia   opóźnienie   dźwięku   w  sekundach  (dodatnia  lub  ujemna  liczba
 rzeczywista).
 INFORMACJA: Nie ma gwarancji prawidłowego działania jeśli jest to  używane  z
 MEncoderem i -ovc copy.

-demuxer <[+]nazwa>

 Wymusza typ demuxera.  Użycie "+" przed nazwą wymusza ją, wyłącza to niektóre
 testy.   Podaj  nazwę  demuksera   wypisaną   przez   -demuxer   help.    Dla
 kompatybilności z poprzednimi wersjami akceptuje też ID demuxera zdefiniowane
 w zbiorze libmpdemux/demuxer.h.  -demuxer audio lub -demuxer 17 wymusza MP3.

-dumpaudio (tylko MPlayer)

 Zrzuca surowy, skompresowany strumień audio  do  ./stream.dump  (przydatne  z
 MPEG/AC3).   Jeśli  podasz  więcej  niż  jedną  z  -dumpaudio,  -dumpvideo  i
 -dumpstream, znaczenie ma tylko ostatnia w wierszu poleceń.

-dumpfile <nazwa zbioru> (tylko MPlayer)

 Podaje  nazwę  zbioru  wynikowego  dla  opcji  -dumpaudio  /   -dumpvideo   /
 -dumpstream.

-dumpstream (tylko MPlayer)

 Zrzuca  surowy  strumień do ./stream.dump.  Przydatny gdy rippujesz z DVD lub
 sieci.  Jeśli podasz więcej niż jedną z -dumpaudio, -dumpvideo i -dumpstream,
 znaczenie ma tylko ostatnia w wierszu poleceń.

-dumpvideo (tylko MPlayer)

 Zrzuca   surowy,  skompresowany  strumień  video  do  ./stream.dump  (niezbyt
 przydatne).  Jeśli  podasz  więcej  niż  jedną  z  -dumpaudio,  -dumpvideo  i
 -dumpstream, znaczenie ma tylko ostatnia w wierszu poleceń.

-dvbin <options>

 Przekazuje zamiast domyślnych następujące opcje modułowi wejścia DVB:

          card=<1-4>
               Użyje karty numer 1-4 (domyślnie: 1).
          file=<nazwa pliku>
               Czyta   listę   kanałów   z   <nazwa  pliku>.   Domyślnym  jest
               ~/.mplayer/channels.conf.{sat,ter,cbl,atsc}  (w  zależności  od
               Twojej karty) lub w ostateczności ~/.mplayer/channels.conf.

-dvd-device <ścieżka do urządzenia> (tylko DVD)

 Podaje  ścieżkę  do  urządzenia  DVD  (domyślnie:  /dev/dvd).  Możesz również
 określić katalog z plikami uprzednio skopiowanymi prosto  z  DVD  (np.  przez
 vobcopy).    Zauważ,  że  -dumpstream  jest  zazwyczaj  lepszym  sposobem  na
 kopiowanie tytułów DVD (zobacz przykłady).

-dvdangle <ID ujęcia> (tylko DVD)

 Niektóre dyski DVD zawierają sceny, które mogą być oglądane z  różnych  ujęć.
 Opcja ta informuje MPlayera, którego ujęcia ma używać (domyślnie: 1).

-edl <nazwa pliku>

 Włącza  decyzyjną  listę  edycji  (ang.  edit  decision  list  (EDL)) podczas
 odtwarzania.  Video  będzie  pomijane,  audio  będzie  wyciszane  i  włączane
 zgodnie  z  wpisami  w  podanym zbiorze.  Szczegółowe informacje zawarte są w
 DOCS/HTML/pl/edl.html.

-forceidx

 Wymusza przebudowanie indeksu.  Użyteczny dla zbiorów z uszkodzonym  indeksem
 (desynchornizacje   A/V  itp.).   Umożliwia  wyszukiwanie  w  pliku.   Trwałe
 naprawienie indeksu możliwe jest przy pomocy MEncodera (patrz dokumentacja)
 INFORMACJA:  Opcji  tej  można  używać  tylko  jeśli  dany  nośnik  obsługuje
 wyszukiwanie (czyli nie stdin, kolejka itp.).

-fps <liczba rzeczywista>

 Zmienia prędkość odtwarzania klatek video (framerate) Przydatne jeśli wartość
 w nagłówku jest zła/nie istnieje.

-frames <ilość>

 Odtwarza/konwertuje tylko pierwsze <ilość> klatek, potem wychodzi.

-hr-mp3-seek (tylko z MP3)

 Dokładne przeszukiwanie MP3.  Włączone gdy odtwarzamy z  zewnętrznego  zbioru
 MP3,   gdyż  potrzebujemy  znaleźć  bardzo  dokładną  pozycję  do  utrzymania
 synchronizacji A/V.  Potrafi być wolne,  szczególnie  gdy  szukamy  do  tyłu,
 ponieważ trzeba przewinąć do samego początku by znaleźć dokładnie tę klatkę.

-idx (zobacz także -forceidx)

 Przebuduje  indeks  AVI,  jeżeli  nie  zostanie  on  znaleziony, umożliwiając
 przeszukiwanie zbioru.  Przydatne  przy  uszkodzonych/niekopletnych  zbiorach
 lub źle stworzonych plikach.
 INFORMACJA:  Opcji  tej  można  używać  tylko  jeśli  dany  nośnik  obsługuje
 wyszukiwanie (czyli nie stdin, kolejka itp.).

-ipv4-only-proxy (tylko z siecią)

 Ignoruje proxy dla adresów IPv6.  Będzie on nadal używany dla adresów IPv4.

-loadidx <zbiór indeksowy>

 Czyta dane indeksu video z <nazwa zbioru>, zapisane przez -saveidx.   MPlayer
 będzie czytał indeks z podanego zbioru i używał tych danych do przeszukiwania
 zamiast  jakiegokolwiek  indeksu  bezpośrednio  w  zbiorze  AVI.   Dodatkowo,
 MPlayer  nie  przeszkodzi  w  załadowaniu zbioru indeksowego wygenerowanego z
 innego AVI, ale to z pewnością wywoła niemiłe rezultaty.
 INFORMACJA: Ta  opcja  jest  przestarzała,  ponieważ  MPlayer  obsługuje  już
 OpenDML.

-mc <sekundy/klatkę>

 maksymalna korekcja synchronizacji A-V na klatkę (w sekundach)

-mf <opcja1:opcja2:...>

 Używane przy dekodowaniu z wielu zbiorów PNG lub JPEG.

 Dostępne są opcje:

          w=<wartość>
               szerokość danych wyjściowych (domyślnie: autodetekcja)
          h=<wartość>
               wysokość danych wyjściowych (domyślnie: autodetekcja)
          fps=<wartość>
               ilość  klatek na sekundę (fps) w danych wyjściowych (domyślnie:
               25)
          type=<wartość>
               typ zbiorów wejściowych (dostępne: jpeg, png, tga i sgi)

-ni (tylko AVI)

 Wymusza użycie parsera do  AVI  bez  przeplotu  (pozwala  odtworzyć  niektóre
 uszkodzone zbiory AVI).

-nobps (tylko AVI)

 Nie  używa średniej ilości bajtów/sekundę do synchronizacji A-V.  Pomaga przy
 niektórych zbiorach AVI z uszkodzonym nagłówkiem.

-noextbased

 Wyłącza wybór demuxera oparty na rozszerzeniu zbioru.  Domyślnie,  kiedy  typ
 zbioru  (demuxer)  nie  może  być  bezsprzecznie  wykryty  (zbiór nie posiada
 nagłówka lub jest on niewystarczająco pewny), rozszerzenie zbioru jest  użyte
 do wybrania demuxera.  Zawsze wraca do wyboru demuxera w oparciu o zawartość.

-passwd <hasło> (zobacz także -user) (tylko z siecią)

 Podaje hasło dla autoryzacji HTTP.

-prefer-ipv4

 Używa   IPv4  do  połączeń  sieciowych.   Jeśli  się  nie  da,  automatycznie
 przestawia na IPv6.

-prefer-ipv6

 Używa  IPv6  do  połączeń  sieciowych.   Jeśli  się  nie  da,   automatycznie
 przestawia na IPv4.

-rawaudio <opcja1:opcja2:...>

 Pozwala  na  odtwarzanie  surowych  zbiorów  audio.   Może też być użyta żeby
 odtworzyć CD z dźwiękiem innym  niż  44kHz  16-bit  stereo.   Do  odtwarzania
 surowych strumieni AC3 użyj -rawaudio on:format=0x2000.

 Dostępne są opcje:

          on
               Używa demuxera surowego dźwięku.
          channels=<ilość>
               ilość kanałów
          rate=<częstotliwść>
               częstotliwość próbkowania
          samplesize=<wartość>
               rozmiar próbki w bajtach
          bitrate=<value>
               bitrate dla surowych danych audio
          format=<wartość>
               kod fourcc szesnastkowo

-rawvideo <opcja1:opcja2:...>

 Ta opcja pozwala na odtwarzanie surowych zbiorów video.

 Dostępne są opcje:

          on
               Używa demuxera surowego video.
          fps=<wartość>
               ilość klatek na sekundę (domyślnie: 25.0)
          sqcif|qcif|cif|4cif|pal|ntsc
               ustawia jedną ze standardowych wielkości obrazu
          w=<wartość>
               szerokość obrazu w pikselach
          h=<wartość>
               wysokość obrazu w pikselach
          i420|yv12|yuy2|y8
               ustaw przestrzeń kolorów
          format=<wartość>
               przestrzeń kolorów (fourcc) w hex
          size=<wartość>
               rozmiar ramki w bajtach

-rtsp-stream-over-tcp (tylko z LIVE.COM)

 Używane  z URLami "rtsp://" dla określenia, że nadchodzące pakiety RTP i RTCP
 mają być przesyłane przez TCP (używając  tego  samego  połączenia  co  RTSP).
 Przydatne  przy  uszkodzonym  połączeniu  internetowym, które nie przepuszcza
 pakietów UDP (zobacz także http://www.live555.com/mplayer).

-saveidx <nazwa zbioru>

 Wymusza  przebudowanie  indeksu  i  zapisuje  go  w  zbiorze  <nazwa zbioru>.
 Aktualnie działa to tylko ze zbiorami AVI.
 INFORMACJA:  Ta  opcja  jest  przestarzała,  ponieważ  MPlayer  obsługuje już
 OpenDML.

-sb <pozycja w bajtach> (zobacz także -ss)

 Przewija do pozycji określonej w bajtach.  Przydatne do odtwarzania z obrazów
 CD-ROM lub zbiorów VOB ze śmieciami na początku.

-speed <0.01-100>

 Zwalnia lub przyspiesza odtwarzanie o współczynnik podany jako parametr.  Nie
 jest pewne działanie z -oac copy.

-srate <Hz>

 Wybiera  częstotliwość  próbkowania,  która   będzie   dalej   wykorzystywana
 (oczywiście karty mają też swoje ograniczenia).  Jeżeli wybrana częstotliwość
 jest inna niż  w  obecnie  przetwarzanym  strumieniu,  w  wartwie  dźwiękowej
 zostanie zastosowany filtr resample lub lavcresample, aby zniwelować różnicę.
 Opcja  -af-adv  steruje  typem  przepróbkowywania.   Domyślne  jest   szybkie
 przepróbkowywanie, które może zniekształcić dźwięk.

-ss <czas> (zobacz także -sb)

 Przeskakuje do podanego czasu.

 PRZYKAD:
          -ss 56
               Przeskakuje do 56 sekundy.
          -ss 01:10:00
               Przeskakuje do 1 godziny i 10 minut.

-tskeepbroken

 Informuje  MPlayera by nie odrzucał pakietów TS zgłoszonych w strumieniu jako
 błędne.  Czasami potrzebne do odtworzenia uszkodzonych zbiorów MPEG-TS.

-tsprobe <ilość bajtów>

 Przy odtwarzaniu strumienia MPEG-TS, opcja ta pozawala podać jak wiele bajtów
 w strumieniu MPlayer ma przeglądać w poszukiwaniu żądanych ID audio i video.

-tsprog <1-65534>

 Przy  odtwarzaniu  strumienia MPEG-TS pozwala podać który program (jeśli jest
 kilka) należy odtwarzać.  Może być użyta z -vid i -aid.

-tv <opcja1:opcja2:...> (tylko z TV)

 Ta opcja dostosowuje rozmaite właściwości modułu  przechwytywania  TV.   Żeby
 oglądać  telewizję  MPlayerem  podaj  "tv://"  lub "tv://<numer_kanału>" albo
 nawet "tv://<nazwa_kanału>" (jak ustawić <nazwę_kanału> podaje opcja channels
 poniżej) jako URL filmu.

 Dostępne są opcje:

          noaudio
               bez dźwięku

          driver=<wartość>
               dostępne sterowniki: dummy, v4l, v4l2, bsdbt848

          device=<wartość>
               Podaje urządzenie TV (domyślnie: /dev/video0).

          input=<wartość>
               Wybiera  wejście  (domyślnie:  0 - TV, lista jest wypisywana na
               konsoli).

          freq=<wartość>
               Podaje  częstotliwość  na  którą  należy  ustawić  tuner   (np.
               511.250).  Nie działa z parametrem channels.

          outfmt=<wartość>
               Podaje  format  wyjściowy  tunera  jako nazwę obsługiwaną przez
               sterownik V4L (yv12, rgb32, rgb24, rgb16,  rgb15,  uyvy,  yuy2,
               i420)  lub  dowolny  format  określony  wartością szesnastkową.
               Jeśli  chcesz   poznać   wszystkie   dostępne   formaty   podaj
               outfmt=help.

          width=<wartość>
               szerokość okna wyjściowego

          height=<wartość>
               wysokość okna wyjściowego

          fps=<wartość>
               częstotliwość  przechwytywania  video  (ile  klatek  na sekundę
               przechwytywać)

          buffersize=<wartość>
               maksymalny  rozmiar  bufora   przechwytywania   w   megabajtach
               (domyślnie: dynamiczny)

          norm=<wartość>
               bsdbt848 i v4l dopuszczają PAL, SECAM i NTSC.  Lista dostępnych
               standardów dla v4l2 jest wyświetlana  na  konsoli.   Przeczytaj
               też poniższą opcję normid.

          normid=<wartość> (tylko v4l2)
               Ustawia  standard  TV  z  podanym numerycznym ID.  Zależy on od
               karty przechwytywania.  Lista  standardów  TV  jest  wypisywana
               przez MPlayera na konsoli.

          channel=<wartość>
               Ustawia tuner na kanał <wartość>.

          chanlist=<wartość>
               dostępne:   argentina,   australia,  china-bcast,  europe-east,
               europe-west, france, ireland, italy, japan-bcast,  japan-cable,
               newzealand,  russia, southafrica, us-bcast, us-cable, us-cable-
               hrc

          channels=<kanał>-<nazwa>,<kanał>-<nazwa>,...
               Ustawia nazwy dla kanałów.  Używaj _ zamiast spacji  w  nazwach
               (albo  pobaw  się  cudzysłowami  ;-).  Nazwy kanałów będą wtedy
               wypisywane   przez   OSD,    a    polecenia    tv_step_channel,
               tv_set_channel i tv_last_channel będą dostępne z pilota (zobacz
               także LIRC).  Nie działa z parametrem frequency.
               INFORMACJA: Numer kanału  będzie  pozycją  na  liście  kanałów,
               licząc od 1.
               PRZYKAD:  tv://1,  tv://TV1,  tv_set_channel 1, tv_set_channel
               TV1

          [brightness|contrast|hue|saturation]=<-100-100>
               Ustawia korekcję obrazu na karcie.

          audiorate=<wartość>
               Ustawia tempo bitowe przechwytywania audio.

          forceaudio
               Przechwytuje audio nawet gdy v4l  nie  zgłasza  żadnych  źródeł
               audio.

          alsa
               Przechwytuje z ALSA.

          amode=<0-3>
               Wybiera tryb audio:
                  0: mono
                  1: stereo
                  2: język 1
                  3: język 2

          forcechan=<1-2>
               Domyślnie,  liczba  zapisanych kanałów audio jest automatycznie
               ustawiana zgodnie z ustawieniami  audio  karty  TV.   Ta  opcja
               wymusza  nagrywanie  stereo/mono  bez  względu na opcję amode i
               wartości zwracane przez v4l.  Przydatne jeśli karta TV nie jest
               w stanie zgłosić prawidłowego trybu audio.

          adevice=<wartość>
               ustawia urządzenie audio <wartość> powinna być /dev/... dla OSS
               i ID sprzętu dla ALSA.  Zastąp wszystkie ":" w ID  sprzętu  dla
               ALSA na ".".

          audioid=<wartość>
               Wybiera wyjście audio karty, jeżeli karta ma więcej niż jedno.

          [volume|bass|treble|balance]=<0-65535> (v4l1)

          [volume|bass|treble|balance]=<0-100> (v4l2)
               Te   opcje   ustawiają  parametry  miksera  karty  video.   Nie
               przyniesie to  żadnych  efektów,  jeżeli  Twoja  karta  go  nie
               posiada.  Dla v4l2 50 oznacza domyślną wartość przekazaną przez
               sterownik karty.

          immediatemode=<wartość logiczna>
               Wartość 0 oznacza przechwytywanie i buforowanie audio  i  video
               razem  (domyślna  dla  MEncodera).   Wartość  1  (domyślna  dla
               MPlayera) oznacza przechwytywanie tylko video i  pozwolenie  na
               przesyłanie  dźwięku  z  karty  TV  do karty dźwiękowej poprzez
               kabel je łączący.

          mjpeg
               Używa  sprzętowej  kompresji  MJPEG  (jeżeli  karta   ma   taką
               możliwość).    Gdy   używasz  tej  opcji,  nie  musisz  podawać
               szerokości  i  wysokości  okna  wyjściowego,  ponieważ  MPlayer
               ustali je automatycznie z wartości decimation (patrz poniżej).

          decimation=<1|2|4>
               wybierz   rozmiar  obrazu,  który  będzie  skompresowany  przez
               sprzętową kompresję MJPEG:
                  1: pełny rozmiar
                      704x576    PAL
                      704x480    NTSC
                  2: średni rozmiar
                      352x288    PAL
                      352x240    NTSC
                  4: mały rozmiar
                      176x144    PAL
                      176x120    NTSC

          quality=<0-100>
               Wybiera jakość kompresji JPEG (dla  pełnego  rozmiaru  zalecane
               jest < 60).

-user <nazwa użytkownika> (zobacz także -passwd) (tylko sieć)

 Podaje nazwę użytkownika do uwierzytelnienia HTTP.

-user-agent <ciąg>

 Zgłasza <ciąg> jako program użytkownika (user agent) w strumieniowaniu HTTP.

-vid <ID>

 Wybiera   kanał   video  (MPG:  0-15  ASF:  0-255  MPEG-TS:  17-8190).   Przy
 odtwarzaniu strumienia MPEG-TS MPlayer/MEncoder użyje pierwszego (dostępnego)
 programu z wybranym strumieniem video.

-vivo <sub-opcje> (KOD DEBUGOWANY)

 Wymusza parametry audio dla demuxera VIVO (do usuwania błędów).

OPCJE OSD/NAPISÓW

INFORMACJA: Zobacz także -vf expand.

-dumpjacosub (tylko MPlayer)

 Konwertuje  podane (przy pomocy opcji -sub) napisy na oparty na czasie format
 JACOsub.  Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.js.

-dumpmicrodvdsub (tylko MPlayer)

 Konwertuje podane (przy pomocy opcji -sub) napisy na format MicroDVD.  Tworzy
 w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.sub.

-dumpmpsub (tylko MPlayer)

 Konwertuje podane (przy pomocy opcji -sub) napisy na format MPlayera - MPsub.
 Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.mpsub.

-dumpsami (tylko MPlayer)

 Konwertuje podane (przy pomocy opcji -sub) napisy na oparty na czasie  format
 SAMI.  Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.smi

-dumpsrtsub (tylko MPlayer)

 Konwertuje  podane (przy pomocy opcji -sub) napisy na oparty na czasie format
 SubViewer (SRT).  Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.srt.

-dumpsub (tylko MPlayer) (KOD BETA)

 Zrzuca  podstrumień  napisów  ze  strumieni  VOB  Zobacz  także  -dump*sub  i
 -vobsubout*.

-ffactor <numer> (tylko OSD)

 Zmienia alphamap czcionki.  Może być:
          0    zwykła biała czcionka
          0.75 bardzo wąski czarny zarys (domyślne)
          1    wąski czarny zarys
          10   pogrubiony czarny zarys

-flip-hebrew (tylko z FriBiDi)

 Włącza obracanie napisów przy użyciu FriBiDi

-noflip-hebrew-commas

 Zmienia przypuszczenia FriBiDi na temat umiejscowiania przecinków w napisach.
 Używaj, jeśli przecinki są umieszczane na początku zdania zamiast na końcu.

-font <ścieżka do zbioru font.desc> (tylko OSD)

 Szuka czcionek OSD/SUB w innym katalogu (domyślny dla zwykłych  czcionek:  ~/
 .mplayer/font/font.desc, dla czcionek FreeType: ~/.mplayer/subfont.ttf).
 INFORMACJA: Z FreeType, ta opcja ustala ścieżkę do zbioru czcionki tekstowej.
 Z fontconfig, ta opcja podaje nazwę czcionki wg fontconfig.

 PRZYKAD:
          -font ~/.mplayer/arial-14/font.desc
          -font ~/.mplayer/arialuni.ttf
          -font "Bitstream Vera Sans"

-fontconfig (tylko z fontconfig)

 Włącza stosowanie czcionek zarządzanych przez fontconfig.

-forcedsubsonly

 Wyświetla tylko wymuszone napisy ze strumienia napisów  DVD  wybranego  przez
 np. -slang.

-fribidi-charset <nazwa zestawu> (tylko z FriBiDi)

 Ustala  zestaw  znaków  który zostanie przekazany do FriBiDi przy dekodowaniu
 napisów w innym formacie niż UTF-8 (domyślnie: ISO8859-8).

-ifo <zbior ifo VOBsub>

 Wskazuje zbiór używany  do  załadowania  palety  i  wielkości  ramki  napisów
 VOBsub.

-noautosub

 Wyłącza automatyczne ładowanie napisów.

-osdlevel <0-3> (tylko MPlayer)

 wskazuje tryb, w którym powinien włączyć się OSD
          0    tylko napisy
          1    głośność + szukanie (domyślne)
          2    głośność + szukanie + zegar + procent
          3    głośność + szukanie + zegar + procent + całkowity czas

-overlapsub

 Pozwala  na  wyświetlenie następnego napisu gdy poprzedni jest wciąż widoczny
 (domyślnie: włącza tylko dla niektórych formatów).

-sid <ID> (zobacz także -slang, -vobsubid)

 Wyświetla  napisy  ze  strumienia  określongo  przez  <ID>  (0-31).   MPlayer
 wyświetli dostępne identyfikatory, jeśli jest uruchomiony w trybie gadatliwym
 (-v).  Jeśli nie możesz wybrać napisów na DVD, wypróbuj -vobsubid.

-slang <kod języka[,kod języka,...]> (zobacz także -sid)

 Określa priorytetową listę języków, w których napisy  mają  być  wyświetlane.
 Różne  formaty  używają  różnych  kodów.   DVD  korzysta  z  dwuliterowych  w
 standardzie ISO 639-1, Matroska operuje na trzyliterowych ISO  639-2,  a  OGM
 korzysta  z  dowolnego  identyfikatora.   MPlayer  wyświetli dostępne języki,
 jeśli jest uruchomiony w trybie gatatliwym (-v).

 PRZYKAD:
          mplayer dvd://1 -slang pl,en
               Wybiera polskie napisy na  DVD  a  jeśli  nie  są  dostępne  to
               angielskie.
          mplayer -slang jpn example.mkv
               Odtwarza plik typu Matroska z japońskimi napisami.

-spuaa <tryb> (tylko z OSD)

 Ustala tryb wygładzania/skalowania dla DVD/VOBsub.  Dodanie do trybu wartości
 16 wymusza skalowanie nawet gdy wielkości oryginalnego i przeskalowanego okna
 są  takie  same.   Mozna  to  wykorzystać  by  np. wygładzić napisy rozmyciem
 gaussa.  Dostępne są tryby:
          0    brak (najszybszy, bardzo brzydki)
          1    przybliżony (zepsuty?)
          2    pełny (wolny)
          3    dwuliniowy (domyślny, szybki i nienajgorszy)
          4    rozmycie Gaussa (bardzo ładne)

-spualign <-1-2> (tylko OSD)

 Ustala jak powinny być wyrównane napisy SPU (DVD/VOBsub).
          -1   oryginalna pozycja
           0   Wyrównaj na górze (oryginalne/domyślne zachowanie).
           1   Wyrównaj na środku.
           2   Wyrównaj na dole.

-spugauss <0.0-3.0> (tylko OSD)

 Ustawia poziom rozmycia Gaussa przy korzystaniu z -spuaa 4.   Wyższy  oznacza
 większe rozmycie (domyślnie: 1.0).

-sub <zbiórnapisów1,zbiórnapisów2,...>

 Używa/wyświetla  te zbiory napisów.  Tylko jeden zbiór może wyć wyświetlany w
 danej chwili.

-sub-bg-alpha <0-255>

 Ustawia wartość  kanału  alfa  dla  napisów  i  tła  OSD.   Większe  wartości
 oznaczają większą przezroczystość.  0 oznacza pełną przezroczystość.

-sub-bg-color <0-255>

 Ustawia  kolor  tła  napisów i OSD.  Obecnie napisy są w skali szarości, więc
 jest to odpowiednik nasycenia koloru.  Wartość 255 oznacza biel a 0 czerń.

-sub-demuxer <[+]nazwa> (tylko -subfile) (KOD BETA)

 Wymusza typ demuxera napisów dla -subfile.  Użycie "+"  przed  nazwą  wymusza
 ją,  wyłącza  to  niektóre  testy.   Podaj  nazwę  demuksera  wypisaną  przez
 -audio-demuxer help.  Dla kompatybilności z  poprzednimi  wersjami  akceptuje
 też ID demuxera zdefiniowane w zbiorze libmpdemux/demuxer.h.

-sub-fuzziness <tryb>

 Dostosowuje niedokładność dopasowywania przy szukaniu napisów:
          0    dokładne dopasowanie
          1    Wczytaj wszystkie napisy zawierające nazwę filmu.
          2    Wczytaj wszystkie napisy z aktualnego katalogu.

-sub-no-text-pp

 Wyłącza  wszelkie  przetwarzanie  tekstu  po  wczytaniu napisów.  Stosowane w
 celach wyłapywania błędów.

-subalign <0-2> (tylko OSD)

 Ustala jak napisy powinny być wyrównane do -subpos.
          0    wyrównywanie górnej krawędzi (początkowe/domyślne zachowanie)
          1    wyrównywanie środka
          2    wyrównywanie dolnej krawędzi.

-subcc

 Wyświetla napisy DVD Closed Caption (CC).   To  nie  są  napisy  VOB,  są  to
 specjalne  napisy  ASCII  dla  niesłyszących  zakodowane  w strumieniu danych
 użytkownika VOB na większości DVD z regionu 1.  Jak dotąd niespotykane na DVD
 z innych regionów.

-subcp <strona kodowa> (tylko iconv)

 Jeśli Twój system obsługuje iconv(3), możesz użyć tej opcji by ustalić stronę
 kodową napisów.

 PRZYKAD:
          -subcp latin2
          -subcp cp1250

-subcp enca:<język>:<strona powrotna> (tylko ENCA)

 Określa język stosując dwuliterowy kod, by ENCA mogła  wykryć  stronę  kodową
 automatycznie.  Jeżeli nie jesteś pewien, podaj cokolwiek i przejrzyj wyjście
 mplayer -v pod kątem dostępnych języków.  Powrotna strona kodowa określa jaką
 stronę stosować, jesli autodetekcja zawiedzie.

 PRZYKAD:
          -subcp enca:cs:latin2
               Odgadnij  kodowanie,  zakładając że napisy są po czesku, jeżeli
               się nie uda, powróć do latin 2.
          -subcp enca:pl:cp1250
               Odgadnij kodowanie dla polskiego, jeżeli się nie uda, powróć do
               cp1250.

-subdelay <sek>

 Opóźnienie napisów o <sek> sekund.  Może być ujemne.

-subfile <filename> (KOD BETA)

 Aktualnie  bezużyteczne.   To  samo  co -audiofile, ale dla strumieni napisów
 (OggDS?).

-subfont-autoscale <0-3> (tylko z obsługą FreeType)

 Ustawia tryb autoskalowania.
 INFORMACJA: 0 oznacza, że text scale i OSD scale  są  wysokością  czcionki  w
 punktach.

 Może być:

          0    bez automatycznego skalowania
          1    proporcjonalny do wysokości filmu
          2    proporcjonalny do szerokości filmu
          3    proporcjonalny do przekątnej filmu (domyślne)

-subfont-blur <0-8> (tylko FreeType)

 Ustawia promień rozmycia czcionki (domyślnie: 2).

-subfont-encoding <wartość> (tylko FreeType)

 Ustawia  kodowanie  czcionki.  Wartość "unicode" oznacza, że będą wyświetlane
 wszystkie znaki ze zbioru i będzie używany unicode (domyślnie: unicode).

-subfont-osd-scale <0-100> (tylko FreeType)

 Ustawia współczynnik automatycznego skalowania elementów OSD (domyślnie: 6).

-subfont-outline <0-8> (tylko FreeType)

 Ustawia grubość linii zewnętrznej czcionki (domyślnie: 2)

-subfont-text-scale <0-100> (tylko FreeType)

 Ustawia wskaźnik automatycznego  skalowania  napisów  jako  procent  rozmiaru
 ekranu (domyślnie: 5).

-subfps <tempo>

 Ustawia prędkość (w klatkach/sek) zbioru napisów (domyślnie: jak w filmie).
 INFORMACJA: Tylko dla zbiorów opartych na klatkach np. format MicroDVD.

-subpos <0-100> (przydatne przy -vf expand) (tylko z OSD)

 Ustawia  pozycję  napisów  na  ekranie.   Jest to pozioma pozycja napisów w %
 wysokości ekranu.

-subwidth <10-100> (tylko z OSD)

 Określa maksymalną szerokość napisów na ekranie.  Przydatne przy wyjściu  TV.
 Jest to szerokość napisów w % szerokości ekranu.

-unicode

 Informuje MPlayera by przetwarzał zbiór napisów jako unicode.

-utf8

 Informuje MPlayera by przetwarzał zbiór napisów jako UTF-8.

-vobsub <zbiór VOBsub bez rozszerzenia>

 Określa  zbiory  VOBsub  z  napisami.   Jest  to  pełna ścieżka do zbioru bez
 rozszerzenia, tj. bez ".idx", ".ifo" lub ".sub".

-vobsubid <0-31>

 Określa ID napisów VOBsub.

OPCJE WYJŚCIA AUDIO (TYLKO MPLAYER)

-abs <wartość> (tylko -ao oss) (PRZESTARZAŁE)

 Zmienia wykrytą wielkość bufora sterownika audio/karty.

-format <format> (zobacz także filtr dźwiękowy format )

 Wybiera format próbki używany przez wyjściu warstwy  filtrów  dźwiękowych  na
 kartę dźwiękową.  Wartości, które może przyjąć <format> są wymienione poniżej
 w opisie filtry dźwiękowego "format".

-mixer <urządzenie>

 Korzysta z miksera innego niż domyślny /dev/mixer.  Przy ALSA jest  to  nazwa
 miksera.

-mixer-channel <linia miksera>[, indeks miksera] (tylko -ao oss i -ao alsa)

 Ta  opcja  mówi  MPlayerowi, żeby użył innego kanału do sterowania głośnością
 niż domyślne PCM.  Część możliwości dla OSS to vol, pcm, line.  Żeby  znaleźć
 pełną  listę  możliwości  poszukaj  SOUND_DEVICE_NAMES  w /usr/include/linux/
 soundcard.h.  Dla  ALSA  możesz  użyć  nazw,  które,  na  przykład,  pokazuje
 alsamixer, jak Master, Line, PCM.
 INFORMACJA:  Nazwy  kanałów  miksera  ALSA  z  dołączonym  numerem  muszą być
 zapisane w formacie <nazwa, numer>, np. kanał nazwany  'PCM  1'  w  alsamixer
 musi być zamieniony na PCM,1.

-softvol

 Wymusza użycie programowego miksera, zamiast tego w karcie dźwiękowej.

-softvol-max <10.0-10000.0>

 Ustawia maksymalny poziom wzmocnienia w procentach (domyślnie: 110).  Wartość
 200 pozwoli na podniesienie głośności  do  maksimum  dwukrotności  aktualnego
 poziomu.   Przy  wartościach poniżej 100 początkowa głośność (wynosząca 100%)
 będzie powyżej maksimum, czego np. OSD nie potrafi prawidłowo wyświetlić.

-volstep <0-100>

 Ustala wielkość zmiany przy ustawianiu poziomu dźwięku miksera (w  procentach
 całego zakresu) (domyślnie: 3).

STEROWNIKI WYJŚCIOWE DŹWIĘKU (TYLKO MPLAYER)

-ao <sterownik1[:podopcja1[=wartość]:...],sterownik2,...[,]>

 Określa prirytetową listę sterowników wyjścia audio.
pominięte.
INFORMACJA: Opcja -vo help pokaże  listę  wkompilowanych  sterowników  wyjścia
audio.

PRZYKAD:
          -ao alsa,oss,
               Spróbuje użyć sterownika ALSA, później OSS a potem pozostałych.
          -ao alsa:mmap:noblock:device=hw=0.3
               Ustawia  tryb  noblock,  tryb mmap-mode i nazwę urządzenia jako
               pierwsza karta, czwarte urządzenie

alsa

 sterownik ALSA 0.9/1.x
          mmap
               Ustawia eksperymentalny tryb mmap (mmap-mode) (nie  działa  dla
               więcej niż 2 kanałów).
          noblock
               Ustawia tryb noblock (noblock-mode).
          device=<urządzenie>
               Ustawia nazwę urządzenia.  Zamiast "," w nazwie urządzenia ALSA
               wstaw ".", a  zamiast  ":"  wstaw  "=".   Upewnij  się  że  nie
               ustawiasz  tego  jeśli  chcesz uzyskać wyjście w formacie hwac3
               poprzez  S/PDIF,  chyba  że  dobrze  wiesz  jak  to  prawidłowo
               ustawić.

alsa5

 sterownik ALSA 0.5

oss

 sterownik OSS
          dsp-device
               Ustawia urządzenie wyjściowe dźwięku (domyślnie: /dev/dsp).

sdl

 sterownik  dla  biblioteki  wysoce  niezależnej  od  platformy  - SDL (Simple
 Directmedia Layer)
          <sterownik>
               Określa, jaki sterownik  dźwięku  ma  zostać  użyty  przez  SDL
               (domyślnie: SDL wybiera).

arts

 przekazuje dźwięk przez demona aRts

esd

 przekazuje dźwięk przez demona ESD
          <serwer>
               Określa jaki serwer ESD ma zostać użyty (domyślnie: localhost).

jack

 przekazuje dźwięk przez JACK (Jack Audio Connection Kit)
          port=<nazwa>
               Łączy   się  z  portami  o  podanej  nazwie  (domyślnie:  porty
               fizyczne).
          name=<nazwa
               Nazwa  klienta  przekazywana  do   JACK   (domyślnie:   MPlayer
               [<PID>]).   Przydatne,  jeśli  chcesz  by pewne połączenia były
               nawiązywane automatycznie.
          (no)estimate
               Ocenia opóźnienie audio, powinno dawać  równiejsze  odtwarzanie
               video (domyślnie: włączone).

nas

 przekazuje dźwięk przez NAS

coreaudio (tylko Mac OS X)

 rdzenny sterownik Mac OS X

sgi (tylko SGI)

 rdzenny sterownik SGI

sun (tylko Sun)

 rdzenny sterownik Sun
          <urządzenie>
               Określa,  jakie  urządzenie  audio  ma zostać użyte (domyślnie:
               /dev/audio).

win32 (tylko Windows)

 rdzenny sterownik waveout Windows

dsound (tylko Windows)

 sterownik wyjścia dźwiękowego Directx DirectSound
          device=<numer urządzenia>
               Określa numer używanego urządzenia.  Odtwarzanie pliku z  opcją
               -v wyświetli wszystkie dostępne urządzenia.

dxr2 (zobacz także -dxr2) (tylko DXR2)

 specyficzny sterownik Creative DXR2

mpegpes (tylko DVB)

 specyficzny sterownik DVB

null

 Nie  przekazuje dźwięku, ale utrzymuje prędkość odtwarzania video.  Do testów
 wydajnościowych użyj -nosound.

pcm

 sterownik wyjściowy zapisujący dane w surowych (raw) plikach PCM/wave
          (no)waveheader
               Dołącza lub pomija nagłówek wave (domyślnie: dołącza).   Jeżeli
               nie jest dołączony, zostanie wygenerowane surowe wyjście PCM.
          file=<nazwa pliku>
               Zapisuje    dźwięk    do   <nazwa pliku>   zamiast   domyślnego
               audiodump.wav.    Jeżeli   określono   parametr   nowaveheader,
               domyślnym zbiorem wyjściowym jest audiodump.pcm.

plugin

 sterownik wyjściowy wtyczki

OPCJE WYJŚCIA VIDEO (TYLKO MPLAYER)

-adapter <wartość>

 Ustawia kartę graficzną, która otrzyma obraz.  Do poprawnego działania wymaga
 opcji -vm.  Listę dostępnych kart otrzymasz stosując tę opcję z -v.   Obecnie
 działa tylko ze sterownikiem wyjścia video directx.

