Provided by: manpages-pl_0.5-1_all bug

NAZWA

       screen - menedżer ekranu z emulacją VT100/ANSI

SKŁADNIA

       screen [-opcje] [komenda [argumenty]]
       screen -r [[pid.]tty[.host]]
       screen -r właścicielsesji/[[pid.]tty[.host]]

OPIS

        Uwaga! To tłumaczenie może być nieaktualne!

       Screen jest pełnoekranowym menedżerem okien, który dzieli fizyczny terminal między kilkoma
       procesami  (zwykle  interaktywnymi  powłokami).   Każdy  z  wirtualnych   terminali   daje
       funkcjonalność  terminala  DEC  VT100,  a  dodatkowo  również  pewne  funkcje sterujące ze
       standardów ISO 6492 (ECMA 48, ANSI X3.64) oraz ISO 2022 (np. wstaw/usuń  linię  i  obsługę
       wielu  zestawów znaków). Dla każdego wirtualnego terminala istnieje bufor przewijania oraz
       mechanizm wycinania i wklejania, który  umożliwia  przenoszenie  obszarów  tekstów  między
       oknami.

       W  momencie,  gdy  screen  jest wywoływany, tworzy pojedyncze okno z powłoką (lub z podaną
       komendą), a następnie znika z drogi, abyś mógł  używać  programu  w  normalny  sposób.   W
       dowolnej  chwili  możesz  utworzyć  nowe pełnoekranowe okna z innymi programami (również z
       dodatkowymi powłokami), zabić istniejące okna, zobaczyć listę okien, włączyć  raportowanie
       wyjścia,  wklejać  między  nimi tekst, oglądać historię przewijania, przełączać się między
       oknami,  itd.   Wszystkie  okna  uruchamiają  swoje  programy  zupełnie   niezależnie   od
       pozostałych.  Programy  pracują również wtedy, gdy ich okna są niewidoczne, a nawet wtedy,
       gdy cała sesja screen jest odłączona od terminala użytkownika.  Gdy  program  się  kończy,
       screen  (domyślnie)  zabija  okno,  które  go  zawierało.  Jeśli okno to było na pierwszym
       planie, wyświetlacz przełącza się na okno poprzednie;  jeśli  żadne  już  nie  pozostanie,
       screen kończy działanie.

       Wszystko  co wstukasz, jest przesyłane do programu pracującego w bieżącym oknie. Wyjątkiem
       jest jedna sekwencja,  która  jest  używana  do  inicjalizacji  komendy  menedżera  okien.
       Domyślnie  każda  komenda  rozpoczyna  się od control-a (dalej skracane do C-a), po którym
       występuje drugi klawisz.  Znak komendy i inne powiązania mogą być w pełni dostosowywane do
       twoich potrzeb, choć mogą być zawsze tylko dwuznakowe.

       Screen  nie rozumie przedrostka "C-", oznaczającego control. Jako argumenty do np. komendy
       escape lub opcji -e używaj proszę notacji daszkowej ("^A" zamiast "C-a") .  Screen drukuje
       znaki sterujące (złożone z Ctrl) również w notacji daszkowej.

       Standardowym  sposobem utworzenia nowego okna jest wstukanie "C-a c".  Tworzy to nowe okno
       z powłoką i przełącza się na nie natychmiast, niezależnie od  stanu  procesu  z  bieżącego
       okna.  Podobnie można tworzyć nowe okno z własną komendą. Trzeba najpierw powiązać komendę
       z klawiszem (w twoim pliku .screenrc, lub w linii komend "C-a :")  a  następnie  użyć  jej
       zupełnie  tak,  jak  komendy  "C-a c".  Poza tym, nowe okna można tworzyć również z pomocą
       komend w rodzaju:

              screen emacs prog.c

       spod znaku zachęty powłoki z poprzednio utworzonego okna. Nie  spowoduje  to  uruchomienia
       kolejnej  kopii  screen,  lecz  przekaże  nazwę  komendy i jej argumenty menedżerowi okien
       (określonemu w zmiennej środowiskowej $STY), który użyje jej do  utworzenia  nowego  okna.
       Powyższy  przykład  uruchomiłby  edytor  emacs (edytujący prog.c) i przełączył się do jego
       okna.

       Jeśli "/var/run/utmp" jest zapisywalny przez screen, to dla każdego okna zostanie zapisany
       odpowiedni  rekord,  który będzie usuwany po zakończeniu pracy okna.  Jest to przydatne do
       pracy z "talk", "script", "shutdown", "rsend", "sccs" i innymi podobnymi programami, które
       używają  pliku  utmp  do  określenia,  kim  jesteś.  Dopóki  screen  jest aktywny na twoim
       terminalu, własny rekord terminala jest  usuwany z pliku utmp. Zobacz też "C-a L".

PODSTAWY

       Zanim zaczniesz używać screen musisz upewnić się,  że  prawidłowo  wybrałeś  sobie  rodzaj
       terminala,  podobnie  zresztą,  jak dla każdego innego programu termcap/terminfo.  (Możesz
       tego dokonać, używając np.  tset(1).)

       Jeśli jesteś niecierpliwy i chcesz rozpocząć pracę  bez  szczególnego  wczytywania  się  w
       instrukcję,  powinieneś  zapamiętać  jedną  komendę:  "C-a ?".  Wpisanie tych dwóch znaków
       spowoduje wyświetlenie listy dostępnych komend screen oraz ich powiązania.  Każdy  klawisz
       jest  omówiony  w sekcji "DOMYŚLNE WIĄZANIA KLAWISZY". Sekcja podręcznika "DOSTOSOWYWANIE"
       zajmuje się zawartością twojego .screenrc.

       Jeśli twój terminal jest "prawdziwym" terminalem auto-marginesowym (nie pozwala  ostatniej
       pozycji  ekranu  na  bycie  poprawionej  bez  przewinięcia ekranu), możesz rozważyć użycie
       wersji terminala, która  ma  wyłączone  automatyczne  marginesy.  Zapewni  to  właściwe  i
       optymalne  odświeżanie  ekranu we wszystkich przypadkach. Większość dzisiejszych terminali
       ma "magiczne" marginesy (automatyczne marginesy plus używalna ostatnia kolumna).  Jest  to
       typ  w  stylu  VT100 i jest doskonale przystosowany dla screen.  Jeśli wszystko co masz to
       "prawdziwy" automarginesowy terminal,  screen  będzie  w  stanie  go  wykorzystać,  jednak
       odświeżenie  znaku  wstawionego  na  ostatnią pozycję ekranu może nie być możliwe do czasu
       przewinięcia ekranu, lub przesunięcia znaku do innej bezpiecznej  pozycji.  Opóźnienie  to
       może  być  skrócone  przy  użyciu  terminala  z  właściwością  wstawiania  znaków (insert-
       character).

OPCJE LINII KOMEND

       Screen ma następujące opcje linii komend:

       -a   włącz wszystkie właściwości (z pewnymi wyjątkami) w  termcapie  każdego  okna,  nawet
            jeśli screen musi przerysowywać części wyświetlacza aby zaimplementować daną funkcję.

       -A   Dostosuj  rozmiary  wszystkich  okien  do  rozmiaru  bieżącego terminala.  Domyślnie,
            screen próbuje  odtworzyć  stare  rozmiary  swojego  okna  podczas  podwieszania  pod
            terminale zmiennej wielkości (te z "WS" w swoim opisie, np.  suncmd lub jakiś xterm).

       -c plik
            przesłoń domyślny plik konfiguracyjny "$HOME/.screenrc" plikem plik.

       -d|-D [pid.tty.host]
            nie  uruchamia screen, lecz odłącza pracującą gdzie indziej sesję screen.  Ma to taki
            sam  efekt  jak  wpisanie  "C-a  d"  z  terminala  sterującego  screen'a.   -D   jest
            odpowiednikiem  klawisza  odłączenia zasilania (power detach).  Jeśli żadna sesja nie
            może być odłączona, opcja ta jest ignorowana. W połączeniu  z  -r/-R  można  osiągnąć
            ciekawsze efekty:

       -d -r   Podłącz na nowo (reattach) sesję, a jeśli to konieczne, najpierw ją odłącz.

       -d -R   Podłącz na nowo sesję, a jeśli to konieczne, najpierw ją odłącz, lub nawet utwórz.

       -d -RR  Podłącz  na nowo sesję, a jeśli to konieczne, odłącz ją lub utwórz. Użyj pierwszej
               sesji jeśli dostępnych jest więcej niż jedna.

       -D -r   Podłącz na nowo sesję, a  jeśli  to  konieczne,  najpierw  odłącz  i  wyloguj  się
               zdalnie.

       -D -R   Podłącz  tu  i  teraz. Znaczy to: jeśli sesja działa, to podłącz na nowo. Jeśli to
               konieczne, najpierw odłącz i zdalnie się wyloguj. Jeśli nie działała, utwórz ją  i
               poinformuj użytkownika. Jest to ulubiony sposób autora.

       -D -RR  Podłącz tu i teraz. Cokolwiek to znaczy, po prostu to zrób.

            Uwaga:  Zawsze jest dobrym pomysłem sprawdzenie statusu twoich sesji z pomocą "screen
            -list".

       -e xy
            określa, że znak komendy to x,  a  znak  generujący  literalny  znak  komendy  to  y.
            Domyślnym ustawieniem jest "C-a" i `a', co może być przekazane jako "-e^Aa".  Podczas
            tworzenia  sesji  screen  opcja  ta  ustawia   domyślny   znak   komendy.   W   sesji
            wieloużytkownikowej,  wszyscy  dodani  użytkownicy  rozpoczną  z tym znakiem komendy.
            Jednak podczas podłączenia do już działającej sesji,  opcja  ta  zmienia  tylko  znak
            komendy  podłączającego  się  użytkownika.   Opcja  ta  jest  równoważna  odpowiednio
            komendom "defescape" lub "escape".

       -f, -fn, i -fa
            włącza  lub  wyłącza  albo  wchodzi  w  "automatyczny  tryb  przełączania"   kontroli
            przepływu. Może to być też zdefiniowane poprzez "defflow" w pliku .screenrc.

       -h num
            Ustawia bufor przewijania historii na num linii.

       -i   powoduje,  że  klawisz  przerwania (zwykle C-c) przerywa wyświetlanie natychmiast gdy
            włączona  jest  kontrola  przepływu.   Zobacz  komendę  "defflow"  z  .screenrc   dla
            szczegółów.  Używanie tej opcji nie jest zalecane.

       -l i -ln
            włącza/wyłącza   tryb   zgłoszeniowy   (dla  odświeżania  /var/run/utmp).   Można  to
            zdefiniować też poprzez komendę "deflogin" pliku .screenrc.

       -ls i -list
            nie uruchamia sesji screen, lecz drukuje listę łańcuchów  pid.tty.host  określających
            twoje sesje screen.  Sesje oznaczone jako `detached' (odłączone) mogą być wznowione z
            pomocą "screen -r". Te, zaznaczone  jako  `attached'  (podłączone)  działają  i  mają
            terminal  sterujący. Jeśli sesja działa w trybie wieloużytkownikowym, jest zaznaczona
            jako `multi'. Sesje oznaczone jako `unreachable' (nieosiągalne) żyją albo  na  innych
            hostach, albo są `martwe'.  Sesja nieosiągalna jest uważana za martwą jeśli jej nazwa
            odpowiada albo nazwie hosta lokalnego, albo podanemu parametrowi. Zobacz flagę -r dla
            opisu  konstruowania  porównań.   Sesje  zaznaczone jako `dead' (martwe), powinny być
            sprawdzane i usuwane.  Zapytaj administratora jeśli nie jesteś  pewien.  Sesje  usuwa
            się opcją -wipe.

       -L   mówi  screenowi  że  twój  automarginesowy  terminal  ma zapisywalną ostatnią pozycję
            ekranu.  Możesz to ustawić również  w  swoim  .screenrc,  podając  `LP'  w  komendzie
            "termcap".

       -m   powoduje, że screen ignoruje zmienną środowiskową $STY. "screen -m" wymusza tworzenie
            nowej sesji, niezależnie od tego, czy screen jest wywołany  z  wewnątrz  innej  sesji
            screen czy nie. Flaga ta ma specjalne znaczenie w połączeniu z opcją `-d':

       -m -d   Uruchom  screen  w trybie "odłączonym". Tworzy to nową sesję, lecz nie podłącza do
               niej.  Jest to przydatne dla skryptów startowych systemu.

       -m -D   To również uruchamia screen  w  trybie  "odłączonym",  lecz  nie  rozwidla  nowego
               procesu. Komenda kończy działanie gdy kończy się sesja.

       -O   wybiera  bardziej  optymalny tryb wyjściowy dla twojego terminala niż prawdziwy VT100
            (tyczy się tylko terminali automarginesowych bez `LP').   Może  to  być  ustawione  w
            twoim .screenrc przez podanie `OP' w komendzie "termcap".

       -q   Powstrzymuje drukowanie komunikatów o błędach. W połączeniu z "-ls", kod wyjścia jest
            następujący: 9 wskazuje katalog bez sesji. 10 wskazuje katalog  z  pracującymi,  lecz
            niepodłączalnymi  sesjami.  11 (lub więcej) wskazuje na jedną (lub więcej) nadających
            się do użycia sesji.  W połączenie z "-r", kod wyjścia jest następujący: 10  oznacza,
            że  nie  ma  sesji do wznowienia. 12 (lub więcej) oznacza, że istnieją 2 (lub więcej)
            sesje do wznowienia i że powinieneś podać, którą wybrać. W innych wypadkach "-q"  nie
            daje efektu.

       -r [pid.tty.host]
       -r właścicielsesji/[pid.tty.host]
            wznawia  odłączoną  sesję  screen.   Nie  można  podawać  żadnych  innych opcji (poza
            kombinacjami z -d/-D), choć może być wymagany opcjonalny  przedrostek  [pid.]tty.host
            (w  celu  rozróżnienia wielu odłączonych sesji screen).  Druga postać jest używana do
            podłączenia  do  sesji  screen   innego   użytkownika,   który   pracuje   w   trybie
            wieloużytkownikowym.  Oznacza  to,  że screen powinien szukać sesji w katalogu innego
            użytkownika. Wymaga to setuid-root.

       -R   próbuje  wznowić  pierwszą  odłączoną  sesję  screen,  którą  znajdzie.  Po  sukcesie
            wszystkie inne opcje linii komend są ignorowane.  Jeśli żadna z odłączonych sesji nie
            istnieje, uruchamiana jest nowa sesja z użyciem podanych opcji, zupełnie jakby -R nie
            zostało  podane.  Opcja  ta jest ustawiana domyślnie gdy screen jest uruchamiany jako
            powłoka zgłoszeniowa.

       -s   ustawia domyślną powłokę na podany program. Normalnie używana jest  wartość  zmiennej
            środowiskowej  $SHELL  (lub  "/bin/sh"  jeśli jej nie zdefiniowano).  Może to być też
            zdefiniowane poprzez komendę "shell" pliku .screenrc.

       -S nazwasesji
            Podczas tworzenia nowej sesji, opcja ta może być użyta  do  podania  znaczącej  nazwy
            sesji.  Nazwa ta identyfikuje sesję dla akcji "screen -list" i "screen -r". Podmienia
            domyślny przyrostek [tty.host].

       -t nazwa
            ustawia tytuł (a.k.a.) dla domyślnej powłoki,  lub  podanego  programu.   Zobacz  też
            komendę "shelltitle" pliku .screenrc.

       -v   Wydrukuj numer wersji.

       -wipe [dopasowanie]
            robi  to  samo  co  "screen  -ls",  lecz usuwa sesje zamiast zaznaczać je jako martwe
            ('dead').  Nieosiągalna sesja jest uważana  za  martwą,  jeśli  jej  nazwa  odpowiada
            nazwie  hosta lokalnego, lub jakiegoś jawnie podanego parametru. Zobacz opis flagi -r
            dla opisu konstruowania dopasowań.

       -x   Podłącz do nieodłączonej sesji screen.  (Tryb wielowyświetlaczowy).

DOMYŚLNE WIĄZANIA KLAWISZY

       Jak wspomniano, każda komenda screen składa się z "C-a",  za  którym  następuje  określony
       znak.  Dla  wygody,  wszystkie komendy, które są powiązane z małymi literami, powiązane są
       też z ich odpowiednikami złożonymi z Ctrl (z wyjątkiem "C-a a"; zobacz  niżej);  tak  więc
       "C-a  c"  zarówno  jak  "C-a  C-c"  może  być  używany  do  utworzenia okna. Zobacz sekcję
       "DOSTOSOWYWANIE" dla opisu komendy.

       Następująca tablica pokazuje domyślne wiązania klawiszy:

       C-a '
       C-a "       (select)      Zapytaj o nazwę okna, do którego chcesz się  przełączyć,  lub  o
                                 jego numer.

       C-a 0       (select 0)
        ...           ...
       C-a 9       (select 9)
       C-a -       (select -)    Przełącz na okno numer 0 - 9 lub na puste okno.

       C-a tab     (focus)       Przełącz ogniskowanie wejścia na następny region.

       C-a C-a     (other)       Włącz  poprzednio  wyświetlane  okno.   Zauważ, że to połączenie
                                 jest równoważne dwukrotnemu wpisaniu  znaku  komendy  (chyba  że
                                 jest  to przesłonięte). Na przykład, jeśli używasz opcji "-e]x",
                                 ta komenda stanie się "]]".

       C-a a       (meta)        Wyślij znak komendy (C-a) do okna. Zobacz komendę escape.

       C-a A       (title)       Zezwól użytkownikowi ustawić nazwę dla bieżącego okna.

       C-a b
       C-a C-b     (break)       Wyślij do okna przerwanie (break).

       C-a B       (pow_break)   Otwórz na nowo linię terminala i wyślij przerwanie (break).

       C-a c
       C-a C-c     (screen)      Utwórz nowe okno z powłoka i przełącz się na nie.

       C-a C       (clear)       Wyczyść ekran.

