Provided by: manpages-pl_20060617-4_all bug

NAZWA

       mke2fs - tworzy linuksowy system plików ext2/3

SKŁADNIA

       mke2fs  [  -c  |  -l  nazwa-pliku  ]  [  -b  rozmiar-bloku ] [ -f rozmiar-fragmentu ] [ -i
       bajty-na-i-węzeł ] [ -j ] [ -J opcje-dziennika ] [ -N  liczba-i-węzłów  ]  [  -n  ]  [  -m
       procent-zarezerwowanych-bloków  ]  [ -o tworzący-os ] [ -O właściwość[,...]  ] [ -q ] [ -r
       rewizja-fs ]  [  -R  opcje-raid  ]  [  -v  ]  [  -F  ]  [  -L  etykieta-woluminu  ]  [  -M
       katalog-ostatniego-montowania  ]  [  -S  ]  [  -T typ-systemu-plików ] [ -V ] urządzenie [
       liczba-bloków ]

       mke2fs -O journal_dev [ -b rozmiar-bloku ] [ -L etykieta-woluminu ] [ -n ] [ -q ] [  -v  ]
       zewnętrzny-dziennik [ liczba-bloków ]

OPIS

       mke2fs  jest  używany  do tworzenia linuksowego systemu plików ext2/3. Jest on tworzony na
       urządzeniu  (zwykle  partycji  dysku  twardego).   urządzenie  jest  specjalnym   plikiem,
       odpowiadającym   urządzeniu,   np.    /dev/hdXX.   liczba-bloków  jest  liczbą  bloków  na
       urządzeniu. Jeśli jest pominięte,  mke2fs  wykrywa  ją  automagicznie.  Gdy  program  jest
       wywołany jako mkfs.ext3 tworzony jest dziennik, tak jak gdyby była podana opcja -j.

OPCJE

       -b  rozmiar-bloku
              Określa  rozmiar  bloku  w  bajtach. Poprawnymi wartościami są 1024, 2048 oraz 4096
              bajtów na blok. Gdy  wartość  ta  zostanie  pominięta,  rozmiar-bloku  mke2fs  jest
              ustalany  na  podstawie  rozmiaru systemu plików oraz oczekiwanej jego eksploatacji
              (zobacz opcję -T).

       -c     Powoduje, że przed utworzeniem systemu plików,  urządzenie  zostanie  sprawdzone  w
              poszukiwaniu  uszkodzonych  bloków. Gdy opcja ta zostanie podana dwa razy, wykonany
              będzie wolniejszy, destruktywny test w trybie odczyt-zapis, zamiast szybkiego testu
              w trybie tylko-do-odczytu.

       -f  rozmiar-fragmentu
              Określa rozmiar fragmentów w bajtach.

       -F     Zmuś  mke2fs  do  pracy,  nawet gdy podane urządzenie wydaje się nie być specjalnym
              urządzeniem blokowym, lub wydaje się być zamontowane.

       -i  bajty-na-i-węzeł
              Określa   współczynnik   bajty/i-węzeł.    mke2fs   tworzy   i-węzeł    co    każde
              bajty-na-i-węzeł bajtów dysku. Im większy współczynnik bajty-na-i-węzeł, tym więcej
              i-węzłów. Generalnie, wartość ta nie powinna  być  mniejsza  od  rozmiaru  bloku  w
              systemie  plików,  gdyż  wtedy  byłoby  utworzonych  zbyt dużo i-węzłów. Ostrzegamy
              jednak, że wartość ta nie może być już zmieniona po utworzeniu systemu plików, więc
              ostrożnie dobierz wartość tego parametru.

       -j     Powoduje  utworzenie  system  plików  z księgowaniem ext3. Gdy nie podano opcji -J,
              przy tworzeniu dziennika zostaną  użyte  domyślne  parametry  oraz  dobrany  będzie
              właściwy   rozmiar   tego   dziennika   (na  podstawie  wielkości  systemu  plików)
              przechowywanego we wnętrzu systemu plików. Zauważ,  że  musisz  korzystać  z  jądra
              posiadającego wsparcie dla ext3, aby móc używać dziennika.

