Provided by: manpages-pl_20060617-4_all bug

NAZWA

       mke2fs - tworzy linuksowy system plików ext2/3

SKŁADNIA

       mke2fs   [   -c   |  -l  nazwa-pliku  ]  [  -b  rozmiar-bloku  ]  [  -f
       rozmiar-fragmentu ] [ -i bajty-na-i-wze ] [ -j ] [ -J opcje-dziennika
       ] [ -N liczba-i-wzw ] [ -n ] [ -m procent-zarezerwowanych-blokw ] [
       -o tworzcy-os ] [ -O waciwo[,...]  ] [ -q ] [ -r rewizja-fs ] [ -R
       opcje-raid   ]   [  -v  ]  [  -F  ]  [  -L  etykieta-woluminu  ]  [  -M
       katalog-ostatniego-montowania ] [ -S ] [ -T typ-systemu-plikw ] [ -V ]
       urzdzenie [ liczba-blokw ]

       mke2fs  -O  journal_dev [ -b rozmiar-bloku ] [ -L etykieta-woluminu ] [
       -n ] [ -q ] [ -v ] zewntrzny-dziennik [ liczba-blokw ]

OPIS

       mke2fs jest używany do tworzenia  linuksowego  systemu  plików  ext2/3.
       Jest  on  tworzony  na  urządzeniu  (zwykle  partycji  dysku twardego).
       urzdzenie jest  specjalnym  plikiem,  odpowiadającym  urządzeniu,  np.
       /dev/hdXX.   liczba-blokw jest liczbą bloków na urządzeniu. Jeśli jest
       pominięte, mke2fs wykrywa ją automagicznie. Gdy program  jest  wywołany
       jako  mkfs.ext3 tworzony jest dziennik, tak jak gdyby była podana opcja
       -j.

OPCJE

       -b  rozmiar-bloku
              Określa rozmiar bloku w bajtach. Poprawnymi wartościami są 1024,
              2048   oraz  4096  bajtów  na  blok.  Gdy  wartość  ta  zostanie
              pominięta,  rozmiar-bloku  mke2fs  jest  ustalany  na  podstawie
              rozmiaru  systemu  plików  oraz  oczekiwanej  jego  eksploatacji
              (zobacz opcję -T).

       -c     Powoduje,  że  przed  utworzeniem  systemu  plików,   urządzenie
              zostanie  sprawdzone  w  poszukiwaniu  uszkodzonych  bloków. Gdy
              opcja ta zostanie podana dwa razy, wykonany  będzie  wolniejszy,
              destruktywny test w trybie odczyt-zapis, zamiast szybkiego testu
              w trybie tylko-do-odczytu.

       -f  rozmiar-fragmentu
              Określa rozmiar fragmentów w bajtach.

       -F     Zmuś mke2fs do pracy, nawet gdy podane urządzenie wydaje się nie
              być   specjalnym   urządzeniem  blokowym,  lub  wydaje  się  być
              zamontowane.

       -i  bajty-na-i-wze
              Określa współczynnik bajty/i-węzeł.  mke2fs  tworzy  i-węzeł  co
              każde  bajty-na-i-wze  bajtów  dysku.  Im większy współczynnik
              bajty-na-i-wze, tym więcej i-węzłów.  Generalnie,  wartość  ta
              nie  powinna  być  mniejsza od rozmiaru bloku w systemie plików,
              gdyż wtedy byłoby utworzonych  zbyt  dużo  i-węzłów.  Ostrzegamy
              jednak,  że  wartość ta nie może być już zmieniona po utworzeniu
              systemu plików, więc ostrożnie dobierz wartość tego parametru.

       -j     Powoduje utworzenie system plików z księgowaniem ext3.  Gdy  nie
              podano opcji -J, przy tworzeniu dziennika zostaną użyte domyślne
              parametry oraz dobrany będzie właściwy  rozmiar  tego  dziennika
              (na  podstawie  wielkości  systemu  plików)  przechowywanego  we
              wnętrzu systemu plików. Zauważ,  że  musisz  korzystać  z  jądra
              posiadającego wsparcie dla ext3, aby móc używać dziennika.

