Provided by: manpages-pl_20060617-4_all bug

NAZWA

       man - makra do formatowania stron man

SK/LADNIA

       groff -Tascii -man plik ...

       groff -Tps -man plik ...

       man [sekcja] tytu/l

OPIS

       Ta  strona podrcznika opisuje pakiet makr groff tmac.an (czsto nazywany
       pakietem makr man)  oraz  odpowiadajce  mu  konwencje  tworzenia  stron
       podrcznika   (man).   Pakiet   tych   makr  powinien  by  uywany  przez
       deweloperow, kiedy pisz lub przenosz strony man dla Linuksa. Jest on  w
       pelni  kompatybilny  z  innymi  wersjami tego pakietu, wic przenoszenie
       stron nie powinno by glownym problemem (wyjtki wlczaj NET-2 BSD,  ktore
       uywa calkiem innego pakietu makr zwanego mdoc; patrz mdoc(7)).

       Prosz  zauway,  e  strony  NET-2 BSD mog by uyte z groffem przez proste
       podanie opcji -mdoc zamiast zwyklej  -man.  Jednake  bardziej  zalecane
       jest   uywanie   opcji  -mandoc,  poniewa  wybierze  ona  automatycznie
       odpowiedni zestaw makr.

PREAMBU/LA

       Pierwsz komend na stronie man (po liniach komentarza) powinna by

              .TH title section date source manual,

       gdzie:

              title     Tytul strony podrcznika (np.  MAN).

              section   Numer sekcji, w ktorej strona powinna  si  znale  (np.
                        7).

              date      Data  ostatniego  poprawienia -- pamitaj, by zmienia j
                        za kadym razem,  kiedy  dokonasz  zmiany  na  stronie,
                        poniewa  jest to najpopularniejsza droga kontrolowania
                        wersji.

              source    rodlo komendy.

                        Dla binariow uywaj czego w rodzaju:  GNU,  NET-2,  SLS
                        Distribution, MCC Distribution.

                        Dla  wywola  systemowych,  podaj  wersj  jdra,  ktorej
                        uywasz: Linux 0.99.11.

                        Dla wywola bibliotecznych,  uyj  rodla  funkcji:  GNU,
                        4.3BSD, Linux DLL 4.4.1.

              manual    Tytul podrcznika (np.  Linux Programmer's Manual).

       Prosz  zauway,  e strony formatowane za pomoc makr BSD mdoc rozpoczynaj
       si od polecenia Dd, a nie TH.

       Sekcje podrcznika man s tradycyjnie definiowane nastpujco:

              1 Komendy Te  komendy  mog  by  wykonywane  przez  uytkownika  z
                        powloki.

              2 Wywo/lania systemowe
                        Te funkcje musz by obslugiwane przez jdro.

              3 Wywo/lania biblioteczne
                        Wikszo funkcji libc, takich jak qsort(3).

              4 Pliki specjalne
                        Pliki, ktore mona znale w /dev.

              5 Formaty plik'ow i konwencje
                        Format  dla pliku /etc/passwd i innych nadajcych si do
                        odczytu przez czlowieka.

              6 Gry

              7 Konwencje i r'onorodne
                        Opis standardowego rozkladu systemu plikow,  protokoly
                        sieciowe,  kodowanie znakow ASCII i inne kodowania, ta
                        strona podrcznika i wiele innych rzeczy.

              8 Komendy zarzdzania systemem.
                        Komendy takie, jak mount(8), ktore wywolywa moe  tylko
                        root .

              9 Wywo/lania jdra
                        Jest  to przestarzala sekcja podrcznika. Kiedy uwaano,
                        e dobrym  pomyslem  bdzie  dokumentowanie  tutaj  jdra
                        Linuksa,  ale  w  rzeczywistoci  utworzono bardzo malo
                        stron podrcznika w tej sekcji, a te  dokumenty,  ktore
                        istniej,  s  ju  przestarzale.  Istniej  lepsze  rodla
                        informacji dla deweloperow jdra.

