Provided by: manpages-tr_1.0.5.1-2_all bug

İSİM

       rsync - rcp yerine daha hızlı ve esnek bir araç

KULLANIM

       rsync [seenek]... kaynak [kaynak]... [kullanc@]konak:hedef

       rsync [seenek]... [kullanc@]konak:kaynak hedef

       rsync [seenek]... kaynak [kaynak]... hedef

       rsync [seenek]... [kullanc@]konak::kaynak [hedef]

       rsync [seenek]... kaynak [kaynak]... [kullanc@]konak::hedef

       rsync [seenek]... rsync://[kullanc@]konak[:port]/kaynak [hedef]

AÇIKLAMA

       rsync  çoğunlukla  rcp  gibi davranan bir uygulamadır, ancak daha fazla
       seçenek içerir ve  özellikle hedefteki dosyanın mevcut  olması  halinde
       dosya  aktarımını  çok  daha hızlı gerçekleştiren rsync uzak güncelleme
       protokolünü kullanır.

       rsync uzak güncelleme protokolü rsync'in ağ bağlantısı üzerinden sadece
       iki  dosya  grubu arasındaki farkları aktarmasını mümkün kılar. Bunu bu
       pakete  eşlik  eden  teknik  raporda  açıklanan  verimli  bir   toplama
       sağlaması arama algoritmasını kullanarak yapar.

       rsync'e özgü bazı ek özellikler:

       o  bağların,   aygıtların,  sahip,  grup  ve  izinlerin  kopyalanmasını
          destekler

       o  GNU tar'a benzer exclude ve exclude-from seçenekleri

       o  CVS'nin yok sayacağı dosyaların yoksayılmasını sağlayan CVS  dışlama
          (exclude) kipi

       o  rsh, ssh gibi uzak şeffaf kabukları kullanabilir

       o  root kullanıcısının yetkilerine ihtiyaç duymaz

       o  görünmeyen    maliyetleri   asgari   düzeyde   tutmak   için   dosya
          aktarımlarında borulama yapar

       o  hem anonim hem de kimlik doğrulamalı rsync sunucu desteği (yansılama
          için ideal)

GENEL

       rsync sekiz farklı yöntemle kullanılabilir:

       o  yerel  dosyaları  kopyalamak  için. Bu çağrıda ne kaynak ne de hedef
          dosya yolu bir : ayracı içermez.

       o  yerel makineden uzaktaki bir makineye bir uzak kabuk uygulaması (ssh
          veya  rsh  gibi)  kullanarak  dosyaları  kopyalamak için. Bu çağrıda
          sadece hedef dosya yolu tek bir : ayracı içerir.

       o  uzaktaki bir makineden yerel makineye bir uzak kabuk uygulaması (ssh
          veya  rsh  gibi)  kullanarak  dosyaları  kopyalamak için. Bu çağrıda
          sadece kaynak dosya yolu bir : ayracı içerir.

       o  uzaktaki bir rsync  sunucusundan  yerel  makineye  kopyalama  yapmak
          için.  Bu  çağrıda  sadece  kaynak dosya yolu bir :: ayracı veya bir
          rsync:// URL'si içerir.

       o  yerel makineden uzaktaki bir rsync sunucusuna kopyalama yapmak için.
          Bu  çağrıda  sadece hedef dosya yolu bir :: ayracı veya bir rsync://
          URL'si içerir.

       o  uzaktaki  makinede  bulunan  rsync  sunucusunu  ve  bir  uzak  kabuk
          uygulamasını kullanarak, uzaktaki makineden yerel makineye kopyalama
          yapmak için. Bu çağrıda kaynak dosya yolunun bir :: ayracı  içermesi
          yanında --rsh=komut (ya da -e komut) seçeneği de kullanılır.

       o  uzaktaki  makinede  bulunan  rsync  sunucusunu  ve  bir  uzak  kabuk
          uygulamasını kullanarak, uzaktaki makineye yerel makineden kopyalama
          yapmak  için.  Bu çağrıda hedef dosya yolunun bir :: ayracı içermesi
          yanında --rsh=komut (ya da -e komut) seçeneği de kullanılır.

       o  uzaktaki makinede bulunan dosyaların listesini almak için. Bu  işlem
          uzaktaki  makineden  kopyalama  işlemindeki  gibi ancak yerel hedefi
          belirtmeden yapılır.

       Tüm durumlarda (burada listelenenler dışında kalanlar dahil) kaynak  ve
       hedef  belirtimlerinden  biri daima yerel olmalıdır (yani rsync ile iki
       uzak makine arasında işlem yapamazsınız).

AYARLAR

       Kurulum işlemleri için README dosyasına bakınız.

       Kurduktan sonra, bir  uzak  kabuk  üzerinden  eriştiğiniz  (veya  rsync
       artalan  kipi  protokolü  kullanarak  eriştiğiniz)  her  makinede rsync
       kullanabilirsiniz.  Uzak  dosya  aktarımları  için,   günümüzde   rsync
       iletişimde  ssh  kullanmasına  rağmen öntanımlı olarak kullanacağı uzak
       kabuk rsh veya remsh gibi bir kabuk olarak da ayarlanabilir.

       Bundan başka -e komut satırı seçeneğinin argümanı olarak veya RSYNC_RSH
       ortam  değişkenine  atayarak da istediğiniz bir uzak kabuk uygulamasını
       belirtebilirsiniz.

       Yüksek derecede güvenlik istendiğinde ortak kanaat ssh kullanmaktır.

       Yalnız, rsync'in hem yerel hem de uzak makine  üzerinde  kurulu  olması
       gerektiğini unutmayın.

KULLANIMI

       rsync'i  rcp'yi nasıl kullanıyorsanız öyle kullanabilirsiniz. Biri uzak
       makine olmak üzere bir kaynak ve bir hedef belirtmelisiniz.

       Şüphesiz sözdizimini açıklamanın en kolay yolu bir örnek vermektir:

       rsync -t *.c foo:src/

       Bu komut çalışma dizinindeki *.c kalıbı ile eşleşen tüm  dosyaları  foo
       makinesinin  src dizinine kopyalayacaktır. Bu dosyalardan uzak makinede
       mevcut olanları  için  rsync  uzak  güncelleme  protokolü  kullanılarak
       sadece  farklar  gönderilir. Bu konuda daha ayrıntılı bilgi için teknik
       rapora bakınız.

       rsync -avz foo:src/bar /data/tmp

       Bu komut, foo makinesindeki src/bar  dizinindeki  tüm  dosyaları  varsa
       altdizinlerdekileri  de  içererek  yerel  makinenin  /data/tmp dizinine
       kopyalar. Dosyaların, sembolik bağların, aygıtların,  özniteliklerinin,
       izinlerinin,   sahiplerinin,  v.s.sinin  korunmasını  sağlayan  "arşiv"
       kipinde aktarım yapılır. Buna ek  olarak,  aktarım  işleminin  verileri
       içeren kısımlarının boyutunu küçültmek için sıkıştırma uygulanır.

       rsync -avz foo:src/bar/ /data/tmp

       Kaynak   yolunun   sonuna  eklenen  /  işareti  hedefte  ek  bir  dizin
       oluşturmaktan kaçınılması davranışını değiştirir.  Sona  eklenen  bu  /
       işaretinin  "dizini  ismiyle  kopyala"  davranışının  zıddı  olarak "bu
       dizinin içeriğini kopyala" anlamına geldiğini  düşünebilirsiniz,  fakat
       her   iki   durumda   da   dizinin   öznitelikleri   hedefteki   dizine
       kopyalanacaktır. Başka bir deyişle, aşağıdaki komutların her  biri  ile
       dosyalar  aynı  şekilde,  /dest/foo dizininin öznitelikleri ayarlanarak
       kopyalanır:

       rsync -av /src/foo /dest
       rsync -av /src/foo/ /dest/foo

       Ayrıca, rsync'i sadece yerel kipte  de  kullanabilirsiniz.  Bu  durumda
       hedef   ve   kaynak   dosya   yollarının   ikisi   de  isimlerinde  ':'
       içermeyecektir. Kopyalama işlemi güçlendirilmiş  bir  kopyalama  komutu
       verilmiş gibi yürüyecektir.

       rsync somehost.mydomain.com::

       Bu  komut,  somehost.mydomain.com  makinesindeki  kullanılabilecek  tüm
       anonim  rsync  modüllerini  listeleyecektir.  (Daha  fazla  bilgi  için
       aşağıdaki bölümlere bakınız.)

İLERİ DÜZEY KULLANIM

       Bir  uzak  makineden  çok  sayıda  dosya için istek yaparken aralarında
       boşluk  bırakılmış  kaynak  dosya   yollarını   tırnak   içine   alarak
       belirtebilirsiniz. Bazı örnekler:

        rsync makine::'modülismi/dizin1/dosya1 modülismi/dizin2/dosya2' /hedef

       Bu  komut,  bir  rsync  sunucusundan  /hedef  dizinine dosya1 ve dosya2
       dosyalarını kopyalayacaktır.  Her  argüman  aynı  "modülismi/"  önekini
       içermeli  ve  arada sadece bir boşluk karakteri bulunmalıdır. Diğer tüm
       boşlukların dosya isimlerine ekleneceği varsayılır.

       rsync -av makine:'dizin1/dosya1 dizin2/dosya2' /hedef

       Bu komut dosya1 ve dosya2 dosyalarını /hedef dizinine  kopyalayacaktır.
       Sözcük  ayırma  işlemi  uzak kabuk tarafından yapılır, yani eğer sözcük
       ayırma gerçekleşmemişse,  bunun  sebebi  uzak  kabuğun  bu  işlem  için
       yapılandırılmamış  olmasıdır  (nedendir  bilinmez, çok yaygındır). İsmi
       boşluk içeren bir dosyayı kopyalamak isterseniz, ya bunu  uzak  kabuğun
       anlayabileceği bir yöntemle yapmalı ya da boşlukların yerine dosya ismi
       kalıpları kullanmalısınız. İki örnek:

       rsync -av makine:'isminde\ boşluk\ olan\ dosya' /hedef
       rsync -av makine:isminde?boşluk?olan?dosya /hedef

       İkinci   örnekte,   eşleşmeyen   kalıpları    kabuğunuzun    anlayacağı
       varsayılmıştır.   Bu   takdirde   bunları   tersbölü   öncelemeli  hale
       getirecektir.

BİR RSYNC SUNUCUSUNA BAĞLANMAK

       Dosya aktarımı için rsync'i bir  uzak  kabuk  olmaksızın  da  kullanmak
       mümkündür.  Bu  durumda,  TCP 873. port üzerinde çalışan bir uzak rsync
       sunucusuna bağlanacaksınız.

       RSYNC_PROXY ortam değişkenine  bir  makine:port  çifti  belirterek  bir
       vekil  sunucu  üzerinden  de  bağlantı sağlayabilirsiniz. Burada, vekil
       sunucunuzun  yapılandırmasının  873.  port  üzerinden  bağlantıya  izin
       verdiğinden emin olmalısınız.

       rsync'i  bu  yöntemle  kullanmanın  bir uzak kabuk üzerinden kullanmaya
       farkları şunlardır:

       o  ya makine ismini dosya yolundan ayırmak için tek  bir  :  yerine  ::
          kullanırsınız ya da bir rsync:// URL biçimini kullanırsınız.

       o  uzak sunucu bağlandığınızda günün iletisini basabilir.

       o  uzak  sunucu  için  bir  dosya  yolu belirtmezseniz, sunucu üzerinde
          erişilebilir olan dosya yollarının listesini alırsınız.

       o  bir yerel hedef belirtmezseniz, uzak sunucu  istediğiniz  dosyaların
          bir listesini yollar.

       Uzak   sunucu   üzerindeki   bazı  dosya  depoları  kimlik  doğrulaması
       gerektirebilir. Böyle bir durumda bağlanmak istediğinizde sizden parola
       istenecektir.  Parola  istemi  almamak  için  parolanızı RSYNC_PASSWORD
       ortam değişkenine kaydedebileceğiniz gibi,  --password-file  seçeneğini
       de  kullanabilirsiniz.  Bu kullanım rsync'i bir betik ile kullandığınız
       durumlarda yararlıdır.

       Uyarı: Bazı   sistemlerde   ortam   değişkenlerini   tüm   kullanıcılar
              görebilmektedir.  Bu tür sistemlerde --password-file seçeneğinin
              tercih edilmesi önerilir.

BİR RSYNC SUNUCUSUNA BİR UZAK KABUKTAN BAĞLANMAK

       Bağlantı için  ssh  veya  rsh  kullanarak  ve  dosya  aktarımını  rsync
       sunucusunun  yeteneklerinden  yararlanarak yapmanın mümkün olması bazan
       kullanışlı olabilmektedir. Özellikle, bir uzak makineye  ssh  üzerinden
       bağlanmak  istediğinizde  (şifreleme  için  ya  da  güvenlik duvarından
       geçebilmek için) ama bunun yanında rsync sunucusunun yeteneklerinden de
       yararlanmak istediğiniz durumlarda bu yararlıdır (BİR UZAK KABUKTAN BİR
       RSYNC SUNUCUSU ÇALIŞTIRMAK bölümüne bakınız).

       Kullanıcı  açısından,  rsync'in   bu   yöntemle   kullanılması,   komut
       satırından   uzak  kabuk  uygulamasının  --rsh=komut  ile  belirtilmesi
       dışında  bir  rsync  sunucusuna   bağlanmaktan   farksızdır.   (Burada,
       RSYNC_RSH  ortam  değişkenine  bir  atama yaparak uzak kabuk uygulaması
       belirtmek, beklenen işlevselliği sağlamayacaktır.)

       Uzak kabuk kullanıcısını, rsync  sunucu  kullanıcısından  ayırmak  için
       uzak kabuk komutunda '-l kullanc' seçeneğini kullanabilirsiniz:

       rsync -av --rsh="ssh -l ssh-kullanıcısı" \
           rsync-kullanıcısı@makine::modül[/yol] yerel-yol

       "ssh-kullanıcısı"  ssh seviyesinde kullanılmalıdır; "rsync-kullanıcısı"
       ise uzak makinenin rsyncd.conf dosyasından sınanacaktır.

BİR RSYNC SUNUCUSU ÇALIŞTIRMAK

       Bir   rsync   sunucusu   bir    yapılandırma    dosyası    kullanılarak
       yapılandırılır.   Daha  ayrıntılı  bilgi  için  rsyncd.conf(5)  kılavuz
       sayfasına bakınız. rsync'i bir uzak kabuk uygulaması üzerinden ve  root
       olarak   çalıştırmadıkça,  öntanımlı  olarak  /etc/rsyncd.conf  dosyası
       kullanılır.  Aksi   takdirde,   uzak   makinedeki   çalışma   dizininde
       (genellikle $HOME) bulunan rsyncd.conf öntanımlıdır.

BİR UZAK KABUKTAN BİR RSYNC SUNUCUSU ÇALIŞTIRMAK

       rsync   sunucusu   yapılandırma   dosyası   ile   ilgili   tüm  bilgiyi
       rsyncd.conf(5) kılavuz sayfasında bulabilirsiniz.

       Uzak  kullanıcı  root  (chroot,  setuid/setgid,  v.s.)  olmadıkça  bazı
       yapılandırma  seçenekleri kullanılamaz olacaktır. Eğer rsync sunucusunu
       bir  uzak  kabuk   uygulaması   üzerinden   kullanıyorsanız,   services
       dosyasında   rsync   sunucu   portunun   bulunması   ya   da  inetd'nin
       yapılandırılması gerekli değildir.

       Bir tek kullanımlık ssh anahtarı dışında bir rsync sunucusu çalıştırmak
       için rsyncd.conf(5) kılavuz sayfasındaki bu bölüme bakınız.

ÖRNEKLER

       Burada rsync kullanımıyla ilgili bazı örnekler bulacaksınız.

       Büyük  MS   Word  dosyaları  ve  eposta  dizinlerinden oluşan eşimin ev
       dizinini yedeklemek için şöyle bir cron işi çalıştırıyorum:

       rsync -Cavz . arvidsjaur:backup

       Her gece bir PPP bağlantısı üzerinden bu dizini ayrıca, kendi makinemin
       arvidsjaur dizinine kopyalıyorum.

       Samba  kaynak  ağacını  eşzamanlı  tutmak  için şu Makefile hedeflerini
       kullanıyorum:

       get:
               rsync -avuzb --exclude '*~' samba:samba/ .
       put:
               rsync -Cavuzb . samba:samba/
       sync: get put

       Bu  sayede  bağlantının  öbür  ucundaki  bir  CVS  diziniyle  benimkini
       güncellememi  sağlıyor. Uzak makinede bir takım CVS işlemleri yaptıktan
       sonra uzak  CVS  protokolü  ile  bunları  kendi  makinemde  güncellemek
       gecikmelerden dolayı pek verimli olmuyor.