       C-a d
       C-a C-d     (detach)      Odłącz screen od tego terminala.

       C-a D D     (pow_detach)  Odłącz i się wyloguj.

       C-a f
       C-a C-f     (flow)        Włącz, wyłącz, lub ustaw automatyczny przepływ.

       C-a F       (fit)         Zmień rozmiar okna na obecny rozmiar regionu.

       C-a C-g     (vbell)       Włącza tryb wizualnego dzwonka screen'a.

       C-a h       (hardcopy)    Zapisz twardą kopię bieżącego okna do pliku "hardcopy.n".

       C-a H       (log)         Rozpoczyna/kończy   raportowanie   bieżącego   okna   do   pliku
                                 "screenlog.n".

       C-a i
       C-a C-i     (info)        Pokaż informację o tym oknie.

       C-a k
       C-a C-k     (kill)        Zniszcz bieżące okno.

       C-a l
       C-a C-l     (redisplay)   Całkowicie odśwież bieżące okno.

       C-a L       (login)       Włącz  slot  zgłoszeniowy tego okna. Dostępne tylko jeśli screen
                                 jest skonfigurowany do odświeżania bazy utmp.

       C-a m
       C-a C-m     (lastmsg)     Powtórz ostatnią wiadomość, wyświetloną w linii komunikatów.

       C-a M       (monitor)     Włącza monitorowanie bieżącego okna.

       C-a space
       C-a n
       C-a C-n     (next)        Przełącz na następne okno.

       C-a N       (number)      Pokaż numer (i tytuł) bieżącego okna.

       C-a backspace
       C-a h
       C-a p
       C-a C-p     (prev)        Przełącz na poprzednie okno (odwrotne do C-a n).

       C-a q
       C-a C-q     (xon)         Wyślij control-q do bieżącego okna.

       C-a Q       (only)        Skasuj wszystkie regiony poza bieżącym.

       C-a r
       C-a C-r     (wrap)        Włącz ustawienie  zawijania  linii  (line-wrap)  bieżącego  okna
                                 (włącz automatyczne marginesy okna).

       C-a s
       C-a C-s     (xoff)        Wyślij do bieżącego okna control-s.

       C-a S       (split)       Podziel bieżący region na dwa nowe.

       C-a t
       C-a C-t     (time)        Pokaż informację systemową.

       C-a v       (version)     Wyświetl wersję i datę kompilacji.

       C-a C-v     (digraph)     Wstaw dwuznak.

       C-a w
       C-a C-w     (windows)     Pokaż listę okien.

       C-a W       (width)       Włącz 80/132 kolumny.

       C-a x
       C-a C-x     (lockscreen)  Zablokuj (lock) ten terminal.

       C-a X       (remove)      Zabij bieżący region.

       C-a z
       C-a C-z     (suspend)     Zwieś  screen.   Twój  system  musi  obsługiwać kontrolę zadań w
                                 stylu BSD.

       C-a Z       (reset)       Zresetuj terminal wirtualny na jego wartości "power-on".

       C-a .       (dumptermcap) Zapisz plik ".termcap".

       C-a ?       (help)        Pokaż wiązania klawiszowe.

       C-a C-\     (quit)        Zabij wszystkie okna i zakończ screen.

       C-a :       (colon)       Wejdź do trybu linii komend.

       C-a [
       C-a C-[
       C-a esc     (copy)        Wejdź w tryb kopiowania/przewijania.

       C-a ]       (paste .)     Zapisz  zawartość  bufora  wklejania  na  kolejkę  standardowego
                                 wejścia bieżącego okna.

       C-a {
       C-a }       (history)     Kopiuj i wklej poprzednią linię (komend).

       C-a >       (writebuf)    Zapisz bufor wklejania do pliku.

       C-a <       (readbuf)     Wczytuje plik wymiany screena do bufora wklejania.

       C-a =       (removebuf)   Usuwa plik, używany przez C-a < i C-a >.

       C-a ,       (license)     Pokazuje,  skąd screen pochodzi, dokąd poszedł i dlaczego możesz
                                 go używać.

       C-a _       (silence)     Rozpoczyna/kończy monitorowanie bieżącego okna na nieaktywność.

       C-a *       (displays)    Pokaż listing wszystkich obecnie podłączonych wyświetlaczy.

DOSTOSOWYWANIE

       "Katalog gniazd" (socket directory)  domyślnie  jest  w  $HOME/.screen  lub  zwyczajnie  w
       /tmp/screens.  Jeśli  screen  jest  zainstalowany z setuid-root, to administrator powinien
       skompilować go z odpowiednim (nie zamontowanym przez NFS) katalogiem gniazd.  Jeśli screen
       nie  działa  jako setuid-root, użytkownik może podać dowolny katalog o prawach 700 poprzez
       zmienną środowiskową $SCREENDIR.

       W momencie, gdy screen jest uruchamiany, wykonuje  on  komendy  inicjalizacyjne  z  plików
       "/etc/screenrc"  i  ".screenrc"  z katalogu domowego użytkownika. Są to "domyślne wartości
       programisty", które można przesłonić w następujące  sposoby:  dla  znalezienia  globalnego
       pliku  screenrc,  screen  poszukuje  zmiennej  środowiskowej  $SYSSCREENRC  (ta właściwość
       przesłaniania  może  być  wyłączona  podczas  kompilacji).   Plik   screenrc   konkretnego
       użytkownika jest szukany w $SCREENRC, a potem w $HOME/.screenrc.  Opcja -c linii komend ma
       jeszcze większy priorytet.

       Komendy w tych plikach są używane do ustawiania opcji, wiązania funkcji do klawiszy  i  do
       automatycznego  zestawiania  jednego  lub  więcej  okien  na  starcie twojej sesji screen.
       Komendy są wymieniane jedna na linie; puste linie  są  ignorowane.   Argumenty  komend  są
       rozdzielane  tabulacjami  lub  spacjami  i  mogą  być otaczane pojedynczymi lub podwójnymi
       cudzysłowami.  Znak `#' zmienia resztę linii w komentarz, poza sytuacją gdy jest cytowany.
       Niezrozumiałe   linie   są  ignorowane  z  wydaniem  ostrzeżenia.  Komendy  mogą  zawierać
       odniesienia do zmiennych środowiskowych. Składnia jest podobna do  powłokowej  "$VAR"  lub
       "${VAR}". Zauważ, że wprowadza to niekompatybilność z poprzednimi wersjami screen, jako że
       teraz znak '$' musi  być  chroniony  przez  '\'  jeśli  nie  chcemy  dokonać  podstawienia
       zmiennej.  Łańcuch  w  pojedynczych  cudzysłowach  jest  również chroniony od podstawienia
       zmiennych.

       Jako  przykłady  z  dystrybucją  screena  są  przekazywane   dwa   pliki   konfiguracyjne:
       "etc/screenrc"  i  "etc/etcscreenrc".   Zawierają one wiele przydatnych przykładów różnych
       komend.

       Dostosowywanie można również wykonywać 'on-line'. Aby wejść w tryb  komend,  wciśnij  `C-a
       :'.  Zauważ,  że  komendy rozpoczynające się od "def" zmieniają wartości domyślne, podczas
       gdy inne zmieniają ustawienia bieżące.

       Dostępne są następujące komendy:

       acladd nazwyużytkowników [crypted-pw]
       addacl nazwyużytkowników

       Umożliw użytkownikom pełny dostęp do tej sesji screen. Nazwyużytkowników mogą  być  jednym
       użytkownikiem,   lub  rozdzieloną  przecinkami  listą  użytkowników.  Opcja  ta  umożliwia
       podłączenie do sesji screen i wykonuje równoważnik `aclchg nazwyużytkowników  +rwx  "#?"'.
       Aby dodać użytkownika o ograniczonym dostępie, użyj niżej opisanej komendy `aclchg'. Jeśli
       podany jest opcjonalny drugi parametr, to powinno to być zakodowane  (crypted)  hasło  dla
       podanego   użytkownika.  `Addacl'  jest  synonimem  `acladd'.  Przydatne  tylko  w  trybie
       wieloużytkownikowym.

       aclchg nazwyużytkowników bityuprawnień lista
       chacl nazwyużytkowników bityuprawnień lista

       Zmień  uprawnienia  rozdzielonej  przecinkami  listy  użytkowników.  Bity   uprawnień   są
       reprezentowane  jako  `r',  `w'  i `x'. Poprzedzenie symbolu `+' zapewnia uprawnienie, `-'
       odbiera je.  Trzeci  parametr  jest  rozdzieloną  przecinkami  listą  komend  i/lub  okien
       (podawanych  albo  przez  numer,  albo  przez  tytuł).  Specjalna  lista `#' odnosi się do
       wszystkich okien, `?'  do  wszystkich  komend.  Jeśli  nazwyużytkowników  składają  się  z
       pojedynczej  `*', akcja będzie dotyczyć wszystkich znanych użytkowników.  Komenda może być
       przez użytkownika wykonywana gdy ma dla niej bit `x'.  Użytkownik może do okna  wprowadzać
       dane  wejściowe jeśli ma bit `w', i żaden inny użytkownik nie blokuje tego okna do zapisu.
       Inne  bity  są  obecnie  ignorowane.   Aby  wycofać  blokadę  zapisu  z  okna  2:  `aclchg
       nazwaużytkownika  -w+w  2'.   Aby  zezwolić  na dostęp tylko dla odczytu do sesji: `aclchg
       nazwaużytkownika -w "#"'.  Gdy tylko użytkownik staje się znany dla programu screen , może
       on  dołączać się do sesji i (domyślnie) ma pełne uprawnienia do wszystkich komend i okien.
       Uprawnienia wywoływania dla komend acl, `at' i  innych  również  powinny  być  usuwane;  w
       przeciwnym   wypadku   użytkownik  może  odzyskać  prawa  zapisu.   Uprawnień  specjalnego
       użytkownika nobody nie można zmieniać tą komendą  (zobacz  komendę  "su").   `Chacl'  jest
       synonimem `aclchg'.  Działa jedynie w trybie wieloużytkownikowym.

       acldel nazwaużytkownika

       Usuń  użytkownika z listy kontrolnej screena.  Jeśli jest on obecnie podłączony, wszystkie
       wyświetlacze użytkownika są odłączane od  sesji.  Nie  może  się  znów  podłączyć.  Działa
       jedynie w trybie wieloużytkownikowym.

       aclgrp nazwaużytkownika [nazwagrupy]

       Tworzy  grupy  użytkowników,  które  dzielą  wspólne prawa dostępu. Nazwa grupy jest nazwą
       użytkownika lidera grupy. Znaczy to, że jeśli użytkownik nie przejdzie  kontroli  dostępu,
       robiona  jest  kontrola  dla  lidera  grupy.  Użytkownika można usunąć ze wszystkich grup,
       używając specjalnej wartości "none" jako nazwygrupy.  Jeśli drugi parametr jest pominięty,
       wyświetlane są wszystkie grupy, do których należy użytkownik.

       aclumask   [[użytkownicy]+bity   |[użytkownicy]-bity   ....  ]  umask  [[użytkownicy]+bity
       |[użytkownicy]-bity .... ]

       Określa to dostęp, jaki będą mieli inni użytkownicy do okien tworzonych  przez  wołającego
       komendę.   Użytkownicy  mogą  nie  być podani, może być jeden, lub rozdzielona przecinkami
       lista nazw użytkowników. Jeśli nie podano użytkowników, zakładana  jest  lista  wszystkich
       znanych  obecnie  użytkowników.   Bity  są  dowolną  kombinacją  bitów  kontroli  dostępu,
       zdefiniowanych komendą "aclchg". Specjalna nazwa użytkownika "?"  predefiniuje  dostęp  do
       dowolnego  okna,  jaki  na  starcie dostaną nieznani obecnie użytkownicy.  Specjalna nazwa
       użytkownika "??" predefiniuje dostęp do komend, jaki na starcie dostaną  nieznani  obecnie
       użytkownicy.   Praw  specjalnego  użytkownika  nobody  nie  można zmieniać (zobacz komendę
       "su").  `Umask' jest synonimem `aclumask'.

       activity wiadomość

       Gdy w monitorowanym oknie z tła pojawi się jakaś aktywność, screen wyświetla informację  w
       linii  komunikatów.   Powiadomienie  może być przedefiniowywane komendą "activity".  Znaki
       `%' w wiadomości są zamieniane na numer okna, w którym  zaistniała  aktywność,  a  `~'  na
       definicję dzwonka w twoim termcapie.  Domyślną wiadomością jest

                   'Activity in window %'

       Zauważ, że domyślnie monitorowanie jest wyłączone, lecz można to zmienić komendą "monitor"
       (C-a M).

       allpartial on|off

       Jeśli jest to włączone, po zmianie okna odświeżana jest tylko bieżąca linia kursora. Ma to
       wpływ  na  wszystkie okna i jest przydatne na powolnych terminalach. Poprzednie ustawienie
       pełnego/częściowego odświeżania dla okna można przywrócić poprzez "allpartial off".   Jest
       to  flaga  globalna, która natychmiast zaczyna działać we wszystkich oknach, przesłaniając
       ustawienia "partial". Nie zmienia domyślnego zachowania odświeżania nowo tworzonych okien.

       at [identyfikator][#|*|%] komenda [arg ... ]

       Wywołaj  komendę  na  innych  wyświetlaczach  lub  oknach  tak,  jakby  zostały  one   tam
       wprowadzone.  "At"  zmienia  kontekst  (`bieżące okno' lub `bieżący wyświetlacz') komendy.
       Jeśli pierwszy parametr opisuje nieunikalny kontekst,  komenda  zostanie  wykonania  wiele
       razy.  Jeśli  pierwszy  parametr  jest  w  postaci `identyfikator*', to identyfikator jest
       dopasowywany do nazw użytkowników. Komenda jest  wykonywana  raz  na  każdym  wyświetlaczu
       wybranego  użytkownika(ków).   Jeśli  pierwszy  parametr jest postaci `identyfikator%', to
       identyfikator jest dopasowywany do wyświetlaczy. Wyświetlacze są nazywane według  tty,  do
       których  są podłączone. Prefiks `/dev/' lub `/dev/tty' można pominąć.  Jeśli identyfikator
       zawiera `#', lub nie ma nic doklejonego, jest dopasowywany do  numerów  okien  i  tytułów.
       Pominięcie  identyfikatora  na  początku `#', `*' lub `%' wybiera wszystkich użytkowników,
       wszystkie wyświetlacze, lub wszystkie okna. Dzieje się tak  dlatego,  że  dokonywane  jest
       dopasowanie  prefiksowe.   Zauważ,  że  na  dotkniętych  wyświetlaczach  pojawi się krótki
       komunikat, określający co się stało. Prawa są sprawdzane dla inicjatora  komendy  "at",  a
       nie  dla właścicieli dotkniętych wyświetlaczy.  Zauważ, że znak '#' gdy poprzedza go biała
       spacja działa jak komentarz.  Można go wycytować,  poprzedzając  znakiem  `\'.   Prawa  są
       sprawdzane dla inicjatora komendy "at", a nie dla właścicieli dotkniętych wyświetlaczy.
       Zastrzeżenie:  Podczas  dopasowywania  okien,  komenda jest wykonywana przynajmniej raz na
       okno. Komendy, które zmieniają wewnętrzną aranżację okien (jak "other") mogą być  wywołane
       ponownie.  Uważaj  więc przy wywoływaniu komend w rodzaju "login"!.  Niektóre komendy (np.
       "stuff", "process" lub "paste") wymagają by z docelowymi oknami był związany  wyświetlacz.
       Komendy te mogą nie działać właściwie dla "at" krążącego po oknach.

       autodetach on|off

       Ustawia  czy  screen  ma  się automatycznie odłączać po odwieszeniu (hangup), co zachowuje
       wszystkie twoje pracujące programy aż do ich wznowienia komendą screen -r.  Gdy właściwość
       jest  wyłączona,  sygnał  odwieszenia  (wysyłany  przy  wylogowywaniu  się--przyp.  tłum.)
       zakończy screen i wszystkie procesy,  które  on  zawiera.  Autoodłączanie  jest  domyślnie
       włączone.

       autofixterm on|off

       Ustawia  czy  screen  będzie dodawał brakujące właściwości do wpisów termcap/info. Jest to
       domyślnie włączone.

       autonuke on|off

       Ustawia czy sekwencja czyszczenia ekranu powinna niszczyć całe wyjście, które jeszcze  nie
       zostało wypisane na terminal. Zobacz też "obuflimit".

       bell_msg [wiadomość]

       Gdy  w  oknie  z  tła  wysłany  jest  znak  dzwonka,  screen  wyświetla informację w linii
       komunikatów. Informacja może być dzięki tej komendzie redefiniowana. Znaki `%'  wiadomości
       są  zamieniane  numerem dzwoniącego okna, `~' jest zamieniana na definicję dzwonka w twoim
       termcapie.  Domyślną wiadomością jest

                   'Bell in window %'

       W celu powstrzymania  drukowania  linii  informacyjnej,  można  nadać  jej  wartość  pustą
       (bell_msg "").  Bez parametrów, pokazywana jest wiadomość obecna.

       bind klawisz [komenda [arg]]

       Wiąże  komendę  do klawisza.  Domyślnie, większość komend udostępnianych przez screen jest
       przywiązana do jednego lub większej ilości klawiszy, wg opisu  sekcji  "DOMYŚLNE  WIĄZANIA
       KLAWISZY",  np.  komenda  tworzenia  nowego  okna  jest  dowiązana do "C-c" i "c".  W celu
       przedefiniowania i definiowania nowych  wiązań  używana  jest  komenda  "bind".   Argument
       klawisz   jest  albo  pojedynczym  znakiem,  albo  dwuznakową  sekwencją  w  postaci  "^x"
       (oznaczającą "C-x"), albo lewym  ukośnikiem  z  liczbą  ósemkową  (oznaczającą  kod  ASCII
       znaku),  albo  lewym  ukośnikiem  z dołączonym znakiem, jak "\^" czy "\\".  Argument jeśli
       chcesz może być również cytowany.  Jeśli nie ma  podanego  dalszego  argumentu,  wszystkie
       poprzednio  zestawione  wiązania  dla  tego  klawisza są usuwane. Komenda może być dowolną
       komendą wymienioną w tej sekcji.