       -J opcje-dziennika
              Tworzy  dziennik  ext3  używając  opcji  podanych  z  linii  poleceń.  Opcje  te są
              oddzielone przecinkami i mogą posiadać argument, podawany po znaku równości  ('=').
              Obsługiwane są następujące opcje:

                   size=rozmiar-dziennika
                          Tworzy  wewnętrzny dziennik (np. przechowywany wewnątrz systemu plików)
                          o  rozmiarze  rozmiar-dziennika  megabajtów.   Rozmiar  dziennika  musi
                          wynosić co najmniej 1024 bloki systemu plików (np. 1MB przy korzystaniu
                          z bloków 1k, 4MB przy blokach 4k, itd.) i co  najwyżej  102.400  bloków
                          systemu plików.

                   device=zewnętrzny-dziennik
                          Przyłącza  dziennik  system plików do urządzenia blokowego znajdującego
                          się na zewnętrzny-dziennik.  Zewnętrzny dziennik musi być utworzony  za
                          pomocą polecenia

                          mke2fs -O journal_dev zewnętrzny-dziennik

                          Zauważ,  że  zewnętrzny-dziennik  musi  być  utworzony  z  takim  samym
                          rozmiarem bloku jak nowy system plików.

                          Zamiast bezpośredniego podawania nazwy urządzenia,  zewnętrzny-dziennik
                          można  podać  w postaci LABEL=etykieta lub UUID=UUID.  Wtedy zewnętrzny
                          dziennik  zostanie  znaleziony  poprzez  etykietę  woluminu  lub   UUID
                          przechowywany w superbloku ext2 na początku dziennika.  Do wyświetlenia
                          nazwy woluminu oraz UUID urządzenia dziennika użyj dumpe2fs(8).  Zobacz
                          także opcję -L tune2fs(8).

              Dla danego systemu plików można podać tylko jedną z opcji: size lub device.

       -l  nazwa-pliku
              Powoduje  odczytanie  listy  uszkodzonych  bloków z nazwa-pliku.  Zauważ, że numery
              bloków na liście zepsutych bloków muszą być wygenerowane przy użyciu takiego samego
              rozmiaru  bloków  jaki  użyty  był w mke2fs.  W rezultacie opcja -c dla mke2fs jest
              prostszą i mniej podatną na błędy metodą  sprawdzenia  dysku  pod  kątem  zepsutych
              bloków  przed  formatowaniem  go,  gdyż  mke2fs  automatycznie  podaje  odpowiednie
              parametry do programu badblocks.

       -L     Ustawia nazwę woluminu dla systemu plików.

       -m  procent-zarezerowanych-bloków
              Określa procentową liczbę  bloków  zarezerwowanych  dla  superużytkownika.  Wartość
              domyślna to 5%.

       -M     Ustawia  katalog  ostatniego montowania systemu plików. Opcja ta może być użyteczna
              ze względu na aplikacje, dla których katalog ostatniego montowania wskazuje,  gdzie
              należy zamontować dany system plików.

       -n     powoduje,  że  mke2fs nie utworzy systemu plików, ale wyświetli, co by zrobił gdyby
              miał utworzyć system plików. Może być  to  użyteczne  do  ustalenia  miejsca  kopii
              zapasowej  superbloków  dla  danego  systemu  plików,  po  warunkiem, że używane są
              parametry przekazane mke2fs podczas tworzenia systemu plików.  (Z dodaną opcją  -n,
              oczywiście!)

       -N liczba-i-węzłów
              zmienia  domyślnie  wyliczoną  liczbę i-węzłów, które powinny być zarezerwowane dla
              systemu plików (a która bazuje na liczbie bloków i współczynniku bajty-na-i-węzeł).
              To pozwala użytkownikowi podać bezpośrednio liczbę żądanych i-węzłów.

       -o tworzący-os
              Służy  do  ręcznej  zmiany  domyślnej  wartości  pola "creator os" (tworzący system
              operacyjny) systemu plików. Normalnie pole to jest  ustawiane  na  natywny  OS  pod
              którym działa mke2fs.

       -O właściwość[,...]
              Tworzy  system  plików z podanymi właściwościami (opcjami systemu plików).  Obecnie
              właściwości sparse_super i filetype włączone są domyślnie, gdy  mke2fs  uruchamiany
              jest  na  systemie  z  Linuksem  2.2  lub  późniejszym  (chyba, że tworzący-os jest
              ustawiony na Hurd). Systemy plików, które mają być montowane na  Linuksie  starszym
              niż 2.2 lub innym jądrze powinny być tworzone z -O none (lub -r 0 dla Linuksa 1.2).
              Wtedy właściwości te będą wyłączone, nawet gdy mke2fs jest uruchomiony na systemie,
              które je wspiera.

