Provided by: manpages-pl_0.5-1_all bug

NAZWA

       mtools - narzędzia dostępu do dysków DOS w Uniksie

WSTĘP

        Uwaga! To tłumaczenie może być nieaktualne!

       Mtools  jest  zbiorem  narzędzi, udostępnianych jako public domain, pozwalających systemom
       unixowym na operowanie plikami DOSowymi: odczyt, zapis i przemieszczanie plików położonych
       na  DOSowym systemie plików (zwykle dyskietce). Gdy jest to uzasadnione, każdy z programów
       usiłuje emulować odpowiednie polecenie DOSu. Nie są jednak emulowane zbędne ograniczenia i
       osobliwości DOSu. Na przykład, możliwe jest przesuwanie podkatalogów z jednego podkatalogu
       do innego.

       Mtools wystarczają do  zapewnienia  dostępu  do  systemów  plikowych  DOSu.  Na  przykład,
       polecenia   takie  jak  mdir  a:  działają  na  napędzie  a:  bez  uprzedniego  montowania
       (dołączania) czy inicjalizacji (zakładając, że na twojej  maszynie  działa  domyślny  plik
       /etc/mtools.conf.  Przy pomocy mtools można zmieniać dyskietki bez potrzeby ich dołączania
       i odłączania.

SKĄD WZIĄĆ MTOOLS

       Mtools można znaleźć w następujących miejscach (i ich mirrorach):
          http://mtools.linux.lu/mtools-3.9.9.tar.gz
          ftp://www.tux.org/pub/knaff/mtools/mtools-3.9.9.tar.gz
          ftp://ibiblio.unc.edu/pub/Linux/utils/disk-management/mtools-3.9.9.tar.gz

       Przed zgłoszeniem błędu upewnij się, że nie został już poprawiony w  łatkach  alfa,  które
       można znaleźć na:
          http://mtools.linux.lu/
          ftp://www.tux.org/pub/knaff/mtools

       Łaty mają nazwy mtools-wersja-ddmm-.taz, gdzie wersja oznacza wersję podstawową, dd dzień,
       zaś mm miesiąc.  Z powodu braku miejsca zwykle pozostawiam jedynie najnowszą łatę.

       Na `mtools @ tux.org' istnieje lista dyskusyjna.  Proszę  przesyłać  wszystkie  zgłoszenia
       błędów  na  tę  listę. Można zapisać się na listę wysyłając wiadomość z treścią 'subscribe
       mtools @ tux.org' do `majordomo @ tux.org'. (Uwaga: proszę usunąć odstępy przed i po znaku
       "@".  Pozostawiłem  je  dla oszukania spambotów).  Zawiadomienia o nowych wersjach mtools,
       oprócz przesyłania na ogłoszeniowe grupy Linuksa,  będą  również  wysyłane  na  tę  listę.
       Archiwum listy prowadzone jest na
       http://www.tux.org/hypermail/mtools/latest

WSPÓLNE CECHY WSZYSTKICH POLECEŃ MTOOLS


   Opcje i nazwy plików
       Nazwy  plików  MS-DOS  składają  się  z  litery  napędu,  po  której  następuje dwukropek,
       podkatalog i nazwa pliku. Tylko nazwa pliku jest obowiązkowa, litera napędu  i  podkatalog
       są  opcjonalne.  Nazwy  plików  bez  litery  napędu odnoszą się do plików unixowych. Nazwy
       podkatalogów mogą używać zarówno separatora \ jak i \.  Użycie  separatora  \  lub  znaków
       uogólniających  wymaga  otoczenia  nazw  znakami cytowania (apostrofami, cudzysłowami) dla
       ochrony przed ich interpretacją przez  powłokę.  Jednakże  znaki  uogólniające  w  nazwach
       plików unixowych nie powinny być cytowane, gdyż chcemy by powłoka je rozwinęła.

       Procedury  "wyszukiwania  wzorców" wyrażeń regularnych stosują się do reguł uniksowych. Na
       przykład, * oznacza wszystkie pliki DOSowe (zamiast *.*). Bity określające atrybuty  pliku
       (archiwalny,   ukryty,   tylko-do-odczytu,   systemowy)  podczas  wyszukiwania  wzorca  są
       ignorowane.