       -J opcje-dziennika
              Tworzy  dziennik  ext3  używając opcji podanych z linii poleceń.
              Opcje te są oddzielone przecinkami  i  mogą  posiadać  argument,
              podawany  po  znaku  równości ('=').  Obsługiwane są następujące
              opcje:

                   size=rozmiar-dziennika
                          Tworzy  wewnętrzny   dziennik   (np.   przechowywany
                          wewnątrz     systemu     plików)     o     rozmiarze
                          rozmiar-dziennika  megabajtów.   Rozmiar   dziennika
                          musi  wynosić  co najmniej 1024 bloki systemu plików
                          (np. 1MB przy korzystaniu  z  bloków  1k,  4MB  przy
                          blokach  4k,  itd.)  i  co  najwyżej  102.400 bloków
                          systemu plików.

                   device=zewntrzny-dziennik
                          Przyłącza  dziennik  system  plików  do   urządzenia
                          blokowego  znajdującego  się na zewntrzny-dziennik.
                          Zewnętrzny dziennik musi  być  utworzony  za  pomocą
                          polecenia

                          mke2fs -O journal_dev zewntrzny-dziennik

                          Zauważ,  że zewntrzny-dziennik musi być utworzony z
                          takim samym rozmiarem bloku jak nowy system plików.

                          Zamiast bezpośredniego podawania  nazwy  urządzenia,
                          zewntrzny-dziennik    można    podać    w   postaci
                          LABEL=etykieta  lub  UUID=UUID.   Wtedy   zewnętrzny
                          dziennik   zostanie   znaleziony   poprzez  etykietę
                          woluminu lub UUID przechowywany w superbloku ext2 na
                          początku  dziennika.  Do wyświetlenia nazwy woluminu
                          oraz UUID  urządzenia  dziennika  użyj  dumpe2fs(8).
                          Zobacz także opcję -L tune2fs(8).

              Dla  danego systemu plików można podać tylko jedną z opcji: size
              lub device.

       -l  nazwa-pliku
              Powoduje odczytanie listy  uszkodzonych  bloków  z  nazwa-pliku.
              Zauważ,  że  numery  bloków na liście zepsutych bloków muszą być
              wygenerowane przy użyciu takiego  samego  rozmiaru  bloków  jaki
              użyty  był  w  mke2fs.   W  rezultacie  opcja -c dla mke2fs jest
              prostszą i mniej podatną na błędy metodą sprawdzenia  dysku  pod
              kątem  zepsutych  bloków  przed  formatowaniem  go,  gdyż mke2fs
              automatycznie   podaje   odpowiednie   parametry   do   programu
              badblocks.

       -L     Ustawia nazwę woluminu dla systemu plików.

       -m  procent-zarezerowanych-blokw
              Określa    procentową    liczbę   bloków   zarezerwowanych   dla
              superużytkownika. Wartość domyślna to 5%.

       -M     Ustawia katalog ostatniego montowania systemu plików.  Opcja  ta
              może  być użyteczna ze względu na aplikacje, dla których katalog
              ostatniego montowania wskazuje,  gdzie  należy  zamontować  dany
              system plików.

       -n     powoduje,  że  mke2fs nie utworzy systemu plików, ale wyświetli,
              co by zrobił gdyby miał utworzyć  system  plików.  Może  być  to
              użyteczne  do  ustalenia miejsca kopii zapasowej superbloków dla
              danego systemu plików, po warunkiem,  że  używane  są  parametry
              przekazane  mke2fs  podczas tworzenia systemu plików.  (Z dodaną
              opcją -n, oczywiście!)

       -N liczba-i-wzw
              zmienia domyślnie wyliczoną liczbę i-węzłów, które  powinny  być
              zarezerwowane  dla  systemu  plików  (a  która bazuje na liczbie
              bloków   i   współczynniku   bajty-na-i-wze).    To    pozwala
              użytkownikowi podać bezpośrednio liczbę żądanych i-węzłów.

       -o tworzcy-os
              Służy  do  ręcznej  zmiany  domyślnej wartości pola "creator os"
              (tworzący system operacyjny) systemu plików. Normalnie  pole  to
              jest ustawiane na natywny OS pod którym działa mke2fs.

       -O waciwo[,...]
              Tworzy  system plików z podanymi właściwościami (opcjami systemu
              plików).  Obecnie właściwości sparse_super i  filetype  włączone
              są domyślnie, gdy mke2fs uruchamiany jest na systemie z Linuksem
              2.2 lub późniejszym (chyba, że  tworzący-os  jest  ustawiony  na
              Hurd).  Systemy  plików,  które  mają  być montowane na Linuksie
              starszym niż 2.2 lub innym jądrze powinny być tworzone z -O none
              (lub -r 0 dla Linuksa 1.2). Wtedy właściwości te będą wyłączone,
              nawet gdy mke2fs jest uruchomiony na systemie, które je wspiera.