              Obsługiwane są następujące opcje:

                   sparse_super
                          Tworzy  system  plików  z  mniejszą  liczbą kopii zapasowych superbloku
                          (oszczędza miejsce na dużych systemach plików).

                   filetype
                          Przechowuje informacje o typach plików we wpisach katalogów.

                   has_journal
                          Tworzy dziennik ext3 (tak jak przy użyciu opcji -j).

                   journal_dev
                          Tworzy  zewnętrzny  dziennik  ext3  na  podanym  urządzeniu  zamiast  w
                          systemie   plików   ext2.   Zauważ,  że  zewnętrzny-dziennik  musi  być
                          utworzony z takim samym rozmiarem bloku jak system plików, który będzie
                          go używał.

       -q     Ciche wywołanie. Przydatne gdy mke2fs jest uruchamiany ze skryptu.

       -r rewizja
              Ustawia rewizję (wersję) systemu plików dla nowego systemu plików. Zauważ, że jądra
              1.2 wspierają jedynie systemy plików o rewizji 0.  Domyślnie  tworzone  są  systemy
              plików o rewizji 1.

       -R opcje-raid
              Ustawia  opcje  związane  z  raid  dla  systemu  plików.  Opcje  raid są oddzielone
              przecinkami i mogą przyjmować argument po  znaku  równości  ('=').  Obsługiwane  są
              następujące opcje:

                   stride=strip-size
                          Konfiguruje system plików do pracy z tablicą RAID z stripe-size blokami
                          systemu plików na każdy pasek tablicy.

       -S     Zapisuje jedynie superblok  i  deskryptory  grupy.  Przydaje  się,  gdy  uszkodzony
              zostanie  cały  superblok  i  kopie zapasowe superbloków. Jest to ostateczna metoda
              odzyskania. Powoduje ona, że mke2fs ponownie inicjuje superblok i deskryptory grup,
              lecz nie dotyka tablicy i-węzłów, bloku, ani map bitowych i-węzłów.  Natychmiast po
              użyciu tej opcji należy uruchomić program e2fsck, a i tak nie jest  pewne,  czy  że
              uda  się  odzyskać jakiekolwiek dane. Podczas korzystania z tej opcji najważniejsze
              jest ustawienie dobrego rozmiaru bloku systemu  plików.  Bez  tego  nie  ma  żadnej
              szansy na odzyskanie danych.

       -T typ-fs
              Określa,  w  jaki  sposób  dany  system  plików będzie wykorzystywany.  Dzięki temu
              mke2fs  może  wybrać  optymalne  parametry  dla  systemu  plików.    Wspierane   są
              następujące typy:

                   news        jeden i-węzeł na 4kb blok

                   largefile   jeden i-węzeł na megabajt

                   largefile4  jeden i-węzeł na 4 megabajty

       -v     Wypisuje bardziej szczegółowe informacje.

       -V     Wypisuje numer wersji mke2fs i wyjdź.

AUTOR

       Ta wersja mke2fs została napisana przez Theodora Ts'o <tytso@mit.edu>.

BŁĘDY

       mke2fs  przyjmuje  opcję  -f, lecz obecnie ją ignoruje, gdyż ten system plików jeszcze nie
       obsługuje fragmentów.
       Mogą być też inne. Proszę, zgłaszaj je autorowi.

DOSTĘPNOŚĆ

       mke2fs jest częścią e2fsprogs i jest dostępne z http://e2fsprogs.sourceforge.net.

ZOBACZ TAKŻE

       badblocks(8), dumpe2fs(8), e2fsck(8), tune2fs(8)

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powyższe tłumaczenie pochodzi z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia  Manuali  i  może
       nie  być  aktualne.  W  razie  zauważenia  różnic  między  powyższym opisem a rzeczywistym
       zachowaniem opisywanego programu lub  funkcji,  prosimy  o  zapoznanie  się  z  oryginalną
       (angielską) wersją strony podręcznika.