-bpp <głębia>

 Wymusza  inną głębię kolorów niż wykryta.  Obsługiwane tylko przez sterowniki
 wyjścia video fbdev, dga, svga i vesa.

-brightness <-100-100>

 Modyfikuje jasność wyjścia video (domyślnie: 0).   Nie  wszystkie  sterowniki
 wyjścia video to obsługują.

-contrast <-100-100>

 Modyfikuje  kontrast  wyjścia video (domyślnie: 0).  Nie wszystkie sterowniki
 wyjścia video to obsługują.

-display <nazwa> (tylko X11)

 Podaje nazwę komputera i numer  wyświetlacza  serwera  X,  na  którym  chcesz
 wyświetlać.

 PRZYKAD:
          -display xtest.localdomain:0

-dr

 Włącz  bezpośrednie  renderowanie  (obsługiwane  nie przez wszystkie kodeki i
 wyjścia video)
 UWAGA: Może powodować popsucie OSD/SUB!

-dxr2 <opcja1:opcja2:...>

 Ta opcja jest używana do kontroli sterownika wyjścia video dxr2.

          ar-mode=<wartość>
               tryb proporcji (aspect ratio) (0 = normalny, 1 =  panoramiczny,
               2 = letterbox (domyślne))

          iec958-encoded
               Ustawia tryb wyjścia iec958 na zakodowany.

          iec958-decoded
               Ustawia tryb wyjścia iec958 na zdekodowany (domyślne).

          macrovision=<wartość>
               tryb  macrovision (0 = wyłączone (domyślne), 1 = agc, 2 = agc 2
               colorstripe 3 = agc 4 colorstripe)

          mute
               wycisza dźwięk

          unmute
               wyłącza wyciszenie dźwięku

          ucode=<wartość>
               ścieżka do microcode

 wyjcie TV

          75ire
               włącza wyjście 7.5 IRE

          no75ire
               wyłącza wyjście 7.5 IRE (domyślne)

          bw
               czarno/białe wyjście TV

          color
               kolorowe wyjście TV (domyślne)

          interlaced
               włącza wyjście TV z przeplotem (domyślne)

          nointerlaced
               wyłącza wyjście TV z przeplotem

          norm=<wartość>
               norma TV (ntsc (domyślna), pal, pal60, palm, paln, palnc)

          square-pixel
               ustawia tryb kwadratowy piksela

          ccir601-pixel
               ustawia tryb ccir601 piksela

 nakadka (Overlay)

          cr-left=<0-500>
               Ustawia wartość obcinania z lewej (domyślnie: 50).

          cr-right=<0-500>
               Ustawia wartość obcinania z prawej (domyślnie: 300).

          cr-top=<0-500>
               Ustawia wartość obcinania z góry (domyślnie: 0).

          cr-bottom=<0-500>
               Ustawia wartość obcinania z dołu (domyślnie: 0).

          ck-[r|g|b]=<0-255>
               Ustawia czerwony (r),  zielony  (g)  lub  niebieski  (b)  kolor
               klucza nakładki.

          ck-[r|g|b]min=<0-255>
               minimalna wartość odpowiedniego klucza koloru

          ck-[r|g|b]max=<0-255>
               maksymalna wartość odpowiedniego klucza koloru

          ignore-cache
               Nie używa zapamiętanych ustawień nakładki.

          update-cache
               Uaktualnia zapisane ustawienia nakładki.

          ol-osd
               Włącza osd w nakładce.

          nool-osd
               Wyłącza osd w nakładce (domyślne).

          ol[h|w|x|y]-cor=<-20-20>
               Modyfikuje  rozmiar  (h,w) i pozycję (x,y) nakładki w przypadku
               gdy nie pasuje ona do okna (domyślnie: 0).

          overlay
               Włącza nakładkę (domyślne)

          nooverlay
               Włącza TVout.

          overlay-ratio=<1-2500>
               Dostosowuje nakładkę (domyślnie: 1000).

-fbmode <nazwa trybu> (tylko -vo fbdev)

 Zmienia tryb video na opisany etykietą <nazwa trybu> w /etc/fb.modes.
 INFORMACJA: Bufor ramek VESA nie obsługuje zmieniania trybu.

-fbmodeconfig <nazwa zbioru> (tylko -vo fbdev)

 Używa podanego zbioru konfiguracyjnego (domyślnie: /etc/fb.modes).

-fs (zobacz także -zoom)

 Odtwarzanie pełnoekranowe (film w centrum i czarne obramowanie wokół  niego).
 Nie wszystkie sterowniki wyjścia video to obsługują.

-fsmode-dontuse <0-31> (PRZESTARZAŁE, używaj opcji -fs)

 Wypróbuj tę opcję, jeżeli masz problemy z trybem pełnoekranowym.

-fstype <typ1,typ2,...>

 Określa  priorytetową  listę trybów ustawień używanej warstwy pełnoekranowej.
 Możesz wyłączyć tryb poprzedzając go  "-".   Jeśli  masz  kłopoty  typu  okno
 pełnoekranowe jest przykryte przez inne okna wypróbuj inną kolejność.
 INFORMACJA: -fstype help wyświetla pełną listę dostępnych trybów.

 Dostępne są typy:

          above
               Używa zalecenia _NETWM_STATE_ABOVE jeśli jest to możliwe.
          below
               Używa zalecenia _NETWM_STATE_BELOW jeśli jest to możliwe.
          fullscreen
               Używa zalecenia _NETWM_STATE_FULLSCREEN jeśli jest to możliwe.
          layer
               Używa zalecenia _WIN_LAYER z domyślną warstwą.
          layer=<0...15>
               Używa zalecenia _WIN_LAYER z numerem warstwy.
          netwm
               Wymusza styl NETWM.
          none
               Nie używa warstwy pełnoekranowej.
          stays_on_top
               Używa   zalecenia   _NETWM_STATE_STAYS_ON_TOP   jeśli  jest  to
               możliwe.

 PRZYKAD:
          layer,stays_on_top,above,fullscreen
               Domyślna  kolejność,   będzie   użyta   w   przypadku   podania
               nieprawidłowych lub nieobsługiwanych typów.
          -fullscreen
               Naprawia przełączanie pełnego ekrany na OpenBox 1.x.

-geometry x[%][:y[%]] lub [WxH][+x+y]

 Ustawia  gdzie na ekranie ma się początkowo znajdować wyjście.  Wielkości x i
 y mierzone są w pikselach od lewego górnego rogu  ekranu  do  lewego  górnego
 rogu  wyświetlanego  obrazu, jeżeli jednak po argumencie podany jest procent,
 to jest  on  traktowany  jak  procent  wielkości  ekranu  w  danym  kierunku.
 Obsługuje  to  także  standardowy  format  opcji -geometry z X11.  Jeśli przy
 pomocy opcji -wid podano zewnętrzne okno to współrzędne  x  i  y  są  liczone
 względem lewego górnego rogu tego okna a nie ekranu.
 INFORMACJA:  Ta  opcja  jest obsługiwana tylko przez sterowniki wyjścia video
 x11, xmga, xv, xvmc, xvidix, gl, gl2, directx i tdfxfb.

 PRZYKAD:
          50:40
               Umieszcza okno w x=50, y=40
          50%:50%
               Umieszcza okno na środku ekranu
          100%
               Umieszcza okno w śroku prawej krawędzi ekranu
          100%:100%
               Umieszcza okno w prawym dolnym rogu ekranu

-gui-wid <ID okna> (zobacz także -wid) (tylko z GUI)

 Przekazuje do GUI, że ma ono również używać okna X11 i przykleić je  na  dole
 ekranu   video,   co  jest  przydatne  by  osadzić  mini-GUI  w  przeglądarce
 (używającej na przykład wtyczki MPlayer).

-hue <-100-100>

 Modyfikuje barwę sygnału video  (domyślnie:  0).   Dzięki  tej  opcji  możesz
 otrzymać  kolorowy negatyw obrazu.  Nie wszystkie sterowniki wyjścia video to
 obsługują.

-monitor-dotclock <zakres[,zakres,...]> (tylko -vo fbdev i vesa)

 Określa zakres dotclock lub pixelclock monitora.

-monitor-hfreq <zakres[,zakres,...]> (tylko -vo fbdev i vesa)

 Określa zakres częstotliwości poziomej monitora.

-monitor-vfreq <zakres[,zakres,...]> (tylko -vo fbdev i vesa)

 Określa zakres częstotliwości pionowej monitora.

-monitoraspect <stosunek> (zobacz także -aspect)

 Ustawia proporcje Twojego monitora lub ekranu TV.

 PRZYKAD:
          -monitoraspect 4:3  lub 1.3333
          -monitoraspect 16:9 lub 1.7777

-nodouble

 Wyłącza  podwójne  buforowanie,  głównie  do  celów  debugowania.    Podwójne
 buforowanie eliminuje migotanie dzięki przechowywaniu dwóch ramek w pamięci i
 wyświetlaniu jednej,  podczas  gdy  druga  jest  dekodowana.   Może  mieć  to
 negatywny wpływ na OSD, ale często usuwa jego migotanie.

-nograbpointer

 Nie przechwytuje kursora muszki po zmianie trybu video (-vm).  Przydatne przy
 ustawieniach wieloekranowych.

-nokeepaspect

 Nie utrzymuje proporcji, gdy zmieniany jest  rozmiar  okna.   Działa  obecnie
 tylko  ze  sterownikami  wyjścia  video  x11,  xv, xmga, xvidix oraz directx.
 Dodatkowo, pod X11 Twój manager okien musi rozumieć zalecenia proporcji okna.

-ontop

 Sprawia, że okno zostaje nad innymi  oknami.   Obsługiwane  przez  sterowniki
 wyjścia  video używające X11, poza SDL oraz directx, corevideo, quartz, ggi i
 gl2.

-panscan <0.0-1.0>

 Włącza tryb panoramiczny (obcina boki filmu np. 16:9 tak, by pasował na ekran
 4:3  bez  czarnych  pasków).   Zasięg kontroluje jak duża część obrazu będzie
 przycięta.  Działa tylko ze sterownikami wyjścia video  xv,  xmga,  mga,  gl,
 quartz, corevideo i xvidix.

-refreshrate <Hz>

 Ustawia   częstotliwość   odświeżania   monitora.    Obecnie  opcja  ta  jest
 obsługiwana tylko przez -vo directx razem z -vm.

-rootwin

 Odtwarza film w głównym oknie (tło pulpitu).  Jednak obrazki tła na  pulpicie
 mogą przesłaniać okno filmu.  Działa tylko ze sterownikami wyjścia video x11,
 xv, xmga, xvidix, quartz, corevideo i directx.

-saturation <-100-100>

 Modyfikuje nasycenie sygnału wyjścia video (domyślnie: 0).  Dzięki tej  opcji
 można uzyskać obraz w skali szarości.  Nie wszystkie sterowniki wyjścia video
 to obsługują.

-screenh <piksele>

 Podaje pionową rozdzielczość ekranu dla sterowników wyjścia video  które  nie
 znają rozdzielczości ekranu, jak fbdev, x11 i TVout.

-screenw <piksele>

 Podaje  poziomą  rozdzielczość ekranu dla sterowników wyjścia video które nie
 znają rozdzielczości ekranu, jak fbdev, x11 i TVout.

-stop-xscreensaver (tylko X11)

 Wyłącza  wygaszacz  ekranu  przy  starcie  i  włącza  go   ponownie   podczas
 wychodzenia.

-vm

 Próbuje  zmienić  na  inny  tryb video.  Obsługiwane przez sterowniki wyjścia
 video dga, x11, xv, sdl i directx.  Jeżeli jest  ona  użyta  ze  sterownikiem
 wyjścia  video  directx,  opcje  -screenw, -screenh, -bpp i -refreshrate mogą
 ustawić nowy tryb wyświetlania.

-vsync

 Włącza VBI dla sterowników wyjścia video vesa, dfbmga i svga.

-wid <ID okna> (zobacz także -gui-wid) (tylko X11, OpenGL i DirectX)

 Przekazuje MPlayerowi, by dołączył się do instniejącego okna.  Przydatne,  by
 osadzić MPlayera w przeglądarce (na przykład za pomocą wtyczki).

-xineramascreen <0-...>

 W  konfiguracjach  Xinerama  (tj. pojedynczy pulpit obejmujący wiele ekranów)
 opcja ta przekaże MPlayerowi na którym ekranie ma wyświetlać film.

-zrbw (tylko -vo zr)

 Wyświetla czarno-biały obraz.  Dla optymalnego działania opcja  ta  może  być
 łączona z "-lavdopts gray".

-zrcrop <[szerokość]x[wyskokość]+[x offset]+[y offset]> (tylko -vo zr)

 Wybiera partie obrazu wejściowego do odtwarzania, wielokrotne wystąpienie tej
 opcji włącza tryb cinerama.  W  trybie  cinerama  film  jest  rozdzielany  na
 więcej  niż jeden TV (lub rzutnik) by stworzyć duży ekran.  Opcje pojawiające
 się po zastosowaniu n-tego -zrcrop dotyczą n-tej karty MJPEG, z których każda
 powinna  mieć  co  najmniej  -zrdev  poza  -zrcrop.  Przykłady są w sekcji Zr
 dokumentacji oraz są pokazywane przez opcję -zrhelp.

-zrdev <urządzenie> (tylko -vo zr)

 Określa zbiór urządzenia należący do Twojej karty MJPEG, domyślnie  sterownik
 ten bierze pierwsze urządzenie v4l które znajdzie.

-zrfd (tylko -vo zr)

 Wymusza   dziesiątkowanie   (decimation):  Dziesiątkowanie,  określone  przez
 -zrhdec i -zrvdec, następuje tylko, gdy sprzęt skalujący  potrafi  rozciągnąć
 obraz do jego oryginalnych rozmiarów.  Ta opcja wymusza dziesiątkowania.

-zrhdec <1|2|4> (tylko -vo zr)

 Poziome  dziesiątkowanie  (decimation):  Informuje  sterownik  by przekazywał
 tylko co 2-gą lub 4-tą linię/piksel obrazu do karty MJPEG i  użył  urządzenia
 skalującego karty do rozciągnięcia obrazu do jego oryginalnych rozmiarów.

-zrhelp (tylko -vo zr)

 Wyświetla  listę  wszystkich  opcji -zr*, ich wartości domyślne oraz przykład
 trybu cinerama.

-zrnorm <norma> (tylko -vo zr)

 Wybiera normę TV PAL lub NTSC (domyślnie: nie zmieniać).

-zrquality <1-20> (tylko -vo zr)

 Liczba od 1 (najlepsza) do 20 (najgorsza) określająca jakość kodowania JPEG.

-zrvdec <1|2|4> (tylko -vo zr)

 Pionowe dziesiątkowanie  (decimation):  Informuje  sterownik  by  przekazywał
 tylko  co  2-gą lub 4-tą linię/piksel obrazu do karty MJPEG i użył urządzenia
 skalującego karty do rozciągnięcia obrazu do jego oryginalnych rozmiarów.

-zrxdoff <przesunięcie w osi x> (tylko -vo zr)

 Jeśli film jest mniejszy niż ekran opcja ta określa przesunięcie  w  poziomie
 od lewego górnego rogu ekranu (domyślnie: obraz wycentrowany).

-zrydoff <przesunięcie w osi y> (tylko -vo zr)

 Jeśli  film jest mniejszy niż ekran opcja ta określa przesunięcie w pionie od
 lewego górnego rogu ekranu (domyślnie: obraz wycentrowany).

STEROWNIKI WYJŚCIA VIDEO (TYLKO MPLAYER)

-vo <sterownik1[:podopcja1[=wartość]:...],sterownik2,...[,]>

 Określa priorytetową listę sterowników wyjścia video.
INFORMACJA:  Opcja  -vo  help  pokaże listę wkompilowanych sterowników wyjścia
video.

PRZYKAD:
          -vo xmga,xv,
               Najpierw spróbuj wykorzystać sterownik Matrox X11, później Xv i
               na końcu resztę.
          -vo directx:noaccel
               Wykoszysta    sterownik   DirectX   z   wyłączonymi   funkcjami
               przyspieszającymi.

xv (tylko X11)

 Wykorzystuje rozszerzenie XVideo oferowane przez  XFree86  4.x,  aby  włączyć
 sprzętową   akcelerację   odtwarzania.    Jeżeli  nie  możesz  skorzystać  ze
 sterownika napisanego specjalnie dla Twojego sprzętu, to prawdopodobnie  jest
 najlepsza  opcja.  Żeby uzyskać informacje jaki kolor kluczowy jest używany i
 jak jest rysowany uruchom MPlayera z opcją -v, i poszukaj wierszy oznaczonych
 na początku [xv common].
          port=<numer>
               Określa port XVideo.
          ck=<cur|use|set>
               Określa   źródło,  z  którego  pobierany  jest  kolor  kluczowy
               (domyślnie: cur).
                  cur  Opcja domyślna, pobiera kolor kluczowy ustawiony w Xv.
                  use  Wykorzystuje,  ale  nie  ustawia  koloru  kluczowego  z
                       MPlayera (podaj opcję -colorkey, aby to zmienić).
                  set  Podobnie jak use, ale ustawia również dostarczony kolor
                       kluczowy.
          ck-method=<man|bg|auto>
               Ustawia metodę rysowania koloru kluczowego (domyślnie: man).
                  man  Ręcznie rysuje kolor kluczowy (ogranicza, w  niektórych
                       przypadkach, migotanie).
                  bg   Ustawia kolor kluczowy jako tło.
                  auto Pozostawia Xv rysowanie koloru kluczowego.

x11 (tylko X11)

 Sterownik  wyjścia  video  z  pamięcią  dzieloną, bez sprzętowej akceleracji,
 który działa gdziekolwiek, jeżeli tylko obecne jest X11.

xover (tylko X11)

 Dodaje obsługę X11 dla wszystkich sterowników opartych  o  overlay.   Obecnie
 użyteczne tylko z tdfx_vid.
          <sterownik_vo>
               Wybiera sterownik, którego należy użyć jako nakładki na X11.

xvmc (tylko X11 z -vc ffmpeg12mc)

 Sterownik  wyjścia  video, który korzysta z rozszerzenia XvMC (X Video Motion
 Compensation) oferowanego przez XFree86  4.x,  aby  przyspieszyć  dekodowanie
 MPEG-1/2 i VCR2.
          port=<numer>
               Określa port XVideo.
          (no)benchmark
               Nie  wyświetla  obrazów.  Konieczne dla prawidłowego testowania
               wydajności dla sterowników, które zmieniają bufor obrazu  tylko
               przy  przerysowywaniu monitora (nVidia).  Domyślnie nie wyłącza
               wyświetlania obrazu (nobenchmark).
          (no)queue
               Kolejkuje  klatki  do  wyświetlenia,  aby  umożliwić   bardziej
               równoległą  pracę  urządzenia video.  Może spowodować małą (nie
               zauważalną) stałą desynchronizację A/V (domyślnie: noqueue).
          (no)sleep
               Wykorzystuje funkcję  sleep  podczas  czekania  na  zakończenie
               renderowania (niezalecane na Linuksie) (domyślnie: nosleep).
          ck=cur|use|set
               To samo co -vo xv:ck (zobacz także -vo xv).
          ck-method=man|bg|auto
               To samo co -vo xv:ck-method (zobacz także -vo xv).

dga (tylko X11)

 Odtwarza  video  korzystając  z  rozszerzenia XFree86 Direct Graphics Access.
 Uważany za przeżytek.

sdl (tylko SDL)

 Sterownik wyjścia oparty na wysoce niezależnej od  platformy  bibliotece  SDL
 (Simple  Directmedia  Layer).   Ponieważ SDL używa własnej warstwy X11, opcje
 MPlayera dotyczące X11 nie mają tu żadnego wpływu.
          driver=<sterownik>
               Wybiera sterownik SDL, który będzie używany do wyświetlania.
          (no)forcexv
               Wykorzystuje  rozszerzenie  XVideo   przy   odtwarzaniu   przez
               sterownik wyjścia video sdl (domyślnie: forcexv).
          (no)hwaccel
               Wykorzystuje    sprzętowo   wspomagany   skalator   (domyślnie:
               hwaccel).

vidix

 VIDIX (VIDeo Interface for *niX - interfejs video dla *niX) to  interfejs  do
 możliwości  przyspieszających  w  różnych kartach graficznych.  Bardzo szybki
 sterownik wyjścia video na kartach, które go obsługują.
          <podurządzenie>
               Precyzuje, który sterownik VIDIX ma być wykorzystany.  Dostępne
               są  cyberblade,  mach64,  mga_crtc2,  mga,  nvidia,  pm2,  pm3,
               radeon, rage128, sis i unichrome.

xvidix (tylko X11)

 Nakładka X11 dla VIDIX
          <podurządzenie>
               podobnie jak dla vidix

cvidix

 Standardowa i niezależna od platformy nakładka dla VIDIX, może nawet  chodzić
 w konsoli tekstowej z kartami nVidia.
          <podurządzenie>
               podobnie jak dla vidix

winvidix (tylko Windows)

 Nakładka Windows dla VIDIX
          <podurządzenie>
               jak dla vidix

directx (tylko Windows)

 Sterownik wyjścia video korzystający z interfejsu DirectX.
          noaccel
               Wyłącza  sprzętową akcelerację.  Wypróbuj tę opcję, jeżeli masz
               problemy z wyświetlaniem.

quartz (tylko Mac OS X)

 Sterownik wyjścia video Mac OS X Quartz.  W pewnych przypadkach, wydajniejsze
 może  się  okazać wymuszenie spakowanego formatu wyjściowego YUV, podając np.
 -vf format=yuy2.
          device_id=<numer>
               Określa jakie urządzenia ma być użyte w trybie pełnoekranowym.
          fs_res=<width>:<height>
               Podaje  rozdzielczość  pełnoekranową  (przydatne   na   wolnych
               systemach).

corevideo (Mac OS X 10.4 lub 10.3.9 z QuickTime 7)

 sterownik wyjścia video Mac OS X CoreVideo
          device_id=<numer>
               Określa numer urządzenia używanego w trybie pełnoekranowym.

fbdev (tylko Linux)

 Używa bufora ramki oferowanego przez jądro do wyświetlania obrazu.
          <urządzenie>
               Wybiera  nazwę  używanego  urządzenia fbdev (np. /dev/fb0) albo
               nazwę podurządzenia VIDIX, jeśli zaczyna się  od  "vidix"  (np.
               "vidixsis_vid" włącza sterownik sis).

fbdev2 (tylko Linux)

 Używa   bufora   ramki   oferowanego  przez  jądro  do  wyświetlania  obrazu,
 alternatywna implementacja.
          <urządzenie>
               Wybiera nazwę używanego urządzenia fbdev (domyślnie: /dev/fb0).

vesa

 Bardzo ogólny sterownik wyjścia video , który powinien działać  z  wszystkimi
 kartami obsługującymi standard VESA VBE 2.0.
          dga
               Włącza tryb DGA.
          nodga
               Wyłącza tryb DGA.
          neotv_pal
               Włącza wyjście TV karty NeoMagic i ustawia je na normę PAL.
          neotv_ntsc
               Włącza wyjście TV karty NeoMagic i ustawia je na normę NTSC.
          vidix
               Używa sterownika VIDIX.
          lvo:
               Włącza Linux Video Overlay na trybie VESA.

svga

 Sterownik wyjścia video korzystający z biblioteki SVGA.
          <tryb video>
               Ustawia  określony tryb video.  Tryb może być podany w formacie
               <szerokość>x<wysokość>x<kolory>,  np.  640x480x16M  lub   numer
               trybu graficznego, np. 84.
          bbosd
               Rysuje OSD w czarnym pasku poniżej filmu (wolniejsze).
          native
               Wykorzystuje  tylko  rdzenne  funkcje  rysujące.   Omijane jest
               bezpośrednie renderowanie (direct rendering), OSD i akceleracja
               sprzętowa.
          retrace
               Wymusza zmianę klatki przy przerysowywaniu pionowym.  Użyteczne
               tylko z -double.  Wywołuje ten sam efekt co opcja -vsync.
          sq
               Spróbuje wykorzystać tryb video z kwadratowymi pikselami.
          vidix
               Używa svga z VIDIX.

gl

 Sterownik wyjścia video OpenGL, wersja prosta.  Obraz musi być  mniejszy  niż
 maksymalny rozmiar tekstury dostępny w Twojej implementacji OpenGL.  Zamiarem
 było działanie na nawet najprostszych implementacjach OpenGL, ale robi użytek
 z  nowszych rozszerzeń, co daje obsługę większej liczby przestrzenie koloru i
 bezpośredniego renderowania.  Radzimy używać -dr jeśli tylko działa, jako  że
 w  wyższych  rozdzielczościach  daje  to  duże  przyspieszenie.  Kod wykonuje
 niewiele sprawdzań, więc jeśli coś nie działa, to  może  to  być  dlatego  że
 Twoja karta/implementacja OpenGL tego nie obsługuje nawet jeśli nie dostajesz
 żadnej informacji o  błędzie.   Użyj  glxinfo  albo  podobnego  narzędzia  by
 wyświetlić obsługiwane rozszerzenia OpenGL.
          (no)manyfmts
               Włącza  obsługę  większej  ilości  formatów kolorów (RGB i BGR)
               (domyślnie: włączone).  Wymaga wersji OpenGL >= 1.2.
          slice-height=<0-...>
               Ilość linii kopiowana do tekstury w jednym kawałku  (domyślnie:
               4).  0 oznacza cały obraz.
          (no)osd
               Włącza  lub  wyłącza  obsługę  wyświetlania  OSD  przez  OpenGL
               (domyślnie:  włączona).   Przeznaczone   głównie   do   testów,
               powinieneś skorzystać z -osdlevel 0, aby wyłączyć OSD.
          (no)scaled-osd
               Zmienia  sposób  zachowania  OSD  przy  zmianie  wielkości okna
               (domyślnie:  wyłączone).    Jeżeli   włączone   zachowuje   się
               podobniej  do  pozostałych  wyjść  video,  co  jest lepsze przy
               czcionkach o stałej szerokości znaków, Wyłączone lepiej wygląda
               z czcionkami freetype oraz używa ramek w trybie pełnoekranowym.
          (no)aspect
               Włącza    lub    wyłącza   przeliczanie   proporcji   i   trybu
               panoramicznego   (domyślnie:   włączone).    Wyłączenie    może
               zwiększyć prędkość.
          rectangle=<0,1,2>
               Wybiera  używanie  prostokątnych  tekstur  co  oszczędza pamięć
               video, ale często jest wolniejsze (domyślnie: 0).
                  0: Używa tekstur power_of_two (domyślne).
                  1: Używa texture_rectangle, nie  kompatybilne  ze  sprzętową
                  konwersją YUV.
                  2: Używa texture_non_power_of_two.
          (no)glfinish
               Wywołuje  glFinish()  przed  zamianą buforów.  Wolniejsze ale w
               niektórych   przypadkach   daje   lepsze   wyniki   (domyślnie:
               wyłączone).
          swapinterval=<n>
               Minimalna  odległość  między  dwoma zamianami bufora, liczona w
               wyświetlanych  klatkach  (domyślnie:  1).   1  jest  równoważne
               włączeniu VSYNC, 0 wyłączeniu VSYNC.  Wartości mniejsze od zera
               pozostawią domyślną wartość systemową.  To ogranicza  framerate
               do  (prędkość  odświeżania poziomego / n).  Wymaga do działania
               obsługi       GLX_SGI_swap_control.         Z        niektórymi
               (większością/wszystkimi?)  implementacjami  działa  to  tylko w
               trybie pełnoekranowym.
          yuv=<n>
               Wybiera typ konwersji YUV do RGB.
                  0: Używa konwersji programowej (domyślnie).  Kompatybilne ze
                  wszystkimi  wersjami  OpenGL.   Daje kontrolę nad jasnością,
                  kontrastem i nasyceniem.
                  1: Używa  kombinatorów  rejestrów.   Używa  to  rozszerzenia
                  specyficznego dla nVidii (GL_NV_register_combiners).  Wymaga
                  przynajmniej trzech jednostek tekstur.   Daje  kontrolę  nad
                  nasyceniem i barwą.
                  2:   Używa   programu  fragmentowego.   Wymaga  rozszerzenia
                  GL_ARB_fragment_program  i  przynajmniej  trzech   jednostek
                  tekstur.    Daje   kontrolę   nad   jasnością,   kontrastem,
                  nasyceniem i barwą.
                  3: Używa programu  fragmentowego  korzystając  z  instrukcji
                  POW.     Wymaga   rozszerzenia   GL_ARB_fragment_program   i
                  przynajmniej trzech jednostek tekstur.   Daje  kontrolę  nad
                  jasnością,  kontrastem,  nasyceniem,  barwą  i gammą.  Gamma
                  może być też ustawiania niezależnie dla składowej czerwonej,
                  niebieskiej i zielonej.  Metoda 4 jest zazwyczaj szybsza.
                  4:  Używa  programu  fragmentowego  z  dodatkowym podglądem.
                  Wymaga rozszerzenia GL_ARB_fragment_program  i  przynajmniej
                  trzech  jednostek  tekstur.   Daje  kontrolę  nad jasnością,
                  kontrastem, nasyceniem, barwą i gammą.  Gamma może  być  też
                  ustawiania  niezależnie dla składowej czerwonej, niebieskiej
                  i zielonej.
          customprog=<nazwapliku>
               Wczytuje dowolny program fragmentowy  z  <nazwapliku>  Przykład
               znajduje się w TOOLS/edgedetect.fp.

gl2

 Sterownik  wyjścia  video  OpenGL,  druga  generacja.  Obsługuje OSD i obrazy
 większe niż maksymalny rozmiar tekstury.
          (no)glfinish
               tak samo jak w gl (domyślnie: włączone)
          yuv=<n>
               tak samo jak w gl

null

 Nie tworzy danych wyjściowych video.  Użyteczne dla testowania wydajności.

aa

 Sterownik wyjścia video ASCII art, który działa na konsoli tekstowej.  Możesz
 dostać listę i opis dostępnych podopcji wywołując mplayer -vo aa:help

caca

 Sterownik wyjścia video Colour AsCii Art, który działa na konsoli tekstowej.

bl

 Odtwarzanie  video  przy  użyciu protokołu Blinkenlights UDP.  Sterownik jest
 wysoce zależny od sprzętu.
          <podurządzenie>
               Wybiera używane podurządzenie Blinkenlights.  Jest to coś  typu
               arcade:host=localhost:2323   lub   hdl:file=nazwa1,file=nazwa2.
               Musisz podać podurządzenie.

ggi

 Sterownik wyjścia video dla systemu grafiki GGI.
          <sterownik>
               Wybiera  używany  sterownik  GGI.   Zamień  wszystkie   ","   w
               sterowniku przez ".".

directfb

 Odtwarza video korzystając z biblioteki DirectFB.
          (no)input
               Korzysta  z kodu klawiszy DirectFB zamiast MPlayera (domyślnie:
               włączone).
          buffermode=single|double|triple
               Podwójne i potrójne buforowanie dają najlepsze  efekty,  jeżeli
               chcesz  uniknąć  problemów  z rozrywaniem.  Potrójny bufor jest
               wydajniejszy niż podwójny,  jako  że  nie  blokuje  MPlayera  w
               trakcie  czekania  na  przerysowanie w pionie.  Nie powinno się
               korzystać z pojedynczego buforowanie (domyślnie: pojedynczy).
          fieldparity=top|bottom
               Kontroluje kolejność wyjścia dla ramek z przeplotem (domyślnie:
               wyłączony).   Poprawnymi  wartościami  są  top = najpierw górne
               pola, bottom = najpierw dolne pola.  Opcja ta  nie  ma  żadnego
               wpływu na progresywny materiał filmowy (większość filmów MPEG).
               Musisz włączyć tę opcję, jeżeli masz  problemy  z  rozrywaniem/
               brakiem   płynności   ruchów   podczas  oglądania  materiału  z
               przeplotem.
          layer=N
               Wymusi wybranie warstwy o ID N do odtwarzania (domyślnie: -1  -
               auto).
          dfbopts=<lista>
               Podaje listę parametrów dla DirectFB.

dfbmga

 Sterownik   wyjścia   video  przeznaczony  dla  kart  Matrox  G400/G450/G550,
 wykorzystujący  bibliotekę   DirectFB.    Włącza   CRTC2   (drugi   monitor),
 wyświetlając obraz niezależnie od pierwszego.
          (no)input
               tak samo jak directfb (domyślnie: wyłączone)
          buffermode=single|double|triple
               tak samo jak directfb (domyślnie: triple)
          fieldparity=top|bottom
               tak samo jak directfb
          (no)bes
               Włącza  Matrox  BES (backend scaler - końcowy system skalujący)
               (domyślnie: wyłączony).  Daje bardzo dobre rezultaty biorąc pod
               uwagę   zarówno  szybkość  jak  i  wyjściową  jakość,  jako  że
               interpolowana obróbka  obrazu  jest  przeprowadzana  sprzętowo.
               Działa tylko na wyjściu pierwszego monitora.
          (no)spic
               Wykorzystuje  warstwę podobrazu (sub picture layer) Matroksa do
               wyświetlania OSD (domyślnie: włączone).
          (no)crtc2
               Włącza  wyjście  TV  na  drugim   wyjściu   karty   (domyślnie:
               włączone).   Jakość  wyjściowa jest zadziwiająca, ponieważ jest
               to obraz z pełnym przeplotem i  prawidłową  synchronizacja  pól
               nieparzystych/parzystych.
          tvnorm=pal|ntsc|auto
               Ustawia  standard  TV  karty Matrox bez konieczności zmieniania
               /etc/directfbrc (domyślnie: wyłączony).  Poprawne normy to: pal
               =   PAL,   ntsc   =   NTSC.    Specjalną  wartością  jest  auto
               (automatyczne dostrojenie używając systemów PAL/NTSC), ponieważ
               decyduje,  który standard ma być wykorzystywany zwracając uwagę
               na ilość klatek na sekundę filmu.

mga (tylko Linux)

 Sterownik wyjścia video przystosowany do kart Matrox, wykorzystujący  końcowy
 system  skalujący  YUV  na  kartach z serii Gxxx poprzez moduł jądra.  Jeżeli
 posiadasz taką kartę, jest to wybór oferujący największą szybkość.
          <urządzenie>
               Wybiera urzywane urządzenie Matrox (domyślnie: /dev/mga_vid).

xmga (tylko Linux, X11)

 Sterownik wyjścia video mga działający w oknie X11.
          <urządzenie>
               Wybiera urzywane urządzenie Matrox (domyślnie: /dev/mga_vid).

