Provided by:
manpages-pl_20060617-3_all 
NAZWA
ed, red - edytor tekstu
SK/LADNIA
ed [-] [-Gs] [-p /lacuch] [plik]
red [-] [-Gs] [-p /lacuch] [plik]
OPIS
ed jest zorientowanym liniowo edytorem tekstu. Jest o uywany do
tworzenia, wywietlania, modyfikowania i innych dziala na plikach
tekstowych. red to ed zastrzeony (restricted): moe edytowa tylko pliki
z biecego katalogu i nie moe wykonywa komend powloki.
Po wywolaniu z argumentem pliku, jego kopia jest odczytywana do bufora
edytora. Wszelkie zmiany robione s na tej kopii, nie na pliku jako
takim. Podczas koczenia pracy z ed, wszelkie zmiany, ktorych nie
zachowano komend `w' s tracone.
Edycja jest dokonywana w dwoch ronych trybach: komend i wprowadzania.
Po uruchomieniu, ed jest w trybie komend. W trybie tym ze
standardowego wejcia czytane s komendy, a nastpnie s one wykonywane na
zawartoci bufora edytora. Przykladowa komenda moe wyglda tak:
,s/old/new/g
co zamienia wszystkie pojawienia si napisu old na new.
Po podaniu komendy wprowadzania, takiej jak `a' (append--dopisz), `i'
(insert--wstaw) lub `c' (change-zmie), ed wchodzi w tryb wprowadzania.
Jest to podstawowe narzdzie wprowadzania tekstu do pliku. W trybie tym
nie ma dostpnych adnych komend. Zamiast tego, standardowe wejcie jest
bezporednio zapisywane do bufora edytora. Linie skladaj si z tekstu, a
do (lcznie) znaku nowej linii. Tryb wprowadzania jest przerywany
wprowadzeniem pojedynczej kropki w linii.
Wszystkie komendy ed operuj na calych liniach, lub zakresach linii; np.
komenda `d' kasuje (delete) linie; komenda `m' przenosi linie, itp.
Mona te modyfikowa tylko cz linii, korzystajc z narzdzi podmiany,
podanych np. w powyszym przykladzie. Jednak nawet tu, komenda `s' tyczy
si do calych linii naraz.
W ogolnoci, komendy ed skladaj si z zera lub wicej adresow linii, za
ktorymi nastpuje pojedynczy znak komendy i czsto dodatkowe parametry;
komendy maj wic struktur:
[adres [,adres]]komenda[parametry]
Adresy wskazuj lini, lub zakres linii, ktorych dotyczy komenda. Jeli
podano mniej adresow ni potrzeba komendzie, uywane s adresy domylne.
OPCJE
-G Wymusza kompatybilno wsteczn. Dotyczy komend `G', `V', `f',
`l', `m', `t', and `!!'.
-s Powstrzymuje diagnostyk. Powinno by uywane jeli standardowe
wejcie ed'a jest ze skryptu.
-p /lacuch
Podaje znak zachty komend. Moe to by wlczane, lub wylczane
komend `P'.
plik Okrela nazw odczytywanego pliku. Jeli plik jest poprzedzony
wykrzyknikiem (!), to jest interpretowany jak komenda powloki.
W tym wypadku to, co jest czytane, jest standardowym wyjciem
pliku wywolanego przez sh(1). Aby odczyta plik, ktorego nazwa
rozpoczyna si od wykrzyknika, poprzed go odwrotnym ukonikiem
(\). Domylna nazwa pliku jest ustawiana na file tylko jeli nie
jest poprzedzona wykrzyknikiem.
ADRESOWANIE LINIOWE
Adres reprezentuje numer linii w buforze. ed obsluguje adres biecy,
ktory jest zazwyczaj przekazywany komendom jako domylny (w wypadku
niepodania tego argumentu). Podczas pierwszego odczytu pliku, adres
biecy jest ustawiany na ostatni lini. Ogolnie, adres biecy jest
ustawiany na ostatni lini, dotknit przez komend.
Adres linii jest konstruowany z jednej z baz z poniszej listy, za ktor
opcjonalnie moe nastpowa offset numeryczny. Offsety mog zawiera dowolne
kombinacje cyfr, operatorow (np. +, - i ^) i bialych spacji. Adresy s
czytane od lewej do prawej, a ich wartoci s obliczane wzgldem adresu
biecego.