SEKCJE

       Sekcje zaczynaj si od .SH, po ktorym wystpuje nazwa. Jeli nazwa zawiera
       spacje  i  pojawia  si  w  tej  samej  linii  co  .SH,  to umie j midzy
       podwojnymi cudzyslowami. Tradycyjne lub sugerowane naglowki to:  NAZWA,
       SKLADNIA, OPIS, WARTO ZWRACANA, KOD WYJCIA, OBSLUGA BLDOW, BLDY, OPCJE,
       UYCIE, PRZYKLADY, PLIKI, RODOWISKO,  DIAGNOSTYKA,BEZPIECZESTWO,  ZGODNE
       Z,  UWAGI,  USTERKI,  AUTOR i ZOBACZ TAKE. Prosz uywa tych tradycyjnych
       naglowkow, tam  gdzie  jest  to  moliwe;  pozwoli  to  zachowa  spojno,
       ulatwiajc  odbiorcy  zrozumienie  przekazywanych  informacji.  Jednake,
       prosimy tworzy wlasne naglowki, tam gdzie jeszcze  bardziej  ulatwi  to
       odbior  informacji.  Jedynym wymaganym naglowkiem jest NAZWA, po ktorym
       powinna nastpi linijka z opisem programu:

              .SH NAZWA
              chess \- gra w szachy

       Jest niesamowicie wane, aby uywa tego formatu, oraz e wystpuje odwrotny
       ukonik  przed  kresk  po  nazwie komendy. Ta skladnia (angielska, gdzie
       NAZWA to NAME)  jest  wykorzystywana  przez  program  makewhatis(8)  do
       tworzenia   bazy  krotkich  opisow  komend  dla  programu  whatis(1)  i
       apropos(1).

       Zawarto innych tradycyjnych sekcji jest nastpujca:

       SK/LADNIA      krotko  opisuje  interfejs  polecenia  lub   funkcji.   W
                     przypadku   polece  pokazuje  skladni  polecenia  i  jego
                     argumenty (lcznie z opcjami); pogrubienie jest uywane dla
                     tekstu   wpisywanego   doslownie,   a   kursywa   oznacza
                     zastpowalne argumenty. Nawiasy  kwadratowe  ([])  otaczaj
                     argumenty opcjonalne, linie pionowe (|) rozdzielaj moliwe
                     wybory, a wielokropek (...) oznacza moliwo powtarzania. W
                     wypadku  funkcji  pokazuje  wszystkie wymagane deklaracje
                     danych  lub  dyrektywy  #include,  po  ktorych   nastpuje
                     deklaracja funkcji.

       OPIS          opisuje,  co  robi  dane  polecenie,  funkcja lub format.
                     Objania interakcj z plikami i standardowym  wejciem  oraz
                     wartoci  zwracane  na  standardowym wyjciu i standardowym
                     wyjciu bldow. Pomijane s szczegoly dotyczce implementacji
                     i  rzeczy wewntrznych programu, chyba e s one istotne dla
                     zrozumienia   interfejsu   programu.   Opisuje   normalne
                     przypadku  uycia;  objanienie  opcji  powinno  si znale w
                     sekcji OPCJE. Jeeli potrzebne jest opisanie gramatyki lub
                     zloonego  zbioru  polece, naley rozway umieszczenie ich w
                     oddzielnej sekcji UYCIE (a  w  sekcji  OPIS  mona  umieci
                     krotkie wprowadzenie).

       WARTO ZWRACANA
                     okrela list wartoci, ktore opisywana funkcja biblioteczna
                     zwroci funkcji j wywolujcej, oraz warunki, w ktorych dana
                     warto bdzie zwracana.

       KOD WYJCIA    okrela  moliwe  wartoci  kodow  zakoczenia  programu oraz
                     warunki, ktore powoduj zwrocenie tych wartoci.