3dfx (tylko Linux)

 Sterownik  wyjścia  video  specyficzny  dla  3dfx.    Sterownik   ten   używa
 bezpośrednio  sprzętu  3dfx na X11.  Obsługuje tylko 16 bpp.  FIXME: Jak jest
 różnica między 3dfx, tdfxfb i tdfx_vid?

tdfxfb (tylko Linux)

 Sterownik  ten  wykorzystuje  bufor  ramki  tdfx  do  wyświetlania  filmów  z
 akceleracją YUV na kartach 3dfx.  FIXME: Jak jest różnica między 3dfx, tdfxfb
 i tdfx_vid?
          <urządzenie>
               Wybiera używane urządzenie fbdev (domyślnie: /dev/fb0).

tdfx_vid (tylko Linux)

 Sterownik wyjścia video  przeznaczony  dla  3dfx.   Korzysta  bezpośrednio  z
 modułu  jądra  tdfx_vid.   FIXME:  Jak  jest  różnica  między  3dfx, tdfxfb i
 tdfx_vid?
          <urządzenie>
               Wybiera używane urządzenie fbdev (domyślnie: /dev/fb0).

dxr2 (zobacz także -dxr2) (tylko DXR2)

 Sterownik przeznaczony dla Creative DXR2.
          <sterownik_vo>
               Wybiera podsterownik video używany jako nakładka (x11, xv).

dxr3 (tylko DXR3)

 Sterownik wyjścia video przeznaczony dla  chipu  dekodującego  MPEG  -  Sigma
 Designs  em8300  (Creative  DXR3,  Sigma  Designs  Hollywood  Plus).  Sprawdź
 również filtr video lavc.
          overlay
               Włącza overlay zamiast wyjścia TV.
          prebuf
               Włącza prebuforowanie.
          sync
               Włączą nowy silnik synchronizujący.
          norm=<norma>
               Określa normę TV.
                  0: Nie zmienia obecnego standardu (domyślne).
                  1: Automatycznie dostraja używając PAL/NTSC.
                  2: Automatycznie dostraja używając PAL/PAL-60.
                  3: PAL
                  4: PAL-60
                  5: NTSC

          <0-3>
               Określa numer urządzenia,  które  ma  być  użyte,  jeżeli  masz
               więcej niż jedną kartę em8300.

mpegpes (tylko DVB)

 Sterownik wyjścia video przeznaczony dla DVB, który zapisuje wyjście do pliku
 MPEG-PES, jeśli karta nie jest zainstalowana.
          card=<1-4>
               Określa numer urządzenia, które ma być użyte, jeśli masz więcej
               niż  jedną  kartę DVB (tylko API V3, tak jak sterowniki z serii
               1.x.y).
          <nazwa zbioru>
               Określa nazwę  pliku,  do  którego  zostanie  zapisane  wyjście
               (domyślnie: ./grab.mpg).

zr (zobacz także -zr* i -zrhelp)

 Sterownik   wyjścia  video  przeznaczony  dla  wielu  kart  przechwytujących/
 odtwarzających MJPEG.

zr2 (zobacz także filtr video zrmjpeg)

 Sterownik  wyjścia  video  drugiej  generacji  przeznaczony  dla  wielu  kart
 przechwytujących/odtwarzających  MJPEG.   Zwróć  również uwagę na filtr video
 zrmjpeg.
          dev=<urządzenie>
               Wybiera używane urządzenie.
          pal
               Włącza normę video PAL.
          secam
               Włącza normę video SECAM.
          ntsc
               Włącza normę video NTSC.
          prebuf
               Włącza prebuforowanie, jeszcze nie obsługiwane.

md5sum

 Oblicza  sumy  MD5  każdej  klatki  i  zapisuje  je  do   pliku.    Obsługuje
 przestrzenie kolorów RGB24 i YV12.  Przydatne przy debugowaniu.
          outfile=<wartość>
               Określa nazwę pliku wyjściowego (domyślnie: ./md5sums).

yuv4mpeg

 Zmienia  strumień  video  na  nieskompresowaną  sekwencję obrazów YUV 4:2:0 i
 przechowuje ją w pliku (domyślnie: ./stream.yuv).  Format jest taki  sam  jak
 ten  stosowany  przez  mjpegtools, więc jest to przydatne jeśli chcesz poddać
 film obróbce przy pomocy tego pakietu.  Obsługuje formaty YV12, RGB (24  bpp)
 i  BGR  (24bpp).   Możesz  tego użyć z opcją -fixed-vo żeby połączyć zbiory o
 tych samych wymiarach i ilości klatek na sekundę.
          interlaced
               Zapisuje ramki z przeplotem, najpierw górne pole.
          interlaced_bf
               Zapisuje ramki z przeplotem, najpierw dolne pole.
          file=<nazwapliku>
               Zapisuje wyjście do  zbioru  <nazwapliku>,  zamiast  domyślnego
               stream.yuv.

 INFORMACJA: Jeśli nie podasz żadnej opcji wyjście jest progresywne (czyli bez
 przeplotu).

gif89a

 Zapisuje wszystkie  klatki  do  jednego  animowanego  pliku  GIF  w  bieżącym
 katalogu.   Obsługuje  tylko  format  RGB  z  24  bpp, wyjście natomiast jest
 konwertowane do 256 kolorów.
          <fps>
               Liczba  rzeczywista   opisująca   ilość   klatek   na   sekundę
               (domyślnie: 5.0).
          <nazwa zbioru>
               Nazwa zbioru wyjściowego (domyślnie: ./out.gif).

 INFORMACJA:  Musisz  podać  ilość  ramek  na sekundę przed nazwą zbioru, albo
 stanie się ona częścią nazwy.

 PRZYKAD:
          mplayer video.nut -vo gif89a:15.0:test.gif

jpeg

 Zapisuje każdą klatkę do pliku JPEG w bieżącym katalogu.  Każdy plik  dostaje
 jako nazwę numer klatki poprzedzony zerami.
          [no]progressive
               Wybiera  między  standardowym lub progresywnym JPEG (domyślnie:
               noprogressive).
          [no]baseline
               Wybiera, czy ma używać baseline czy nie (domyślnie: baseline).
          optimize=<0-100>
               współczynnik optymalizacji (domyślnie: 100)
          smooth=<0-100>
               współczynnik wygładzania (domyślnie: 0)
          quality=<0-100>
               współczynnik jakości (domyślnie: 75)
          outdir=<nazwa katalogu>
               Określa  katalog,  w  którym   będą   zapisywane   pliki   JPEG
               (domyślnie: ./).
          subdirs=<prefiks>
               Tworzy  ponumerowane  podkatalogi z określonym prefiksem, gdzie
               zachowa pliki zamiast zapisywać je w bieżącym katalogu.
          maxfiles=<wartość>
               Maksymalna liczba plików zapisywanych do  każdego  podkatalogu.
               Wartość musi być równa lub większa niż 1 (domyślnie: 1000).

pnm

 Zapisuje  każdą  klatkę do pliku PNM w bieżącym katalogu.  Każdy plik dostaje
 jako nazwę numer klatki poprzedzony  zerami.   Obsługuje  pliki  PPM,  PGM  i
 PGMYUV w trybie surowym (raw) i ASCII.  Zobacz także pnm(5), ppm(5) i pgm(5).
          ppm
               Zapisuje pliki PPM (domyślne).
          pgm
               Zapisuje pliki PGM.
          pgmyuv
               Zapisuje pliki PGMYUV.  PGMYUV jest podobny do PGM, ale zawiera
               również przestrzeń U i V umieszczone na dole obrazu.
          raw
               Zapisuje pliki PNM w trybie surowym (raw) (domyślne).
          ascii
               Zapisuje pliki PNM w trybie ASCII.
          outdir=<nazwa katalogu>
               Określa katalog, w którym będą zachowane pliki PNM  (domyślnie:
               ./).
          subdirs=<prefiks>
               Tworzy  ponumerowane  podkatalogi z określonym prefiksem, gdzie
               zachowa pliki zamiast zapisywać je w bieżącym katalogu.
          maxfiles=<wartość>
               Maksymalna liczba plików zapisywanych do  każdego  podkatalogu.
               Wartość musi być większa lub równa 1 (domyślnie: 1000).

png

 Zapisuje  każdą  klatkę do pliku PNG w bieżącym katalogu.  Każdy plik dostaje
 jako nazwę numer klatki poprzedzony zerami.  Obsługuje formaty RGB i BGR z 24
 bpp.
          z=<0-9>
               Określa poziom kompresji.  0 oznacza jej brak, a 9 maksymalną.

tga

 Zapisuje każdą klatkę do pliku TARGA w bieżącym katalogu.  Każdy plik dostaje
 jako nazwę numer  klatki  poprzedzony  zerami.   Sterownik  ten  istnieje  by
 dostarczać  łatwy  sposób  bezstratnego  zapisywania  obrazów bez zewnętrznej
 biblioteki.  Obsługuje format BGR[A], z 15,  24  i  32  bpp.   Można  wymusić
 konkretny format filtrem video format.

 PRZYKAD:
          mplayer video.nut -vf format=bgr15 -vo tga

OPCJE DEKODOWANIA/FILTROWANIA

-ac <[-|+]kodek1,[-|+]kodek2,...[,]>

 Ustala  priorytetową  listę  używanych  kodeków  audio,  według  ich  nazw  w
 codecs.conf.  Użyj "-" przed nazwą kodeka aby go  pominąć.   Użyj  "+"  orzed
 nazwą  kodeka by go wymusić, to prawdopodobnie spowoduje błędy!  Jeżeli lista
 zakończona jest ',', MPlayer będzie brał pod uwagę również  niewymienione  na
 niej kodeki.
 INFORMACJA: Możesz pobrać listę dostępnych kodeków poprzez -ac help.

 PRZYKAD:
          -ac mp3acm
               Wymusza kodek MP3 l3codeca.acm.
          -ac mad,
               Próbuje najpierw libmad, później pozostałe.
          -ac hwac3,a52,
               Włącza sprzętowe AC3, programowy kodek AC3, potem pozostałe.
          -ac -ffmp3,
               Pomija kodek MP3 FFmpeg.

-af-adv <force=(0-7):list=(filters)> (zobacz także -af)

 Podaje zaawansowane opcje filtrów audio:

          force=<0-7>
               Wymusza jeden z trybów wstawiania filtrów audio:
                  0: Używa całkowicie automatycznego wstawiania filtrów.
                  1: Optymalizuje pod względem dokładności (domyślne).
                  2:  Optymalizuje  pod  względem  szybkości.  UWAGA: Niektóre
                  funkcje filtów audio mogą po kryjomu przestać działać i może
                  spaść jakość dźwięku.
                  3:  Nie  korzysta  z  automatycznego  wstawiania  filtórw  i
                  optymalizacji.  UWAGA: MPlayer może wykrzaczyć  się  podczas
                  działania, jeśli będzie ustawiony będzie ten parametr.
                  4:  Korzysta  z  automatycznego wstawiania filtrów tak jak w
                  przypadku   parametru    0,    ale    używa    przetwarzania
                  zmiennoprzecinkowego, jeśli tylko jest to możliwe.
                  5:  Korzysta  z  automatycznego wstawiania filtrów tak jak w
                  przypadku   parametru    1,    ale    używa    przetwarzania
                  zmiennoprzecinkowego, jeśli tylko jest to możliwe.
                  6:  Korzysta  z  automatycznego wstawiania filtrów tak jak w
                  przypadku   parametru    2,    ale    używa    przetwarzania
                  zmiennoprzecinkowego, jeśli tylko jest to możliwe.
                  7:  Nie korzysta z automatycznego wstawiania filtrów tak jak
                  w   przypadku   parametru   3,   ale   używa   przetwarzania
                  zmiennoprzecinkowego, jeśli tylko jest to możliwe.

          list=<filtry>
               Tak samo jak -af.

-afm <sterownik1,sterownik2,...>

 Ustala  priorytetową  listę  rodzin  kodeków  audio,  zgodnie z ich nazwami w
 codecs.conf.  Powraca do domyślnego, jeżeli  żaden  z  podanych  kodeków  nie
 będzie działał.
 INFORMACJA: Możesz pobrać listę dostępnych rodzin kodeków poprzez -afm help.

 PRZYKAD:
          -afm ffmpeg
               Używa najpierw kodeków FFmpeg z libavcodec.
          -afm acm,dshow
               Próbuje najpierw kodeki Win32.

-aspect <stosunek> (zobacz także -zoom)

 Zmienia  proporcje  filmu, w przypadku gdy nie ma ich w odtwarzanym pliku lub
 są podane nieprawidłowe.

 PRZYKAD:
          -aspect 4:3  lub -aspect 1.3333
          -aspect 16:9 lub -aspect 1.7777

-noaspect

 Wyłącza automatyczne wyrównywanie proporcji filmu.

-flip

 Odwraca obraz do góry nogami.

-lavdopts <opcja1:opcja2:...> (KOD DEBUGOWY)

 Określa parametry dekodowania z libavcodec.

 PRZYKAD:
          -lavdopts bug=1

 Dostępne są opcje:

          bug=<wartość>
               Ręczne obejście błędów kodera.
                  0: nic
                  1: automatyczne wykrywanie błędów
                  2 (msmpeg4v3): stare pliki msmpeg4v3 wygenerowane przez lavc
                  (bez autodetekcji)
                  4  (mpeg4):  błąd  przeplotu  Xvid (automatycznie wykrywany,
                  jeśli fourcc==XVIX)
                  8   (mpeg4):   UMP4   (automatycznie   wykrywanany,    jeśli
                  fourcc==UMP4)
                  16   (mpeg4):   błąd  wypełnienia  (padding)  (automatycznie
                  wykrywany)
                  32 (mpeg4): błąd niedozwolonego vlc (automatycznie wykrywany
                  przez fourcc)
                  64 (mpeg4): błąd qpel w Xvid i DivX (automatycznie wykrywany
                  przez fourcc/wersję)
                  128  (mpeg4):  qpel  w  starym  standardzie   (automatycznie
                  wykrywany przez fourcc/wersję)
                  256  (mpeg4):  kolejny  błąd  qpel  (automatycznie wykrywany
                  przez fourcc/wersję)
                  512  (mpeg4):  błąd  rozmiaru  bloku   bezpośredniego   qpel
                  (automatycznie wykrywany przez fourcc/wersję)
                  1024   (mpeg4):  błąd  wypełnienia  krawędzi  (automatycznie
                  wykrywany przez fourcc/wersję)

          debug=<wartość>
               Wyświetla informacje debugowania.
                  0: wyłączone
                  1: informacje o obrazie
                  2: kontrola tempa
                  4: bitstream
                  8: typ makrobloku (MB)
                  16: parametr kwantyzacji dla bloku (QP)
                  32: wektor ruchu
                  0x0040: wizualizacja wektora ruchu (użyj -noslices)
                  0x0080: przeskakiwanie makrobloku (MB)
                  0x0100: kod startowy
                  0x0200: PTS
                  0x0400: odporność na błędy
                  0x0800: operacje kontrolne zarządzania pamięcią (H.264)
                  0x1000: błędy
                  0x2000: Wizualizuje parametr  kwantyzacji  (QP),  niższe  QP
                  jest bardziej zielone.
                  0x4000: Wizualizuje typy bloków.

          ec=<wartość>
               Ustawia strategię ukrywania błędów.
                  1:  Używa  silnego  filtru  odblokowywującego  (deblock) dla
                  uszkodzonych makrobloków (MB).
                  2: iteracyjne szukanie wektorów ruchu (MV) (wolne)
                  3: wszystko (domyslnie)

          er=<wartość>
               Ustawia strategię elastycznej obsługi błędów.
                  0: wyłączone
                  1: ostrożne (Powinna działać z zepsutymi koderami.)
                  2: normalne (domyślne) (Działa ze zgodnymi koderami.)
                  3: agresywne (Więcej testów, może  jednak  sprawić  problemy
                  nawet z poprawnymi strumieniami bitowymi.)
                  4: bardzo agresywne

          fast
               Korzysta  z  optymalizacji niestosujących się do specyfikacji i
               tym  samym  mogących  sprawić  problemy  (takie  jak   prostsza
               dekwantyzacja,   stosowanie   domyślnej   matrycy  kwantyzacji,
               stosowanie YUV 4:2:0  i  pomijanie  kilku  testów  na  wykrycie
               uszkodzonych strumieni bitowych).

          gray
               dekodowanie  tylko  w  skali  szarości  (trochę  szybsze  niż w
               kolorze)

          idct=<0-99> (zobacz także -lavcopts)
               Żeby osiągnąć najlepszą jakość dekodowania, używaj tego  samego
               algorytmu  IDCT  do  kodowania  i  dekodowania.  Może to jednak
               zmniejszyć dokładność.

          lowres=<numer>[,<s>]
               Dekoduje  w  niskiej  rozdzielczości.   Nie  wszystkie   kodeki
               obsługują   dekodowanie   w  niskiej  rozdzielczości  i  często
               powoduje to pojawienie się okropnych zniekształceń.   Nie  jest
               to żaden błąd, a jedynie efekt uboczny nie dekodowania w pełnej
               rozdzielczości.
                  0: wyłączone
                  1: 1/2 rozdzielczości
                  2: 1/4 rozdzielczości
                  3: 1/8 rozdzielczości
               Jeśli podano <s> dekodowanie w  niskiej  rozdzielczości  będzie
               zastosowane  tylko jeśli szerokość filmu jest większa lub równa
               <s>.

          sb=<liczba> (tylko MPEG-2)
               Przeskakuje podaną ilość wierszy makrobloków na dole.

          st=<liczba> (tylko MPEG-2)
               Przeskakuje podaną ilość wierszy makrobloków na górze.

          skiploopfilter=<wartośćpomijania>
               Pomija  filtr  pętli  (zwany  też   deblokowaniem)   w   czasie
               dekodowania  H.264.   Ponieważ filtrowana klatka ma być później
               odniesieniem  do  dekodowania  zależnych  klatek  powoduje   to
               większy  spadek  jakości  niż nie deblokowanie klatek np. filmu
               MPEG-2.  Ale przynajmniej przy szybkich strumieniach HDTV  daje
               to duże przyspieszenie bez widocznej utraty jakości.

               <wartośćpomijania> może być dowolna z poniższych:
                  none: Nie pomijaj.
                  default: Pomija bezsensowne kroki przetwarzania (np. pakiety
                  wielkości 0 w AVI).
                  nonref: Pomija klatki które  do  których  nie  ma  odniesień
                  (tzn.  nie  używane  do  dekodowania innych klatek, błąd nie
                  może "narastać").
                  bidir: Pomija klatki typu B.
                  nonkey: Pomija wszystkie klatki poza kluczowymi.
                  all: Pomija wszystkie klatki.

          skipidct=<wartośćpomijania>
               Pomija krok IDCT.  To praktycznie zawsze bardzo  obniża  jakość
               (wartości pomijania takie jak w opcji skiploopfilter).

          skipframe=<wartośćpomijania>
               Całkowicie pomija dekodowanie klatek.  Duże przyspieszenie, ale
               urywany ruch i czasami brzytkie artefakty  (wartości  pomijania
               takie jak w opcji skiploopfilter).

          vismv=<wartość>
               Wizualizuje wektory ruchu.
                  0: wyłączona
                  1: Wizualizuje przewidziane w przód wektory ruchu (MV) ramek
                  P.
                  2: Wizualizuje przewidziane w przód wektory ruchu (MV) ramek
                  B.
                  4:  Wizualizuje  przewidziane w tył wektory ruchu (MV) ramek
                  B.

          vstats
               Wyświetla  pewne   statystyki   i   zapisuje   je   w   zbiorze
               ./vstats_*.log.

-noslices

 Wyłącza  rysowanie obrazu przez paski/kawałki o wysokości 16 pikseli, zamiast
 tego rysuje wszystko za jednym razem.   Może  być  szybsze  albo  wolniejsze,
 zależy  to  od  karty/cache'u.   Działa tylko z kodekami z rodziny libmpeg2 i
 libavcodec.

-nosound

 Nie koduje/odtwarza dźwięku.  Użyteczne do testów wydajności.

-novideo

 Nie koduje/odtwarza video.

-oldpp <jakość> (tylko OpenDivX) (PRZESTARZAŁE)

 Używa kodu postprocessingu z OpenDivX zamiast wbudowanego.  Zastąpiony  przez
 -pp, wewnętrzny postprocessing daje lepszą jakość i jest szybszy.  Prawidłowy
 zakres wartości -oldpp zależy od  kodeka,  najczęściej  jest  to  0-6,  gdzie
 0=wyłączony, 6=powolny/najlepszy.

-pp <jakość> (zobacz także -vf pp)

 Ustawia  poziom  postprocessingu  DLL.   Ta  opcja  nie wpływa już na -vf pp.
 Działa tylko z Win32 DirectShow DLL, które  mają  wewnętrzny  postprocessing.
 Poprawny  zakres  dla wartości -pp zależy od kodeka, najczęściej jest to 0-6,
 gdzie 0=wyłączony, 6=powolny/najlepszy.

-pphelp (zobacz także -vf pp)

 Pokazuje streszczenie dostępnych filtrów postprocesu i sposób ich użycia.

-ssf <tryb>

 Określa parametry dla skalowania programowego.

 PRZYKAD:
          -vf scale -ssf lgb=3.0
          lgb=<0-100>
               filtr rozmycia gaussowego (jasność)
          cgb=<0-100>
               filtr rozmycia gaussowego (kolor)
          ls=<0-100>
               filtr wyostrzający (jasność)
          cs=<0-100>
               filtr wyostrzający (kolor)
          chs=<h>
               poziome przesunięcie koloru
          cvs=<v>
               pionowe przesunięcie koloru

-stereo <tryb>

 Wybiera typ wyjścia stereo MP2/MP3.
          0    stereo
          1    lewy kanał
          2    prawy kanał

-sws <typ programowego skalowania> (zobacz także -vf scale i -zoom)

 Określa algorytm skalowania programowego dla opcji -zoom.   Ma  to  wpływ  na
 sterowniki wyjściowe video bez sprzętowej akceleracji, np. x11.

 Dostępne są typy:

          0    szybki, dwuliniowy
          1    dwuliniowy
          2    dwukubiczny (dobra jakość) (domyślne)
          3    eksperymentalny
          4    najbliższy sąsiad (zła jakość)
          5    area
          6    jasność dwukubicznie / kolor dwuliniowo
          7    gauss
          8    sincR
          9    lanczos
          10   naturalna dwusześcienna krzywa sklejana

 INFORMACJA:  Niektóre  opcje -sws można dostosować.  Więcej informacji jest w
 opisie filtra video scale.

-vc <[-|+]kodek1,[-|+]kodek2,...[,]>

 Ustala  priorytetową  listę  używanych  kodeków  video,  według  ich  nazw  w
 codecs.conf.   Użyj  "-"  przed  nazwą kodeka aby go pominąć.  Użyj "+" orzed
 nazwą kodeka by go wymusić, to prawdopodobnie spowoduje błędy!  Jeżeli  lista
 zakończona  jest  ',', MPlayer będzie brał pod uwagę również niewymienione na
 niej kodeki.
 INFORMACJA: Możesz pobrać listę dostępnych kodeków poprzez -vc help.

 PRZYKAD:
          -vc divx
               Wymusza kodek Win32/VfW DivX.
          -vc divx4,
               Próbuj najpierw kodek divx4linux, później pozostałe.
          -vc -divxds,-divx,
               Pomija kodeki Win32 DivX.
          -vc ffmpeg12,mpeg12,
               Próbuj kodeki  libavcodec  MPEG-1/2,  później  libmpeg2,  potem
               inne.

-vfm <sterownik1,sterownik2,...>

 Ustala  priorytetową  listę  używanych  rodzin  kodeków  video, zgodnie z ich
 nazwami w codecs.conf.  Powraca do domyślnych, jeśli żadna z podanych  rodzin
 kodeków nie działa.
 INFORMACJA: Możesz pobrać listę dostępnych rodzin kodeków poprzez -vfm help.

 PRZYKAD:
          -vfm ffmpeg,dshow,vfw
               Najpierw próbuje libavcodec, potem Directshow, potem kodeki VFW
               i, jeśli nadal nic nie nie działa, pozostałe.
          -vfm xanim
               Najpierw próbuje kodek XAnim.

-x <x> (zobacz także -zoom) (tylko MPlayer)

 Skaluje obraz do szerokości <x> (jeśli jest dostępne skalowanie sprzętowe lub
 programowe).  Wyłącza przeliczania proporcji.

-xvidopts <opcja1:opcja2:...>

 Podaje dodatkowe parametry przy dekodowaniu Xvid.
 INFORMACJA:  Jako że dekodowanie przy pomocy libavcodec jest szybsze niż Xvid
 możesz chcieć używać postprocesingu z libavcodec  (-vf  pp)  i  jej  dekodera
 (-vfm ffmpeg).

 Wewnętrzne filtry postprocesingu Xvid:
          deblock-chroma
               filtr odblokowywania barwy
          deblock-luma
               filtr odblokowywania jasności
          dering-chroma
               filtr usuwania dzwonienia barwy
          dering-luma
               filtr usuwania dzwonienia jasności
          filmeffect
               Dodaje  sztuczną  ziarnistość  filmu  do video.  Może zwiększyć
               postrzegalną jakość, jednocześnie obniżając prawdziwą jakość.

 metody wyświetlania
          dr2
               Włącza bezpośrednie wyświetlanie  metodą  2  (direct  rendering
               method 2).
          nodr2
               Wyłącza bezpośrednie wyświetlanie metodą 2.

-xy <wartość> (zobacz także -zoom)

          wartość<=8
               Skaluje obraz o współczynnik <wartość>.
          wartość>8
               Ustawia  szerokość  na  <wartość>  i  oblicza  wysokość tak, by
               utrzymać prawidłowe proporcje.

-y <y> (zobacz także -zoom) (tylko MPlayer)

 Skaluje obraz do wysokości <y> (jeśli jest dostępne skalowanie sprzętowe  lub
 programowe) Wyłącza przeliczenia proporcji.

-zoom

 Włacza  skalowanie  programowe,  jeśli jest dostępne.  Umozliwi to skalowanie
 tym sterownikom wyjścia video (jak x11, fbdev),  które  nie  maja  skalowania
 sprzetowego,   kiedy  to  MPlayer  domyślnie  wyłącza  skalowanie  z  powodów
 wydajnosciowych.

FILTRY AUDIO

-af <filtr1[=parametr1:parametr2:...],filtr2,...>

 Ustawia łańcuch filtrów audio.

INFORMACJA: Aby uzyskać pełną listę dostępnych filtrów audio, skorzystaj z -af
help.

resample[=czprób[:sloppy][:typ]]

 Zmienia częstotliwość próbkowania  strumienia  audio.   Może  być  przydatny,
 jeśli  masz  kartę  o stałej stałej, ustalonej częstotliwości próbkowania lub
 jeśli posiadasz starą kartę, która  obsłuży  max  44.1kHz.   Filtr  ten  jest
 automatycznie  włączany, jeśli zajdzie taka potrzeba.  Obsługuje on 16-bitowy
 całkowitoliczbowy lub rzeczywisty, natywny format endian jako dane wejściowe.
 INFORMACJA: Z MEncoderem musisz też użyć opcji -srate <czprób>.
          <czprób>
               Wyjściowa częstotliwość próbkowania w Hz.  Przyjmuje wartości z
               zakresu  od  8000  do 192000.  Jeżeli częstotliwość wejściowa i
               wyjściowa  są  takie  same  albo  jeżeli  ten   parametr   jest
               pominięty,   filtr   jest   automatycznie   wyłączany.   Wysoka
               częstotliwość przeważnie zwiększa jakość dźwięku, szczególnie w
               połączeniu z innymi filtrami.
          <sloppy>
               Pozwala  (1)  lub  nie pozwala (0), aby częstotliwość wyjściowa
               różniła się w nieznacznym stopniu  od  wartości  podanej  przez
               parametr  <czprób>  (domyślnie: 1).  Opcja ta może zostać użyta
               jeżeli początek odtwarzania jest bardzo wolny.
          <typ>
               Określa metodę wykorzystywaną przy zmianie próbkowania.
                  0:  interpolacja  liniowa   (szybka,   ale   niska   jakość,
                  szczególnie  podczas zwiększania częstotliwości próbkowania)
                  1:  wielofazowe  przetwarzanie  banku  filtrów  przy  użyciu
                  obliczeń   całkowitoliczbowych   (filterbank   and   integer
                  processing)
                  2:  wielofazowe  przetwarzanie  banku  filtrów  przy  użyciu
                  obliczeń  zmiennoprzecinkowych   (filterbank   and   integer
                  processing) (najwolniejsze, ale dające najlepszą jakość)

 PRZYKAD:
          mplayer -af resample=44100:0:0
               Ustawi częstotliwość wyjściową filtru na 44100Hz, korzystając z
               dokładnego skalowania i interpolacji liniowej.

lavcresample[=czprób[:dług[:lin[:liczba[:obcinanie]]]]]

 Zmienia  częstotliwość  próbkowania  strumienia  audio  na  całkowitą  liczbę
 <czprób> wyrażoną w Hz.  Obsługuje tylko 16-bitowy natywny format endian.
 INFORMACJA: Z MEncoderem musisz też użyć opcji -srate <czprób>.
          <czprób>
               wyjściowa częstotliwość próbkowania
          <dług>
               długość  filtru  ze względu na niższą częstotliwość próbkowania
               (domyślnie: 16)
          <lin>
               jeśli  1  to  filtry  będą   liniowo   interpolowane   pomiędzy
               wielofazowymi pozycjami
          <liczba>
               log2  z  liczby wielofazowych pozycji (..., 10->1024, 11->2048,
               12->4096, ...)  (domyślnie: 10->1024)
          <obcinanie>
               częstotliwość obcinania (0.0-1.0), domyślne  ustawienie  zależy
               od długości filtru

sweep[=szybkość]

 Wykonuje przemiatanie sinusoidalne.
          <0.0-1.0>
               Delta funckji sinusoidalnej, żeby usłyszeć przemiatanie dobierz
               bardzo małe wartości.

hrtf[=flaga]

 Head-related  transfer  function  (funkcja  transferowa  związana  z  głową):
 Konwertuje wielokanałowe audio do dwóch kanałów przeznaczonych dla słuchawek,
 zachowując przestrzenność dźwięku.

 Flaga  Znaczenie
 m      macierzowe dekodowanie tylnego kanału
 s      dwukanałowe dekodowanie macierzowe
 0      brak dekodowania macierzowego (domyślne)

equalizer=[g1:g2:g3:...:g10]

 10 oktawowy  korektor  graficzny  zaimplementowany  przy  pomocy  10  filtrów
 pasmowych  IIR.   Oznacza  to,  że  działa bez względu na format odtwarzanego
 dźwięku.  Środkowe częstotliwości dla tych 10 pasm to:

 Nr częstotliwość
 0    31.25 Hz
 1    62.50 Hz
 2   125.00 Hz
 3   250.00 Hz
 4   500.00 Hz
 5    1.00 kHz
 6    2.00 kHz
 7    4.00 kHz
 8    8.00 kHz
 9   16.00 kHz

 Jeżeli  częstotliwość  próbkowania  odtwarzanego  dźwięku  jest  niższa   niż
 środkowa  częstotliwość  dla  odpowiedniego  pasma,  to  jest  ono wyłączane.
 Znanym błędem jest to, że właściwości dla najwyższego pasma nie są całkowicie
 symetryczne,  jeżeli  częstotliwość  próbki  jest  zbliżona do częstotliwości
 środkowej  danego  pasma.   Można  obejść   ten   problem   zwiększając   jej
 częstotliwość, zanim ta dotrze do filtru korektora.
          <g1>:<g2>:<g3>:...:<g10>
               Liczby  rzeczywiste określające przyrost w dB dla każdego pasma
               częstotliwości (-12-12).

 PRZYKAD:
          mplayer -af equalizer=11:11:10:5:0:-12:0:5:12:12 media.avi
               Wzmocni dźwięk w wyższych i niższych zakresach  częstotliwości,
               wyciszając go jednocześnie około 1kHz.

channels=lkan[:nr:od1:do1:od2:do2:od3:do3:...]

 Dodaje,  usuwa,  kopiuje  lub przekierowuje kanały.  Jeżeli podana jest tylko
 opcja  <lkan>,  filtr  używa  domyślnego   przekierowywania,   które   działa
 następująco:  Jeśli  liczba kanałów wyjściowych jest większa niż wejściowych,
 tworzone są puste kanały (w przypadku miksowania z mono do stereo, kanał mono
 jest   powtarzany   w  obu  kanałach  wyjściowych).   Jeżeli  liczba  kanałów
 wyjściowych jest mniejsza niż wejściowych, nadmiarowe kanały są usuwane.
          <lkan>
               liczba wyjściowych kanałów (1-6)
          <nr>
               liczba dróg przekierowania (1-6)
          <od1:do1:od2:do2:od3:do3:...>
               Pary liczb  z  zakresu  od  0  do  5,  które  określają,  gdzie
               przekierować konkretny kanał.

 PRZYKAD:
          mplayer -af channels=4:4:0:1:1:0:2:2:3:3 media.avi
               Zmieni  liczbę  kanałów  na  4 i ustawi 4 drogi przekierowania,
               które zamienią kanał 0 z 1, a 2 i  3  pozostawią  niezmienione.
               Zauważ,  że  jeżeli  odtwarzany był zbiór zawierający 2 kanały,
               kanały 2 i 3 będą puste, ale 0 i 1 zostaną zamienione.
          mplayer -af channels=6:4:0:0:0:1:0:2:0:3 media.avi
               Zmieni liczbę kanałów na 6 i  ustawi  4  drogi  przekierowania,
               które skopiują kanał 0 do 0 do 3, a kanały 4 i 5 będą zawierały
               ciszę.

format[=format] (zobacz także -format)

 Konwertuje format próbki.  Uruchamiany automatycznie, jeżeli  jest  potrzebny
 przez kartę dźwiękową lub inny filtr.
          <format>
               Wybiera  żądany  format.   Ogólny  format  to  'zbe', gdzie 'z'
               oznacza znak ('s' dla ze znakiem lub 'u' dla  bez  znaku),  'b'
               oznacza  ilość  bitów  na  próbkę (16, 24 lub 32) a 'e' oznacza
               który bajt jest wysoki ('le' oznacza little-endian,  'be'  big-
               endian  a  'ne'  format  właściwy dla komputera).  Prawidłowymi
               wartościami (między innymi) są:  's16le',  'u32be'  i  'u24ne'.
               Wyjątkami  od  tej  reguły będącymi ciągle poprawnymi formatami
               są:  u8, s8, floatle, floatbe, floatne, mulaw, alaw, mpeg2, ac3
               i imaadpcm.

volume[=v[:sc]

 Implementuje  programową regulację głośności.  Używaj go ostrożnie, gdyż może
 obniżyć  stosunek  sygnału  do  szumu.   W  większości  wypadków   najlepszym
 rozwiązaniem  jest  ustawienie  miksera PCM na maksymalną wartość, wyłączenie
 filtru i regulacja głośności  poziomem  głośności  ogólnej  miksera.   Jeżeli
 Twoja   karta   ma   cyfrowy  mikser  PCM  zamiast  analogowego  i  zauważysz
 przekłamania, użyj miksera  MASTER.   Jeżeli  do  komputera  podłączony  jest
 zewnętrzny  wzmacniacz  (co  zazwyczaj ma miejsce), poziom hałasu może zostać
 zredukowany poprzez dostrojenie głównego poziomu głośności (master  level)  i
 pokrętła głośności, dopóki syczenie w tle nie ustanie.
 Ten  filtr  ma  inną  właściwość:  Mierzy ogólny, maksymalny poziom dźwięku i
 wypisuje go po zakończeniu MPlayera.  Oszacowana głośność może być  użyta  do
 ustawienia poziomu dźwięku w MEncoderze tak, by był używany maksymalny zasięg
 dynamiczny.
 INFORMACJA: Filtr może  zostać  użyty  tylko  jeden  raz  przy  przetwarzaniu
 każdego strumienia audio.
          <v>
               Ustawia wzmocnienie w dB dla wszystkich kanałów w strumieniu od
               wartości  -200dB  do  +60dB,  gdzie  -200dB  oznacza  całkowite
               wyciszenie a +60dB 1000-krotne wzmocnienie (domyślnie: 0).
          <sc>
               Włącza  (1)  lub wyłącza (2) soft-clipping (miękkie obcinanie).
               Soft-clipping może sprawić, że dźwięk stanie się  łągodniejszy,
               jeżeli  zastosowano  wysokie  poziomy  głośności.  Uaktywnij tę
               opcję, jeżeli moc głośników jest zbyt niska.
               UWAGA: Metoda ta powoduje  przekłamania  i  powinna  być  użyta
               tylko w ostateczności.

 PRZYKAD:
          mplayer -af volume=10.1:0 media.avi
               Wzmocni  głośność  o  10.1dB  i zastosuje hard-clipping (twarde
               obcinanie), jeżeli poziom jest zbyt wysoki.

pan=n[:l01:l02:...l10:l11:l12:...ln0:ln1:ln2:...]

 Dowolnie miksuje kanały.  Najprościej tłumacząc  jest  to  połączenie  filtru
 volume  i  channels,  które  może  zostać  wykorzystane  do zmiksowania wielu
 kanałów do kilku, np. dźwięku w trybie stereo do mono lub zmiany "szerokości"
 centralnego  głośnika w systemie dźwięku przestrzennego.  Filtr jest trudny w
 użyciu i będzie wymagał zastosowania żmudnej  metody  prób  i  błędów,  zanim
 zostanie  osiągnięty oczekiwany rezultat.  Liczba parametrów filtru zależy od
 liczby kanałów.  Przykład jak zmiksować 6-kanałowy  dźwięk  do  2  kanałów  z
 wykorzystaniem tego filtru znajduje się w części przykładów blisko końca.
          <n>
               liczba kanałów wyjściowych (1-6)
          <lij>
               Jak  dużo  z  kanału  wejściowego  i  jest  miksowane  w  kanał
               wyjściowy j (0-1).  Zatem najpierw jest n liczb opisujących  co
               robić   z   pierwszym   kanałem   wejściowym,   potem  n  liczb
               działających  na  drugim  kanale  wejściowym  itd.   Jeśli  dla
               któregoś   kanału   wejściowego   nie   podasz   żadnych  liczb
               przyjmowane jest 0.