       "eski"   ve  "yeni"  ftp  sitelerim  arasında  bir  dizini  şu  komutla
       yansılıyorum:

         rsync -az -e ssh --delete ~ftp/pub/samba nimbus:"~ftp/pub/tridge"

       Bu komut her saat başı cron'dan çalıştırılıyor.

ÖZETLE SEÇENEKLER

       Burada rsync'de kullanılabilen seçeneklerin bir özetine yer verilmiştir
       (rsync  --help  komutu  bu listeyi çıktılar). Bu seçenekler bir sonraki
       bölümde ayrıntılı olarak açıklanmıştır.

        -v, --verbose             çıktı daha ayrıntılı olur
        -q, --quiet               hatalar dışında bilgi verilmez
        -c, --checksum            sadece toplam sağlamaya bakılır, zaman ve
                                  boyut değişikliklerine bakılmaz
        -a, --archive             arşiv kipi; -rlptgoD (-H'sız) ile aynı
        -r, --recursive           dizinlerin alt dizinlerine inilir
        -R, --relative            göreli dosya yolları kullanılır
            --no-relative         --relative kapatılır
            --no-implied-dirs     -R uygulanmış dizinler gönderilmez
        -b, --backup              yedekleme yapılır (--suffix ve
                                  --backup-dir seçeneklerine bakın)
            --backup-dir=DİZİN    sadece belirtilen dizinin içeriği
                                  yedeklenir
            --suffix=SONEK        yedekleme soneki
                                  (--backup-dir yoksa ~ öntanımlıdır)
        -u, --update              hedeftekiler daha yeniyse bu dosyalar
                                  atlanır
            --inplace             hedef dosyaları yerinde günceller
        -d, --dirs                altdizinlere inmeden dizinleri aktarır
        -l, --links               sembolik bağları sembolik bağ olarak
                                  kopyalar
        -L, --copy-links          sembolik bağ değil bağın son hedefi
                                  kopyalanır
            --copy-unsafe-links   sadece güvensiz sembolik bağlar
                                  dönüştürülür
            --safe-links          ağacın dışını hedefleyen sembolik
                                  bağlar yoksayılır
        -H, --hard-links          sabit bağlar korunur
        -K, --keep-dirlinks       sembolik bağlı dizinler alıcıda dizin
                                  yapılır
        -p, --perms               izinler korunur
        -o, --owner               sahip korunur (sadece root)
        -g, --group               grup korunur
        -D, --devices             aygıtlar korunur (sadece root)
        -t, --times               zamanlar korunur
        -O, --omit-dir-times      zamanlar korunurken dizinler bunun
                                  dışında tutulur
        -S, --sparse              seyrek dosyaları en verimli şekilde
                                  elde eder
        -n, --dry-run             işlemi yapıyormuş gibi gösterir ama yapmaz
        -W, --whole-file          dosyaları tamamen kopyalar
                                  (rsync algoritması ile farkları değil)
            --no-whole-file       daima arttırımlı rsync algoritması
                                  kullanılır
        -x, --one-file-system     dosya sistemi sınırlarının dışına çıkılmaz
        -B, --block-size=BOYUT    sabit bir blok boyunda sağlama toplamına
                                  zorlar
        -e, --rsh=KOMUT           kullanılacak uzak kabuk uygulaması
                                  belirtilir
            --rsync-path=UYGULAMA uzak makinede rsnc'in çalıştıracağı
                                  uygulama
            --existing            sadece hedefte mevcut olan dosyalar
                                  güncellenir
            --ignore-existing     hedefte mevcut olan dosyalar yoksayılır
            --remove-sent-files   alınan dosyalar/sembolik bağlar
                                  göndericide silinir
            --del                 --delete-during ile aynı
            --delete              göndericide olmayan dosyalar alıcıda
                                  silinir
            --delete-before       alıcıda aktarım öncesi silme yapılır
                                  (öntanımlı)
            --delete-during       alıcıda aktarım sırasında silme yapılır
            --delete-after        alıcıda aktarım sonrası silme yapılır
            --delete-excluded     alıcıda ayrıca dışlanmış dosyalar da
                                  silinir
            --ignore-errors       G/Ç hataları olsa da siler
            --force               dizinler boş olmasa bile silinir
            --max-delete=SAYI     SAYIdan fazla dosya silinmez
            --max-size=BOYUT      BOYUTtan daha büyük dosyalar aktarılmaz
            --partial             kısmen aktarılmış dosyalar tutulur
            --partial-dir=DİZİN   kısmen aktarılmış dosyalar DİZİNde tutulur
            --delay-updates       güncellenecek tüm dosyalar sona bırakılır
            --numeric-ids         kullanıcı/grup kimliklerini isimlerle
                                  eşleştirmez
            --timeout=SÜRE        G/Ç zamanaşımını SÜRE saniyeye ayarlar
        -I, --ignore-times        zaman ve boyut bakımından eşleşen dosyalar
                                  atlanmaz
            --size-only           boyutları aynı olan dosyalar atlanır
            --modify-window=SAYI  doğruluğu arttırmak için değişiklik
                                  zamanları karşılaştırılır
        -T, --temp-dir=DİZİN      geçici dosyaları DİZİNde oluşturur
        -y, --fuzzy               hedefte dosya yoksa benzerini bulur
            --compare-dest=DİZİN  alınan dosyaları ayrıca DİZİNdekilerle
                                  karşılaştırır
            --link-dest=DİZİN     değişmediyse DİZİNdeki dosyalara sabit bağ
        -z, --compress            aktarım sırasında dosya verisi sıkıştırılır
        -C, --cvs-exclude         dosyalar CVS'nin yaptığı gibi yoksayılır
        -f, --filter=KURAL        bir dosya süzme kuralı ekler
        -F                        --filter='dir-merge /.rsync-filter' ve
                                  yinelemeli: --filter='- .rsync-filter'
                                  ile aynı
            --exclude=KALIP       KALIP ile eşleşen dosyalar dışlanır
            --exclude-from=DOSYA  dışlama kalıpları DOSYAdan okunur
            --include=KALIP       KALIP ile eşleşen dosyalar dışlanmaz
            --include-from=DOSYA  dışlanmayan kalıplar DOSYAdan okunur
            --files-from=DOSYA    aktarılacak dosyaların isimlerinin listesi
                                  DOSYAdan okunur
        -0, --from0               *from seçeneklerindeki dosya listeleri boş
                                  karakter sonlandırmalı kabul edilir
            --version             sürüm numarasını basar
            --port=PORT           başka bir port belirtmek için
            --blocking-io         uzak kabukta engellemeli G/Ç kullanılır
            --no-blocking-io      engellemeli G/Ç öntanımlı olduğunda bunu
                                  iptal eder
            --stats               dosya aktarımı sırasında durum bilgileri
                                  verir
            --progress            aktarım sırasında gelişimi gösterir
        -P                        --partial --progress ile aynı
        -i, --itemize-changes     tüm güncellemeler için bir değişiklik
                                  özeti çıktılar
            --log-format=BİÇİM    aktarımları belirtilen biçimde günlükler
            --password-file=DOSYA parola DOSYAdan okunur
            --list-only           dosyaları kopyalamaz, sadece listeler
            --bwlimit=KBPS        saniyede kBayt cinsinden G/Ç band genişliği
            --write-batch=DOSYA   bir betikli güncellemeyi DOSYAya yazar
            --read-batch=DOSYA    bir betikli güncellemeyi DOSYAdan okur
            --checksum-seed=SAYI  blok/dosya sağlama toplamı tohumunu ayarlar
        -4, --ipv4                IPv4 tercih edilir
        -6, --ipv6                IPv6 tercih edilir
        -h, --help                bu yardım iletisini gösterir

       rsync ayrıca bir artalan süreci olarak da çalıştırılabilir. Bu  durumda
       şu seçenekleri kabul eder:

            --daemon              bir rsync artalan süreci olarak çalışır
            --address=ADRES       belirtilen adres kullanılır
            --bwlimit=KBPS        saniyede kBayt cinsinden G/Ç band genişliği
            --config=DOSYA        rsyncd.conf yerine kullanılacak DOSYA
            --no-detach           üst süreçten ayrık çalışmaz
            --port=PORT           belirtilen PORTu dinler
        -v, --verbose             ayrıntı düzeyini arttırır
        -4, --ipv4                IPv4 tercih edilir
        -6, --ipv6                IPv6 tercih edilir
        -h, --help                bu yardım iletisini gösterir

AÇIKLAMALARIYLA SEÇENEKLER

       rsync GNU uzun seçenekler paketini kullanır. Çoğu komut satırı seçeneği
       hem kısa hem de uzun seçenek içerir. Bazı seçenekler  ise  sadece  uzun
       seçeneklerden  oluşur.  `='  işareti içeren seçeneklerdeki parametreler
       isteğe bağlıdır; `=' yerine boşluk kullanılabilir.

       -h, --help
              rsync tarafından kabul edilen  seçenekleri  açıklayan  kısa  bir
              yardım iletisi basar.

       --version
              rsync sürüm numarasını basar ve çıkar.

       -v, --verbose
              Bu  seçenek  aktarım sırasında verilen bilgi miktarını arttırır.
              rsync öntanımlı olarak sessiz çalışır. Tek  -v  belirtildiğinde,
              hangi  dosyaların aktarıldığını gösterip sonunda bir özet basar.
              İki -v belirtildiğinde atlanan  dosyaları  gösterir  ve  sonunda
              daha  fazla  bilgi verir. İkiden fazla -v kullanımı sadece rsync
              hata ayıklaması yapıyorsanız anlamlıdır.

              Aktarılan   dosya   isimlerinin   çıktılanmasında   --log-format
              seçeneğinin    öntanımlı    olarak   "%n%L"   ile   kullanıldığı
              varsayılarak sadece dosyaların isimleri ve varsa sembolik bağlar
              hedefleri  ile belirtilir. Tek -v seviyesinden bir ayrıntıda bir
              dosyanın öznitelikleri değişmişse bu  gösterilmez.  Değiştirilen
              özniteliklerin     öğelere    göre    listelenmesi    isterseniz
              (--itemize-changes seçeneğiyle  ya  da  --log-format  seçeneğine
              "%i"  ekleyerek),  istemcideki çıktıda değiştirilen tüm öğelerin
              ayrıntı düzeyi arttırılır. Daha fazla  bilgi  için  --log-format
              seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       -q, --quiet
              Bu  seçenek  aktarım  sırasında verilen bilgi miktarını azaltır.
              Özellikle uzak sunucudaki bilgi iletileri baskılanır. Bu seçenek
              rsync'i cron'dan çalıştırırken yararlıdır.

       -I, --ignore-times
              Normalde  rsync  hedefte  de  aynı  boyutta  ve  aynı değişiklik
              zamanına sahip dosyalar varsa bunları atlayacaktır.  Bu  seçenek
              bu "hızlı sınama" davranışını kapatır.

       --size-only
              Normalde  rsync  hedefte  de  aynı  boyutta  ve  aynı değişiklik
              zamanına  sahip  dosyalar   varsa   bunları   atlayacaktır.   Bu
              seçenekle,  dosyaların zamanlarına bakılmaksızın hedefte de aynı
              boyutta   iseler   aktarılmazlar.   Zaman   değerlerinin   doğru
              tutulmadığı  başka  bir  yansılama  sistemini kullandıktan sonra
              rsync'i kullanmaya başlayacaksanız bu seçenek yararlıdır.

       --modify-window=say
              İki zaman değerini karşılaştırırken, fark say'ya  eşitse  rsync
              bu  değerleri  eşit  kabul  eder.  Bu  fark  normalde 0 dır (tam
              eşitlik), ancak bu farkı bazı durumlarda daha büyük  bir  değere
              ayarlamak daha yararlıdır. Örneğin, MS Windows FAT dosya sistemi
              (zaman değerleri 2 saniyelik çözünürlüğe  sahiptir)  taraflardan
              biri   olduğunda    --modify-window=1  yararlıdır  (1  saniyelik
              farklara izin vermek).

       -c, --checksum
              Bu seçenek göndericiyi aktarımdan önce tüm dosyaları 128  bitlik
              MD4   sağlama  toplamını  kullanarak  sınamaya  zorlar.  Sağlama
              toplamı doğrudan alıcıda sınanır ve mevcut olanlar arasında aynı
              sağlama   toplamlı,   aynı   boyutlu   ve  aynı  isimli  olanlar
              aktarılmaz. Bu seçenek aktarım işlemini oldukça yavaşlatabilir.

       -a, --archive
              Bu seçenek  -rlptgoD  seçeneklerine  eşdeğerdir.  Alt  dizinlere
              inerek  işlem  yapılmasını  ve  hemen hemen herşeyin korunmasını
              istemenin en kestirme yoludur;  bir  şey  dışında:  --files-from
              belirtilmişse -r uygulanmayacaktır.

              Çok  sayıda  bağlı  dosyanın varlığı pahalıya mal olacağından -a
              seçeneği sabit bağları korumaz. Bunu istiyorsanız -H  seçeneğini
              ayrıca belirtmelisiniz.

       -r, --recursive
              Bu   seçenek  alt  dizinlerinde  ardışık  olarak  kopyalanmasını
              sağlar. Ayrıca  --dirs (-d) seçeneğine de bakınız.

       -R, --relative
              Göreli dosya yolları kullanılır. Yani, komut satırının gönderici
              kısmında  belirtilen  dosya  yolunun  son  parçası  değil, dosya
              yolunun tamamı kopyalanır.  Bu  seçenek  aynı  anda  çok  sayıda
              dizini göndermek için yararlıdır. Örneğin şöyle bir komut,

              rsync /foo/bar/foo.c remote:/tmp/
              uzak  makinede  /tmp/foo.c  dosyasını oluşturur. Bunun yerine şu
              komutu kullansaydınız,

              rsync -R /foo/bar/foo.c remote:/tmp/
              uzak makinede /tmp/foo/bar/foo.c dosyası oluşturulacaktı  (dosya
              yolunun  tamamı  kopyalanır).  Karşıya yollanacak yol uzunluğunu
              sınırlamak için şöyle yapabilirsiniz:

              cd /foo
              rsync -R bar/foo.c remote:/tmp/
              Bu komut uzak makinede /tmp/bar/foo.c dosyasını oluşturur.

       --no-relative
              --relative seçeneğini  iptal  eder.  Bu  özellikle  --files-from
              seçeneğinin    gerektiği    durumlarda    --relative    seçeneği
              uygulanmaksızın dosyaları işleme sokmakta yararlıdır.

       --no-implied-dirs
              --relative  seçeneği  ile  birlikte  kullanıldığında  her  dosya
              yolundaki dolaylı dizinler, aktarımın parçası olarak yinelenmez.
              Bu dosya aktarımını daha elverişli  yaptığı  gibi  ayrıca  dosya
              yolunun  dolaylı  parçalarında  iki  tarafta eşleşmeyen sembolik
              bağların  varlığını  mümkün  kılar.  Örneğin,   "/path/foo/file"
              dosyasını  -R  ile  aktarırsanız, hedefte "/path" ve "/path/foo"
              ile    kaynağın    dizin    ve    sembolik    bağları    tamamen
              eşleştirilecektir.  --no-implied-dirs  seçeneğinin  kullanımı bu
              dolaylı dizinlerin her ikisinin de atlanmasına yol  açar.  Yani,
              eğer  "/path"  bir makine üzerinde gerçek bir dizin, ancak diğer
              makinede  bir  sembolik  bağ  ise,   rsync   bunu   değiştirmeye
              çalışmayacaktır.

       -b, --backup
              Bu seçenekle, evvelce mevcut hedef dosyaların her aktarımında ya
              da  silinmesinde  bu  dosyaların  isimleri  değiştirilir.  Yedek
              dosyaların  nereye  gideceğini  ve  nasıl bir sonek alacaklarını
              --backup-dir  ve  --suffix  seçenekleri  ile  belirtebilirsiniz.
              Eğer  --backup-dir  seçeneğini  belirtmezseniz, --omit-dir-times
              seçeneği etkin kılınacaktır.

       --backup-dir=dizin
              --backup seçeneği  ile  birlikte  kullanıldığında  bu  seçenekle
              yedek  dosyaların  hangi dizinde saklanacağı belirtilebilir. Bu,
              arttırımlı yedekleme yaparken çok  yararlıdır.  Buna  ek  olarak
              --suffix    seçeneğini    kullanarak   bir   yedek   soneki   de
              belirtebilirsiniz  (aksi  takdirde  dosyalar  belirtilen  dizine
              kendi isimleri ile yedeklenir).

       --suffix=sonek
              Bu  seçenek  --backup (-b) ile kullanıldığında, belirtilen sonek
              öntanımlı yedekleme sonekinin  yerine  kullanılır.  --backup-dir
              belirtilmemişse, öntanımlı sonek ~ işaretidir, aksi takdirde boş
              bir dizgedir.