       Przykłady:

                   bind ' ' windows
                   bind ^k
                   bind k
                   bind K kill
                   bind ^f screen telnet foobar
                   bind \033 screen -ln -t root -h 1000 9 su

       przywiąże  spację  do  komendy,  która  wyświetla  listę  okien  (więc  komenda  normalnie
       wywoływana przez "C-a C-w" będzie również dostępna jako "C-a spacja"). Następne trzy linie
       usuwają domyślne wiązanie zabijania z "C-a C-l" i "C-a l".  Następnie do komendy zabijania
       wiązane  jest  "C-a  K".   Następnie klawisz "C-f" jest wiązany z komendą tworzenia okna z
       połączeniem telnetowym do foobar, a klawisz "escape" jest wiązany do komendy, która tworzy
       niezgłoszeniowe  okno  z  a.k.a.  "root" w slocie #9, z powłoką superużytkownika i buforem
       przewijania na 1000 linii.

       bindkey [-d] [-m] [-a] [[-k|-t] łańcuch [kmd arg]]

       Komenda ta zarządza wejściowymi tablicami translacji screena. Każdy wpis w jednej z tablic
       mówi  mu  jak  reagować  gdy pojawi się określona sekwencja znaków. Istnieją trzy tablice:
       jedna, która powinna zawierać akcje zaprogramowane przez użytkownika, druga dla domyślnych
       akcji  emulacji  terminala  i  trzecia  dla  trybu  kopiowania  screena  do zajmowania się
       poruszaniem kursora. Zobacz sekcję "TRANSLACJA  WEJŚCIOWA"  dla  listy  domyślnych  wiązań
       klawiszowych.
       Jeśli  podana jest opcja -d, bindkey modyfikuje domyślną tablicę, -m zmienia tablicę trybu
       kopiowania, a bez żadnej opcji wybierana jest tablica użytkownika.  Argument łańcuch  jest
       sekwencją znaków, do której przywiązana jest akcja. Może to być albo skończony napis, albo
       nazwa właściwości klawiaturowej z termcap (wybierana opcją -k).
       Niektóre klawisze terminala VT100 mogą  wysyłać  inne  łańcuchy  gdy  włączony  jest  tryb
       aplikacji  (np. ruchy kursora). Takie klawisze mają dwa wpisy w tablicy translacji. Możesz
       wybrać wpisy trybu aplikacji podając opcję -a.
       Opcja -t mówi screenowi by nie dokonywał  międzyznakowego  pomiaru  czasu.  Nie  można  go
       wyłączyć jeśli używana jest właściwość termcap.
       Kmd  może  być  dowolną  z komend screena o określonej liczbie argumentów.  Jeśli kmd jest
       pominięta, wiązanie klawiszowe jest usuwane z tablicy.
       Oto kilka przykładów wiązań klawiaturowych:

               bindkey -d
       Pokaż wszystkie domyślne wiązania klawiaturowe. Wpisy trybu aplikacji są zaznaczone [A].

               bindkey -k k1 select 1
       Upewnij się, że klawisz "F1" przełącza na okno numer 1.

               bindkey -t foo stuff barfoo
       Uczyń z "foo" skrót dla słowa "barfoo". Czas oczekiwania jest wyłączony, więc  użytkownicy
       mogą się guzdrać z wklepywaniem.

               bindkey "\024" mapdefault
       To   wiązanie   klawiszowe   powoduje,   że  "^T"  staje  się  znakiem  specjalnym  wiązań
       klawiaturowych. Jeśli dokonałeś powyższego  wiązania  "stuff  barfoo",  możesz  wprowadzić
       słowo  "foo"  naciskając  "^Tfoo".  Jeśli  chcesz  wprowadzić  "^T",  musisz  nacisnąć  go
       dwukrotnie.

               bindkey -k F1 command
       Uczyń F11 (nie F1!) alternatywnym znakiem specjalnym screena (poza ^A).

       break [czas]

       Wysyłaj  do  tego  okna  przez  czas*0.25  sekund   sygnał   przerwania.    Dla   systemów
       nieposixowych,  interwał  czasowy  może  być zaokrąglany w górę do pełnych sekund. Jest to
       przydatne jeśli do okna jest  podłączone  urządzenie  znakowe  (a  nie  proces  powłokowy)
       (Zobacz  też  rozdział  "RODZAJE OKIEN").  Maksymalny czas trwania sygnału przerwania jest
       ograniczony do 15 sekund.

       breaktype [tcsendbreak|TIOCSBRK |TCSBRK]

       Wybierz  jedną  z  dostępnych  metod   generowania   sygnału   przerwania   dla   urządzeń
       terminalowych.  Komenda  ta powinna dotykać jedynie bieżącego okna. Wciąż jednak zachowuje
       się identycznie do "defbreaktype".  W przyszłości będzie to zmienione. Wołanie "breaktype"
       bez parametrów wyświetla metody przerywania dostępne dla bieżącego okna.

       bufferfile [exchange-file]

       Zmień nazwę pliku używaną do odczytywania i zapisywania buforu wklejania.  Jeśli pominięty
       jest opcjonalny argument plikowy, reaktywowane  jest  domyślne  ustawienie  ("/tmp/screen-
       exchange").  Następujący przykład przekopiuje plik z hasłami systemowymi na okno screen:

                   C-a : bufferfile /etc/passwd
                   C-a < C-a ]
                   C-a : bufferfile

       c1 [on|off]

       Zmień  przetwarzanie  kodu  c1.  "C1  on"  mówi  screenowi  by traktował znaki wejściowe z
       przedziału 128..159 jako funkcje sterujące. Takie 8-bitowe kody są  normalnie  takie  same
       jak  ESC  z  dołączonym kodem 7-bitowym. Domyślne ustawienie przetwarza kody c1 i może być
       zmienione komendą "defc1".  Użytkownicy z fontami, które mają użyteczne znaki w  pozycjach
       c1 mogą to wyłączyć.

       caption always|splitonly [łańcuch]
       caption string [łańcuch]

       Komenda ta kontroluje wyświetlanie tytułów okien. Normalnie tytuł jest używany tylko jeśli
       na  wyświetlaczu  pokazywanych   jest   więcej   niż   jedno   okno   (tryb   podzielonego
       ekranu--splitonly).  Jeśli  typ jest ustawiony na always screen pokazuje tytuł nawet jeśli
       wyświetlane jest tylko jedno okno.  Wartością domyślną jest splitonly.

       Druga postać zmienia tekst używany na tytuł. Możesz używać wszystkich znaków specjalnych z
       rozdziału "ZNAKI SPECJALNE TEKSTOWE". Screen używa wartości domyślnej, `%3n %t'.

       Możesz łączyć obie formy, dając łańcuch jako argument dodatkowy.

       charset zestaw

       Zmień  desygnację  obecnego  slotu  zestawu  znaków  i mapowania zestawu znaków.  Pierwsze
       cztery znaki zestawu są traktowane jako desygnatory zestawu znaków, podczas  gdy  piąty  i
       szósty  znak,  będące  w zakresie '0' do '3', ustawiają mapowanie zestawu znaków GL/GR. Na
       każdej  pozycji  można  użyć  znaku  '.',  co  oznacza,   że   odpowiadający   mu   zestaw
       znaków/mapowanie  nie  powinno  być  zmieniane.   (zestaw  jest  wewnętrznie dopełniany do
       sześciu znaków przez doklejenie znaków '.'). Domyślnym zestawem znaków  dla  nowych  okien
       jest "BBBB02", chyba że aktywna jest komenda "kanji".
       Bieżące ustawienia można obejrzeć komendą "info".

       chdir [katalog]

       Zmień  katalog  bieżący  screena  na podany katalog lub, jeśli wywołane bez argumentów, na
       twój katalog domowy (zawartość zmiennej środowiskowej $HOME).   Wszystkie  okna,  tworzone
       komendą "screen" z wewnątrz ".screenrc" lub poprzez "C-a : screen ..." czy "C-a c" będą go
       używały jako katalogu domyślnego.  Bez używania chdir, katalogiem  tym  byłby  katalog,  z
       którego  wywołano  screen.  Pliki twardych kopii (hardcopy files) i pliki raportowe zawsze
       są  zapisywane  do  domyślnego  katalogu  okna,  a  nie  do  katalogu  bieżącego  procesu,
       pracującego  w oknie.  Możesz używać tej komendy w swoim .screenrc wielokrotnie. Umożliwia
       to uruchamianie różnych  okien  w  różnych  katalogach.  Jednakże  ostatnie  chdir  będzie
       dotyczyć wszystkich okien tworzonych interaktywnie.

       clear

       Czyści bieżące okno i zapisuje jego obraz w buforze przewijania.

       colon [prefiks]

       Umożliwia  wpisywanie linii poleceniowych ".screenrc". Przydatne do podręcznej modyfikacji
       wiązań klawiszowych, specyficznego tworzenia okien i zmieniania ustawień. Zauważ, że słowo
       kluczowe  "set"  już  nie  istnieje!   Zazwyczaj  komendy  tyczą się bieżącego okna, a nie
       domyślnych ustawień  dla  przyszłych  okien.  Wartości  domyślne  zmienia  się  komendami,
       rozpoczynającymi się od 'def...'.

       command

       Komenda  ta  ma taki sam skutek, jak wpisanie znaku specjalnego (^A). Jest chyba przydatna
       jedynie dla wiązań klawiaturowych. Zobacz też "bindkey".

       compacthist [on|off]

       Mówi to screenowi czy powstrzymywać doczepione puste linie podczas  przewijania  tekstu  w
       górę w buforze historii.

       console [on|off]

       Zbiera  lub  "od-zbiera"  (ungrabs)  wyjście  konsoli  do okna.  Uwaga: Jedynie właściciel
       /dev/console może zbierać  wyjście  konsoli.   Komenda  ta  jest  dostępna  jeśli  maszyna
       obsługuje ioctl TIOCCONS.

       copy

       Wejdź  w  tryb  kopiowania/przewijania wstecz. Umożliwia to kopiowanie z bieżącego okna (i
       jego historii)  tekstu  do  buforu  wklejania.  W  trybie  tym  dostępny  jest  vi-podobny
       pełnoekranowy edytor:
       Poruszanie się:
         h, j, k, l przesuń linię kursora o linię lub kolumnę o kolumnę.
         0,  ^  i  $  przesuń  do krańcowo lewej kolumny, do pierwszego lub ostatniego różnego od
           białej spacji znaku linii.
         H, M i L przesuń kursor do krańcowo lewej kolumny na górze, środku, lub dole okna.
         + i - przesuwa o jedną linię w górę i w dół.
         G przesuwa do podanej linii absolutnej (domyślnie: koniec bufora).
         | przesuwa do podanej kolumny absolutnej.
         w, b, e przesuwaj kursor słowo po słowie.
         C-u i C-d przewijaj wyświetlacz w górę i w dół o podaną ilość linii, zachowując  pozycję
           kursora. (Domyślnie: połowa ekranu).
         C-b i C-f przewijaj wyświetlacz w górę/dół o pełny ekran.
         g przesuwa na początek bufora.
         % skacze do podanego procentu bufora.

       Uwaga:
           Komendą   .screenrc   można  dostosować  klawisze  do  stylu  emacsa.   (Np.  markkeys
           "h=^B:l=^F:$=^E") Nie ma prostej metody na pełną mapę klawiszy w  stylu  emacsa,  gdyż
           wymaga to wieloznakowych kodów.

       Zaznaczanie:
           Zakres  kopiowania  jest ustalany przez ustawienie dwóch znaczników. Tekst między nimi
           zostaje podświetlany. Naciśnij
         spację do ustawienia pierwszego lub drugiego znacznika.
         Y i y są używane do zaznaczania całej linii lub do zaznaczania od początku linii.
         W zaznacza dokładnie jedno słowo.
       Licznik powtórzeń:
           Każdą z tych komend można poprzedzić licznikiem powtórzeń, naciskając cyfry
         0..9, które są następnie uważane za liczniki powtórzeń.
           Przykład: "C-a C-[ H 10 j 5 Y" skopiuje linie 11 do 15 do bufora wklejania.
       Szukanie:
         / Vi-podobne szukanie naprzód.
         ? Vi-podobne szukanie wstecz.
         C-a s Emacsopodobne inkrementalne szukanie naprzód.
         C-r Emacsopodobne odwrócone i-szukanie.
       Specjalności:
           Istnieje kilka klawiszy, zachowujących  się  inaczej  niż  w  vi.   Vi  nie  umożliwia
           zaznaczania prostokątnych bloków tekstu, lecz screen to umożliwia.  naciśnij
         c lub C aby ustawić lewy lub prawy margines. Jeśli nie podano licznika powtórzeń, obydwa
           odnoszą się do bieżącej pozycji kursora.
           Przykład: Wypróbuj to na zapełnionym tekstem ekranie: "C-a [ M 20 l SPACE c 10 l 5 j C
           SPACE".

           Przechodzi  to  na  środkową  linię  ekranu,  przesuwa  się 20 kolumn w lewo, zaznacza
           początek  bufora  wklejania,  ustawia  lewą  kolumnę,  przesuwa  5  kolumn  w  dół  (w
           prawo?--przyp.  tłum.),  zaznacza  prawą  kolumnę,  a następnie zaznacza koniec bufora
           wklejania. Wypróbuj teraz:
           "C-a [ M 20 l SPACE 10 l 5 j SPACE"

           i zwróć uwagę na różnicę w ilości skopiowanego tekstu.
         J łączy linie. Przełącza się między 4 trybami: linie  rozdzielane  znakiem  nowej  linii
           (012),  linie  sklejone bez szwów (lines glued seamless), linie rozdzielone pojedynczą
           białą spacją, linie rozdzielone przecinkami.  Zauważ, że możesz poprzedzać znak  nowej
           linii znakiem CR, używając "crlf on".
         v  jest  dla  wszystkich  użytkowników vi z ":set numbers" - włącza lewy margines między
           kolumną 9 a 1. Naciśnij
         a przed ostatnim klawiszem spacji aby  włączyć  tryb  doklejania.  W  ten  sposób  bufor
           wklejania nie będzie nadpisywany, lecz zostanie do niego dopisana nowa treść.
         A włącza tryb doklejania i ustawia (drugi) znacznik.
         >  ustawia  (drugi)  znacznik  i  zapisuje  zawartość  bufora wklejania do pliku wymiany
           screena (domyślnie /tmp/screen-exchange) po zakończeniu trybu kopiowania.
           Przykład ten demonstruje jak wrzucić do tego pliku cały bufor przewijania:  "C-A  [  g
           SPACE G $ >".
         C-g podaje informację o bieżącej linii i kolumnie.
         x  wymienia  pierwszy  znacznik i pozycję kursora. Możesz używać tego do dostrajania już
           ustawionego znacznika.
         @ nie robi nic. Nawet nie kończy trybu kopiowania.
         Wszystkie nie opisane tutaj klawisze kończą tryb kopiowania.

       copy_reg [klucz]

       Już nie istnieje, użyj zamiast tego "readreg".

       crlf [on|off]

       Ma to wpływ na kopiowanie regionów tekstu komendą `C-a ['. Jeśli jest włączone, linie będą
       rozdzielane  sekwencją znaków `CR' - `LF'. W przeciwnym wypadku (domyślnie) używane będzie
       tylko `LF'. Bez parametrów, stan jest włączany.

       debug on|off

       Włącza lub wyłącza debuggowanie czasu działania.

       defc1 on|off

       To samo  co  komenda  c1  lecz  domyślne  ustawienie  dla  nowych  okien  jest  zmieniane.
       Początkowym ustawieniem jest `on'.

       defautonuke on|off

       To  samo  co  autonuke,  lecz  domyślne ustawienie dla nowych wyświetlaczy jest zmieniane.
       Początkowe ustawienie to `off'. Zauważ, że jeśli chcesz być zależnym  od  typu  terminala,
       możesz użyć specjalnej właściwości `AN' terminala.

       defbreaktype [tcsendbreak|TIOCSBRK |TCSBRK]

       Wybierz  jedną  z  dostępnych  metod  generowania  sygnału przerwania (break) dla urządzeń
       terminalowych. Preferowanymi metodami są  tcsendbreak  oraz  TIOCSBRK.   Trzecia,  TCSBRK,
       blokuje  całą sesję screen na czas przerywania, lecz może być jedynym sposobem generowania
       dłuższych przerwań.  Tcsendbreak i TIOCSBRK mogą (lub  nie)  dawać  długie  przerwania  ze
       szpicami  (z  przerwami?--with  spikes)  (np.  4 na sekundę). Jest to nie tylko zależne od
       systemu,  lecz  zależy  również   od   sterowników   układów   szeregowych.    Wywoływanie
       "defbreaktype" bez parametru wyświetla bieżące ustawienie.

       defcharset [zestaw]

       Podobne  do komendy charset, lecz domyślne ustawienie dla nowych okien jest też zmieniane.
       Po wywołaniu bez argumentu, pokazuje bieżącą wartość domyślną.

       defescape xy

       Ustaw domyślne znaki komend. Jest to równoważne  "escape",  ale  jest  przydatne  tylko  w
       sesjach  wieloużytkownikowych.  W  takiej sesji "escape" zmienia znaki komend użytkownika,
       który wywołał to polecenia, podczas gdy "defescape"  zmienia  domyślne  znaki  komend  dla
       użytkowników, którzy będą dodawani później.

       defflow on|off|auto [interrupt]

       To  samo  co  komenda  flow,  lecz  zmieniane  jest  domyślne ustawienie dla nowych okien.
       Początkowym ustawieniem jest `auto'. Podanie  "defflow  auto  interrupt"  jest  równoważne
       opcjom linii komend -fa i -i.

