Provided by: manpages-pl_20060617-4_all bug

NAZWA

       man - makra do formatowania stron man

SKŁADNIA

       groff -Tascii -man plik ...

       groff -Tps -man plik ...

       man [sekcja] tytuł

OPIS

       Ta  strona  podr─Öcznika  opisuje  pakiet  makr  groff  tmac.an  (cz─Östo
       nazywany pakietem makr man) oraz odpowiadaj─ůce mu  konwencje  tworzenia
       stron  podr─Öcznika  (man).  Pakiet tych makr powinien by─ç u┼╝ywany przez
       deweloper├│w, kiedy pisz─ů lub przenosz─ů strony man dla Linuksa. Jest  on
       w  pełni kompatybilny z innymi wersjami tego pakietu, więc przenoszenie
       stron nie powinno by─ç g┼é├│wnym problemem (wyj─ůtki  w┼é─ůczaj─ů  NET-2  BSD,
       które używa całkiem innego pakietu makr zwanego mdoc; patrz mdoc(7)).

       Prosz─Ö  zauwa┼╝y─ç,  ┼╝e  strony  NET-2 BSD mog─ů by─ç u┼╝yte z groffem przez
       proste podanie opcji -mdoc  zamiast  zwykłej  -man.  Jednakże  bardziej
       zalecane   jest   u┼╝ywanie   opcji   -mandoc,   poniewa┼╝  wybierze  ona
       automatycznie odpowiedni zestaw makr.

PREAMBUŁA

       Pierwsz─ů komend─ů na stronie man (po liniach komentarza) powinna by─ç

              .TH title section date source manual,

       gdzie:

              title     Tytuł strony podręcznika (np.  MAN).

              section   Numer sekcji, w kt├│rej strona powinna si─Ö znale┼║─ç (np.
                        7).

              date      Data ostatniego poprawienia ÔÇö pami─Ötaj, by zmienia─ç j─ů
                        za ka┼╝dym razem, kiedy  dokonasz  zmiany  na  stronie,
                        poniewa┼╝ jest to najpopularniejsza droga kontrolowania
                        wersji.

              source    Źródło komendy.

                        Dla binari├│w u┼╝ywaj czego┼Ť w rodzaju: GNU, NET-2,  SLS
                        Distribution, MCC Distribution.

                        Dla  wywo┼éa┼ä  systemowych,  podaj wersj─Ö j─ůdra, kt├│rej
                        u┼╝ywasz: Linux 0.99.11.

                        Dla wywołań bibliotecznych, użyj źródła funkcji:  GNU,
                        4.3BSD, Linux DLL 4.4.1.

              manual    Tytuł podręcznika (np.  Linux Programmer's Manual).

       Prosz─Ö  zauwa┼╝y─ç,  ┼╝e  strony  formatowane  za  pomoc─ů  makr  BSD  mdoc
       rozpoczynaj─ů si─Ö od polecenia Dd, a nie TH.

       Sekcje podr─Öcznika man s─ů tradycyjnie definiowane nast─Öpuj─ůco:

              1 Komendy Te komendy mog─ů by─ç  wykonywane  przez  u┼╝ytkownika  z
                        powłoki.

              2 Wywołania systemowe
                        Te funkcje musz─ů by─ç obs┼éugiwane przez j─ůdro.

              3 Wywołania biblioteczne
                        Wi─Ökszo┼Ť─ç funkcji libc, takich jak qsort(3).

              4 Pliki specjalne
                        Pliki, kt├│re mo┼╝na znale┼║─ç w /dev.

              5 Formaty plik├│w i konwencje
                        Format  dla  pliku /etc/passwd i innych nadaj─ůcych si─Ö
                        do odczytu przez człowieka.

              6 Gry

              7 Konwencje i r├│┼╝norodne
                        Opis standardowego rozkładu systemu plików,  protokoły
                        sieciowe,  kodowanie znak├│w ASCII i inne kodowania, ta
                        strona podr─Öcznika i wiele innych rzeczy.

              8 Komendy zarz─ůdzania systemem.
                        Komendy takie,  jak  mount(8),  które  wywoływać  może
                        tylko root .