Wyjtkiem reguly, e adresy reprezentuj numery jest adres address 0
(zero). Oznacza to "przed pierwsz lini," i jest legalne tam gdzie ma
sens.
Zakres adresow to dwa adresy, oddzielone przecinkiem lub rednikiem.
Warto pierwszego adresu w zakresie nie moe by wiksza od drugiego. Jeli
w zakresie podany jest tylko jeden adres, to drugi adres jest ustawiany
na podany. Jeli podano n-krotn par adresow, gdzie n > 2, to zakres
jest okrelany przez ostatnie dwa adresy zestawu. Jeli oczekiwany jest
tylko jeden adres, to uywany jest ostatni.
Kady adres w zakresie przecinkowym jest interpretowany wzgldem adresu
biecego. W zakresie rednikowym, pierwszy adres jest uywany do
ustawienia adresu biecego, a drugi wzgldem pierwszego.
Rozpoznawane s nastpujce symbole adresowe.
. Adres biecej linii w buforze.
$ Adres ostatniej linii w buforze.
n nta linia w buforze, gdzie n jest liczb w zakresie [0,$].
-
^ Poprzednia linia. Jest to rownowane -1 i moe by powtarzane z
rosncym efektem.
-n
^n nta linia poprzednia, gdzie n jest liczb nieujemn.
+ Nastpna linia. Jest to rownowane +1 i moe by powtarzane z
rosncym efektem.
+n
biala spacja n
nta nastpna linia, gdzie n jest liczb nieujemn. Bia/la spacja,
za ktor nastpuje liczba n jest interpretowana jako +n.
,
% Zakres od pierwszej do ostatniej linii. Jest to rownowane 1,$.
; Zakres od biecej do ostatniej linii. Jest to rownowane .,$.
/re/ Nastpna linia, zawierajca wyraenie regularne re. Poszukiwanie
gdy jest to konieczne, zakrca na pocztek bufora i leci dalej a
do linii biecej. // powtarza ostatnie szukanie.
?re? Poprzednia linia zawierajca wyraenie regularne re.
Poszukiwanie gdy jest to konieczne, zakrca na koniec bufora i
leci a do linii biecej. ?? powtarza ostatnie szukanie.
'lc Linia poprzednio zaznaczona przez komend `k' (marK), gdzie lc
jest mal liter.
WYRAENIA REGULARNE
Wyraenia regularne s wzorcami, uywanymi w wybieraniu tekstu. Na
przyklad, komenda ed
g/napis/
drukuje wszystkie linie, zawierajce napis. Wyraenia regularne s uywane
te przez komend `s', gdzie wybieraj stary tekst, zastpowany nowym.
W dodatku do podawania napisow, wyraenia regularne mog reprezentowa
klasy lacuchow znakowych. Lacuchy tak reprezentowane bd odpowiada
wyraeniom regularnym. Jeli jest moliwe, by wyraenie regularne
dopasowalo kilka napisow w linii, to wybierane jest dopasowanie
najbardziej z lewej.
Do konstruowania wyrae regularnych uywane s nastpujce symbole:
c Dowolny znak c nie wymieniony niej, lcznie z `{', '}', `(',
`)', `<' i `>' oznacza samego siebie.
\c Znak c
zacytowany lewym ukonikiem, inny ni `{', '}', `(', `)', `<',
`>', `b', 'B', `w', `W', `+' i `?' oznacza wlanie ten znak.
. Oznacza pojedynczy znak. (dowolny)
[klasa-znak'ow]
Oznacza pojedynczy znak z klasy znak'ow. Aby do klasy znak'ow
wlczy `]', musi to by pierwszy znak. Zakres znakow mona
przekaza, rozdzielajc jego koce znakiem `-', np. `a-z', ktory
oznacza wszystkie male litery. Do podawania zestawow znakow w
klasie znak'ow mona uywa nastpujcych literalow:
[:alnum:] [:cntrl:] [:lower:] [:space:]
[:alpha:] [:digit:] [:print:] [:upper:]
[:blank:] [:graph:] [:punct:] [:xdigit:]
Gdy znak `-' pojawia si jako pierwszy lub ostatni znak klasy-
znak'ow, to dopasowuje sam siebie. Wszystkie inne znaki klasy-
znak'ow odpowiadaj same sobie.
