Provided by: manpages-pl_20060617-4_all bug

NAZWA

       tune2fs - modyfikacja dostrajalnych parametrów systemu plików ext2/ext3

SKŁADNIA

       tune2fs  [  -l  ]  [  -c max-liczba-montowań ] [ -e zachowanie-w-razie-błędu ] [ -f ] [ -i
       przerwa-między-sprawdzeniami   ]   [   -j   ]   [    -J    opcje-dziennika    ]    [    -m
       procent-zarezerwowanych-bloków    ]   [   -o   [^]opcje-montowania[,...]    ]   [   [   -r
       liczba-zarezerwowanych-bloków ] [ -s flaga-sparse-super ] [ -u użytkownik ] [ -g grupa ] [
       -C liczba-montowań ] [ -L etykieta ] [ -M ostatnio-montowany-katalog ] [ -O [^]cecha[,...]
       ] [ -T czas-ostatniego-sprawdzenia ] [ -U UUID ] urządzenie

OPIS

       tune2fs modyfikuje dostrajalne parametry linuksowego systemu plików ext2/ext3.

OPCJE

       -c max-liczba-montowań
              Zmiana maksymalnej liczby  montowań  między  dwoma  sprawdzeniami  systemu  plików.
              Jeżeli  max-liczba-montowań  jest  równa  0  lub  -1,  wtedy liczba montowań będzie
              ignorowana przez e2fsck(8) i jądro.

              Ustawienie  liczby  montowań,  po  których  system   plików   będzie   bezwzględnie
              sprawdzany,  przemiennie  spowoduje,  że  systemy  plików  z  księgowaniem nie będą
              sprawdzane w tym samym czasie.

              Należy uważnie rozważyć konsekwencje całkowitego wyłączenia tej opcji.   Uszkodzone
              dyski,  kable  czy  błędy  w  jądrze  mogą  uszkodzić system plików bez zaznaczania
              systemu plików jako błędny. Jeżeli używa się  systemu  plików  z  księgowaniem,  to
              system  plików nigdy nie zostanie zaznaczony jako błędny, dlatego będzie sprawdzany
              normalnie.  Błąd systemu  plików  wykryty  przez  jądro  wymusi  użycie  fsck  przy
              następnym restarcie, lecz wtedy może być już za późno, aby zapobiec utracie danych.

              Informacje o sprawdzaniu w zależności od czasu można znaleźć w opisie opcji -i.

       -C liczba-montowań
              Ustawia  licznik  montowań  systemu plików. Opcja ta wraz z opcją -c może służyć do
              wymuszenia sprawdzenia systemu plików po następnym restarcie.

       -e zachowanie-w-razie-błędu
              Zmienia zachowanie jądra, gdy wykryty zostanie błąd. We wszystkich przypadkach błąd
              systemu  plików  powoduje uruchomienie e2fsck(8) podczas następnego restartu w celu
              sprawdzenia systemu plików.  zachowanie-w-razie-błędu może  przyjmować  następujące
              wartości:

                   continue    Kontynuje normalną pracę.

                   remount-ro  Powoduje przejście systemu plików w tryb tylko do odczytu.

                   panic       Wywołuje panikę jądra.

       -f     Wymusza  kończenie operacji tune2fs nawet w przypadku wystąpienia błędów.  Ta opcja
              jest przydatna podczas wyłączania cechy has_journal w systemie plików  posiadającym
              zewnętrzny  dziennik  (lub  tak  uszkodzonym,  że  sprawia  wrażenie  posiadającego
              zewnętrzny dziennik), który nie jest dostępny.

              OSTRZEŻENIE: Usuwanie zewnętrznego dziennika z systemu  plików,  który  nie  został
              prawidłowo  odmontowany,  bez  wcześniejszego  zabezpieczenia  tego dziennika, może
              prowadzić do utraty danych i poważnych uszkodzeń systemu plików.

       -g grupa
              Ustawia grupę użytkownika, który  może  używać  zarezerwowanych  bloków.   Parametr
              grupa  może być numerycznym gid-em lub nazwą grupy. Jeżeli podana jest nazwa grupy,
              jest ona zamieniana na numeryczny gid przed zachowaniem danych w superbloku.

       -i  przerwa-między-sprawdzeniami[d|m|w]
              Dostraja maksymalny okres czasu między dwoma sprawdzeniami  systemu  plików.   Brak
              przedrostka lub d oznacza dni, m miesiące, a w tygodnie. Zero wyłączy sprawdzanie w
              zależności od upływu czasu.

              Zalecane jest włączenie sprawdzania -c (w zależności od liczby montowań) albo -i (w
              zależności  od  upływu  czasu)  w  celu  wymuszenia okresowego, pełnego sprawdzania
              systemu plików przez e2fsck(8).  Pominięcie  tego  może  prowadzić  do  uszkodzenia
              systemu  plików  gdy  uszkodzone  są dyski, kable, pamięć lub wystąpią niezauważone
              błędy jądra prowadzące do utraty danych lub awarii.