 PRZYKAD:
          mplayer -af pan=1:0.5:0.5 media.avi
               Zmiksuje dźwięk ze stereo do mono.
          mplayer -af pan=3:1:0:0.5:0:1:0.5 media.avi
               Da 3 kanały wyjściowe, pozostawiając  0  i  1  bez  zmian  oraz
               miksując  0  i  1  do 2 kanału (który może, na przykład, zostać
               wysłany do subwoofera).

sub[=fc:kan]

 Dodaje kanał subwoofera do  strumienia  dźwiękowego.   Dane  audio  użyte  do
 stworzenia  tego  kanału  są średnią dźwięku w 0 i 1 kanale.  Dźwięk wynikowy
 zostanie poddany działaniu dolnoprzepustowego filtru  Butterwortha  czwartego
 rzędu  z  domyślną  częstotliwością  graniczną  na  poziomie 60Hz i dodany do
 oddzielnego kanału w strumieniu audio.
 UWAGA: Wyłącz ten filtr, jeżeli odtwarzasz DVD z dźwiękiem w  systemie  Dolby
 Digital 5.1, w przeciwnym wypadku jego działanie zakłóci dźwięk subwoofera.
          <fc>
               Częstotliwość graniczna filtru dolnoprzepustowego wyrażona w Hz
               (20Hz do 300Hz) (domyślnie: 60Hz).  Dla  uzyskania  najlepszego
               rezultatu,  spróbuj  ustawić  ją na jak najniższą.  Wzbogaci to
               doświadczenia płynące z używania dźwięku stereo  i  w  systemie
               przestrzennym.
          <kan>
               Określa  numer  kanału,  do  którego  zostanie  wysłany  dźwięk
               subwoofera.  Może przyjmować wartości  z  zakresu  od  0  do  5
               (domyślnie:  5).   Zauważ,  że  liczbą  kanałów zwiększy się do
               <kan>, jeżeli zajdzie taka potrzeba.

 PRZYKAD:
          mplayer -af sub=100:4 -channels 5 media.avi
               Doda kanał subwoofera z ustawioną częstotliwością graniczną  na
               100Hz do 4 kanału wyjściowego.

center

 Towrzy kanał centralny z przednich kanałów.  Narazie może charakteryzować się
 niską jakością,  ponieważ  nie  wykorzystuje  filtru  górnoprzepustowego  dla
 prawidłowego  selekcjonowania, ale, zamiast tego, uśrednia i dzieli na połowę
 oba kanały.
          <ch>
               Określa numer  kanału,  do  którego  wstawiony  zostanie  kanał
               centralny.  Wartość tego parametru może być z przedziału 0 do 5
               (domyślnie: 5).  Zauważ, że liczba kanałów będzie automatycznie
               zwiększonado <ch>, jeśli zajdzie taka potrzeba.

surround[=opóźnienie]

 Dekoder  macierzowo  zakodowanego  dźwięku  przestrzennego  takiego jak Dolby
 Surround.  Wiele  plików  zawierających  2  kanały  audio,  w  rzeczywistości
 zawiera  dźwięk przestrzenny zakodowany w tym systemie.  Aby użyć tego filtru
 potrzebujesz karty z obsługą przynajmniej 4 kanałów.
          <opóźnienie>
               Ustawia opóźnienie w ms dla tylnych głośników (0ms  do  1000ms)
               (domyślnie:  20ms).   Powinno  być  ustawione  tak: jeśli d1 to
               odległość od pozycji słuchacza do przednich głośników a  d2  to
               odległość  od  tylnych  głośników,  to  opóźnienie  powinno być
               ustawione na 15ms, jeżeli d1 <= d2 i 15 + 5*(d1-d2) jeżeli d1 >
               d2.  Domyślna wartość dla d to 20ms.

 PRZYKAD:
          mplayer -af surround=15 -channels 4 media.avi
               Doda dźwięk przestrzenny dekodując dźwięk dla tylnych głośników
               z opóźnieniem 15ms.

delay[=kan1:kan2:...]

 Opóźnia dźwięk wysłany do głośników, tak żeby dotarł  on  z  różnych  kanałów
 jednocześnie.  Jest to użyteczne, jeżeli masz więcej niż 2 głośniki.
          kan1,kan2,...
               Opóźnienie  w  ms,  które  ma być zastosowane do każdego kanału
               (liczba rzeczywsta z zakresu od 0 do 1000).

 Aby  obliczyć  opóźnienie  dla  poszczególnych  kanałów,  wykonaj   następuje
 czynności:

 1. Oblicz  odległość  od głośników do pozycji słuchacza (w metrach), da Ci to
    wartości od s1 do s5 (dla systemu 5.1).   Nie  ma  sensu  brać  pod  uwagę
    subwoofera (i tak nie usłyszysz różnicy).

 2. Odejmij odległość od s1 do s5 od odległości maksymalnej tzn. s[i] = max(s)
    - s[i]; i = 1...5.

 3. Oblicz żądane opóźnienia w ms jako d[i] = 1000*s[i]/342; i = 1...5.

 PRZYKAD:
          mplayer -af delay=10.5:10.5:0:0:7:0 media.avi
               Opóźni dźwięk w lewym i prawym przednim głośniku o 10.5ms,  dwa
               tylne kanały i subwoofer o 0ms, a centralny o 7ms.

export[=mmapowany_zbiór[:npróbek]]

 Eksportuje  przychodzący sygnał do innych procesów używając mapowania pamięci
 (mmap()).  Zmapowane obszary zawierają nagłówek:

 int lkan                     /*liczba kanałów*/
 int rozm                     /*rozmiar bufora*/
 unsigned long long licznik   /*Używany do zachowania synchronizacji,
                                aktualizowany za każdym razem kiedy
                                eksportowane są nowe dane.*/

 Reszta to 16-bitowe dane (bez przeplotu).
          <mmapowany_zbiór>
               Zbiór, na który należy  mapować  dane  (domyślnie:  ~/.mplayer/
               mplayer-af_export).
          <npróbek>
               ilość próbek na kanał (domyślnie: 512)

 PRZYKAD:
          mplayer -af export=/tmp/mplayer-af_export:1024 media.avi
               Wyeksportuje 1024 próbek na kanał do "/tmp/mplayer-af_export".

extrastereo[=wsp]

 Zwiększa  (liniowo)  różnicę  między  lewym  a  prawym  kanałem dodając efekt
 "przekazu na żywo" do odtwarzania.
          <wsp>
               Określa  współczynnik  różnicy  wyrażony   liczbą   rzeczywistą
               (domyślnie:  2.5).   Jeśli podasz mu wartość 0.0, dźwięk będzie
               odtwarzany w trybie mono (średnia z dwóch kanałów),  przy  1.0,
               dźwięk pozostanie niezmieniony, a jeśli podasz -1.0, lewy kanał
               zostanie zamieniony z prawym.

volnorm[=metoda]

 Maksymalnie zwiększa głośność, nie zniekształcając przy tym dźwięku.
          <metoda>
               Ustawia użwaną metodę.
                  1: Używa pojedynczej próbki by wygładzić zaburzenia używając
                  standardowej   średniej   ważonej   z   poprzednich   próbek
                  (domyślne).
                  2: Używa  kilku  próbek  by  wygładzić  zaburzenia  używając
                  standardowej średniej ważonej z poprzednich próbek.

ladspa=plik:etykieta[:opcje...]

 Ładuje wtyczkę LADSPA (Linux Audio Developer's Simple Plugin API).  Filtr ten
 może  mieć  wiele  instancji,  więc  można  używać   kilku   wtyczek   LADSPA
 jednocześnie.
          <plik>
               Określa  plik  biblioteki  z  wtyczką  LADSPA.   Jeżeli zmienna
               LADSPA_PATH  jest  ustawiona,  program  szuka  tam  określonego
               pliku.   Jeżeli  jednak  nie  jest  ona ustawiona, musisz podać
               pełną ścieżkę do tego zbioru.
          <etykieta>
               Określa filtr wewnątrz biblioteki.  Niektóre  zbiory  zawierają
               tylko  jeden  filtr,  z  kolei  inne  mogą  zawierać ich wiele.
               Podanie   tutaj   parametru   "help"   spowoduje   wyświetlenie
               wszystkich  dostępnych filtrów w obrębie konkretnej biblioteki,
               zastępuje to funkcję "listplugins" z pakietu SDK LADSPA.
          <parametry>
               Parametry są liczbami rzeczywistymi większymi lub równymi zeru,
               które   określają   zachowanie   załadowanej   biblioteki  (np.
               opóźnienie,  próg  czy  wzmocnienie).   W  trybie  "gadatliwym"
               (dodaj  flagę  -v  do  wiersza poleceń MPlayera), wypisywane są
               wszystkie możliwe parametry i ich poprawne zakresy.   Zastępuje
               to funkcję "analyseplugin" z pakietu SDK LADSPA.

comp

 Filtr  kompresujący/rozkompresowujący  przdatny  przy  wejściu  z  mikrofonu.
 Zapobiega przenoszeniu artefaktów przy dużym  poziomie  dźwięku,  a  zgłasnia
 przy niskm.  Filtr ten nie był testowany i może być nawet bezużyteczny.

gate

 Filtr  bramkujący szum podobny do filtru comp.  Filtr ten nie był testowany i
 może być nawet bezużyteczny.

FILTRY VIDEO

-vf <filtr1[=parametr1:parametr2:...],filtr2,...>

 Ustawia listę filtrów video i ich opcji.

-vop <...,filtr3[=parametr1:parametr2:...],filtr2,filtr1> (PRZESTARZAŁE)

 Ustawia   listę   filtrów  video  do  zastosowania  w  odwrotnej  kolejności.
 Odradzane na rzecz -vf.
INFORMACJA: Możesz pobrać listę dostępnych filtrów video poprzez -vf help.

-vf-add <filtr1[,filtr2,...]>

 Dodaje podane jako parametry filtry do listy filtrów.

-vf-pre <filtr1[,filtr2,...]>

 Poprzedza listę filtrów podanymi filtrami.

-vf-del <poz1[,poz2,...]>

 Usuwa filtry na podanych pozycjach.  Pozycje rozpoczynają się  od  0,  ujemne
 liczby odnoszą się do końca listy (-1 to ostani).

-vf-clr

 Usuwa wszystkie filtry.

-vf <filtr>=help

 Wyświetla nazwy parametrów i zakresy wartości dla podanego filtru.

-vf <filtr=nazwany_parametr1=wartość1[:nazwany_parametr2=wartość2:...]>

 Ustawia  nazwany  parametr  na  podaną wartość.  Użyj on/off albo yes/no żeby
 ustawić parametry typu przełącznik.

crop[=w:h:x:y]

 Kadruje daną część partii obrazu i wyrzuca  resztę.   Przydatne  do  usuwania
 czarnych obramowań z szerokoekranowych filmów.
          <w>,<h>
               Szerokość i wysokość obcięcia, domyślnie oryginalna szerokość i
               wysokość.
          <x>,<y>
               Pozycja wycinanego obrazu, domyślnie środek.

cropdetect[=limit:round]

 Oblicza niezbędne parametry przycinania i wyświetla propozycje na standardowe
 wyjście.
          <limit>
               Próg,  który  może  być  opcjonalnie  podany  od niczego (0) do
               wszystkiego (255) (domyślnie: 24).
          <round>
               Wartość, przez którą szerokość/wysokość powinny  być  podzielne
               (domyślnie:  16).   Offset jest automatycznie dopasowywany tak,
               aby wycentrować film.   Użyj  2,  aby  otrzymać  równe  wymiary
               (wymagane  przez  film  4:2:2).   16  to najlepsza wartość przy
               kodowaniu do większości kodeków.

rectangle[=w:h:x:y]

 Reaguje na przyjmującą dwa parametry dyrektywę "change_rectangle"  w  zbiorze
 input.conf.
          <w>,<h>
               szerokość i wysokość (domyślnie: -1, maksymalny możliwy rozmiar
               przy którym granice wciąż są widoczne.)
          <x>,<y>
               pozycja  lewego  górnego  rogu  (domyślnie:  -1,   najwyżej   i
               najbardziej w lewo jak to tylko możliwe)

expand[=w:h:x:y:o:a:r]

 Zwiększa  rozdzielczość  (nie  skaluje) filmu do podanej wartości i umieszcza
 nieprzeskalowany  obraz  pod  współrzędnymi  x,  y.   Może   być   użyty   do
 umieszczenia napisów/OSD w otrzymanym czarnym pasku.

          <w>,<h>
               Szerokość  i  wysokość  po  poszerzeniu  (domyślnie: oryginalna
               szerokość, wysokość).  Ujemne wartości traktowane są jak zmiany
               oryginalnej wielkości

               PRZYKAD:
                    expand=0:-50:0:0
                     Dodaje 50 pixeli ramki na dole obrazka.

          <x>,<y>
               pozycja oryginalnego obrazu na rozszerzonym obrazie (domyślnie:
               na środku)

          <o>
               wyświetlanie OSD/napisów
                  0: wyłączone (domyślne)
                  1: włączone

          <a>
               Rozszerza tak, by pasowało do proporcji, a  nie  rozdzielczości
               (domyślnie: 0).

               PRZYKAD:
                    expand=800::::3/4
                     Powiększa  do  800x600,  chyba  że  film  jest w większej
                     rozdzielczości, wtedy powiększa tak,  by  miał  proporcje
                     3/4.

          <r>
               Zaokrągla  w  górę tak żeby wysokość i szerokość były podzielne
               przez <r> (domyślnie: 1).

flip (zobacz także -flip)

 Odwraca obraz do góry nogami.

mirror

 Tworzy lustrzane odbicie względem osi Y.

rotate[=<0-7>]

 Obraca obraz o 90 stopni i ewentualnie go odbija.  Dla wartości pomiędzy  4-7
 obracanie wykona się tylko jeżeli obraz jest wyższy niż szerszy.

          0    Obraca o 90 stopni w prawo i odbija (domyślne)

          1    Obraca o 90 stopni w prawo.

          2    Obraca o 90 stopni w lewo.

          3    Obraca o 90 stopni w lewo i odbija.

scale[=w:h[:przeplot[:pom_kol[:parametr[:parametr2[:presize]]]]]]

 Skaluje  obraz  (wolnym)  programowym skalatorem i wykonuje konwersję kolorów
 YUV<->RGB (zobacz także -sws).

          <w>,<h>
               Przeskalowana   szerokość/wysokość    (domyślnie:    oryginalna
               szerokość/wysokość)
               INFORMACJA:  Jeżeli  podano -zoom, a podane filtry (włączając w
               to  libvo)  nie  potrafią  skalować,  domyślnie  jest  d_width/
               d_height!
                   0:   skalowana d_width/d_height
                  -1:   oryginalna wysokość/szerokość
                  -2:     Oblicza   w/h   używając   tej  drugiej  wartości  i
                  preskalowanych proporcji.
                  -3:    Oblicza  w/h  używając   tej   drugiej   wartości   i
                  oryginalnych proporcji.
                  -(n+8):  Jak -n powyżej, ale zaokrągla wymiar do najbliższej
                  wielokrotności 16.

          <przeplot>
               Przełącza skalowanie z przeplotem.
                  0: wyłączone (domyślne)
                  1: włączone

          <pom_kol>
               opuszcza informację o kolorach
                  0: Użyje wszystkich dostępnych linii wejścia koloru.
                  1: Użyje tylko co 2gą linię wejścia koloru.
                  2: Użyje tylko co 4tą linię wejścia koloru.
                  3: Użyje tylko co 8mą linię wejścia koloru.

          <parametr>[:<parametr2>] (zobacz także -sws)
               Ustawia parametry skalowania zależnie  od  tego  jaki  skalator
               został wybrany przez -sws.
                  -sws 2 (dwusześciennie):  B (rozmazywanie) i C (dzwonienie)
                  0.00:0.60 domyślnie
                  0.00:0.75 "precyzyjna dwusześcienna" VirtualDuba
                  0.00:0.50 krzywa sklejana Catmull-Rom
                  0.33:0.33 krzywa sklejana Mitchell-Netravali
                  1.00:0.00 sześcienna krzywa B-sklejana
                  -sws 7 (gaussian): ostrość (0 (gładkie) - 100 (wyostrzone))
                  -sws 9 (lanczos):  długość filtra (1-10)

          <presize>
               Skaluje do standardowych wielkości.
                  qntsc:   352x240 (ćwierć ekranu NTSC)
                  qpal:    352x288 (ćwierć ekranu PAL)
                  ntsc:    720x480 (standardowe NTSC)
                  pal:     720x576 (standardowe PAL)
                  sntsc:   640x480 (NTSC z kwadratowymi pikselami)
                  spal:    768x576 (PAL z kwadratowymi pikselami)

dsize[=proporcja|w:h:metoda-proporcji:r]

 Zmienia  pożądaną  wielkość  obrazu/proporcję  w  wybranym  miejscu  łańcucha
 filtrów.  Proporcja może być podana jako ułamek (4/3) lub liczba  rzeczywista
 (1.33).  Zamiast tego można podać dokładne wymiary wyjścia.  Proszę zauważyć,
 że filtr ten nie przeskalowywuje nic samemu; on  tylko  ustawia  co  następne
 skalowania   (sprzętowe   lub   programowe)  zrobią  przy  dostosowywaniu  do
 prawidłowych proporcji.

          <w>,<h>
               Nowa  wysokość  i  szerokość  obrazu  Może  być  jedną  z  tych
               specjalnych wartości:
                   0:   oryginalna wysokość i szerokość wyświetlania
                  -1:   oryginalna wysokość/szerokość filmu (domyślne)
                  -2:     Oblicza   w/h   na  podstawie  drugiej  wielkości  i
                  oryginalnych proporcji wyświetlania.
                  -3:    Oblicza  w/h  na  podstawie   drugiej   wielkości   i
                  oryginalnych proporcji filmu.

          PRZYKAD:
                    dsize=800:-2
                     Daje   rozdzielczość   wyjściową   800x600  dla  filmu  w
                     proporcji 4/3, lub 800x450 dla filmu w proporcji 16/9.
          <metoda-proporcji>
               Zmienia wysokość i szerokość według oryginalnych proporcji.
                  -1: Ignoruje oryginalne proporcje (domyślne).
                   0: Utrzymaj proporcje wyświetlania używając <w> i <h>  jako
                  maksymalnej rozdzielczości.
                   1:  Utrzymaj proporcje wyświetlania używając <w> i <h> jako
                  minimalnej rozdzielczości.
                   2:  Utrzymaj  proporcje  filmu  używając  <w>  i  <h>  jako
                  maksymalnej rozdzielczości.
                   3:  Utrzymaj  proporcje  filmu  używając  <w>  i  <h>  jako
                  minimalnej rozdzielczości.

          PRZYKAD:
                    dsize=800:600:0
                     Daje rozdzielczość wyjściową  co  najwyżej  800x600,  lub
                     mniejszą żeby utrzymać proporcje.

          <r>
               Zaokrągla  w  górę  tak  by wysokość i szerokość były podzielne
               przez <r> (domyślnie: 1).

yuy2

 Wymusza konwersję programową YV12/I420/422P na YUY2.  Przydatne przy kartach/
 sterownikach video, które mają wolną obsługę YV12, ale szybką YUY2.

yvu9

 Wymusza  programową konwersję przestrzeni kolorów YVU9 na YV12.  Odradzany na
 rzecz skalowania programowego.

yuvcsp

 Obcina  wartości  kolorów  YUV  do  zakresu  CCIR  601  bez   przeprowadzania
 prawdziwej konwersji.

rgb2bgr[=swap]

 Konwersja kolorów RGB 24/32 <-> BGR 24/32
          swap
               Dodatkowo zamienia R <-> B.

palette

 Konwersja przestrzeni kolorów RGB/BGR 8 -> 15/16/24/32bpp przy użyciu palety.

format[=fourcc]

 Ograniczenie  przestrzeni  kolorów  dla następnego filtru bez robienia żadnej
 konwersji.  Stosować razem z filtrem skalującym do prawdziwej konwersji.
 INFORMACJA: Listę dostępnych formatów można uzskać wywołując format=fmt=help.
          <fourcc>
               nazwa formatu taka jak  rgb15,  bgr24,  yv12,  itp  (domyślnie:
               yuy2)

noformat[=fourcc]

 Ograniczenie  przestrzeni  kolorów  dla następnego filtru bez robienia żadnej
 konwersji.   Przeciwnie  niż  filtr  formatu,  pozwala  na  użycie   dowolnej
 przestrzeni kolorów z wyjątkiem tej, którą określiłeś.
 INFORMACJA:    Listę    dostępnych    formatów    można   uzyskać   wywołując
 format=fmt=help.
          <fourcc>
               nazwa formatu taka jak  rgb15,  bgr24,  yv12,  itp  (domyślnie:
               yv12)

pp[=filtr1[:opcja1[:opcja2...]]/[-]filtr2...] (zobacz także -pphelp)

 Ta  opcja  uruchamia określony łańcuch podfiltrów postprocessingu.  Podfiltry
 muszą być oddzielone znakiem "/" i mogą być wyłączone przez poprzedzenie  ich
 znakiem  "-".   Każdy  podfiltr  i  niektóre  opcje mają długą i krótką nazwę
 których można używać zamiennie, tzn. dr/dering oznaczają to samo.   Wszystkie
 podfiltry mają wspólne opcje określające ich zasięg:
          a/autoq
               Automatycznie wyłącza filtr, jeśli procesor jest zbyt wolny.
          c/chrom
               Filtruje też kolory (domyślne).
          y/nochrom
               Wykonuje tylko filtrowanie jasności (nie filtruje barw).
          n/noluma
               Wykonuje tylko filtrowanie barw (nie filtruje janości).

 INFORMACJA: -pphelp pokaże wszystkie dostępne podfiltry.

 Dostępne są podfiltry

          hb/hdeblock[:różnica[:płaskość]]
               poziomy filtr usuwania efektu blokowego
                  <różnica>:  Współczynnik  różnicy,  gdzie  większe  wartości
                  oznaczają większe usuwanie bloków (domyślnie: 32).
                  <płaskość>: Współczynnik płaskości, gdzie  większe  wartości
                  oznaczają większe usuwanie bloków (domyślnie: 39).

          vb/vdeblock[:różnica[:płaskość]]
               pionowy filtr usuwania efektu blokowego
                  <różnica>:  Współczynnik  różnicy,  gdzie  większe  wartości
                  oznaczają większe usuwanie bloków (domyślnie: 32).
                  <płaskość>: Współczynnik płaskości, gdzie  większe  wartości
                  oznaczają większe usuwanie bloków (domyślnie: 39).

          ha/hadeblock[:różnica[:płaskość]]
               dokładny poziomy filtr usuwania efektu blokowego
                  <różnica>:  Współczynnik  różnicy,  gdzie  większe  wartości
                  oznaczają większe usuwanie bloków (domyślnie: 32).
                  <płaskość>: Współczynnik płaskości, gdzie  większe  wartości
                  oznaczają większe usuwanie bloków (domyślnie: 39).

          va/vadeblock[:różnica[:płaskość]]
               dokładny pionowy filtr usuwania efektu blokowego
                  <różnica>:  Współczynnik  różnicy,  gdzie  większe  wartości
                  oznaczają większe usuwanie bloków (domyślnie: 32).
                  <płaskość>: Współczynnik płaskości, gdzie  większe  wartości
                  oznaczają większe usuwanie bloków (domyślnie: 39).

          Poziome  i  pionowe  filtry  usuwania  bloków  mają wspólne wartości
          różnicy i płaskości, więc nie można ustawić różnych progów poziomych
          i pionowych.

          h1/x1hdeblock
               eksperymentalny poziomy filtr usuwania efektu blokowego

          v1/x1vdeblock
               eksperymentalny pionowy filtr usuwania efektu blokowego

          dr/dering
               filtr usuwania efektu dzwonienia

          tn/tmpnoise[:próg1[:próg2[:próg3]]]
               redukcja szumów czasowych
                  <próg1>: większy -> mocniejsze filtrowanie
                  <próg2>: większy -> mocniejsze filtrowanie
                  <próg3>: większy -> mocniejsze filtrowanie

          al/autolevels[:f/fullyrange]
               automatyczna korekta jasności / kontrastu
                  f/fullyrange: Rozciąga jasność do zakresu (0-255).

          lb/linblenddeint
               Filtr   usuwania  przeplotu  liniowym  rozmyciem,  który  usuwa
               przeplot z danego bloku stosując do wszystkich linii filtr (1 2
               1).

          li/linipoldeint
               Liniowo  interpolujący  filtr  usuwania  przeplotu, który usuwa
               przeplot  z  danego  bloku  stosując  do   co   drugiej   linii
               interpolację liniową.

          ci/cubicipoldeint
               Kubicznie  interpolujący  filtr usuwania przeplotu, który usuwa
               przeplot  z  danego  bloku  stosując  do   co   drugiej   linii
               interpolację kubiczną.

          md/mediandeint
               Medianowy  filtr  usuwania  przeplotu,  który  usuwa przeplot z
               danego bloku stosując do co drugiej linii filtr medianowy.

          fd/ffmpegdeint
               Filtr usuwania przeplotu  z  FFmpeg,  który  usuwa  przeplot  z
               danego bloku stosując do co drugiej linii filtr (-1 4 2 4 -1).

          l5/lowpass5
               Pionowo  stosowany dolnoprzepustowy fir FIR usuwania przeplotu,
               który usuwa przeplot z  danego  bloku  stosując  do  wszystkich
               linii filtr (-1 2 6 2 -1).

          fq/forceQuant[:kwantyzator]
               Wymusza  zastosowanie  podanego  kwantyzatora  zamiast  tego  z
               wejścia.
                  <kwantyzator>: używany kwantyzator

          de/default
               domyślna kombinacja filtrów (hb:a,vb:a,dr:a)

          fa/fast
               szybka kombinacja filtrów (h1:a,v1:a,dr:a)

          ac
               kombinacja filtrów wysokiej jakości (ha:a:128:7,va:a,dr:a)

 PRZYKAD:
          -vf pp=hb/vb/dr/al
               odblokowywanie poziome i pionowe, usuwanie efektu dzwonienia  i
               automatyczna korekcja jasności/kontrastu
          -vf pp=de/-al
               domyślne filtry bez korekty jasności/kontrastu
          -vf pp=default/tmpnoise:1:2:3
               domyślne filtry i czasowy odszumiacz
          -vf pp=hb:y/vb:a
               Odblokowywanie   poziome   tylko  na  jasności  i  automatyczne
               włączenie lub wyłączenie odblokowywania pionowego w  zależności
               od dostępnego czasu procesora.

spp[=jakość[:qp:[:tryb]]

 Prosty  filtr  postprocessingu,  który wielokrotnie kompresuje i dekompresuje
 obraz w kilku (lub - przy jakości 6 - wszystkich) przesunięciach  i  uśrednia
 wyniki.

          <jakość>
               0-6 (domyślnie: 3)

          <qp>
               Wymusza  parametr  kwantyzacji  (domyślnie:  0,  parametr  QP z
               video).

          <tryb>
               0: twardy próg (domyślne)
               1:  miękki  próg  (lepiej  usuwa  efekt   dzwonienia,   większe
               rozmycie)

fspp[=jakość[:qp[:siła]]]

 szybsza wersja prostego filtru postprocesingu

          <jakość>
               4-5 (to samo co w spp; domyślnie: 4)

          <qp>
               Wymusza  parametr  kwantyzacji  (domyślnie:  0,  parametr  QP z
               video).

          <-15-32>
               Siła filtru, mniejsze wartości dają więcej szczegółów  ale  też
               więcej  artefaktów,  podczas  gdy  większe  wartości wygładzają
               obraz ali i rozmywają (domyślnie: 0 - optymalnie  pod  względem
               PSNR).

pp7[=qp[:tryb]]

 Wariant  filtru  spp, podobny do spp=6 z 7 punktową DCT gdzie tylko centralna
 próbka jest używana po IDCT.

          <qp> Wymusza parametr kwantyzacji (domyślnie: 0, używaj QP z video).

          <tryb>
               0: twarde obcinanie
               1: miękkie obcinanie (lepiej  usuwa  dzwonienie,  ale  bardziej
               rozmyte)
               2: średnie obcinanie (domyślne, dobre rezultaty)

qp=równanie

 filtr zmiany parametru kwantyzacji (QP)

          <równanie>
               jakieś równanie postaci "2+2*sin(PI*qp)"

test

 Tworzy różne wzorce testowe.

rgbtest

 Tworzy   wzorzec   testowy  RGB  przydatny  do  wykrywania  pomyłek  RGB/BGR.
 Powinieneś widzieć czerwony, zielony i niebieski pasek od góry do dołu.

lavc[=jakość:fps]

 Szybka programowa konwersja z  YV12  na  MPEG-1  przy  pomocy  libavcodec  do
 stosowania z DVB/DXR3.  Szybsza i lepsza jakość niż -vf fame.

          <jakość>
                  1-31: ustalone qscale
                  32-: ustalone tempo bitowe w kbitach

          <fps>
               wymusza   fps   wyjścia  (liczba  rzeczywista)  (domyślnie:  0,
               wykrywanie wg wysokości)

fame

 Szybka  programowa  konwersja  z  YV12  na  MPEG-1  przy  pomocy  libfame  do
 stosowania z DVB/DXR3.

dvbscale[=aspekt]

 Ustawia optymalne skalowanie dla kart DVB, czyli sprzętowe skalowanie osi x i
 programowe wyliczanie skalowania osi y tak, by zachować proporcje.  Użyteczne
 tylko w połączeniu z expand i scale.

          <aspekt>
               Kontroluje       proporcje,      wyliczane      przez      wzór
               DVB_HEIGHT*ASPECTRATIO  (domyślnie:  576*4/3=768),   ustaw   na
               576*(16/9)=1024 dla TV 16:9.

 PRZYKAD:
          -vf dvbscale,scale=-1:0,expand=-1:576:-1:-1:1,lavc
               FIXME: Wytłumaczyć co to robi.

noise[=luma[u][t|a][h][p]:chroma[u][t|a][h][p]]

 Dodaje zakłócenia.
          <0-100>
               zakłócenie jasności
          <0-100>
               zakłócenia koloru
          u    jednolite zakłócenia (w przeciwnym wypadku gaussowskie)
          t    zmienne   zakłócenie   (wzorzec  zakłóceń  zmienia  się  między
               klatkami)
          a    uśrednione zmienne zakłócenia (gładsze, ale o wiele wolniejsze)
          h    wysoka jakość (odrobinę lepiej wygląda, odrobinę wolniejsze)
          p    miesza według przypadkowego zakłócenia z (pół)regularnym wzorem

denoise3d[=luma:chroma:time]

 Ten filtr redukuje zakłócenia obrazu wygładzając obraz, a  nieruchome  obrazy
 stają się naprawdę nieruchome (Powinno to poprawić możliwości kompresji.).
          <luma>
               wpływ przestrzeni jasności (domyślnie: 4)
          <chroma>
               wpływ przestrzeni kolorów (domyślnie: 3)
          <time>
               wpływ czasu (domyślnie: 6)

hqdn3d[=luma:chroma:czas]

 Wersja  filtra  denoise3d  z  wysoką  precyzją/jakością.   Parametry i sposób
 użycia są takie same.

eq[=jasność:kontrast] (PRZESTARZAŁE)

 Programowy  korektor  z  interaktywnym  sterowaniem,  zupełnie  jak  korektor
 sprzętowy,  dla  kart/sterowników  które nie obsługują sprzętowego sterowania
 jasnością i kontrastem.  Może  być  także  użyteczny  z  MEncoderem,  w  celu
 poprawy  kiepsko  przechwyconych filmów, lub też w celu lekkiego zmniejszenia
 kontrastu, by ukryć artefakty powstałe z winy niskiego tempa bitowego.
          <-100-100>
               początkowa jasność
          <-100-100>
               początkowy kontrast

eq2[=gamma:kontrast:jasność:nasycenie:rg:gg:bg:waga]

 Alternatywny korektor programowy używający  tabel  podglądu  (lookup  tables,
 bardzo  wolne),  pozwala  na  korekcję  gamma  poza  zwykłą zmianą jasności i
 kontrastu.  Wykorzystuje to ten sam kod optymalizowany  dla  MMX  co  -vf  eq
 jeśli  wszystkie  wartości  gamma  są  1.0.   Parametry są podane jako liczby
 rzeczywiste.
          <0.1-10>
               początkowa wartość gamma (domyślnie: 1.0)
          <-2-2>
               początkowy  kontrast,  ujemne  wartości  dają  negatyw   obrazu
               (domyślnie: 1.0)
          <-1-1>
               początkowa jasność (domyślnie: 1.0)
          <0-3>
               początkowe nasycenie (domyślnie: 1.0)
          <0.1-10>
               wartość gamma dla czerwonej składowej obrazu (domyślnie: 1.0)
          <0.1-10>
               wartość gamma dla zielonej składowej obrazu (domyślnie: 1.0)
          <0.1-10>
               wartość gamma dla niebieskiej składowej obrazu (domyślnie: 1.0)
          <0-1>
               Parametr  wagi  może  być użyty do zmniejszenia efektu wysokiej
               wartości gamma  na  jasnych  obszarach  obrazu,  np.  żeby  nie
               zostały wzmocnione aż do czystej bieli.  Wartość 0.0 całkowicie
               wyłącza  korektę  gamma  a  1.0  zostawia  ją  z   pełną   mocą
               (domyślnie: 1.0).

hue[=barwa:nasycenie]

 Korektor programowy z interaktywnym sterowaniem, taki jak korektor sprzętowy,
 dla kart/sterowników nie obsługujących sprzętowo korekty barwy i nasycenia.
          <-180-180>
               początkowa barwa (domyślnie: 0.0)
          <-100-100>
               domyślne  nasycenie,  liczby  ujemne   dają   przeciwne   barwy
               (domyślnie: 1.0)

halfpack[=f]

 Konwerteruje  płaskie  YUV  4:2:0  do  upakowanego 4:2:2 o połowie wysokości,
 zmniejszając próbkowanie jasności, ale zostawiając  wszystkie  próbki  barwy.
 Użyteczne  przy  wyświetlaniu  na  urządzeniach o niskiej rozdzielczości, gdy
 sprzętowe skalowanie jest kiepskiej jakości lub nie jest dostępne.  Może  być
 także  użyte  jako  prymitywne usuwanie przeplotu jasności przy bardzo niskim
 zużyciu procesora.
          <f>
               Domyślnie,  halfpack  pobiera  średnie  z  pary  linii,   kiedy
               zmniejsza  próbkowanie.   Dowolna wartość inna niż 0 lub 1 daje
               domyślne (uśredniające) zachowanie.
                  0:  Używa   tylko   parzystych   linii   przy   zmniejszaniu
                  próbkowania.
                  1:   Używa   tylko  nieparzystych  linii  przy  zmniejszaniu
                  próbkowania.

ilpack[=tryb]

 Przy zachowywaniu  video  w  formatach  YUV  4:2:0  przeplot  barw  nie  jest
 ustawiany  prawidłowo  z  powodu  zmniejszenia  ilości kanałów barw w pionie.
 Filtr ten pakuje płaskie 4:2:0 w format  YUY2  (4:2:2)  z  liniami  barwy  na
 właściwych  miejscach,  żeby  w każdej linii skanowania dane barwy i jasności
 pochodziły z tego samego pola.
          <tryb>
               Wybiera tryb própkowania.
                  0: tryb najbliższego sąsiada (nearest-neighbor), który  jest
                  szybki, ale niepoprawny
                  1: interpolacja liniowa (domyślne)

harddup

 Użyteczne  tylko  z  MEncoderem.  Jeżeli harddup jest używany przy kodowaniu,
 wymusza umieszczenie zduplikowanych ramek w wyjściu.  Wymaga to trochę więcej
 miejsca,  ale  jest  konieczne przy tworzeniu plików MPEG lub jeśli planujesz
 dalsze demuksowanie i remuksowanie strumienia video.  Parametr  powinien  być
 umieszczony  na  końcu łańcucha filtrów lub blisko niego, chyba że masz dobry
 powód aby zrobić inaczej.

softskip

 Użyteczne tylko z MEncoderem.  Softskip przesuwa moment  omijania/opuszczania
 klatek  sprzed początku łańcucha filtrów, do miejsca zawierającego się gdzieś
 w nim.  Pozwala to działać  poprawnie  filtrom,  które  muszą  mieć  dostępne
 wszystkie klatki (odwrócone telecine, tymczasowy odszumiacz, itp.).  Parametr
 powinien być umieszczony  po  wyżej  wymienionych  filtrach  i  po  kolejnych
 filtrach, które wymagają dużej mocy obliczeniowej.

decimate[=max:hi:lo:uł]

 Usuwa  ramki,  które  niewiele  różnią się od poprzednich w celu zmniejszenia
 framerate.  Główne zastosowanie  tego  filtra  to  kodowanie-z-bardzo-niskim-
 tempem-bitowym  (np.  strumieniowanie  przez modem), ale teoretycznie może on
 być użyty do naprawy filmów w których nieprawidłowo odwrócono telecine.
          <max>
               Ustawia maksymalną ilość kolejnych  ramek,  które  mogą  zostać
               usunięte (jeśli dodatni), albo (gdy ujemny) minimalną odległość
               między usuniętymi ramkami.
          <hi>,<lo>,<uł>
               Ramka jest kandydatem do usunięcia, jeśli żaden region 8x8  nie
               różni  się o więcej niż <hi> i jeśli nie więcej niż <uł> obrazu
               (1 oznacza cały obraz) różni się o więcej niż  <lo>.   Wartości
               <hi>  i <lo> odnoszą się do bloków 8x8 i reprezentują faktyczne
               różnice w wartościach pikseli, więc granica 64 przekłada się na
               1  jednostkę  różnicy  na  każdym  pikselu  lub to samo inaczej
               rozmieszczone w całym bloku.

dint[=czułość:poziom]

 Filtr dint (od drop-deinterlace) wykrywa i usuwa pierwszą  z  szeregu  klatek
 video z przeplotem.
          <0.0-1.0>
               względna różnica między sąsiednimi pikselami (domyślnie: 0.1)
          <0.0-1.0>
               Jaka  część  obrazu  musi  zostać  uznana  za z przeplotem żeby
               usunąć klatkę (domyślnie: 0.15)

lavcdeint (PRZESTARZAŁE)

 filtr usuwający przeplot z FFmpeg, to samo co -vf pp=fd

kerndeint[=próg[:mapa[:kolejność[:ostr[:dwustr]]]]]

 Adaptatywny deinterlacer jądra autorstwa Donald'a Graft'a.  Usuwa przeplot  z
 części video, jeśli zostanie przekroczony konfigurowalny próg.
          <0-255>
               próg (domyślnie: 10)
          <mapa>
                  0: Ignoruje piksele przekraczające próg (domyślne).
                  1: Koloruje piksele przekraczające próg na biało.