              9 Wywo┼éania j─ůdra
                        Jest   to   przestarza┼éa  sekcja  podr─Öcznika.  Kiedy┼Ť
                        uważano,  że  dobrym  pomysłem  będzie  dokumentowanie
                        tutaj  j─ůdra  Linuksa,  ale w rzeczywisto┼Ťci utworzono
                        bardzo mało stron  podręcznika  w  tej  sekcji,  a  te
                        dokumenty,   kt├│re   istniej─ů,  s─ů  ju┼╝  przestarza┼ée.
                        Istniej─ů  lepsze  ┼║r├│d┼éa  informacji  dla  deweloper├│w
                        j─ůdra.

SEKCJE

       Sekcje  zaczynaj─ů  si─Ö  od  .SH, po kt├│rym wyst─Öpuje nazwa. Je┼Ťli nazwa
       zawiera spacje i pojawia si─Ö w tej samej linii co  .SH,  to  umie┼Ť─ç  j─ů
       między  podwójnymi cudzysłowami. Tradycyjne lub sugerowane nagłówki to:
       NAZWA, SK┼üADNIA, OPIS, WARTO┼Ü─ć ZWRACANA, KOD WYJ┼ÜCIA,  OBS┼üUGA  B┼ü─śD├ôW,
       B┼ü─śDY,     OPCJE,     U┼╗YCIE,     PRZYK┼üADY,     PLIKI,     ┼ÜRODOWISKO,
       DIAGNOSTYKA,BEZPIECZEŃSTWO, ZGODNE Z, UWAGI, USTERKI,  AUTOR  i  ZOBACZ
       TAKŻE.  Proszę  używać  tych  tradycyjnych nagłówków, tam gdzie jest to
       mo┼╝liwe; pozwoli to zachowa─ç sp├│jno┼Ť─ç, u┼éatwiaj─ůc─ů odbiorcy zrozumienie
       przekazywanych  informacji.  Jednakże, prosimy tworzyć własne nagłówki,
       tam  gdzie  jeszcze  bardziej  ułatwi  to  odbiór  informacji.  Jedynym
       wymaganym  nag┼é├│wkiem  jest NAZWA, po kt├│rym powinna nast─ůpi─ç linijka z
       opisem programu:

              .SH NAZWA
              chess \- gra w szachy

       Jest niesamowicie wa┼╝ne, aby u┼╝ywa─ç tego  formatu,  oraz  ┼╝e  wyst─Öpuje
       odwrotny   uko┼Ťnik   przed   kresk─ů  po  nazwie  komendy.  Ta  sk┼éadnia
       (angielska, gdzie NAZWA to NAME)   jest  wykorzystywana  przez  program
       makewhatis(8)  do  tworzenia  bazy  kr├│tkich opis├│w komend dla programu
       whatis(1) i apropos(1).

       Zawarto┼Ť─ç innych tradycyjnych sekcji jest nast─Öpuj─ůca:

       SKŁADNIA      krótko  opisuje  interfejs  polecenia  lub   funkcji.   W
                     przypadku  poleceń  pokazuje  składnię  polecenia  i jego
                     argumenty (┼é─ůcznie z opcjami); pogrubienie  jest  u┼╝ywane
                     dla  tekstu  wpisywanego  dosłownie,  a  kursywa  oznacza
                     zast─Öpowalne argumenty. Nawiasy kwadratowe ([])  otaczaj─ů
                     argumenty   opcjonalne,  linie  pionowe  (|)  rozdzielaj─ů
                     mo┼╝liwe wybory, a  wielokropek  (...)  oznacza  mo┼╝liwo┼Ť─ç
                     powtarzania.   W   wypadku   funkcji  pokazuje  wszystkie
                     wymagane deklaracje danych  lub  dyrektywy  #include,  po
                     kt├│rych nast─Öpuje deklaracja funkcji.

       OPIS          opisuje,  co  robi  dane  polecenie,  funkcja lub format.
                     Obja┼Ťnia interakcj─Ö z  plikami  i  standardowym  wej┼Ťciem
                     oraz   warto┼Ťci   zwracane   na  standardowym  wyj┼Ťciu  i
                     standardowym  wyj┼Ťciu  b┼é─Öd├│w.  Pomijane   s─ů   szczeg├│┼éy
                     dotycz─ůce  implementacji  i rzeczy wewn─Ötrznych programu,
                     chyba  ┼╝e  s─ů  one  istotne  dla  zrozumienia  interfejsu
                     programu.  Opisuje normalne przypadku u┼╝ycia; obja┼Ťnienie
                     opcji  powinno  si─Ö  znale┼║─ç  w  sekcji   OPCJE.   Je┼╝eli
                     potrzebne  jest  opisanie  gramatyki lub złożonego zbioru
                     poleceń, należy rozważyć umieszczenie  ich  w  oddzielnej
                     sekcji  U┼╗YCIE  (a  w  sekcji OPIS mo┼╝na umie┼Ťci─ç kr├│tkie
                     wprowadzenie).