       OPCJE         opisuje opcje akceptowane przez program  oraz  sposob,  w
                     jaki zmieniaj one jego zachowanie.

       UYCIE         opisuje   gramatyk   jakiegokolwiek   jzyka,   ktory   to
                     implementuje.

       PRZYK/LADY     dostarcza jednego lub wicej  przykladow  opisujcych,  jak
                     funkcja, plik lub polecenie s uywane.

       PLIKI         zawiera  list  plikow uywanych przez  program lub funkcj,
                     takich jak  pliki  konfiguracyjne,  pliki  uruchomieniowe
                     oraz pliki uywane w czasie dzialania programu. Naley poda
                     peln ciek do pliku, w ktorej podczas  instalacji  powinno
                     si zmodyfikowa katalogi, tak eby odpowiadaly preferencjom
                     uytkownika.  Wiele  programow  domylnie  instaluje  si  w
                     /usr/local,   tak   e   strona  podrcznika  powinna  uywa
                     /usr/local jako podstawowego katalogu.

       RODOWISKO     zawiera   opis   wszystkich   zmiennych    rodowiskowych,
                     wplywajcych na program i opisuje ten wplyw.

       DIAGNOSTYKA   pokrotce  objania najczstsze komunikaty bldow oraz sposob
                     ich obslugi.  Nie  naley  objania  komunikatow  o  bldach
                     systemowych  lub  fatalnych sygnalow, ktore mog si pojawi
                     podczas uruchamiania jakiegokolwiek programu, chyba e s w
                     jaki specjalny sposob traktowane przez Twoj program.

       BEZPIECZESTWO omawia  kwestie  zwizane  z  bezpieczestwem.  Ostrzega  o
                     niezalecanych  konfiguracjach  lub  zmiennych  rodowiska,
                     poleceniach,  ktore  mog mie wplyw na bezpieczestwo itd.,
                     zwlaszcza  jeeli  nie  s  oczywiste.  Omawianie  zagadnie
                     bezpieczestwa  w osobnej sekcji nie jest konieczne, jeeli
                     bdzie to prostsze do zrozumienia, umie  te  informacje  w
                     innych  sekcjach  (takich  jak  OPIS lub UYCIE). Jednake,
                     prosz gdzie umieci te informacje o bezpieczestwie!

       ZGODNE Z      opisuje  wszystkie  standardy  lub  konwencje,  ktore  to
                     implementuje.

       UWAGI         zawiera rone uwagi.

       B/LDY          opisuje ograniczenia, znane usterki lub niedogodnoci oraz
                     inne problematyczne aktywnoci.

       AUTOR         zawiera list autorow dokumentacji lub programu,  tak  eby
                     mona bylo im mailem wysla zgloszenie o bldzie.

       ZOBACZ TAKE   opisuje    powizane   strony   podrcznika   w   kolejnoci
                     alfabetycznej,po ktorych mog nastpi inne powizane  strony
                     lub   dokumenty.  Zgodnie  z  konwencj,  ta  sekcja  jest
                     ostatnia.

CZCIONKI

       Chocia  istnieje  wiele  konwencji  dla  stron  podrcznika   w   wiecie
       Uniksowym,  istnienie  setek  stron specyficznych dla Linuksa definiuje
       nasze standardy dotyczce czcionek:

              Dla funkcji, argumenty zawsze s podawane kursyw, nawet w  sekcji
              SK/LADNIA, gdzie reszta funkcji jest wydrukowana w pogrubieniu:
              int myfunction(int argc, char **argv);

              Nazwy    plikow    s    take    zawsze    pisane   kursyw   (np.
              /usr/include/stdio.h),  poza  tymi  z  sekcji  SKLADNIA,   gdzie
              wlczane pliki s pogrubione (np.  #include <stdio.h>).

              Makra  specjalne,  ktore  s  zwykle  pisane  duymi  literami,  s
              pogrubiane (np.  MAXINT).