       -j     Dodaje dziennik ext3 do systemu plików. Jeżeli opcja  -J  nie  została  podana,  do
              utworzenia  dziennika  o  odpowiedniej  wielkości  (dla  podanego  systemu plików),
              przechowywanego  w  systemie  plików,  zostaną  użyte  domyślne  parametry.  Należy
              zauważyć, że aby móc używać księgowania, jądro musi obsługiwać ext3.

              Jeżeli  ta  opcja  jest  użyta do utworzenia dziennika na już zamontowanym systemie
              plików,  to  w  głównym   katalogu   tego   systemu   plików   zostanie   utworzony
              niemodyfikowalny   plik   .journal,  ponieważ  jest  to  jedyna  bezpieczna  metoda
              utworzenia i-węzła dla dziennika w zamontowanym systemie plików. W czasie gdy  plik
              dziennika  ext3 jest widoczny, nie jest bezpieczne usuwanie lub modyfikowanie go; z
              tego powodu plik ten jest zaznaczony jako  niemodyfikowalny  (immutable).   Podczas
              sprawdzania  odmontowanych systemów plików e2fsck(8) automatycznie przeniesie pliki
              .journal do niewidocznego, zarezerwowanego węzła dziennika. Dla wszystkich systemów
              plików,  poza głównym (root),  powinno się to stać automatycznie podczas następnego
              restartu systemu. Ponieważ główny system plików jest zamontowany w trybie tylko  do
              odczytu,  w  celu  dokonania  tej  przemiany  e2fsck(8)  musi  zostać uruchomiony z
              dyskietki ratunkowej.

              Aby uniknąć używania dyskietki ratunkowej do dodania  dziennika  ext3  do  głównego
              systemu  plików,  skrypty initrd niektórych dystrybucji, np. Debiana, automatycznie
              skonwertują główny system plików ext2  do  ext3,  jeżeli  używany  jest  początkowy
              ramdisk oraz gdy plik /etc/fstab określa typ ext3 dla głównego systemu plików.

       -J opcje-dziennika
              Zmienia   domyślne   parametry   dziennika  ext3.  Opcje  dziennika  są  oddzielone
              przecinkami i mogą zawierać argument podany po znaku równości  ('=').   Obsługiwane
              są następujące opcje dziennika:

                   size=rozmiar-dziennika
                          Tworzy   przechowywany   w   systemie   plików  dziennik,  o  wielkości
                          rozmiar-dziennika  megabajtów.  Rozmiar  dziennika  musi   wynosić   co
                          najmniej  1024  bloki  (np. 1MB jeżeli używane są bloki o rozmiarze 1k,
                          4MB jeżeli 4k, itd.), ale nie może przekraczać 102 400  bloków.  System
                          plików  musi zawierać ilość wolnego miejsca wystarczającą do utworzenia
                          dziennika.

                   device=zewnętrzny-dziennik
                          Przyłącza system plików do  urządzenia  z  dziennikiem  (journal  block
                          device) umieszczonego na zewnętrzny-dziennik.  Zewnętrzny dziennik musi
                          być utworzony przez wywołanie

                          mke2fs -O journal_dev zewnętrzny-dziennik

                          Należy zauważyć, że zewnętrzny-dziennik musi mieć bloki o  takim  samym
                          rozmiarze jak system plików, który ma z nim współpracować.

                          Zamiast podawać nazwę urządzenia bezpośrednio, zewnętrzny-dziennik może
                          być  określony  przez  LABEL=etykieta  lub   UUID=UUID,   aby   znaleźć
                          zewnętrzny   dziennik   na   podstawie   etykiety   woluminu  lub  UUID
                          przechowywanego w superbloku ext2 na początku dziennika.  Do  wypisania
                          etykiety   i   UUID   urządzenia   z  dziennikiem  można  posłużyć  się
                          dumpe2fs(8).  Zobacz także opis opcji -L programu tune2fs(8).

              Dla danego systemu plików można podać tylko jedną z opcji size lub device.

       -l     Wypisuje zawartość superbloku systemu plików.

       -L etykieta-woluminu
              Ustawia etykietę systemu plików. Etykiety systemu  plików  ext2  mogą  zawierać  co
              najwyżej 16 znaków; jeżeli etykieta jest dłuższa niż 16 znaków, tune2fs skróci ją i
              wypisze ostrzeżenie.  Etykieta  może  być  używana  przez  mount(8),  fsck(8)  i  w
              /etc/fstab(5)  (i  pewnie  też  w innych sytuacjach) poprzez podanie LABEL=etykieta
              zamiast nazwy urządzenia blokowego, jak np.  /dev/hda5.