       Wszystkie opcje używają znaku - (minus) jako pierwszego znaku, nie zaś /  (ukośnika),  jak
       mógłbyś się spodziewać w DOSie.

       Większość  poleceń mtools pozwala na użycie wielu nazw plików jako parametrów, co nie jest
       zgodne z konwencjami DOSu, ale jest przyjaźniejsze dla użytkownika.

       Większość poleceń mtools posiada opcje informujące je, jak obsługiwać kolizje nazw plików.
       Więcej szczegółów znajdziesz w sekcji Kolizje nazw. Wszystkie polecenia akceptują opcję -V
       wyświetlającą wersję,  a  większość  również  opcję  -v  przełączającą  tryb  wyświetlania
       szczegółów  (verbose).  Patrz  sekcja  Polecenia, gdzie umieszczono szczegółowy opis opcji
       charakterystycznych dla poszczególnych poleceń.

   Litery napędów
       Znaczenie liter napędów zależy od konfiguracji sprzętowej.  Przy  większości  konfiguracji
       jednak,  napęd A jest pierwszym napędem dyskietek, napęd B drugim napędem dyskietek (jeśli
       jest dostępny), napęd J jest napędem Jaz (jeśli dostępny), zaś napęd Z - napędem typu  Zip
       (jeśli  dostępny).  W  systemach,  gdzie nazwa urządzenia pochodzi od identyfikatora SCSI,
       napęd Jaz przyjmowany jest za 4 obiekt SCSI,  zaś  Zip  za  SCSI  5  (domyślne  ustawienia
       fabryczne).  W  Linuksie,  w  przypadku  obu tych napędów, przyjmuje się, że jest to drugi
       napęd szyny SCSI (/dev/sdb). Ustawienia domyślne mogą być  zmienione  przez  zmianę  pliku
       konfiguracyjnego (patrz opis konfiguracji w mtools(5)).

   Bieżący katalog roboczy
       Do  ustawienia  urządzenia  i bieżącego katalogu (odnoszącego się do systemu plikowego MS-
       DOSu) używa się polecenia mcd. Jednak. w przeciwieństwie do  DOSu,  istnieje  tylko  jeden
       katalog roboczy dla wszystkich napędów, nie zaś po jednym na napęd.

   Długie nazwy plików VFAT
       Niniejsza  wersja  mtools  obsługuje  długie nazwy plików stosowane w VFAT.  Jeśli unixowa
       nazwa pliku jest zbyt długa, by zmieścić się w krótkiej nazwie DOSu, zachowywana jest jako
       długa  nazwa  VFAT  i tworzona jest towarzysząca jej krótka nazwa. Tę krótką nazwę widzisz
       sprawdzając dysk DOSem w wersji wcześniejszej  niż  7.0.   Poniższe  zestawienie  pokazuje
       kilka przykładów krótkich nazw:

          Długa nazwa   Nazwa MS_DOS   Powód zmiany nazwy
          -----------   ------------   -----------------------
          ToJestTest    TOJEST~1       zbyt długa nazwa pliku
          alain.knaff   ALAIN~1.KNA    za długie rozszerzenie
          prn.txt       PRN~1.TXT      PRN jest nazwą urządzenia
          .abc          ABC~1          pusta nazwa pliku
          hot+cold      HOT_CO~1       niedozwolony znak

       Jak widać, w celu uzyskania krótkiej nazwy zastosowano następujące przekształcenia:

       *      Niedozwolone   znaki   są   zastąpione   podkreśleniem.  Znakami  zabronionymi  są:
              ;+=[]',\"*\<>/?:|.

       *      Usunięte są dodatkowe kropki,  które  nie  mogą  być  zinterpretowane  jako  główny
              separator nazwy/rozszerzenia.

       *      Tworzony jest licznik dla przyrostka ~n,

       *      Nazwa skracana jest tak, by spełnić ograniczenie 8+3.