Wzorce w klasie-znak'ow postaci
[.col-elm.] lub [=col-elm=]
gdzie col-elm jest elementem por'ownawczym s interpretowane
wedlug locale(5) (nie jest to obecnie obslugiwane). Zobacz
regex(3) dla objanie tych konstrukcji.
[^klasa-znak'ow]
Odpowiada dowolnemu pojedynczemu znakowi, innemu ni nowa linia,
ktory nie jest w klasie-znak'ow. klasa-znak'ow jest definiowana
podobnie jak wyej.
^ Jeli `^' jest pierwszym znakiem wyraenia regularnego, to
zaczepia wyraenie regularne na pocztku linii. W przeciwnym
wypadku oznacza `^'.
$ Jeli `$' jest ostatnim znakiem wyraenia regularnego, to
doczepia wyraenie regularne do koca linii. W przeciwnym wypadku
oznacza `$'.
\(re\) Definiuje podwyraenie re. Podwyraenia mog by zagniedane.
Kolejne wsteczne odniesienia postaci `\n', gdzie n jest cyfr z
zakresu [1,9], rozwijaj si do tekstu dopasowanego przez nte
podwyraenie. Na przyklad, wyraenie regularne `\(a.c\)\1'
odpowiada napisowi `abcabc', lecz nie `abcadc'. Podwyraenia s
porzdkowane wzgldem ich lewego ogranicznika.
* Odpowiada dopasowaniu poprzedzajcego znaku lub podwyraenia zero
lub wicej razy. jeli '*' jest pierwszym znakiem wyraenia
regularnego, lub podwyraenia, to oznacza '*'. Operator `*' daje
czasem nieoczekiwane rezultaty. Na przyklad wyraenie `b*'
dopasowuje pocztek napisu `abbb', wedlug podnapisu `bbb'.
\{n,m\}
\{n,\}
\{n\} Odpowiada poprzedzajcemu jednoznakowemu wyraeniu regularnemu,
lub podwyraeniu, dopasowanemu przynajmniej n i najwicej m razy.
Jeli m jest pominite, to jest tylko dolne ograniczenie. Jeli
pominity jest te przecinek, dopasowanie wymaga dokladnie n
powtorze. Jeli ktora z tych postaci pojawi si na pocztku, to
jest interpretowana literalnie. Np. `\{2\}' odpowiada `{2}',
itd.
\<
\> Zaczepia wyraenie znakowe, lub podwyraenie do pocztku (\<) lub
koca (\>) s/lowa, czyli w ASCII maksymalnego lacucha znakow
alfanumerycznych, lcznie z podkreleniem (_).
Nastpujce rozszerzone operatory s poprzedzane lewym ukonikiem, aby
odroni je od tradycyjnej skladni ed.
\`
\' Bezwarunkowo dopasowuje pocztek (\`) lub koniec (\') linii.
\? Opcjonalnie odpowiada pojedynczemu znakowi, lub podwyraeniu,
ktore go poprzedza. Np. wyraenie `a[bd]\?c' odpowiada `abc',
`adc' i `ac'. Jeli \? pojawia si na pocztku linii, to jest
traktowane literalnie jako `?'.
\+ Odpowiada pojedynczemu znakowi, lub podwyraeniu, poprzedzajcemu
go, a powtarzajcemu si jeden, lub wicej razy. Tak wic wyraenie
regularne `a+' jest skrotem `aa*'. Jeli \+ pojawi si na
pocztku linii, to odpowiada literalnemu `+'.
\b Odpowiada pocztkowi lub kocowi (lacuch zerowy) slowa. Tak wic
wyraenie regularne `\bhello\b' jest rownowane `\<hello\>'.
Jednak, `\b\b' jest prawidlowym wyraeniem, podczas gdy `\<\>'
nim nie jest.
\B Odpowiada (lacuchowi zerowemu) w slowie.
\w Odpowiada dowolnemu znakowi w slowie.
\W Odpowiada dowolnemu znakowi nie bdcemu w slowie.
KOMENDY
Wszystkie komendy ed to pojedyncze znaki, cho niektore wymagaj
dodatkowych parametrow. Jeli parametry komendy rozcigaj si na kilka
linii, to kada linia poza ostatni, powinna by zakoczona lewym ukonikiem
(\).
Ogolnie, na lini dozwolona jest najwicej jedna komenda. Jednak wikszo
komend przyjmuje przyrostek drukowania, ktory moe by dowolnym z `p'
(drukuj-print), `l' (listuj-list) , lub `n' (wyliczaj-eNumerate), ktory
drukuje ostatni lini, dotknit przez komend.