       defgr on|off

       To  samo  co  komenda  gr,  lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla nowych okien.
       Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defhstatus [status]

       Linia twardego status, którą otrzymają wszystkie  nowe  okna  jest  ustawiana  na  status.
       Komenda ta jest przydatna do wyświetlenia poprzez status każdego okna jego numeru, tytułu,
       itp.  Status może zawierać te same dyrektywy co komunikaty okna, lecz  znakiem  specjalnym
       (escape character) dyrektywy jest '^E' (ósemkowe 005) zamiast '%'. Zrobione jest to w celu
       uniemożliwienia złej  interpretacji  generowanych  przez  program  linii  statusu.   Jeśli
       parametr  status  jest  pominięty,  wyświetlany jest bieżący łańcuch domyślny.  Domyślnie,
       linie statusu nowych okien są puste.

       defkanji jis|sjis|euc

       To samo co komenda kanji, lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla  nowych  okien.
       Początkowym ustawieniem jest `off', np. `jis'.

       deflogin on|off

       To  samo  co  komenda  login,  lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla nowych okien. W
       dystrybucji inicjalizowane jest to na `on' (zobacz config.h.in).

       defmode prawa

       Prawa każdego z nowo zaalokowanych pseudo-tty są ustawiane  na  prawa.   Prawa  są  liczbą
       ósemkową. Początkowo, używane są prawa 0622.  (prawa dostępu, tryb, mode -- przyp. tłum.)

       defmonitor on|off

       To  samo  co  komenda  monitor,  lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla nowych okien.
       Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defobuflimit limit

       To samo co obuflimit, lecz zmieniane jest domyślne  ustawienie  dla  nowych  wyświetlaczy.
       Początkowym  ustawieniem  jest  256  bajtów.  Zauważ, że jeśli chcesz być zależnym od typu
       terminala, możesz użyć właściwości 'OL'.

       defscrollback num

       To samo  co  scrollback,  lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla  nowych  okien.
       Początkowym ustawieniem jest 100.

       defshell komenda

       Synonim komendy shell. Patrz tam.

       defsilence on|off

       To  samo  co  komenda  silence,  lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla nowych okien.
       Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defslowpaste msec"

       To  samo  co  slowpaste,  lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla  nowych  okien.
       Początkowym ustawieniem jest 0 milisekund, co oznacza wyłączenie.

       defwrap on|off

       To  samo  co  wrap,  lecz  zmieniane jest domyślne ustawienie dla nowych okien. Początkowo
       zawijanie linii jest włączone i może być przełączane komendą "wrap" ("C-a r") lub  poprzez
       "C-a : wrap on|off".

       defwritelock on|off|auto

       To samo co writelock, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla nowych okien. Początkowo
       blokady zapisu są wyłączone.

       defzombie [keys]

       Synonim komendy zombie. Obie w chwili obecnej zmieniają wartość domyślną. Patrz tam.

       detach

       Odłącz sesję screen (odłącz ją od terminala i wrzuć w tło).  Powracasz wtedy do powłoki, z
       której  wywołałeś screen.  Odłączonego screena można wznowić, wywołując screen z opcją -r.
       (Zobacz też sekcję "OPCJE LINII KOMEND".)

       displays

       Pokazuje tabularyczny listing  wszystkich  obecnie  podłączonych  front-endów  użytkownika
       (wyświetlaczy). Jest to przydatne w sesjach wieloużytkownikowych.

       digraph [preset]

       Komenda  ta  bierze użytkownika o sekwencję dwuznakową. Wpisane dwa znaki są sprawdzane we
       wbudowanej tablicy, a znak wynikowy jest wstawiany do strumienia wejściowego. Na przykład,
       jeśli użytkownik wprowadzi 'a"', wstawiony zostanie a-umlaut. Jeśli pierwszym wprowadzonym
       znakiem jest 0, screen  potraktuje  następne  znaki  (do  trzech)  jako  liczbę  ósemkową.
       Opcjonalny  argument  preset  jest  traktowany jako wejście użytkownika. Można więc zrobić
       sobie  klawisz  "umlaut".  Na  przykład,  komenda  "bindkey  ^K  digraph  '"'"   umożliwia
       użytkownikowi generowanie a-umlaut przez wpisanie CTRL-K a.

       dumptermcap

       Zapisz  wpis  termcap dla wirtualnego terminala, zoptymalizowanego dla aktualnie aktywnego
       okna. Zapis nastąpi do pliku ".termcap" w katalogu "$HOME/.screen" użytkownika  (lub  tam,
       gdzie  screen  przechowuje  swoje  gniazda. Zobacz sekcję "PLIKI").  Ten wpis termcap jest
       identyczny z wartością zmiennej środowiskowej $TERMCAP, która jest ustawiana przez  screen
       dla  każdego  okna.  Dla  systemów  opartych  na terminfo, możesz potrzebować konwertera w
       rodzaju captoinfo oraz kompilować wpis z pomocą tic.

       echo [-n] wiadomość

       komenda echo może być używana do denerwowania użytkowników  screen  'wiadomościami  dnia'.
       Zazwyczaj  jest  to instalowane w globalnym /etc/screenrc. Opcja "-n" powoduje zatrzymanie
       wciągania nowej linii.  Zobacz też "sleep".  Echo jest też przydatne do testowania  online
       zmiennych środowiskowych.

       escape xy

       Ustaw znak komendy na x, a znak generujący literalny znak komendy (przez wywołanie komendy
       "meta") na y (podobne do opcji -e).  Każdy argument może  być  albo  pojedynczym  znakiem,
       albo  dwuznakową  sekwencją  w  postaci  "^x" (oznaczającą "C-x"), albo lewym ukośnikiem z
       liczbą ósemkową (kod ASCII znaku), albo lewym ukośnikiem z drugim znakiem, w rodzaju  "\^"
       czy "\\".  Domyślną wartością jest "^Aa".

       exec [[fdpat] nowakomenda [arg ...]]

       Uruchom   w   bieżącym  oknie  podproces  unixowy  (określony  przez  ścieżkę  wykonywalną
       nowakomenda i jej argumenty). Przepływ  danych  między  stdin/stdout/stderr  nowejkomendy,
       procesem  początkowo  uruchomionym  w  oknie  (powiedzmy  "procesem-aplikacji") i screenem
       (oknem) jest kontrolowany przez wzorzec deskryptora plików fdpat. Wzorzec  jest  sekwencją
       trójznakową,  reprezentującą  stdin,  stdout  i  stderr  nowejkomendy.  Kropka  (.)  łączy
       deskryptor pliku do screena.  Znak wykrzyknika (!) powoduje, że deskryptor jest podłączany
       do  procesu-aplikacji.  Dwukropek  (:)  łączy  obydwa te zadania.  Do nowej komendy będzie
       przechodziło wejście użytkownika, chyba że  komenda  otrzymuje  wyjście  procesu-aplikacji
       (pierwszym  znakiem  fdpat jest `!' lub `:') lub do końca fdpat (jako czwarty znak) dodano
       znak potoku (|).
       Wywoływanie  `exec'  bez  argumentów  pokazuje  nazwę  i  argumenty  bieżącego  podprocesu
       aktualnego okna. W każdym oknie naraz może działać tylko jeden podproces.
       Gdy  podproces  akurat  wykonuje  się, komenda `kill' będzie dotyczyć jego, a nie procesów
       okien.
       Dla ciężkostrawnej ilustracji wszystkich  21  kombinacji,  zobacz  `doc/fdpat.ps'.   Każdy
       rysunek  pokazuje  cyfry  2,1,0,  odwzorowujące  trzy  deskryptory  nowejkomendy. Skrzynka
       oznaczona jako `W' jest normalnym  pty,  który  na  stronie  biernej  (slave)  ma  proces-
       aplikacji.   Skrzynka  zaznaczona  jako `P' jest drugorzędnym pty, który po swojej stronie
       nadrzędnej (master) ma screen.

       Skróty:
       Biała spacja między słowem `exec', fdpat i komendą może być opuszczona.  Fdpat  składający
       się  z samych kropek, lub jego końcowe kropki można pominąć.  Prosty `|' jest synonimem do
       wzorca `!..|';  słowo exec można tu pominąć, a zawsze można je zastąpić `!'.

       Przykłady:

              exec ... /bin/sh
              exec /bin/sh
              !/bin/sh

       Tworzy nową powłokę w tym samym oknie, podczas gdy powłoka wyjściowa wciąż działa. Wyjście
       obydwu powłok jest wyświetlane, a wejście użytkownika jest wysyłane do nowego /bin/sh.

              exec !.. stty 19200
              exec ! stty 19200
              !!stty 19200

       Ustaw szybkość tty okna. Jeśli twoja komenda stty operuje na stdout, dodaj kolejny `!'.

              exec !..| less
              |less

       Dodaje  to  przeglądarkę  do  wyjścia okna. Znak specjalny `|' jest potrzebny do uzyskania
       kontroli użytkownika nad przeglądarką, choć dostaje ona  swoje  wejście  z  procesu  okna.
       Działa to, ponieważ less nasłuchuje stderr (zachowanie, którego screen nie oczekiwałby bez
       `|') kiedy jego stdin nie jest tty.  Wersje less, nowsze niż  177  wypadają  tu  żałośnie;
       jednak stary, dobry pg wciąż działa.

              !:sed -n s/.*Error.*/\007/p

       Wysyła  wyjście  okna do użytkownika i komendy sed. Sed wstawia do wyjścia okna widzianego
       przez screen dodatkowy znak dzwonka (ósemkowy 007).  Spowoduje to wyświetlenie  komunikatu
       "Bell in window x", za każdym łańcuchem "Error", który pojawi się w oknie.

       fit

       Zmień  rozmiar  okna  na  rozmiar bieżącego regionu. Komenda ta jest wymagana, gdyż screen
       automatycznie nie adaptuje rozmiaru okna jeśli okno jest wyświetlane więcej niż raz.

       flow [on|off|auto]

       Ustawia tryb kontroli przepływu dla tego  okna.   Bez  parametrów,  przesuwa  on  kontrolę
       bieżącego  okna  z  "automatic" na "on" na "off".  Zobacz dyskusję o "KONTROLI-PRZEPŁYWU",
       opisanej niżej w tym dokumencie dla  pełnych  szczegółów  i  odpowiednich  uwag.   Wartość
       domyślna jest ustawiana przez `defflow'.

       focus

       Przenieś  ognisko wejściowe na następny region. Jest to dokonywane w cykliczny sposób tak,
       że region górny jest wybierany po dolnym.

       gr [on|off]

       Włącza/wyłącza przełączanie zestawu znaków GR  (ang.  GR  charset  switching).  Za  każdym
       razem,  gdy  screen zauważy znak wejściowy z ustawionym ósmym bitem, skorzysta ze znaku ze
       slotu GR i wydrukuje znak z obciętym ósmym bitem.  Domyślną wartością (zobacz też "defgr")
       jest nieprzetwarzanie przełączania GR, gdyż może to spowodować niedziałanie zestawu znaków
       ISO-8859-1.

       hardcopy

       Zapisuje obecnie wyświetlany obraz do pliku hardcopy.n (w katalogu domyślnym okna),  gdzie
       n  jest  numerem  bieżącego  okna.  Komenda może albo doklejać, albo nadpisywać istniejący
       plik. Patrz niżej.

       hardcopy_append on|off

       Jeśli jest to ustawione na "on",  screen  będzie  doklejał  dane  do  plików  "hardcopy.n"
       komendy  "C-a  h".  W  przeciwnym  wypadku,  pliki  te  będą  za każdym razem nadpisywane.
       Domyślnie doklejanie jest wyłączone.

       hardcopydir katalog

       Definiuje katalog plików hardcopy. Jeśli jest to nieustawione, pliki te lądują w  bieżącym
       katalogu roboczym screena.

       hardstatus [on|off]
       hardstatus [always]lastline|message|ignore [łańcuch]
       hardstatus string [łańcuch]

       Komenda ta konfiguruje używanie i emulację terminalowej linii twardego statusu (hardstatus
       line). Pierwsza postać przełącza czy screen powinien używać sprzętowej  linii  statusu  do
       wyświetlania  komunikatów. Jeśli flaga jest wyłączona, komunikaty te są nakładane w trybie
       inwersyjnym na linię wyświetlania. Domyślnym ustawieniem jest `on' (włączone).

       Druga postać mówi screenowi co robić, jeśli terminal nie posiada  linii  twardego  statusu
       (np. gdy właściwości termcap/terminfo "hs", "ts", "fs" i "ds" nie są ustawione). W wypadku
       użycia typu "lastline", screen Zarezerwuje ostatnią linię wyświetlacza na  twardy  status.
       Typ  "message"  używa  screenowego mechanizmu komunikatów, a "ignore" mówi by screen nigdy
       nie wyświetlał twardego statusu.  Jeśli do typu dokleisz słowo "always", screen użyje tego
       typu nawet jeśli terminal posiada twardy status.

       Trzecia  postać  określa  zawartość linii twardego statusu. Domyślnym łańcuchem jest '%h',
       tj. wyświetlany jest zachowany twardy status okna (ustawialny poprzez \E]0;^G  or  \E_\\).
       Możesz  to dostosować do dowolnego łańcucha, jaki zechcesz, łącznie ze znakami specjalnymi
       z rozdziału "ZNAKI SPECJALNE ŁAŃCUCHÓW".  Jeśli pominiesz  argument  łańcuch,  wyświetlony
       zostanie łańcuch bieżący.

       Możesz łączyć drugą i trzecią postać, podając łańcuch jako argument dodatkowy.

       height [wiersze]

       Ustaw   wysokość   wyświetlacza   na  podaną  liczbę  wierszy.  Bez  argumentów  następuje
       przełączanie między wyświetlaczem 24-liniowym i 42-liniowym.

       help

       Nie jest to naprawdę pomoc online, lecz wyświetlanie okna pomocy,  pokazującego  wszystkie
       wiązania  klawiszowe.  Pierwsze  strony wymieniają wszystkie wewnętrzne komendy wraz z ich
       obecnymi wiązaniami.  Dalsze strony pokazują zwyczajowe komendy,  po  jednej  na  klawisz.
       Przewijanie  następuje  przez  naciskanie  spacji, a koniec oglądania to return. Wszystkie
       inne znaki są ignorowane. Zobacz też sekcję "DOMYŚLNE WIĄZANIA KLAWIATUROWE".

       history

       Użytkownicy zwykle pracują  z  powłokami,  umożliwiającymi  łatwy  dostęp  do  poprzednich
       komend.  Na  przykład w csh komenda "!!" służy do powtarzania ostatniej wywołanej komendy.
       Screen udostępnia prosty sposób przywoływania "komendy, która rozpoczęła się ...": Wpisuje
       się  po  prostu pierwszą literę komendy, następnie naciska `C-a {' i screen zaczyna szukać
       poprzedniej linii, która zostanie dopasowana do `znaku zachęty' na lewo od kursora.  Linia
       ta  jest  wklejana do kolejki wejściowej okna.  W ten sposób masz brutalną historię komend
       (stworzoną z widzialnego okna i jego bufora przewijania).

       hstatus status

       Zmień linię twardego statusu na łańcuch status.

       info

       Używa linii komunikatów do wyświetlania informacji o bieżącym oknie: są to pozycja kursora
       w  postaci  "(kolumna,wiersz)"  (rozpoczynająca  się  od  "(1,1)")  szerokość  i  wysokość
       terminala plus rozmiar bufora przewijania w wierszach  (np.  "(80,24)+50"),  bieżący  stan
       kontroli  przepływu  XON/XOFF  okna  pokazany  następująco  (Zobacz  też  sekcję  KONTROLA
       PRZEPŁYWU):

         +flow     automatyczna kontrola przepływu, aktualnie włączona.
         -flow     automatyczna kontrola przepływu, aktualnie wyłączona.
         +(+)flow  włączona kontrola przepływu. Zgadza się z kontrolą automatyczną.
         -(+)flow  wyłączona kontrola przepływu. Nie zgadza się z kontrolą automatyczną.
         +(-)flow  włączona kontrola przepływu. Nie zgadza się z kontrolą automatyczną.
         -(-)flow  wyłączona kontrola przepływu. Zgadza się z kontrolą automatyczną.

       Bieżące ustawienie zawijania linii (`+wrap' oznacza włączenie,  `-wrap'  wyłączenie)  jest
       także  pokazywane. Wyświetlane są też flagi `ins', `org', `app', `log', `mon' lub `nored'.
       Odpowiadają one trybom pracy: wstawiania (insert), origin, aplikacji-keypadu  oraz  stanom
       pracy:   raportowanie   wyjścia  (log),  monitorowanie  aktywności  (mon),  lub  częściowe
       odświeżanie (nored).

       Wyświetlany jest również aktywny obecnie zestaw  znaków  (G0,  G1,  G2,  lub  G3)  oraz  w
       nawiasach kwadratowych zestawy znaków terminala, desygnowane obecnie jako G0 do G3.