       -m procent-zarezerwowanych-bloków
              Określa dla danego urządzenia procent ogólnej liczby  bloków,  jaki  będą  stanowić
              bloki zarezerwowane.

       -M ostatnio-montowany-katalog
              Ustawia katalog, w którym system plików był ostatnio zamontowany.

       -o [^]opcja-monotwania[,...]
              Ustawia  lub  usuwa  wskazane  opcje  montowania w systemie plików.  Domyślne opcje
              montowania mogą zostać nadpisane przez opcje określone albo w  /etc/fstab(5),  albo
              przez  argumenty  linii  poleceń  przekazane  do  mount(8).  Starsze jądra mogą nie
              obsługiwać tej cechu; w szczególności jądra starsze  od  2.4.20  najprawdopodobniej
              zignorują pole domyślnych opcji w superbloku.

              Można  podać  więcej  niż  jedną  opcję  montowania  do  usunięcia  lub  ustawienia
              rozdzielając je przecinkami. Opcje montowania poprzedzone znakiem karety ('^') będą
              usuwane w superbloku systemu plików; opcje bez podanego przedrostka lub poprzedzone
              znakiem plusa ('+') będą dodane do systemu plików.

              Następujące opcje montowania mogą być ustawione lub wyczyszczone za pomocą tune2fs:

                   debug  Włącza tryb debugowania na tym systemie plików.

                   bsdgroups
                          Emuluje zachowanie BSD przy tworzeniu nowych  plików:  będą  one  brały
                          identyfikator grupy katalogu, w którym zostały utworzone. Domyślne jest
                          standardowe zachowanie systemu V, polegające na tym, że  nowo  tworzone
                          pliki  biorą fsgid bieżącego procesu, chyba że katalog ma ustawiony bit
                          setgid, w którym to przypadku bierze gid z katalogu nadrzędnego i także
                          ustawia bit setgid, jeżeli nowo utworzonym plikiem jest katalog.

                   user_xattr
                          Włącza rozszerzone atrybuty podane przez użytkownika.

                   acl    Włącza listy kontroli dostępu POSIX (Posix Access Control Lists).

                   uid16  Wyłącza  32-bitowe  UID-y  i  GID-y.  Umożliwia  to  współdziałanie  ze
                          starszymi jądrami, które zachowują wartości 16-bitowych i ich oczekują.

                   journal_data
                          Kiedy system plików jest zamontowany z włączonym dziennikiem, wszystkie
                          dane  (nie  tylko metadane) są zapisywane do dziennika przed zapisaniem
                          ich go systemu plików.

                   journal_data_ordered
                          Kiedy system plików jest zamontowany z włączonym dziennikiem, wymuszane
                          jest zapisywanie danych bezpośrednio do systemu plików przed zapisaniem
                          ich metadanych do dziennika.

                   journal_data_writeback
                          Kiedy system plików jest zamontowany z włączonym dziennikiem, dane mogą
                          być  zapisane  do  systemu  plików,  po  tym  jak  ich metadane zostały
                          zapisane do dziennika. Może to zwiększyć przepustowość, jednakże,  może
                          to spowodować, że w plikach pojawią się stare dane po załamaniu systemu
                          i odtworzeniu dziennika.

       -O [^]cecha[,...]
              Włącza lub wyłącza wskazane  cechy  (opcje)  systemu  plików.  Można  włączyć  bądź
              wyłączyć  wiele  cech  jednocześnie.  Muszą  one  wtedy być oddzielone przecinkami.
              Cechy  poprzedzone  przedrostkiem  '^'  będą  wyłączone  w  superbloku;  cechy  bez
              przedrostka lub z przedrostkiem '+' zostaną dodane do systemu plików.

              Następujące cechy mogą być zmienione przez tune2fs:

                   dir_index
                          Używa  haszowanych  B-drzew,  aby  przyspieszyć  przeszukiwanie  dużych
                          katalogów.

                   filetype
                          Przechowywanie informacji na temat typu pliku we wpisach do katalogów.

                   has_journal
                          Tworzenie dziennika ext3 (tak jak przy pomocy opcji -j).

                   sparse_super
                          Ograniczenie liczbę kopii bezpieczeństwa superbloków dla zaoszczędzenia
                          miejsca na dużych systemach plików.

              Po  zmianie cech sparse_super i filetype, trzeba uruchomić na danym systemie plików
              e2fsck(8), aby przywrócić go  do  porządku.  Jeśli  będzie  to  potrzebne,  tune2fs
              wypisze  prośbę,  aby  administrator  uruchomił  e2fsck(8).   Po  ustawieniu  cechy
              dir_index może zostać uruchomiony e2fsck -D , aby skonwertować istniejące  katalogo
              do formatu zhaszowanych B-drzew.