              Obsługiwane są następujące opcje:

                   sparse_super
                          Tworzy  system  plików  z  mniejszą   liczbą   kopii
                          zapasowych  superbloku  (oszczędza miejsce na dużych
                          systemach plików).

                   filetype
                          Przechowuje informacje o typach  plików  we  wpisach
                          katalogów.

                   has_journal
                          Tworzy dziennik ext3 (tak jak przy użyciu opcji -j).

                   journal_dev
                          Tworzy   zewnętrzny   dziennik   ext3   na   podanym
                          urządzeniu zamiast w systemie plików ext2.   Zauważ,
                          że  zewntrzny-dziennik  musi  być utworzony z takim
                          samym  rozmiarem  bloku  jak  system  plików,  który
                          będzie go używał.

       -q     Ciche  wywołanie.  Przydatne  gdy  mke2fs  jest  uruchamiany  ze
              skryptu.

       -r rewizja
              Ustawia rewizję  (wersję)  systemu  plików  dla  nowego  systemu
              plików.  Zauważ, że jądra 1.2 wspierają jedynie systemy plików o
              rewizji 0. Domyślnie tworzone są systemy plików o rewizji 1.

       -R opcje-raid
              Ustawia opcje związane z raid dla systemu plików. Opcje raid  są
              oddzielone  przecinkami  i  mogą  przyjmować  argument  po znaku
              równości ('='). Obsługiwane są następujące opcje:

                   stride=strip-size
                          Konfiguruje system plików do pracy z tablicą RAID  z
                          stripe-size  blokami  systemu  plików na każdy pasek
                          tablicy.

       -S     Zapisuje jedynie superblok i deskryptory  grupy.  Przydaje  się,
              gdy   uszkodzony   zostanie  cały  superblok  i  kopie  zapasowe
              superbloków. Jest to ostateczna metoda odzyskania. Powoduje ona,
              że  mke2fs  ponownie inicjuje superblok i deskryptory grup, lecz
              nie dotyka tablicy i-węzłów, bloku, ani map  bitowych  i-węzłów.
              Natychmiast po użyciu tej opcji należy uruchomić program e2fsck,
              a i tak nie jest pewne, czy że  uda  się  odzyskać  jakiekolwiek
              dane.   Podczas  korzystania  z  tej  opcji  najważniejsze  jest
              ustawienie dobrego rozmiaru bloku systemu plików. Bez  tego  nie
              ma żadnej szansy na odzyskanie danych.

       -T typ-fs
              Określa, w jaki sposób dany system plików będzie wykorzystywany.
              Dzięki temu mke2fs może wybrać optymalne parametry  dla  systemu
              plików.  Wspierane są następujące typy:

                   news        jeden i-węzeł na 4kb blok

                   largefile   jeden i-węzeł na megabajt

                   largefile4  jeden i-węzeł na 4 megabajty

       -v     Wypisuje bardziej szczegółowe informacje.

       -V     Wypisuje numer wersji mke2fs i wyjdź.

AUTOR

       Ta wersja mke2fs została napisana przez Theodora Ts'o <tytso@mit.edu>.

BŁĘDY

       mke2fs  przyjmuje  opcję  -f, lecz obecnie ją ignoruje, gdyż ten system
       plików jeszcze nie obsługuje fragmentów.
       Mogą być też inne. Proszę, zgłaszaj je autorowi.

DOSTĘPNOŚĆ

       mke2fs    jest    częścią    e2fsprogs    i     jest     dostępne     z
       http://e2fsprogs.sourceforge.net.

ZOBACZ TAKŻE

       badblocks(8), dumpe2fs(8), e2fsck(8), tune2fs(8)

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powyższe   tłumaczenie   pochodzi   z   nieistniejącego   już  Projektu
       Tłumaczenia Manuali i moe nie by aktualne. W razie zauważenia  różnic
       między powyższym opisem a rzeczywistym zachowaniem opisywanego programu
       lub funkcji, prosimy o zapoznanie się z oryginalną  (angielską)  wersją
       strony podręcznika.