Provided by: manpages-pl_20060617-4_all bug

NAZWA

       badblocks - poszukiwanie uszkodzonych bloków na urządzeniu

SKŁADNIA

       badblocks [  -svwnf ] [ -b rozmiar-bloku ] [ -c bloków_na_raz ] [ -i plik_wejściowy ] [ -o
                 plik_wynikowy  ]  [  -p  liczba_przebiegów  ]  urządzenie  [  ostatni-blok  ]  [
                 początkowy-blok ]

OPIS

       badblocks  służy  do  wyszukiwania  uszkodzonych  bloków na urządzeniu (zwykle na partycji
       dyskowej).
       urządzenie jest plikiem specjalnym  odpowiadającym  danemu  urządzeniu  (np.   /dev/hdc1).
       ostatni-blok  jest  ostatnim  sprawdzanym  blokiem;  jeśli  nie zostanie podany, domyślnie
       przyjmowany jest ostatni blok na danym urządzeniu.

       Ważna uwaga: Jeżeli wyjście badblocks ma być przekierowane do pragramu e2fsck lub  mke2fs,
       to  ważnym  jest,  aby  został  prawidłowo określony rozmiar bloku, gdyż generowane numery
       bloków mocno zależą od użytego rozmiaru bloku.  Z tego powodu zdecydowanie zalecane  jest,
       aby  użytkownicy nie uruchamiali badblocks bezpośrednio, a raczej posługiwali się opcją -c
       programów e2fsck i mke2fs.

OPCJE

       -b rozmiar-bloku
              Określa rozmiar bloku w bajtach.

       -c bloków_na_raz
              jest to liczba  bloków  sprawdzanych  jednocześnie.  Wartością  domyślną  jest  16.
              Zwiększenie  tej  liczby zwiększy wydajność badblocks, ale również zwiększy zużycie
              pamięci.  Ilość  pamięci  potrzebna  badblocks  jest  w  trybie  tylko  do  odczytu
              proporcjonalna  do  liczby  sprawdzanych jednocześnie bloków, w trybie do odczytu i
              zapisu proporcjonalna do tej liczby podwojonej, a w trybie nie niszczącego  odczytu
              i  zapisu  do  tej  liczby potrojonej. Jeśli wartość parametru określającego liczbę
              bloków będzie zbyt duża, to badblocks zakończy pracę prawie  natychmiast  z  błędem
              braku  pamięci  "podczas  przydzielania  buforów" (while allocating buffers). Jeśli
              będzie ona zbyt mała, to może się zdarzyć, że wątpliwe bloki na  niepewnym  twardym
              dysku zostaną ukryte przez efekty buforowania ścieżek dysku twardego.

       -f     Normalnie,  badblocks  odmówi wykonania sprawdzenia w trybie odczytu i zapisu lub w
              trybie nie niszczącym danych na zamontowanym urządzeniu, gdyż  każdy  z  nich  może
              potencjalnie spowodować awarię systemu. Nawet sprawdzenie nie niszczące danych może
              spowodować uszkodzenie zamontowanego systemu plików.  Można to  zachowanie  zmienić
              za  pomocą  opcji  -f, ale prawie nigdy nie należy jej używać --- jeśli uważasz, że
              jesteś mądrzejszy niż program badblocks, prawie na pewno nie powinieneś tego robić.
              Jedyny  przypadek,  kiedy można bezpiecznie posłużyć się tą opcją, to sytuacja, gdy
              zawartość pliku /etc/mtab jest nieprawidłowa a urządzenie w rzeczywistości nie jest
              zamontowane.

       -i plik_wejściowy
              Odczytuje  listę  aktualnie  istniejących,  znanych  uszkodzonych  bloków.  Program
              badblocks nie wykona sprawdzenia tych bloków, gdyż wiadomo, że są  one  uszkodzone.
              Jeśli  plik_wejściowy  zostanie  podany  jako  "-",  lista  zostanie  odczytana  ze
              standardowego wejścia.  Bloki występujące na tej liście zostaną pominięte na liście
              nowych uszkodzonych bloków tworzonej na standardowym wyjściu lub w pliku wynikowym.
              Opcja -b programu dumpe2fs(8) może służyć do  odtworzenia  listy  bloków  aktualnie
              zaznaczonych  jako uszkodzone w istniejącym systemie plików, w postaci odpowiedniej
              dla tej opcji.

       -o plik_wynikowy
              Zapisuje listę uszkodzonych bloków do podanego  pliku.  Bez  tej  opcji,  badblocks
              wypisuje   listę  na  standardowe  wyjście.  Plik  ten  ma  postać  odpowiednią  do
              wykorzystania go w opcji -l programu e2fsck(8) lub mke2fs(8).

       -p liczba_przebiegów
              Powtarza skanowanie  dysku  tak  długo,  aż  w  ciągu  liczba_przebiegów  kolejnych
              skanowań dysku nie zostanie odkryty żaden nowy uszkodzony blok.  Domyślną wartością
              jest 0, co oznacza, że badblocks zakończy po pierwszym przebiegu.

       -n     Korzystanie podczas sprawdzenia z nie niszczącego danych trybu  odczytu  i  zapisu.
              Domyślnie  przeprowadzane  są wyłącznie sprawdzenia nie niszczące danych. Opcji tej
              nie można łączyć z opcją -w, gdyż wykluczają się one wzajemnie.

       -s     Pokazuje postępy przeszukiwania, wypisując numery bloków podczas ich sprawdzania.

       -v     Tryb rozwlekły (gadatliwy).

       -w     Korzystanie  podczas  sprawdzenia  z  testu  zapisywania.  Po  podaniu  tej  opcji,
              badblocks  wyszukuje  uszkodzone  bloki  zapisując  pewne wzorce (0xaa, 0x55, 0xff,
              0x00) w każdym bloku urządzenia, odczytując  każdy  blok  i  porównując  zawartość.
              Opcji tej nie można łączyć z opcją -n, gdyż wykluczają się one wzajemnie.

OSTRZEŻENIE

       Nigdy  nie  należy używac opcji -w na urządzeniu zawierającym istniejący system plików. Ta
       opcja kasuje dane!  Jeśli istnieje potrzeba wykonania testu w trybie zapisu na istniejącym
       systemie  plików,  należy  posłużyć  się  zamiast  niej opcją -n.  Jest to wolniejsze, ale
       zachowa istniejące dane.

AUTOR

       badblocks  został  napisany  przez   Remy'ego   Carda   <Remy.Card@linux.org>.   Aktualnym
       konserwatorem jest Theodore Ts'o <tytso@alum.mit.edu>. Niedestrukcyjny test odczytu/zapisu
       zaimplementował David Beattie <dbeattie@softhome.net>.

DOSTĘPNOŚĆ

       badblocks   jest   częścią   pakietu   e2fsprogs    i    jest    dostępny    na    stronie
       http://e2fsprogs.sourceforge.net.

ZOBACZ TAKŻE

       e2fsck(8), mke2fs(8)

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powyższe  tłumaczenie  pochodzi  z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia Manuali i może
       nie być aktualne. W  razie  zauważenia  różnic  między  powyższym  opisem  a  rzeczywistym
       zachowaniem  opisywanego  programu  lub  funkcji,  prosimy  o  zapoznanie się z oryginalną
       (angielską) wersją strony podręcznika.