       -u, --update
              Bu  seçenek,  hedefte  mevcut  olan  bir   dosyanın   değişiklik
              zamanının   kaynak   dosyanınkinden  daha  yeni  olduğu  durumda
              atlanmasını  sağlar.  (Eğer  hedef  dosyanın  değişiklik  zamanı
              kaynağınkiyle   aynıysa,   ama  boyutları  farklıysa  güncelleme
              yapılacaktır.)

              --update seçeneğinin şu anki gerçekleniminde gönderici ve  alıcı
              arasında  dosya biçimlerinde bir fark varsa, bu, güncelleme için
              tarihlerden daha önemli olarak ele alınır.  Başka  bir  deyişle,
              hedef  bir  dosyaya sahipken, kaynak bir dizin veya bir sembolik
              bağa   sahipse,   aktarım    dosyalarını    zaman    değerlerine
              bakılmaksızın  yapılır.  Bu  davranış  ileride  değişebilir  (bu
              konuda bir fikriniz varsa, eposta listesinde  bunu  açıklamaktan
              çekinmeyin).

       --inplace
              Bu    seçenek    rsync'in    dosyanın    yeni   bir   kopyasının
              oluşturulmamasına ve  yerine  taşınmamasına  sebep  olur.  Bunun
              yerine  rsync  mevcut  dosyanın  üzerine  yazacaktır,yani  rsync
              algoritması ağ yükünü tamamen azaltmayı başaramaz (henüz  veriyi
              uyumlu sıralamayı denemediğinden). Buna bir istisna, rsync yedek
              dosyaları aktarımda temel  dosya  olarak  kullanma  yeterliğinde
              olduğundan, seçeneğin --backup ile birlikte kullanılmasıdır.

              Bu  seçenek  blok temelli değişiklikler olan ya da sonuna ekleme
              yapılan çok büyük dosyalarla,  disk  ve  ağ  bakımından  sınırlı
              sistemlerde yararlıdır.

              Bu  seçenek  --partial  (kesilmeye  uğramış  bir aktarımda dosya
              silinmez)   seçeneğini   uygular,   fakat   --partial-dir     ve
              --delay-updates  seçenekleriyle  çelişir.  rsync 2.6.4 öncesinde
              --inplace ayrıca --compare-dest ve --link-dest seçenekleriyle de
              çelişiyordu.

              Uyarı: Dosya  verisi  aktarım  sırasında  kararsız  bir  durumda
                     olacaktır   (ve   büyük   ihtimalle   aktarım   kesintiye
                     uğradıktan  sonra  da),  dolayısıyla,  kullanılmakta olan
                     dosyaları  bu  seçeneği  kullanarak  güncellememelisiniz.
                     Ayrıca,  alıcı kullanıcının yazma izni olmayan dosyaların
                     rsync   tarafından   yerinde   güncellenemeyeceğini    de
                     unutmayın.

       -d, --dirs
              Gönderen   tarafın   saptanan  her  dizini  içereceğini  söyler.
              --recursive seçeneğinin  tersine,  bir  dizinin  içeriği,  dizin
              komut  satırında  "."  ya da bir bölü çüzgisi ile biten bir isim
              ("foo/" gibi) ile belrtilmedikçe kopyalanmaz. Bu seçenek  ya  da
              --recursive  seçeneği  olmaksızın, rsync saptadığı tüm dizinleri
              atlayacaktır (ve herbiri için bir ileti çıktılayacaktır).

       -l, --links
              Saptanan her sembolik bağ hedefte oluşturulur.

       -L, --copy-links
              Sembolik bağ saptandığında sembolik bağ değil, hedefindeki dosya
              kopyalanır.  rsync'in eski sürümlerinde, bu seçenek ayrıca alıcı
              tarafa, dizin sembolik bağı  gibi  sembolik  bağları  izlemesini
              söylemek  gibi  bir  yan  etkiye  sahipti. Günümüzde ise, rsync,
              böyle  bir  durumda,  bu  ek  davranışı  sağlamak   için   sizin
              --keep-dirlinks  (-K)  seçeneğini  belirtmenizi gerektirir. Buna
              tek istisna, -K seçeneğini anlayacak  çok  eski  bir  rsync  ile
              dosyaların  gönderilmesidir  -- bu durumda -L seçeneği daha eski
              bir rsync ile hala -K seçeneğinin yan etkisine sahip olacaktır.

       --copy-unsafe-links
              Bu seçenek  rsync'e,  kopyalanan  ağacın  dışındaki  bir  hedefi
              gösteren  sembolik bağları kopyalamasını söyler. Mutlak sembolik
              bağlar ayrıca sıradan dosyalar olarak ele alınır, böylece bunlar
              --relative   kullanıldığında  kaynak  dosya  yolunun  kendindeki
              sembolik bağlar olurlar.

       safe-links
              Bu seçenek  rsync'e,  kopyalanan  ağacın  dışındaki  bir  hedefi
              gösteren  sembolik  bağları  yoksaymasını  söyler.  Bu seçeneğin
              --relative   seçeneğiyle   birlikte   kullanılması   beklenmedik
              sonuçlara yol açabilir.

       -H, --hard-links
              Bu  seçenek  rsync'e,  sabit bağları aynı kaynak sistemdeki gibi
              yeniden oluşturmasını söyler. Bu seçenek olmaksızın sabit bağlar
              sıradan dosyalar olarak ele alınırlar.

              rsync'in,  eğer  bağın  her  iki  parçası  da  dosya listesi ile
              gönderilmişse, sabit bağları saptayabileceğini unutmayın.

              Bu seçenek  işlemi  yavaşlatabilir,  gerçekten  bu  işlevselliğe
              ihtiyacınız varsa kullanın.

       -K, --keep-dirlinks
              Alıcı  tarafta,  bir sembolik bağ bir dizini gösteriyorsa, bunun
              gönderici tarafta bir dizinle eşleştiği varsayılacaktır.

       -W, --whole-file
              Bu seçenekle arttırımlı rsync algortiması kullanılmaz  ve  bunun
              yerine  dosya  olduğu  gibi  gönderilir.  Eğer  kaynak ile hedef
              arasındaki band genişliği diskin band  genişliğinden  (özellikle
              disk,  ağ  dosya  sisteminin  bir  parçası ise) daha yüksekse bu
              seçenek daha hızlı  olabilir.  Kaynak  ve  hedef,   yerel  dosya
              yolları olarak belirtilmişse bu seçenek öntanımlıdır.

       --no-whole-file
              --whole-file öntanımlı olduğunda bu seçenek onu kapatır.

       -p, --perms
              Bu seçenek rsync'e, izinleri hedefte aynı kaynak sistemdeki gibi
              belirlemesini söyler.

              Bu seçenek olmaksızın, her yeni dosya izinlerini kaynak dosyanın
              izinlerine ve alıcı taraftaki umask'a göre belirlenir, diğer tüm
              dosyalar (güncellenenler dahil)  kendi mevcut izinleriyle  kalır
              (bu, cp gibi diğer dosya kopyalama araçlarında da böyledir).

       -o, --owner
              Bu   seçenek   rsync'e,  hedef  dosyanın  sahibini  aynı  kaynak
              dosyadaki  gibi  belirlemesini  söyler.  Çoğu  sistemde   sadece
              ayrıcalıklı kullanıcı dosya aidiyetini belirleyebilir. Öntanımlı
              olarak, koruma isim tarafında yapılır, fakat bazı durumlarda son
              çare  olarak kullanıcı kimliği kullanılır. Bu konu --numeric-ids
              seçeneğinin açıklamasında daha ayrıntılı incelenmiştir.

       -g, --group
              Bu seçenek rsync'e, hedef dosyanın grubunu aynı kaynak dosyadaki
              gibi  belirlemesini  söyler.  Alıcı  tarafta rsync'i ayrıcalıklı
              kullanıcı çalıştırmıyorsa, sadece alıcının üyesi olduğu  gruplar
              için  bu  yapılabilir.  Öntanımlı  olarak işlem grup ismine göre
              yapılır, ancak bazı durumlarda son çare olarak grup  kimliği  de
              kullanıabilir.  Bu  konu --numeric-ids seçeneğinin açıklamasında
              daha ayrıntılı incelenmiştir.

       -D, --devices
              Aktarılan   karakter   ve   blok   aygıtları   hedefte   yeniden
              oluşturulur.    Bu   seçeneği   sadece   ayrıcalıklı   kullanıcı
              kullanabilir.

       -t, --times
              Bu  seçenek  rsync'e,  dosyaları  değişiklik  zamanlarına   göre
              aktarmasını  ve  bunları uzak sistemde güncellemesini söyler. Bu
              seçenek  kullanılmazsa,   eniyileme   yüzünden   değiştirilmemiş
              dosyaların dışlanması verimli olamaz; başka bir deyişle, -t veya
              -a seçeneğinin yokluğu sonraki aktarımda -I kullanılmış gibi tüm
              dosyaların   güncellenmesine   yol   açar   (rsync   algoritması
              güncellemeyi  oldukça  verimli   yapacağından,   eğer   dosyalar
              gereçekten değişmemişse, -t kullanmanız çok daha iyi olacaktır).

       -O, --omit-dir-times
              Eğer rsnc değişiklik zamanlarını güncelliyorsa (--times ile), bu
              seçenek belirtildiğinde  dizinleri  bunun  dışında  tutar.  Eğer
              alıcı  tarafta  NFS  dizinleri  paylaştırıyorsa,  -O  seçeneğini
              kullanmak daha iyidir. Bu seçenek --backup seçeneği --backup-dir
              olmaksızın kullanılmış gibi sonuç verir.

       -n, --dry-run
              Bu  seçenek  rsync'e,  herhangi  bir dosya aktarımı yapmamasını,
              sadece yapıyormuş gibi işlemleri raporlamasını söyler.

       -S, --sparse
              Bu seçenekle  rsync,  seyrek  dosyaların  hedefte  daha  az  yer
              kaplayacak şekilde elde edilmesini sağlamaya çalışır.

              Bilgi: Bu  seçeneği  hedefteki dosya sistemi Solaris "tmpfs" ise
                     kullanmayın.   Boş   bölgelerin   düzgünce    atlanmasını
                     sağlayamaz ve dosya sonunda bozulmalar oluşur.

       -x, --one-file-system
              Bu seçenek rsync'e, aktarım sırasında dosya sistemi sınırlarının
              dışına çıkmamasını söyler. Bu seçenek, tek bir dosya  sisteminin
              içeriğini aktarmak için yararlıdır.

       --existing
              Bu   seçenek   rsync'e,   hedefte   yeni  dosya  oluşturulmasını
              gerektirecek aktarımları yapmamasını sadece güncelleme yapmasını
              söyler.

       --ignore-existing
              Bu    seçenek    rsync'e,    hedefte   mevcut   olan   dosyaları
              güncellememesini söyler.

       --remove-sent-files
              Bu seçenek rsync'e, hedefte yeni oluşturulan dosyalarla  içeriği
              güncellenenleri, gönderen taraftan silmesini söyler. Dizinler ve
              aygıtlar  ile  sadece   öznitelikleri   değiştirilmiş   dosyalar
              silinmez.

       --delete
              Bu  seçenek  rsync'e,  hedefte  olup  kaynakta olmayan dosyaları
              hedeften silmesini söyler, fakat sadece dosyalar  dizinleri  ile
              belirtilmişse bu yapılır. Yani, rsync'den tüm dizini ("dir" veya
              "dir/" gibi) göndermesini  istemeli,  dizin  içeriğini  belirten
              dosya   kalıpları   ("dir/*"   gibi)   belirtmemelisiniz.  Dosya
              kalıpları belirtildiğinde kalıp kabuk tarafından  yorumlanır  ve
              kabuk   rsync'den  dosyaları  kapsayan  dizini  değil,  tek  tek
              dosyaları aktarmasını  ister.  Aktarımdan  dışlanan  dosyalardan
              biriyse, --delete-excluded kullanılmamışsa ya da kurallar sadece
              gönderen tarafla eşleşenleri imliyorsa hedefte silinecek olanlar
              da   dışlanır   (SÜZME   KURALLARI   bölümündeki  içerme/dışlama
              belirteçlerine bakınız).

              Alt dizinlere inilmiyorsa bu seçenek etkisizdir.

              Bu seçenek doğru şekilde kullanılmazsa tehlikeli olabilir.  Önce
              --dry-run  (-n)  seçeneğiyle  silinecek  dosyaları görüp, önemli
              dosyaların silinmeyeceğinden emin  olduktan  sonra  asıl  işlemi
              başlatmak çok daha iyidir.

              Gönderen  tarafta  bir  G/Ç hatası saptandığında hedefteki dosya
              silme işlemi iptal edilir. Bu, gönderen tarafın alıcı  taraftaki
              dosyaları  tümden  silmesi  gibi geçici dosya sistemi hatalarına
              karşı  (NFS  hataları   gibi)   bir   önlemdir.   Bu   davranışı
              --ignore-errors seçeneğiyle iptal edebilirsiniz.

              --delete    seçeneği    silme   zamanını   belirten   --delete-*
              seçenekleriyle,  --delete-excluded  dahil,  herhangi  bir  sorun
              olmaksızın  birleştirilebilir.  Ancak,  silme  zamanını belirten
              --delete-* seçeneklerinden biri belirtilmemişse, rsync öntanımlı
              olarak  --delete-before algoritmasını seçer. İleri sürümlerde bu
              seçim --delete-during algoritmasıyla  değiştirilebilir.  Ayrıca,
              --delete-after seçeneğine de bakınız.

       --delete-before
              Alıcı taraftaki dosya silme işlemlerinin aktarımın başlangıcında
              yapılmasını sağlar. Bu seçenek --delete  veya  --delete-excluded
              seçeneği   ile   birlikte  silme  zamanını  belirten  --delete-*
              seçeneklerinden   biri   belirtilmemişse   öntanımlıdır.   Dosya
              silinmesi   ile   ilgili  daha  ayrıntılı  bilgi  için  --delete
              seçeneğinin açıklamasına bakınız.

              Aktarımın başında silme yapılması, eğer  dosya  sistemi  doluluk
              bakımından  sınırda  ise  ve ancak fazlalıkların kaldırılmasıyla
              dosya aktarımı mümkün olabilecekse yararlıdır. Ancak, bu seçenek
              aktarımın  başlamasını  geciktirdiğinden  aktarımın zamanaşımına
              uğramasına (--timeout belirtilmişse) sebep olabilir.

       --delete-during, --del
              Alıcı taraftaki  dosya  silme  işlemlerinin  aktarımı  sırasında
              yapılmasını sağlar. Bu yöntem silme işleminin aktarımdan önce ve
              sonra yapıldığı algoritmalardan daha hızlıdır. Fakat ilk  olarak
              rsync'in   2.6.4   sürümüyle   kullanılabilir   olmuştur.  Dosya
              silinmesi  ile  ilgili  daha  ayrıntılı  bilgi   için   --delete
              seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       --delete-after
              Alıcı  taraftaki dosya silme işlemlerinin aktarım tamamlandıktan
              sonra yapılmasını sağlar.  Eğer  aktarımın  bir  parçası  olarak
              dizin  bazında  yeni dosya birleşimleri yapıyorsanız ve bunların
              ihracının aktarımın silme fazında etkin olmasını istiyorsanız bu
              seçenek  yararlı  olacaktır.  Dosya  silinmesi  ile  ilgili daha
              ayrıntılı bilgi için --delete seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       --delete-excluded
              Alıcı tarafta olup, gönderici tarafta olmayan  dosyaların  alıcı
              tarafta   silinmesine   ek   olarak,   alıcı   tarafta  dışlanan
              dosyalarında silinmesini sağlar (--exclude seçeneğine  bakınız).
              Alıcı  tarafta  tek  tek  dosyaların  dışlanmasının  bu yöntemle
              silinmesi  ve  silinmesi  istenmeyen  dosyaların  bu  seçenekten
              korunması  ile  ilgili  bilgiler  için  SÜZME KURALLARI bölümüne
              bakınız. Dosya silinmesi ile ilgili daha  ayrıntılı  bilgi  için
              ise --delete seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       --ignore-errors
              G/Ç hataları olsa bile --delete işleminin sürdürülmesini sağlar.

       --force
              Gönderici  tarafta  olmayan  ancak alıcı tarafta olan dizinlerin
              içleri dolu bile olsa  silnmesini  sağlar.  Bu  sadece  --delete
              seçeneği  olmaksızın böyledir, çünkü silme işlemleri artık içiçe
              dizinler   içeren   bir   tepe   dizinin   silinmesi    şeklinde
              yapılmaktadır.   Etkin  olması  için  --recursive  seçeneği  (-a
              tarafından uygulanır) gerekir.

       --max-delete=say
              say'dan fazla dosya ya da dizin silinmez. Yansılama  yapılırken
              çok büyük ağaçların yıkıma yol açmaması için yararlıdır.

       --max-size=boyut
              boyut    bayttan    dha   büyük   dosyalar   aktarılmaz.   boyut
              belirtilirken,  sonek  olarak  K,  M,  G  gibi  bayt  çarpanları
              belirtilebileceği   gibi   kesirli  değerler  de  belirtilebilir
              (--max-size=1.5m gibi).