          <kolejność>
                  0: Pozostawia kolejność pól (domyślne).
                  1: Zamienia pola.

          <ostr>
                  0: Wyłącza dodatkowe wyostrzanie (domyślne).
                  1: Włącza dodatkowe wyostrzanie.

          <dwustr>
                  0: Wyłącza dwukierunkowe wyostrzanie (domyślne).
                  1: Włącza dwukierunkowe wyostrzanie.

unsharp[=l|cWxH:ilość[:l|cWxH:ilość]]

 maska zmiękczająca / rozmycie gaussa

          l
               Stosuje efekty na składowej jasności.

          c
               Stosuje efekty na składowych koloru.

          <wysokość>x<szerokość>
               szerokość  i  wysokość  macierzy,  nieparzysty  rozmiar  w  obu
               kierunkach (min = 3x3, max = 13x11  lub  11x13,  zazwyczaj  coś
               pomiędzy 3x3 i 7x7)

          ilość
               Względny  współczynnik  wyostrzenia/rozmycia  obrazu  (rozsądna
               wartość powinna być w zakresie -1.5-1.5).
                  <0: rozmycie
                  >0: wyostrzenie

swapuv

 Zamienia płaszczyzny U i V.

il[=d|i][s][:[d|i][s]]

 Usuwa/wstawia przeplot w obrazie.  Celem tego filtra jest dodanie  możliwości
 przetwarzania   przeplatanych  obrazów  pojedynczymi  obrazami  bez  usuwania
 przeplotu.   Możesz  filtrować  swoje  DVD  z  przeplotem  i   odtwarzać   na
 telewizorze nie psując przeplotu.  Podczas gdy przeplot usuwany jest na stałe
 (filtrami postprocesingu  -  wygładzając,  uśredniając,  itp.),  rozdzielanie
 przeplotu  dzieli  klatkę  na  2  pola  (tak  zwane półobrazy), można więc je
 przetwarzać (filtrować) niezależnie, a następnie połączyć z powrotem w  jeden
 obraz.
          d    rozdziela obraz (umieszczając jeden nad drugim)
          i    łączy obraz
          s    zamienia pola (parzyste i nieparzyste linie)

fil[=i|d]

 Rozdziela przeplatane obrazy.  Ten filtr jest bardzo podobny do filtru il ale
 o wiele szybszy, jego główną wadą jest to, że nie zawsze działa.  Zwłaszcza w
 połączeniu  z  innymi  filtrami  może utworzyć losowo pomieszane obrazy, więc
 ciesz się jeśli  działa,  ale  nie  skarż  się,  jeśli  nie  działa  z  Twoją
 kombinacją filtrów.
          d    Rozdziela obraz, umieszczając półobrazy obok siebie)
          i    Łączy obraz

field[=n]

 Wyciąga  pojedyncze pola z przeplatanego obrazu używając arytmetyki krokowej,
 aby unikać marnowania czasu procesora.  Opcjonalny argument  n  określa,  czy
 wyciągać  parzyste,  czy  nieparzyste  pola  (zależnie  od  tego  czy  n jest
 parzyste, czy nieparzyste).

detc[=zmienna1=wartość1:zmienna2=wartość2:...]

 Próbuje odwrócić proces "telecine" by uzyskać czysty strumień  bez  przeplotu
 przy  prędkości klatek filmu.  Był to pierwszy i najbardziej prymitywny filtr
 odwróconego telecine, który został zaimplementowany  w  MPlayerze/MEncoderze.
 Działa  przez skupienie się na wzorcu telecine 3:2 i podążaniu nim tak długo,
 jak  to  tylko  możliwe.   Dlatego  pasuje  on  doskonale  dla   perfekcyjnie
 ztelecinowanego materiału, nawet w przypadku obecności sporej wartości szumu,
 ale nie zadziała po złożonej edycji po telecinowaniu.  Filtr przestał być już
 rozwijany,  jako  że  ivtc, pullup i filmdint lepiej nadają się do większości
 zastosowań.  Poniższe argumenty (składnia jest opisana wyżej) mogą być  użyte
 by kontrolować jego działanie:

          <dr>
               Ustawia tryb gubienia klatek.
                  0: Nie usuwać klatek by utrzymać ustaloną wyjściową prędkość
                  klatek (domyślne).
                  1: Zawsze usuwać klatkę gdy nie było porzucania lub łączenia
                  telecine w poprzednich 5 klatkach.
                  2:  Zawsze  utrzymywać  dokładny  stosunek 5:4 ilości klatek
                  wejściowych do wyjściowych.
                  INFORMACJA: Z MEncoderem używaj zawsze trybu 1 lub 2!

          <am>
               Tryb analizy.
                  0: Ustalony wzorzec z numerem klatki początkowej  określonym
                  przez <fr>
                  1: agresywne szukanie wzorca telecine (domyślne)

          <fr>
               Ustawia  numer  początkowej  klatki  w  sekwencji.  0-2 to trzy
               następujące po sobie klatki bez przeplotu; 3 i 4 to dwie klatki
               z  przeplotem.   Domyślne -1 oznacza "poza sekwencją telecine".
               Liczba podana tutaj odnosi się do  hipotetycznej  klatki  przed
               początkiem filmu.

          <t0>, <t1>, <t2>, <t3>
               Wartości progowe używane w niektórych trybach.

ivtc[=1]

 Eksperymentalny  "bezstanowy"  filtr  odwracający telecine.  Zamiast próbować
 znaleźć wzorzec, jak robi to filtr detc, ivct podejmuje  decyzje  niezależnie
 dla  każdej  klatki.   Daje  to  o  wiele  lepsze rezultaty na filmach, które
 przeszły głębokie modyfikacje po zastosowaniu telecine, ale za  to  nie  jest
 tak  odporny  na  zakłócenia  wejściowe,  np.  podczas  przechwytywania z TV.
 Opcjonalny parametr (ivct=1) ma podobne działanie jak opcja dr=1  dla  filtru
 detc  i powinien być używany tylko z MEncoderem.  Jak przy detc, musisz podać
 prawidłową wyjściową ilość klatek na sekundę (-ofps 24000/1001) przy używaniu
 MEncodera.   Dalszy  rozwój  ivtc  jest  wstrzymamy,  jako że filtry pullup i
 filmdint wydają się być dokładniejsze.

pullup[=jl:jr:jt:jb:sb:mp]

 Filtr  odwracania  telecine  trzeciej  generacji,  zdolny  do   przetwarzania
 mieszanki  twardego  telecine  (hard-telecine)  oraz  progresywnej zawartości
 24000/1001 i 30000/1001 fps.   Filtr  pullup  jest  zaprojektowany,  aby  był
 skuteczniejszy  niż  detc  czy  ivtc,  poprzez wykorzystywanie kontekstu przy
 podejmowaniu decyzji.  Podobnie jak ivtc, pullup  jest  bezstanowy  w  sensie
 takim,  że  nie  skupia  się  na wzorcu i nie podąża za nim, ale zamiast tego
 sprawdza  kolejne  pola,  aby   zidentyfikować   podobieństwa   i   odbudować
 progresywne  ramki.   Ciągle  jest  w  fazie rozwojowej, mimo to jest całkiem
 dokładny.  Opcje jl, jr, jt i jb określają ile  "śmieci"  ma  być  ignorowane
 odpowiednio  po  lewej,  prawej,  u  góry  i na dole obrazu.  Lewo/prawo są w
 jednostkach  8  pikseli,  natomiast  góra/dół  są  w  jednostkach  2   linii.
 Domyślnie  jest  to  8  pikseli z każdej strony.  Ustawiając opcję sb (strict
 breaks - stałe przerwy)  na  1,  zmniejsza  się  szansa,  że  pullup  stworzy
 niepasującą  klatkę,  ale  może  również  prowadzić  do ominięcia wielu ramek
 podczas scen z dużą ilością ruchu.   Odwrotnie,  jeśli  ustawisz  na  -1,  to
 pullup  łatwiej  będzie  dopasowywał  pola.  Może to pomóc przy przetwarzaniu
 filmu, w którym jest delikatne rozmazanie między  polami,  ale  może  również
 sprawić,  że  w wyjściu znajdą się klatki z przeplotem.  Opcja mp (przestrzeń
 metryczna) może być ustawiona na 1 lub 2, aby użyć przestrzeni  barw  zamiast
 przestrzeni  jasności  dla  obliczeń  pullup.  Może to poprawić dokładność na
 bardzo czystym materiale źródłowym, ale prawdopodobnie zmniejszy  dokładność,
 jeśli  film  ma  zniekształcone  barwy  (efekt  tęczy)  lub  jest  on w skali
 szarości.  Głównym celem ustawienia mp na przestrzeń barw  jest  zmniejszenie
 obciążenia   CPU   i  sprawienie,  aby  pullup  mógł  być  używany  w  czasie
 rzeczywistym na wolnych maszynach.
 INFORMACJA: Zawsze stosuj filtr softskip po pullup przy kodowaniu,  aby  mieć
 pewność,  że  ten drugi będzie miał dostęp do wszystkich klatek.  Jeżeli tego
 nie zrobisz, doprowadzi to do błędów w  wyjściu  i  zakończeniu  programu  na
 skutek ograniczeń w warstwie kodeku/filtru.

filmdint[=options]

 Filtr   odwracania  telecine,  podobny  do  opisanego  wyżej  filtra  pullup.
 Projektowany do obsłużenia każdego  wzorca  odwracania,  włączając  mieszankę
 miękkiego  i twardego telecine oraz ograniczoną obsługę filmów, które zostały
 przyspieszone lub opóźnione  w  stosunku  do  swojej  prędkości  początkowej.
 Tylko płaszczyzna jasności jest używana przy szukaniu przerw między klatkami.
 Jeśli pole nie zostanie dopasowane, jest z  niego  usuwany  przeplot  poprzez
 prostą  aproksymację liniową.  Jeśli źródłem jest MPEG-2 musi to być pierwszy
 filtr, tak by miał dostęp do flag pola ustawionych przez dekoder  MPEG-2.   W
 zależności  od  źródłowego  MPEG  może ujść na sucho zignorowanie tej porady,
 dopóki nie  widzisz  licznych  ostrzeżeń  "Bottom-field  first".   Bez  opcji
 przeprowadza  normalne  usuwanie  telecine  i powinien być używany z mencoder
 -fps 30000/1001 -ofps 24000/1001.  Jeśli ten filtr jest używany  z  mplayerem
 efektem  będzie  nierówna  prędkość odtwarzania, ale i tak jest to generalnie
 lepsze niż użycie pp=lb albo całkowity brak usuwania przeplotu.  Poszczególne
 opcje są oddzielane znakiem /.

          crop=<w>:<h>:<x>:<y>
               Tak jak filtr crop, ale szybciej i działa na mieszance twardego
               i miękkiego telecine oraz gdy y  nie  jest  wielokrotnością  4.
               Jeśli x lub y wymagałyby obcinania ułamków piksela z płaszczyzn
               barw obszar obcinania jest powiększany.  Zazwyczaj  oznacza  to
               że x i y muszą być parzyste.

          io=<ifps>:<ofps>
               Na  każde  ifps klatek wejściowych filtr wygeneruje ofps klatek
               wyjściowych.  Stosunek ifps/ofps  powinien  być  taki  sam  jak
               stosunek  -fps/-ofsp.  Może to być użyte do filtrowania filmów,
               które są nadawane w TV z inną częstotliwością niż oryginalna.

          luma_only=<n>
               Jeśli n jest niezerowe, płaszczyzna barwy  jest  kopiowana  bez
               zmian.   Przydatne  przy  telewizji  próbkowanej  w YV12, która
               ignoruje jedno z pól barwy.

          mmx2=<n>
               Na x86 jeśli n=1 używa funkcji optymalizowanych  dla  MMX2  zaś
               jeśli  n=2  używa  funkcji  optymalizowanych dla 3DNow!.  Gdzie
               indziej używa czystego C.  Jeśli nie podano tej  opcji  MMX2  i
               3DNow!  są  wykrywane  automatycznie,  użyj  tego  by  wyłączyć
               autodetekcję.

          fast=<n>
               Duże n przyspieszy filtr kosztem  dokładności.   Domyślne  jest
               n=3.  Jeśli n jest nieparzyste, klatka bezpośrednio po klatce z
               zaznaczoną  flagą  MPEG  REPEAT_FIRST_FIELD  uznawana  jest  za
               progresywną,  więc  filtr  nie  spędzi  ani chwili nad MPEG-2 z
               miękkim telecine.  To jest jedyny efekt tej flagi,  jeśli  jest
               dostępne MMX2 albo 3DNow!.  Bez MMX2 ani 3DNow! niezależnie czy
               n=0 czy n=1 to będą użyte te same obliczenia co  przy  n=2  czy
               n=3.   Jeśli  n=2  lub  3  ilość  poziomów  jasności używana do
               znalezienia przełomu klatek jest redukowana z 256  do  128,  co
               daje szybszy filtr bez dużej straty dokładności.  Jeśli n=4 lub
               5 to szybszy, ale o wiele mniej dokładny, algorytm jest używany
               do  szukania  przełomu  klatek.   Jest  on  bardziej skłonny do
               wykrycia dużych pionowych detali jako przeplotu.

          verbose=<n>
               Jeśli n  jest  niezerowe,  wyświetla  szczegółowe  metryki  dla
               każdej ramki.  Przydatne przy debugowaniu.

          dint_thres=<n>
               Próg  usuwania  przeplotu.   Używany  przy  usuwaniu  przeplotu
               niedopasowanych ramek.  Duża  wartość  oznacza  mniej  usuwania
               przeplotu, n=256 całkowicie je wyłącza.  Domyślnie n=8.

          comb_thres=<n>
               Próg do porównywania górnego i dolnego pola.  Domyślnie 128.

          diff_thres=<n>
               Próg do wykrywania czasowych zmian pola.  Domyślnie 128.

          sad_thres=<n>
               Suma progów Całkowitej Różnicy (Absolute Difference), domyślnie
               64.

softpulldown

 Ten filtr prawidłowo działa tylko z MEncoderem i  działa  na  flagach  MPEG-2
 używanych  do miękkiego telecine 3:2.  Jeśli chcesz użyć filtru ivtc lub detc
 na filmach, które mają częściowe miękkie telecine  to  wstawienie  przed  nie
 tego filtra może sprawić że będą one dokładniejsze.

divtc[=options]

 Odwrócone  telecine  dla  filmu  bez  przeplotu.  Jeżeli video z telecine 3:2
 straciło jedno z pól lub usunięto z niego przeplot  metodą,  która  zachowuje
 jedno pole a interpoluje drugie, to w efekcie otrzymamy beznadziejnej jakości
 film z co czwartą klatką powtórzoną.  Ten filtr szuka i opuszcza zduplikowane
 klatki,  i  przywraca  oryginalną  ilość klatek na sekundę filmu (framerate).
 Korzystając z tego filtru, musisz podać wartość -ofps, które stanowi 4/5  fps
 pliku wejściowego i umieścić softskip później w łańcuchu filtrów zeby upewnić
 się że divtc widzi wszystkie klatki.   Dostępne  są  dwa  różne  tryby:  Tryb
 jednoprzebiegowy  jest  domyślny  i  prosty  w  użyciu,  ale  ma  tę  wadę że
 jakiekolwiek zmiany w fazie telecine (zgubione  klatki  lub  wadliwa  edycja)
 powodują   krótkie   drgania   zanim  filtr  się  nie  zsynchronizuje.   Tryb
 dwuprzebiegowy unika tego najpierw analizując całe video  żeby  później  mieć
 dokładne informacje o zmianach fazy i móc się natychmiast synchronizować.  Te
 przebiegi nie odpowiadają przebiegom 1  i  2  w  procesie  kodowania.   Przed
 właściwym  kodowaniem  musisz  puścić  dodatkowy przebieg używając pierwszego
 przebiegu divc wyrzucając wynikowy film.  Użyj -nosound -ovc raw -o /dev/null
 żeby  nie  marnować  na ten przebieg czasu procesora.  Możesz też dodać coś w
 rodzaju crop=2:2:0:0 po divtc  żeby  jeszcze  bardziej  przyspieszyć.   Potem
 używaj  drugiego  przebiegu  divtc  do  właściwego  kodowania.   Jeśli uzyważ
 kodowania wieloprzebiegowego używaj drugiego przebiegu  divtc  do  wszystkich
 przebiegów.  Dostępne opcje:

          pass=1|2
               Używa trybu dwuprzebiegowego (two-pass).

          file=<nazwa pliku>
               Ustawia    nazwę    dla    pliku    informacyjnego    kodowania
               2-przebiegowego (domyślnie: "framediff.log").

          threshold=<wartość>
               Ustawia minimalną siłę, którą musi mieć wzorzec  telecine,  aby
               filtr  w  niego  uwierzył  (domyślnie: 0.5).  Stosuje się to do
               rozpoznawania fałszywych  wzorców  z  części  filmu,  które  są
               bardzo ciemne lub prawie nieruchome.

          window=<ilośćklatek>
               Ustawia  ilość  poprzednich ramek, które będą przeszukiwane pod
               kątem  odnalezienia  wzorca  (domyślnie:  30).   Większa  ilość
               zapewnia  większą  wiarygodność w przeszukiwaniu wzorca, jednak
               krótsza przerwa skraca czas reakcji do zmian w telecine.  Ma to
               tylko   wpływ   na   tryb   jednoprzebiegowy.    Obecnie   tryb
               dwuprzebiegowy używa ściśle określonej wartości, która obejmuje
               zarówno poprzednie jak i następne klatki.

          phase=0|1|2|3|4
               Ustawia  początkową  fazę telecine dla trybu jednoprzebiegowego
               (domyślnie:  0).   Tryb   dwuprzebiegowy   może   "wyglądać   w
               przyszłość",  dlatego  korzysta  z właściwej fazy już od samego
               początku, podczas  gdy  tryb  jednoprzebiegowy  musi  zgadywać.
               Kiedy  już ją odnajdzie, zaczyna z niej korzystać, ale ta opcja
               pozwala na pozbycie się szumu na początku.  Poza tym,  pierwszy
               przebieg  trybu dwuprzebiegowego też korzysta z tej opcji, więc
               jeżeli zachowasz wyjście to otrzymasz w efekcie stała fazę.

          deghost=<wartość>
               Ustawia próg deghostingu (0-255 dla  trybu  jednoprzebiegowego,
               -255-255  dla  trybu  dwuprzebiegowego,  domyślnie: 0).  Jeżeli
               wartość jest różna od 0, tryb deghostingu jest włączony.  Opcja
               przeznaczona  jest  dla  filmów,  z  których  usunięto przeplot
               poprzez zmieszanie pól, zamiast  opuszczania  jednego  z  nich.
               Proces deghostingu wzmacnia wszystkie pozostałości po kompresji
               w zmieszanych klatkach, wtedy parametr wartość określa  granicę
               wyłączenia  tych  pikseli  z  deghostingu,  które różnią się od
               poprzedniej klatki o mniej niż wyznaczony próg.  Jeżeli używany
               jest  tryb  dwuprzebiegowy,  może być użyta wartość ujemna, aby
               zmusić filtr  do  przeanalizowania  całego  video  na  początku
               drugiego  przebiegu  w  celu określenia czy zastosowanie filtru
               jest konieczne i wybranie albo 0,  albo  wartości  bezwzględnej
               parametru.   Podaj  tę  opcję  dla trybu dwuprzebiegowego, przy
               jednoprzebiegowym nie ma to żadnego efektu.

phase[=t|b|p|a|u|T|B|A|U][:v]

 Opóźnia film z przeplotem o jedno pole czasowe, tak że  kolejność  pól  ulega
 zmianie.   Zamierzonym działaniem jest naprawienie filmów w trybie PAL, które
 były przechwycone z odwrotną kolejnością względem procesu przenoszenia  film-
 video.  Przyjmowane parametry:

          t    Przechwycona  kolejność  pól pierwsze-górne, zmień na pierwsze-
               dolne.  Filtr opóźni dolne pole.

          b    Przechwytuje pierwsze-dolne, zmienia na pierwsze-górne.   Filtr
               opóźni górne pole.

          p    Przechwytuje  i przenosi z taką samą kolejnością pól.  Ten tryb
               istnieje  tylko  po  to,  aby  mogły  się  do   niego   odnieść
               dokumentacje  innych  opcji, jeśli jednak go wybierzesz, filtr,
               zaskakujące, nie zrobi nic ;-)

          a    Automatycznie wykrywa przechwyconą kolejność pól  na  podstawie
               ich flag, zmienia na odwrotną.  Filtr wybiera pomiędzy trybem t
               a b ramka po ramce,  wykorzystując  flagi  pól.   Jeżeli  żadna
               informacja odnośnie pól nie jest dostępna, wtedy działa jak u.

          u    Przechwytuje   nieznaną   lub   różną   kolejność,  odwraca  na
               przeciwną.  Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b ramka po ramce,
               analizując  obrazy  i  wybierając  opcję,  która daje najlepsze
               dopasowanie pól.

          T    Przechwytuje pierwsze-górne, zmienia  na  nieznany  lub  różny.
               Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b ramka po ramce na podstawie
               analizy obrazu.

          B    Przechwytuje pierwsze-dolne, zmienia  na  nieznany  lub  różny.
               Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b ramka po ramce na podstawie
               analizy obrazu.

          A    Przechwytuje zależnie podstawie flag pól, zmienia  na  nieznany
               lub  różny.   Filtr  wybiera pomiędzy trybem t a b na podstawie
               analizy obrazu.  Jeżeli żadna informacja odnośnie pól nie  jest
               dostępna, wtedy działa jak U.  To jest tryb domyślny.

          U    Przechwytuje  nieznany  lub  różny i zmienia na to samo.  Filtr
               wybiera pomiędzy trybem  t  a  b  tylko  na  podstawie  analizy
               obrazu.

          v    Tryb  gadatliwy.   Drukuje  wybrany  tryb  dla  każdej klatki i
               uśrednioną kwadratową różnicę pól między możliwościami t,  b  i
               p.

telecine[=start]

 Zastosuje   proces   3:2   "telecine"   by  zwiększyć  ilość  klatek  o  20%.
 Najprawdopodobniej nie będzie to działało poprawnie z MPlayerem, ale może być
 użyte z "mencoder -fps 30000/1001 -ofps 30000/1001 -vf telecine".  Obie opcje
 fps są niezbędne!  (Synchronizacja A/V będzie popsuta, jeżeli  będą  one  źle
 podane.)   Opcjonalny  parametr start mówi filtrowi gdzie ma zacząć we wzorcu
 telecine (0-3).

tinterlace[=tryb]

 Czasowe  przeplatanie  pól  -  łączy  pary  klatek  w  klatkę  z  przeplotem,
 zmniejszając  o  połowę  szybkość  klatek.   Parzyste klatki są przenoszone w
 górne pole, nieparzyste  w  dolne.   Filtr  może  być  użyty  do  całkowitego
 odwrócenia działania tfields (w trybie 0).  Dostępne są tryby:
          0    Przesunie  nieparzyste  klatki  w górne pole, parzyste w dolne,
               tworząc ramkę pełnej wysokości przy połowie prędkości klatek.
          1    Opuszcza  klatki  parzyste,   na   wyjście   przekazuje   tylko
               nieparzyste, wysokość pozostaje niezmieniona.
          2    Opuszcza   klatki  nieparzyste,  na  wyjście  przekazuje  tylko
               parzyste, wysokość pozostaje niezmieniona.
          3    Poszerza każdą klatkę do pełnej wysokości i wypełnia  co  drugą
               linię na czarno; szybkość klatek pozostaje niezmieniona.

tfields[=tryb]

 Tymczasowy  separator  pola  -  dzieli  pola  na  klatki, podwajając szybkość
 klatek.  Podobnie jak filtr telecine, tfields będzie poprawnie działał  tylko
 z  MEncoderem  i  tylko  gdy  oba  -fps  i  -ofps  będą ustawione na pożądaną
 (podwójną) szybkość klatek!  Dostępne tryby:
          0    Pozostawia   pola   niezmienione.   (Zaobserwujesz   przeskoki/
               migotanie.)
          1    Interpoluje  brakujące  linie. (Stosowany algorytm może nie być
               zbyt dobry.)
          2    Przesunie pola o  1/4  piksela  z  wykorzystaniem  interpolacji
               liniowej (bez przeskoków).
          4    Przesunie  pola  o  1/4  piksela  z  wykorzystaniem filtru 4tap
               (wysoka jakość) (domyślne).

boxblur=promień:moc[:promień:moc]

 rozmycie pudełkowe
          <promień>
               siła filtru rozmycia (blur)
          <moc>
               ilość aplikacji filtru

sab=promień:pf:różnKol[:pro:pf:RożnKol]

 adaptatywne rozmycie figur
          <promień>
               siła filtru rozmycia (~0.1-4.0) (wolniejsze jeżeli większe)
          <pf>
               siła prefiltru (~0.1-2.0)
          <różnKol>
               maksymalna  różnica  między  pikselami,  która  będzie  jeszcze
               rozpatrywana (~0.1-100.0)

smartblur=promień:siła:zakres[:promień:siła:zakres]

 eleganckie rozmycie
          <promień>
               siła filtru rozmycia (~0.1-5.0) (wolniejsze jeżeli większe)
          <siła>
               rozmycie (0.0-1.0) lub wyostrzenie (-1.0-0.0)
          <zakres>
               filtruj  wszystko  (0),  filtruj  płaskie  obszary  (0-30)  lub
               filtruj krawędzie (-30-0)

perspective=x0:y0:x1:y1:x2:y2:x3:y3:t

 Popraw perspektywę w filmach, nie kręconych prostopadle do ekranu.
          <x0>,<y0>,...
               współrzędne lewego górnego, prawego górnego i  prawego  dolnego
               rogu
          <t>
               liniowy (0) lub sześcienny resampling (1)

2xsai

 Przeskaluje  i  wygładzi  obraz przy pomocy podwójnego algorytmu skalowania i
 interpolacji.

1bpp

 Konwersja bitmapy 1bpp do YUV/BGR 8/15/16/32

down3dright[=linie]

 Przepozycjonowanie i zmiana rozmiaru obrazu  stereoskopowego.   Wydobywa  oba
 pola  stereo  i umieszcza je wspólnie, zmieniając im rozmiar tak, by utrzymać
 proporcje filmu.
          <linie>
               ilość linii wybierana ze środka obrazu (domyślnie: 12)

bmovl=ukryty:nieprzezroczysty:kolejka

 Filtr overlay bitmapy czyta je z FIFO i wyświetla je w górnej  części  filmu,
 pozwalając   na  tranformacje  na  obrazie.   TOOLS/bmovl-test.c  jest  małym
 programem do testowania bmovl.
          <ukryty>
               Ustawia domyślną wartość flagi "hidden" (0=widoczny, 1=ukryty).
          <nieprzezroczysty>
               Ustawia  domyślną  wartość  flagi  "opaque"   (0=przezroczysty,
               1=nieprzezroczysty).
          <kolejka>
               ścieżka/nazwa  pliku FIFO (nazwana kolejka łącząca "mplayer -vf
               bmovl" z aplikacją kontrolującą)

 Komendy FIFO:
          RGBA32 szerokość wysokość xpoz ypoz alfa clear
               i  następnie  szerokość*wysokość*4  bajtów  danych   źródłowych
               RGBA32.
          ABGR32 szerokość wysokość xpoz ypoz alfa clear
               i   następnie  szerokość*wysokość*4  bajtów  danych  źródłowych
               ABGR32.
          RGB24 szerokość wysokość xpoz ypoz alfa clear
               i  następnie  szerokość*wysokość*3  bajtów  danych   źródłowych
               RGB24.
          BGR24 szerokość wysokość xpoz ypoz alfa clear
               i   następnie  szerokość*wysokość*3  bajtów  danych  źródłowych
               BGR24.
          ALPHA szerokość wysokość xpoz ypoz alfa
               Zmienia przezroczystość alfa dla danego obszaru.
          CLEAR szerokość wysokość xpoz ypoz
               Czyści obszar.
          OPAQUE
               Wyłącza całą przezroczystość alfa.  Prześlij "ALPHA 0 0 0 0 0",
               aby włączyć ją z powrotem.
          HIDE
               Ukrywa bitmapę.
          SHOW
               Pokazuje bitmapę.

 Argumenty oznaczają:
          <szerokość>, <wysokość>
               wymiary obrazu/obszaru
          <xpoz>, <ypoz>
               Rozpoczyna blitting w punkcie o współrzędnych xpoz/ypoz.
          <alfa>
               Ustawia  różnicę alfa.  Jeżeli ustawisz na -255, możesz później
               wysyłać sekwencję komend ALPHA, aby zmienić  wartość  na  -225,
               -200, -175 itd. - uzyskasz ciekawy efekt przenikania ! ;)
                  0:    tak jak oryginał
                  255:  Zmienia wszystko na nieprzezroczyste.
                  -255: Zmienia wszystko na przezroczyste.

          <clear>
               czyści bufor przed blittingiem
                  0:  Obraz  będzie  po prostu blittowany na wierzchu starego,
                  więc nie będziesz musiał  wysyłać  1,8MB  danych  RGBA32  za
                  każdym razem, kiedy mała część ekranu jest aktualizowana.
                  1: czyści

framestep=I|[i]krok

 Renderuje tylko każdą n-tą lub każdą intraklatkę (klatkę kluczową).

 Jeżeli  wywołasz  ten  filtr  z  parametrem I (duża litera), wyświetlane będą
 tylko  klatki  kluczowe.   Dla  DVD  oznacza  to  zwykle   co   15/12   ramkę
 (IBBPBBPBBPBBPBB),  a  dla  AVI  każdą  zmianę sceny lub każdą wartość keyint
 (sprawdź  wartość  -lavcopts  keyint  jeżeli  korzystasz  z  MEncodera   przy
 kodowaniu video).

 Kiedy  ramka  kluczowa zostaje znaleziona, drukowany jest ciąg znaków "I!"  i
 znak końca wiersza, zostawiając aktualną linię wyjścia MPlayera/MEncodera  na
 ekranie,  ponieważ  zawiera  ona  czas  (w sekundach) i numer ramki kluczowej
 (Możesz użyć tych informacji do podzielenia zbioru AVI.).

 Jeżeli wywołasz ten filtr ze zwykłym parametrem "krok", to tylko jedna klatka
 na "krok" klatek będzie wyświetlana.

 Jeżeli  umieścisz "i" (mała litera) przed numerem, ciąg I! będzie wydrukowany
 (podobnie jak przy opcji "I").

 Jeżeli podasz tylko "i", wtedy nic się nie  dzieje  z  klatkami,  tylko  "I!"
 będzie drukowane.

tile=xkawalki:ykawalki:wyjście:start:delta

 Łączy  szereg  obrazów  w jeden większy.  Jeżeli ominiesz parametr lub podasz
 wartość mniejszą niż  0,  domyślna  wartość  będzie  użyta.   Możesz  również
 przestać  podawać  opcje  w  każdej  chwili  (... -vf tile=10:5 ...).  Dobrym
 pomysłem będzie umieszczenie filtru skalowania (scale) przed łączeniem (tile)
 :-).

 Dostępne parametry:

          <xkawałki>
               ilość kawałków na osi X (domyślnie: 5)
          <ykawałki>
               ilość kawałków na osi Y (domyślnie: 5)
          <wyjście>
               Renderuje kawałek kiedy wyjściowa ("wyjście") ilość klatek jest
               osiągnięta, gdzie "wyjście" powinno  być  liczbą  mniejszą  niż
               xtile  *  ytile.   Brakujące  kawałki  są  pozostawiane  puste.
               Możesz, na przykład, zapisać kawałek 8 * 7 co każde 50  klatek,
               aby uzyskiwać obraz co 2 sekundy (przy szybkości 25 fps).
          <start>
               grubość zewnętrznego obramowania w pikselach (domyślnie: 2)
          delta
               grubość wewnętrznego obramowania w pikselach (domyślnie: 4)

delogo[=x:y:w:h:t]

 Usuwa  logo  stacji  TV,  poprzez  prostą  interpolację  sąsiednich  pikseli.
 Wystarczy, że ustawisz prostokąt przykrywający znak i będziesz świadkiem  jak
 znika (a czasami pojawi się coś o wiele brzydszego - efekty mogą być różne).
          <x>,<y>
               pozycja lewego, górnego rogu logo
          <w>,<h>
               szerokość i wysokość czyszczonego prostokąta
          <t>  Grubość   niewyraźnej  krawędzi  (dodana  do  w  i  h).   Kiedy
               ustawiona zostanie na -1, zielony prostokąt zostanie narysowany
               na  ekranie,  aby  uprościć  odnalezienie właściwych parametrów
               x,y,w,h.

remove-logo=/ścieżka/do/nazwa_zbioru_z_bitmapą_logo.pgm

 Usuwa logo stacji TV używając obrazka  PGM  lib  PPM  do  stwierdzenia  które
 piksele stanowią logo.  Wysokość i szerokość obrazka musi pasować do wymiarów
 przetwarzanego strumienia video.   Używa  obrazka  filtrującego  i  okrągłego
 rozmycia do usunięcia logo.

          /ścieżka/do/nazwa_zbioru_z_bitmapą_logo.pgm
               [ścieżka] + nazwa zbioru obrazka filtrującego.

zrmjpeg[=opcje]

 Programowy koder YV12 do MJPEG wykorzystywany przy wyjściu video zr2.

          maxheight=<h>|maxwidth=<w>
               Te opcje ustawiają maksymalną szerokość i wysokość, którą karta
               zr może obsłużyć (obecnie wartstwa filtrów  MPlayera  nie  może
               wykryć prawidłowych wartości).

          {dc10+,dc10,buz,lml33}-{PAL|NTSC}
               Ustawia  automatycznie  maks. szerokość i wysokość polegając na
               znanych  wartościach  dla  duetu  karta/tryb.    Na   przykład,
               poprawnymi   opcjami   są:   dc10-PAL  i  buz-NTSC  (domyślnie:
               dc10+PAL)

          color|bw
               Wybiera kodowanie w kolorze lub czarno-białe.  To  drugie  jest
               szybsze.  Domyślnie używany jest tryb kolorowy.

          hdec={1,2,4}
               Poziome dziesiątkowanie 1, 2 lub 4.

          vdec={1,2,4}
               Pionowe dziesiątkowanie 1, 2 lub 4.

          quality=1-20
               Ustawia jakość kompresji JPEG [NAJLEPSZA] 1 - 20 [NAJGORSZA].

          fd|nofd
               Domyślnie,  dziesiątkowanie jest stosowane, jeżeli sprzęt Zoran
               może  przeskalować  wzwyż  wynikowe   obrazy   MJPEG   do   ich
               oryginalnego  rozmiaru.   Parametr  fd nakazuje filtrowi zawsze
               stosować dziesiątkowanie (okropne).

screenshot

 Pozwala na otrzymywanie zrzutów klatek z filmu używając polecenia  screenshot
 (domyślnie   przypisanego  do  klawisza  "s").   Zapisuje  zbiory  o  nazwach
 "shotNNNN.png" w bieżącym katalogu, używając pierwszego dostępnego  numeru  -
 nie  zamaże  żadnych  zbiorów.   Filtr  nie ma żadnego narzutu jeśli nie jest
 używany i akceptuje dowolne przestrzenie kolorów, więc można  go  bezpiecznie
 dodać do pliku konfiguracyjnego.