              Podczas wyliczania listy kodow bldow, kody  s  pogrubiane  (taka
              lista zwykle uywa makra .TP).

              Wszelkie odwolania do innych stron man (lub temat biecej strony)
              s pogrubione. Jeli podany jest numer sekcji  podrcznika,  podany
              jest fontem Roman (zwyklym), bez adnych spacji (np. man(7)).

       Komendy do wyboru czcionki s nastpujce:

       .B  Pogrubienie

       .BI Pogrubienie   na   przemian   z  kursyw  (szczegolnie  uytecznie  w
           specyfikacji funkcji)

       .BR Pogrubienie na przemian z czcionk  Roman  (szczegolnie  uyteczne  w
           odnonikach do innych stron podrcznika)

       .I  Kursywa

       .IB Kursywa naprzemiennie z pogrubieniem

       .IR Kursywa naprzemiennie z fontem roman

       .RB Font roman naprzemiennie z pogrubieniem

       .RI Czcionka roman naprzemiennie z kursyw

       .SB Maly font naprzemiennie z pogrubieniem

       .SM Mala (uyteczne dla akronimow)

       Tradycyjnie, kada komenda moe mie do szeciu argumentow, lecz wersja GNU
       wydaje si znosi to ograniczenie (wci jednak  mona  rozway  wprowadzenie
       limitu  6  argumentow  w  celu  zachowania kompatybilnoci). Argumenty s
       oddzielane spacjami.  Podwojne cudzyslowy mog by  uywane  do  okrelania
       argumentow  ze  spacjami.  Wszystkie  argumenty zostan wydrukowane obok
       siebie, bez wtrconych spacji, tak e  komenda  .BR  moe  zosta  uyta  do
       podania  slowa  pogrubionego,  po ktorym nastpuje znak interpunkcyjny w
       foncie Roman. Jeeli nie podano adnych argumentow, polecenie stosuje  si
       do linii tekstu nastpujcej po nim.

INNE MAKRA I /LACUCHY ZNAK'OW

       Poniej  przedstawiono inne makra i predefiniowane lacuchy znakow. Jeeli
       nie podano inaczej, wszystkie makra powoduj przerw  (zakoczenie  biecej
       linii tekstu). Wiele z tych makr ustawia lub uywa wartoci "powszechnego
       wcicia". Warto ta jest ustawiana przez kade makro  przyjmujce  parametr
       i;  makra  mog  pomija  i,  co  oznacza,  e  bdzie  uywana  bieca warto
       "powszechnego wcicia". W wyniku tego kolejne wcite akapity mog uywa tej
       samej  wartoci wcicia bez jej kadorazowego podawania. Zwykly (niewcity)
       akapit ustawia wcicie na jego domyln warto (0.5 cala). Domylnie  wcicie
       jest  wyraone w ens [szeroko litery "n"]; zaleca si uywanie ens lub ems
       jako jednostek wcicia,  poniewa  automatycznie  dostosuj  si  do  zmian
       rozmiaru czcionki. Inne kluczowe definicje makr s nastpujce:

   Zwyk/le akapity
       .LP      To samo, co .PP (rozpoczcie nowego akapitu).

       .P       To samo, co .PP (rozpoczcie nowego akapitu).

       .PP      Rozpoczcie nowego akapitu i usunicie biecego wcicia.

   Pocztek wiszcego wcicia
       .RS i    Rozpoczyna  relatywne wcicie marginesu: przesuwa lewy margines
                o  i  w  prawo  (jeeli  pominito  i,  to  uywana  jest   warto
                "powszechnego  wcicia"). Warto "powszechnego wcicia" ustawiana
                na 0.5 cala. W wyniku wcinane bd wszystkie kolejne akapity,  a
                do napotkania odpowiadajcego .RE.

       .RE      Koczy  relatywne  wcicie  marginesu  i ustawia poprzedni warto
                wcicia.

