Provided by: manpages-pl_20060617-4_all bug

NAZWA

       debugfs - degugger systemu plików ext2

SKŁADNIA

       debugfs [ -b rozmiar_bloku ] [ -s superblok ] [ -f plik_komend ] [ -R komenda ] [ -V ] [ [
       -w ] [ -c ] [ -i ] [ urządzenie ] ]

OPIS

       Program debugfs jest debuggerem systemów plików. Można go używać do sprawdzenia  i  zmiany
       stanu systemu plików typu ext2.
       urządzenie  jest  plikiem specjalnym odpowiadającym urządzeniu zawierającemu system plików
       ext2 (np. /dev/hdXX).

OPCJE

       -w     Określa, że system plików powinien być otwarty w trybie odczyt-zapis  (read-write).
              Bez tej opcji system plików otwierany jest w trybie tylko-do-odczytu (read-only).

       -c     Powoduje,   że   system   plików  powinien  być  otwarty  w  trybie  katastrofalnym
              (catastrophic  mode),  gdzie  iwęzeł  oraz  mapy  bitowe  grup  nie  są  początkowo
              odczytywane. Ta opcja może być przydatna dla znacznie uszkodzonych systemów plików,
              lecz powoduje ona ich otwarcie w trybie tylko do odczytu.

       -i     Powoduje, że urządzenie reprezentuje obraz ext2 utworzony  przez  program  e2image.
              Ponieważ obraz ext2 zawiera jedynie superblok, deskryptor grupy bloków, blok i mapy
              bitowe alokacji iwęzłów oraz tablicę  iwęzłów,  wiele  komend  debugfs  nie  będzie
              działało  poprawnie.   Ostrzeżenie:  nie ma żadnych bezpiecznych sprawdzeń, dlatego
              debugfs może zawieść podczas prób  wykonania  takich  komend  jak  ls,  dump,  itd.
              debugfs jest debuggerem. Posiada szorstkie krawędzie!

       -b rozmiar_bloku
              Powoduje  użycie  podanego  rozmiaru  bloku  dla  systemu  plików  zamiast, tak jak
              normalnie, wykrywać odpowiedni rozmiar.

       -s superblok
              Powoduje odczytanie superbloku z podanego numeru bloku zamiast  z  domyślnego  (1).
              Jeżeli podasz opcję -s ,musisz także podać opcję -b.

       -f plik_komend
              Powoduje,  że  debugfs  odczytuje  z  pliku  komend,  komendy  i  wykonuje  je.  Po
              zakończeniu wykonywania tych komend debugfs kończy pracę.

       -R komenda
              Powoduje wykonanie pojedynczej komendy (żądania - request), i zakończenie pracy.

       -V     Wyświetla wersję programu i kończy pracę.

OKREŚLANIE PLIKÓW

       Wiele komend debugfs pobiera plikspec jako argument określający i-węzeł (w przeciwieństwie
       do  nazwy ścieżkowej ścieżka) systemu plików, aktualnie otwartego przez debugfs.  Argument
       plikspec może być podany w dwu postaciach. Pierwszą jest numer  i-węzła  ujęty  w  nawiasy
       kątowe,  np.   <2>.   Drugą  postać  stanowi  nazwa  ścieżkowa; jeśli jest ona poprzedzona
       ukośnikiem ('/'), to będzie  interpretowana  względem  katalogu  głównego  (root)  systemu
       plików  aktualnie  otwartego  przez debugfs.  Jeśli nie, to interpretowana będzie względem
       bieżącego katalogu roboczego, jaki jest w ustawiony w danym momencie w debugfs.  Można  go
       zmienić posługując się komendą debugfs o nazwie cd.

KOMENDY

       debugfs jest debuggerem interaktywnym. Rozumie sporo komend.

       cat plikspec
              Zrzuć zawartość i-węzła plikspec na standardowe wyjście.

       cd plikspec
              Zmień bieżący katalog roboczy na plikspec.

       chroot plikspec
              Zmień katalog główny (root) na katalog plikspec.

       close  Zamknij aktualnie otwarty system plików.

       clri plik
              Wyczyść zawartość i-węzła plik.

       dump [-p] plikspec plik_wyjściowy
              Zrzuć zawartość i-węzła plikspec do pliku wyjściowego plik_wyjściowy.  Jeśli podano
              opcję -p, to ustaw informację o właścicielu, grupie i prawach  plik_wyjściowy,  tak
              jak dla plikspec.

       expand_dir plikspec
              Rozwiń katalog plikspec.

       feature [cecha] [-cecha] ...
              Ustaw  lub wyczyść różne cechy systemu plików w superbloku i wyświetl aktualny stan
              cech systemu plików.  find_free_block [cel] Znajdź pierwszy wolny blok,  poczynając
              od cel i zaalokuj go.

       find_free_inode [katalog [tryb]]
              Znajdź  wolny  i-węzeł  i zaalokuj go. Jeśli go podano, to argument katalog określa
              numer i-węzła katalogu, w którym ma zostać umieszczony  i-węzeł.  Drugi  opcjonalny
              argument  tryb  określa  prawa nowego i-węzła. (Jeżeli w trybie mode ustawiony jest
              bit katalogu, to procedura alokacji będzie działać odmiennie.)

       freeb blok
              Zaznacz blok numer blok jako nie przydzielony (nie zaalokowany).

       freei plikspec
              Zwolnij i-węzeł określony przez plikspec.

       help   Pokaż listę poleceń rozumianych przez debugfs(8).

       icheck blok ...
              Pokaż zestawienie i-węzłów używających jednego  lub  więcej  bloków  określonych  w
              wierszu poleceń.