       -B, --block-size=blokboyu
              rsync algoritmasında sabit bir blok boyunun kullanımına  zorlar.
              Normalde, bu değer güncellenen her dosya için ayrı ayrı seçilir.
              Daha ayrıntılı bilgi için teknik rapora bakınız.

       -e, --rsh=komut
              Bu seçenek rsync'in yerel ve uzak kopyaların  arasında  iletişim
              için bir uzak kabuk uygulaması belirleyebilmeyi sağlar. Genelde,
              rsync öntanımlı olarak ssh  kullanacak  şekilde  yapılandırılır,
              fakat bir yerel ağda rsh kullanmayı da tercih edebilirsiniz.

              Bu  seçenek [kullanıcı@]makine::modül/yol ile kullanılırsa, uzak
              makinedeki rsync sunucusunu  çalıştırmak  için  belirtilen  uzak
              kabuk komut'u kullanılacak ve aktarım için uzak makinede çalışan
              rsync suncusunun soket bağlantısı değil, uzak  kabuk  bağlantısı
              kullanılacaktır.  Ayrıca,  yukarıdaki  BİR  RSYNC SUNUCUSUNA BİR
              UZAK KABUKTAN BAĞLANMAK bölümüne de bakınız.

              komut içinde rsync sadece tek bir argümana izin verir. Örnek:

              -e "ssh -p 2234"
              Bilgi: ssh kullanıcıları makineye  özel  bağlantı  seçeneklerini
                     kendi .ssh/config dosyası ile kişiselleştirebilirler.

              Uzak kabuk uygulamasını seçmek için RSYNC_RSH ortam değişkenini,
              -e    seçeneğinde    belirtilebilen    bir    değeri    atayarak
              kullanabilirsiniz.

              Ayrıca,   bu   seçenekten  etkilenen  --blocking-io  seçeneğinin
              açıklamasına da bakınız.

       --rsync-path=uygulama
              Uzak makinede başlangıçta  hangi  uygulamanın  çalıştırılacağını
              belirtmek  için  kullanılır.  Çoğunlukla,  rsync'in uzak kabuğun
              öntanımlı   yolları   dışında   bulunduğu   durumda   kullanılır
              (--rsync-path=/usr/local/bin/rsync    gibi).    uygulama   kabuk
              tarafından çalıştırılacağından herhengi bir uygulama,  betik  ya
              da  bir  dizi  komut  olabilir.  Bir  dizi komut belirtiyorsanız
              rsync'in  iletişimde  kullanacağı  standart  girdi  ve  standart
              çıktının devredışı kalmamasına dikkat etmelisiniz.

              Aşağıdaki   örnekte   uzak   makinede  --relative  seçeneği  ile
              kullanmak için farklı bir öntanımlı yol belirtilmektedir:

                  rsync -avR --rsync-path="cd /a/b && rsync" makine:c/d /e/
       -C, --cvs-exclude
              Sistemler arasında aktarımı istenmeyen geniş bir dosya kümesinin
              dışlanması   için  bir  kısayol  olarak  kullanışlıdır.  CVS'nin
              yoksayılacak   dosyaları   saptamakta    kullandığı    algoritma
              kullanılır.

              Dışlanan dosyaların listesi şöyle ilklendirilmiş olsun:

                   RCS   SCCS   CVS   CVS.adm   RCSLOG  cvslog.*  tags  TAGS
                   .make.state .nse_depinfo *~ #* .#* ,* _$* *$ *.old  *.bak
                   *.BAK  *.orig *.rej .del-* *.a *.olb *.o *.obj *.so *.exe
                   *.Z *.elc *.ln core .svn/
              $HOME/.cvsignore    içindeki    dosyalarla    CVSIGNORE    ortam
              değişkeninde (tüm isimler  bir  boşlukla  ayrılarak  belirtilir)
              listelenen her dosya bu listeye eklenecektir.

              Son  olarak,  .cvsignore  dosyası ile aynı dizindeki dosyalardan
              .cvsignore dosyasında listelenmiş  kalıplarla  eşleşen  dosyalar
              yok  sayılır.  rsync'in  süzme  ve dışlama uyguladığı dosyaların
              aksine bu kalıplar boşluklarla ayrılır. Daha  fazla  bilgi  için
              cvs(1) kılavuz sayfasına bakınız.

              Bu    seçeneği    kendi    --filter    kurallarınızla   birlikte
              belirtirseniz, -C seçeneğinin komut satırının neresinde olduğuna
              bakılmaksızın,  CVS  dışlananlarının sizin kurallarınızın sonuna
              ekleneceğini unutmayın. Bu, onlara sizin belirttiğiniz kurallara
              göre  daha  düşük  öncelik  verir.   CVS  dışlananlarının  süzme
              kurallarınız arasındaki yerini kendiniz  belirlemek  isterseniz,
              komut  satırı seçeneği olarak -C belirtmek yerine --filter=:C ve
              --filter=-C  seçeneklerini  belirtmelisiniz  (bu  şekilde  komut
              satırında  belirtebileceğiniz  gibi bir süzme dosyasına ":C"  ve
              "-C" kurallarını yerleştirerek de belirtebilirsiniz). İlk  kural
              her dizinde .cvsignore dosyalarına bakılmasını, ikinci kural ise
              yukarıda bahsedilen CVS  dışlananlarını  bir  seferliğine  dahil
              edilmesini sağlar.

       -f, --filter=kural
              Bu  seçenek  aktarılacak  dosyalar  listesinden belli dosyaların
              seçilerek dışlanması için kurallar eklemenizi mümkün  kılar.  Bu
              seçenek   alt   dizinlerin   ardışık   aktarıldığı  aktarımlarda
              kullanıldığında çok yararlıdır.

              Dışlanacak dosyaların listesini oluşturmak içim komut  satırında
              çok sayıda --filter seçeneği belirtebilirsiniz.

              Bu  seçenek  hakkında  daha ayrıntılı bilgi için SÜZME KURALLARI
              bölümüne bakınız.

       -F     Bu seçenek iki defa belirtildiğinde komuta iki  --filter  kuralı
              eklemeye eşdeğerdir. İlk seçenek şu kuralı ekler:

              --filter=': /.rsync-filter'
              Bu  kural,  rsync'in  dizin hiyerarşisi dahilinde serpiştirilmiş
              .rsync-filter dosyalarına bakmasını ve aktarımda bu dosyalardaki
              süzme  kurallarını  kullanmasını  sağlar. -F seçeneği ikinci kez
              kullanılmışsa şu kuralı uygular:

              --filter='- .rsync-filter'
              Bu kural .rsync-filter dosyalarının aktarılmamasını sağlar.

              Bu seçenek hakkında daha ayrıntılı bilgi  için  SÜZME  KURALLARI
              bölümüne bakınız.

       --exclude=kalp
              Bu  seçenek  bir dışlama kuralı tanımlanmasını sağlayan --filter
              seçeneğinin  basitleştirilmiş  bir  biçimidir.  Seçenek,  normal
              süzme kurallarının kural çözümleme sözdizimine izin vermez.

              Bu  seçenek  hakkında  daha ayrıntılı bilgi için SÜZME KURALLARI
              bölümüne bakınız.

       --exclude-from=dosya
              Bu seçenek, dışlama kurallarının belirtilen dosyadan  alınmasını
              sağlaması   dışında   --exclude  seçeneğinin  benzeridir.  dosya
              içindeki boş satırlar ile ';'  veya  '#' ile  başlayan  satırlar
              yoksayılır.  dosya  olarak  -  belirtilmişse  girdiler  standart
              girdiden okunur.

       --include=kalp
              Bu seçenek bir içerme kuralı  tanımlanmasını  sağlayan  --filter
              seçeneğinin  basitleştirilmiş  bir  biçimidir.  Seçenek,  normal
              süzme kurallarının kural çözümleme sözdizimine izin vermez.

              Bu seçenek hakkında daha ayrıntılı bilgi  için  SÜZME  KURALLARI
              bölümüne bakınız.

       --include-from=dosya
              Bu  seçenek,  içerme kurallarının belirtilen dosyadan alınmasını
              sağlar. dosya olarak - belirtilmişse girdiler standart  girdiden
              okunur.

       --files-from=dosya
              Bu  seçeneği  kullanarak  aktarılacak  dosyaların  tam listesini
              belirtebilirsiniz.  Liste  dosya'dan  ya  da  "-"  belirtilmişse
              standart   girdiden   okunur.   Ayrıca,  bu  seçenekle  birlikte
              öntanımlı uygulanan seçeneklere bağlı olarak rsync'in  öntanımlı
              davranışını kolayca değiştirebilirsiniz:

              o  --relative   (-R)  seçeneği  uygulanarak  dosya  içindeki her
                 öğede  belirtilen  yol  bilgisi  korunmuştur  (bu   davranışı
                 kapatmak için --no-relative seçeneğini kullanın).

              o  --dirs   (-d)   seçeneği   uygulanarak   listede   belirtilen
                 dizinlerin atlanmayıp, hedefte oluşturulması sağlanmıştır.

              o  --archive (-a) seçeneği  uygulanmasına  rağmen  bu  seçeneğin
                 uygulamalarından   biri   olan   --recursive   (-r)  seçeneği
                 uygulanmadığından, bu davranışın  uygulanmasını  istiyorsanız
                 --recursive (-r) seçeneğini ayrıca belirtmelisiniz.

              dosya'dan  okunan  dosya  isimlerinin  hepsi  kaynak dizine göre
              değerlendirilir  --  öğelerin  başındaki  "/"lar  ile  daha  üst
              dizinlere çıkılmasını sağlayan "../"lar kaldırılır. Örnek:

              rsync -a --files-from=/tmp/foo /usr uzak:/yedek
              /tmp/foo  içinde  "bin"  (hatta  "/bin")  diye  bir girdi varsa,
              /usr/bin dizini hedefte  /yedek/bin  dizini  olarak  oluşturulur
              (ancak, dosya içinde dosyalar açıkça listelenmemişse ya da komut
              satırında  -r  seçeneği  yoksa  /usr/bin  dizinindeki   dosyalar
              aktarılmaz).  Ayrıca, --relative seçeneğinin etkisini (öntanımlı
              olarak etkindir) sadece dosyadan okunan yol bilgisini  yinelemek
              için  saklar  ancak, kaynak için belirtilmiş yolun yinelenmesine
              zorlamaz (örnekte /usr).

              Ek olarak, eğer dosya'yı "uzak:"  öneki  ile  belirtirseniz,  bu
              dosya  yerel  makineden  değil, uzak makineden okunur (uzak: ile
              belirtilen makine, aktarımın yapıldığı  makine  olmalıdır).  Bir
              kısaltma  olarak,  "aktarımın  yapıldığı  uzak makine" anlamında
              sadece ":" önekini de kullanabilirsiniz. Örnek:

                rsync -a --files-from=:/yol/dosya-listesi uzak:/ /tmp/kopya
              Bu  komut  "uzak"  makinesindeki  /yol/dosya-listesi  dosyasında
              listelenmiş dosyaları kopyalayacaktır.

       -0, --from0
              Bu  seçenek  rsync'e,  bir  dosyadan  okunan  dosya  isimlerinin
              sonlandırılmasının  satırsonu  karakteri  (LF)  veya   satırbaşı
              karakteri  (CR)  ya  da her bu ikisinin birlikte kullanılmasıyla
              (CR+LF) değil sadece boş karakterle ('\0') yapıldığını belirtir.
              Bu  seçenek  --exclude-from, --include-from, --files-from ve bir
              --filter  kuralı  ile  belirtilen   dosyaları   etkiler.   Dosya
              isimlerinin boşluk ile ayrıldığı .cvsignore dosyalarını kullanan
              --cvs-exclude seçeneğini etkilemez.

       -T, --temp-dir=dizin
              Bu seçenekle, dosyalar aktarılırken alıcı tarafta geçici  olarak
              oluşturulan   dosyaların   nereye  konulacağını  belirtmek  için
              kullanılır. Öntanımlı davranış, geçici dosyaların alıcı  dizinde
              oluşturulmasıdır.

       -y, --fuzzy
              Bu seçenekle, hedefte bulunmayan bir dosya için benzer bir dosya
              aranacağını belirtilir. Şimdiki algoritma, hedef dosya için aynı
              dizinde, aynı boyda ve aynı değişiklik zamanlı ya da aynı isimli
              bir dosya arar. Böyle bir dosya  varsa,  bu  dosya  bulanık  bir
              hedef    dosya   olarak   aktarımın   hızlandırılması   amacıyla
              kullanılır.

              Bilgi: --delete seçeneği bu amaçla kullanılabilecek bir dosyanın
                     işlem  öncesinde  silinmesine  yol açabileceğinden, bunun
                     yerine  ya  --delete-after  seçeneğini  kullanın  ya   da
                     dosyanın  silme  işlemine konu olmayacak şekilde olmasına
                     dikkat edin.

       --compare-dest=dizin
              Bu seçenekle, alıcı makinede hedef dizinde olmayan dosyalar için
              karşılaştırmanın dizin dizinine göre yapılacağı belirtilir. Eğer
              dizin içinde  göndericinin  dosyasının  aynısı  varsa  bu  dosya
              aktarılmaz.  Bu,  sadece  bir  önceki yedeklemeden beri değişmiş
              dosyaların yedeklenmesi için kullanışlıdır.

              2.6.4 sürümünden başlayarak, çok  sayıda  --compare-dest  dizini
              belirtilebilmektedir.  Eğer  hedefte  bir  eşleşme  bulunamazsa,
              dosya bu dizinlerde aranır.

              Eğer dizin göreli bir  dizin  olarak  belirtilmişse  bu  dizinin
              hedef dizinde olduğu kabul edilir. Ayrıca --link-dest seçeneğine
              de bakınız.

       --link-dest=dizin
              Bu seçenek, dizin içindeki değişmemiş  dosyaların  hedef  dizine
              sabit  bağlı  yapılması  dışında  --compare-dest  seçeneği  gibi
              davranır. Sabit bağlı yapılacak dosyalar öznitelikleri (izinler,
              sahipler,   v.s)   bakımından   kaynaktakilerle   tamamen   aynı
              olmalıdır. Örnek:

              rsync -av --link-dest=$PWD/öncü-dizin \
                 makine:kaynak-dzn/ yeni-dzn/
              2.6.4  sürümünden  başlayarak,  çok  sayıda  --link-dest  dizini
              belirtilebilmektedir.  Eğer  hedefte  bir  eşleşme  bulunamazsa,
              dosya bu dizinlerde aranır.

              Eğer dizin göreli bir  dizin  olarak  belirtilmişse  bu  dizinin
              hedef   dizinde   olduğu  kabul  edilir.  Ayrıca  --compare-dest
              seçeneğine de bakınız.

              Bilgi: 2.6.1  sürümünden  önceki  sürümlerde,  -o  seçeneği  (-a
                     seçeneği   de   bu   seçeneği   uygular)   belirtilmişse,
                     --link-dest seçeneği  root  olmayan  bir  kullanıcı  için
                     istendiği   gibi  çalışmayacaktır  (yazılım  hatası).  Bu
                     hatadan korunmak için böyle bir rsync ile  -o  seçeneğini
                     kullanmamalısınız.

       -z, --compress
              Bu  seçenekle  hedef  makineye  gönderilen dosyaların verilerini
              rsync,  aktarım   miktarını   azaltmak   için   sıkıştıracaktır.
              Özellikle, yavaş bağlantılar için çok yararlıdır.

              Bilgi: Hedef    makinede    sıkıştırma    için    aynı   araçlar
                     kullanılıyorsa, sıkıştırılmış veri sıkıştırma ile  ilgili
                     dolaylı  bilgileri  içermeyeceğinden  aktarımda  daha iyi
                     sıkıştırma yapılabilmektedir.

       --numeric-ids
              Bu seçenekle rsync, her iki uçta kullanıcı  ve  grup  isimlerini
              değil, kullanıcı ve grup kimliklerini eşleştirmeye çalışacaktır.

              Öntanımlı   olarak   rsync,   dosyaların  sahibini  belirlemekte
              kullanıcı ve grup isimlerini kullanır. Özel  kullanıcı  ve  grup
              kimliği  olan  0  kimliği,  bu  seçenek belirtilmemiş olsa bile,
              kullanıcı ve grup isimleriyle asla eşleştirilmez.

              Eğer kullanıcı ve  grup  isimleri  her  iki  uçta  eşleşmiyorsa,
              bunların  yerine  kaynak sistemdeki kullanıcı ve grup kimlikleri
              kullanılır.  chroot  ayarlarının  rsync'in  kullanıcı  ve   grup
              isimlerini  arama  yeteneklerini  nasıl  etkilediğini ve bunları
              nasıl değiştirebileceğinizi öğrenmek için rsyncd.conf(5) kılavuz
              sayfasındaki use  chroot modül seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       --timeout=sre
              Bu     seçenekle     G/Ç     zamanaşımını    saniye    cinsinden
              belirtebilirsiniz.   Belirtilen   süre   içinde   bir    aktarım
              gerçekleşmezse,  rsync işlemi sonlandıracaktır. Öntanımlı değer,
              bir zamanaşımı olmadığını belirten 0 değeridir.