   Makra wci akapit'ow
       .HP i    Rozpoczyna akapit od wiszcego wcicia (pierwsza  linia  akapitu
                znajduje  si  przy  lewym  marginesie  w  stosunku do zwyklych
                akapitow, a pozostale akapitu linie s wcite).

       .IP x i  Wcity akapit z opcjonalnym wiszcym znacznikiem. Jeeli pominito
                znacznik  x,  to  caly nastpujcy akapit bdzie wcity o i. Jeeli
                podano znacznik x, to bdzie on umieszczony  zaraz  przy  lewym
                marginesie  przed  nastpujcym po nim wcitym akapitem (podobnie
                jak to robi .TP poza tym, e  znacznik  jest  umieszczony  przy
                poleceniu,  a  nie w kolejnej linii). Jeeli znacznik jest zbyt
                dlugi to tekst po znaczniku  bdzie  przeniesiony  do  kolejnej
                linii  (tekst  nie bdzie usunity ani znieksztalcony). Dla list
                nienumerowanych, naley uy tego makra, podajc jako znacznik (bu
                (kula)  or  \(em  (mylnik),  a  dla  list numerowanych naley w
                znaczniku poda liczb lub  cyfr,  po  ktorej  nastpuje  kropka;
                ulatwi to przetworzenie do innych formatow.

       .TP i    Rozpoczyna   akapit   z  wiszcym  znacznikiem.  Znacznik  jest
                podawany w nastpnej linii.  Wyniki s podobne do .IP

   Makra odnonik'ow hipertekstowych
       (Cecha  obslugiwana   tylko   przez   groffa).   Aby   uy   makr   lczy
       hipertekstowych,  potrzebne jest zaladowanie pakietu makr www.tmac. Aby
       to zrobi, naley uy dania .mso www.tmac.

       .URL url link trailer
                Wstawia odnonik hipertekstowy do lokalizacji URI (URL) uri,  z
                linkiem  jako  tekstem odnonika, a zaraz po nim bdzie wypisany
                trailer. Generujc HTML-a,  powinno  si  to  przetlumaczy  jako
                nastpujce polecenie HTML-a: <A HREF="url">link</A>trailer.

       .        Te  i inne podobne makra s nowe, tak wic wiele narzdzi ich nie
                obsluguje, ale poniewa wiele narzdzi (wlcznie  z  troffem)  po
                prostu   zignoruje   niezdefiniowane  makra  (albo  w  gorszym
                przypadku wstawi wlasny tekst), wic mona bezpiecznie uywa tych
                makr.

       .        Moe  by  uyteczne  zdefiniowanie wlasnego makra URL w stronach
                podrcznika ekranowego, aby da moliwo ogldania ich w programach
                innych  ni  groff.  Tym sposobem URL, tekst odnonika i podpisu
                bdzie widoczny.

       .        Oto przyklad:
                      .de URL
                      \\$2 \(laURL: \\$1 \(ra\\$3
                      ..
                      .if \n[.g] .mso www.tmac
                      .TH ...
                      (p'oniej na stronie)
                      Ten program pochodzi z
                      .URL "http://www.gnu.org/" "Projektu GNU" " z"
                      .URL "http://www.fsf.org/" "Free Software Foundation" .

       .        W powyszym przypadku, jeli uywany  jest  groff,  to  definicja
                makra  URL  z  pakietu  www.tmac  nadpisze  makro zdefiniowane
                lokalnie.

       Dostpna s take inne makra dla odnonikow. Patrz groff_www(7)  po  dalsze
       informacje.

   R'onorodne makra
       .DT      Ustawia  tabulacj  na jej domyln warto (co kade pol cala); nie
                powoduje przerwy.

       .PD d    Ustawia odleglo midzy wierszami w akapicie (jeli pominito,  to
                d=0.4v); nie powoduje przerwy.