       Na końcu linii statusu wyświetlane są też dodatkowe tryby, zależne od rodzaju okna (Zobacz
       rozdział "RODZAJE OKIEN").
       Jeśli maszyna stanu emulatora terminala nie jest w stanie domyślnym, to  linia  info  jest
       rozpoczynana łańcuchem określającym bieżący stan.
       Dla informacji o systemie użyj komendy "time".

       ins_reg [klucz]

       Już nie istnieje, użyj "paste".

       kanji jis|euc|sjis [jis|euc|sjis]

       Powiedz  screenowi,  jak  przetwarzać wejście/wyjście kanji. Pierwszy argument ustawia typ
       kanji bieżącego okna. Każde okno może emulować inny typ.  Dodatkowy drugi  parametr  mówi,
       jak  zapisywać  kody  kanji  na  podłączonym terminalu. Preferowaną metodą ustawiania typu
       wyświetlacza jest używanie wpisu "KJ" termcapu.   Zobacz  też  "defkanji",  który  zmienia
       domyślne ustawienie dla nowych okien.

       kill

       Zabij bieżące okno.
       Jeśli  pracuje  w  nim  komenda `exec', to jest ona zabijana. W przeciwnym wypadku, proces
       (powłoka) okna otrzymuje sygnał HANGUP,  struktura  okna  jest  usuwana,  a  screen  (twój
       wyświetlacz)  przełącza  się na inne okno. Gdy niszczone jest ostatnie okno, screen kończy
       pracę.  Po komendzie kill, screen przełącza się na poprzednio wyświetlane okno.
       Uwaga: Użytkownicy emacsa powinni pamiętać o tej komendzie przy zabijaniu linii.  Zalecane
       jest nie używać "C-a" jako klawisza specjalnego screena, lub przewiązywać kill do "C-a K".

       lastmsg

       Wyświetl na nowo ostatnią zawartość linii komunikatów/statusu.  Przydatne, jeśli wpisujesz
       coś podczas pojawiania się komunikatu. Wiadomość bowiem znika  gdy  przyciśnie  się  jakiś
       klawisz (chyba że terminal ma sprzętową linię statusu). W celu dostrajania, zobacz komendy
       "msgwait" i "msgminwait".

       license

       Wyświetl stronę opisową. Jest to dokonywane za każdym razem, gdy screen  jest  uruchamiany
       bez opcji, co powinno wystarczać. Zobacz tez komendę "startup_message".

       lockscreen

       Zablokuj  ten wyświetlacz.  Wywołaj program blokujący screena (/usr/bin/lock lub wbudowany
       ekwiwalent jeśli nie ma nic innego). Screen nie przyjmuje żadnych klawiszy  komend  dopóki
       program  ten  nie  zakończy  działania.  W  międzyczasie  procesy  okien  mogą kontynuować
       działanie, gdyż okna są w stanie  `odłączonym'.   Program  blokujący  może  być  zmieniony
       poprzez zmienną środowiskową $LOCKPRG (która musi być ustawiana w powłoce, z której screen
       jest uruchamiany).  Program ten jest uruchamiany z uid i gid użytkownika.
       Uwaga: Gdy inne powłoki zostawisz niezablokowane i nie masz ustawionego hasła dla  screen,
       blokowanie  jest  puste:  możnaby  łatwo  podłączyć się na nowo z niezablokowanej powłoki.
       Właściwość ta powinna być raczej nazywana `lockterminal'.

       log [on|off]

       Uruchom/zakończ zapisywanie wyjścia bieżącego okna  do  pliku  "screenlog.n"  w  domyślnym
       katalogu okna, gdzie n jest numerem bieżącego okna. Nazwa pliku może być zmieniana komendą
       `logfile'.  Bez podanych parametrów, raportowanie  jest  przełączane.  Raport  sesji  jest
       doklejany  do poprzedniej zawartości wcześniej istniejącego pliku (jeśli plik nie istniał,
       tworzony  jest  nowy).  Bieżąca  zawartość  i  zawartość  historii  przewijania  nie  jest
       uwzględniana w raporcie sesji.  Domyślnie wyłączone.

       logfile nazwapliku
       logfile flush sekundy

       Definiuje  nazwę  plików  raportowych.  Domyślną  nazwą  jest "screenlog.%n". Druga postać
       zmienia liczbę sekund, którą screen odczekuje przed wypróżnieniem bufora pliku raportowego
       do systemu plików.  Domyślną wartością jest 10 sekund.

       login [on|off]

       Dodaje  lub  usuwa  wpis  z  bazy  utmp  dla  bieżącego  okna. Kontroluje to czy okno jest
       `wlogowane'. Bez parametrów, stan zgłoszeniowy okna jest przełączany.  Dodatkowo  do  tego
       przełączania,  dobrze  jest  mieć  klawisze  `log in' i `log out'. Np. `bind I login on' i
       `bind O login off' zmapuje te  klawisze  na  C-a  I  i  C-a  O.   Domyślne  ustawienie  (w
       config.h.in)  powinno  być  włączone  dla  screena, pracującego z suid-root.  Użyj komendy
       "deflogin" do zmieniania domyślnego stanu zgłoszeniowego  nowych  okien.  Obydwie  komendy
       obecne są tylko jeśli screen został skompilowany z obsługą utmp.

       logtstamp [on|off]
       logtstamp after [sekundy]
       logtstamp string [łańcuch]

       Ta komenda kontroluje mechanizm pieczątek czasowych (time stamp) screena.  Jeśli pieczątki
       są włączone, screen po dwóch minutach nieaktywności do pliku raportowego  dodaje  łańcuch,
       zawierający  bieżący  czas. Gdy natomiast wyjście zaczyna się na nowo, doklejana jest nowa
       pieczątka, określająca moment restartu emitowania wyjścia. Czas opóźnienia można  zmieniać
       drugą  postacią  tej  komendy.  Trzecia  postać  jest  używana  do dostosowywania łańcucha
       pieczątki czasowej.  (domyślnie `-- %n:%t -- time-stamp -- %M/%d/%y %c:%s --\n').

       mapdefault

       Powiedz screenowi, że następny znak  wejściowy  powinien  zostać  sprawdzony  w  domyślnej
       tablicy wiązań klawiszowych bindkey. Zobacz też "bindkey".

       mapnotnext

       Podobne do mapdefault, lecz w ogóle nie zagląda do domyślnej tablicy bindkey.

       maptimeout [timo]

       Ustawia  opóźnienie międzyznakowe dla sekwencji wejściowych do wykrywania czasu opóźnienia
       timo  ms.  Domyślnym  czasem  jest  300ms.  Maptimeout  bez  argumentów  pokazuje  bieżące
       ustawienie. Zobacz też "bindkey".

       markkeys łańcuch

       Jest to metoda zmieniania mapy klawiszowej, używanej w trybie kopiowania/historii. Łańcuch
       jest złożony z par staryznak=nowyznak, które są  rozdzielone  znakami  `:'.  Na  przykład:
       Łańcuch  "B=^B:F=^F"  zmieni  klawisze  `C-b'  i  `C-f'  na  wiązania w stylu vi.  Komenda
       "markkeys h=^B:l=^F:$=^E" ustawiłaby tryb na wiązania w stylu emacsa.  Jeśli twój terminal
       wysyła  znaki,  które  powodują,  że  przerywasz  tryb  kopiowania, to komenda ta może być
       pomocna w wiązaniu tych znaków do nie robienia niczego. Znak braku operacji to `@' i  jest
       używany  następująco:  "markkeys  @=L=H". Komenda ta powoduje odłączenie komend `H' i `L'.
       Jak pokazano w tym przykładzie, w pojedynczej  instrukcji  do  pojedynczej  funkcji  można
       przywiązać wiele klawiszy.

       meta

       Wstawia znak komendy (C-a) w strumieniu wejściowym bieżącego okna.

       monitor [on|off]

       Włącza  monitorowanie  aktywności  okien.   Gdy  jest  to  włączone,  a  aktywne okno jest
       przełączone w tło, otrzymasz komunikat informujący o aktywności. Pojawi  się  on  w  linii
       statusu  przy  pierwszych  oznakach  wydawania  wyjścia  przez tamto okno.  W wyświetlaczu
       statusu okien takie okno aktywne jest zaznaczane jako `@'.  Monitorowanie początkowo  jest
       wyłączone.

       msgminwait sek

       Definiuje  czas,  przez  który  screen  czeka  z  nową  wiadomością  gdy  jedna  jest  już
       wyświetlana. Wartością domyślną jest 1 sekunda.

       msgwait sek

       Definiuje czas, przez który komunikat jest wyświetlany jeśli  screen  nie  jest  poruszany
       innymi aktywnościami. Domyślnie 5 sekund.

       multiuser on|off

       Przełącza  między  trybem  wieloużytkownikowym  i pojedynczym. Standardowo screen działa w
       trybie pojedynczym. W trybie wieloużytkownikowym, do  umożliwiania  użytkownikom  dostania
       się do sesji używa się komend `acladd', `aclchg', `aclgrp' i `acldel'.

       nethack on|off

       Zmienia  rodzaj komunikatów o błędach, używanych przez screen.  Jeśli znasz grę "nethack",
       mogą ci się spodobać podobne jak w niej komunikaty, które często trochę zaciemniają fakty,
       lecz  są  zabawniejsze  do czytania. Z drugiej strony, standardowe komunikaty też mogą być
       często niejasne.
       Opcja ta jest dostępna tylko  jeśli  screen  został  skompilowany  ze  zdefiniowaną  flagą
       NETHACK.  Domyślne  ustawienie  jest  wtedy  określone  obecnością  zmiennej środowiskowej
       $NETHACKOPTIONS.

       next

       Przełącz się na następne okno. Komenda ta może być używana do cyklicznego przełączania się
       między listą okien.

       nonblock [on|off]

       Włącz  lub wyłącz kontrole przepływu bieżącego interfejsu użytkownika (wyświetlacza). Jest
       to używane do uchronienia powolnych  wyświetlaczy  od  spowolnienia  przetwarzania  danych
       wyjściowych  przez  okno. Komenda ta może być przydatna gdy wiele wyświetlaczy pokazuje te
       samo okno. Opcja jest normalnie wyłączona dla wszystkich wyświetlaczy.

       number [n]

       Zmień numer bieżącego okna.  Jeśli  numer  n  już  jest  używany  przez  inne  okno,  okna
       wymieniają  numery  między  sobą.  Jeśli  nie poda się argumentu, pokazywany jest numer (i
       tytuł) okna.

       obuflimit [limit]

       Jeśli bufor wyjściowy zawiera więcej bajtów niż podany limit, to z okien nie będą  czytane
       dalsze  dane.  Domyślną  wartością  jest  256.  Jeśli masz szybki wyświetlacz (jak xterm),
       możesz ustawić to na większą wartość. Jeśli nie  poda  się  argumentów,  wyświetlane  jest
       bieżące ustawienie.

       only

       Zabij wszystkie regiony poza bieżącym.

       other

       Przełącza  na  poprzednio  wyświetlane  okno. Jeśli okno to już nie istnieje, other działa
       analogicznie do next.

       partial on|off

       Definiuje czy wyświetlacz powinien być odświeżany (jak dla redisplay) po  przełączaniu  na
       bieżące  okno.  Komenda  ta dotyczy tylko bieżącego okna.  Aby dotyczyła wszystkich okien,
       należy skorzystać z komendy allpartial. Domyślnie jest to wyłączone. Wartość domyślna jest
       ustalona na stałe, gdyż nie ma na razie komendy defpartial.

       password [kodowane_hasło]

       Gdy  przedstawisz w swoim pliku ".screenrc" zakodowane hasło, screen będzie o nie pytał za
       każdym razem, gdy ktoś będzie próbował wznowić odłączony proces. Jest to przydatne jeśli w
       sesji  screen  pracują  uprzywilejowane  programy  i chcesz chronić ją od prób podłączenia
       przez innych użytkowników, podających się za ciebie (np. superużytkownik).  Jeśli  nie  ma
       podanego  zakodowanego  hasła,  screen dwukrotnie prosi o wstukanie hasła i umieszcza jego
       zakodowany odpowiednik w buforze wklejania. Domyślną wartością jest `none', która  wyłącza
       sprawdzanie hasła.

       paste [registers [dest_reg]]

       Zapisz  (konkatenowaną)  zawartość  podanych rejestrów na kolejkę stdin bieżącego wejścia.
       Rejestr '.'  jest  traktowany  jako  bufor  wklejania.  Jeśli  nie  poda  się  parametrów,
       użytkownik  jest  pytany  o  pojedynczy  rejestr.   Bufor  wklejania  może  być wypełniany
       komendami copy, history oraz readbuf.  Inne rejestry można wypełniać  komendami  register,
       readreg  i  paste.   Jeśli  paste  jest  wywołany  z drugim argumentem, zawartość podanych
       rejestrów jest umieszczana w podanym rejestrze docelowym, a nie w oknie.  Jeśli jako drugi
       argument  użyć  '.',  rejestrem  docelowym  jest bufor wklejania wyświetlacza.  Zauważ, że
       "paste" używa różnych zasobów: Gdy tylko podany jest drugi  argument,  nie  jest  wymagane
       okno  bieżące.  Gdy określenie źródła zawiera tylko rejestry (nie bufor wklejania), to nie
       jest w ogóle  wymagany  bieżący  wyświetlacz  (podwieszony  terminal),  gdyż  rejestry  są
       zasobami globalnymi.  Bufor wklejania jest osobny dla każdego użytkownika.

       pastefont [on|off]

       Powiedz screenowi, by do bufora wklejania załączał informację o foncie. Domyślnie nie jest
       to robione. Komenda ta jest szczególnie przydatna dla fontów wieloznakowych, jak kanji.

       pow_break

       Otwórz na nowo linię terminalową okna i wyślij warunek przerwania. Zobacz `break'.

       pow_detach

       Odłączenie zasilania. Ogólnie to samo co detach, lecz dodatkowo wysyła  sygnał  HANGUP  do
       procesu  rodzicielskiego  screena.   UWAGA:  Spowoduje to wylogowanie w wypadku gdy screen
       został uruchomiony z powłoki zgłoszeniowej.

       pow_detach_msg [komunikat]

       Podany tu komunikat  jest  wydawany  za  każdym  razem  gdy  dokonywane  jest  `odłączenie
       zasilania'.  Może  być używane jako zamiennik komunikatu wylogowywania, lub do resetowania
       szybkości linii, itp.  Bez parametrów, pokazywany jest obecny komunikat.

       prev

       Przełącz na okno o następnym niższym numerze.  Komenda ta może być używana do  cyklicznego
       przełączania między listą okien.

       printcmd [kmd]

       Jeśli  kmd  nie  jest  pustym  łańcuchem,  screen  nie  będzie  używał właściwości "po/pf"
       terminala, jeśli wykryje sekwencję drukowania ansi ESC  [  5  i,  lecz  będzie  przerzucał
       potokowo  wyjście  do  kmd.   Powinno to normalnie być komendą w rodzaju "lpr" lub "'cat >
       /tmp/scrprint'".  printcmd bez komendy wyświetla bieżące ustawienie.  Sekwencja ansi ESC \
       kończy drukowanie i zamyka potok.
       Uwaga:  Ostrożnie  z  tą  komendą!  Jeśli  inni  użytkownicy mają dostęp zapisu do twojego
       terminala, będą oni mogli odpalać komendy drukowania.

       process [klucz]

       Przerzuć zawartość podanego rejestru do screenowej kolejki  wejściowej.   Po  uruchomieniu
       bez  parametrów, zostaniesz zapytany o nazwę rejestru.  Tekst jest przetwarzany tak, jakby
       był wpisywany z klawiatury użytkownika.  Komenda ta może być przydatna do  wiązania  wielu
       akcji pod jeden klawisz.

       quit

       Zabij  wszystkie okna i zakończ screen.  Zauważ, że w terminalach VT100-podobnych klawisze
       C-4 i C-\ są równoważne.  Powoduje to, że domyślne wiązania są  niebezpieczne:  Uważaj  by
       nie  wpisać  C-a  C-4  podczas  wybierania  okna  numer  4.   W  celu  usunięcia  wiązania
       klawiszowego, użyj zwykłej komendy bind (jak dla "bind '^\'").

       readbuf

       Odczytuje zawartość bieżącego pliku wymiany  screena  do  bufora  wklejania.   Zobacz  też
       komendę "bufferfile".

       readreg [register [nazwapliku]]

       Robi  dwie  rzeczy,  zależnie  od  liczby  argumentów:  w  wypadku  braku, lub przy jednym
       argumencie, duplikuje bufor wklejania do podanego rejestru lub rejestru, podanego po znaku
       zachęty.  Przy  dwóch argumentach, odczytuje zawartość podanego pliku do rejestru. Jest to
       zachowanie podobne do wczytywania przez "readbuf" plik wymiany screena do bufora wklejania
       Następujący  przykład wkleja systemowy plik z hasłami w okno screena (przy użyciu rejestru
       p, gdzie pozostaje kopia):

                   C-a : readreg p /etc/passwd
                   C-a : paste p

       redisplay

       Wyświetl na nowo bieżące okno. Wymagane  do  uzyskania  pełnego  rewyświetlenia  w  trybie
       częściowego odświeżania.

       register klucz łańcuch

       Zachowuje podany łańcuch w rejestrze klucz. Zobacz też komendę "paste".

       remove

       Usuń bieżący region. Jest to nieskuteczne (no-op) gdy istnieje tylko jeden region.

       removebuf

       Usuwa plik wymiany screena, używany przez komendy "writebuf" i "readbuf".

       reset

       Przestaw terminal wirtualny na jego ustawienia początkowe. Przydatne, gdy pozostały na nim
       po jakiejś aplikacji dziwne ustawienia.

       screen [-opts] [n] [kmd [arg]]

       Zestaw nowe okno. Z każdą komendą można przekazać opcje  kontroli  przepływu  (-f,  -fn  i
       -fa),  tytułu  (a.k.a.)  (-t),  opcje  zgłoszeniowe  (-l  i -ln), opcję typu terminala (-T
       <term>), i flagę-wszystkich-właściwości (-a) oraz opcję  bufora  przewijania  (-h  <num>).
       Opcja  (-M)  włącza dla tego okna monitorowanie.  Opcja (-L) włącza dla niego raportowanie
       wyjścia.  Jeśli podany jest dodatkowa liczba w zakresie  0..9,  to  nowo  tworzonemu  oknu
       przyznawany  jest numer n (lub jeśli numer ten jest już używany, przyznawany jest następny
       dostępny).  Jeśli po "screen" podana jest komenda, to jest  ona  uruchamiana  w  tworzonym
       oknie;  w  przeciwnym  wypadku,  uruchamiana jest powłoka. Tak więc jeśli twój ".screenrc"
       zawiera linie