       Początkowa,  unixowa nazwa pliku (długa lub krótka) zwana jest również nazwą pierwotną lub
       główną (primary), zaś pochodząca od niej nazwa krótka  zwana  jest  wtórną  lub  dodatkową
       (secondary).

       Przykład:
           mcopy /etc/motd a:DlugaNazwa
       Mtools  utworzą  wpis  w  VFAT  dla  `DlugaNazwa'  i użyją `DLUGANAZ' jako nazwy krótkiej.
       `DlugaNazwa' jest tutaj nazwą główną, zaś `DLUGANAZ' nazwą dodatkową.
           mcopy /etc/motd a:motd
       `motd' spełnia ograniczenia stawiane nazwom pliku DOS. Mtools  nie  musi  tworzyć  z  niej
       innej nazwy. Nazwą pierwotną jest `motd', a nie ma nazwy wtórnej.

       W skrócie: nazwą główną jest długa nazwa, jeśli taka istnieje, lub krótka nazwa, jeśli nie
       ma długiej nazwy.

       Mimo,  iż  VFAT  jest  dużo  elastyczniejszy  niż  FAT,  nawet  w   nim   nadal   istnieją
       niedopuszczalne  nazwy plików. Pozostały jeszcze niektóre niedozwolone znaki (\"*\<>/?:|),
       zaś nazwy urządzeń w dalszym ciągu są zarezerwowane.

          Nazwa unixowa   Długa nazwa   Powód zmiany
          -------------   -----------   -------------------------
          prn             prn-1         PRN jest nazwą urządzenia
          ab:c            ab_c-1        niedozwolony znak

       Jak  widać,  w  przypadku  niedozwolonej  długiej   nazwy,   wykonywane   są   następujące
       przekształcenia:

       *      Niedozwolone znaki zastępowane są podkreśleniami,

       *      Tworzony jest licznik dla przyrostka ~n,

   Kolizje nazw
       Podczas  zapisu  pliku  na  dysk,  jego  długa  lub  krótka  nazwa  może kolidować z nazwą
       istniejącego pliku lub katalogu. Może się to zdarzyć dla każdego z poleceń tworzących nowy
       katalog  lub  wpis  w  katalogu,  takiemu  jak mcopy, mmd, mren, mmove, mwrite i mread.  W
       przypadku kolizji nazw polecenia mtools  pytają  o  sposób  postępowania.   Oferują  kilka
       możliwości:

       overwrite
              Nadpisuje istniejący plik. Nie jest możliwe nadpisanie katalogu plikiem.

       rename Zmienia nazwę nowo tworzonego pliku. Mtools pytają o nową nazwę pliku.

       autorename
              Zmienia nazwę nowo tworzonego pliku. Mtools wybierają same nazwę, bez pytania.

       skip   Pomiń ten plik, zajmij się następnym (jeśli jest).

       By  wybrać  jedną  z powyższych akcji, po zachęcie ze strony polecenia, wpisz jej pierwszą
       literę. Jeśli użyjesz małej litery, to akcja będzie się odnosić wyłącznie do  tego  pliku;
       użycie  dużej  litery spowoduje zastosowanie danej akcji do wszystkich plików bez dalszych
       pytań.

       Możesz również wybrać akcje (dla  wszystkich  plików)  w  linii  poleceń,  przy  wywołaniu
       mtools:

       -o     Domyślnie nadpisuje nazwy pierwotne.

       -O     Domyślnie nadpisuje nazwy wtórne.

       -r     Domyślnie zmienia nazwę pierwotną.

       -R     Domyślnie zmienia nazwę wtórną.

       -a     Domyślnie automatycznie zmienia nazwę pierwotną.

       -A     Domyślnie automatycznie zmienia nazwę wtórną.

       -s     Domyślnie przeskocz nazwę pierwotną.

       -S     Domyślnie przeskocz nazwę wtórną.

       -m     Pytaj użytkownika, co zrobić z nazwą pierwotną.

       -M     Pytaj użytkownika, co zrobić z nazwą wtórną.