       initialize urządzenie rozmiar_bloku
              Stwórz   system  plików  ext2  na  urządzeniu  urządzenie  z  rozmiarem  urządzenia
              rozmiar_bloku.  Zauważ, że nie inicjuje to w pełni wszystkich struktur danych;  aby
              to zrobić, wykorzystaj program mke2fs(8).  Ta komenda jest tylko wywołaniem funkcji
              z biblioteki niskopoziomowej, która ustawia superblok i deskryptory bloków.

       kill_file plikspec
              Zwolnij (dealokuj) i-węzeł plikspec i jego bloki. Zauważ, że nie usuwa  to  żadnych
              wpisów  katalogu  (jeśli  istnieją)  dotyczących tego i-węzła.  Jeśli chcesz usunąć
              plik (unlink), zajrzyj do opisu polecenia rm(1).

       lcd katalog
              Zmień bierzący katalog roboczy debugfs na katalog na pierwotnym  (native)  systemie
              plików.   ln  plikspec  plik_docelowy  Stwórz dowiązanie o nazwie plik_docelowy, do
              pliku plikspec.  Zauważ, że nie dostosowuje to odpowiednio licznika  odwołań  w  i-
              węźle.

       logdump [-ac] [-b<blok>] [-i<iwęzeł>] [-f<dziennik>] [plik_wyjściowy]
              Zrzuć  zawartość  dziennika  ext3.   ls  [-l]  plikspec  Pokaż zestawienie plików w
              katalogu plikspec.

       modify_inode plikspec
              Zmień zawartość struktury i-węzła o nazwie plikspec.

       mkdir plikspec
              Stwórz katalog.

       mknod plikspec [p|[[c|b] główny poboczny]]
              Stwórz plik  specjalny  urządzenia  (potoku  nazwanego,  urządzenia  znakowego  lub
              blokowego).  Jeżeli  tworzone ma być urządzenie znakowe lub blokowe, to musi zostać
              podany główny (major) i poboczny (minor) numer urządzenia.

       ncheck numer_iwęzła ...
              Weź zadaną listę numerów i-węzłów i pokaż zestawienie nazw ścieżkowych do  tych  i-
              węzłów.

       open [-w] [-f] [-i] [-c] [-b rozmiar_bloku] [-s superblok] urządzenie
              Otwórz system plików do odczytu. Flaga -w powoduje otwarcie systemu plików w trybie
              do zapisu. Flaga -f wymusza otwarcie systemu plików  nawet  wtedy  gdy  posiada  on
              nieznane  lub niekompatybilne cechy, które normalnie zapobiegły by otwarciu.  Opcje
              -c, -b, -i, i -s zachowują się tak samo jak te z debugfs.

       pwd    Pokaż bieżący katalog roboczy.

       quit   Koniec pracy debugfs.

       rdump katalog miejsce_docelowe
              Zrzuć  rekurencyjnie  katalog  wraz  z  zawrtością  (włączając   plik,   dowiązania
              symboliczne  i  inne  katalogi)  w  miejsce_docelowe, które powinno być istniejącym
              katalogiem na pierwotnym systemie plików.  rm ścieżka Usuń (unlink) ścieżka.  Jeśli
              spowoduje  to,  że  i-węzeł  wskazywany  przez  ścieżka  nie będzie posiadał innych
              odwołań, to dealokuj plik. Komenda ta działa jak funkcja systemowa unlink().

       rmdir plikspec
              Usuń katalog plikspec.  Funkcja ta nie jest obecnie zaimplementowana.

       setb blok [ilość]
              Zaznacz blok o numerze block jako zaalokowany. Jeżeli  podany  zostanie  opcjonalny
              agrument  ilość,  wtedy  ilość  bloków  zaczynając od bloku o numerze blok zostanie
              zaznaczona jako zaalokowana.

       seti plikspec
              Zaznacz i-węzeł plikspec jako używany przez mapę bitową i-węzła (inode bitmap).

       set_super_value pole wartość
              Ustaw  pole  superbloku  pole  na  wartość  wartość.   Wszystkie  prawidłowe   pola
              superbloku mogą zostać wyświetlone przez komendę: set_super_value -l

       show_super_stats [-h]
              Wyświetl  zawartość superbloku i deskryptorów grup bloków. Jeżeli podana jest flaga
              -h, wypisz tylko zawartość superbloku.

       stat plikspec
              Wyświetl zawartość struktury i-węzła o nazwie plikspec.

       testb blok [ilość]
              Sprawdź, czy blok o numerze blok jest zaznaczony jako zaalokowany w  mapie  bitowej
              bloku.  Jeżeli podany jest opcjonalny argument ilość, wtedy ilość bloków zaczynając
              od bloku o numerze blok będzie sprawdzonych.

       testi plikspec
              Sprawdź, czy i-węzeł plikspec jest zaznaczony  jako  zaalokowany  w  mapie  bitowej
              bloku.

       unlink ścieżka
              Usuń  dowiązanie do i-węzłą określone przez ścieżka.  Zauważ, że nie dostosowuje to
              odpowiednio licznika odwołań w i-węźle.

       write plik_źródłowy plik_wyjściowy
              Stwórz w systemie plików plik o nazwie plik_wyjściowy, i skopiuj do niego zawartość
              pliku plik_źródłowy.

AUTOR

       debugfs zostało napisane przez Theodore Ts'o <tytso@mit.edu>.

ZOBACZ TAKŻE

       dumpe2fs(8), e2fsck(8), mke2fs(8).

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powyższe  tłumaczenie  pochodzi  z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia Manuali i może
       nie być aktualne. W  razie  zauważenia  różnic  między  powyższym  opisem  a  rzeczywistym
       zachowaniem  opisywanego  programu  lub  funkcji,  prosimy  o  zapoznanie się z oryginalną
       (angielską) wersją strony podręcznika.