                   # przykład dla .screenrc:
                   screen 1
                   screen -fn -t foobar -L 2 telnet foobar

       to screen utworzy okno z powłoką (numer #1) i okno z połączeniem telnet do maszyny  foobar
       (w  oknie  #2,  bez  kontroli  przepływu, pod tytułem "foobar") i będzie zapisywać raporty
       ("screenlog.2") sesji telnetowej. Zauważ,  że  w  przeciwieństwie  do  poprzednich  wersji
       screena,  nie  będzie  tworzone  żadne  dodatkowe  okno domyślne jeśli w twoim ".screenrc"
       znajdują się komendy "screen". Po  zakończeniu  inicjalizacji,  screen  przełącza  się  na
       ostatnie  okno  podane w twoim pliku .screenrc lub, jeśli nic nie podano, otwiera domyślne
       okno #0.
       Screen ma wbudowane pewne właściwości  "cu"  i  "telnet".  Zobacz  też  rozdział  "RODZAJE
       OKIEN".

       scrollback num

       Ustawia rozmiar bufora przewijania dla bieżących okien na num wierszy.  Domyślną wartością
       jest  100.  Zobacz  też  komendę  "defscrollback",  a  do  oglądania  bieżących  ustawień,
       skorzystaj z "C-a i".

       select [IDOkna]

       Przełącz  się  na  okno,  określone  przez  IDOkna.   Może  to być przedrostek tytułu okna
       (alfanumeryczna nazwa), lub numer okna.  Parametr jest opcjonalny i jeśli jest  pominięty,
       zostaniesz  zapytany  o identyfikator.  Gdy zestawiane jest nowe okno, przyznawany jest mu
       pierwszy dostępny numer.  Tak więc, pierwsze okno można włączyć przez "select 0" (nie może
       być  naraz  obecnych  więcej  niż 10 okien, chyba że screen został skompilowany z większym
       ustawieniem MAXWIN).

       sessionname [nazwa]

       Zmień nazwę bieżącej sesji. Zauważ, że dla "screen -list" nazwa pojawia się z przyklejonym
       id-procesu.  Jeśli  argument  "nazwa"  jest  pominięty,  wyświetlana jest nazwa tej sesji.
       Uwaga: zmienne środowiskowe $STY wciąż odzwierciedlają  stare  nazwy.  Może  to  powodować
       zakłopotanie.  Domyślna wartość jest tworzona z tty i nazw hosta.

       setenv [zmienna [łańcuch]]

       Ustawia zmienną środowiskową zmienna na wartość łańcuch.  Jeśli podana jest tylko zmienna,
       użytkownik zostanie zapytany o jej wartość. Jeśli  nie  zostaną  podane  żadne  parametry,
       użytkownik   zostanie  zapytany  tak  o  zmienną,  jak  o  jej  wartość.  Środowisko  jest
       dziedziczone przez wszystkie kolejno rozwidlane powłoki.

       shell komenda

       Ustaw komendę,  używaną  do  tworzenia  nowej  powłoki.  Przesłania  to  wartość  zmiennej
       środowiskowej  $SHELL.  Jest  to  przydatne jeśli chcesz uruchomić rozszerzacza-tty, który
       chce wykonywać program podany w $SHELL.  Jeśli komenda rozpoczyna się znakiem '-', powłoka
       będzie uruchomiona jako powłoka zgłoszeniowa.

       shelltitle tytuł

       Ustaw  tytuł  dla  wszystkich powłok, tworzonych podczas startu lub przez komendę C-A C-c.
       Dla szczegółów o tym, czym jest tytuł, zobacz dyskusję "TYTUŁY (nazywanie okien)".

       silence [on|off|sek]

       Przełącza monitorowanie ciszy okien. Gdy cisza jest włączona, a monitorowane okno  jest  w
       tle,  to  po  pewnym  czasie  nieaktywności  (ciszy) otrzymasz w linii statusu komunikat o
       ciszy. Domyślny czas oczekiwania może być zmieniany  komendą  `silencewait',  lub  poprzez
       podanie  liczby  sekund  zamiast  `on'  lub  `off'.   Cisza  jest początkowo wyłączona dla
       wszystkich okien.

       silencewait sek

       Zdefiniuj czas, po którym ma się pojawiać komunikat ciszy. Domyślnie 30 sekund.

       sleep num

       Komenda ta powstrzymuje wykonywanie pliku .screenrc na num sekund.  Aktywność klawiaturowa
       przerywa  pauzę.   Może  to  być  przydatne do dawania użytkownikom szansy na przeczytanie
       komunikatów, wydawanych przez "echo".

       slowpaste msek

       Zdefiniuj szybkość, z jaką komenda paste ("C-a ]") wkleja tekst do okna.   Jeśli  parametr
       jest  niezerowy, tekst jest wpisywany znak po znaku.  Dodatkowo, screen pauzuje przez msec
       milisekund po każdym znaku, umożliwiając aplikacji przetworzenie wejścia. Używaj slowpaste
       tylko  jeśli  twój  system  ma  problemy  kontroli  przepływu  podczas  wklejania wielkich
       fragmentów tekstu.

       sorendition [atr [kolor]]

       Zmień sposób,  którego  używa  screen  do  podświetlania  tekstu  (w  celu  zaznaczania  i
       drukowania   komunikatów).   Atr  jest  liczbą  szesnastkową  i  określa  atrybuty  tekstu
       (inwersja, podkreślenie, ...).  Kolor jest dwucyfrową liczbą i  zmienia  kolor  pierwszego
       planu/tła  podświetlanego  tekstu.   Aby znaki pojawiały się w odpowiedni sposób, wymagana
       jest pewna wiedza o wewnętrznej reprezentacji  znaków  screena.  Domyślną  wartością  jest
       obecnie 10 99 (standout, domyślne kolory).

       split

       Podziel  bieżący region na dwa nowe. Wszystkie regiony wyświetlacza zmieniają rozmiar, aby
       zrobić miejsce na nowy. Puste okno jest wyświetlane na nowym regionie.

       startup_message on|off

       Wybierz, czy chcesz oglądać informację o kopiowaniu podczas  startu.   Domyślnie  jest  to
       włączone, jak pewnie zauważyłeś.

       stuff łańcuch

       Przerzuć łańcuch do bufora wejściowego bieżącego okna. Jest to podobne do komendy "paste",
       lecz mniej ogólne. Nie możesz z pomocą  tej  komendy  wklejać  dużych  buforów.  Jest  ona
       najprzydatniejsza do wiązań klawiaturowych. Zobacz też "bindkey".

       su [nazwaużytkownika [hasło [hasło2]]

       Podmień  użytkownika  wyświetlacza.  Komenda pyta o wszystkie pominięte parametry. Jeśli w
       parametrach podano hasła, muszą one być niezakodowane.  Pierwsze hasło  jest  dopasowywane
       do  systemowej  bazy  passwd,  drugie  do  hasła  screena, ustawionego komendami "acladd",
       "password".   "Su"  może  być  przydatne  dla   administratora   screena   do   testowania
       wieloużytkownikowych  konfiguracji.   Gdy  identyfikacja  się nie powiedzie, użytkownik ma
       dostęp do komend przeznaczonych  dla  użytkownika  nobody.   Są  to  "detach",  "license",
       "version", "help" oraz "displays".

       suspend

       Zawieś  screena.  Okna są w tym stanie `odłączone'. Właściwość ta jest zależna od powłoki,
       zdolnej do kontroli zadań.

       term term

       W środowisku  każdego  okna,  które  otworzył  screen,  zmienna  środowiskowa  $TERM  jest
       ustawiona  domyślnie  na "screen". Jeśli w lokalnym pliku termcap nie ma żadnego opisu dla
       takiego terminala, możesz zmienić $TERM na np.  "vt100". Nie spowoduje to  żadnej  szkody,
       gdyż screen jest zgodny z vt100/ansi.  Używanie komendy "term" nie jest zalecane dla celów
       niedomyślnych.  Znaczy to, że możnaby podać  ustawienia  $TERM  (np.  vt100)  dla  komendy
       "screen  rlogin  innamaszyna".  Jednak  zamiast  tego  lepiej użyć "screen -T vt100 rlogin
       innamaszyna".

       termcap term terminal-tweaks [window-tweaks]
       terminfo term terminal-tweaks [window-tweaks]
       termcapinfo term terminal-tweaks [window-tweaks]

       Używanie  tej  komendy  powoduje  modyfikacje  wpisów  termcap  terminala   bez   potrzeby
       przechodzenia   przez   trudności  związane  z  tworzeniem  dostosowanego  wpisu  termcap.
       Dodatkowo, możesz opcjonalnie dostosować termcap generowany dla okien. Komendy  te  należy
       umieścić  w  jednym z plików startowych screenrc, gdyż po uruchomieniu emulatora terminala
       stają się one bezużyteczne.
       Jeśli twój system działa w oparciu  o  bazę  terminfo  (zamiast  termcap),  screen  będzie
       rozumiał   komendę  `terminfo',  która  ma  takie  same  efekty,  jak  komenda  `termcap'.
       Udostępniono dwie oddzielne komendy, gdyż istnieją subtelne definicje syntaktyczne, np. to
       gdzie  wymagana  jest  interpolacja  parametrów  (z  użyciem  `%').  Zauważ,  że z komendą
       `terminfo' używa się nazw właściwości z termcap.
       W wielu wypadkach, gdy argumenty są prawidłowe zarówno dla składni terminfo jak i termcap,
       możesz  użyć  komendy  `termcapinfo',  która  jest  skrótem  dla  pary  komend `termcap' i
       `terminfo', o identycznych argumentach.

       Pierwszy argument określa, do którego terminala (terminali) odnosi się  definicja.  Możesz
       podać  wiele  nazw  terminali,  rozdzielając  je  znakami  `|'.   `*'  odpowiada wszystkim
       terminalom, a `vt*' wszystkim terminalom, rozpoczynającym się od "ft".

       Każdy argument tweak składa się z  jednej  lub  więcej  definicji  termcap  (rozdzielonych
       dwukropkami),   które   mają  być  wstawione  na  początek  odpowiedniego  wpisu  termcap,
       rozszerzając go lub przesłaniając istniejące wartości.  Pierwszy tweak modyfikuje  termcap
       twojego  terminala  i  zawiera  definicje, z których twój terminal korzysta do wykonywania
       pewnych funkcji.  Jeśli podasz tu łańcuch pusty, zawartość  pozostanie  niezmieniona  (np.
       '').   Drugi  (opcjonalny)  tweak  modyfikuje wszystkie termcapy okien i powinien zawierać
       definicje zrozumiałe dla screena (zobacz sekcję "TERMINAL WIRTUALNY".

       Przykłady:

              termcap xterm*  LP:hs@

       Mówi screenowi, że wszystkie terminale rozpoczynające się  od  `xterm'  mają  automatyczne
       marginesy, które umożliwiają odświeżanie ostatniej pozycji ekranu (LP), lecz nie posiadają
       prawdziwej linii statusu (brak 'hs' - doklejanie `@' wyłącza wpisy).  Zauważ, że zakładamy
       `LP'  dla  wszystkich nazw terminala, które rozpoczynają się od "vt", lecz tylko jeśli nie
       podasz komendy termcap dla takiego terminala.

              termcap vt*  LP
              termcap vt102|vt220  Z0=\E[?3h:Z1=\E[?3l

       Podaje właściwość `LP' dla wszystkich terminali rozpoczynających się od `vt'. Druga  linia
       dodatkowo  dodaje sekwencje specjalne do przełączania do (Z0) i z (Z1) trybu 132 znaków na
       linię dla vt102 i vt220.  (W celu używania komend zmieniających szerokość, musisz w  swoim
       termcap podać Z0 i Z1.)

              termcap vt100  ""  l0=PF1:l1=PF2:l2=PF3:l3=PF4

       Pozostawia to twój termcap vt100 w spokoju i dodaje wpis do termcapu każdego okna.

              termcap h19|z19  am@:im=\E@:ei=\EO  dc=\E[P

       Bierze  termcap  h10  i  z19  i  wyłącza automarginesy (am@) oraz włącza właściwości trybu
       wstawiania (im--insert mode) i end-insert (ei) (znak `@' w łańcuchu `im' znajduje  się  po
       `=', więc jest częścią łańcucha).  Posiadanie w termcapie terminala definicji `im' i `ei',
       screen automatycznie zareklamuje właściwość character-insert  w  termcapie  każdego  okna.
       Każde  okno  dostanie  też  właściwość  delete-character  (dc),  która będzie przez screen
       tłumaczona na odświeżenie linii (line-update) terminala  (udajemy,  że  nie  obsługuje  on
       kasowania znaków).

       Jeśli  chciałbyś  w  pełni  określić  wpisy  termcap każdego okna, powinieneś zamiast tego
       wszystkiego przed uruchomieniem screena ustawić zmienną $SCREENCAP.  Zobacz też dyskusję w
       sekcji "TERMINAL WIRTUALNY" i podręcznik systemowy termcap.

       time

       Używa  linii  komunikatów do wyświetlania czasu dnia, nazwy hosta i obciążenia w 1, 5 i 15
       minutach  (jeśli  informacja  ta  jest  dostępna  w  twoim  systemie).    Dla   informacji
       specyficznych oknu, użyj "info".

       title [aliasokna]

       Ustaw  nazwę  bieżącego  okna  na  aliasokna. Jeśli nie podano nazwy, screen o nią zapyta.
       Komenda ta była znana dawniej jako `aka'.

       unsetenv zmienna

       Kasuje zmienną środowiskową.

       vbell [on|off]

       Ustawia wizualny dzwonek dla tego okna. Pominięcie parametru przełącza  ustawienie.  Jeśli
       vbell  jest  włączony,  lecz twój terminal nie obsługuje wizualnego dzwonka, po otrzymaniu
       znaku dzwonka (^G) w linii statusu  jest  wyświetlany  `komunikat-vbell'.   Obsługa  vbell
       terminala jest definiowana zmienną termcapa `vb' (terminfo: 'flash').
       Domyślnie, vbell jest wyłączony i używany jest dzwonek audio. Zobacz też `bell_msg'.

       vbell_msg [komunikat]

       Ustawia komunikat wizualnego dzwonka. Jeśli okno otrzyma znak dzwonka (^G), a terminal nie
       obsługuje  wizualnego  dzwonka,  w  linii  statusu  drukowany  jest  komunikat.  Domyślnym
       komunikatem jest "Wuff, Wuff!!".  Bez parametrów, pokazywany jest obecny komunikat.

       vbellwait sek

       Zdefiniuj  w  sekundach opóźnienie, po każdym wyświetleniu komunikatu o dzwonku. Domyślnie
       jest to 1 sekunda.

       verbose [on|off]

       Jeśli tryb verbose (gadatliwy) jest włączony, przy każdym  tworzeniu  okna  istnieje  echo
       nazwy komendy. Domyślnie wyłączone. Bez parametrów, pokazuje obecne ustawienie.

       version

       Wydrukuj w linii statusu bieżącą wersję i datę kompilacji.

       wall komunikat

       Zapisz  na  wszystkie  wyświetlacze  komunikat.  Komunikat pojawi się w terminalowej linii
       statusu.

       width [num]

       Przełączaj szerokość okna między 80 a 132 kolumnami, lub ustaw na num kolumn.   Wymaga  to
       odpowiedniego  terminala  i wpisów termcap "Z0" oraz "Z1".  Zobacz dla dalszych informacji
       komendę "termcap".

       windows

       Używa linii komunikatów do wyświetlania listy wszystkich okien. Każde okno jest wymieniane
       według  numeru  wraz z nazwą procesu, który został w nim uruchomiony (lub z tytułem); okno
       bieżące jest zaznaczane przez `*'; okno poprzednie jest zaznaczane  przez  `-';  wszystkie
       okna,  które  są  zalogowane,  są zaznaczane jako `$'; okno w tle, które otrzymało dzwonek
       jest zaznaczane jako `!'; okno w tle, które jest monitorowane i  zaszła  w  nim  aktywność
       jest  zaznaczane  jako  `@';  okno, które ma włączone raportowanie wyjścia jest zaznaczone
       jako `(L)'; okna, zajmowane przez innych użytkowników  są  zaznaczane  jako  `&';  okna  w
       stanie  zombie  są  zaznaczane  jako  `Z'.  Jeśli lista jest zbyt długa, by zmieścić się w
       terminalowej linii statusu, wyświetlana jest tylko część wokół bieżącego okna.

       wrap [on|off]

       Ustawia zawijanie linii w oknie.  Gdy  jest  to  włączone,  znak  wstawiany  na  ostatniej
       kolumnie   wiersza   będzie  zawijał  na  początek  następnego  wiersza.  W  myśl  dodanej
       właściwości, backspace (^H) również zawija  od  lewego  marginesu  do  poprzedniej  linii.
       Domyślnie jest to włączone.

       writebuf

       Zapisuje  zawartość  bufora wklejania do publicznie dostępnego pliku wymiany screena. Jest
       to prymitywne narzędzie komunikacji między użytkownikami screena na  danym  hoście.  Nazwa
       pliku  może  być  ustawiana z pomocą komendy bufferfile i domyślnie jest nią "/tmp/screen-
       exchange".

       writelock [on|off|auto]

       Jako dodatek do list kontroli dostępu, nie wszyscy użytkownicy muszą być w stanie pisać do
       tego samego okna naraz. Domyślnie, blokada zapisu jest w trybie `auto' i zapewnia wyłączne
       prawo wejścia dla użytkownika, który pierwszy się na dane okno przełączył. Gdy  opuści  on
       okno,  automatycznie  blokadę mogą uzyskać inni użytkownicy. Blokadę zapisu bieżącego okna
       można wyłączyć komendą "writelock off". Jeśli użytkownik wykona komendę "writelock on", to
       będzie on miał wyłączne prawa zapisu podczas przełączania się na inne okna.

       xoff
       xon

       Wstawia na kolejkę stdin bieżącego okna znak CTRL-s/CTRL-q.

       zombie [klawisze]
       defzombie [klawisze]

       Domyślnie  okna  screena  są  usuwane  z  listy  okien gdy tylko ich procesy (np. powłoki)
       zakończą działanie. Gdy do komendy zombie podać  łańcuch  dwóch  klawiszy,  `martwe'  okna
       pozostają  na  liście.  Do  usunięcia  takiego okna można użyć komendy kill. Naciśnięcie w
       martwym oknie  pierwszego  klawisza  ma  ten  sam  efekt.  Naciśnięcie  drugiego  klawisza
       powoduje,  że  screen  próbuje  wskrzesić  okno.  Proces,  uruchomiony  początkowo w oknie
       zostanie ponownie odpalony. Wywołanie zombie bez parametrów wyczyści ustawienie zombie,  w
       wyniku czego okna znikną po zakończeniu ich procesu.