       WARTO┼Ü─ć ZWRACANA
                     okre┼Ťla   list─Ö   warto┼Ťci,   kt├│re   opisywana   funkcja
                     biblioteczna zwr├│ci funkcji j─ů wywo┼éuj─ůcej, oraz warunki,
                     w kt├│rych dana warto┼Ť─ç b─Ödzie zwracana.

       KOD WYJ┼ÜCIA   okre┼Ťla mo┼╝liwe warto┼Ťci kod├│w zako┼äczenia programu  oraz
                     warunki, kt├│re powoduj─ů zwr├│cenie tych warto┼Ťci.

       OPCJE         opisuje  opcje  akceptowane  przez program oraz spos├│b, w
                     jaki zmieniaj─ů one jego zachowanie.

       U┼╗YCIE        opisuje  gramatyk─Ö  jakiegokolwiek   j─Özyka,   kt├│ry   to
                     implementuje.

       PRZYK┼üADY     dostarcza  jednego lub wi─Öcej przyk┼éad├│w opisuj─ůcych, jak
                     funkcja, plik lub polecenie s─ů u┼╝ywane.

       PLIKI         zawiera  list─Ö  plik├│w  u┼╝ywanych  przez    program   lub
                     funkcj─Ö,   takich   jak   pliki   konfiguracyjne,   pliki
                     uruchomieniowe oraz  pliki  używane  w  czasie  działania
                     programu.  Nale┼╝y  poda─ç pe┼én─ů ┼Ťcie┼╝k─Ö do pliku, w kt├│rej
                     podczas instalacji powinno si─Ö zmodyfikowa─ç katalogi, tak
                     żeby    odpowiadały   preferencjom   użytkownika.   Wiele
                     program├│w domy┼Ťlnie instaluje si─Ö w  /usr/local,  tak  ┼╝e
                     strona   podr─Öcznika   powinna   u┼╝ywa─ç  /usr/local  jako
                     podstawowego katalogu.

       ┼ÜRODOWISKO    zawiera   opis   wszystkich   zmiennych   ┼Ťrodowiskowych,
                     wp┼éywaj─ůcych na program i opisuje ten wp┼éyw.

       DIAGNOSTYKA   pokr├│tce  obja┼Ťnia  najcz─Östsze  komunikaty  b┼é─Öd├│w  oraz
                     spos├│b ich obs┼éugi. Nie nale┼╝y  obja┼Ťnia─ç  komunikat├│w  o
                     b┼é─Ödach  systemowych  lub  fatalnych sygna┼é├│w, kt├│re mog─ů
                     si─Ö pojawi─ç podczas uruchamiania jakiegokolwiek programu,
                     chyba  ┼╝e  s─ů  w  jaki┼Ť specjalny spos├│b traktowane przez
                     Tw├│j program.

       BEZPIECZEŃSTWO
                     omawia kwestie zwi─ůzane  z  bezpiecze┼ästwem.  Ostrzega  o
                     niezalecanych  konfiguracjach  lub  zmiennych ┼Ťrodowiska,
                     poleceniach, kt├│re  mog─ů  mie─ç  wp┼éyw  na  bezpiecze┼ästwo
                     itd.,   zw┼éaszcza  je┼╝eli  nie  s─ů  oczywiste.  Omawianie
                     zagadnień  bezpieczeństwa  w  osobnej  sekcji  nie   jest
                     konieczne,  je┼╝eli  b─Ödzie  to  prostsze  do zrozumienia,
                     umie┼Ť─ç te informacje w innych sekcjach (takich  jak  OPIS
                     lub   U┼╗YCIE).   Jednak┼╝e,   prosz─Ö  gdzie┼Ť  umie┼Ťci─ç  te
                     informacje o bezpieczeństwie!

       ZGODNE Z      opisuje  wszystkie  standardy  lub  konwencje,  kt├│re  to
                     implementuje.