Przerwanie (zwykle ^C) ma znaczenie przerywania biecej komendy i
powracania do trybu komend.
ed rozpoznaje nastpujce komendy. Komendy pokazane s wraz z domylnymi
adresami, lub zakresami, dostarczanymi gdy nie zostaly podane (w
nawiasach).
(.)a Dokleja do adresowanej linii bufora lini, ktora moe by adresem
zerowym. Tekst jest wstawiany w trybie wprowadzania. Adres
biecy jest ustawiany na ostatni wprowadzon lini.
(.,.)c Zmienia linie w buforze. Adresowane linie s kasowane, a w ich
miejsce jest wklejany tekst. Tekst wprowadzany jest w trybie
wprowadzania. Biecy adres jest ustawiany na ostatni wstawion
lini.
(.,.)d Kasuje adresowane linie z bufora. Jeli za skasowanym zakresem
jest linia, to biecy adres jest na ni ustawiany. W przeciwnym
wypadku, jest ustawiany na lini przed skasowanym zakresem.
e plik Edytuje plik, i ustawia domyln nazw pliku. Jeli plik nie jest
podany, uywana jest domylna nazwa pliku. Wszelkie linie bufora
s kasowane przed odczytem nowego pliku. Biecy adres jest
ustawiany na ostatni odczytan lini.
e !komenda
Edytuje standardowe wyjcie `!komendy', (zobacz !komenda niej).
Domylna nazwa pliku nie jest zmieniana. Wszelkie linie bufora
s kasowane przed odczytaniem wyjcia komendy. Biecy adres jest
ustawiany na ostatni odczytan lini.
E plik Edytuje bezwarunkowo plik. Jest to podobne do komendy e lecz
niezapisane zmiany s niszczone bez ostrzeenia. Biecy adres jest
ustawiany na ostatni odczytan lini.
f plik Ustawia domyln nazw pliku na plik. Jeli plik nie jest podany,
drukowana jest niecytowana domylna nazwa pliku.
(1,$)g/re/lista-komend
Aplikuje list-komend do kadej linii, odpowiadajcej wyraeniu
regularnemu re. Biecy adres jest ustawiany na obecnie
dopasowan lini przed wykonaniem listy-komend. Na kocu komendy
`g' adres biecy jest ustawiany na ostatni lini, dotknit przez
list-komend.
Kada komenda w licie komend musi by w oddzielnej licie, a kada
linia poza ostatni musi by zakoczona lewym ukonikiem (\).
Dozwolone s wszystkie komendy poza `g', `G', `v', i `V'. Nowa
linia w licie-komend jest rownowana komendzie `p'.
(1,$)G/re/
Interaktywnie edytuje linie odpowiadajce wyraeniu regularnemu
re. Dla kadej linii, linia jest drukowana i ustawiany jest
adres biecy, a uytkownik jest pytany o wstawienie listy-komend.
Na kocu dzialania komendy `G', adres biecy jest ustawiany na
ostatni lini, dotknit przez list-komend.
Format listy-komend jest taki sam jak w `g'. Samotna nowa
linia dziala jak zerowa lista komend. Pojedynczy `&' powtarza
ostatni niezerow list komend.
H Wlcza drukowanie wyjanie bldow. Domylnie nie s one drukowane.
Zalecanym jest, by skrypty rozpoczynaly si t komend. Umoliwia
to debuggowanie.
h Drukuje objanienie ostatniego bldu.
(.)i Wstawia tekst do bufora przed lini biec. Tekst jest wstawiany
w trybie wstawiania. Biecy adres jest ustawiany na ostatni
wstawion lini.
(.,.+1)j
Lczy adresowane linie. Adresowane linie s kasowane z bufora i
zamieniane przez pojedyncz lini, zawierajc polczony tekst.
Adres biecy jest ustawiany na wynikow lini.
(.)klc Zaznacza lini mal liter lc. Linia moe by wtedy adresowana jako
'lc. Znaczenie nie jest czyszczone a do skasowania lub
zmodyfikowania linii.
(.,.)l Drukuje niedwuznacznie adresowane linie. Jeli jest wywolany z
terminala, ed pauzuje na kocu kadej strony, a do wprowadzenia
nowej linii. Biecy adres jest ustawiany na ostatni drukowan
lini.
(.,.)m(.)