       Zauważ,  że  w  linii  poleceń  przełączniki  małe/duże  odróżniają  polecenia  dla  nazwy
       pierwotnej/wtórnej, podczas gdy przy wyborze  interakcyjnym  małe/duże  różnicują  zakres:
       tym-razem/zawsze.

       Nazwa pierwotna jest nazwą wyświetlaną w Windows 95 lub Windows NT, tj. nazwą długą, jeśli
       takowa istnieje, w przeciwnym razie krótką.  Nazwa wtórna jest nazwą "ukrytą",  tj.  nazwą
       krótką jeśli istnieje długa.

       Przy  domyślnym  sposobie  działania mtools użytkownik jest proszony o reakcję w przypadku
       kolizji nazw pierwotnych, zaś nazwy wtórne zmieniane są automatycznie.

       Jeśli kolizja nazw zdarzy się w katalogu Unixa, mtools pytają tylko czy nadpisać plik, czy
       go pominąć.

   Rozróżnianie dużych i małych liter w systemie VFAT
       System plików VFAT potrafi zapamiętać wielkość znaków (małe/duże litery) w nazwach plików.
       W tym samym katalogu nie mogą jednak  istnieć  pliki  o  nazwach  różniących  się  jedynie
       wielkością  liter.  Jeśli,  na przykład zapisałeś plik o nazwie DlugaNazwaPliku w systemie
       plikowym VFAT, mdir pokaże go jako DlugaNazwaPliku, nie zaś jako  DlugaNazwapliku.  Jednak
       polecenie  odmówi  dopisania  pliku DlugaNazwapliku do tego samego katalogu, gdyż wielkość
       liter jest ignorowana przy sprawdzaniu kolizji.

       System VFAT umożliwia przechowywanie wielkości liter nazwy pliku w bajcie atrybutu,  jeśli
       wszystkie  litery  tej nazwy są duże (bądź małe) oraz wszystkie litery rozszerzenia też są
       duże (lub odpowiednio, małe).  Mtools używają tej informacji do wyświetlania  nazw  plików
       oraz  tworzenia  nazw  unixowych  przy kopiowaniu (mcopy) do katalogu Unixa. Może to dawać
       nieoczekiwane efekty  w  odniesieniu  do  plików  zapisanych  przy  użyciu  DOS  w  wersji
       wcześniejszej  niż  7.0:  nazwy  takich  plików  będą w całości zamienione na duże litery.
       Zachowanie to różni  się  od  poprzedniej  wersji  mtools,  która  tworzyła  nazwy  plików
       unixowych złożone z małych liter.

   Formatowanie o dużej gęstości
       Mtools obsługują wiele sposobów formatowania, pozwalających na przechowywanie na dyskietce
       większej  niż  zwykle  ilości  danych.  W  związku  z   różnymi   możliwościami   systemów
       operacyjnych,  formaty te nie są obsługiwane we wszystkich systemach. Mtools rozpoznają te
       formaty tam, gdzie są one obsługiwane.

       W celu sformatowania takich dyskietek powinieneś użyć narzędzia odpowiedniego  do  systemu
       operacyjnego.  Dla  Linuksa,  odpowiednie  narzędzia  obsługi  dyskietek  można  znaleźć w
       pakiecie fdutils w następujących miejscach:

       ftp://www.tux.org/pub/knaff/fdutils/.

       ftp://sunsite.unc.edu/pub/Linux/utils/disk-management/fdutils-*

       Dalszych szczegółów szukaj w dokumentacji dołączonej do tego pakietu.  Użyj superformat by
       sformatować dyskietkę w dowolnym z formatów oprócz XDF, oraz xdfcopy do formatowania XDF.

   Więcej sektorów
       Najstarszą  metodą  umieszczenia  większej ilości danych na dyskietce jest użycie większej
       liczy sektorów i cylindrów. Mimo, że standardowy format używa 80 cylindrów i  18  sektorów
       (na  3,5"  dyskietkach  dużej  gęstości),  to  możliwe  jest  użycie  do  83 cylindrów (na
       większości napędów) i do 21 sektorów. Metoda ta pozwala na zapisanie do 1743K na dyskietce
       3,5"HD.  Dyskietki  o  21  sektorach  są  jednak  dwukrotnie  wolniejsze  od standardowych
       dyskietek o 18 sektorach, gdyż  sektory  są  upakowane  tak  blisko  siebie,  że  zachodzi
       potrzeba ich przeplotu. Problem ten nie istnieje przy formatach o 20 sektorach.