       .SS t    Pod-naglowek t (jak .SH, lecz uywane do podsekcji)

   Predefiniowane /lacuch znak'ow
       Pakiet man zawiera nastpujce predefiniowane lacuchy znakow:

       \*R    Symbol rejestracji: (R)

       \*S    Zmienia domylny rozmiar czcionki

       \*(Tm  Symbol znaku towarowego: tm

       \*(lq  Lewy cudzyslow: "

       \*(rq  Prawy cudzyslow: "

BEZPIECZNY PODZBI'OR

       Chocia z technicznego punktu widzenia man jest pakietem makr troffa, to
       w rzeczywistoci strony podrcznika ekranowego mog by przetwarzane  przez
       wiele  innych  narzdzi,  ktore  nie  implementuj  wszystkich  wlaciwoci
       troffa. Dlatego najlepiej  unika  pewnych  bardziej  egzotycznych  makr
       troffa,  tam  gdzie  jest  to  moliwe  tak, aby inne narzdzia pracowaly
       poprawnie. Naley unika uywania  preprocesorow  troffa  (jeeli  jest  to
       konieczne,  prosz  bardzo,  uyj tbl(1), ale zamiast tworzy dwukolumnowe
       tabele, sprobuj uy polece IP i TP). Naley unika take uywania wylicze --
       wikszo  innych  narzdzi  nie  umie  ich  przetworzy. Lepiej uy prostych
       polece, latwych do przetlumaczenia do innych formatow. Nastpujce  makra
       troffa uwaa si za bezpieczne (chocia w wielu przypadkach bd zignorowane
       przez tlumaczy): \", ., ad, bp, br, ce, de, ds, el, ie, if, fi, ft, hy,
       ig, in, na, ne, nf, nh, ps, so, sp, ti, tr.

       Mona  take uywa wielu sekwencji cytowania (czyli sekwencji zaczynajcych
       si od \). Aby uy znaku odwrotnego ukonika w zwyklym tekcie, naley wpisa
       \e.  Do  innych  sekwencji,  ktorych  mona  uy, nale (x i xx s zwyklymi
       znakami, a N -- dowoln liczb): \', \`, \-,  \.,  \",  \%,  \*x,  \*(xx,
       \(xx,  \$N,  \nx,  \n(xx, \fx oraz \f(xx. Naley unika uywania sekwencji
       cytowania do rysowania grafiki.

       Nie naley uywa nieobowizkowego parametru  makra  bp  (podzial  strony).
       Naley  uywa  tylko dodatnich wartoci dla sp (spacja pionowa). Nie naley
       definiowa makr (de) o takich samych  nazwach  jak  nazwy  makr  z  tego
       pakietu  lub  z  pakietu  mdoc,  ale  o  innym  znaczeniu;  jest wysoce
       prawdopodobne, e takie powtorne zdefiniowanie  makra  bdzie  po  prostu
       zignorowane.Kade   dodatnie   wcicie   (in)   powinno  by  sparowane  z
       odpowiadajcym mu wciciem negatywnym (chocia powinno si jednak uywa makr
       RS i RE zamiast in). Instrukcje warunkowe (if,ie) powinny mie tylko 't'
       lub 'n' w warunku. Powinny by uywane tylko tlumaczenia (tr), ktore mona
       zignorowa. Zmiany czcionki (ft oraz sekwencja cytowania \f) powinny mie
       tylko wartoci 1, 2, 3, 4, R, I, B, P lub CW (polecenie ft moe take  nie
       mie adnych parametrow).

       Jeeli  uywane  s  makra  inne  ni  te  opisane  powyej, naley dokladnie
       sprawdzi wynik, uywajc kilku narzdzi. Po sprawdzeniu,  e  te  dodatkowe
       makra  s  bezpieczne,  prosimy  o  poinformowanie  o nich opiekuna tego
       dokumentu, tak eby mona bylo je doda do tej listy.