Przenosi linie w buforze. Adresowane linie s przenoszone za
prawostronny adres docelowy, ktory moe by adresem 0 (zero).
Biecy adres jest ustawiany na ostatni przeniesion lini.
(.,.)n Drukuje adresowane linie wraz z ich numerami linii. Biecy adres
jest ustawiany na ostatni drukowan lini.
(.,.)p Drukuje adresowane linie. Jeli jest wywolany z terminala, ed
pauzuje na kocu kadej strony a do wprowadzenia nowej linii.
Biecy adres jest ustawiany na ostatni drukowan lini.
P Wlcza i wylcza znak zachty komend. O ile nie byl on okrelony
opcj linii komend, -p napis, to jest domylnie wylczony.
q Koczy prac z ed.
Q Koczy prac bezwarunkowo. Jest to podobne do komendy q lecz
niezapisane zmiany s niszczone bez ostrzeenia.
($)r plik
Odczytuje file za adresowan lini. Jeli plik nie jest podany,
uywana jest domylna nazwa pliku. Jeli nie bylo wczeniej
domylnej nazwy pliku, domylna nazwa pliku jest ustawiana na
plik. W przeciwnym wypadku, domylna nazwa pliku jest
niezmieniana. Biecy adres jest ustawiany na ostatni odczytan
lini.
($)r !komenda
Wczytuje za adresowan lini wyjcie `!komendy', (zobacz !komenda
niej). Domylna nazwa pliku jest niezmieniona. Biecy adres
jest ustawiany na ostatni wczytan lini.
(.,.)s/re/zamiana/
(.,.)s/re/zamiana/g
(.,.)s/re/zamiana/n
Zamienia tekst w adresowanych liniach, odpowiadajcy wyraeniu
regularnemu re na zamian. Domylnie zamieniane jest tylko
pierwsze dopasowanie linii. Po podaniu przyrostka `g' (global)
zamieniane jest kade dopasowanie. Przyrostek `n', gdzie n jest
liczb dodatni, powoduje e zmieniane jest tylko n-te
dopasowanie. Bldem jest, jeli nie dokonano adnych podstawie na
adnej z adresowanych linii. Biecy adres jest ustawiany na
ostatni dotknit lini.
re i zamiana mog by rozdzielane dowolnym znakiem innym ni
spacja i nowa linia (zobacz komend `s', niej). Jeli jeden, lub
dwa z ostatnich ogranicznikow s pominite, to ostatnia dotknita
linia jest drukowana tak, jakby podano przyrostek `p'.
Niecytowany `&' w zamianie jest zamieniany na aktualnie
dopasowany tekst. Sekwencja `\m', gdzie m jest liczb w
zakresie [1,9] jest zamieniana m-t referencj wsteczn wyraenia
dopasowanego tekstu. Jeli zamiana sklada si z pojedynczego
`%', to uywana jest zamiana z ostatniego podstawienia. W
zamianie mona osadza nowe linie po ich zacytowaniu lewym
ukonikiem (\).
(.,.)s Powtarza ostatnie podstawienie. Ta posta komendy `s' przyjmuje
przyrostek licznika `n', lub dowoln kombinacj znakow `r', `g',
i `p'. Jeli podano przyrostek licznika `n', to zmieniane jest
tylko n-te dopasowanie. Przyrostek `r' powoduje, e zamiast
ostatnie podstawienia, uywane jest wyraenie regularne
ostatniego szukania. Przyrostek `g' wlcza przyrostek global
ostatniego podstawienia. Przyrostek `p' wlcza przyrostek
drukowania ostatniego podstawienia. Biecy adres jest ustawiany
na ostatni dotknit lini.
(.,.)t(.)
Kopiuje adresowane linie za adres, wskazany z prawej strony,
ktory moe by adresem 0 (zero). Biecy adres jest ustawiany na
ostatni kopiowan lini.
u Cofa ostatni komend i odtwarza biecy adres na taki, jaki byl
przed ni. Komendy globalne `g', `G', `v', i `V'. s traktowane
jako pojedyncze. `u' jest samo dla siebie inwersj.
(1,$)v/re/lista-komend
Aplikuje list-komend na kadej z adresowanych linii, nie
pasujcych do wyraenia regularnego re. Jest to podobne do
komendy `g'.
(1,$)V/re/
Edytuje interaktywnie adresowane linie, nie odpowiadajce
wyraeniu regularnemu re. Jest to podobne do komendy `G'.