       Formaty te są obsługiwane przez liczne shareware'owe DOSowe programy narzędziowe takie jak
       fdformat czy vgacopy. W swej nieskończonej arogancji Bill  Gate$  wierzył,  że  to  on  to
       wynalazł  i  nazwał  je  dyskami  DMF  lub  Windows  formatted  disks.  W  rzeczywistości,
       rozwiązanie to istniało już od lat! Mtools obsługują te formaty  w  Linuksie,  SunOs  oraz
       DELL Unix PC.

   Większe sektory
       Użycie  większych  sektorów  umożliwia przekroczenie pojemności możliwej do uzyskania przy
       standardowych sektorach 512-bajtowych. Powodem jest nagłówek sektora. Nagłówek sektora  ma
       taki   sam  rozmiar,  niezależnie  od  liczby  bajtów  danych  w  sektorze.  Możemy  zatem
       zaoszczędzić nieco miejsca używając mniejszej liczby większych sektorów.  Na  przykład,  1
       sektor  4-kilobajtowy  zabiera  tylko jedno miejsce na nagłówek, podczas gdy 8 sektorów po
       512 bajtów ma 8 nagłówków, przy tej samej ilości danych użytkowych.  Metoda  ta  umożliwia
       przechowanie do 1992K na dyskietkach 3,5HD.

       Mtools obsługują te formaty tylko w Linuksie.

   2m
       Format  2m  został pierwotnie wynaleziony przez Ciriaco Garcia de Celis.  On również używa
       większych niż zwykle sektorów, by pomieścić więcej  danych  na  dyskietce.  Posługuje  się
       jednak  standardowym formatem (18 sektorów po 512 bajtów każdy) na pierwszym cylindrze, by
       ułatwić obsługę tych dyskietek w DOSie. Faktycznie, metoda ta pozwala  na  użycie  sektora
       startowego  (bootsector)  o  standardowym  rozmiarze,  zawierającego opis, jak powinna być
       odczytana reszta dyskietki.

       Wadą tego rozwiązania jest to, że  pierwszy  cylinder  może  pomieścić  mniej  danych  niż
       pozostałe.  Niestety, DOS potrafi obsługiwać wyłącznie dyskietki o tej samej ilości danych
       na każdej ścieżce. A zatem 2m ukrywa fakt, iż pierwsza ścieżka zawiera mniej danych  przez
       użycie shadow FAT. (Zwykle DOS przechowuje FAT w dwu identycznych kopiach, dla dodatkowego
       bezpieczeństwa. XDF przechowuje tylko jedną kopię, a mówi DOSowi, że przechowuje  dwie.  W
       ten  sposób  oszczędzane jest miejsce, jakie byłoby zajęte przez drugą kopię FAT). Oznacza
       to również, że nie powinieneś nigdy używać dyskietek 2m do zapisywania czegokolwiek innego
       niż system plików DOS.

       Mtools obsługuje ten format tylko w Linuksie.

   XDF
       XDF  jest  formatem  dużej  gęstości  używanym  przez  OS/2.  Umożliwia  przechowywanie na
       dyskietce do 1840K. Jest to mniej niż najlepsze formaty 2m, ale jego  główną  zaletą  jest
       szybkość:  600  milisekund  na  ścieżkę. Jest to szybciej niż dla formatu 21-sektorowego i
       prawie tak szybko jak dla standardowego formatu o 18 sektorach. Chcąc zapewnić  dostęp  do
       tych  dyskietek, upewnij się, że mtools zostały skompilowane z obsługą XDF i ustaw zmienną
       use_xdf dla napędu w pliku konfiguracyjnym. Szczegóły znajdziesz w  sekcjach  Kompilowanie
       mtools  i Różne zmienne.  Szybki dostęp XDF osiągalny jest przy jądrze Linuksa nowszym niż
       1.1.34.