       Gdy  ustawienie zombie jest obsługiwane globalnie dla wszystkich okien, komenda ta powinna
       być nazywana defzombie. Dopóki potrzebujemy tego jako ustawienia dla poszczególnego  okna,
       komendy zombie i defzombie są równoważne.

LINIA KOMUNIKATÓW

       Dodatkowe  komunikaty  i  diagnostyki są wyświetlane w linii komunikatów.  Zwykle linia ta
       znajduje się na dole ekranu, jednak można to przedefiniować na  górę  podczas  kompilacji.
       Jeśli  twój terminal ma w termcapie zdefiniowaną linię statusu, screen skorzysta właśnie z
       niej. W przeciwnym wypadku,  linia  bieżącego  ekranu  będzie  tymczasowo  nadpisywana,  a
       wyjście  będzie  chwilowo przerywane. Linia komunikatów jest automatycznie usuwana po paru
       sekundach przerwy. Może być też usuwana wcześniej poprzez rozpoczęcie naciskania klawiszy.

       Urządzenie linii komunikatów może być używane przez aplikacje, pracujące w bieżącym oknie.
       Narzędziem  w  tym  celu  jest  sekwencja sterująca ANSI, Privacy message.  Na przykład, z
       powłoki możesz wpisać coś takiego:

              echo '<esc>^Hello world from window '$WINDOW'<esc>\\'

       Gdzie '<esc>' to escape, '^' to literalna strzałka w górę, a '\\' zmienia się w pojedynczy
       lewy ukośnik.

TYPY OKIEN

       Screen  daje  trzy rodzaje okien. Nowe okna można utworzyć z pomocą komendy screen (zobacz
       też opis w rozdziale "DOSTOSOWYWANIE").  Pierwszy  parametr  komendy  screen  określa  typ
       tworzonego  okna. Inne typy okien są szczególnymi przypadkami typu normalnego. Zostały one
       dodane, aby  umożliwić  efektywne  wykorzystanie  screena  jako  multiplekser  (powielacz)
       konsolowy ze 100 lub więcej oknami.

       •  Normalne okno zawiera powłokę, lub dowolną inną komendę systemową, jaką można uruchomić
          z powłoki (np.  slogin, itd...)

       •  Jeśli  jako  pierwszy  parametr  podana  jest  nazwa  tty  (urządzenie   znakowe,   np.
          "/dev/ttya"),  to  okno jest podłączane bezpośrednio do tego urządzenia.  Typ tego okna
          jest podobny do "screen cu -l /dev/ttya".  Dla używania węzła  urządzenia  wymagane  są
          prawa  zapisu  i  odczytu.  Dodatkowo,  screen próbuje użyć otwarcia na wyłączność, aby
          zaznaczyć zajęcie linii połączenia. Dozwolony jest dodatkowy parametr, składający się z
          rozdzielonej przecinkami listy flag w notacji używanej przez stty(1):

          <szybkość>
                 Zwykle 300, 1200, 9600 lub 19200. Dotyczy to tak transmisji, jak i odbierania.

          cs8 or cs7
                 Określa transmisję ośmiu (lub siedmiu) bitów na bajt.

          ixon or -ixon
                 Włącza (lub wyłącza) programową kontrolę przepływu (CTRL-S/CTRL-Q) nadawania.

          ixoff or -ixon
                 Włącza (lub wyłącza) programową kontrolę przepływu odbierania.

          istrip or -istrip
                 Czyści (lub zatrzymuje) ósmy bit w każdym odebranym bajcie.

          Możesz podać tyle opcji, ile potrzeba. Niepodane opcje powodują, że sterownik terminala
          pobiera wartości parametrów z połączenia. Wartości te są zależne od systemu i mogą  być
          wartościami domyślnymi, lub wartościami zachowanymi z poprzedniego połączenia.

          Dla  okien tty, komenda info pokazuje w linii statusu część linii kontroli modemu. Mogą
          one zawierać `RTS', `CTS', 'DTR', `DSR',  `CD'  i  więcej.   Zależy  to  od  dostępnych
          ioctl()  oraz  nagłówków  systemu i fizycznych właściwości układu szeregowego. Sygnały,
          które są w stanie niskim (nieaktywne) mają nazwy  poprzedzone  znakiem  wykrzyknika.  W
          przeciwnym  wypadku  są one w stanie wysokim. Sygnały nieobsługiwane przez sprzęt, lecz
          znane interfejsowi ioctl() są zwykle wyświetlane jako niskie.
          Gdy bit statusu CLOCAL jest ustawiony, cały zestaw sygnałów modemowych jest umieszczany
          w nawiasach klamrowych ({ i }). Gdy ustawiony jest bit CRTSCTS lub TIOCSOFTCAR, sygnały
          `CTS' lub `CD' są pokazywane w nawiasach.

          Dla okien tty, komenda break powoduje obniżenie sygnału linii transmisji  danych  (TxD)
          na  podany  okres  czasu.  Ma  to  być interpretowane jako sygnał przerwania po drugiej
          stronie.  Podczas wykonywania tej komendy nie przesyłane są dane  i  nie  są  zmieniane
          linie kontroli modemu.

       •  Jeśli  pierwszym  parametrem  jest  "//telnet",  to  drugim  powinna być nazwa hosta, a
          opcjonalny trzeci parametr może podawać numer  portu  TCP  (domyślnie  dziesiętne  23).
          Screen  podłączy  się  do  serwera  na  zdalnym  hoście  i  użyje  protokołu  telnet do
          komunikacji.
          Dla  okien  telnet,  komenda  info  wyświetla  szczegóły  o  połączeniu   w   nawiasach
          kwadratowych ([ i ]) na końcu linii statusu.

          b      BINARY. Połączenie jest w trybie binarnym.

          e      ECHO. Wyłączone lokalne echo.

          c      SGA. Połączenie jest w `trybie znakowym' (domyślnie: `tryb wierszowy').

          t      TTYPE.  Zdalny  host zażądał typu terminala. Screen wysyła nazwę "screen", chyba
                 że został inaczej pouczony (zobacz też komendę `term').

          w      NAWS. Zdalny host jest powiadamiany o zmianach rozmiaru okna.

          f      LFLOW. Zdalny host będzie  przesyłał  informacje  kontroli  przepływu.  (Obecnie
                 ignorowane.)

          Dodatkowymi  flagami,  przeznaczonymi  do  debuggowania  są x,t i n (XDISPLOC, TSPEED i
          NEWENV).

          Dla okien telnet, komenda break  wysyła  kod  telnet  IAC  BREAK  (dziesiętne  243)  do
          zdalnego hosta.

          Ten  rodzaj  okien jest dostępny tylko jeśli screen został skompilowany ze zdefiniowaną
          opcją BUILTIN_TELNET.

ŁAŃCUCHOWE SEWKENCJE SPECJALNE

       Screen daje specjalny mechanizm wstawiania do komunikatów  lub  nazw  pliku  informacji  w
       rodzaju  bieżącego  czasu.  Znakiem  specjalnym  jest  '%',  z jednym wyjątkiem: w obrębie
       twardego statusu okna używane jest '^%' ('^E').

       Oto pełna lista obsługiwanych sekwencji:

       %      znak procentu

       a      'am' albo 'pm'

       A      'AM' albo 'PM'

       c      bieżący czas, GG:MM w postaci 24h

       C      bieżący czas, GG:MM w postaci 12h

       d      numer dnia

       D      nazwa dnia tygodnia

       h      twardy status okna

       l      bieżące obciążenie systemu

       m      numer miesiąca

       M      nazwa miesiąca

       n      numer okna

       s      sekundy

       t      tytuł okna

       u      wszyscy inni użytkownicy tego okna

       w      wszystkie numery okien i nazwy

       W      wszystkie numery okien i nazwy poza bieżącą

       y      ostatnie dwie cyfry roku

       Y      pełny rok

       ?      część do następnego '%?' jest wyświetlana tylko  jeśli  sekwencja  rozwija  się  do
              niezerowego łańcucha

       :      część else '%?'

       Sekwencje  'c'  i  'C'  mogą  być kwalifikowane przez '0', powodując, że screen użyje zera
       zamiast spacji jako znaku wypełnienia. Sekwencja 'n' rozumie  kwalifikator  długości  (np.
       '%3n').

KONTROLA PRZEPŁYWU

       Każde  okno ma ustawienie kontroli przepływu, które określa jak traktować znaki XON i XOFF
       (oraz prawdopodobnie znak przerwania (interrupt)). Gdy kontrola jest wyłączona,  znaki  te
       są  ignorowane,  co  umożliwia  użytkownikom  przesyłanie ich w prosty sposób do programów
       (przydatne np. dla edytora emacs).  Minusem jest to, że trzeba  będzie  dłużej  czekać  aż
       wyjście  z  "normalnego" programu zapauzuje w odpowiedzi na XOFF.  Przy włączonej kontroli
       przepływu, znaki XON i XOFF są używane do natychmiastowego przerywania wyjścia z bieżącego
       okna.   Znaki  te  można  wciąż  przesyłać  do  bieżącego  programu,  lecz  musisz  używać
       odpowiednich dwuznakowych komend screena (zwykle "C-a  q"  (xon)  oraz  "C-a  s"  (xoff)).
       Komendy xon/xoff są też przydatne do wpisywania C-s i C-q obok terminala, przechwytującego
       te znaki.

       Każde okno ma początkową wartość kontroli przepływu ustawianą albo opcją -f, albo  komendą
       "defflow"  .screenrc. Domyślnie, okna są ustawiane na automatyczne przełączanie przepływu.
       Może to być potem przełączane  między  trzema  stanami--'włączony  ustalony'  (fixed  on),
       'wyłączony  ustalony'  (fixed  off)  i  'automatyczny'  (automatic)--służy do tego komenda
       "flow", podwiązana do "C-a f".

       Tryb automatycznego przełączania przepływu zajmuje  się  kontrolą  przepływu  przy  użyciu
       trybu  TIOCPKT  (podobnie jak "rlogin"). Jeśli sterownik tty nie obsługuje TIOCPKT, screen
       próbuje znaleźć prawidłowy tryb w oparciu o bieżące ustawienie  keypadu  aplikacji  -  gdy
       jest  włączony,  kontrola  przepływu  jest  wyłączona  i odwrotnie.  Oczywiście, w wypadku
       zajścia potrzeby, wciąż można manipulować kontrolą ręcznie.

       Jeśli pracujesz  z  włączoną  kontrolą  przepływu  i  zauważysz,  że  naciskanie  klawisza
       przerwania  (zwykle  C-c)  nie  przerywa  wyświetlania aż do następnych 6-8 linii, spróbuj
       uruchomić screena z opcją  "interrupt"  (dodaj  flagę  "interrupt"  do  komendy  "flow"  w
       .screenrc,  lub użyj opcji -i linii komend).  Powoduje to, że wyjście, które screen zebrał
       z przerwanego programu jest wypróżniane. Wadą tego jest to, że  pamięć  terminala  zawiera
       niewypróżnioną   wersję   wyjścia,   co   w  rzadkich  przypadkach  może  powodować  pewne
       niedokładności wyjścia.  Na przykład, jeśli przełączasz ekrany i powrócisz, lub odświeżysz
       ekran  z  pomocą "C-a l", to zobaczysz wersję wyjścia, która pojawiłaby się bez włączonego
       "interrupt".  Poza tym, być może podczas pracy z programem, który oczekuje wpisywania jako
       wejście  znaku przerwania (interrupt), będzie trzeba wyłączyć kontrolę przepływu (lub użyć
       trybu automatycznego), ponieważ jest możliwe przypadkowe  przerwanie  wyjścia  wirtualnego
       terminala  na  twój  terminal fizyczny.  Jeśli zajdzie takie zdarzenie, zwykłe odświeżenie
       ekranu "C-a l" powinno go odtworzyć.

TYTUŁY (nazywanie okien)

       Nazwę każdego okna w wyświetlaczu (widzianą w komendzie "windows" (C-a w))  można  zmienić
       poprzez  ustawianie  jej  jedną  z  komend title.  Normalnie, wyświetlaną nazwą jest nazwa
       polecenia programu, utworzonego w oknie.  Czasem jednak  przydatne  jest  rozróżnić  różne
       programy  o  tej samej nazwie, lub zmieniać nazwę w locie, aby odzwierciedlać bieżący stan
       okna.

       Domyślna nazwa okien powłokowych może być ustawiana komendą "shelltitle" pliku  .screenrc,
       podczas  gdy  inne   okna są tworzone komendą "screen" i mogą mięć ustawianą nazwę poprzez
       opcję   -t.    Interaktywnie,   istnieje   sekwencja   specjalna    łańcuchu    tytułowego
       (<esc>knazwa<esc>\)  oraz  komenda  "title"  (C-a  A).   Pierwsze  może być wysyłane przez
       aplikację w celu kontrolowania nazwy okna, a drugie zapyta o nazwę  po  wciśnięciu.  Można
       też  przywiązać nazwy predefiniowane do klawiszy z komendą "title" i ustawiać tak wszystko
       w sposób zgrabny i bez zapytywania.

       Screen ma pewne mechanizmy specyficznej dla powłok heurystyki, włączanej przez  ustawienie
       nazwy  okna  na  "szukaj|nazwa"  i  zaaranżowanie zerowej sekwencji specjalnej tytułu jako
       części znaku zachęty.  Część szukaj określa szukany łańcuch  końca-znaku-zachęty,  podczas
       gdy  część  nazwa  określa  domyślną  nazwę  powłoki  dla  okna.  Jeśli  nazwa  kończy się
       dwukropkiem, screen spróbuje dodać do końca nazwy powłoki nazwę  komendy,  uruchomionej  w
       oknie  (np.  "nazwa:kmd").  W przeciwnym wypadku, nazwa bieżącej komendy poprzedza podczas
       działania nazwę powłoki.

       Oto jak to działa: musisz zmodyfikować zachętę powłoki tak, by emitowała zerową  sekwencję
       specjalną  tytułu  (<esc>k</esc>\).  Ostatnia  część  znaku  zachęty musi być identyczna z
       łańcuchem, podanym w części szukaj tytułu.  Gdy jest to ustawione,  screen  będzie  używał
       sekwencji  specjalnej  tytułu do czyszczenia poprzedniej nazwy komendy i przygotowywał się
       na następną komendę. Potem, po odebraniu z powłoki nowej  linii,  nastąpi  szukanie  końca
       znaku zachęty. Po jego znalezieniu, pobrane zostanie pierwsze słowo, znajdujące się za nim
       i zostanie użyte jako nazwa komendy. Jeśli nazwa komendy rozpoczyna się od '!',  '%',  lub
       '^',  to  screen  użyje  pierwszego  słowa  następnej  linii,  preferując  je  nad właśnie
       znalezioną nazwę.  Pomaga to użytkownikom csh w  uzyskiwaniu  lepszych  nazw  komend  przy
       używaniu kontroli zadań lub historii.

       Oto kilka przykładów .screenrc:

              screen -t top 2 nice top

       Dodanie  tej linii do .screenrc uruchomi znicowaną wersję komendy "top" w oknie 2 o nazwie
       "top" (a nie "nice").

                   shelltitle '> |csh'
                   screen 1

       Komendy te uruchamiają powłokę o podanym tytule powłokowym.  Tytuł jest podany jako  auto-
       tytuł,  który  oczekuje,  że  znak  zachęty  i  wpisana  komenda będą wyglądać podobnie do
       następującego:

              /usr/joe/src/dir> trn

       (za znakiem '> ' następuje szukanie nazwy komendy).  Status okna pokaże podczas  działania
       komendy wartość "trn", a po jej zakończeniu powróci do "csh".

              bind R screen -t '% |root:' su

       To  polecenie  wiąże  sekwencję  klawiszową "C-a R" do komendy "su" i przekazuje jej auto-
       tytuł "root:". Aby ten tytuł zadziałał, ekran powinien wyglądać następująco:

                   % !em
                   emacs file.c

       Użytkownik wpisał tu komendę "!em"  historii  csh,  która  uruchomiła  poprzednio  wpisaną
       komendę  "emacs".  Status  okna  pokaże  "root:emacs"  podczas  wykonywania  komendy, a po
       zakończeniu po prostu "root:".

                   bind o title
                   bind E title ""
                   bind u title (unknown)

       Pierwsze wiązanie nie ma żadnych argumentów, więc zapyta cię  o  tytuł  (C-a  o).   Drugie
       wiązanie  wyczyści  bieżące ustawienie auto-tytułu (C-a E).  Trzecie wiązanie ustawi tytuł
       bieżącego okna na "(unknown)" (C-a u).

       Ważną rzeczą do pamiętania przy dodawaniu zerowej sekwencji  specjalnej  tytułu  do  znaku
       zachęty  jest to, że niektóre powłoki (np. csh) zliczają wszystkie niesterujące znaki jako
       długość znaku zachęty. Jeśli znaki niewidzialne nie są wielokrotnością 8, to backspace  po
       tabulacji  spowoduje  nieprawidłowe  wyświetlanie.  Sposobem  ominięcia  tego  jest użycie
       następującego znaku zachęty:

              set prompt='^[[0000m^[k^[\% '

       Sekwencja specjalna "<esc>[0000m" nie tylko normalizuje atrybuty znakowe,  lecz  dodatkowo
       wszystkie  zera  zaokrąglają  długość  znaków  niewidzialnych  do  8.   Użytkownicy  basha
       prawdopodobnie będą chcieli wyświetlać sekwencję specjalną przy użyciu PROMPT_COMMAND:

              PROMPT_COMMAND='echo -n -e "\033k\033\134"'

       (Do wysyłania `\' używałem "134" z uwagi na błąd w bash 1.04).