              Ostrzeżenie:  Jądra  Linuksa  starsze  od  2.0.39 i wiele z serii 2.1 nie obsługują
              systemów plików używających powyższych  cech.  Używanie  pewnych,  nieobsługiwanych
              przez  jądro  cech  systemu  plików  może spowodować, że system plików nie zostanie
              zamontowany.

       -r liczba-zarezerwowanych-bloków
              Zmienia liczbę zarezerwowanych bloków na podanym urządzeniu.

       -s [0|1]
              Włącza lub wyłącza cechę sparse_super. Włączenie tej cechy powoduje  zaoszczędzenie
              wolnego  miejsca  na  naprawdę  dużych  systemach plików. Ma to taki sam skutek jak
              użycie opcji -O sparse_super .

              Ostrzeżenie: Jądra Linuksa starsze od 2.0.39 oraz jądra z serii 2.1  nie  obsługują
              tej  cechy.   Nie  używaj tej opcji, chyba że wiesz co robisz! Po zmianie tej cechy
              konieczne jest uruchomienie e2fsck(8) na danym systemie plików.

       -T czas-ostatniego-sprawdzenia
              Ustawia czas kiedy system plików był ostatnio sprawdzany przez e2fsck.  Może to być
              przydatne  w  skryptach  używających  Zarządcy Woluminów Logicznych (Logical Volume
              Manager)  do  tworzenia  zrzutu  (snapshot)  systemu  plików  i  późniejszego  jego
              sprawdzenia.  Jeśli  system  plików  nie  był  uszkodzony,  ta opcja może służyć do
              ustawienia  czasu  ostatniego  sprawdzenia  oryginalnego  systemu   pików.   Format
              czas-ostatniego-sprawdzania   jest   zgodny  z  międzynarodowym  formatem  daty,  z
              opcjonalnie podaną godziną, np. YYYYMMDD[[HHMM]SS]. Słowo kluczowe now  jest  także
              akceptowane. Wtedy czas ostatniego sprawdzenia będzie ustawiony na aktualny.

       -u użytkownik
              Ustawia  użytkownika,  który  może  korzystać z zarezerwowanych bloków.  użytkownik
              może być wartością numeryczną lub  nazwą  użytkownika.  Jeżeli  podana  jest  nazwa
              użytkownika, jest ona zamieniana na numeryczny uid przed zapisem do superbloku.

       -U UUID
              Ustawia uniwersalny, unikatowy identyfikator (universally unique identifier - UUID)
              systemu plików na UUID.  UUID składa się z  serii  cyfr  w  systemie  szesnastkowym
              oddzielonych myślnikami, jak np.: "c1b9d5a2-f162-11cf-9ece-0020afc76f16".  Parametr
              UUID może przyjmować też następujące wartości:

                   clear  usuwa UUID systemu plików

                   random generuje nowy, przypadkowy UUID

                   time   generuje nowy UUID, oparty na czasie

              UUID może być używany przez mount(8), fsck(8) i w /etc/fstab(5)  (i  pewnie  też  w
              innych  sytuacjach)  poprzez  podanie UUID=uuid zamiast nazwy urządzenia blokowego,
              jak np.  /dev/hda1.

              Więcej informacji można znaleźć w uuidgen(8).  Jeżeli system  nie  posiada  dobrego
              generatora  liczb  losowych,  takiego  jak  /dev/random  lub  /dev/urandom, tune2fs
              automatycznie posłuży się generatorem opartym na czasie.

BŁĘDY

       Nie znaleźliśmy jeszcze żadnych błędów, co nie oznacza, że ich tu nie ma...

AUTOR

       tune2fs został napisany przez Remy'ego Carda <card@masi.ibp.fr>. Obecnie opiekuje się  nim
       Theodore Ts'o <tytso@alum.mit.edu>.
       tune2fs korzysta z biblioteki ext2fs, napisanej przez Theodore'a Ts'o <tytso@mit.edu>.  Ta
       strona  podręcznika  została  napisana  przez  Christiana  Kuhtza  <chk@data-hh.Hanse.DE>.
       Sprawdzanie zależne od upływu czasu zostało dodane przez Uwe Ohse <uwe@tirka.gun.de>.

DOSTĘPNOŚĆ

       tune2fs    jest    częścią    pakietu    e2fsprogs    i    jest    dostępny   na   stronie
       http://e2fsprogs.sourceforge.net.

ZOBACZ TAKŻE

       dumpe2fs(8), e2fsck(8), mke2fs(8)

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powyższe tłumaczenie pochodzi z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia  Manuali  i  może
       nie  być  aktualne.  W  razie  zauważenia  różnic  między  powyższym opisem a rzeczywistym
       zachowaniem opisywanego programu lub  funkcji,  prosimy  o  zapoznanie  się  z  oryginalną
       (angielską) wersją strony podręcznika.