       UWAGI         zawiera r├│┼╝ne uwagi.

       B┼ü─śDY         opisuje  ograniczenia,  znane  usterki  lub niedogodno┼Ťci
                     oraz inne problematyczne aktywno┼Ťci.

       AUTOR         zawiera list─Ö autor├│w dokumentacji lub programu, tak ┼╝eby
                     można było im mailem wysłać zgłoszenie o błędzie.

       ZOBACZ TAK┼╗E  opisuje   powi─ůzane   strony   podr─Öcznika  w  kolejno┼Ťci
                     alfabetycznej,po kt├│rych  mog─ů  nast─ůpi─ç  inne  powi─ůzane
                     strony lub dokumenty. Zgodnie z konwencj─ů, ta sekcja jest
                     ostatnia.

CZCIONKI

       Chocia┼╝ istnieje  wiele  konwencji  dla  stron  podr─Öcznika  w  ┼Ťwiecie
       Uniksowym,  istnienie  setek  stron specyficznych dla Linuksa definiuje
       nasze standardy dotycz─ůce czcionek:

              Dla funkcji, argumenty  zawsze  s─ů  podawane  kursyw─ů,  nawet  w
              sekcji   SKŁADNIA,  gdzie  reszta  funkcji  jest  wydrukowana  w
              pogrubieniu:
              int myfunction(int argc, char **argv);

              Nazwy   plik├│w   s─ů   tak┼╝e   zawsze   pisane    kursyw─ů    (np.
              /usr/include/stdio.h),   poza  tymi  z  sekcji  SKŁADNIA,  gdzie
              w┼é─ůczane pliki s─ů pogrubione (np.  #include <stdio.h>).

              Makra specjalne, kt├│re s─ů  zwykle  pisane  du┼╝ymi  literami,  s─ů
              pogrubiane (np.  MAXINT).

              Podczas  wyliczania listy kod├│w b┼é─Öd├│w, kody s─ů pogrubiane (taka
              lista zwykle u┼╝ywa makra .TP).

              Wszelkie odwo┼éania do  innych  stron  man  (lub  temat  bie┼╝─ůcej
              strony)   s─ů   pogrubione.   Je┼Ťli   podany  jest  numer  sekcji
              podręcznika, podany jest fontem  Roman  (zwykłym),  bez  żadnych
              spacji (np. man(7)).

       Komendy do wyboru czcionki s─ů nast─Öpuj─ůce:

       .B  Pogrubienie

       .BI Pogrubienie   na  przemian  z  kursyw─ů  (szczeg├│lnie  u┼╝ytecznie  w
           specyfikacji funkcji)

       .BR Pogrubienie na przemian z czcionk─ů Roman (szczeg├│lnie  u┼╝yteczne  w
           odno┼Ťnikach do innych stron podr─Öcznika)

       .I  Kursywa

       .IB Kursywa naprzemiennie z pogrubieniem

       .IR Kursywa naprzemiennie z fontem roman

       .RB Font roman naprzemiennie z pogrubieniem

       .RI Czcionka roman naprzemiennie z kursyw─ů

       .SB Mały font naprzemiennie z pogrubieniem

       .SM Mała (użyteczne dla akronimów)

       Tradycyjnie, ka┼╝da komenda mo┼╝e mie─ç do sze┼Ťciu argument├│w, lecz wersja
       GNU wydaje si─Ö znosi─ç to  ograniczenie  (wci─ů┼╝  jednak  mo┼╝na  rozwa┼╝y─ç
       wprowadzenie  limitu  6  argument├│w w celu zachowania kompatybilno┼Ťci).
       Argumenty s─ů oddzielane spacjami.  Podw├│jne cudzys┼éowy mog─ů by─ç u┼╝ywane
       do  okre┼Ťlania  argument├│w  ze  spacjami.  Wszystkie  argumenty zostan─ů
       wydrukowane obok siebie, bez wtr─ůconych spacji, tak ┼╝e komenda .BR mo┼╝e
       zostać  użyta  do  podania słowa pogrubionego, po którym następuje znak
       interpunkcyjny w foncie Roman. Je┼╝eli nie  podano  ┼╝adnych  argument├│w,
       polecenie stosuje si─Ö do linii tekstu nast─Öpuj─ůcej po nim.