       --port=port
              Öntanımlı 873. port yerine  kullanılacak  portu  belirtmek  için
              kullanılır.  URL  sözdizimi port belirtmek için zaten bir yöntem
              içerdiğinden, bu sadece bir  rsync  sunucusuna  "::"  kullanarak
              bağlanıyorsanız   gerekir.   Bu   seçeneğin  SUNUCU  SEÇENEKLERİ
              bölümündeki açıklamasına da bakınız.

       blocking-io
              Uzak   kabuk   aktarımı   başlatılırken    engellenebilen    G/Ç
              kullanılmasını  belirtir.  Uzak  kabuk rsh veya remsh ise, rsync
              öntanımlı   olarak    engellenebilen    G/Ç,    aksi    takdirde
              engellenemeyen  G/Ç  kullanır (ssh ile engellenemeyen G/Ç tercih
              edilir).

       no-blocking-io
              Öntanımlı  olarak  engellenebilen   G/Ç   kullanılıyorsa,   bunu
              kapatır.

       -i, --itemize-changes
              Her  dosyanın  öznitelik  değişikliklerini  de içererek yapılmış
              değişikliklerin dosyalara  göre  tasnif  edilmiş  bir  listesini
              ister. Bu, --log-format='%i %n%L' belirtmekle aynıdır.

              "%i"   belirtimi  9  karakter  uzunlukta  şifresel  bir  çıktıya
              sahiptir. Genel biçimi  UXcstpoga  dizgesine  benzer.  Burada  U
              karakteri  yapılan  güncellemenin  çeşidini,  X  karakteri dosya
              türünü diğer  karakterler  ise  güncellenmişlerse  öznitelikleri
              belirten bir karakterle değiştirilir.

              U karakterinin yerini alan güncelleme türleri şunlardır:

              o  <   karakteri  yerel  makineye aktarılan (alınan) bir dosyayı
                 belirtir.

              o  > karakteri yerel makineye aktarılan (gönderilen) bir dosyayı
                 belirtir.

              o  c   karakteri  yerel  makinede  değiştirilen/oluşturulan  bir
                 dosyayı  belirtir   (bir   dizin   ya   da   sembolik   bağın
                 oluşturulması gibi).

              o  h karakteri başka bir öğeye sabit bağ olan bir öğeyi belirtir
                 (--hard-links gerektirir).

              o   . (nokta) karakteri sadece öznitelikleri değişmiş bir  dosya
                 belirtir.

              o  =  karakteri  öğenin  iki  uçta da aynı olduğunu belirtir (bu
                 sadece ve sadece yüksek bir ayrıntı seviyesinde çıktılanır).

              X karakterinin yerini alan dosya türleri  şunlardır:  bir  dosya
              için  f,  bir dizin için d, bir sembolik bağ için L ve bir aygıt
              için D.

              UXcstpoga dizgesinin diğer harfleri,  gerçek  karakterler  olup,
              öğenin  ilgili  öznitelikleri güncellenmişse çıktılanırlar, aksi
              takdirde "." ile değiştirilirler. Bunun üç istisnası vardır:

              1. yeni  oluşturulmuş  bir  öğe  için  her  harf  bir  "+"   ile
                 değiştirilir.

              2. İki   uçtada   aynı  olan  öğelerde  her  harf  bir  boşlukla
                 değiştirilir.

              3. Bilinmeyen her öznitelik bir "?" ile değiştirilir  (bu,  daha
                 eski bir rsync ile konuşurken ortaya çıkar).

              Harflerin belirttiği öznitelikler şunlardır:

              o  c  dosyanın sağlama toplamlarının farklı olduğunu ve dosyanın
                 aktarımla güncelleneceğini belirtir (--checksum gerektirir).

              o  s dosyanın boyutlarının farklı olduğunu ve dosyanın aktarımla
                 güncelleneceğini belirtir

              o  t  değişklik zamanlarının farklı olduğunu ve sunucudaki değer
                 ile güncelleneceğini belirtir (--times gerektirir). Bazan  bu
                 karakterin  yerine   T kullanılır ve zamanın aktarım zamanına
                 ayarlanacağını belirtir. T harfi, bir bir dosya ya  da  dizin
                 --times  seçeneği  belirtilmeksizin  aktarılırken  ya  da bir
                 sembolik bağ aktarılırken çıktılanır.

              o  p   izinlerin  farklı  olduğunu  ve  sunucudaki   değer   ile
                 güncelleneceğini belirtir (--perms gerektirir).

              o  o   sahiplerin   farklı  olduğunu  ve  sunucudaki  değer  ile
                 güncelleneceğini  belirtir  (--owner    ve   root   yetkileri
                 gerektirir).

              o  g   grupların   farklı   olduğunu  ve  sunucudaki  değer  ile
                 güncelleneceğini  belirtir   (--group   ve   grup   yetkileri
                 gerektirir).

              o  a   harfi   gelecekte   ACL'ler   gibi   genişletilmiş  dosya
                 özniteliklerini desteklemek üzere yedek olarak ayrılmıştır.

              Olası diğer bir çıktı daha vardır: dosyalar silinirken silinecek
              her  öğe  için  "%i"   belirtimi  "deleting"  dizgesini çıktılar
              (yeterince son sürüm bir rsync ile konuşulduğu  ve  bunun  silme
              işlemlerini bir ayrıntı olarak çıktılamayıp günlük kaydı tuttuğu
              varsayımıyla).

       --log-format=biim
              İşlenen her dosya için kullanıcıya rsync istemcisinin nasıl  bir
              çıktı  göstereceğini  belirlemenizi  sağlar.  biim  her  biri %
              karakteri ile öncelenmiş tek  karakterli  belirtimlerden  oluşan
              bir  dizgedir.  Olası  belirtimlerin listesi için rsyncd.conf(5)
              kılavuz  sayfasındaki  log   format   seçeneğinin   açıklamasına
              bakınız. (--log-format seçeneği bir sunucunun günlük kaydında ne
              çıktılayacağını belirlemez.)

              biim    dizgesinde    --itemized-changes     belirtimi     (%i)
              kullanılmamışsa,  belli bir yolla (bir dosyanın aktarılması, bir
              sembolik bağ veya  aygıtın  yeniden  oluşturulması,  bir  dizine
              dokunulması)  güncellenen  her  dosya  için çıktı üretilecektir,
              aksi takdirde, çıktılama  herhangi  bir  yolla  güncellenen  her
              öğeye  genişletilir (alıcı tarafın sürümü en azından 2.6.4 ise).
              "%i"   belirtiminin   çıktısı   ile   ilgili   ayrıntılar   için
              --itemized-changes seçeneğinin açıklamasına bakınız.

              --verbose   seçeneği   "%n%L"  biçiminin  uygulanmasını  sağlar.
              --log-format seçeneğini isterseniz,  -v  (--verbose)  seçeneğini
              belirtmeksizin kullanabileceğiniz gibi bu seçeneği de kullanarak
              her  dosya  için  bu  biçimdeki  bir  çıktının  üretimesini   de
              sağlayabilirsiniz.

              Günlüklemenin  aktarımın  sonunda  yapılmasını  sağlayan aktarım
              istatistiği belirtimlerinden biri belirtilmedikçe rsync,  günlük
              biçimi dizgesini bir dosyanın aktarımından önce çıktılayacaktır.
              Bu  geç  günlükleme  etkin  olduğunda   ve   ayrıca   --progress
              belirtilmişse  rsync  ayrıca  aktarılan  dosyanın  ismini  işlem
              bilgisinden  önce  (şüphesiz,  --log-format  çıktısından  sonra)
              çıktılayacaktır.

       --stats
              Bu  seçenek  rsync'e,  rsync  algoritmasının verileriniz için ne
              kadar  verimli  olduğunu  görmenizi  sağlayacak  dosya   aktarım
              istatitiklerini ayrıntılı olarak basmasını söyler.

       --partial
              Aktarım  kesintiye  uğramışsa,  öntanımlı olarak rsync, aktarımı
              yarım  kalmış  dosyayı  silecektir.   Bazı   durumlarda   kısmen
              aktarılmış  dosyaları  silinmemesi  istenebilir.  Aktarımın  bir
              sonraki  bağlantıda  tamamlanmasını  hızlandırmak  üzere  kısmen
              aktarılmış    dosyaların    silinmemesi    için    bu   seçeneği
              kullanabilirsiniz.

       --partial-dir=dizin
              Aktarımı yarım kalmış dosyaların silinmesini önlemenin daha  iyi
              bir  yolu  bu  tür  dosyalar  için  ayrı bir dizin belirtmektir.
              Sonraki aktarımda, rsync bu dosyanın aktarımını tamamlamak  için
              belirtilen   dizin   içindeki  dosyayı  kullanacak  ve  dosyanın
              aktarımı tamamlandıktan sonra  bu  dosyayı  silecektir.  Yalnız,
              eğer  --whole-file  belirtilmişse (ya da dolaylı uygulanıyorsa),
              rsync   arttırımlı    algoritmayı    kullanmaksızın    dosyaları
              göndereceğinden,  dizin  içinde  tamamlanmayı bekleyen bir dosya
              bulunursa basitçe silinecektir.

              Eğer dizin mevcut değilse, rsync dizin'i oluşturacaktır  (sadece
              son  dizin,  yolun  tamamı  değil). Bu davranışın sonucu olarak,
              hedef dosyanın bir  dizin  oluşturmayı  gerektirdiği  durumlarda
              göreli  yol  belirtmek  (--partial-dir=.rsync-partial gibi) daha
              iyidir, bu takdirde eksik dosya işlem  sonunda  silindiğinde  bu
              dizin de silinir.

              Eğer   dizin   ile   mutlak   bir  yol  belirtilmemişse,  mevcut
              dışlamalarınızın sonunda rsync ayrıca  --exclude  değeri  olarak
              bir   dizin  ekleyecektir.  Böylece  dizin  içindeki  dosyaların
              aktarımı ve ayrıca alıcı tarafta bu dosyaların  zamanından  önce
              silinmesi  engellenecektir.  Bir örnek: yukarıdaki --partial-dir
              seçeneği     diğer     süzme     kurallarının     sonuna     bir
              "--exclude=.rsync-partial/"  kuralı  ekleyecektir. Eğer kendiniz
              bir takım  süzme  kuralları  kullanıyorsanız,  bu  kuralın  daha
              yüksek  öncelik  alması için kendi kurallarınız içinde uygun bir
              yerde    belirtebilirsiniz    (kurallarınızın    sonunda     bir
              --exclude='*'  kuralı  varsa, özdevimli eklenen bir kural hiçbir
              zaman erişilebilir olmayacaktır).

              Önemli:
                     --partial-dir ile belirtilen  dizine  diğer  kullanıcılar
                     yazamamalıdır,   aksi  takdirde  bu  bir  güvenlik  açığı
                     oluşturur.  Yani  "/tmp"  gibi  bir  dizin   belirtmekten
                     KAÇININ.

              Ayrıca   dizin  değerini  RSYNC_PARTIAL_DIR  ortam  değişkeninde
              belirtebilirsiniz.  Bu  değişkene  bir  değerin  atanmış  olması
              --partial   seçeneğinin   etkin   olmasını  sağlamaz  ama  komut
              satırında   --partial   seçeneğini   belirtmekle   --partial-dir
              seçeneğine  dizin  belirtilmiş  gibi  işlem  yapılması sağlanır.
              Örneğin,  --partial-dir=.rsync-tmp  ile  --progress   seçeneğini
              birlikte  kullanmak yerine, kabukta RSYNC_PARTIAL_DIR=.rsync-tmp
              şeklinde bir atama  yaptığınızı  ve  .rsync-tmp  dizinini  eksik
              kalan   aktarımı  tamamlamak  için  komut  satırında  sadece  -P
              seçeneğini  belirterek  kullandığınızı   varsayalım.   --partial
              seçeneğinin   bu   ortam  değişkenine  bakmadığı  durumlar,  (1)
              --inplace seçeneğinin  belirtilmiş  olması  (--inplace  seçeneği
              --partial-dir    ile    çeliştiğinden),    (2)   --delay-updates
              seçeneğinin belirtilmiş olmasıdır (aşağıya bakınız).

              Sunucu yapılandırmasının refuse   options  ayarı,  amacı  gereği
              --partial-dir  seçeneğinin  --partial  seçeneğini uygulamamasına
              sebep  olur.  Bu,  yani,  --partial  seçeneğinin   reddedilmesi,
              --partial-dir  tarafından  sağlanan  daha  güvenilir üsluba hala
              izin veriyor olmakla, aktarımı  yarım  kalmış  hedef  dosyaların
              tekrar yazılmasına izin vermemekte kullanılabilir.

       --delay-updates
              Bu  seçenek,  güncellenen her dosyayı aktarımın sonunda isimleri
              değiştirilmek suretiyle yerine taşınmak üzere bir  dizin  içinde
              geçici  bir  dosyaya  koyar.  Bu dosyaların güncellenmesini daha
              atomik  yapmayı  amaçlar.  Öntanımlı  olarak  bu  dosyalar   her
              dosyanın hedef dizini içindeki ".~tmp~" isimli bir dizine konur,
              fakat   bu   davranışı   --partial-dir   seçeneğini   belirterek
              değiştirebilirsiniz. Bu seçenek --inplace seçeneği ile çelişir.

              Bilgi: Bu    seçeneğe    özel   olarak,   --partial-dir   yerine
                     RSYNC_PARTIAL_DIR      ile      --partial       belirtmek
                     RSYNC_PARTIAL_DIR   değerinin   kullanılmasını  sağlamaz.
                     Ayrıca, sunucu yapılandırmasının refuse   options  ayarı,
                     amacı gereği --partial-dir seçeneğine özel uygulamalar da
                     yapılmaz.

              Bu seçenek alıcı tarafta biraz  daha  fazla  bellek  kullanımına
              (aktarılan  dosya  başına  bir bit) ve güncellenen tüm dosyaları
              tutacak kadar boş disk alanına  gereksinim  duyar.  Ayrıca,  yol
              mutlak  olduğunda  güncellenen  dosyaların  hepsi tek bir dizine
              konulacağından,  aktarımda  dosyaların  herhangi  birinin   aynı
              isimde  olma olasılığının olmaması durumu dışında, --partial-dir
              ile mutlak dosya yolu belirtmemelisiniz.

              Ayrıca, çok daha atomik bir güncelleme algortiması içeren, rsync
              paketinin "support" alt dizinindeki "atomic-rsync" perl betiğine
              de bakın (--link-dest seçeneğini ve dosyalar  için  paralel  bir
              hiyerarşi kullanır).

       --progress
              Aktarımın  gelişimini  gösteren  çıktı  üretilmesini sağlar. Bu,
              bezgin  kullanıcıya  bazı  şeyleri  kollayabilme  imkanı  verir.
              Açıkça belirtilmemişse, --verbose seçeneğini de uygulanır.

              Bir dosya aktarılırken, üretilen çıktı şöyle görünür:

              782448  63%  110.64kB/s    0:00:04
              Bu  çıktı  kullanıcıya  o  anki dosya boyunu, aktarılmış verinin
              yüzdesini (hattaki veri ile aktarılmış verinin toplamı  olarak),
              aktarım  hızını  ve  aktarımın  tamamlanması  için gerekli kalan
              süreyi gösterir.

              Bir dosya aktarıldıktan sonra, üretilen çıktı şöyle görünür:

              1238099 100%  146.38kB/s    0:00:08  (5, 57.1% of 396)
              Bu çıktı  kullanıcıya  aktarımı  biten  dosyanın  son  boyutunu,
              aktarımın  %100  tamamlandığını,  dosyanın  son  aktarım hızını,
              dosyanın aktarımı için kullanılan süreyi  ve  ek  olarak  toplam
              aktarımın  boyut  ve  adet  olarak  ne  kadarının tamamlandığını
              parantez içinde gösterir.

       -P     --partial  --progress   seçenkleri   için   kısayoldur.   Amacı,
              kesintiye  uğraması  muhtemel  uzun  bir  aktarım  için  bu  iki
              seçeneğin birlikte belirtilmesini kolaylaştırmaktır.

       --password-file=dosya
              Uzak rsync  sunucusuna  erişim  için  parola  içeren  bir  dosya
              belirtebilmeyi  sağlar.  Bu seçenek, aktarım için bir uzak kabuk
              kullanıldığında değil, sadece yerleşik  aktarım  kullanarak  bir
              rsync sunucusuna erişirken yararlıdır. Dosya herkesçe okunabilir
              olmamalı ve  içinde parolayı içerek tek bir satır bulunmalıdır.