OGÓLNE OPCJE KODOWANIA (TYLKO MENCODER)

-audio-delay <0.0-...>

 Ustawia opóźnienie audio w nagłówku.  Domyślnie jest 0.0, ujemne wartości nie
 działają.  Opcja nie opóźnia dźwięku podczas kodowania, ale  odtwarzacz,  gdy
 wykryje domyślne opóźnienie audio, wyręcza Cię z użycia opcji -delay.

-audio-density <1-50>

 Liczba  kawałków  audio  na  sekundę (domyślnie jest 2 przy kawałkach audio o
 długości 0.5s).
 INFORMACJA: Tylko dla CBR, VBR ignoruje ją  gdyż  dokłada  kolejny  pakiet  w
 nowym kawałku.

-audio-preload <0.0-2.0>

 Ustawia przerwę czasu buforowania audio (domyślnie: 0.5s).

-endpos <[[hh:]mm:]ss[.ms]|size[b|kb|mb]> (zobacz także -ss i -sb)

 Zatrzymuje kodowanie w podanym czasie lub pozycji bajtu.
 INFORMACJA:  Pozycja  bajtu  nie  będzie dokładna, ponieważ może się on tylko
 zatrzymać granicy ramki.

 PRZYKAD:
          -endpos 56
               Koduje tylko 56 sekund.
          -endpos 01:10:00
               Koduje tylko 1 godzinę i 10 minut.
          -endpos 100mb
               Koduje tylko 100 MB.

-fafmttag <format>

 Można używać do wymuszenia znacznika formatu audio pliku wyjściowego.

 PRZYKAD:
          -fafmttag 0x55
               Da plik wyjściowy zawierający 0x55 (mp3) jako znacznik  formatu
               audio.

-ffourcc <fourcc>

 Można używać do wymuszenia fourcc video pliku wyjściowego.

 PRZYKAD:
          -ffourcc div3
               Da plik wyjściowy zawierający "div3" jako video fourcc.

-force-avi-aspect <0.2-3.0>

 Nadpisuje  aspekt  zawarty  w  nagłówku  vprp AVI OpenDML.  Opcja ta może być
 użyta do zmiany proporcji przy "-ovc copy".

-frameno-file <nazwa pliku> (ODRADZANE)

 Określa nazwę pliku audio z mapowaniem numerów klatek utworzonego w pierwszym
 (tylko audio) przebiegu specjalnego kodowania trzyprzebiegowego.
 INFORMACJA:   Jeśli   korzystasz   z   tego   trybu  prawdopodobnie  uzyskasz
 desynchronizację A-V.  Nie używaj tej opcji - jest  ona  trzymana  tylko  dla
 wstecznej  kompatybilności  i  przypuszczalnie zostanie usunięta w przyszłych
 wydaniach.

-hr-edl-seek (tylko EDL)

 Używa dokładniejszej, ale o wiele wolniejszej metody przeskakiwania.  Obszary
 przeznaczone  do  pominięcia nie są przeskakiwane, zamiast tego dekodowane są
 wszystkie ramki ale tylko potrzebne są kodowane.  Pozwala  to  na  zaczynanie
 nie na klatkach kluczowych.
 INFORMACJA: Nie ma gwarancji prawidłowego działania z "-ovc copy".

-info <opcja1:opcja2:...> (tylko AVI)

 Wybiera informację nagłówka otrzymywanego pliku AVI.

 Dostępne opcje:

          help
               Pokazuje ten opis.

          name=<wartość>
               tytuł pliku

          artist=<wartość>
               artysta lub autor pliku

          genre=<wartość>
               oryginalna kategoria pracy

          subject=<wartość>
               treść pliku

          copyright=<wartość>
               informacja o prawach autorskich pliku

          srcform=<wartość>
               oryginalna forma cyfrowego materiału

          comment=<wartość>
               ogólna uwaga na temat pliku

-noautoexpand

 Nie  umieszcza  automatycznie  filtru  expand  w  łańcuchu filtrów MEncodera.
 Przydatne do kontrolowania, w którym momencie łańcucha napisy są  renderowane
 podczas włączania napisów na sztywno do filmu.

-noencodedups

 Nie  koduje  zduplikowanych  klatek  w  duplikacie; w wyjściu umieszcza ramki
 zerobajtowe do  wskazania  duplikatów.   Klatki  zerobajtowe  będą,  tak  czy
 inaczej,   zapisane,   chyba   że   filtr   lub  koder  zdolny  do  kodowania
 zduplikowanego jest załadowany.  Obecnie  nadaje  się  do  tego  tylko  filtr
 harddup.

-noodml (tylko -of avi)

 Nie zapisuje indeksu OpenDML dla plików AVI >1GB.

-noskip

 Nie opuszcza klatek.

-o <nazwa pliku>

 Zapisuje wyjście do podanego pliku, zamiast domyślnego "test.avi".

-oac <nazwa kodeka>

 Koduje podanym kodekiem audio (brak wartości domyślnej).
 INFORMACJA: Użyj -oac help, aby otrzymać listę dostępnych kodeków.

 PRZYKAD:
          -oac copy
               Nie koduje, tylko kopiuje strumień.
          -oac pcm
               Koduje do odkompresowanego PCM.
          -oac mp3lame
               Koduje do MP3 (używa Lame).
          -oac lavc
               Koduje kodekiem z libavcodec.

-of <format> (KOD BETA!)

 Koduje do wybranego formatu (domyślnie: AVI).
 INFORMACJA: Użyj -of help, aby otrzymać listę dostępnych formatów.

 PRZYKAD:
          -of avi
               Koduje do AVI (domyślne).
          -of mpeg
               Koduje do MPEG (zobacz także -mpegopts).
          -of lavf
               Koduje   używając   mukserów   z   libavformat   (zobacz  także
               -lavfopts).
          -of rawvideo
               surowy strumień video (bez muksowania -  tylko  jeden  strumień
               video)
          -of rawaudio
               surowy  strumień  audio  (bez muksowania - tylko jeden strumień
               audio)

-ofps <fps>

 Ustawia ilość klatek na sekundę (fps) w wyjściowym pliku,  wartość  może  być
 różna  niż  w pliku źródłowym.  Parametr musi być ustawiony dla zmiennego fps
 (ASF, niektóre  MOV)  i  plików  progresywnych  (30000/1001fps  ztelecinowane
 MPEG).

-ovc <nazwa kodeka>

 Koduje z podanym kodekiem video (brak domyślnej wartości).
 INFORMACJA: Użyj -ovc help, aby otrzymać listę dostępnych kodeków.

 PRZYKAD:
          -ovc copy
               Nie koduje, tylko kopiuje strumień.
          -ovc divx4
               Koduje do DivX4/DivX5.
          -ovc raw
               Koduje  do  nieskompesowanego  formatu  (użyj "-vf format", aby
               wybrać).
          -ovc lavc
               Koduje z kodekiem libavcodec.

-passlogfile <nazwa pliku>

 W dwuprzebiegowym kodowaniu,  zrzuca  informacje  o  pierwszym  przebiegu  do
 <nazwa pliku> zamiast domyślnego divx2pass.log.

-skiplimit <wartość>

 Określa   maksymalną   liczbę   pominiętych   klatek  po  zakodowaniu  jednej
 (-noskiplimit daje nieograniczoną liczbę).

-vobsubout <nazwa bazy>

 Określa  podstawową  nazwę  wyjściowych  plików  .idx  i  .sub.   Wyłączy  to
 renderowanie  napisów  w  kodowanym filmie i przekieruje je do plików napisów
 VOBsub.

-vobsuboutid <langid>

 Wybiera dwu literowy kod języka napisów.  Unieważnia to, co  jest  czytane  z
 DVD lub pliku .ifo.

-vobsuboutindex <index>

 Określa indeks napisów w pliku wyjściowym (domyślnie: 0).

OPCJE SPECYFICZNE DLA KODEKA (TYLKO MENCODER)

-<kodek>opts <opcja1[=wartość],opcja2,...>

   divx4 (-divx4opts)

help

 wyświetla pomoc

br=<wartość>

 Określa bitrate.

          4-16000
               (w kbit)

          16001-24000000
               (w bit)

key=<wartość>

 maksymalna przerwa między ramkami kluczowymi (w ramkach)

deinterlace

 Włącza usuwanie przeplotu (unikaj tej opcji, DivX4 ma pełno błędów).

q=<1-5>

 jakość (1-najszybszy, 5-najlepszy)

min_quant=<1-31>

 minimalny kwantyzator (quantizer)

max_quant=<1-31>

 maksywalny kwantyzator

rc_period=<wartość>

 współczynnik kontroli czasu

rc_reaction_period=<wartość>

 współczynnik kontroli czasu reakcji

rc_reaction_ratio=<wartość>

 współczynnik kontroli proporcji reakacji

crispness=<0-100>

 określa chropowatość/gładkość

pass=<1-2>

 Z  tą  opcją  możesz  kodować  dwuprzebiegowo  pliki DivX4.  Najpierw koduj z
 pass=1, później koduj jeszcze raz z tymi samymi parametrami i pass=2.

vbrpass=<0-2>

 Nadpisuje argument pass i wykorzystuje bibliotekę Xvid VBR zamiast DivX4 VBR.
 Dostępne są następujące opcje:

          0    kodowanie   jednoprzebiegowe  (tak  jakby  pominąć  przebieg  w
               wierszu poleceń)

          1    Analityczny  (pierwszy)  przebieg  dwuprzebiegowego  kodowania.
               Wynikowy plik AVI może być przekierowany do /dev/null.

          2    Ostateczny (drugi) przebieg dwuprzebiegowego kodowania.

   lame (-lameopts)

help

 wyświetla pomoc

vbr=<0-4>

 metoda zmiennego bitrate
          0    cbr
          1    mt
          2    rh (domyślne)
          3    abr
          4    mtrh

abr

 średni bitrate

cbr

 stały bitrate Wymusza również kodowanie CBR na późniejszych kodowaniach ABR.

br=<0-1024>

 bitrate w kbit (tylko CBR i ABR)

q=<0-9>

 jakość (0 - najwyższa, 9 - najniższa) (tylko VBR)

aq=<0-9>

 jakość algorytmiczna (0 - najlepsza/najwolniejsza, 9 - najgorsza/najszybsza)

ratio=<1-100>

 współczynnik kompresji

vol=<0-10>

 wzmocnienie głośności wejścia audio

mode=<0-3>

 (domyślne: auto)
          0    stereo
          1    joint-stereo
          2    dualchannel
          3    mono

padding=<0-2>

          0    żaden
          1    pełen
          2    dostraja

fast

 przełącza  na  szybsze  kodowanie  kolejnych  trybów ustawień VBR Skutkuje to
 nieznacznie niższą jakością i większymi wartościami bitrate.

highpassfreq=<częstotliwość>

 Ustawia  częstotliwość  w  Hz   wysokoprzejściowego   filtrowania   (highpass
 filtering).   Częstotliwości  poniżej  podanej  będą  obcinane.   Wartość  -1
 wyłączy filtrowanie, wartość 0 pozwoli LAME wykryć wartości automatycznie.

lowpassfreq=<częstotliwość>

 Ustawia  częstotliwość   w   Hz   niskoprzejściowego   filtrowania   (lowpass
 filtering).   Częstotliwości  powyżej  podanej  będą  obcinane.   Wartość  -1
 wyłączy filtrowanie, wartość 0 pozwoli LAME wykryć wartości automatycznie.

preset=<wartość>

 standardowe ustawienia

          help Wyświetla  dodatkowe  opcje  i   informacje   o   standardowych
               ustawieniach.

          medium
               kodowanie VBR, dobra jakość, wartości bitrate 150-180 kbps

          standard
               kodowanie VBR, wysoka jakość, wartości bitrate 170-210 kbps

          extreme
               kodowanie  VBR,  bardzo wysoka jakość, wartości bitrate 200-240
               kbps

          insane
               kodowanie CBR, najwyższa ustawiona jakość, bitrate 320 kbps

          <8-320>
               kodowanie ABR z uśrednioną wartością podanego bitrate

 PRZYKADY:
          fast:preset=standard
               stosowne dla większości ludzi i  typów  muzyki  i  już  całkiem
               wysoka jakość
          cbr:preset=192
               Koduje   z  ustawieniami  ABR  na  wymuszonym,  stałym  bitrate
               wynoszącym 192 kbps.
          preset=172
               Kodowanie z ustawieniami ABR przy średnim bitrate 172 kbps.
          preset=extreme
               Dla  ludzi  z  niewiarygodnie   dobrym   słuchem   i   podobnym
               wyposażeniem.

   toolame i twolame (odpowiednio -toolameopts i -twolameopts)

br=<32-384>

 W trybie CBR parametr ten oznacza bitrate w kbps, natomiast w trybie VBR jest
 to minimalny bitrate na ramkę.  Tryb VBR nie zadziała  z  wartością  mniejszą
 niż 112.

vbr=<-50-50> (tylko VBR)

 Przedział  zmienności;  jeśli  ujemny  koder przesuwa średni bitrate w stronę
 dolnej granicy, jeśli dodatni w stronę górnej.  Jeśli  ustawione  na  0  jest
 używany tryb CBR (domyślne).

maxvbr=<32-384> (VBR only)

 maksymalny bitrate dozwolony na ramkę, w kbps

mode=<stereo | jstereo | mono | dual>

 (domyślnie: mono dla dźwięku jednokanałowego, w przeciwnym wypadku stereo)

psy=<-1-4>

 model psychoakustyczny (domyślnie: 2)

errprot=<0 | 1>

 Włącza ochronę przed błędami.

debug=<0-10>

 poziom debugowania

   faac (-faacopts)

br=<bitrate>

 średni bitrate w kbps (nie działa z quality)

quality=<1-1000>

 jakość, im wyższa tym lepsza (nie działa z br)

object=<0-3>

 typ złożoności obiektów
          0    MAIN (domyślnie)
          1    LOW
          2    SSR
          3    LTP (niezwykle wolne)

mpeg=<2|4>

 Wersja MPEG (domyślnie: 4)

tns

 Włącza czasowe kształtowanie szumu.

cutoff=<0-częstotliwość_próbkowania/2>

 częstotliowść obcinania (domyślnie: częstotliwość_próbkowania/2)

raw

 Przechowuje  strumień  jako  surowy  ładunek  z dodatkowymi danymi w nagłówku
 kontenera (domyślnie: 0, co oznacza ADTS).   Nie  ustawiaj  tej  flagi  jeśli
 wyraźnie  tego  nie  potrzebujesz, albo nie będziesz mógł później zremuksować
 strumienia audio.

   lavc (-lavcopts)
PRZYKAD:
          vcodec=msmpeg4:vbitrate=1800:vhq:keyint=250

acodec=<wartość>

 kodek audio (domyślnie: mp2):
          mp2
               MPEG Layer 2
          mp3
               MPEG Layer 3
          ac3
               AC3
          adpcm_ima_wav
               IMA Adaptive PCM (4bity na próbkę, kompresja w stosunku 4:1)
          sonic
               Eksperymentalny stratny/bezstratny kodek.

abitrate=<wartość>

 bitrate dźwięku w kbit (domyślnie: 224)

atag=<wartość>

 Wykorzystuje   określony   znacznik  formatu  dźwięku  systemu  Windows  (np.
 atag=0x55).

bit_exact

 Wykorzystuje  tylko  algorytmy  bitowo  dokładne  (poza   (I)DCT).    Ponadto
 bit_exact  wyłącza kilka funkcji optymalizacyjnych i dlatego też powinien być
 stosowany tylko do testów regresyjnych, które  wymagają  plików  identycznych
 binarnie,  nawet jeżeli zmienia się wersja kodera.  Opcja ta ignoruje również
 nagłówek user_data w strumieniach MPEG-4.  Nie korzystaj  z  tego  parametru,
 chyba że wiesz co robisz.

threads=<1-8>

 Maksymalna  liczba  użytych  wątków  (domyślnie:  1).   Może  mieć delikatnie
 negatywny wpływ na przewidywanie ruchu.

vcodec=<wartość>

 Wykorzystuje podany kodek (domyślnie: mpeg4).
          mjpeg
               Motion JPEG
          ljpeg
               Lossless JPEG
          h261
               H.261
          h263
               H.263
          h263p
               H.263 Plus
          mpeg4
               MPEG-4 (DivX 4/5)
          msmpeg4
               DivX 3
          msmpeg4v2
               MS MPEG4v2
          wmv1
               Windows Media Video, wersja 1 (AKA WMV7)
          wmv2
               Windows Media Video, wersja 2 (AKA WMV8)
          rv10
               stary kodek RealVideo
          mpeg1video
               MPEG-1 video
          mpeg2video
               MPEG-2 video
          huffyuv
               HuffYUV
          ffvhuff
               niestandardowy, mniejszy o 20% HuffYUV wykorzystujący YV12
          asv1
               ASUS Video v1
          asv2
               ASUS Video v2
          ffv1 bezstratny kodek video FFmpeg
          flv
               Sorenson H.263 używany w Flash Video
          dvvideo
               Sony Digital Video
          svq1
               Apple Sorenson Video 1
          snow eksperymentalny kodek FFmpeg oparty o wavelet

vqmin=<1-31>

 minimalny kwantyzator (quantizer) (przebieg 1/2)

          1    Nie zalecane (bardzo duży plik, mała różnica w jakości i dziwne
               efekty  uboczne:  msmpeg4,  h263  będą słabej jakości, kontrola
               tempa będzie szwankowała co w  rezultacie  da  wyjście  niższej
               jakości  i  niektóre  dekodery  nie  będą  w stanie sobie z nim
               poradzić).

          2    Zalecane do normalnego kodowania mpeg4/mpeg1video (domyślne).

          3    Zalecane dla h263(p)/msmpeg4.  Powodem wyboru 3 a  nie  2  jest
               fakt,  że  ten drugi może prowadzić do przepełnień.  (Będzie to
               naprawione  dla  h263(p)  przez  zmianę  kwantyzatora  o  MB  w
               przyszłości,  msmpeg4 nie może być poprawiony ponieważ tego nie
               obsługuje.)

lmin=<0.01-255.0>

 Minimalny mnożnik Lagrange dla kontroli tempa,  prawdopodobnie  chcesz,  żeby
 był równy lub mniejszy niż vqmin (domyślnie: 2.0).

lmax=<0.01-255.0>

 maksymalny mnożnik Lagrange dla kontroli tempa (domyślnie: 31.0)

vqscale=<1-31>

 Stały   kwantyzator   / stała   jakość   kodowania   (włącza   tryb   stałego
 kwantyzatora).   Niższa  wartość  oznacza  lepszą  jakość  ale  większy  plik
 wynikowy  (domyślnie: 0 (wyłączony)).  1 nie jest zalecaną wartością (sprawdź
 vqmin a uzyskasz więcej informacji).

vqmax=<1-31>

 maksymalny  kwantyzator  (przebieg 1/2),  10-31   jest   rozsądnym   zakresem
 (domyślnie: 31)

mbqmin=<1-31>

 przestarzałe, używaj vqmin

mbqmax=<1-31>

 przestarzałe, używaj vqmax

vqdiff=<1-31>

 maksymalna  różnica kwantyzatora między sąsiednimi ramkami I a P (przebieg 1/
 2) (domyślnie: 3)

vmax_b_frames=<0-4>

 maksymalna ilość ramek B między ramkami innymi niż B:
          0    brak klatek B (domyślne)
          0-2  rozsądny zakres dla MPEG-4

vme=<0-5>

 metoda szacowania ruchu Dostępne są metody:
          0    żadna (bardzo niska jakość)
          1    pełna (powolna, brak opiekuna, metoda wyłączona)
          2    log (niska jakość, brak opiekuna, metoda wyłączona)
          3    phods (niska jakość, brak opiekuna, metoda wyłączona)
          4    EPZS: rozmiar diamentu jest równy 1, może być dopasowany  przez
               opcje *dia (domyślna)
          5    X1 (eksperymentalna, obecnie synonim EPZS)

 INFORMACJA:  Wartości  0-3 obecnie ignorują ilość zużytych Bitów, więc jakość
 może być niska.

me_range=<0-9999>

 zakres przeszukiwania przy szacowaniu ruchu (domyślnie: 0 (nieograniczony))

mbd=<0-2>

 Algorytm decyzyjny makrobloku (tryb wysokiej jakości), koduje każdy makroblok
 we  wszystkich  trybach i wybiera ten najlepszy.  Metoda ta jest powolna, ale
 jej rezultatem jest lepsza jakość i mniejsza objętość pliku.
          0    Korzysta z mbcmp (domyślne).
          1    Wybiera tryb MB, który wymaga najmniejszej ilości bitów (=vhq).
          2    Wybiera tryb MB,  który  powoduje  najmniejsze  zniekształcenia
               tempa.

vhq

 Działa tak samo jak mbd=1, trzymany ze względu na kompatybilność.

v4mv

 Zezwala  na  4  wektory  ruchu  w  każdym  makrobloku (trochę lepsza jakość).
 Działa lepiej w parze z mbd>0.

obmc

 kompensacja ruchu nachodzących na siebie bloków (H.263+)

loop

 filtr pętli (H.263+) nie działa

inter_threshold <-1000-1000>

 Na razie nie robi kompletnie nic.

keyint=<0-300>

 maksymalna przerwa między ramkami kluczowymi w ramkach (domyślnie:  250  albo
 jedna  klatka  kluczowa  co dziesięć sekund w filmie 25fps) Ramki kluczowe są
 potrzebne przy przeszukiwaniu, jako że przeszukiwane są tylko ramki kluczowe,
 potrzebują  jednak  one  trochę więcej miejsca niż zwykłe ramki, więc większe
 wartości  dadzą  w   rezultacie   mniejszy   plik,   ale   mniej   precyzyjne
 przeszukiwanie.   0 jest równoważne 1, czyli każda ramka jest ramką kluczową.
 Wartości >300 nie są zalecane, ponieważ jakość może być zła w  zależności  od
 dekodera,  kodera  i szczęścia.  Dla utrzymania pełnej zgodności z MPEG-1/2/4
 wartości powinny być <=132.

sc_threshold=<-1000000000-1000000000>

 Próg do wykrywania zmiany sceny.  Libavcodec wstawia klatkę  kluczową  jeżeli
 wykryje  zmianę  sceny.   Tą  opcją  możesz  określić  czułość  tej detekcji.
 -1000000000  oznacza,  że  zmiana  sceny  wykrywana  jest  w  każdej  klatce,
 1000000000 oznacza, że żadne zmiany nie będą wykryte (domyślnie: 0).

vb_strategy=<0-1> (tylko pierwszy przebieg)

 strategia wyboru między ramkami I/P/B:
          0    Zawsze używa maksymalnej ilości klatek B (domyślne).
          1    Unika ramek B w scenach z dużą ilością ruchu.

vpass=<1-3>

 Włącza  wewnętrzny  tryb dwu- (lub więcej) przebiegowy, podawaj tylko, jeżeli
 chcesz korzystać z kodowania dwu- (lub więcej) przebiegowego.
          1    pierwszy przebieg (zobacz także opcję turbo)
          2    drugi przebieg
          3    n-ty  przebieg  (drugi  i  następne  przebiegi   kodowania   N-
               przebiegowego)
 Jak to działa i jak tego używać:
 Pierwszy  przebieg  (vpass=1)  zapisuje  plik ze statystykami.  Może będziesz
 chciał wyłączyć niektóre opcje znacznie obciążające  procesor,  podobnie  jak
 robi to tryb "turbo".
 W  trybie dwuprzebiegowym drugi przebieg (vpass=2) czyta plik ze statystykami
 i opiera na nim decyzje o kontroli tempa.
 W trybie N-przebiegowym drugi przebieg  (vpass=3,  to  nie  błąd)  robi  obie
 rzeczy:  Najpierw  czyta  statystyki  z  pliku,  później  je nadpisuje.  Może
 będziesz chciał zachować kopię pliku divx2pass.log zanim to się stanie, jeśli
 istnieje  możliwość, że będziesz musiał przerwać działanie MEncodera.  Możesz
 używać  wszystkich  opcji  kodowania,  poza  tymi  obciążającymi  procesor  w
 znacznym stopniu (jak "qns").
 Możesz  później  powtarzać ten przebieg, poprawiając proces kodowania.  Każdy
 przebieg będzie używał statystyk  z  poprzedniego  żeby  poprawić  kodowanie.
 Ostatni przebieg może mieć opcje dowolnie obciążające procesor.
 Jeśli chcesz kodowania dwuprzebiegowego, użyj najpierw vpass=1 potem vpass=2.
 Jeśli  chcesz  trój-  lub  więcej  przebiegowego  użyj vpass=1 przy pierwszym
 przebiegu a potem vpass=3 i vpass=3 i tak dalej dopóki nie jesteś  zadowolony
 z wyniku kodowania.

 huffyuv:
          pierwszy przebieg
               Zachowuje statystyki.
          drugi przebieg
               Koduje  z optymalną tablicą Huffmana opartą o wyniki pierwszego
               przebiegu.

turbo (tylko tryb dwuprzebiegowy)

 Znacznie zwiększa szybkość pierwszego przebiegu używając szybszych algorytmów
 i  wyłączając  opcje obciążające w znacznym stopniu procesor.  Prawdopodobnie
 zmniejszy to trochę globalny współczynnik PSNR (o około 0.01dB), zmieni  typy
 pojedynczych klatek i trochę bardziej ich PSNR (do 0.03dB).

aspect=<x/y>

 Przechowuje  proporcje  wewnętrznie, podobnie jak pliki MPEG.  O wiele lepsze
 rozwiązanie niż ponowne skalowanie, ponieważ nie spada jakość.  Tylko MPlayer
 będzie  odtwarzał  te  pliki poprawnie, inne odtwarzacze wyświetlą je w złych
 proporcjach.  Parametr proporcji może być podany  jako  stosunek  lub  liczba
 rzeczywista.

 Przykad:
          aspect=16/9 lub aspect=1.78

autoaspect

 Podobnie jak opcja aspect, ale proporcja wyliczana jest automatycznie, biorąc
 pod uwagę wszystkie  filtry  dostrajające  (crop/expand/scale/itp)  podane  w
 łańcuchu.   Nie  powoduje  spadku  wydajności,  więc możesz ją mieć spokojnie
 zawsze włączoną.

vbitrate=<wartość>

 Określa bitrate (przebieg 1/2) (domyślnie: 800).
 UWAGA: 1kbit = 1000 bitów
          4-16000
               (w kbit)
          16001-24000000
               (w bit)

vratetol=<wartość>

 przybliżona tolerancja rozmiaru pliku w  kbit.   1000-100000  jest  rozsądnym
 zakresem.  (uwaga: 1kbit = 1000 bitów) (domyślnie: 8000)
 INFORMACJA:  Wartość  vratetol  nie  powinna  być  zbyt duża podczas drugiego
 przebiegu,  inaczej  mogą  wystąpić  problemy,  jeżeli  wykorzystane   będzie
 vrc_(min|max)rate.

vrc_maxrate=<wartość>

 maksymalny bitrate w kbit/sek (przebieg 1/2) (domyślnie: 0, nieograniczony)

vrc_minrate=<wartość>

 minimalny bitrate w kbit/sek (przebieg 1/2) (domyślnie: 0, nieograniczony)

vrc_buf_size=<wartość>

 rozmiar  bufora  w  kbit  (przebieg 1/2).   Dla  MPEG-1/2  określa to również
 rozmiar bufora vbv, użyj 327 dla VCD, 917 dla SVCD i 1835 dla DVD.

vrc_buf_aggressivity

 obecnie bezużyteczne

vrc_strategy

 Zarezerwowane na przyszłość.

vb_qfactor=<-31.0-31.0>

 współczynnik kwantyzatora pomiędzy ramkami B a innymi  niż  B  (przebieg 1/2)
 (domyślnie: 1.25)

vi_qfactor=<-31.0-31.0>

 współczynnik  kwantyzatora  pomiędzy  ramkami I a innymi niż I (przebieg 1/2)
 (domyślnie: 0.8)

vb_qoffset=<-31.0-31.0>

 offset  kwantyzatora  pomiędzy  ramkami  B  a  innymi  niż  B  (przebieg 1/2)
 (domyślnie: 1.25)

vi_qoffset=<-31.0-31.0>

 (przebieg 1/2) (domyślnie: 0.0)
 jeżeli v{b|i}_qfactor > 0
 Kwantyzator   klatek   I/B   =   kwantyzator   ramki  P  *  v{b|i}_qfactor  +
 v{b|i}_qoffset
 w przeciwnym wypadku
 normalnie kontroluj tempo (nie blokuj kwantyzatora według następnej ramki  P)
 i ustaw q= -q * v{b|i}_qfactor + v{b|i}_qoffset
 WSKAZWKA:  Aby  kodować ze stałym kwantyzatorem, ale różnym dla klatek I/P i
 B,    możesz    wykorzystać    poniższy    wzór:    lmin=    <ip_quant>:lmax=
 <ip_quant>:vb_qfactor= <b_quant/ip_quant>

vqblur=<0.0-1.0> (przebieg 1)

 Rozmycie kwantyzatora (domyślnie: 0.5), większe wartości uśrednią kwantyzator
 w czasie (wolniejsze zmiany).
          0.0  Wyłączone rozmycie kwantyzatora
          1.0  Uśrednia kwantyzator ze wszystkich poprzednich klatek.

vqblur=<0.0-99.0> (przebieg 2)

 Rozmycie gaussowe kwantyzatora (domyślnie: 0.5),  większe  wartości  uśrednią
 kwantyzator w czasie (wolniejsze zmiany).

vqcomp=<0.0-1.0>

 Kompresja  kwantyzatora,  vrc_eq  zależy  od  niej (przebieg 1/2) (domyślnie:
 0.5).  Dla przykładu, zakładając że jest używane domyślne  równanie  kontroli
 tempa,  przy  vqcomp=1.0,  kontrola tempa przydziela każdej ramce ilość bitów
 potrzebną  do  zakodowania  ich  przy  takim   samym   kwantyzatorze.    Przy
 vqcomp=0.0,  kontrola  tempa  przydziela  każdej ramce taką samą ilość bitów,
 czyli ścisłe CBR.  INFORMACJA: To są ekstremalne ustawienia i nie powinny być
 używane.   Postrzegana  optymalna  jakość  będzie  gdzieś  między  tymi dwoma
 ekstremami.

vrc_eq=<equation>

 główne równanie kontroli tempa (przebieg 1/2)

          1
               stały bitrate

          tex
               stała jakość

          1+(tex/avgTex-1)*qComp
               przybliżone równanie starej kontroli tempa

          tex^qComp
               z qcomp 0.5 czy coś takiego (domyślne)

 operatory:

          +,-,*,/,^

 zmienne:

          tex
               złożoność tekstur

          iTex,pTex
               złożoność tekstur intra, nie-intra

          avgTex
               średnia złożoność tekstur

          avgIITex
               średnia złożoność tekstur intra w ramkach I

          avgPITex
               średnia złożoność tekstur intra w ramkach P

          avgPPTex
               średnia złożoność tekstur nie-intra w ramkach P

          avgBPTex
               średnia złożoność tekstur nie-intra w ramkach B

          mv
               ilość bitów użytych w wektorach ruchu

          fCode
               maksymalna długość wektorów ruchu w skali log2

          iCount
               ilość makrobloków intra / ilość makrobloków

          var
               złożoność przestrzenna

          mcVar
               złożoność czasowa

          qComp
               qcomp z wiersza poleceń

          isI, isP, isB
               Wynosi 1 jeżeli typ obrazu to I/P/B w przeciwnym wypadku - 0.

          Pi,E
               Przejrzyj swoją ulubioną książkę do matematyki.

 funkcje:

          max(a,b),min(a,b)
               maksimum / minimum

          gt(a,b)
               wynosi 1 jeżeli a>b, inaczej 0

          lt(a,b)
               wynosi 1 jeżeli a<b, inaczej 0

          eq(a,b)
               wynosi 1 jeżeli a==b, inaczej 0

          sin, cos, tan, sinh, cosh, tanh, exp, log, abs

vrc_override=<opcje>

 Określona przez użytkownika jakość poszczególnych części (zakończenie,  lista
 płac,  ...)  (przebieg 1/2).  Opcje to <klatka-początkowa>, <klatka-końcowa>,
 <jakość>[/<klatka-początkowa>, <klatka-końcowa>, <jakość>[/...]]:
          quality (2-31)
               kwantyzator
          quality (-500-0)
               korekcja jakości w %

vrc_init_cplx=<0-1000>

 początkowa złożoność (przebieg 1)

vrc_init_occupancy=<0.0-1.0>

 początkowa zajętość bufora, jako ułamek vrc_buf_size (domyślnie: 0.9)

vqsquish=<0|1>

 Określa jak ma się zachowywać kwantyzator między qmin a qmax (przebieg 1/2).
          0    Używa obcinania.
          1    Używa ładnej, różniczkowalnej funkcji (domyślne).

vlelim=<-1000-1000>

 Ustawia próg eliminowania  pojedynczych  współczynników  jasności.   Wartości
 ujemne  będą  brały  pod  uwagę  także  współczynnik DC (powinny być równe co
 najmniej -4 lub niżej dla kodowania z quant=1):
          0    wyłączony (domyślne)
          -4   zalecane przez JVT

vcelim=<-1000-1000>

 Ustawia próg eliminowania pojedynczych współczynników barwy.  Wartości ujemne
 będą  brały pod uwagę także współczynnik DC (powinny być równe co najmniej -4
 lub niżej dla kodowania z quant=1):
          0    wyłączony (domyślne)
          7    zalecane przez JVT

vstrict=<-2|-1|0|1>

 ścisła zgodność ze standardami
          0    wyłączona
          1    Zalecane tylko w przypadku, jeżeli chcesz przekazać wyjście  do
               referencyjnego dekodera MPEG-4.
          -1   Pozwala na rozszerzenia libavcodec (domyślne).
          -2   Włącza  eksperymentalne  kodeki i możliwości które mogą nie być
               obsługiwane przez  przyszłe  wersje  MPlayera  (snow,  ffvhuff,
               ffv1).

vdpart

 Dzielenie  danych.   Dodaje  2  Bajty  do  każdego  pakietu  video,  poprawia
 odporność na błędy podczas transferu przez niepewne kanały  (np.  przesyłanie
 poprzez internet).  Każdy pakiet będzie kodowany w 3 oddzielnych częściach:
          1. MVy
               ruch
          2. Współczynniki DC
               obraz niskiej rozdzielczości
          3. Współczyniki AC
               szczegóły
 Najważniejsze  są  MV  i  DC,  ich utrata jest o wiele gorsza niż utrata AC i
 później 1. i 2. części.  MV i DC razem są o wiele mniejsze  niż  3ci  kawałek
 (AC),  co  oznacza,  że  błędy będą częściej występowały w tym ostatnim niż w
 dwóch pierwszych.  Dlatego, obraz będzie wyglądał o wiele lepiej z  podziałem
 na części niż bez, ponieważ bez dzielenia błędy będą zdarzały się równo w AC/
 DC/MV.

vpsize=<0-10000> (zobacz także opcję vdpart)

 Rozmiar pakietu video, poprawia odporność na błędy.
          0
               wyłączone (domyślne)
          100-1000
               dobry wybór

ss

 tryb o strukturze plastrowej dla H.263+

gray

 kodowanie tylko w skali szarości (szybsze)

vfdct=<0-10>

 algorytm DCT
          0    Automatycznie wybiera dobry (domyślne).
          1    fast integer
          2    accurate integer
          3    MMX
          4    mlib
          5    AltiVec
          6    floating point AAN

idct=<0-99>

 algorytm IDCT
 INFORMACJA: Z tego co wiemy te wszystkie IDCT przechodzą testy IEEE1180.
          0    Automatycznie wybiera dobry (domyślne).
          1    referencjny dekoder JPEG
          2    simple
          3    simplemmx
          4    libmpeg2mmx (niedokładny, nie  używaj  do  kodowania  z  keyint
               >100)
          5    ps2
          6    mlib
          7    arm
          8    AltiVec
          9    sh4

lumi_mask=<0.0-1.0>

 Maskowanie  jasności jest "psychosensorycznym" parametrem, który wykorzystuje
 fakt, że ludzkie oko widzi mniej szczegółów na bardzo jasnych polach  obrazu.
 Kompresuje  on mocniej jasne obszary niż te o średniej jasności, więc zachowa
 to kilka bitów, które mogą być wykorzystane przez następne klatki,  podnosząc
 ogólną, subiektywną jakość, przy jednoczesnym możliwym spadku wartości PSNR.
 UWAGA: Bądź ostrożny, zbyt duże wartości mogą spowodować okropne rzeczy.
 UWAGA:  Duże  wartości  mogą  wyglądać  dobrze na niektórych monitorach, a na
 innych nie.
          0.0
               wyłączone (domyślne)
          0.0-0.3
               rozsądny zakres

dark_mask=<0.0-1.0>

 Maskowanie ciemności jest "psychosensorycznym" parametrem, który wykorzystuje
 fakt, że ludzkie oko widzi mniej szczegółów na bardzo ciemnych polach obrazu.
 Kompresuje on mocniej ciemne obszary niż te o średniej jasności, więc zachowa
 to  kilka bitów, które mogą być wykorzystane przez następne klatki, podnosząc
 ogólną, subiektywną jakość, przy jednoczesnym możliwym spadku wartości PSNR.
 UWAGA: Bądź ostrożny, zbyt duże wartości mogą spowodować okropne rzeczy.
 UWAGA: Duże wartości mogą wyglądać dobrze  na  niektórych  monitorach,  a  na
 innych / TV / TFT nie.
          0.0
               wyłączone (domyślne)
          0.0-0.3
               rozsądny zakres

tcplx_mask=<0.0-1.0>

 Maskowanie  czasowej  złożoności (domyślnie: 0.0 (wyłączone)).  Wyobraź sobie
 ujęcie z ptakiem lecącym przez całą scenę. tcplx_mask  zwiększy  kwantyzatory
 jego  makrobloków  (tym  samym zmniejszając ich jakość), ponieważ ludzkie oko
 zazwyczaj nie ma czasu, żeby zobaczyć wszystkie  jego  szczegóły.   Niestety,
 jeżeli  przedmiot,  na którego została nałożona maska, zatrzyma się (np. ptak
 wyląduje) prawdopodobnie będzie wyglądało to okropnie  przez  krótką  chwilę,
 dopóki  koder nie zauważy tego, że przedmiot już się nie porusza i potrzebuje
 nowych bloków.  Zaoszczędzone bity,  będą  wykorzystane  w  innych  częściach
 filmu,  co  może  zwiększyć  subiektywną  jakość,  pod  warunkiem, że wartość
 tcplx_mask jest starannie dobrana.