INNE MAKRA I ŁAŃCUCHY ZNAKÓW

       Poniżej  przedstawiono  inne  makra  i  predefiniowane łańcuchy znaków.
       Je┼╝eli  nie  podano   inaczej,   wszystkie   makra   powoduj─ů   przerw─Ö
       (zako┼äczenie  bie┼╝─ůcej  linii  tekstu).  Wiele  z tych makr ustawia lub
       u┼╝ywa warto┼Ťci "powszechnego wci─Öcia". Warto┼Ť─ç ta jest ustawiana  przez
       ka┼╝de  makro  przyjmuj─ůce parametr i; makra mog─ů pomija─ç i, co oznacza,
       ┼╝e b─Ödzie u┼╝ywana bie┼╝─ůca warto┼Ť─ç "powszechnego wci─Öcia". W wyniku tego
       kolejne  wci─Öte  akapity mog─ů u┼╝ywa─ç tej samej warto┼Ťci wci─Öcia bez jej
       każdorazowego podawania. Zwykły (niewcięty) akapit ustawia  wcięcie  na
       jego domy┼Ťln─ů warto┼Ť─ç (0.5 cala). Domy┼Ťlnie wci─Öcie jest wyra┼╝one w ens
       [szeroko┼Ť─ç litery "n"]; zaleca si─Ö u┼╝ywanie ens lub ems jako  jednostek
       wci─Öcia,   poniewa┼╝  automatycznie  dostosuj─ů  si─Ö  do  zmian  rozmiaru
       czcionki. Inne kluczowe definicje makr s─ů nast─Öpuj─ůce:

   Zwykłe akapity
       .LP      To samo, co .PP (rozpocz─Öcie nowego akapitu).

       .P       To samo, co .PP (rozpocz─Öcie nowego akapitu).

       .PP      Rozpocz─Öcie nowego akapitu i usuni─Öcie bie┼╝─ůcego wci─Öcia.

   Pocz─ůtek wisz─ůcego wci─Öcia
       .RS i    Rozpoczyna relatywne wci─Öcie marginesu: przesuwa lewy margines
                o  i  w  prawo  (je┼╝eli  pomini─Öto  i, to u┼╝ywana jest warto┼Ť─ç
                "powszechnego  wci─Öcia").   Warto┼Ť─ç   "powszechnego   wci─Öcia"
                ustawiana na 0.5 cala. W wyniku wcinane b─Öd─ů wszystkie kolejne
                akapity, a┼╝ do napotkania odpowiadaj─ůcego .RE.

       .RE      Ko┼äczy  relatywne  wci─Öcie  marginesu  i  ustawia   poprzedni─ů
                warto┼Ť─ç wci─Öcia.

   Makra wci─Ö─ç akapit├│w
       .HP i    Rozpoczyna akapit od wisz─ůcego wci─Öcia (pierwsza linia akapitu
                znajduje się przy lewym  marginesie  w  stosunku  do  zwykłych
                akapit├│w, a pozosta┼ée akapitu linie s─ů wci─Öte).

       .IP x i  Wci─Öty  akapit  z  opcjonalnym  wisz─ůcym  znacznikiem.  Je┼╝eli
                pomini─Öto znacznik x, to ca┼éy nast─Öpuj─ůcy akapit b─Ödzie wci─Öty
                o  i. Je┼╝eli podano znacznik x, to b─Ödzie on umieszczony zaraz
                przy  lewym  marginesie  przed  nast─Öpuj─ůcym  po  nim  wci─Ötym
                akapitem  (podobnie jak to robi .TP poza tym, ┼╝e znacznik jest
                umieszczony przy poleceniu, a nie w  kolejnej  linii).  Je┼╝eli
                znacznik   jest  zbyt  długi  to  tekst  po  znaczniku  będzie
                przeniesiony do kolejnej linii (tekst nie b─Ödzie usuni─Öty  ani
                zniekształcony).  Dla  list  nienumerowanych, należy użyć tego
                makra, podaj─ůc jako znacznik (bu (kula) or \(em  (my┼Ťlnik),  a
                dla  list  numerowanych  nale┼╝y  w  znaczniku poda─ç liczb─Ö lub
                cyfrę, po której następuje kropka; ułatwi to przetworzenie  do
                innych format├│w.