       Mtools obsługuje ten format tylko w Linuksie.

       Ostrzeżenie / Uwaga dystrybutorzy: mtools skompilowane  pod  jądrem  Linuksa  nowszym  niż
       1.3.34  nie  będzie  działać  przy starszym jądrze. Skompilowane jednak na starszym jądrze
       działa nadal na nowszym, z wyjątkiem tego, że dostęp XDF jest wolniejszy. Zaleca  się,  by
       autorzy  dystrybucji  dołączali  binaria mtools skompilowane wyłącznie pod jądrze starszym
       niż  1.3.34,  aż  do  ukazania  się  2.0.  Po  ukazaniu  się  2.0  mogą  (i  powinny)  być
       rozpowszechniane   binaria   mtools  kompilowane  pod  nowszymi  jądrami.  Binaria  mtools
       kompilowane pod jądrami starszymi niż 1.3.24 nie będą działać przy żadnym z jąder 2.1  lub
       późniejszym.

   Kody zakończenia (Exit codes)
       Wszystkie   polecenia  mtools  zwracają  0  w  przypadku  powodzenia,  1  przy  kompletnym
       niepowodzeniu lub 2 przy częściowym.  Wszystkie  polecenia  mtools  przed  pracą  dokonują
       pewnych sprawdzeń poprawności, by upewnić się, że dysk jest rzeczywiście dyskiem MS-DOS (a
       nie, powiedzmy, dyskiem systemu ext2 czy minix). Kontrole te mogą odrzucić dyski częściowo
       uszkodzone, które mimo to mogą być czytelne. Możesz uniknąć tych kontroli przez ustawienie
       zmiennej środowiska MTOOLS_SKIP_CHECK lub  odpowiedniej  zmiennej  pliku  konfiguracyjnego
       (patrz sekcja Zmienne globalne w mtools(5)).

BŁĘDY

       Niefortunnym  efektem  ubocznym odgadywania poprawnego urządzenia (przy obsługiwaniu wielu
       pojemności dyskietek) jest sporadyczny komunikat o błędzie ze sterownika urządzenia.  Może
       być on spokojnie zignorowany.

       Kod  sprawdzający  formatowanie  zatyka się na dyskietkach 1.72M formatowanych przy użyciu
       mformat  z  mtools  wersji   wcześniejszych   niż   2.0.7.    Ustaw   zmienną   środowiska
       MTOOLS_FAT_COMPATIBILITY  (lub  odpowiednią  zmienną pliku konfiguracyjnego, patrz Zmienne
       globalne w mtools(5)), by pominąć sprawdzanie fat.

KONWERSJA DOKUMENTACJI

       Oryginalne strony podręcznika  zostały  utworzone  automatycznie  z  dokumentacji  Texinfo
       pakietu  mtools  [tłum.:  polska  wersja została sformatowana ręcznie].  Proces ten jednak
       jest tylko przybliżony i niektóre elementy, jak odnośniki czy indeksy są w nim tracone.  W
       rzeczywistości  elementy  te  nie posiadają właściwych odpowiedników w formacje stron man.
       Ponadto nie cała informacja została przełożona na wersję  podręcznika  systemowego  (stron
       man).    [tłum.:pominięto,   jak   w  oryginale,  sekcję  dotyczącą  kompilacji  mtools  i
       przenoszenia  na  różne  platformy.]   Dlatego   usilnie   zalecamy   użycie   oryginalnej
       dokumentacji  Texinfo.  Na  końcu  niniejszej  strony znajdziesz instrukcje jak przeglądać
       dokumentację Texinfo.