scplx_mask=<0.0-1.0>

 Maskowanie  złożoności  przestrzennej.   Większe   wartości   pomagają   przy
 blokowaniu,   jeżeli   żaden  filtr  odblokowania  nie  jest  stosowany  przy
 dekodowaniu - nie jest to najlepszy pomysł.
 Wyobraź  sobie  scenę  z  trawą  (która  ma  zazwyczaj   dużą   kompleksowość
 przestrzenną),  niebieskim  niebem  i domem; scplx_mask zwiększy kwantyzatory
 makrobloków trawy, tym samym zmniejszając jej jakość,  tak  żeby  wykorzystać
 więcej bitów na niebo i dom.
 WSKAZWKA:  Usuń  wszystkie  czarne krawędzie, jako że zmniejszają one jakość
 makrobloków (aktualne nawet bez scplx_mask).
          0.0
               wyłączone (domyślne)
          0.0-0.5
               rozsądny zakres

 INFORMACJA: Ten parametr nie działa tak samo,  jak  użycie  własnej  matrycy,
 która  kompresowała  by  wyższe  częstotliwości  lepiej,  jako  że scplx_mask
 zmniejszy jakość bloków P, nawet jeśli tylko DC się zmienia.  scplx_mask  nie
 da tak dobrych wyników.

p_mask=<0.0-1.0> (also see vi_qfactor)

 Zmniejsza  jakość  inter  makrobloków.   Jest to jednoznaczne z podniesieniem
 jakości intra bloków, ponieważ ta sama, przeciętna  wartość  bitrate,  będzie
 rozprowadzona przez kontroler tempa (rate controller) na całą sekwencję video
 (domyślnie: 0.0 (wyłączone)).  p_mask=1.0 podwoja lość bitów  alokowanych  do
 każdego inta bloku.

border_mask=<0.0-1.0>

 Przetwarzanie  ramek  w  koderach  typu  MPEG.   Przetwarzanie ramek zwiększa
 kwantyzator dla makrobloków które są odległe od krawędzi o  mniej  niż  1/5tą
 wysokości/szerokości obrazu, jako że często są one mniej ważne wizualnie.

naq

 Normalizuje    przystosowywalną   kwantyzację   (eksperymentalne).    Podczas
 korzystania z przystosowywalnej kwantyzacji (*_mask), średni kwantyzatory  na
 MB  może  już nie odpowiadać żądanemu kwantyzatorowi na poziomie klatki.  Naq
 spróbuje dostroić kwantyzatory na MB by utrzymać prawidłową średnią.

ildct

 Używa DCT z przeplotem.

ilme

 Używa metody przewidywania ruchu z przeplotem (wzajemnie wykluczający  się  z
 qpel).

alt

 Korzysta z alternatywnej scantable.

top=<-1-1>

          -1   automatycznie
          0    najpierw dolne pole
          1    najpierw górne pole

format=<wartość>

          YV12
               domyślny
          444P
               dla ffv1
          422P
               dla HuffYUV, bezstratnego JPEG i ffv1
          411P,YVU9
               dla bezstratnego JPEG i ffv1
          BGR32
               dla bezstratnego JPEG i ffv1

pred

 (dla HuffYUV)
          0    przewidywanie lewej
          1    czyste/gradientowe przewidywanie
          2    przewidywanie mediany

pred

 (dla bezstratnego JPEG)
          0    przewidywanie lewej
          1    przewidywanie górnej
          2    przewidywanie górnej-lewej
          3    płaszczyznowe/gradientowe przewidywanie
          6    przewidywanie średniej

coder

 (dla ffv1)
          0    kodowanie vlc (Golomb-Rice)
          1    kodowanie arytmetyczne (CABAC)

context

 (dla ffv1)
          0    model małego kontekstu
          1    model dużego kontekstu

 (dla ffvhuff)
          0    z  góry  ustalone  tablice  Huffman'a (wbudowane lub z drugiego
               przebiegu)
          1    adaptacyjne tablice Huffman'a

qpel

 Używa kompensacji ruchu quarter pel (wzajemnie wykluczający się z ilme).
 WSKAZWKA: Przydatne tylko dla kodowanie z wysokim bitrate.

mbcmp=<0-2000>

 Ustawia  funkcję  porównawczą  przy  podejmowaniu  decyzji  dla   makrobloku,
 wykorzystywana tylko, jeżeli mbd=0.
          0 (SAD)
               suma bezwzględnych różnic, szybka (domyślne)
          1 (SSE)
               suma kwadratu błędów
          2 (SATD)
               suma bezwzględnych różnic poddanych tranformacji Hadamarda
          3 (DCT)
               suma bezwzględnych różnic poddanych tranformacji DCT
          4 (PSNR)
               suma kwadratów błędów kwantyzacji (unikaj, niska jakość)
          5 (BIT)
               ilość bitów wymaganych przez blok
          6 (RD)
               optymalne pod względem zniekształceń tempa, powolne
          7 (ZERO)
               0
          8 (VSAD)
               suma bezwzględnych różnic pionowych
          9 (VSSE)
               suma kwadratów różnic pionowych
          10 (NSSE)
               suma kwadratów różnic zachowująca szumy
          +256
               Wykorzystuje  również  barwę, obecnie nie działa (prawidłowo) z
               ramkami typu B.

ildctcmp=<0-2000>

 Ustawia funkcję porównawczą przy podejmowaniu decyzji dla  przeplatanego  DCT
 (lista dostępnych funkcji porównawczych jest taka sama jak w opcji mbcmp).

precmp=<0-2000>

 Ustawia  funkcję  porównawczą  dla  wstępnego  przebiegu  przewidywania ruchu
 (lista dostępnych funkcji porównawczych jest taka sama  jak  w  opcji  mbcmp)
 (domyślnie: 0).

cmp=<0-2000>

 Ustawia   funkcję   porównawczą  dla  przewidywania  ruchu  full  pel  (lista
 dostępnych  funkcji  porównawczych  jest  taka  sama  jak  w   opcji   mbcmp)
 (domyślnie: 0).

subcmp=<0-2000>

 Ustawia funkcję porównawczą dla przewidywania ruchu sub pel (lista dostępnych
 funkcji porównawczych jest taka sama jak w opcji mbcmp) (domyślnie: 0).

nssew=<0-1000000>

 Ten parametr kontroluje wagę NSSE, gdzie większe wartości zaowocują większymi
 szumami.  NSSE 0 jest identyczne z SSE.  Może Ci się on przydać, jeśli wolisz
 zachować jakieś  szumy  w  zakodowanym  video,  niż  przefiltrować  je  przed
 kodowaniem (domyślnie: 8).

predia=<-99-6>

 typ i rozmiar diamentu dla wstępnego przebiegu przewidywania ruchu

dia=<-99-6>

 Typ i rozmiar diamentu dla przewidywania ruchu Proces wyszukiwania ruchu jest
 iteracyjny.  Korzystanie z małego diamentu nie ogranicza przeszukiwania tylko
 do  małych wektorów ruchu, zwiększa się jednak prawdopodobieństwo zatrzymania
 przed znalezieniem tego najlepszego,  szczególnie  gdy  obraz  zawiera  szum.
 Większe  diamenty  pozwalają na wyszukiwanie najlepszego w szerszym zakresie,
 dlatego też są wolniejsze ale dają lepszą jakość.
 Wielkie, normalne diamenty są lepsze niż te przystosowujące kształty.
 Diamenty przystosowujące  kształt  stanowią  kompromis  między  szybkością  a
 jakością.
 INFORMACJA:  Rozmiary  normalnych diamentów i tych przystosowujących kształty
 nie mają takiego samego efektu.

          -3   diament przystosowujący kształt (szybkie) o rozmiarze 3

          -2   diament przystosowujący kształt (szybkie) o rozmiarze 2

          -1   trochę wyjątkowy: Może być wolniejszy i/lub lepszy niż dia=-2.

          1    normalny diament o rozmiarze=1 (domyślny) =diament typu EPZS
                     0
                    000
                     0

          2    normalny diament o rozmiarze=2
                     0
                    000
                   00000
                    000
                     0

trell

 Kwantyzacja przeszukiwana kratowo.  Funkcja ta znajdzie  optymalne  kodowanie
 dla  każdego  bloku  8x8.   Kwantyzacja  przeszukiwana kratowo jest po prostu
 dobrą optymalizacją, w sensie PSNR kontra bitrate (Zakładając, że nie  będzie
 żadnych  błędów  zaokrągleń  mogących  powstać w skutek działania IDCT, czyli
 oczywiście nie w tym przypadku.).  Po prostu  znajduje  blok  dla  minimalnej
 ilości błędów i bitów*lambda.
          lambda
               zmienna uzależniona od parametru kwantyzacji (QP)
          bits
               ilość bitów potrzebna do zakodowania bloku
          error
               suma kwadratów błędów kwantyzacji

cbp

 Zakodowany  wzór  bloku optymalny pod względem zniekształceń tempa.  Znajdzie
 taki wzór, który zminimalizuje zniekształcenia + tempo+lambda.  Opcja ta może
 być używana tylko w połączeniu z kwantyzacja kratową.

mv0

 Spróbuje  zakodować  każdy  MB  z  MV=<0,0>  i  wybierze  lepszy.   Nie ma to
 znaczenia jeżeli mbd=0.

qprd (tylko z mbd=2)

 parametr kwantyzacji (QP) optymalny  pod  względem  zniekształceń  tempa  dla
 lambda podanej dla każdego makrobloku

last_pred=<0-99>

 ilość przewidywaczy ruchu z poprzedniej ramki
          0    (domyślne)
          a    Wykorzysta   makroblokowy  kwadrat  o  wymiarach  2a+1  x  2a+1
               wektorów przewidywaczy ruchu z poprzedniej klatki.

preme=<0-2>

 wstępny przebieg przewidywania ruchu
          0    wyłączone
          1    tylko po ramkach I (domyślne)
          2    zawsze

subq=<1-8>

 jakość udoskonalenia subpel (dla qpel) (domyślnie: 8 (wysoka jakość))
 INFORMACJA: Ma to poważny wpływ na szybkość.

psnr

 Drukuje PSNR (wartość szczytowa proporcji sygnału do szumu) dla całego  filmu
 po  kodowaniu  i  przechowuje  PSNR  dla  każdej klatki w pliku o nazwie typu
 "psnr_hhmmss.log".  Zwracane wartości są w dB  (decybelach),  im  wyższe  tym
 lepsze.

mpeg_quant

 Wykorzystuje kwantyzatory MPEG zamiast H.263.

aic

 przewidywanie ac (zaawansowane przewidywanie intra dla H.263+)
 INFORMACJA: vqmin powinno być równe 8 lub większe dla H.263+ AIC.

aiv

 alternatywne inter vlc dla H.263+

umv

 nieograniczona  liczba  MV  (tylko  H.263+)  Zezwala  na kodowanie z dowolnie
 długimi MV.

ibias=<-256-256>

 bias kwantyzatora intra (256 odpowiada  1.0,  domyślny  kwantyzator  w  stylu
 MPEG: 96, domyślny kwantyzator w stylu H.263: 0)
 INFORMACJA:  Kwantyzator  MMX H.263 nie umie obsłużyć dodatnich wartości bias
 (ustaw vfdct=1 lub 2),  kwantyzator  MMX  MPEG  nie  umie  obsłużyć  ujemnych
 wartości bias (ustaw vfdct=1 lub 2).

pbias=<-256-256>

 bias  kwantyzatora  inter  (256  odpowiada  1.0, domyślny kwantyzator w stylu
 MPEG: 0, domyślny kwantyzator w stylu H.263: -64)
 INFORMACJA: Kwantyzator MMX H.263 nie umie obsłużyć dodatnich  wartości  bias
 (ustaw  vfdct=1  lub  2),  kwantyzator  MMX  MPEG  nie umie obsłużyć ujemnych
 wartości bias (ustaw vfdct=1 lub 2).
 WSKAZWKA: Większa wartość bias (-32 - -16 zamiast -64) wydaje się  polepszać
 PSNR.

nr=<0-100000>

 Redukcja  szumów,  0  oznacza  wyłączoną.   0-600  jest sensowną wartością do
 typowych filmów ale możesz chcieć to trochę podnieść jeśli w filmie jest dużo
 szumów  (domyślnie: 0).  Ne względu na mały kosz może to być wygodniejsze niż
 odfiltrowywanie szumu filtrami video takimi jak denoise3d lub hqdn3d.

qns=<0-3>

 Kształtowanie  szumu  kwantyzatora.    Zamiast   wybierać   kwantyzację   jak
 najbliższą  źródłowemu  plikowi  video (w sensie PSNR), wybiera taką, że szum
 (zazwyczaj dzwonienie) będzie zamaskowany przez zawartość obrazu  o  podobnej
 częstotliwości.   Większe wartości są wolniejsze, ale nie koniecznie poprawią
 jakości.  Opcja może i powinna być używana razem  z  kwantyzacją  kratową,  w
 takim  przypadku  kwantyzacja  kratowa  (optymalna  dla  stałej  wagi) będzie
 wykorzystana jako punkt startowy dla przeszukiwania iteracyjnego.
          0    wyłączone (domyślne)
          1    Obniża tylko bezwzględną wartość współczynników.
          2    Zmienia   tylko   współczynniki   przed   ostatnim   niezerowym
               współczynnikiem + 1.
          3    Spróbuje wszystkiego.

inter_matrix=<matryca oddzielona przecinkami>

 Wykorzystuje  zdefiniowaną  przez użytkownika matrycę inter.  Wymaga łańcucha
 oddzielonych przecinkami 64 liczb całkowitych.

intra_matrix=<matryca oddzielona przecinkami>

 Wykorzystuje zdefiniowaną przez użytkownika matrycę intra.   Wymaga  łańcucha
 oddzielonych przecinkami 64 liczb całkowitych.

vqmod_amp

 eksperymentalna modulacja kwantyzatora

vqmod_freq

 eksperymentalna modulacja kwantyzatora

dc

 Precyzja   intra   DC   podana   w  bitach  (domyślnie:  8).   Jeżeli  podasz
 vcodec=mpeg2video, może przyjąć wartości 8, 9, 10 lub 11.

cgop (patrz też sc_threshold)

 Zamyka wszystkie GOPy.  Obecnie działa tylko jeśli jest wyłączone  wykrywanie
 zmian scen ((sc_threshold=1000000000).

   nuv (-nuvopts)
INFORMACJA:  Dokumentacja nuvrec zawiera kilka porad i przykładów obrazujących

c=<0-20>

 zakres barw (domyślnie: 1)

l=<0-20>

 zakres jasności (domyślnie: 1)

lzo

 Włącza kompresję LZO (domyślne).

nolzo

 Wyłącza kompresję LZO.

q=<3-255>

 poziom jakości (domyślnie: 255)

raw

 Wyłącza kodowanie RTJPEG.

rtjpeg

 Włącza kodowanie RTJPEG (domyślne).

   xvidenc (-xvidencopts)
dwuprzebiegowy.

pass=<1|2>

 Określa przebieg w trybie dwuprzebiegowym.

turbo (tylko tryb dwuprzebigowy)

 Znacznie zwiększa szybkość pierwszego przebiegu używając szybszych algorytmów
 i wyłączając opcje obciążające w znacznym stopniu  procesor.   Prawdopodobnie
 zmniejszy  to  trochę  globalny  współczynnik  PSNR, zmieni typy pojedynczych
 klatek i trochę bardziej ich PSNR.

bitrate=<wartość> (tryb CBR lub dwuprzebiegowy)

 Ustawia żądany bitrate w kbit/sekundę jeżeli <16000 lub w bit/sekundę  jeżeli
 >16000.   Jeśli  <wartość>  jest ujemna, Xvid użyje jej wartości bezwzględnej
 jako docelowej wielkości  zbioru  (w  kilobajtach)  i  automatycznie  wyliczy
 bitrate (domyślnie: 687 kbits/s).

fixed_quant=<1-31>

 Przełącza w tryb ustalonego kwantyzatora i określa jego wielkość.

zones=<obszar0>[/<obszar1>[/...]] (CBR lub tryb dwuprzebiegowy)

 Używa  innej  jakości  dla  wymienionych  części  (zakończenie, napisy, ...).
 Każdy obszar to <klatka-pozcątku>,<tryb>,<wartość> gdzie <tryb> oznacza:
          q    Wymusza stałegy kwantyzator, wartość=<2.0-31.0> oznacza wartość
               kwantyzatowa.
          w    Zmiana   wagi   kontroli   tempa,  wartość=<0.01-2.00>  oznacza
               poprawkę jakości w %.

 PRZYKAD:
          zones=90000,q,20
               Koduje wszystkie klatki od ramki 90000 z kwantyzatorem 20.
          zones=0,w,0.1/10001,w,1.0/90000,q,20
               Koduje klatki 0-10000 z 10% bitrate, a klatki 90000 do końca ze
               stałym kwantyzatorem 20.  Zauważ że drugi obszar jest potrzebny
               jako granica pierwszego, jako że bez niego wszystko  do  klatki
               89999 byłoby zakodowane z 10% bitrate.

me_quality=<0-6>

 Opcja  ta  kontroluje  podsystem przewidywania ruchu.  Im wyższa wartość, tym
 przewidywanie będzie dokładniejsze (domyślnie: 6).  Im  lepsze  przewidywanie
 tym  lepsza  kompresja.   Precyzja  jest osiągana kosztem mocy obliczeniowej,
 więc zmniejsz jej wartość, jeżeli masz zamiar kodować w czasie rzeczywistym.

(no)interlacing

 Koduje pola filmu z przeplotem.  Jeżeli korzystasz z  materiału  filmowego  z
 przeplotem, włącz tę opcję.
 INFORMACJA:   Jeśli   chciałbyś   przeskalować  film,  potrzebowałbyś  filtru
 skalującego, który wiedziałby, że ma do czyniena  z  materiałem  zawierającym
 przeplot, możesz go uruchomić przez -vf scale=<szerokość>:<wysokość>:1.

4mv

 Korzysta  z 4 wektorów ruchu na makroblok.  Może dać lepszą kompresję kosztem
 wolniejszego kodowania.
 UWAGA: Począwszy od Xvid-1.0.x opcja ta nie jest dostępna niezależnie, a  jej
 funkcjonalność  jest  włączona w opcję me_quality.  Kiedy me_quality > 4, 4mv
 jest uruchamiane.

rc_reaction_delay_factor=<wartość>

 Ten parametr określa ilość ramek, jaką przeczeka kontroler  tempa  CBR  zanim
 zareaguje  na  zmianę wartości bitrate i będzie próbował wyrównać zmianę, tak
 aby uzyskać stały bitrate na uśredniającym zakresie klatek.

rc_averaging_period=<wartość>

 Prawdziwe CBR jest trudne do osiągnięcia.  Zależnie od  materiału  filmowego,
 bitrate może być zmienny i trudny do przewidzenia.  Dlatego Xvid wykorzystuje
 okres uśredniający, dla którego gwarantuje zadaną  ilość  bitów  (minus  mała
 różnica).   To  ustawienie  wyraża  "ilość klatek", dla których Xvid uśrednia
 bitrate i próbuje osiągnąć CBR.

rc_buffer=<wartość>

 rozmiar bufora kontroli tempa

quant_range=<1-31>-<1-31>[/<1-31>-<1-31>]

 Tryb CBR: min. i maks. kwantyzator dla wszystkich klatek (domyślnie: 2-31)
 Tryb dwuprzebiegowy: min. i maks. kwantyzator dla klatek typu I/P (domyślnie:
 2-31/2-31)
 UWAGA:   Począwszy  od  Xvid-1.0.x  opcja  ta  jest  zastąpiona  przez  opcje
 [min|max]_[i|p|b]quant.

min_key_interval=<wartość> (tylko tryb dwuprzebiegowy)

 minimalna przerwa między klatkami kluczowymi (domyślnie: 0)

max_key_interval=<wartość>

 maksymalna przerwa między klatkami kluczowymi (domyślnie: 10*fps)

mpeg_quant

 Używa kwantyzatorów MPEG  zamiast  H.263.   Dla  wysokich  wartości  bitrate,
 zauważysz,  że  kwantyzacja  MPEG  zachowa  więcej  szczegółów.   Dla niskich
 wartości bitrate, wygładzanie H.263 da w rezultacie  mniej  szumu  blokowego.
 Kiedy  wykorzystywane  są  określone  przez  użytkownika  matryce,  musi  być
 wykorzystywany MPEG.
 UWAGA:  Począwszy  od  Xvid-1.0.x  opcja  ta  jest  zastąpiona  przez   opcję
 quant_type.

mod_quant

 Decyduje  czy  wykorzystywać kwantyzatory MPEG czy H.263 na podstawia badania
 klatka po klatce (tylko tryb dwuprzebiegowy).
 UWAGA: Wygeneruje to nieprawidłowy stumień bitów, którego prawdopodobnie  nie
 jest w stanie zdekodować żaden dekoder MPEG-4 poza libavcodec albo Xvid.
 UWAGA: Począwszy od Xvid-1.0.x opcja ta nie jest dostępna.

keyframe_boost=<0-1000> (tylko tryb dwuprzebiegowy)

 Przesuwa  kilka  bitów  z  ramek  innego rodzaju do klatek intra, polepszając
 przez to jakość klatek kluczowych (domyślnie: 0).

kfthreshold=<wartość> (tylko tryb dwuprzebiegowy)

 Działa razem z kfreduction.  Ustala minimalny dystans poniżej którego  klatki
 są   uznawane  za  następujące  po  sobie  i  traktowane  inaczej  zgodnie  z
 kfreduction (domyślnie: 10)

kfreduction=<0-100> (tylko tryb dwuprzebiegowy)

 Powyższe dwa parametry mogą być wykorzystane do  określenia  rozmiaru  klatek
 kluczowych, które zostaną uznane za zbyt podobne do pierwszej (w kolejności).
 kfthreshold ustawia  zakres,  w  którym  klatki  kluczowe  są  redukowane,  a
 kfreduction  określa  redukcję ich bitrate.  Ostatnia ramka I jest traktowana
 normalnie.  (domyślnie: 30)

divx5bvop

 Wygeneruje kompatybilne z DivX5 ramki B (domyślnie:  włączone).   Wygląda  na
 to, że jest to obowiązkowe tylko dla starszych wersji dekodera DivX.
 UWAGA:  Począwszy  od  Xvid-1.0.x,  opcja  ta  jest  zastąpiona  przez  opcję
 closed_gop.

(no)greyscale

 Sprawia, że Xvid ignoruje przestrzeń kolorów, więc wynikowy film jest w skali
 szarości.   Zauważ,  że  nie  przyspiesza  to  kodowania,  zapobiega to tylko
 zapisaniu danych kolorów w ostatniej fazie kodowania.

debug

 Zapisuje statystyki każdej ramki w ./xvid.dbg.  (To nie  jest  plik  kontroli
 trybu dwuprzebiegowego).
(api4).

(no)packed

 Opcja ta jest przeznaczona do rozwiązywania problemów  z  kolejnością  ramek,
 przy kodowaniu do formatów typu AVI które nie radzą sobie ze złą kolejnością.
 W praktyce, większość dekoderów (tak sprzętowych  jak  i  programowych)  sama
 radzi  sobie  z  kolejnością  ramek  i  może  się  zgubić jeśli ta opcja jest
 włączona.  Bezpieczniej jest więc zostawić ją wyłączoną, chyba że  na  prawdę
 wiesz co robisz.
 UWAGA: Stworzy to niepoprawny strumień bitów i nie będzie on odtwarzany przez
 dekodery ISO-MPEG-4 poza DivX/libavcodec/Xvid.
 UWAGA: Zapisuje to także fałszywą wersję DivX do pliku,  więc  autodedetekcja
 błędów niektórych dekoderów może się gubić.

max_bframes=<0-4>

 Maksymalna ilość klatek B umieszczonych pomiędzy ramkami I/P (domyślnie: 2).

bquant_ratio=<0-1000>

 proporcja   kwantyzatora   między  ramkmi  typu  B  i  pozostałymi,  150=1.50
 (domyślnie: 150)

bquant_offset=<-1000-1000>

 współczynnik offsetu kwantyzatora pomiędzy ramkami B a pozostałymi,  100=1.00
 (domyślnie: 100)

bf_threshold=<-255-255>

 Ten  parametr umożliwia Ci określenie, jaki ma być priorytet użycia klatek B.
 Im wyższa wartość, tym większe prawdopodobieństwo użycia klatek B (domyślnie:
 0).   Nie  zapominaj, że klatki B mają wyższy kwantzator, więc intensywne ich
 stosowanie może dać niższą jakość wizualną.

(no)closed_gop

 Ta opcja mówi Xvid, żeby zamykał każdy GOP (Group Of Pictures, grupa  obrazów
 ograniczona  dwiema  ramkami  typu  I),  dzięki  czemu GOP'y są niezależne od
 siebie.  To jedynie implikuje że ostatnią ramką GOP'u jest albo ramka typu  P
 albo  typu  N,  ale  nie  typu  B.   Zazwyczaj  dobrze  jest włączyć tę opcję
 (domyślnie: włączona).

frame_drop_ratio=<0-100> (tylko z ax_bframes=0)

 Ten parametr  umożliwia  tworzenie  strumieni  video  ze  zmienną  szybkością
 klatek.   Jeśli  różnica  między  bieżącą a poprzednią klatką jest niższa lub
 równa od ustawionego przez ten parametr progu,  klatka  nie  będzie  kodowana
 (tzw. n-vop zostanie wstawiany w strumień).  Przy odtwarzaniu, natrafienie na
 n-vop, powoduje wyświetlenie poprzedniej klatki.
 UWAGA:  Odtwarzanie  z  tym  parametrem  może  spowodować,  że  film   będzie
 poszarpany, więc używaj go na swoją własną odpowiedzialność!

(no)qpel

 MPEG-4 domyślnie używa precyzji co do połowy piksela przy wyszukiwaniu ruchu.
 Standard proponuje tryb, w którym kodery mogą korzystać  z  precyzji  quarter
 pixel  (co  do  ćwierć  piskela).  Opcja to przeważnie sprawia, że obraz jest
 ostrzejszy.   Niestety  ma  to  duży  wpływ  na  wartość  bitrate  i  czasami
 wykorzystanie  wyższej  wartości  spowoduje  otrzymanie  gorszego obrazu przy
 stałym bitrate.  Najlepiej jest sprawdzić rezultat  z  i  bez  tej  opcji,  i
 samemu zdecydować czy jest warta włączenia.

(no)gmc

 Włącza  Globalną Kompensację Ruchu, która sprawia, że Xvid generuje specjalne
 ramki (ramki GMC), które są dobrze przystosowane do przesuwania/przybliżonia/
 obracania  obrazów.   To,  czy włączenie tej opcji zaoszczędzi bity zależy od
 materiału filmowego.

(no)trellis

 Kwantyzacja kratowa (Trellis Quantization) jest rodzajem  metody  kwantyzacji
 adaptatywnej,   która  zachowuje  bity  poprzez  modyfikację  skwantyzowanych
 współczynników, tak  aby  lepiej  ulagały  kompresji  przez  koder  entropii.
 Dobrze  wpływa na poprawę jakości, a jeśli VHQ używa wg Ciebie zbyt dużo mocy
 obliczeniowej, ta opcja może  być  dobrą  alternatywą  zaoszczędzającą  kilku
 bitów  (i  poprawiającą jakość przy stałym bitrate) przy mniejszym obciążeniu
 niż VHQ (domyślnie: włączone).

(no)cartoon

 Włącz tę opcję, jeżeli kodowana sekwencja  jest  rysunkowa.   Modyfikuje  ona
 kilka  wewnętrznych  progów  Xvid, tak że te podejmuje lepsze decyzje o typie
 ramek i wektorach ruchu dla płaskich rysunków.

quant_type=<h263|mpeg>

 Ustawia typ wykorzystywanego kwantyzatora.  Dla  wysokich  wartości  bitrate,
 kwantyzacja  MPEG  zachowa  więcej szczegółów.  Dla niskich wartości bitrate,
 wygładzanie  H.263  da  mniej  szumów  blokowych.   Jeśli  używasz   własnych
 macierzy, musi być ustawiona kwantyzacja MPEG.

(no)chroma_me

 Zwykły  algorytm  przewidywania  ruchu  używa tylko informacji o jasności dla
 znalezienia najlepszego  wektora  ruchu.   Jednakże  dla  niektórych  filmów,
 wykorzystanie  przestrzeni  kolorów  pozwoli  znaleźć  lepsze  wektory.   Ten
 parametr  włącza  wykorzystanie  przestrzeni  barw  do  przewidywania   ruchu
 (domyślnie: włączone).

(no)chroma_opt

 Uruchamia  prefiltr  optymalizacji  barw.   Poczaruje  to trochę nad danymi o
 kolorach żeby zmniejszyć widoczny na  krawędziach  efekt  schodów.   Poprawia
 jakość kosztem prędkości kodowania.  Z natury zmniejsza PSNR, jako że podnosi
 matematyczne odchylenie od  oryginalnego  obrazu,  ale  poprawia  subiektywną
 jakość  obrazu.   Jako  że  działa na informacji o kolorach, możesz chcieć to
 wyłączyć jeśli kodujesz w skali szarości.

(no)hq_ac

 Włącza lepsze przewidywania składowych AC z sąsiednich bloków dla ramek intra
 (domyślnie: włączone).

vhq=<0-4>

 Algorytm  wyszukiwania ruchu jest oparty na szukaniu w zwykłej domenie koloru
 i próbuje znaleźć wektor ruchu, który  zminimalizuje  różnice  między  klatką
 odniesienia  a  zakodowaną.   Z  tym  parametrem  Xvid  użyje  również domenę
 częstotliwości (DCT), aby szukać wektora ruchu, który nie tylko zminimalizuje
 różnicę  przestrzenną,  ale również długość kodowania bloku.  Od najszybszego
 do najwolniejszego:
          0    wyłączone
          1    decyzja dotycząca trybu (inter/intra MB) (domyślne)
          2    ograniczone przeszukiwanie
          3    średnie przeszukiwanie
          4    szerokie przeszukiwanie

(no)lumi_mask

 Adaptatywna kwantyzacja pozwala na różne kwantyzatory dla różnych makrobloków
 w  klatce.  Jest to 'psychosensoryczne' ustawienie, które korzysta z faktu że
 ludzkie oko zauważa mniej szczegółów  w  bardzo  jasnych  i  bardzo  ciemnych
 częściach  obrazu.   Mocniej  kompresuje te obszary niż średnie, co oszczędzi
 bity które mogą być wykorzystane w  innych  ramkach  poprawiając  postrzeganą
 jakość i być może zmniejszając PSNR.

min_iquant=<0-31>

 minimalny kwantyzator klatek I (domyślnie: 2)

max_iquant=<0-31>

 maksymalny kwantyzator klatek I (domyślnie: 31)

min_pquant=<0-31>

 minimalny kwantyzator klatek P (domyślnie: 2)

max_pquant=<0-31>

 maksymalny kwantyzator klatek P (domyślnie: 31)

min_bquant=<0-31>

 minimalny kwantyzator klatek B (domyślnie: 2)

max_bquant=<0-31>

 maksymalny kwantyzator klatek B (domyślnie: 31)

quant_intra_matrix=<nazwa pliku>

 Wczytuje plik z określoną macierzą intra.  Możesz stworzyć taki plik edytorem
 macierzy xvid4conf.

quant_inter_matrix=<nazwa pliku>

 Wczytuje plik z określoną macierzą inter.  Możesz stworzyć taki plik edytorem
 macierzy xvid4conf.

curve_compression_high=<0-100>

 Ten  parametr  pozwala  Xvid'owi na przekazanie określonego procentu bitów ze
 scen  o  wysokiej  wartości  bitrate  do  rezerwy  bitowej.   Możesz  również
 skorzystać z tej opcji, jeśli masz klip z tak dużą ilością bitów przeznaczoną
 na sceny o wysokiej wartości bitrate, że sceny z niższą  wartością  wyglądają
 źle (domyslnie: 0).

curve_compression_low=<0-100>

 Ten parametr pozwala Xvid'owi na przekazanie określonego procentu dodatkowych
 bitów do scen z niską wartością bitrate z całego klipu.  Opcja  ta  może  być
 przydatna,  jeżeli masz kilka scen z niską wartością bitrate, które są ciągle
 blokowe (domyślnie: 0).

overflow_control_strength=<0-100>

 Podczas pierwszego  przebiegu  w  kodowaniu  dwuprzebiegowym  obliczana  jest
 przeskalowana  krzywa  bitrate.   Różnica między oczekiwaną krzywą a wynikową
 otrzymaną  podczas  kodowania  nazywana   jest   przepełnieniem   (overflow).
 Oczywiście  dwuprzebiegowy  kontroler  tempa  stara się zniwelować tę różnicę
 przez rozpraszanie jej  na  kolejne  klatki.   Ten  parametr  kontroluje  ile
 przepełnienia  jest  rozpraszane  za  każdym  razem,  kiedy  pojawia się nowa
 klatka.  Niskie wartości pozwalają na leniwą kontrolę przepełnienia,  wielkie
 różnice  są  kompensowane wolniej (może to doprowadzić do braku precyzji przy
 małych filmach).  Wyższe wartości  sprawiają,  że  redystrybucja  bitów  jest
 gwałtowniejsza,  czasami zbyt gwałtowna, jeśli ustawisz opcję na zbyt wysoką,
 co może doprowadzić do powstania zniekształceń (domyślnie: 5).
 INFORMACJA: Ten parametr ma duży wpływ na jakość, baw się nim ostrożnie!

max_overflow_improvement=<0-100>

 Podczas alokacji bitów dla ramki kontrola przepełnienia  może  zwiększyć  jej
 rozmiar.   Parametr  ten  określa maksymalny procent rozmiaru o jaki kontrola
 przepełnienia może zwiększyć ramkę, w porównaniu z idealną  alokacją  krzywej
 (domyślnie: 5).

max_overflow_degradation=<0-100>

 Podczas  alokacji  bitów  dla  ramki, kontrola przepełnia może zmniejszyć jej
 rozmiar.  Parametr ten określa maksymalny procent rozmiaru  o  jaki  kontrola
 przepełnienia  może zmniejszyć ramkę, w porównaniu z idealną alokacją krzywej
 (domyślnie: 5).

container_frame_overhead=<0...>

 Określa średni narzut (overhead) przypadający na ramkę w bajtach.  Przeważnie
 użytkownicy  określają  żądany bitrate bez brania pod uwagę nadwyżki na ramkę
 video.  Ta mała ale (przeważnie) stała nadwyżka może spowodować, że  docelowy
 rozmiar pliku zostanie przekroczony.  Xvid pozwala użytkownikom na ustawienie
 wielkości nadwyżki przypadającej na ramkę, którą generuje klatka video (podaj
 tylko  uśrednioną  wartość  na  ramkę).   0  ma  specjalne znaczenie, pozwala
 Xvid'owi na użycie jego własnych wartości domyślnych (domyślnie: 24 - średnia
 nadwyżka AVI).

profile=<opjca>

 Ogranicza  opcje  i  VBV  (szczytowy  bitrate  w  krótkim  czasie)  zgodnie z
 profilami "Simple", "Advanced Simple" i "DivX".  Tak otrzymane filmy  powinny
 dać  się odtworzyć na wolnostojących odtwarzaczach zgodnych ze specyfikacjami
 tych profili.
          unrestricted
               bez ograniczeń (domyślne)
          sp0 profil
          sp1 profil
          sp2 profil
          sp3 profil
          asp0profil
          asp1profil
          asp2profil
          asp3profil
          asp4profil
          asp5profil
          dxnhandheld
               profil DXN handheld
          dxnportntsc
               profil DXN portable NTSC
          dxnportpal
               profil DXN portable PAL
          dxnhtntsc
               profil DXN home theater NTSC
          dxnhtpal
               profil DXN home theater PAL
          dxnhdtv
               profil DXN HDTV
 INFORMACJA: Te  profile  powinny  być  używane  w  połączeniu  z  odpowiednim
 -ffourcc.  Dobre jest DX50, ponieważ niektóre odtwarzacze nie rozpoznają Xvid
 ale większość rozpoznaje DivX.

par=<tryb>

 Określa tryb Współczynnika Proporcji Piksela (Pixel Aspect Ratio - PAR)  (nie
 mylić  z Współczynnikiem Proporcji Obrazu (Display Aspect Ratio - DAR)).  PAR
 to stosunek szerokości  do  wysokości  pojedynczego  piksela.   Więc  oba  są
 związane: DAR = PAR * (szerokość/wysokość).
 MPEG-4 określa 5 współczynników proporcji piksela i jeden rozszerzony, dający
 szansę na podanie konkretnego  współczynnika  proporcji  piksela.   Może  być
 podany jeden z 5 standardowych trybów:
          vga11
               zwyczajny PAR dla PC Piksele są jednostką kwadratową.
          pal43
               standard dla PAL - 4:3 PAR Piksele są prostokątami.
          pal169
               jak wyżej
          ntsc43
               jak wyżej
          ntsc169
               jak wyżej (Nie zapomnij podać dokładnego współczynnika.)
          ext
               Pozwala  na określenie własnego współczynnika proporcji piksela
               przez par_width i par_height.
 INFORMACJA: Ogólnie ustawienie opcji aspect i autoaspect jest wystarczające.

par_width=<1-255> (tylko z par=ext)

 Określa szerokość zadeklarowanego współczynnika proporcji piksela.

par_height=<1-255> (tylko z par=ext)

 Określa wysokość szerokość zadeklarowanego współczynnika proporcji piksela.

aspect=<x/y | f (wartość rzeczywista)>

 Przechowuje proporcje wewnętrznie, podobnie jak pliki MPEG.  O  wiele  lepsze
 rozwiązanie niż ponowne skalowanie, ponieważ nie spada jakość.  Tylko MPlayer
 i kilka innych odtwarzaczy  będą  interpretowały  te  pliki  poprawnie,  inne
 wyświetlą  je  w  złych proporcjach.  Parametr proporcji może być podany jako
 proporcja lub liczba rzeczywista.