       --list-only
              Bu seçenek dosyaların  aktarılmasına  değil,  kaynak  dosyaların
              listelenmesine   sebep   olur.   Bu   seçenek,  eğer  bir  hedef
              belirtilmezse çalışır, dolayısıyla doğrudan  kullanmaya  ihtiyaç
              duymazsınız.  Ancak,  alt  dizinlere inilmeyen bir liste üretmek
              için   tecrübeli   bir    kullanıcının    -r    --exclude='/*/*'
              seçeneklerini   kullanmaktan  kaçınabilmesi  için  bir  kolaylık
              sağlar.

       --bwlimit=kbps
              Azami aktarım hızının kB/s cinsinden belirtilebilmesini  sağlar.
              rsync'i çok büyük dosyaları (MB'larca) aktarmak için kullanırken
              oldukça verimlidir. rsync  aktarımlarının  doğası  gereği,  veri
              bloklar  halinde  gönderilir, eğer rsync aktarımın oldukça hızlı
              olduğunu  saptarsa,  sonraki  bloku  göndermeden  önce   bekler.
              Sonuçta,  aktarım  hızının ortalaması belirtilen hıza eşit olur.
              Sıfır değeri bir sınırlama olmadığı anlamına gelir.

       --write-batch=dosya
              Aynı  hedefe  yapılacak  eşdeğer  bir  çağrı  için  --read-batch
              seçeneği  ile  kullanılmak üzere bir dosya oluşturur. Ayrıntılar
              için BETİK KİPİ bölümüne bakınız.

       --read-batch=dosya
              Evvelce  --write-batch  ile   oluşturulan   dosya   içindekileri
              uygular.   Eğer  dosya  olarak  "-"  belirtilirse  betik  verisi
              standart girdiden okunur. Ayrıntılar için  BETİK  KİPİ  bölümüne
              bakınız.

       -4, --ipv4, --6, --ipv6
              rsync'e soketleri oluştururken IPv4/IPv6 tercih etmesini söyler.
              Bu sadece rsync'in doğrudan kendi denetimi  altındaki  soketleri
              etkiler.  Ayrıca, bu seçeneklerin SUNUCU SEÇENEKLERİ bölümündeki
              açıklamasına da bakınız.

       --checksum-seed=tamsay
              MD4 sağlama toplamı tohumunun tamsay olarak  belirtilebilmesini
              sağlar.  Bu  4  baytlık  tohum  her blok ve dosyanın MD4 sağlama
              hesaplamasında kullanılır. Öntanımlı  olarak  bu  tohum  o  anki
              zaman  değeri  olarak  sunucu  tarafından  üretilir. Bu seçenek,
              yinelenebilir blok ve dosya sağlamaları isteyen uygulamalar için
              ya  da  kullanıcının  daha  bir rasgele tohum kullanmak istediği
              yerlerde kullanışlıdır. tamsay olarak  sıfır  değeri  verilirse
              öntanımlı tohum kullanılacaktır.

SUNUCU SEÇENEKLERİ

       Bir rsync sunucu başlatılırken kullanılan seçenekler:

       --daemon
              Bu    seçenek    rsync'in   artalanda   çalışacağını   belirtir.
              Başlattığınız sunucuya bir rsync  istemcisi  makine::modül  veya
              rsync://makine/modül/ sözdizimini kullanarak erişebilir.

              Eğer  standart  girdi  bir  soket  ise,  rsync,  inetd üzerinden
              çalıştığını varsayacaktır, aksi takdirde, uçbirimini bırakıp bir
              artalan  süreci  haline gelecektir. rsync istemcileri tarafından
              yapılan her bağlantı  isteğinde  süreç,  yapılandırma  dosyasını
              (rsyncd.conf)  okuduktan  sonra  isteğe  yanıt  verecektir. Daha
              fazla bilgi için rsyncd.conf(5) kılavuz sayfasına bakınız.

       --address=adres
              Öntanımlı olarak rsync, --daemon seçeneği ile başlatıldığında ya
              da  bir rsync sunucuya bağlanırken bir şablon adres kullanır. Bu
              seçenekle kullanılacak adres olarak belli bir  IP  adresi  (veya
              konakismi)  belirtebilirsiniz. Bu --config seçeneği ile birlikte
              kullanılarak sanal adresleme yapabilmeyi mümkün  kılar.  Ayrıca,
              rsyncd.conf(5)    kılavuz   sayfasındaki   address   seçeneğinin
              açıklamasına da bakınız.

       --bwlimit=kbps
              Sunucu sürecinin gönderdiği veri için kilobayt/s cinsinden azami
              aktarım  hızını  belirtmek  için  kullanılır. İstemci bu durumda
              bile  bir  --bwlimit  değeri  belirtebilir,  ancak  bu   istemci
              taraftaki  band  genişliğini  daraltmak  için  yapılabilir. Eğer
              sunucunun belirttiği  hız  bu  yolla   aşılmak  istenirse  değer
              aşağıya,  sunucunu hızına yuvarlanır. Bazı ek ayrıntılar için bu
              seçeneğin istemci seçeneklerindeki açıklamasına da bakınız.

       --config=dosya
              Öntanımlı  yapılandırma  dosyasında  farklı   bir   yapılandırma
              dosyası  belirtmek  için  kullanılır. Sunucu süreci root dışında
              bir  uzak  kullanıcı  tarafından,  bir  uzak  kabuk   uygulaması
              üzerinden   çalıştırılıyorsa   öntanımlı   yapılandırma  dosyası
              çalışma dizinindeki (genellikle $HOME) rsyncd.conf dosyası, aksi
              takdirde /etc/rsyncd.conf'dur.

       --no-detach
              Bir  sunucu  olarak  çalışmada  rsync'in  uçbirimini bırakıp bir
              artalan süreci haline gelmesini  engeller.  Bu  seçenek,  rsync,
              Cygwin  üzerinde  bir  hizmet olarak çalıştırılırken gereklidir.
              Ayrıca, daemontools ya da AIX'in Sistem Özkaynak Denetçisi  gibi
              bir  uygulama  tarafından  yönetildiğinde  yararlıdır. Seçeneğin
              ayrıca, rsync bir hata  ayıklayıcı  altında  çalıştırılırken  de
              kullanılması  tavsiye edilir. Bu seçenek, rsync, inetd veya sshd
              üzerinden çalışıyorsa etkisizdir.

       --port=port
              Sunucu tarafından öntanımlı olarak kullanılan 873.  port  yerine
              başka  bir port belirtmek için kullanılır. Ayrıca rsyncd.conf(5)
              kılavuz sayfasındaki port seçeneğinin açıklamasına da bakınız.

       -v, --verbose
              Sunucu  sürecinin  başlatılması  sırasında  günlük  bilgilerinin
              miktarını   arttırmak   için   kullanılır.   Sunucunun,  istemci
              bağlandıktan  sonraki  ayrıntı   seviyesi   istemci   tarafından
              kullanılan  seçeneklerle ve modülün yapılandırma bölümündeki max
              verbosity değeriyle denetlenir.

       -4, --ipv4, --6, --ipv6
              rsync    sunucusunun    bağlantıları    dinleyeceği    soketleri
              oluştururken  IPv4/IPv6  tercih etmesini sağlarlar. Çekirdekteki
              bir yazılım  hatası  nedeniyle  Linux'un  eski  sürümlerinde  bu
              seçeneklerden  biri  gerekli  olabilir (port kullanılacağı zaman
              bir  "adres  zaten   kullanımda"   hatası   alıyorsanız,   rsync
              sunucusunu başlatırken --ipv6 veya --ipv4 belirtmeyi deneyin).

       -h, --help
              --daemon   seçeneğinden   sonra   belirtilirse,  rsync  sunucusu
              başlatılırken kullanılabilecek seçenekleri kısaca açıklayan  bir
              yardım sayfası basar.

SÜZME KURALLARI

       Süzme   kuralları  hangi  dosyaların  aktarılacağını  (içerileceğini  -
       include),  hangi  dosyaların  atlanacağını  (dışlanacağını  -  exclude)
       seçmek   için   esnek   bir   yöntem   sağlar.   Kurallar  ya  doğrudan
       include/exclude  seçenekleri  ile  ya  da  daha  hassas  içerme/dışlama
       kalıpları ile (bir dosyadan okuyarak) belirtilebilir.

       rsync,  aktarılacak  dosya/dizinlerin  listesindeki  her isim için ayrı
       ayrı içerme/dışlama kurallarını tarar ve ilk  eşleşen  kalıbı  uygular:
       bir  dışlama  kalıbıyla  eşleşen  dosya  atlanır; bir içerme kalıbı ile
       eşleşen dosya atlanmaz; eşleşen bir kalıp yoksa dosya atlanmaz.

       rsync,  komut  satırında  belirtilen  include/exclude   seçeneklerinden
       sıralı  bir  süzme  kuralları  listesi  oluşturur.  Süzme  kurallarının
       sözdizimi şöyledir:

       kural [kalp_veya_dosyaismi]
              kural,belirte [kalp_veya_dosyaismi]

       kural ismi olarak, aşağıda açıklanan kısa ya da uzun kural isimlerinden
       birini  kullanabilirsiniz.  Eğer  kısa  isimli bir kural kullanırsanız,
       isteğe bağlı olan belirte'ten kuralı bir ',' ile  ayırın.  kalp  veya
       dosyaismi'ni  (varsa)  bir  boşluk veya altçizgiden sonra yazmalısınız.
       Kullanılabilecek kural önekleri:

         uzun     kısa  açıklama
         --------------------------
         exclude    -   dışlama kalıbı belirtir
         include    +   içerme kalıbı belirtir.
         merge      .   ek kuralları okumak için katıştırılacak dosya,
         dir-merge  :   bir dizin içi katıştırma dosyası belirtir.
         hide       H   aktarımdan gizlenecek dosyalar için kalıp.
         show       S   aktarımdan gizlenmeyecek dosyalar için kalıp.
         protect    P   silinmekten koruncak dosyalar için kalıp.
         risk       R   silinmekten korunmayacacak dosyalar için kalıp.
         clear      !   o anki include/exclude listesini temizler (argümansız)

       Kurallar bir dosyadan okunduğunda, "#" ile başlayan açıklama  satırları
       ile boş satırlar yoksayılır.

       --include  ve  --exclude  komut  satırı  seçenekleri  yukarıdaki  kural
       sözdizimini değil, sadece kalıplarla ek olarak listeyi temizleyen ünlem
       (!)  imini  (ve  kalıplar  bir  dosyadan  okunuyorsa  boş  ve  açıklama
       satırlarını) kabul ederler. Bir include seçeneği için, bir kalıp  "-  "
       (tire ve boşluk) veya "+ " (artı ve boşluk) ile başlamıyorsa, kural bir
       "+ " olarak değerlendirilir. Bir --exclude seçeneği için bir kalıp  bir
       "- " ile başlamalıdır.

       Bir  --filter  seçeneği  ise kuralın başlangıcında daima bir uzun ya da
       kısa kural ismi içermelidir.

       Ayrıca,  --filter,  --include  ve   --exclude   seçenekleri   tek   bir
       kalıp/kural   alabilir.  Çok  sayıda  kalıp/kural  eklemek  için  komut
       satırında bu seçenekleri tekrarlayabilir veya --filter,  --include-from
       ve   --exclude-from   seçeneklerinin   dosya   katıştırma   sözdizimini
       kullanabilirsiniz.

   İçerme/Dışlama Kalıpları
       Yukarıda SÜZME KURALLARI bölümünde bahsedildiği gibi dosyaları "+", "-"
       gibi kalıpları kullanarak aktarabilir ya da atlayabilirsiniz. İçerme ve
       dışlama  kurallarının  herbirinde  aktarılacak  dosyaların  isimleriyle
       eşleşen kalıplar belirtilir. Bu kalıplar çeşitli biçimler alabilir:

       o  Eğer  kalıp bir / ile başlıyorsa, dosya hiyerarşisi içinde belli bir
          noktaya demirlenir, aksi takdirde yol  isminin  sonuna  eşlenir.  Bu
          düzenli  ifadelerde  kalıbı ^ ile başlatmaya benzer. Örneğin, "/foo"
          kalıbı ya  "aktarımın  kökü"ndeki  (genel  bir  kural  için)  ya  da
          katıştırılan  dosyanın  dizinindeki  (dir-merge  kuralı  için) "foo"
          isimli bir dosya ile eşleşirdi. Nitelenmemiş bir "foo"  ise,  ağacın
          herhangi  bir  yerindeki  "foo" isimli bir dosya veya dizin ismi ile
          eşleşirdi, çünkü algoritma kökten uca doğru alt  dizinlere  inilerek
          uygulanır;  yani,  her  yol  elemanı  sonunda  dosya ismi olacak bir
          sırada  ele  alınır.  "sub/foo"  ise   hiyerarşinin   herhangi   bir
          noktasındaki   "sub"   isimli  bir  dizin  içindeki  bir  "foo"  ile
          eşleşirdi.  Aktarımın   kökü   ile   eşleşen   bir   kalıbın   nasıl
          belirtileceğinin    ayrıntılı    açıklaması    için   İçerme/Dışlama
          Kalıplarının Kök Dizinle İlişklendirilmesi bölümüne bakınız..

       o  Eğer kalıp bir / ile bitiyorsa, sadece bir dizinle eşleşecektir, bir
          dosya, bağ ya da aygıtla değil.

       o  Eğer  kalıp  *?[ dosyaismi kalıp karakterlerinden birini içeriyorsa,
          ifade   kabuğun   dosyaismi   eşleştirme   kuralları    kullanılarak
          eşleştirilir. Aksi takdirde basit bir dizge eşleme kullanılır.

       o  Tek  yıldızlı  bir  kalıp  ("*")  bölü çizgilerinde duracakken, çift
          yıldızlı kalıp ("**") çok sayıda bölü çizgisi ile eşleşecektir.

       o  Eğer bir kalıp bir / (sonda değil) ya da bir "*"  içeriyorsa  baştan
          sona tüm dizinleri dahil tam dosya yolu ile eşleştirilir. Eğer kalıp
          bir / ya da "**" içermiyorsa, sadece dosyaisminin son  bileşeni  ile
          eşleştirilir   (algoritmanın   altdizinlere  inilerek  uygulandığını
          hatırlayın, yani "tam dosyaismi" başlangıç dizininden başlayarak son
          dizine kadar yolun herhangi bir parçası ile eşleşebilir).

       Şuna  dikkat  edin,  --recursive  (-r)  seçeneğini  (-a  ile uygulanan)
       kullandığınızda, her yolun her alt bileşeni yukarıdan  aşağıya  ziyaret
       edilir,  yani  içerme/dışlama  kalıpları  altdizinlere inilerek her alt
       bileşenin tam ismine uygulanır (örn, "/foo/bar/baz" içerilirken  "/foo"
       ve "/foo/bar" dışlanamaz). rsync göndereceği dosyaları ararken, dışlama
       kalıpları aslında dizin basamaklama aşamasını kısadevre eder. Eğer  bir
       kalıp  belli  bir üst dizini dışlıyorsa, bir daha derin içerme kalıbını
       sonuçsuz bırakabilir, çünkü rsync, hiyerarşinin dışlanan bir bölümünden
       daha  derine  inmez.  Bu  özellikle "*" ile biten bir kural kullanırken
       önem kazanır. Örneğin, bu çalışmayacaktır:

       + /bir/yol/bu-dosya-bulunmaz
       + /bu-dosya-bulunur
       - *

       Bu  kural   listesi,   "bir"   üst   dizini   '*'   kuralından   dolayı
       dışlayacağından   başarısız   olur,  yani  rsync,  "bir"  ve  "bir/yol"
       dizinleri içindeki hiçbir  dosyayı  ziyaret  etmez.  Hiyerarşideki  tüm
       dizinleri  ziyaret  ettirmenin  bir  yolu tek bir kuralın listeye dahil
       edilmesidir:  "+  */"  ("-  *"  kuralından  önce  herhangi   bir   yere
       yerleştirebilirsiniz). Diğer bir çözüm ise ziyaret edilmesi gereken üst
       dizinlerin hepsi için belirli bir içerme kuralı eklemektir. Örneğin, bu
       kural kümesi doğru çalışır:

       + /bir/
       + /bir/yol/
       + /bir/yol/bu-dosya-bulunur
       + /bu-dosya-da-bulunur
       - *

       Dışlama/içerme eşleştirme örnekleri:

       o  "- *.o" kalıbı *.o ile eşleşen tüm dosya isimlerini dışlar.

       o  "-  /foo"  kalıbı aktarımın kök dizinindeki "foo" isimli bir dosyayı
          dışlar.

       o  "- foo/" kalıbı "foo" isimli hehangi bir dizini dışlar.

       o  "- /foo/*/bar" kalıbı aktarımın kök dizinindeki "foo" dizininden iki
          seviye aşağıdaki "bar" isimli dosyayı dışlar.

       o  "-  /foo/**/bar"  kalıbı  aktarımın kök dizinindeki "foo" dizininden
          iki veya daha alt seviyedeki "bar" isimli dosyayı dışlar.

       o  "+ */", "+ *.c" ve "- *" kalıplarının birleşimi tüm  dizinler  ve  C
          kaynak dosyaları dışında herşeyi dışlar.

       o  "+  foo/",   "+  foo/bar.c"  ve  "- *" kalıplarının birleşimi sadece
          "foo" dizinini ve "foo/bar.c" dosyasını  içerecektir  ("foo"  dizini
          açıkça içerilmelidir yoksa "*" tarafından dışlanırdı).