       .TP i    Rozpoczyna   akapit  z  wisz─ůcym  znacznikiem.  Znacznik  jest
                podawany w nast─Öpnej linii.  Wyniki s─ů podobne do .IP

   Makra odno┼Ťnik├│w hipertekstowych
       (Cecha  obs┼éugiwana  tylko  przez  groffa).   Aby   u┼╝y─ç   makr   ┼é─ůczy
       hipertekstowych,  potrzebne jest załadowanie pakietu makr www.tmac. Aby
       to zrobi─ç, nale┼╝y u┼╝y─ç ┼╝─ůdania .mso www.tmac.

       .URL url link trailer
                Wstawia odno┼Ťnik hipertekstowy do lokalizacji URI (URL) uri, z
                linkiem jako tekstem odno┼Ťnika, a zaraz po nim b─Ödzie wypisany
                trailer. Generuj─ůc HTML-a, powinno si─Ö to  przet┼éumaczy─ç  jako
                nast─Öpuj─ůce polecenie HTML-a: <A HREF="url">link</A>trailer.

       .        Te  i  inne podobne makra s─ů nowe, tak wi─Öc wiele narz─Ödzi ich
                nie  obs┼éuguje,  ale  poniewa┼╝  wiele  narz─Ödzi  (w┼é─ůcznie   z
                troffem)  po  prostu  zignoruje  niezdefiniowane makra (albo w
                gorszym przypadku wstawi własny tekst), więc można bezpiecznie
                u┼╝ywa─ç tych makr.

       .        Może być użyteczne zdefiniowanie własnego makra URL w stronach
                podr─Öcznika ekranowego, aby  da─ç  mo┼╝liwo┼Ť─ç  ogl─ůdania  ich  w
                programach innych ni┼╝ groff. Tym sposobem URL, tekst odno┼Ťnika
                i podpisu b─Ödzie widoczny.

       .        Oto przykład:
                      .de URL
                      \\$2 \(laURL: \\$1 \(ra\\$3
                      ..
                      .if \n[.g] .mso www.tmac
                      .TH ...
                      (p├niej na stronie)
                      Ten program pochodzi z
                      .URL "http://www.gnu.org/" "Projektu GNU" " z"
                      .URL "http://www.fsf.org/" "Free Software Foundation" .

       .        W powy┼╝szym przypadku, je┼Ťli u┼╝ywany jest groff, to  definicja
                makra  URL  z  pakietu  www.tmac  nadpisze  makro zdefiniowane
                lokalnie.

       Dost─Öpna s─ů tak┼╝e inne makra  dla  odno┼Ťnik├│w.  Patrz  groff_www(7)  po
       dalsze informacje.

   R├│┼╝norodne makra
       .DT      Ustawia tabulacj─Ö na jej domy┼Ťln─ů warto┼Ť─ç (co ka┼╝de p├│┼é cala);
                nie powoduje przerwy.

       .PD d    Ustawia  odleg┼éo┼Ť─ç  mi─Ödzy   wierszami   w   akapicie   (je┼Ťli
                pomini─Öto, to d=0.4v); nie powoduje przerwy.

       .SS t    Pod-nagłówek t (jak .SH, lecz używane do podsekcji)

   Predefiniowane łańcuch znaków
       Pakiet man zawiera nast─Öpuj─ůce predefiniowane ┼éa┼äcuchy znak├│w:

       \*R    Symbol rejestracji: ®

       \*S    Zmienia domy┼Ťlny rozmiar czcionki

       \*(Tm  Symbol znaku towarowego: Ôäó

       \*(lq  Lewy cudzys┼é├│w: ÔÇť

       \*(rq  Prawy cudzys┼é├│w: ÔÇŁ

BEZPIECZNY PODZBIÓR

       Chocia┼╝  z  technicznego punktu widzenia man jest pakietem makr troffa,
       to w rzeczywisto┼Ťci strony podr─Öcznika ekranowego mog─ů by─ç przetwarzane
       przez   wiele   innych  narz─Ödzi,  kt├│re  nie  implementuj─ů  wszystkich
       w┼éa┼Ťciwo┼Ťci  troffa.  Dlatego   najlepiej   unika─ç   pewnych   bardziej
       egzotycznych  makr  troffa,  tam  gdzie  jest  to mo┼╝liwe tak, aby inne
       narzędzia pracowały poprawnie.  Należy  unikać  używania  preprocesorów
       troffa  (je┼╝eli  jest  to  konieczne,  prosz─Ö  bardzo, u┼╝yj tbl(1), ale
       zamiast tworzyć dwukolumnowe tabele, spróbuj użyć  poleceń  IP  i  TP).
       Nale┼╝y  unika─ç  tak┼╝e u┼╝ywania wylicze┼ä ÔÇö wi─Ökszo┼Ť─ç innych narz─Ödzi nie
       umie  ich  przetworzyć.  Lepiej  użyć  prostych  poleceń,  łatwych   do
       przet┼éumaczenia  do innych format├│w. Nast─Öpuj─ůce makra troffa uwa┼╝a si─Ö
       za bezpieczne (chocia┼╝  w  wielu  przypadkach  b─Öd─ů  zignorowane  przez
       tłumaczy):  \",  ., ad, bp, br, ce, de, ds, el, ie, if, fi, ft, hy, ig,
       in, na, ne, nf, nh, ps, so, sp, ti, tr.

       Mo┼╝na  tak┼╝e  u┼╝ywa─ç  wielu  sekwencji   cytowania   (czyli   sekwencji
       zaczynaj─ůcych  si─Ö  od \). Aby u┼╝y─ç znaku odwrotnego uko┼Ťnika w zwyk┼éym
       tek┼Ťcie, nale┼╝y wpisa─ç \e. Do innych  sekwencji,  kt├│rych  mo┼╝na  u┼╝y─ç,
       nale┼╝─ů  (x i xx s─ů zwyk┼éymi znakami, a N ÔÇö dowoln─ů liczb─ů): \', \`, \-,
       \., \", \%, \*x, \*(xx, \(xx, \$N, \nx, \n(xx, \fx oraz  \f(xx.  Nale┼╝y
       unika─ç u┼╝ywania sekwencji cytowania do rysowania grafiki.

       Nie nale┼╝y u┼╝ywa─ç nieobowi─ůzkowego parametru makra bp (podzia┼é strony).
       Nale┼╝y u┼╝ywa─ç tylko dodatnich warto┼Ťci dla  sp  (spacja  pionowa).  Nie
       nale┼╝y  definiowa─ç  makr  (de) o takich samych nazwach jak nazwy makr z
       tego pakietu lub z pakietu mdoc, ale o  innym  znaczeniu;  jest  wysoce
       prawdopodobne,  ┼╝e  takie powt├│rne zdefiniowanie makra b─Ödzie po prostu
       zignorowane.Ka┼╝de  dodatnie  wci─Öcie  (in)  powinno  by─ç  sparowane   z
       odpowiadaj─ůcym  mu  wci─Öciem  negatywnym  (chocia┼╝  powinno  si─Ö jednak
       u┼╝ywa─ç makr RS i RE zamiast in). Instrukcje warunkowe  (if,ie)  powinny
       mieć tylko 't' lub 'n' w warunku. Powinny być używane tylko tłumaczenia
       (tr), kt├│re  mo┼╝na  zignorowa─ç.  Zmiany  czcionki  (ft  oraz  sekwencja
       cytowania \f) powinny mie─ç tylko warto┼Ťci 1, 2, 3, 4, R, I, B, P lub CW
       (polecenie ft mo┼╝e tak┼╝e nie mie─ç ┼╝adnych parametr├│w).

       Je┼╝eli u┼╝ywane s─ů makra inne ni┼╝ te opisane powy┼╝ej,  nale┼╝y  dok┼éadnie
       sprawdzi─ç  wynik,  u┼╝ywaj─ůc  kilku  narz─Ödzi.  Po  sprawdzeniu,  ┼╝e  te
       dodatkowe makra s─ů bezpieczne, prosimy o poinformowanie o nich opiekuna
       tego dokumentu, tak żeby można było je dodać do tej listy.

UWAGI

       W ka┼╝dym wypadku nale┼╝y w┼é─ůcza─ç pe┼éne URL-e (lub URI) do samego tekstu;
       niekt├│re  narz─Ödzia,  takie  jak  man2html(1)  potrafi─ů   automatycznie
       przekszta┼éci─ç je na odno┼Ťniki. Mo┼╝na tak┼╝e u┼╝ywa─ç nowego makra URL, aby
       wprowadzi─ç informacje zwi─ůzane z odno┼Ťnikami. Podczas podawania  URL-i,
       należy  używać ich w pełnej postaci (np. <http://www.kernelnotes.org>),
       żeby narzędzia mogły je automatycznie znaleźć.