UWAGI

       W kadym wypadku naley wlcza pelne URL-e (lub  URI)  do  samego  tekstu;
       niektore   narzdzia,   takie   jak  man2html(1)  potrafi  automatycznie
       przeksztalci je na odnoniki. Mona  take  uywa  nowego  makra  URL,  aby
       wprowadzi  informacje  zwizane  z  odnonikami. Podczas podawania URL-i,
       naley uywa ich w pelnej postaci (np. <http://www.kernelnotes.org>), eby
       narzdzia mogly je automatycznie znale.

       Narzdzia  przetwarzajce  pliki  powinny otworzy plik i sprawdzi zawarto
       pierwszego znaku nie bdcego  bial  spacj.  Kropka  (.)  lub  pojedynczy
       cudzyslow (') na pocztku linii oznacza plik oparty na troffie (taki jak
       man  lub  mdoc).  Lewy  nawias  trojkty  (<)  oznacza  plik  oparty  na
       SGML/XML-u  (taki  jak  HTML lub Docbook). Wszystko inne oznacza zwykly
       tekst ASCII (np. wynik "catman").

       Wiele stron podrcznika rozpoczyna si od '\", po ktorym nastpuje  spacja
       i  lista  znakow,  okrelajcych  preprocesor,  uywany  do  przetwarzania
       strony. Dla zachowania zgodnoci  z  innymi  narzdziami,  zalecamy,  aby
       unika   preprocesorow   innych   ni   tbl(1),   ktory   Linux   wykrywa
       automatycznie. Jednake, mona doda informacj o  tym  preprocesorze,  tak
       eby   strona   podrcznika  mogla  by  poprawnie  odczytana  pod  innymi
       systemami.   Poniej   przedstawiamy   list   preprocesorow    wraz    z
       odpowiadajcymi im znakami:

       e  eqn(1)

       g  grap(1)

       p  pic(1)

       r  refer(1)

       t  tbl(1)

       v  vgrind(1)

PLIKI

       /usr/share/groff/[*/]tmac/tmac.an
       /usr/man/whatis

B/LDY

       Wikszo  makr  opisuje formatowanie (np. typ czcionki i odstpy), zamiast
       oznacza zawarto skladniow (np. to jest odnonik  do  innej  strony).  Ta
       sytuacja  utrudnia  dostosowywanie formatu man do ronych mediow, w taki
       sposob,  by  zachowa  jednolito  formatowania  dla  danego   medium   i
       automatycznie  doloy  odnoniki  do  innych stron. Wybierajc ten opisany
       powyej bezpieczny podzbior makr, daje si  lepsz  moliwo  automatycznego
       przetworzenia strony do innego formatu.

       Makro TX z systemu SUN nie jest zaimplementowane.

AUTORZY

       -- James Clark (jjc@jclark.com) zaimplementowal ten pakiet makr.

       -- Rickard E. Faith (faith@cs.unc.edu) napisal pierwsz wersj tej strony
          podrcznika ekranowego.

       -- Jens  Schweikhardt  (schweikh@noc.fdn.de)  napisal  Linux   Man-Page
          Mini-HOWTO (ktore mialo wplyw na t stron podrcznika).

       -- David  A.  Wheeler  (dwheeler@ida.org)  znaczco zmodyfikowal t stron
          podrcznika, na przyklad dodajc szczegolowe informajce o  sekcjach  i
          makrach.

ZOBACZ TAKE

       apropos(1),  groff(1),  man(1),  man2html(1), mdoc(7), mdoc.samples(7),
       groff_www(7), whatis(1)

INFORMACJE O T/LUMACZENIU

       Powysze tlumaczenie pochodzi z nieistniejcego ju  Projektu  Tlumaczenia
       Manuali  i  moe nie by aktualne. W razie zauwaenia ronic midzy powyszym
       opisem a rzeczywistym zachowaniem  opisywanego  programu  lub  funkcji,
       prosimy o zapoznanie si z oryginaln (angielsk) wersj strony podrcznika.