       *      Drukowalną  postać  dokumentacji  texinfo  możesz  otrzymać  uruchamiając  poniższe
              polecenia:
                     ./configure; make dvi; dvips mtools.dvi

       *      Aby utworzyć wersję html, uruchom:
                     ./configure; make html
              Już utworzone wersje html możesz znaleźć na:
                 http://mtools.linux.lu
              a także na:
                 http://www.tux.org/pub/knaff/mtools

       *      Aby utworzyć kopię info (przeglądalną w trybie info Emacsa), uruchom:
                     ./configure; make info

       Dokumentacja  Texinfo  wygląda  najlepiej  wydrukowana  lub w postaci html.  W wersji info
       niektóre przykłady są naprawdę trudne w czytaniu  z  powodu  używanych  w  info  konwencji
       cytowania.

PATRZ TAKŻE

       mtools(5), zawierające opis konfiguracji oraz:

       floppyd
          demon zdalnego dostępu do dyskietek; uruchamiany w oknie X-servera

       floppyd_installtest
          narzędzie sprawdzające obecność `floppyd'

       mattrib
          zmień atrybuty plików MS-DOS

       mbadblocks
          testuje dyskietki, oznacza błędne bloki w FAT

       mcat
          zrzuć obraz dyskietki. Jak `cat'. Przydatne tylko, jeśli używa się `floppyd'.

       mcd
          zmień katalog MS-DOS

       mcopy
          kopiuj pliki pomiędzy DOSem a Unixem

       mdel
          skasuj plik MS-DOS

       mdeltree
          usuń katalog MS-DOS z podkatalogami

       mdir
          wyświetl katalog MS-DOS

       mdu
          wyświetl ilość miejsca zajmowanego przez katalog DOS

       mformat
          dodaj system plików DOS do niskopoziomowo sformatowanej dyskietki

       minfo
          pokaż informację o systemie plików MS-DOS

       mlabel
          nadaj etykietę dysku MS-DOS

       mkmanifest
          twórz skrypt powłoki do odtworzenia unixowych nazw plików

       mmd
          utwórz podkatalog MS-DOS

       mmount
          zamontuj (dołącz) dysk DOS

       mpartition
          utwórz partycję MS-DOS

       mrd
          usuń katalog DOS

       mmove
          przesuń lub zmień nazwę pliku/katalogu MS-DOS

       mren
          zmień nazwę istniejącego pliku MS-DOS

       mshowfat
          pokaż FAT dla danych plików

       mtoolstest
          sprawdź i wyświetl konfigurację mtools

       mtype
          wyświetl zawartość pliku MS-DOS

       mzip
          zmień zabezpieczenie, wysuń dysk napędu Zip/Jaz

       xcopy
          skrypt do rekurencyjnego kopiowania katalogu DOS do innego katalogu

KOPIOWANIE

       Niniejsza,  polska  wersja  dokumentacji  stanowi tłumaczenie pliku Texinfo pakietu mtools
       wersji  3.9.6.  Może  być  rozpowszechniana,  modyfikowana  i  tłumaczona  na   poniższych
       warunkach:

       Mtools Copyright (C) 1992-1998 Free Software Foundation, Inc.

       Permission  is  granted to make and distribute verbatim copies of this manual provided the
       copyright notice and this permission notice are preserved on all copies.

       Permission is granted to copy and distribute modified versions of this  manual  under  the
       conditions  for  verbatim  copying,  provided  that  the  entire resulting derived work is
       distributed under the terms of a permission notice identical to  this  one,  and  provided
       that  the  privacy of any reader of the resulting derived work is respected. In particular
       is it strictly forbidden to make this documentation available on a World Wide  Web  server
       which deals cookies. However, keeping access statistics is allowed.

       Permission  is  granted  to  copy  and distribute translations of this manual into another
       language, under the above conditions for modified versions, except  that  this  permission
       notice may be stated in a translation approved by the Free Software Foundation.

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powyższe  tłumaczenie  pochodzi  z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia Manuali i może
       nie być aktualne. W  razie  zauważenia  różnic  między  powyższym  opisem  a  rzeczywistym
       zachowaniem  opisywanego  programu  lub  funkcji,  prosimy  o  zapoznanie się z oryginalną
       (angielską) wersją strony podręcznika za pomocą polecenia:

              man --locale=C 1 mtools

       Prosimy o pomoc w aktualizacji stron man - więcej informacji  można  znaleźć  pod  adresem
       http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/.