(no)autoaspect

 Podobnie jak opcja aspect, ale proporcja wyliczana jest automatycznie, biorąc
 pod  uwagę  wszystkie  filtry  dostrajające (crop/expand/scale/itp.) podane w
 łańcuchu.

psnr

 Drukuje PSNR (wartość szczytowa proporcji sygnału do szumu) dla całego  filmu
 po  kodowaniu  i  przechowuje  PSNR  dla  każdej klatki w pliku o nazwie typu
 "psnr_hhmmss.log"  w  bieżącym  katalogu.   Zwracane   wartości   są   w   dB
 (decybelach), im wyższe tym lepsze.

bvhq=<0|1>

 To  ustawienie  pozwala  na wybieranie z możliwych kandydatów takich wektorów
 dla ramek B, które minimalizuja zaburzenia, podobnie jak opcja  vhq  robi  to
 dla  ramek  P.   Daje  to  ładniejsze  ramki  B  prawie bez spadku wydajności
 (domyślnie: 1).

   x264enc (-x264encopts)

bitrate=<wartość>

 Ustawia  średni  używany  bitrate  w  kbit/sekundę  (domyślnie:   wyłączone).
 Ponieważ  lokalny bitrate może się wahać, ta średnia może być niedokładna dla
 bardzo krótkich filmów (zobacz także opcję  ratetol).   Stały  bitrate  można
 osiągnąć łącząc tę opcję z vbv_maxrate, za cenę poważnego spadku jakości.

qp_constant=<0-51>

 Wybiera kwantyzator, jaki będzie użyty z klatkami P.  Klatki I i B różnią się
 od tej wartości odpowiednio o ip_factor i pb_factor.   Najbardziej  przydatny
 zakres  to  20-40 (domyślnie: 26).  Niższe wartości to lepsza dokładność, ale
 większe wartości  bitrate.   0  oznacza  kompresję  bezstratną.   Zauważ,  że
 kwantyzacja  w  H.264  działa  zupełnie  inaczej  niż  w MPEG-1/2/4: Parametr
 kwantyzacji (QP)  H.264  jest  w  skali  logarytmicznej.   Przelicznik  ma  w
 przybliżeniu wartość H264QP = 12 + 6*log2(MPEGQP).  Na przykład, współczynnik
 QP=2 dla MPEG odpowiada wartości QP=18 dla H.264.

pass=<1-3>

 Korzysta z trybu dwu- lub trzyprzebiegowego.  Zaleca się kodowanie  zawsze  w
 jednym  z  tych dwóch trybów, ponieważ bity są lepiej rozprowadzane i podnosi
 się jakość.
          1    pierwszy przebieg
          2    drugi przebieg (kodowania dwuprzebiegowego)
          3    n-ty   przebieg   (drugi   i    trzeci    przebieg    kodowania
               trzyprzebiegowego)
 A teraz jak to działa i jak z tego korzystać:
 Pierwszy  przebieg  (pass=1)  zbiera statystyki klipu i zapisuje je do pliku.
 Będziesz  pewnie  chciał  wyłączyć  niektóre  opcje  wymagające  dużej   mocy
 obliczeniowej, poza tymi używanymi domyślnie.
 W  trybie  dwuprzebiegowym,  drugie  przejście  (pass=2) czyta dane z pliku i
 opiera na nich decyzje dotyczące kontroli tempa.
 W trybie trzyprzebiegowym, drugie przejście (pass=3, to nie błąd)  robi  dwie
 rzeczy  na  raz:  Czyta  dane i nadpisuje je.  Możesz używać wszystkich opcji
 kodowania, poza tymi wymagającymi dużej mocy obliczeniowej.
 Trzeci przebieg (pass=3) działa podobnie jak drugi, poza tym że  korzysta  ze
 statystyk   zebranych   podczas   drugiego  przebiegu.   Możesz  korzystać  z
 wszystkich  opcji  kodowania,  łącznie  z  tymi   wymagającymi   dużej   mocy
 obliczeniowej.
 Pierwszy  przebieg  może  używać  albo średniej wartości bitrate albo stałego
 kwantyzatora.   Zalecane   jest   ABR,   ponieważ   nie   wymaga   zgadywania
 kwantyzatora.   Kolejne  przebiegi  są  w  trybie ABR i musi zostać określona
 wartość bitrate.
 INFORMACJA: Obsuga kodowania trzyprzebiegowego w x264 jest  cakiem  nowa  w
 MEncoderze,   zachęcamy  do  pomocy  i  przesyłania  nam  dobrych  kombinacji
 parametrów x264, które byłyby jednocześnie szybki i zapewniały wysoką jakość.

turbo=<0-2>

 Tryb przyspieszonego pierwszego  przebiegu.   Pierwszego  przebieg  kodowania
 dwu-  lub więcej przebiegowego można przyspieszyć wyłączając opcje które mają
 nikły lub żaden wpływ na jakość końcowego przebiegu.
          0    wyłączone (domyślne)
          1    Zmniejsza subq,  frameref  i  wyłącza  niektóre  tryby  analizy
               podziału wewnątrz makrobloków.
          2    Zmniejsza  subq i frameref do 1, używa szukania ME typu diament
               i wyłącza wszystkie tryby analizy podziału.
 Poziom 1 może dwukrotnie  przyspieszyć  pierwszy  przebieg  nie  zmniejszając
 globalnego  PSNR  ostatniego  przejścia  w porównaniu z pierwszym przebiegiem
 pełnej jakości.
 Poziom  2  może  czterokrotnie  przyspieszyć  pierwszy  przebieg   zmieniając
 globalne  PSNR  ostatniego  przejścia  o  +/- 0.05dB w porównaniu z pierwszym
 przebiegiem pełnej jakości.

keyint=<wartość>

 Ustawia maksymalną przerwę między  ramkami  IDR  (domyślnie:  250).   Większe
 wartości  oszczędzają  bity,  a  tym  samym  poprawiają jakość, odbywa się to
 jednak kosztem precyzji przy przeszukiwaniu.  W  odróżnieniu  od  MPEG-1/2/4,
 H.264 nie jest narażone na wahania DCT przy dużych wartościach keyint.

keyint_min=<1-keyint/2>

 Ustawia  minimalną  odległość  między  ramkami  IDR (domyślnie: 25).  Jeśli w
 obrębie tego przedziału pojawi sie zmiana sceny, nadal jest ona kodowana jako
 ramka  I,  ale  nie  zaczyna  nowego  GOPu.   W  H.264  ramki I niekoniecznie
 ograniczają zamknięty GOP, ponieważ ramka P może być  przewidziana  z  więcej
 niż  jednej poprzedzającej klatki (zobacz także opcję frameref).  Dlatego też
 niekoniecznie da się przewijać do klatek I.  Ramki IDR ograniczają odnoszenie
 się ramki P do jakiejkolwiek ramki poprzedzającej ramkę IDR.

scenecut=<-1-100>

 Kontroluje  agresywność  wstawiania  klatek I (domyślnie: 40).  Małe wartości
 powodują, że kodek często musi wymuszać ramkę  I,  jeśli  przekroczy  wartość
 keyint.   Poprawne  wartości mogą odszukać lepsze miejsca dla ramki I, wyższe
 powodują marnowanie bitów.  -1 wyłącza  wykrywanie  obcięć  scen  (scenecut),
 więc  ramki I są wstawiane tylko raz po każdych innych klatkach keyint, nawet
 jeśli takie obcięcie zdarzy się wcześniej.  Nie jest to  zalecane  i  marnuje
 bitrate,  jako że obcięcia scen (scenecut) są kodowane jako ramki P, które są
 tak duże jak ramki I, ale nie resetują "licznika keyint".

frameref=<1-16>

 Liczba poprzednich ramek wykorzystanych  do  przewidywania  klatek  P  lub  B
 (domyślnie:  1).   Parametr  ten  ma dość znaczny wpływ na anime, jednak przy
 materiałach z "żywymi" aktorami  skuteczność  znacznie  spada  powyżej  około
 sześciu  klatek  odniesienia.   Opcja  nie  ma  żadnego  wpływu  na  szybkość
 dekodowania, ale zwiększa zapotrzebowanie na pamięć w trakcie  tego  procesu.
 Niektóre dekodery potrafią obsłużyć tylko do 15 klatek odniesienia.

bframes=<0-16>

 maksymalna liczba kolejnych klatek B pomiędzy ramkami I i P (domyślnie: 0)

(no)b_adapt

 Automatycznie  decyduje  o  wykorzystaniu  klatek  typu  B  i ich ewentualnej
 liczbie,  ograniczonej  dopuszczalnym  maksimum  określonym  przez   parametr
 powyżej  (domyślnie:  włączone).   Jeżeli opcja ta jest wyłączona, użyta jest
 maksymalna liczba klatek B.

b_bias=<-100-100>

 Kontroluje decycyzje podejmowane przez b_adapt.  Wyższy  współczynnik  b_bias
 generuje większą liczbę klatek B (domyślnie: 0).

(no)b_pyramid

 Pozwala  na stosowanie ramek B jako odnośników do przewidywania innych ramek.
 Na przykład rozważmy 3 kolejne ramki B: I0 B1 B2 B3 P4.  Bez tej opcji  ramki
 B  występują tak samo jak w MPEG-[124].  Zatem są kodowane w kolejności I0 P4
 B1 B2 B3 i wszystkie klatki B są przewidywane z I0  i  P4.   Z  tą  opcją  są
 kodowane w kolejności I0 P4 B2 B1 B3.  B2 jest takie samo jak powyżej, ale B1
 jest przewidywane z I0 i B2 a B3 jest przewidywane z B2 i P4.  Wynikiem  tego
 zwykle   jest  nieco  lepsza  kompresja  praktycznie  bez  straty  szybkości.
 Jednakże jest to opcja eksperymentalna: nie jest do końca  dostrojona  i  nie
 zawsze  może  dać oczekiwane rezultaty.  Wymaga bframes >= 2.  Wada: zwiększa
 opóźnienie dekodowania do 2 ramek.

(no)deblock

 Wykorzystuje filtr odblokowywujący (deblock) (domyślnie: włączony).  Jako, że
 zabiera mało czasu procesora w porównaniu ze wzrostem jakości, jaki daje, nie
 jest zalecane wyłączanie go.

deblockalpha=<-6-6>

 Parametr AlphaC0  dla  filtru  odblokowywującego  (deblock)  (domyślnie:  0).
 Opcja  ta  dostosowuje  zakresy  dla  filtru  in-loop  deblocking  H.264.  Po
 pierwsze parametr ten określa maksymalną ilość zmian jaką filtr może  nanieść
 na  pojedynczy  piksel.   Po  drugie  opcja  ta  ma wpływ na próg filtrowanej
 różnicy występującej  na  krawędzi.   Wartość  dodatnia  ogranicza  blokujące
 szumy, ale rozmywa również detale.
 Domyślne  zachowanie  filtru pozwala prawie zawsze osiągnąc optymalną jakość,
 więc najlepiej albo zostawić wszystkie parametry takie jakimi są albo dokonać
 tylko niewielkich zmian.  Jednakże, jeżeli Twój materiał źródłowy zawiera już
 jakieś szumy lub nosi śladu efektu bloków,  które  chciałbyś  usunąć,  dobrym
 pomysłem będzie nieco większe zwiększenie wartości parametru.

deblockbeta=<-6-6>

 Parametr Beta filtru odblokowywującego (deblock) (domyślnie: 0).  Ma wpływ na
 próg detali.  Bloki zawierające  dużą  liczbę  detali  nie  będą  filtrowane,
 ponieważ  wygładzanie  stosowane przez ten filtr będzie bardziej widoczne niż
 oryginalny efekt blokowy.

(no)cabac

 Wykorzystuje CABAC (Context-Adaptive Binary  Arithmetic  Coding)  (domyślnie:
 włączony).   Nieco  spowalnia  kodowanie  i  dekodowanie, ale oszczędza około
 10-15% bitów.  Nie powinieneś go wyłączać, chyba że zależy  Ci  na  szybkości
 dekodowania.

qp_min=<1-51> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)

 Minimalny kwantyzator, 10-30 to użyteczny zakres (domyślnie: 10).

qp_max=<1-51> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)

 maksymalny kwantyzator (domyślnie: 51)

qp_step=<1-50> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)

 maksymalna   wartość  o  jaką  kwantyzator  może  być  zwiększony/zmniejszony
 pomiędzy klatkami (domyślnie: 2)

ratetol=<0.1-100.0> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)

 dozwolona wariancja dla średniej wartości  bitrate  (nieokreślona  jednostka)
 (domyślnie: 1.0)

vbv_maxrate=<wartość> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)

 maksymalne lokalne bitrate, w kbit/sekundę (domyślnie: wyłączone)

vbv_bufsize=<wartość> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)

 okres  uśredniania  dla  vbv_maxrate,  w  kbitach (domyślnie: żaden, musi być
 podany jeślo włączono vbv_maxrate)

vbv_init=<0.0-1.0> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)

 początkowa zajętość bufora, jako ułamek vbv_bufsize (domyślnie: 0.9)

ip_factor=<wartość>

 współczynnik kwantyzatora między ramkami I a P (domyślnie: 1.4)

pb_factor=<wartość>

 współczynnik kwantyzatora między ramkami P a B (domyślnie: 1.3)

qcomp=<0-1> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)

 Kompresja kwantyzatora (domyślnie: 0.6).  Niższa wartość sprawia, że  bitrate
 jest  bardziej  stały,  podczas  gdy wyższa, sprawia, że parametr kwantyzacji
 jest bardziej stały.

cplx_blur=<0-999> (tylko tryb dwuprzebiegowy)

 Rozmycie w czasie  szacowanej  złożoności  klatki,  przed  kompresją  krzywej
 (domyślnie: 20).  Mniejsze wartości pozwalają na większe zmiany kwantyzatora,
 a większe wymuszają jego łagodniejsze zmiany.  cplx_blur zapewnia,  że  każda
 ramka  I  będzie miała jakość podobną do następujących po niej ramek P, że że
 naprzemienne  ramki  o  wysokiej  i  niskiej  złożoności  (n.p.  animacja   z
 niewielkim fps) nie będą marnowały bitów na zmiany kwantyzatora.

qblur=<0-99> (tylko tryb dwuprzebiegowy)

 Rozmycie  w  czasie  parametru  kwantyzacji, po kompresji krzywej (domyślnie:
 0.5).  Niższe wartości pozwalają  na  większe  skoki  wartości  kwantyzatora,
 wyższe zmuszają go do delikatniejszych zmian.

zones=<część0>[/<część1>[/...]]

 Inna  jakość  dla  poszczególnych części (zakończenie, napisy, ...)  (ABR lub
 tryb   dwuprzebiegowy).    Każda   część   to    <klatka-początkowa>,<klatka-
 końcowa>,<opcja> gdzie opcja to:
          q=<0-51>
               kwantyzator
          b=<0.01-100.0>
               mnożnik bitrate
 INFORMACJA:  Kwantyzator  nie jest dokładnie wymuszany.  Działa tylko w fazie
 planowania kontroli tempa i  jest  podatny  na  kompensację  przepełnienia  i
 qp_min/qp_max.

direct_pred=<0-2>

 Wykrywa  typ  systemu  przewidywania  ruchu  dla  bezpośrednich makrobloków w
 klatkach typu B.
          0    Żaden: bezpośrednie makrobloki nie są wykorzystywane.
          1    Przestrzenny: wektory  ruchu  są  ekstrapolowane  z  sąsiednich
               bloków.
          2    Czasowy:  wektory ruchu są interpolowane z następnych klatek P.
               (domyślny)
 Typ przestrzenny i czasowy mają podobną  prędkość  działania  i  współczynnik
 PSNR,  ale  najczęściej  ten drugi wygląda lepiej.  direct_pred=0 to metoda i
 wolniejsza, i dająca gorszą jakość.

(no)weight_b

 Używa ważonego przewidywania  w  ramkach  B.   Bez  tej  opcji  dwukierunkowo
 przewidywane  makrobloki  dają  jednakową  wagę każdej ramce wzorcowej.  Z tą
 opcją wagi są ustalane według pozycji  ramki  B  względem  ramek  wzorcowych.
 Wymaga bframes > 1.

(no)i4x4

 Używa  dodatkowego typu makrobloku i4x4 (domyślnie: włączone).  Bez tej opcji
 ramki P i B będą używać tylko i16x16 i typów inter wymienionych poniżej.

(no)i8x8

 Używa dodatkowego typu makrobloku i8x8 (domyślnie: włączone).  Ta  opcja  nie
 ma efektu jeśli nie jest włączone 8x8dct.

(no)b8x8mv

 Wykorzystuje  dodatkowe  typy  makrobloków  b16x8,  b8x16  i b8x8 (domyślnie:
 wyłączone).  Bez tej opcji, klatki B będą używały tylko typów  i16x16,  i8x8,
 i4x4,  b16x16,  skip,  direct.   Więcej  szczegółów znajdziesz w dokumentacji
 opcji 4x4mv.

(no)8x8mv

 Używa dodatkowych typów makrobloków p16x8, p8x16, p8x8 (domyślnie: włączone).
 Bez  tej  opcji  ramki P będą używały tylko typów i16x16, i8x8, i4x4, p16x16,
 skip.  Ta opcja jest  przeznaczona  tylko  do  eksperymentowania.   Nie  jest
 zalecane wyłączanie 8x8mv w prawdziwym kodowaniu.

(no)4x4mv

 Wykorzystuje  dodatkowe  typy  makrobloków  p8x4,  p4x8  i  p4x4  (domyślnie:
 wyłączone).  Bez tej opcji, klatki P będą korzystały tylko  z  typów  i16x16,
 i8x8, i4x4, p16x16, p16x8, p8x16, p8x8 i skip.  Wymaga 8x8mv.
 Pomysł  polega  na  tym,  aby odnaleźć typ i rozmiar, który najlepiej opisuje
 określony obszar obrazu.   Na  przykład,  globalne  przesuwanie  jest  lepiej
 reprezentowane  przez  bloki  16x16, podczas gdy małe poruszające się obiekty
 przez mniejsze segmenty.
 Zaleca się używanie 4x4mv tylko z subq >= 3.

(no)8x8dct

 Adaptatywne  wybieranie  transformaty  przestrzeni:  pozwala  na   wybieranie
 pomiędzy  DCT  4x4 i 8x8.  Zezwala też na typ makrobloku i8x8.  Bez tej opcji
 jest używane tylko DCT 4x4.

me=<1-4>

 Wybiera algorytm pełnopikselowego szacowania ruchu.
          1    szukanie kwadratowe, rozmiar 1 (szybkie)
          2    szukanie sześciokątne, rozmiar 2 (domyślne)
          3    nierówne szukanie wielosześciokątne
          4    szukanie wyczerpujące (bardzo wolne)

me_range=<4-64>

 promień wyczerpującego lub wielosześciokątnego szukania ruchu (domyślnie: 16)

subq=<1-6>

 Dopasowuje jakość udoskonalenia subpel.  Ten  parametr  kontroluje  kompromis
 między  jakością  a szybkością biorący udział w procesie podejmowania decyzji
 dotyczących przewidywania ruchu.  subq=5 może skompresować do 10% mocniej niż
 subq=1
          1    Korzysta   z  przewidywania  ruchu  z  prezycją  fullpixel  dla
               wszystkich  typów  kondydujących  makrobloków.   Potem  wybiera
               najlepszy  typ.   Potem  poprawia ruch tego typu co do prezycji
               quarterpixel.  (najszybsze)
          2    Podobnie  jak  1,  ale  korzysta  z  wolniejszego   poprawiania
               quarterpixel.
          3    Korzysta   z  przewidywania  ruchu  z  precyzją  halfpixel  dla
               wszystkich  kandydujących  typów  makrobloków.   Potem  wybiera
               najlepszy  typ.   Potem  poprawia ruch tego typu co do precyzji
               quarterpixel.
          4    Korzysta   z   szybkiego   przewidywania   ruchu   z   precyzją
               quarterpixel  dla  wszystkich  kandydujących typów makrobloków.
               Potem  wybiera  najlepszy  typ.    Potem   kończy   poprawianie
               quarterpixel dla tego typu.
          5    Korzysta  z  najlepszej  jakości przewidywania ruchu z precyzją
               quarterpixel dla wszystkich  kandydujących  typów  makrobloków,
               przed wyborem najlepszego (domyślne).
          6    Włącza  optymalizację  typów  makrobloków  dla ramek typu I i P
               celem zmniejszenia zakłóceń (najlepsze).
 W powyższych parametrach, przez "wszystkich kandydatów" nie  należy  rozumieć
 wszystkich  aktywnych  typów:  4x4,  4x8, 8x4 są sprawdzane tylko, jeżeli 8x8
 jest lepszy niż 16x16.

(no)chroma_me

 Bierze pod uwagę  informacje  o  barwie  podczas  szukania  ruchu  podpikseli
 (domyślnie: właczone).  Wymaga subq>=5.

chroma_qp_offset=<-12-12>

 Używa  innego  kwantyzatora  do  barw  w  porównaniu  do  jasności.  Sensowne
 wartości są w zakresie <-2-2> (domyślnie: 0).

cqm=<flat|jvt|<nazwapliku>>

 Używa albo predefiniowanej macierzy kwantyzacji albo ładuje plik  macierzy  w
 formacie JM.
          flat
               Używa predefiniowanej płaskiej macierzy (domyślne).
          jvt
               Używa predefiniowanej macierzy JVT.
          <nazwapliku>
               Używa dostarczonego zbioru macierzy w formacie JM.
 INFORMACJA:  Zbiory  zakodowane  przy użyciu CQM nie są aktualnie dekodowalne
 przed odtwarzacze oparte na FFmpeg.
 Użytkownicy Windowsowego CMD.EXE mogą  napotkać  problemy  przy  przeglądaniu
 wiersza  poleceń  jeśli  próbują użyć wszystkich list CQM.  Powodem tego jest
 ograniczenie  długości  wiersza  poleceń.   W  takim  wypadku  zalecane  jest
 zapisanie list w zbiorze macierzy w formacie JM i załadowanie go jak powyżej.

cqm4iy=<lista> (zobacz także cqm)

 Podana  przez  użytkownika  macierz  intra  4x4  jasności, przekazana jako 16
 oddzielonych przecinkami wartości w zakresie 1-255.

cqm4ic=<lista> (zobacz także cqm)

 Podana  przez  użytkownika  macierz  intra  4x4  barwy,  przekazana  jako  16
 oddzielonych przecinkami wartości w zakresie 1-255.

cqm4py=<lista> (zobacz także cqm)

 Podana  przez  użytkownika  macierz  inter  4x4  jasności, przekazana jako 16
 oddzielonych przecinkami wartości w zakresie 1-255.

cqm4pc=<lista> (zobacz także cqm)

 Podana  przez  użytkownika  macierz  inter  4x4  barwy,  przekazana  jako  16
 oddzielonych przecinkami wartości w zakresie 1-255.

cqm8iy=<lista> (zobacz także cqm)

 Podana  przez  użytkownika  macierz  intra  8x8  jasności, przekazana jako 64
 oddzielone przecinkami wartości w zakresie 1-255.

cqm8py=<lista> (zobacz także cqm)

 Podana przez użytkownika macierz  inter  8x8  jasności,  przekazana  jako  64
 oddzielone przecinkami wartości w zakresie 1-255.

level_idc=<10-51>

 Ustawia  parametr  level  strumienia  bitów,  według  definicji  w  aneksie A
 standardu  H.264  (domyślnie:  40  -  Level  4.0).   Używane  żeby  przekazać
 dekoderowi  jakie możliwości musi obsługiwać.  Używaj tylko jeśli wiesz co to
 znaczy i musisz tego użyć.

threads=<1-4>

 Dzieli każdą klatkę na paski i koduje je równolegle (domyślnie: 1).   Pozwala
 też na wielowątkowe dekodowanie jeśli dekoder to umożliwia (lavc nie).  Lekko
 zmniejsza  kompresję.   Wymaga  żeby  libx264  była  skompilowana  z  obsługą
 pthread; jeśli tak nie jest opcja ta wyświetli ostrzeżenie i włączy paski ale
 nie wielowątkowość.

log=<-1-3>

 Określa ilość informacji drukowanych na ekranie.
          -1   żadne
           0   Wyświetla tylko błędy.
           1   ostrzeżenia
           2   PSNR  i  inne  statystyki  analiz   po   skończonym   kodowaniu
               (domyślne)
           3   PSNR,  QP,  typ  ramki,  rozmiar  i  inne statystyki dla każdej
               klatki

(no)psnr

 Drukuje statystyki stosunku sygnału do szumu.
 INFORMACJA: Pola PSNR 'Y', 'U', 'V', i 'Avg' nie  są  matematycznie  poprawne
 (są  po  prostu  uśrednioną  wartością  PSNR  branego  z  każdej klatki).  Są
 trzymane tylko dla porównania z referencyjnym kodekiem  JM.   Dla  wszystkich
 innych  celów, korzystaj albo z "Global" PSNR, albo z poszczególnych wartości
 PSNR przypadających na klatkę drukowanych przez log=3.

(no)visualize

 Włącza wizualizację x264 w trakcie kodowania.  Jeśli x264 w Twoim systemie to
 obsługuje  zostanie  otwarte  nowe okno w trakcie procesu kodowania, w którym
 x264 będzie się starał zaprezentować szkic tego, jak zakodował  klatkę.   Typ
 każdego bloku na wizualizowanym filmie będzie miał jeden z kolorów:
          czerwony/rózowy
               blok intra
          niebieski
               blok inter
          zielony
               blok pominięty
          żółty
               blok B
 Jest  to  możliwość  eksperymentalna  i podlegająca zmianom.  W szczególności
 wymaga żeby x264 było skompilowane z włączoną  wizualizacją.   Zauważ,  że  w
 momencie pisania tego dokumentu x264 zatrzymuje po zakodowaniu i wizualizacji
 każdej klatki, czekając  aż  użytkownik  naciśnie  klawisz  przed  kodowaniem
 następnej klatki.

   muxer MPEG (-mpegopts)
softskip).

format=<mpeg1 | mpeg2 | xvcd | xsvcd | dvd>

 format strumienia (domyślnie: mpeg2)

size=<do 65535>

 Wielkość  pakietu  w  bajtach,  nie zmieniaj, jeśli nie jesteś pewien tego co
 robisz (domyślnie: 2048).

muxrate=<liczba>

 nominalne tempo muxowania w KBit/s używane w nagłówkach pakietów  (domyślnie:
 1800   kb/s)   Będzie   zaktualizowane,   jeśli  to  konieczne,  w  przypadku
 "format=mpeg1" lub "mpeg2".

tsaf

 Ustawia, jeśli to możliwe, znaczniki czasu w każdej ramce.

(no)reorder

 Włącza  kod  przestawiania  ramek,  który  przechowuje  ramki  w   kolejności
 dekodowania (a nie wyświetlania) (domyślnie: wyłączone).  Używaj tylko, jeśli
 uważasz, że klatki w oryginalnym strumieniu były  błędnie  zapisane.   Działa
 tylko z filmami MPEG-1/2.

init_vpts=<100-700>

 początkowe pts video, w milisekundach (domyślnie: 200)

init_apts=<100-700>

 początkowe pts audio, w milisekundach (domyślnie: 200)

vdelay=<1-32760>

 Początkowe  opóźnienie obrazu w w milisekundach (domyślnie: 0), używaj, jeśli
 chcesz opóźnić obraz względem dźwięku.

drop

 Używane razem z init_delay powoduje  że  muxer  opuszcza  oczekiwany  kawałek
 audio.

vwidth, vheight=<1-4095>

 Ustawia wysokość i szerokość filmu gdy jest to MPEG-1/2.

vpswidth, vpsheight=<1-4095>

 Ustawia wysokość i szerokość trybu panoramicznego filmu gdy jest to MPEG-2.

vaspect=<1 | 4/3 | 16/9 | 221/100>

 Ustawia proporcje filmu MPEG-1/2.

vbitrate=<liczba>

 Ustawia bitrate video w kbit/s dla filmów MPEG-1/2.

vframerate=<24000/1001 | 24 | 25 | 30000/1001 | 30 | 50 | 60000/1001 | 60 >

 Ustawia  ilość  klatek  na  sekundę  dla  filmów MPEG-1/2.  Ta opcja zostanie
 zignorowana jeśli będzie użyta razem z opcją telecine.

telecine

 Włącza tryb miękkiego telecine:  muxer  oszukuje  strumień  obrazu  tak,  aby
 wyglądał  jak  kodowany  przy  29.97  lub  30  fps; działa to tylko z filmami
 MPEG-2, kiedy wyjściowa ilość klatek na  sekundę,  po  ewentualnej  konwersji
 przez  -ofps  wynosi  24000/1001  lub  24.   Wszystkie  pozostałe wartości są
 niekompatybilne z tą opcją.

   Muksery FFmpeg z libavformat (-lavfopts) (zobacz także -of lavf)

format=<format_pliku>

 Wymusza format pliku na który należy muksować (domyślnie: autodetekcja według
 rozszerzenia).
          mpg
               MPEG-1 systems i MPEG-2 PS
          asf
               Advanced Streaming Format
          avi
               Audio Video Interleave file
          wav
               Waveform Audio
          swf
               Macromedia Flash
          flv
               pliki video Macromedia Flash
          rm
               RealAudio i RealVideo
          au
               format SUN AU
          nut
               otwarty format NUT (experymentalny)
          mov
               QuickTime
          mp4
               format MPEG-4
          dv   Sony Digital Video container

PLIKI

/usr/local/etc/mplayer/mplayer.conf
 główny plik ustawień

~/.mplayer/config
 ustawienia użytkownika

~/.mplayer/input.conf
 ustawienia wejścia (pełną listę wyświetla '-input keylist')

~/.mplayer/gui.conf
 plik konfiguracyjny GUI

~/.mplayer/gui.pl
 lista odtwarzania GUI

~/.mplayer/font/
 katalog   czcionki  (Musi  znajdować  się  tutaj  plik  font.desc  i  plik  z
 rozszerzeniem .RAW.)

~/.mplayer/DVDkeys/
 Zkrakowane klucze CSS
 napisów w następującej kolejności:
 /ścieżka/do/film.sub
 ~/.mplayer/sub/film.sub
 ~/.mplayer/default.sub

PRZYKŁADY UŻYCIA MPLAYERA

Szybki start odtwarzania DVD:

 mplayer dvd://1

Odtwarza w japońskim z angielskimi napisami:

 mplayer dvd://1 -alang ja -slang en

Odtwarza tylko rozdziały 5, 6, 7:

 mplayer dvd://1 -chapter 5-7

Odtwarza tylko tytuły 5, 6, 7:

 mplayer dvd://5-7

Odtwarza DVD z różnych ujęć:

 mplayer dvd://1 -dvdangle 2

Odtwarza z innego urządzenia DVD:

 mplayer dvd://1 -dvd-device /dev/dvd2

Odtwarza DVD z katalogu zawierającego pliki VOB:

 mplayer dvd://1 -dvd-device /ścieżka/do/katalogu/

Kopiuje tytuł DVD na twardy dysk, zapisując go to title1.vob :

 mplayer dvd://1 -dumpstream -dumpfile title1.vob

Strumień z HTTP:

 mplayer http://mplayer.hq/przyklad.avi

Strumień używający RTSP:

 mplayer rtsp://serwer.przyklad.com/nazwaStrumienia

Konwertuje napisy do formatu MPsub:

 mplayer test.avi -sub zródło.sub -dumpmpsub

Konwertuje napisy do formatu MPsub bez konieczności oglądania filmu:

 mplayer /dev/zero -rawvideo on:pal:fps=xx  -vc  null  -vo  null  -noframedrop
 -benchmark -sub źródło.sub -dumpmpsub

Wejście z domyślnego V4L:

 mplayer tv:// -tv driver=v4l:width=640:height=480:outfmt=i420 -vc rawi420 -vo
 xv

Odtwarzanie na kartach Zoran (w starym stylu, odradzane):

 mplayer -vo zr -vf scale=352:288 plik.avi

Odtwarzanie na kartach Zoran (w nowym stylu):

 mplayer -vo zr2 -vf scale=352:288,zrmjpeg plik.avi

Odtwarza dźwięk 6-kanałowy w formacie AAC tylko na dwóch głośnikach:

 mplayer              -rawaudio               on:format=0xff               -af
 pan=6:.32:.39:.06:.17:-.17:.33:.32:.06:.39:-.17:.17:.33 adts_he-aac160_51.aac
 Może  będziesz chciał się trochę pobawić wartościami filtru pan (np. pomnożyć
 przez jakaś liczbę), aby zwiększyć głośność albo uniknąć trzasków.

PRZYKŁADY UŻYCIA MENCODERA

Kodowanie tytułu #2 DVD, tylko wybrane rozdziały:

 mencoder dvd://2 -chapter 10-15 -o tytul2.avi -oac copy -ovc  lavc  -lavcopts
 vcodec=mpeg4

Kodowanie tytułu #2 DVD, zmiana rozmiaru do 640x480:

 mencoder  dvd://2  -vf  scale=640:480  -o  tytul2.avi  -oac  copy  -ovc  lavc
 -lavcopts vcodec=mpeg4

Kodowanie tytułu #2 DVD, zmiana rozmiaru do 512xHHH (zachowuje proporcje):

 mencoder dvd://2 -vf scale -zoom -xy 512 -o tytul2.avi -oac  copy  -ovc  lavc
 -lavcopts vcodec=mpeg4

To samo, ale z bitrate ustawionym na 1800kbit i optymalizowanymi makroblokami:

 mencoder    dvd://2   -o   tytuł2.avi   -oac   copy   -ovc   lavc   -lavcopts
 vcodec=mpeg4:mbd=1:vbitrate=1800

To samo, ale z kompresją MJPEG:

 mencoder   dvd://2   -o   tytul2.avi   -oac   copy   -ovc   lavc    -lavcopts
 vcodec=mjpeg:mbd=1:vbitrate=1800

Kodowanie wszystkich plików *.jpg w bieżącym katalogu:

 mencoder   "mf://*.jpg"   -mf  fps=25  -o  wyjscie.avi  -ovc  lavc  -lavcopts
 vcodec=mpeg4

Kodowanie z tunera (określ format poprzez -vf format):

 mencoder -tv driver=v4l:width=640:height=480 tv:// -o tv.avi -ovc raw

Kodowanie z potoku:

 rar p test-SVCD.rar | mencoder -ovc lavc -lavcopts  vcodec=mpeg4:vbitrate=800
 -ofps 24 -

BŁĘDY

AUTORZY

MPlayer-translations.

OD TŁUMACZY