   Katıştırma Dosyası Süzme Kuralları
       Yukarıda  SÜZME  KURALLARI  bölümünde  bahsedildiği  gibi dosyaları bir
       merge (.) ya da  bir   dir-merge  (:)  süzme  kuralı  belirterek  süzme
       kurallarınıza tüm dosyaları katıştırablirsiniz.

       İki  çeşit  katıştırma  dosyası  vardır: tek dosyalık ('.') ve diziniçi
       dosyalar (':'). Tek dosyalık bir katıştırma dosyası bir defa okunur  ve
       "."  kuralındaki  süzme  listesi  ile birlikte işleme sokulur. Diziniçi
       katıştırma dosyası türünde ise,  rsync  adım  adım  bütün  altdizinleri
       tarayarak ismi belirtilen dosyayı buldukça dosya içeriğini o anki kural
       listesine ekler. Bu diziniçi kural dosyaları aktarım  alt  dizinlerinde
       aranması  gerektinden  gönderen  tarafta  oluşturulmalıdır.  Ayrıca, bu
       kural dosyalarının silinmeyecek dosyaları etkilemesi isteniyorsa, alıcı
       tarafa   aktarılmaları   gerekecektir   (aşağıda,  Diziniçi  Katıştırma
       Kuralları ve Silme bölümüne bakınız).

       Bazı örnekler:

        merge /etc/rsync/default.rules
        . /etc/rsync/default.rules
        dir-merge .per-dir-filter
        dir-merge,n- .non-inherited-per-dir-excludes
        :n- .non-inherited-per-dir-excludes

       Bir merge veya dir-merge kuralı şu belirteçleri kabul eder:

       o  Bir  -  belirteci,  dosyaiçi  açıklamalar  hariç  başka  bir   kural
          çözümleme  olmaksızın, sadece dışlama kalıplarından oluşan bir dosya
          belirtir.

       o  Bir  +  belirteci,  dosyaiçi  açıklamalar  hariç  başka  bir   kural
          çözümleme  olmaksızın,  sadece içerme kalıplarından oluşan bir dosya
          belirtir.

       o  Bir C belirteci, bir  dosyanın  CVS  uyumluluğu  anlamında  okunması
          gerektiğini  belirtir.  Bu  'n',  'w',  ve  '-' belirteçlerini etkin
          kılar, fakat ayrıca, belirtilecek liste temizleme imine de (!)  izin
          verir.  Bir  dosyaismi  belirtilmemişse  dosya  isminin ".cvsignore"
          olduğu varsayılır.

       o  Bir e  belirteci,  katıştırma  dosyasını  aktarımdan  dışlayacaktır;
          örneğin,  "dir-merge,e   .rules"  kuralı  "dir-merge  .rules"  ve "-
          .rules" kuralları gibidir.

       o  Bir  n  belirteci,  kuralların  altdizinlerde  miras  alınmayacağını
          belirtir.

       o  Bir  w belirteci, kurallar için satırlara göre değil boşluklara göre
          sözcük ayırma uygulanacağını belirtir.  Bu  ayrıca  açıklamalara  da
          izin vermeyecektir.

          Bilgi: Bir kuralın öneki olan boşluklar özel olarak ele alınır, yani
                 "- foo + bar" dizgesi iki kurala ayrılacaktır (ek olarak önek
                 çözümlemesinin iptal edilmediği varsayımıyla).

       o  Ayrıca,  "+"  veya "-" kuralı için aşağıdaki belirteçlerden herhangi
          birini belirtebilirsiniz.  Örneğin,  "dir-merge,s  .filt"  ve  ":sC"
          kurallarının  herbiri  sadece  sunucu tarafında uygulanacak diziniçi
          katıştırma  kurallarını  oluştururken,  "merge,-/  .excl"  kuralıyla
          .excl dosyasının içeriği mutlakyol dışlamaları olarak ele alınır.

       Bir "+" veya "-" kuralından sonra kullanılabilecek belirteçler:

       o  Bir  "/"  belirteci  kuralın dosya sisteminin köküne göre bir mutlak
          yol olarak  ele  alınacağını  belirtir.  Örneğin,  "-/  /etc/passwd"
          kuralı  aktarım  sırasında  "/etc" dizininden gönderilen dosyalardan
          passwd dosyasının dışlanacağını belirtir.

       o  Bir "!" belirteci kuralın, kalıbın eşleşmediğinde  etkili  olacağını
          belirtir.   Örneğin,   "-!   */"   kuralı   dizin   olmayan  herşeyi
          dışlayacaktır.

       o  Bir "C" belirteci, tüm genel CVS dışlama kurallarının  yerinde  "-C"
          dışlamaları olarak yerleştirileceğini belirtmek için kullanılır. Bir
          argüman almaz.

       o  Bir "s" belirteci, kuralın sadece  gönderen  tarafta  uygulanacağını
          belirtir.  Bir  kural  gönderen  tarafta etkin olduğunda, dosyaların
          aktarılmasını  engeller.  --delete-excluded   belirtilmedikçe,   bir
          kuralın  her  iki  tarafı  da etkilemesi öntanımlıdır, aksi takdirde
          kuralın  sadece  gönderen  tarafı  etkilemesi  öntanımlıdır.  Sunucu
          tarafında  etkili içerme/dışlama kuralları belirtmenin diğer yolları
          için hide (H) ve  show  (S) kurallarına da bakınız.

       o  Bir "C" belirteci, kuralın alıcı tarafa uygulanacağını belirtir. Bir
          kural   alıcı   tarafta  etkili  olduğunda,  dosyaların  silinmesini
          engeller. Daha fazla bilgi için  üstteki  "s"  belirtecine  bakınız.
          Ayrıca,  alıcı  tarafta  etkili içerme/dışlama kuralları belirtmenin
          diğer yolları için protect (P) ve risk (R) kurallarına da bakınız.

       dir-merge kuralları n belirteci kullanılmadıkça  katıştırma  dosyasının
       bulunduğu  her  alt  dizinde  miras  alınır. Her alt dizinin kuralları,
       miras alınan  kurallara  göre  daha  yüksek  öncelik  almak  üzere  üst
       dizindeki  dir-merge kurallarının başına eklenir. Birleşik kural kümesi
       katıştırma dosyasının bulunduğu noktalara göre gruplanır, böylece genel
       kurallar listesinde evvelce belirtilmiş bir kuralın dir-merge kuralları
       ile değiştirilmesi mümkün olur. Bir diziniçi katıştırma dosyasında  bir
       liste temizleme kuralına rastlandığında, sadece o katıştırma dosyasının
       bulunduğu noktaya kadar miras alınan kurallar temizlenir.

       Bir tek dosyalık kuralın bir  dir-merge  dosyasından  miras  alınmasını
       engellemenin  diğer  bir  yolu,  dosyanın başına bir / getirmektir. Bir
       diziniçi katıştırma dosyasındaki bu tür  kurallar katıştırma dosyasının
       bulunduğu  dizine  göre ele alınır, böylece bir "/foo" kalıbı dir-merge
       süzme kuralı dosyasının bulunduğu dizindeki "foo" dosyasıyla eşleşir.

       --filter=". dosya" üzerinden belirteceğiniz örnek süzme dosyası:

       merge /home/user/.global-filter
       - *.gz
       dir-merge .rules
       + *.[ch]
       - *.o

       Bu, bu listenin başına /home/user/.global-filter  dosyasının  içeriğini
       ve ayrıca, bunu da alt dizinde ".rules" dosyasının sonuna ekleyecektir.
       Her dizinin başında önce tüm kurallar okunup üst dizinden alınan  genel
       kurallar buna eklenir.

       Eğer  bir diziniçi katıştırma dosyası, ilk aktarım dizininin üst dizini
       olan bir dosya yolu ile belirtilmişse,  rsync  belirtilen  dosya  için,
       aktarım   dizininin   başlangıcından   itibaren   tüm   üst   dizinleri
       tarayacaktır. Örneğin, böyle bir süzgeç (-F seçeneğine bakınız),

       --filter=': /.rsync-filter'

       rsync'e .rsync-filter dosyasını  kökten  aşağı  doğru,   aktarımın  bir
       parçası  olarak gönderilen dizinlerde dosyaı normal taramaya başlamadan
       önce aktarımın üst dizininden itibaren tüm dizinlerde aramasını  söyler
       (Bilgi: bir rsync sunucusu için kök dizin daima modülün dizinidir).

       Diziniçi katıştırma dosyaları için bu tür öntarama örnekleri:

         rsync -avF /src/path/ /dest/dir
         rsync -av --filter=': ../../.rsync-filter' /src/path/ /dest/dir
         rsync -av --filter=': .rsync-filter' /src/path/ /dest/dir

       İlk  iki  komut  ".rsync-filter"  dosyasını  "/src/path" içinde aramaya
       başlamadan önce "/"  ve "/src" dizinlerinde arar. Son  komut  ise,  üst
       dizin   taramasından   kaçınır   ve  ".rsync-filter"  dosyasını  sadece
       aktarımın parçası olan dizinlerde arar.

       Bir  ".cvsignore"  dosyasının  içeriğini  kalıplarınıza   dahil   etmek
       isterseniz,   ":C"   kuralını  kullanmalısınız.  Bu  kural,  .cvsignore
       dosyalarını diziniçi katıştırma dosyaları haline getirir,  fakat  dosya
       CVS  uyumluluğu bağlamında ayrıştırılır. --cvs-exclude (-C) seçeneğinin
       bulunduğu yerde etkili olmasını istiyorsanız kurallarınızın arasına  bu
       noktada   ":C"  kuralını  yerleştirebilirsiniz.  Bu  olmaksızın,  rsync
       .cvsignore dosyası için dir-merge kuralını diğer kurallarınızın  sonuna
       ekleyecektir  (komut  satırı  seçeneklerinizden  daha düşük bir öncelik
       vererek). Örnek:

       cat <<EOT | rsync -avC --filter='. -' a/ b
       + foo.o
       :C
       - *.old
       EOT
       rsync -avC --include=foo.o -f :C --exclude='*.old' a/ b

       Yukarıdaki rsync komutlarının ikisi de aynı işi  yapar.  Her  ikisi  de
       diziniçi   .cvsignore   kurallarını  listenin  sonuna  değil,  ortasına
       katıştıracaktır.   Bu,   onların   dizine   özel   kurallarının   sizin
       kurallarınızın  tümünden  daha  düşük  önemde olması yerine :C'ye kadar
       olan kuralların  yerine  geçmesini  mümkün  kılar.  Diğer  CVS  dışlama
       kurallarını   etkilemek   için  (örn,  öntanımlı  dışlananlar  listesi,
       $HOME/.cvsignore dosyasının içeriği ve $CVSIGNORE değişkeninin değeri),
       -C  komut satırı seçeneğini belirtmemeli, onun yerine kurallarınıza bir
       "-C" kuralı yerleştirmelisiniz; örn, "--filter=-C".

   Liste Temizleyen Süzme Kuralı
       Yukarıda   SÜZME   KURALLARI   bölümünde   bahsedildiği   gibi   mevcut
       içerme/dışlama     listesini     "!"    süzme    kuralını    kullanarak
       temizleyebilirsiniz.  "Mevcut" liste ya  genel  kural  listesi  (kural,
       süzme  seçenekleri çözümlenirken saptanmışsa) ya da diziniçi katıştırma
       dosyası kurallarından (bunlar kendi alt listelerinde  miras  alınırlar,
       dolayısıyla  üst  dizinin  kurallarını  bu kuralla temizleyebilirsiniz)
       oluşur.

   İçerme/Dışlama Kalıplarının Kök Dizinle İlişklendirilmesi
       Evvelce de bahsedildiği gibi, genel içerme/dışlama kalıpları  aktarımın
       kök  dizini  ile ilişkilendirilebilir (katıştırma dosyasının dizini ile
       ilişklendirilen diziniçi kalıplarının tersine). Aktarımı,  göndericiden
       alıcıya   bir   isim   altağacının  gönderilmesi  olarak  düşünürseniz,
       aktarımın kök dizini hedef dizinde yinelenecek olan ağaç başlangıcıdır.
       Bu kök, bir / ile başlayan kalıplarla ilişkilendirilir.

       Eşleşme  aktarımın  köküne  göre  yapıldığından, kaynak yolun sonundaki
       bölü çizgisini değiştirmek ya da  --relative  seçeneğinin  kullanımında
       değişiklik  yapmak  eşleştirmenizde  kullanılması gereken yolu etkiler.
       Aşağıdaki örneklerde bu davranış modellenmiştir.

       Biri "/home/ben/foo/bar", diğeri "/home/sen/bar/baz" olan iki  dosyamız
       olsun.  Aşağıda  bu  iki  dosyanın  çeşitli komut kullanımlarında nasıl
       farklı aktarıldıkları gösterilmiştir.

           Örnek komut: rsync -a /home/ben /home/sen /hedef
           +/- kalıbı: /ben/foo/bar
           +/- kalıbı: /sen/bar/baz
           Hedef dosya: /hedef/ben/foo/bar
           Hedef dosya: /hedef/sen/bar/baz

           Örnek komut: rsync -a /home/ben/ /home/sen/ /hedef
           +/- kalıbı: /foo/bar               (dikkat: "ben" yok)
           +/- kalıbı: /bar/baz               (dikkat: "sen" yok)
           Hedef dosya: /hedef/foo/bar
           Hedef dosya: /hedef/bar/baz

           Örnek komut: rsync -a --relative /home/ben/ /home/sen /hedef
           +/- kalıbı: /home/ben/foo/bar       (dikkat: tam dosyayolu)
           +/- kalıbı: /home/sen/bar/baz       (keza bu da)
           Hedef dosya: /hedef/home/ben/foo/bar
           Hedef dosya: /hedef/home/sen/bar/baz

           Örnek komut: cd /home; rsync -a --relative ben/foo sen/ /hedef
           +/- kalıbı: /ben/foo/bar      (belirtilen yolla başlar)
           +/- kalıbı: /sen/bar/baz      (keza bu da)
           Hedef dosya: /hedef/ben/foo/bar
           Hedef dosya: /hedef/sen/bar/baz

       Hangi ismi süzdüğünüzü görmenin en  kolay  yolu,  --verbose  kullanarak
       çıktıya  bakmak  ve  ismin  önüne  bir  / koymaktır (herhangi bir dosya
       kopyalamaya hazır değilseniz, --dry-run seçeneğini kullanın).

   Diziniçi Katıştırma Kuralları ve Silme
       Bir silme seçeneği olmaksızın, diziniçi  katıştırma  dosyası  kuralları
       sadece   gönderen   tarafta  konuyla  ilgilidir,  dolayısıyla  aktarımı
       etkilemeksizin rahatça katıştırma dosyalarını  dışlayabilirsiniz.  Bunu
       kolayca   yapmanın  yolu,  örnekte  görüldüğü  gibi  bu  dışlamaya  'e'
       belirtecini eklemektir:

        rsync -av --filter=': .haric' --exclude=.haric mkn:kaynak/dizin /hedef
        rsync -av --filter=':e .haric' mkn:kaynak/dizin /hedef

       Buna rağmen, alıcı tarafta bir  silme  yapmak  VE  bazı  dosyaların  da
       silinerek  dışlanmasını  isterseniz, alıcı tarafın dışlanacak dosyaları
       bilmesini  sağlamanız  gerekecektir.  En  kolayı,   aktarıma   diziniçi
       katıştırma  dosyalarını  dahil etmek ve --delete-after kullanmaktır. Bu
       yolla,  birşeyleri  silmeden  önce  alıcı  tarafta  gönderen  taraftaki
       dışlama kuralları alınmış olacaktır:

       rsync -avF --delete-after mkn:kaynak/dizin /hedef

       Yine  de,  katıştırma  dosyaları aktarımın bir parçası değilse, ya bazı
       genel dışlama kuralları belirtmeli (komut satırında belirtilebilir)  ya
       da  alıcı tarafta diziniçi katıştırma dosyalarının bulunmasını kendiniz
       sağlamalısınız. İlkine bir örnek (uzak .kural dosyalarının  kendilerini
       dışladıkları varsayılıyor):

       rsync -av --filter=': .kural' --filter='. /benim/ek.kuralım'
          --delete mkn:kaynak/dizin /hedef

       Bu   örnekte   ek.kuralım   dosyası   aktarımın  her  iki  tarafını  da
       etkileyebilir, fakat (gönderen tarafta)  kurallar  diziniçi  katıştırma
       kuralından   sonra  belirtildiğinden  .kural  dosyasından  katıştırılan
       kurallardan daha düşük öncelikli olurlar

       Son  örnekte,   uzak   taraf   .rsync-filter   dosyalarını   aktarımdan
       dışlamaktadır,  ancak  biz  alıcı  tarafta  neyin  silineceğini denetim
       altına  almak  için   kendi   .rsync-filter   dosyalarımızı   kullanmak
       istiyoruz.  Bunu  yapmak için diziniçi katıştırma dosyalarını özellikle
       dışlamalı  (böylece  silinmezler)  ve  neyin  silinip   silinmeyeceğini
       denetim  altına  almak  için  kuralları yerel dosyalara  koymalıyız. Bu
       komutlardan biri gibi:

       rsync -av --filter=':e /.rsync-filter' --delete \
           mkn:kaynak/dizin /hedef
       rsync -avFF --delete mkn:kaynak/dizin /hedef

BETİK KİPİ

       Betik kipi bir çok sistem  için  aynı  olan  güncellemeleri  uygularken
       kullanılabilir.   Bir   dizin   ağacının  çok  sayıda  makine  üzerinde
       kopyalarının  bulunduğunu  varsayalım.  Şimdi,  kaynak  ağacında   bazı
       değişiklikler  olduğunu  ve  bunların  diğer  makinelere de aktarılması
       gerektiğini varsayalım. Bu işlemi betik kipini  kullarak  yapmak  için,
       rsync,   kaynak  ağacındaki  değişiklikleri  hedef  ağaçlardan  birinde
       uygulayan   --write-batch  seçeneği  ile  çalıştırılır.   --write-batch
       seçeneği,  yapılan  işlemlerin  aynı  dizin  ağacını  içeren hedeflerde
       uygulanmak üzere bir "betik dosyası" içinde saklanmasını sağlar.