(1,$)w plik
Zapisuje adresowane linie do pliku. Wszelkie poprzednie
zawartoci pliku s tracone bez ostrzeenia. Jeli nie ma domylnej
nazwy pliku, to jest ona ustawiana na plik, a w przeciwnym
wypadku nie jest zmieniana. Jeli nie podano nazwy pliku, uywana
jest nazwa domylna. Biecy adres nie jest zmieniany.
(1,$)wq plik
zapisuje adresowane linie do pliku, a nastpnie wykonuje komend
`q'.
(1,$)w !komenda
Zapisuje adresowane linie na standardowe wejcie `!komendy',
(zobacz !komenda niej). Domylna nazwa pliku i biecy adres nie
s zmieniane.
(1,$)W plik
Dokleja adresowane linie do koca pliku. Jest to podobne do
komendy `w', lecz poprzednia zawarto pliku nie jest niszczona.
Biecy adres nie jest zmieniany.
(.)x Kopiuje (wstawia) zawarto bufora wycinania za adresowan lini.
Biecy adres jest ustawiany na ostatni skopiowan lini.
(.,.)y Kopiuje (wyszarpuje) adresowane linie do bufora wycinania.
Bufor wycinania jest nadpisywany przez dalsze wywolania `y',
`s', `j', `d', lub `c'. Biecy adres nie jest zmieniany.
(.+1)zn Przewija n linii naraz, rozpoczynajc od adresowanej linii. Jeli
n nie jest podane, uywany jest biecy rozmiar okna. Biecy adres
jest ustawiany na ostatni drukowan lini.
!komenda
Wykonuje komend poprzez sh(1). Jeli pierwszy znak komendy to
`!', to jest on zamieniany tekstem poprzedniej `!komendy'. ed
nie przetwarza komendy w poszukiwaniu cytatow lewoukonikowych.
Jedna niecytowany `%' jest zamieniany domyln nazw pliku. Gdy
powloka koczy wykonywanie, na standardowym wyjciu drukowany
jest `!'. Bieca linia nie jest zmieniana.
(.,.)# Rozpoczyna komentarz; reszta linii, a do nowej linii jest
ignorowana. Jeli po adresie linii nastpuje rednik, to biecy
adres jest ustawiany na ten adres. W przeciwnym wypadku adres
nie jest zmieniany.
($)= Drukuje numer linii adresowanej linii.
(.+1)newline
Drukuje adresowan lini i ustawia biecy adres na t lini.
PLIKI
/tmp/ed.* Plik buforowy
ed.hup Plik, do ktorego ed zapisuje gdy terminal jest
zawieszany.
ZOBACZ TAKE
vi(1), sed(1), regex(3), sh(1).
USD:12-13
B. W. Kernighan and P. J. Plauger, Software Tools in Pascal , Addison-
Wesley, 1981.
OGRANICZENIA
ed przetwarza argumenty plikowe z cytatami lewoukonikowymi, np.
wszystkie znaki poprzedzone lewym ukonikiem w nazwie pliku s
interpretowane literalnie.
Jeli plik tekstowy nie jest zakoczony znakiem nowej linii, ed podczas
odczytu/zapisu dopisuje go. W przypadku pliku binarnego, ed tego nie
robi.
DIAGNOSTYKA
Po bldzie, jeli wejcie ed'a nastpuje z pliku regularnego, lub
"dokumentu tutaj" (dokumentu wlczonego) to koczy; w przeciwnym wypadku
drukuje `?' i powraca do trybu komend. Wyjanienie ostatniego bldu jest
drukowane po komendzie `h' (help).
Proba zakoczenia ed lub edycji innego pliku przed zapisaniem
zmodyfikowanego bufora powoduje bld. Jeli komenda jest wstawiona drugi
raz, powiedzie si, lecz zmiany bufora bd utracone.
ed koczy dzialanie z zerem, jeli nie bylo bldow. W przeciwnym wypadku z
wartoci >0.
INFORMACJE O T/LUMACZENIU
Powysze tlumaczenie pochodzi z nieistniejcego ju Projektu Tlumaczenia
Manuali i moe nie by aktualne. W razie zauwaenia ronic midzy powyszym
opisem a rzeczywistym zachowaniem opisywanego programu lub funkcji,
prosimy o zapoznanie si z oryginaln (angielsk) wersj strony podrcznika.
10 listopada 1994 ED(1)