       Narz─Ödzia  przetwarzaj─ůce  pliki  powinny  otworzy─ç  plik  i  sprawdzi─ç
       zawarto┼Ť─ç  pierwszego  znaku  nie b─Öd─ůcego bia┼é─ů spacj─ů. Kropka (.) lub
       pojedynczy cudzys┼é├│w (') na  pocz─ůtku  linii  oznacza  plik  oparty  na
       troffie  (taki jak man lub mdoc). Lewy nawias tr├│jk─ůty (<) oznacza plik
       oparty na SGML/XML-u (taki jak HTML lub Docbook). Wszystko inne oznacza
       zwykły tekst ASCII (np. wynik "catman").

       Wiele  stron  podr─Öcznika  rozpoczyna  si─Ö  od '\", po kt├│rym nast─Öpuje
       spacja  i  lista  znak├│w,   okre┼Ťlaj─ůcych   preprocesor,   u┼╝ywany   do
       przetwarzania  strony.  Dla  zachowania zgodno┼Ťci z innymi narz─Ödziami,
       zalecamy, aby unika─ç  preprocesor├│w  innych  ni┼╝  tbl(1),  kt├│ry  Linux
       wykrywa   automatycznie.   Jednak┼╝e,   mo┼╝na  doda─ç  informacj─Ö  o  tym
       preprocesorze,  tak  żeby  strona  podręcznika  mogła   być   poprawnie
       odczytana   pod   innymi   systemami.   Poni┼╝ej   przedstawiamy   list─Ö
       preprocesor├│w wraz z odpowiadaj─ůcymi im znakami:

       e  eqn(1)

       g  grap(1)

       p  pic(1)

       r  refer(1)

       t  tbl(1)

       v  vgrind(1)

PLIKI

       /usr/share/groff/[*/]tmac/tmac.an
       /usr/man/whatis

B┼ü─śDY

       Wi─Ökszo┼Ť─ç makr opisuje  formatowanie  (np.  typ  czcionki  i  odst─Öpy),
       zamiast  oznacza─ç  zawarto┼Ť─ç  sk┼éadniow─ů (np. to jest odno┼Ťnik do innej
       strony). Ta sytuacja utrudnia dostosowywanie  formatu  man  do  r├│┼╝nych
       medi├│w,  w taki spos├│b, by zachowa─ç jednolito┼Ť─ç formatowania dla danego
       medium i automatycznie do┼éo┼╝y─ç odno┼Ťniki do  innych  stron.  Wybieraj─ůc
       ten opisany powy┼╝ej bezpieczny podzbi├│r makr, daje si─Ö lepsz─ů mo┼╝liwo┼Ť─ç
       automatycznego przetworzenia strony do innego formatu.

       Makro TX z systemu SUN nie jest zaimplementowane.

AUTORZY

       ÔÇö  James Clark (jjc@jclark.com) zaimplementowa┼é ten pakiet makr.

       ÔÇö  Rickard E. Faith  (faith@cs.unc.edu)  napisa┼é  pierwsz─ů  wersj─Ö  tej
          strony podr─Öcznika ekranowego.

       ÔÇö  Jens   Schweikhardt  (schweikh@noc.fdn.de)  napisa┼é  Linux  Man-Page
          Mini-HOWTO (które miało wpływ na tę stronę podręcznika).

       ÔÇö  David A. Wheeler (dwheeler@ida.org) znacz─ůco zmodyfikowa┼é t─Ö  stron─Ö
          podr─Öcznika, na przyk┼éad dodaj─ůc szczeg├│┼éowe informajce o sekcjach i
          makrach.

ZOBACZ TAK┼╗E

       apropos(1), groff(1), man(1),  man2html(1),  mdoc(7),  mdoc.samples(7),
       groff_www(7), whatis(1)

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powy┼╝sze   t┼éumaczenie   pochodzi   z   nieistniej─ůcego   ju┼╝  Projektu
       T┼éumaczenia Manuali i mo┼e nie by─ç aktualne. W razie zauwa┼╝enia  r├│┼╝nic
       mi─Ödzy powy┼╝szym opisem a rzeczywistym zachowaniem opisywanego programu
       lub funkcji, prosimy o zapoznanie si─Ö z oryginaln─ů  (angielsk─ů)  wersj─ů
       strony podr─Öcznika.