       Kaydedilen değişiklikleri diğer hedef ağaçlara uygulamak için rsync, bu
       dosyanın   ismi   seçeneğe  argüman  olarak  belirtilerek  --read-batch
       seçeneği ile çalıştırılır. rsync, betik dosyasında saklanmış  bilgileri
       kullanarak hedef ağacı günceller.

       Rahat  olsun  diye,  --write-batch  seçeneği kullanılırken ek bir dosya
       daha oluşturulur. Bu dosyanın ismi,  betik  dosyasının  isminin  sonuna
       ".sh"  eklenerek oluşturulur. Bu .sh dosyası betik dosyasını kullanarak
       hedefi güncelleyecek komut satırını içerir.  Bir Bourne(-benzeri) kabuk
       kullanılarak  çalıştırılabilir.  İsteğe  bağlı  olarak özgün yol yerine
       hedef ağacın dosya yolu aktarılabilir. Bu, hedef ağacın kaynak ağacının
       yolundan farklı olduğu durumlarda yararlıdır.

       Dosya  durumu,  sağlama  toplamı  sınanması ve veri bloklarının üretimi
       işlemleri betik dosyasına  bir  kere  kaydedildi  mi,  hedef  ağaçlarda
       defalarca  kullanılabilir. Aynı verileri her konağa ayrı ayrı göndermek
       yerine çok sayıda konağı aynı anda güncelleyecek  çok  görevli  aktarım
       protolleri de kullanılabilir.

       Örnekler:

       $ rsync --write-batch=foo -a mkn:/kaynak/dzn/ /hedef1/dzn/
       $ scp foo* uzak:
       $ ssh uzak ./foo.sh /hedef2/dzn/

       $ rsync --write-batch=foo -a /kaynak/dzn/ /hedef1/dzn/
       $ ssh remote rsync --read-batch=- -a /hedef2/dzn/ <foo

       Bu  örneklerde,  rsync  /kaynak/dzn/'den  /hedef1/dzn/'i  güncellemekte
       kullanılmış ve bu işlemi yinelemek  için  işlemler  "foo"  ve  "foo.sh"
       dosyalarına   kaydedilmiştir.   "uzak"   konağı   betiğe  kayıtlı  veri
       /hedef2/dzn/ dizinine gönderilerek güncellenir. Bu iki örnek arasındaki
       farklar   betik   dosyalarının   hangi  esneklikte  kullanılabileceğini
       göstermek içindir:

       o  İlk örnek ilk kopyanın yerel olmayacağını gösterir -- her iki  yönde
          de  aktarım  için  ister  uzak kabuk sözdizimini, ister rsync sunucu
          sözdizimini kullanabilirsiniz.

       o  İlk  örnek  uzak  makine  üzerinde  --read-batch  seçenekli   komutu
          çalıştırırken   doğru   rsync   seçeneklerini  oluşturulan  "foo.sh"
          dosyasından alır.

       o  İkinci örnek betik verisini standart girdiden  okur,  böylece  betik
          dosyasının  önce  uzak  makineye  kopyalanması  gerekmez. Bu örnekte
          değiştirilmiş    bir    --read-batch     seçeneği     kullanılmasını
          gerektirdiğinden   "foo.sh"  betiği  kullanılmamıştır,  fakat betiği
          kullanmak için dosyayı kendiniz düzenleyebilirsiniz.  (Ancak,  başka
          bir    seçeneğin    (--exclude-from=-    gibi)    standart   girdiyi
          kullanmadığından emin olmalısınız.)

   Yetersizlikler
       Betik okuma seçeneği, hedef  ağacın,  betiğin  oluşturulduğu  hedefteki
       ağaçla   aynı   olacağı   kabulüne   dayanır.  Hedef  ağaçta  bir  fark
       saptandığında işlem ya  bir  hata  verilmeksizin  iptal  edilir  (dosya
       güncel  görünüyorsa)  ya  da  dosya güncellemesi yapılmaya çalışılır ve
       bundan sonra eğer dosyanın doğrulanması başarısız olursa işlem bir hata
       üretilerek iptal edilir. Bu, eğer işlem kesintiye uğratılırsa bir betik
       okuma  işleminin  yeniden  başlatılmasının  güvenli  olması   gerektiği
       anlamına   gelir.  Eğer  betikli  güncellemenin  dosyanın  boyutuna  ve
       tarihine bakılmaksızın daima yapılabilmesini isterseniz, -I  seçeneğini
       kullanın  (betik  okunurken).  Eğer  bir  hata oluşursa, hedef ağaç bir
       ihtimal, kısmen  güncellenmiş  durumda  olacaktır.  Bu  durumda,  rsync
       betikli  güncelleme  ile  değil, normal işlemle kullanılarak hedef ağaç
       düzeltilebilir.

       Tüm hedeflerde  kullanılan  rsync  sürümü,  betik  dosyasını  üretmekte
       kullanılandan  en  azından  biraz  daha  yeni  olmalıdır.   Eğer, betik
       dosyasının protokol sürümü onu okuyan rsync'in sürümünden daha yeni ise
       rsync bir hata vererek sonlanacaktır.

       --dry-run  (-n)  seçeneği  betik  kipinde  çalışmaz  ve bir çalışma anı
       hatası ile sonlanır.

       Bir betik  dosyası  okunurken,  siz  belirtmemiş  olsanız  bile,  betik
       dosyası  üretilirken  kullanılan  ve  betik  dosyasındaki  veriler için
       gerekli olan bazı seçenekler  zorunlu  olarak  kullanılacaktır.   Diğer
       seçenekler   değiştirilebilir,  hatta  değiştirilmelidir  de.  Örneğin,
       --write-batch  seçeneği   --read-batch   seçeneği   olarak   değişmeli,
       --files-from          kullanılmamalıdır,          bunun         yanında
       --filter/--include/--exclude seçenekleri ise  --delete  seçeneklerinden
       biri belirtilmedikçe gerekli olmaz.

       betik.sh  dosyasını  oluşturan  kod,  kabuk  betiğinin  sonuna  tek bir
       listeye  dönüştürerek  --filter/--include/--exclude  seçeneklerini  bir
       belge  niteliğinde  ekler.  Tecrübeli bir kullanıcı bu bilgiyi --delete
       tarafından  silinmesi  istenenlerde  bir  değişiklik   varsa,   dışlama
       listesini  değiştirmekte  kullanabilir.  Normal  bir  kullanıcı ise, bu
       ayrıntıları yoksayabilir ve betikli veriyi uygun --read-batch komutuyla
       çalıştıran kabuk betiğini kullanabilir.

       rsync'deki  özgün  betik  kipi "rsync+" üzerine inşa edilmiş olsa da en
       son sürümde yeni bir gerçeklenim kullanılmaktadır.

SEMBOLİK BAĞLAR

       rsync kaynak dizini içinde  bir  sembolik  bağ  saptadığında  üç  temel
       davranış sözkonusudur:

       ·  Öntanımlı  olarak, sembolik bağlar oldukları gibi aktarılmazlar. Bir
          sembolik  bağ  varsa,  "skipping  non-regular  file"  (normal  dosya
          olmadığından atlanıyor) iletisini alırsınız ve dosya atlanır.
       ·  Eğer  --links  seçeneği belirtilmişse, sembolik bağlar alıcı tarafta
          aynı  hedefle  yeniden  oluşturulurlar.  BİLGİ:  --archive  seçeneği
          dolaylı olarak --links seçeneğini uygular.
       ·  Eğer  --copy-links  seçeneği  belirtilmişse,  alıcı  tarafa sembolik
          bağın ismiyle hedefindeki dosya aktarılır.
       rsync ayrıca, "güvenilir" ve güvensiz" sembolik bağları ayrımsayabilir.
       Bunun  kullanıldığı  yere  bir  örnek olarak, bir sanalyöre yansılaması
       yapılırken, yörenin  genel  bölümündeki  /etc/passwd  sembolik  bağının
       aktarımda   içerilmediğinden  emin  olunmak  istenmesi  gösterilebilir.
       --copy-unsafe-links seçeneğinin kullanımı sembolik bağların hedefindeki
       dosyaların  kopyalanmasına  sebep  olacaktır.  --safe-links seçeneğinin
       kullanımı ise güvensiz bağların atlanmasına sebep olacaktır.

       Mutlak  yol  içeren  (/  ile  başlayan)  sembolik  bağlarla,  bulunulan
       dizinden  daha  yukarıdaki dizinleri gösteren ".." bileşenlerini içeren
       sembolik bağlar güvensiz olarak kabul edilir.

TANI KOYMA

       rsync ara sıra  biraz  şifreli  gibi  görünen  hata  iletileri  üretir.
       Bunlardan biri en kafa karıştıcı olan "protocol  version mismatch -- is
       your shell clean?" (protokol sürümü  yanlış  --  kabuğunuz  temiz  mi?)
       iletisidir.

       Bu  ileti  genellikle,  rsync'in  aktarım için kullandığı akım üzerinde
       istenmeyen  veriler  üreten  uzak  kabul  oluşumları  ya  da   başlatma
       betiklerinizden  kaynaklanır. Bu soruna tanı koymanın yolu, uzak kabuğu
       şöyle çalıştırmaktır:

       ssh uzakmakine /bin/true > out.dat

       Bundan  sonra  oluşturulan  out.dat  dosyasına  bakın.  Herşey  yolunda
       gitmişse  dosya  sıfır  uzunlukta  olacaktır.  Eğer  yukarıdaki  hatayı
       alıyorsanız, dosya bazı veriler içerecektir. Dosyanın içeriğine bakarak
       bunları  nelerin üretebileceğini bulmaya çalışın. Çok yapılan bir hata,
       etkileşimsiz oturum açmak için komutlar içeren  yanlış  yapılandırılmış
       kabuk betikleridir (.cshrc  veya .profile gibi).

       Süzme   kalıplarında   hata   ayıklamak  istiyorsanız,  -vv  seçeneğini
       belirtmeyi deneyin. rsync, bu ayrıntı seviyesinde  dosyaların  tek  tek
       neden içerildiğini veya dışlandığını gösterecektir.

ÇIKIŞ DEĞERLERİ

       0      Başarılı

       1      Sözdizimi ya da kullanım hatası

       2      Protokol uyumsuzluğu

       3      girdi/çıktı dosyalarını, dizinlerini seçerken oluşan hatalar

       4      İstenen  eylem desteklenmiyor; 64 bitlik dosyaları desteklemeyen
              bir platformda bu tür dosyalarla çalışılmak  isteniyor;  istemci
              tarafından  desteklendiği halde sunucu tarafından desteklenmeyen
              bir seçenek kullanılmış.

       5      Sunucu/istmeci protokolü başlatılırken hata.

       10     Soket G/Ç hatası

       11     Dosya G/Ç hatası

       12     rsync protokolü veri akımında hata

       13     Uygulama tanılarında hata

       14     Süreçlerarası iletişim (IPC) kodunda hata

       20     Bir SIGUSR1 veya SIGINT alındı

       21     waitpid() bazı hatalar döndürdü

       22     nüve bellek tamponları ayrılırken hata

       23     Hatadan dolayı kısmî aktarım

       24     Gözden kaçan kaynak dosyalarından dolayı kısmî aktarım

       30     Veri aktarımında zamanaşımı

ORTAM DEĞİŞKENLERİ

       CVSIGNORE
               .cvsignore dosyalarındaki gibi yoksayılacak kalıpları belirtmek
              için kullanılır. Daha fazla bilgi için --cvs-exclude seçeneğinin
              açıklamasına bakınız.

       RSYNC_RSH
              rsync   tarafından   kullanılan   öntanımlı    kabuğun    yerine
              kullanılacak  kabuğu  belirtmek  için kullanılır. Komut isminden
              sonra  komut  satırı  seçeneği   olarak   sadece   -e   seçeneği
              kullanılabilir.

       RSYNC_PROXY
              rsync   sunucusuna   bağlanırken   rsync   istemcisi  tarafından
              kullanılacak vekil sunucuyu belirtmek  için  kullanılır.  Değeri
              bir konakadı:port çifti olarak belirtmelisiniz.

       RSYNC_PASSWORD
              Kimlik  kanıtlaması  gerektiren bir rsync sunucusuna bağlanırken
              komut satırında parola belirtmek zorunda kalmamak için parola bu
              değişkene  atanabilir.  Aktarım  ssh  gibi  bir  kabuk üzerinden
              gerçekleştiriliyorsa bu değişkene bakılmayacaktır.

       USER veya LOGNAME
              USER veya LOGNAME değişkenleri bir rsync sunucusuna gönderilecek
              kullanıcı  ismini  saptamak  için  kullanılır.  Böyle  bir tanım
              yapılmamışsa,   öntanımlı   kullanıcı   ismi   olarak   "nobody"
              kullanılır.

       HOME   Kullanıcının öntanımlı .cvsignore dosyasını bulmakta kullanılır.

İLGİLİ DOSYALAR

       /etc/rsyncd.conf veya rsyncd.conf

İLGİLİ BELGELER

       rsyncd.conf(5)

HATALAR

       Zamanlar unix time_t türünden değerler olarak aktarılır.

       Dosyalar  FAT dosya sistemine aktarılırken, rsync dosyalarda değişiklik
       yapmayabilir. --modify-window seçeneğinin açıklamasına bakınız.

       Dosya izinleri, aygıtlar, vs. temel sayısal değerleriyle aktarılır.

       Ayrıca, --delete seçeneğinin açıklamasına da bakınız.

       Lütfen    hataları    raporlayınız!    Hataları     raporlamak     için
       http://rsync.samba.org/ adresine bakınız.

RSYNC HAKKINDA

       rsync GNU kamu lisansı altında dağıtılmaktadır. Ayrıntılar için COPYING
       dosyasına bakınız.

       Sanalyöremize http://rsync.samba.org/ adresinden  erişebilirsiniz.   Bu
       kılavuz    sayfasında    yanıtlarını    bulamadığınız    sorular   için
       sanalyöremizde bir FAQ-O-Matic bulunmaktadır.

       rsync'in ana ftp'si: ftp://rsync.samba.org/pub/rsync.

       Bu uygulamayı istiyorsanız, sizden bunu duymak bizi mennun edecektir.

       Bu uygulamada, Jean-loup Gailly ve Mark Adler tarafından yazılmış  zlib
       sıkıştırma kütüphanesi kullanılmaktadır.

TEŞEKKÜR

       rsync'in  yamanması, sınanması ve önerileri için Richard Brent, Brendan
       Mackay, Bill Waite,   Stephen   Rothwell  ve   David   Bell'e  teşekkür
       ederiz. Burada bahsetmeyi unuttuğum kişiler kalmışsa, affola.

       Ayrıca,  David  Dykstra,  Jos  Backus, Sebastian  Krahmer, Martin Pool,
       Wayne Davison ve J.W. Schultz'a özellikle teşekkür ederiz.

YAZANLAR

       rsync ilk olarak Andrew Tridgell ve Paul Mackerras tarafından  yazıldı.
       Daha sonra bir çok kişi tarafından geliştirildi.

       Destek  ve  geliştirme  için  http://lists.samba.org adresindeki eposta
       listelerine bakınız.

ÇEVİREN

       Nilgün Belma Bugüner <nilgun (at) belgeler·gen·tr>, Mart 2005

                                 28 Şubat 2005                        rsync(1)