TERMINAL WIRTUALNY

       Każde okno w sesji screen emuluje terminal vt100 z dodanymi  kilkoma  funkcjami.  Emulator
       vt100 jest wkodowany na sztywno; nie ma emulacji innych terminali.
       Zazwyczaj  screen  usiłuje  emulować  tak  dużo ze standardu vt100/ansi ile tylko możliwe.
       Jeśli jednak twój terminal nie ma pewnych właściwości, emulacja może nie być kompletna.  W
       tych  wypadkach,  screen  musi powiedzieć aplikacją, że niektórych właściwości nie ma. Nie
       jest to problem dla maszyn używających termcapa, gdyż screen może używać zmiennej $TERMCAP
       do dostosowywania standardowego termcapu screena.

       Jeśli  jednak  wykonujesz  rlogin  na  inną  maszynę,  lub  twoja  maszyna obsługuje tylko
       terminfo, metoda ta nie zadziała. Z tego powodu, screen daje pewien sposób na zajęcie  się
       tymi przypadkami. Oto jak to działa:

       Gdy   screen   próbuje   znaleźć   dla   siebie  nazwę  terminala,  najpierw  szuka  wpisu
       "screen.<term>", gdzie <term> jest zawartością twojej zmiennej $TERM.  Jeśli wpis taki nie
       istnieje,  próbowany jest "screen" (lub "screen-w" jeśli terminal jest szeroki (132 kolumn
       lub więcej)).  Jeśli nawet ten wpis nie został znaleziony,  jako  substytut  używany  jest
       "vt100".

       Pomysłem  jest  to,  że  jeśli  masz terminal, który nie obsługuje ważnej właściwości (np.
       kasowanie znaku, lub czyszczenie do  EOS),  to  możesz  zbudować  dla  screena  nowy  wpis
       termcap/terminfo  (o  nazwie  "screen.<dumbterm>"), w którym właściwość ta jest wyłączona.
       Jeśli ten wpis jest zainstalowany na twoich maszynach, to możesz wykonywać rlogin i  wciąż
       zachowywać  poprawny  wpis  termcap/terminfo.   Nazwa terminala jest wstawiana do zmiennej
       $TERM wszystkich nowych okien.   Dodatkowo  też,  screen  ustawia  zmienną  $TERMCAP,  aby
       odzwierciedlała  właściwości  emulowanego  wirtualnego   terminala.  Zauważ  jednak, że na
       maszynach z bazami terminfo, zmienna ta nie  ma  efektu.  Ponadto,  zmienna  $WINDOW  jest
       ustawiana na numer okna każdego okna.

       Rzeczywisty   zestaw   właściwości,  obsługiwanych  przez  terminal  wirtualny  zależy  od
       właściwości obsługiwanych przez terminal fizyczny. Jeśli na przykład terminal fizyczny nie
       obsługuje  trybu  podkreślania,  screen  nie  będzie  wstawiał  właściwości `us' i `ue' do
       $TERMCAP.  Jednak do samego uruchomienia screena potrzeba minimalnego zestawu właściwości;
       są  to  przewijanie,  czyszczenie  ekranu  i  bezpośrednie adresowanie kursora (dodatkowo,
       screen nie działa na terminalach hardcopy i na terminalach, które nadstukują).

       Wartość $TERMCAP można też dostosowywać, korzystając z komendy  .screenrc  "termcap",  lub
       definiując   przed   startem   zmienną   środowiskową  $SCREENCAP.   Gdy  to  drugie  jest
       zdefiniowane, jego zawartość będzie dosłownie kopiowana do zmiennej $TERMCAP każdego okna.
       Może to być albo pełna definicja terminala, albo plik, w którym zdefiniowany jest terminal
       "screen" (lub/i "screen-w").

       Zauważ, że screen honoruje komendę "terminfo" .screenrc, jeśli system używa bazy terminfo.

       Gdy we wpisie termcap obecna  jest  właściwość  logiczna  `G0',  to  terminal,  z  którego
       uruchomiono  screena  obsługuje wiele zestawów znaków. Umożliwia to aplikacji np. używanie
       grafiki vt100 lub narodowych zestawów znaków.  Obsługiwane są następujące  komendy  z  ISO
       2022:  lock  shift G0 (SI), lock shift G1 (SO), lock shift G2, lock shift G3, single shift
       G2, oraz single shift G3.  Gdy tworzony (lub resetowany) jest terminal  wirtualny,  zestaw
       ASCII  jest  oznaczany  jako  G0 do G3.  Gdy obecna jest właściwość `G0', screen analizuje
       (jeśli są obecne) właściwości `S0', `E0' i `C0'.  `S0'  jest  sekwencją,  której  terminal
       używa  do  włączania  zestawu  znaków  graficznych  zamiast  SI.  `E0' jest odpowiadającym
       zamiennikiem dla SO.  `C0' daje  łańcuch  translacji  znaku  na  znak,  używany  w  trybie
       semigrafiki.  Łańcuch ten jest zbudowany podobnie do właściwości `acsc' terminfo.

       Gdy  we  wpisie  terminala  obecne  są  właściwości  `po'  i `pf', aplikacje pracujące pod
       screenem mogą wysyłać wyjście na port  drukarki  terminala.   Umożliwia  to  użytkownikowi
       posiadanie  w  jednym  oknie  aplikacji,  wysyłającej  wyjście do drukarki, podłączonej do
       terminala, podczas gdy inne okna są wciąż aktywne (port drukarki jest włączany i wyłączany
       dla  każdego  fragmentu wyjścia).  Jako efekt uboczny, programy pracujące w różnych oknach
       mogą równocześnie wysyłać wyjście na drukarkę .  Dane wysyłane do drukarki  nie  pojawiają
       się  w  oknie. Komenda info wyświetla w czasie aktywności drukarkowej linię rozpoczynającą
       się od `PRIN'.

       Screen Obsługuje linię twardego statusu każdego okna. Jeśli okno zostanie wybrane,  twardy
       status wyświetlacza jest odświeżany, aby odpowiadał statusowi tego okna. Jeśli wyświetlacz
       nie posiada twardego statusu, to  linia  będzie  wyświetlana  jako  standardowy  komunikat
       screena.   Linię  twardego  statusu można zmienić komendą ANSI Application Program Command
       (APC): "ESC_<łańcuch>ESC\". Jako ukłon w stronę użytkowników xterma, przyjmowana jest  też
       sekwencja "ESC]0..2;<string>^G".

       Niektóre  właściwości  są wstawiane do zmiennej $TERMCAP terminala wirtualnego tylko jeśli
       można je  efektywnie  zaimplementować  na  terminalu  fizycznym.  Na  przykład  `dl'  jest
       wstawiane  tylko jeśli terminal obsługuje albo kasowanie linii, albo przewijanie regionów.
       Zauważ, że  może  to  spowodować  zakłopotanie  gdy  sesja  zostanie  wznowiona  na  innym
       terminalu, gdyż wartość $TERMCAP nie może być zmieniona przez proces rodzicielski.

       Poniżej  znajduje  się  lista sekwencji sterujących, rozpoznawanych przez screen.  "(V)" i
       "(A)" określają VT100-specyficzne oraz ANSI- lub ISO-specyficzne funkcje.

       ESC E                      Następna linia.

       ESC D                      Indeks

       ESC M                      Odwróć indeks

       ESC H                      Ustaw tabulację poziomą

       ESC Z                      Wyślij łańcuch identyfikacji vt100

       ESC 7                 (V)  Zachowaj kursor i atrybuty

       ESC 8                 (V)  Odtwórz kursor i atrybuty

       ESC [s                (A)  Zachowaj kursor i atrybuty

       ESC [u                (A)  Odtwórz kursor i atrybuty

       ESC c                      Resetuj do stanu początkowego

       ESC g                      Dzwonek wizualny

       ESC Pn p                   Widzialność kursora (97801)

           Pn = 6                 Niewidzialny

                7                 Widzialny

       ESC =                 (V)  Tryb keypad aplikacji

       ESC >                 (V)  Tryb numerycznego keypadu

       ESC # 8               (V)  Wypełnij ekran E.

       ESC \                 (A)  Terminator łańcucha

       ESC ^                 (A)  Łańcuch prywatnego komunikatu (linia komunikatów)

       ESC !                      Łańcuch globalnego komunikatu (linia komunikatów)

       ESC k                      Łańcuch definicji A.k.a.

       ESC P                 (A)  Łańcuch kontroli urządzenia.  Wysyła bezpośrednio do  hostowego
                                  terminala łańcuch bez interpretacji.

       ESC _                 (A)  Komenda programu aplikacji (twardy status)

       ESC ]                 (A)  Komenda systemu operacyjnego (twardy status, hack tytułu xterm)

       Control-N             (A)  Zablokuj Shift G1 (SO)

       Control-O             (A)  Zablokuj Shift G0 (SI)

       ESC n                 (A)  Zablokuj Shift G2

       ESC o                 (A)  Zablokuj Shift G3

       ESC N                 (A)  Pojedynczy Shift G2

       ESC O                 (A)  Pojedynczy Shift G3

       ESC ( Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G0

       ESC ) Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G1

       ESC * Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G2

       ESC + Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G3

       ESC [ Pn ; Pn H            Bezpośrednie adresowanie kursora

       ESC [ Pn ; Pn f            jak wyżej

       ESC [ Pn J                 Kasuj w wyświetlaczu

             Pn = None or 0       Od kursora do końca ekranu

                  1               Od początku ekranu do kursora

                  2               Cały ekran

       ESC [ Pn K                 Kasuj w linii

             Pn = None or 0       Od kursora do końca linii

                  1               Od początku linii do kursora

                  2               Całą linię

       ESC [ Pn A                 Kursor w górę

       ESC [ Pn B                 Kursor w dół

       ESC [ Pn C                 Kursor w prawo

       ESC [ Pn D                 Kursor w lewo

       ESC [ Pn E                 Kursor na następną linię

       ESC [ Pn F                 Kursor na poprzednią linię

       ESC [ Pn G                 Pozioma pozycja kursora

       ESC [ Pn `                 jak wyżej

       ESC [ Pn d                 Pionowa pozycja kursora

       ESC [ Ps ;...; Ps m        Wybierz interpretację grafiki

             Ps = None or 0       Domyślna interpretacja

                  1               Pogrubienie

                  2          (A)  Mdły

                  3          (A)  Tryb standout (ANSI: kursywa)

                  4               Podkreślenie

                  5               Migotanie

                  7               Negatyw

                  22         (A)  Normalna intensywność

                  23         (A)  Wyłączenie trybu standout (ANSI: wyłączenie kursywy)

                  24         (A)  Nie podkreślone

                  25         (A)  Nie migoczące

                  27         (A)  Obraz pozytywowy

                  30         (A)  Pierwszy plan czarny

                  31         (A)  Pierwszy plan czerwony

                  32         (A)  Pierwszy plan zielony

                  33         (A)  Pierwszy plan żółty

                  34         (A)  Pierwszy plan niebieski

                  35         (A)  Pierwszy plan fioletowy

                  36         (A)  Pierwszy plan cyjankowy

                  37         (A)  Pierwszy plan biały

                  39         (A)  Pierwszy plan domyślny

                  40         (A)  Tło czarne

                  ...             ...

                  49         (A)  Tło domyślne

       ESC [ Pn g                 Czyszczenie tab

             Pn = None or 0       Czyszczenie tab w pozycji bieżącej

                  3               Czyszczenie wszystkich tabów

       ESC [ Pn ; Pn r       (V)  Ustaw region przewijania

       ESC [ Pn I            (A)  Tabulacja pozioma

       ESC [ Pn Z            (A)  Tabulacja wsteczna

       ESC [ Pn L            (A)  Wstaw linię

       ESC [ Pn M            (A)  Skasuj linię

       ESC [ Pn @            (A)  Wstaw znak

       ESC [ Pn P            (A)  Skasuj znak

       ESC [ Pn S                 Przewiń region przewijania w górę

       ESC [ Pn T                 Przewij region przewijania w dół

       ESC [ Pn ^                 jak wyżej

       ESC [ Ps ;...; Ps h        Ustaw tryb

       ESC [ Ps ;...; Ps l        Resetuj tryb

             Ps = 4          (A)  Tryb wstawiania

                  20         (A)  Tryb automatycznego linefeed

                  34              Normalna widzialność kursora

                  ?1         (V)  Klawisze kursora aplikacji

                  ?3         (V)  Zmień szerokość terminala na 132 kolumny

                  ?5         (V)  Tryb reverse video

                  ?6         (V)  Tryb origin

                  ?7         (V)  Tryb zawijania

                  ?25        (V)  Widzialny kursor

       ESC [ 5 i             (A)  Zacznij transmitować do drukarki (ANSI Media Copy)

       ESC [ 4 i             (A)  Przerwij transmisję do drukarki (ANSI Media Copy)

       ESC [ 8 ; Ph ; Pw t        Zmień  rozmiar  okna  na  `Ph'  linii  i  `Pw'  kolumn (SunView
                                  special)

       ESC [ c                    Wyślij łańcuch identyfikacji VT100

       ESC [ x                    Wyślij raport parametrów terminala

       ESC [ > c                  Wyślij łańcuch atrybutów drugorzędnego urządzenia VT220

       ESC [ 6 n                  Wyślij raport pozycji kursora

TRANSLACJA WEJŚCIA

       Aby spełniać pełną  emulację  VT100,  screen  musi  wykryć,  że  w  strumieniu  wejściowym
       wygenerowano sekwencję znaków i wstawić sekwencję specjalną VT100. Screen robi to w bardzo
       elastyczny sposób, umożliwiając zmapowanie arbitralnych  komand  na  arbitralne  sekwencje
       znakowe. Dla standardowej emulacji VT100, komenda będzie zawsze wstawiać łańcuch do bufora
       wejściowego okna (zobacz też opis komendy stuff).  Z uwagi na to, że sekwencje  generowane
       przez  naciśnięcie  klawisza  mogą się zmienić po ponownym podłączeniu z innego terminala,
       można wiązać komendy  do  nazw  termcapowych  klawiszy.  Screen  wstawi  wtedy  prawidłowe
       wiązanie  po każdym wznowieniu. Zobacz też komendę bindkey dla dalszych szczegółów składni
       i przykładów.

       Oto tablica domyślnych wiązań klawiszowych. (A) oznacza, że komenda jest wykonywana  jeśli
       klawiatura jest w trybie aplikacji.

       Nazwa klawisza    Nazwa termcap   Komenda
       ______________________________________________________
       Kursor w górę         ku          stuff \033[A
                                         stuff \033OA    (A)
       Kursor w dół          kd          stuff \033[B
                                         stuff \033OB    (A)
       Kursor w prawo        kr          stuff \033[C
                                         stuff \033OC    (A)
       Kursor w lewo         kl          stuff \033[D
                                         stuff \033OD    (A)
       Klawisz funkc 0       k0          stuff \033[10~
       Klawisz funkc 1       k1          stuff \033OP
       Klawisz funkc 2       k2          stuff \033OQ
       Klawisz funkc 3       k3          stuff \033OR
       Klawisz funkc 4       k4          stuff \033OS
       Klawisz funkc 5       k5          stuff \033[15~
       Klawisz funkc 6       k6          stuff \033[17~
       Klawisz funkc 7       k7          stuff \033[18~
       Klawisz funkc 8       k8          stuff \033[19~
       Klawisz funkc 9       k9          stuff \033[20~
       Klawisz funk 10       k;          stuff \033[21~
       Klawisz funk 11       F1          stuff \033[22~
       Klawisz funk 12       F2          stuff \033[23~
       Backspace             kb          stuff \010
       Home                  kh          stuff \033[1~
       End                   kH          stuff \033[4~
       Insert                kI          stuff \033[2~
       Delete                kD          stuff \033[3~
       Page up               kP          stuff \033[5~
       Page down             kN          stuff \033[6~
       Keypad 0              f0          stuff 0
                                         stuff \033Op    (A)
       Keypad 1              f1          stuff 1
                                         stuff \033Oq    (A)
       Keypad 2              f2          stuff 2
                                         stuff \033Or    (A)
       Keypad 3              f3          stuff 3
                                         stuff \033Os    (A)
       Keypad 4              f4          stuff 4
                                         stuff \033Ot    (A)
       Keypad 5              f5          stuff 5
                                         stuff \033Ou    (A)
       Keypad 6              f6          stuff 6
                                         stuff \033Ov    (A)
       Keypad 7              f7          stuff 7
                                         stuff \033Ow    (A)
       Keypad 8              f8          stuff 8
                                         stuff \033Ox    (A)
       Keypad 9              f9          stuff 9
                                         stuff \033Oy    (A)
       Keypad +              f+          stuff +
                                         stuff \033Ok    (A)
       Keypad -              f-          stuff -
                                         stuff \033Om    (A)
       Keypad *              f*          stuff *
                                         stuff \033Oj    (A)
       Keypad /              f/          stuff /
                                         stuff \033Oo    (A)
       Keypad =              fq          stuff =
                                         stuff \033OX    (A)
       Keypad .              f.          stuff .
                                         stuff \033On    (A)
       Keypad ,              f,          stuff ,
                                         stuff \033Ol    (A)
       Keypad enter          fe          stuff \015
                                         stuff \033OM    (A)

SPECJALNE WŁAŚCIWOŚCI TERMINALA

       Następująca  tablica  opisuje wszystkie właściwości terminala, które są rozpoznawane przez
       screen, a których nie ma w podręczniku termcap(5).  Możesz  umieszczać  te  właściwości  w
       swoich  wpisach  termcap  (w  /etc/termcap)  lub  używać  komend  `termcap',  `terminfo' i
       `termcapinfo' w plikach screenrc.  Często nie jest możliwe wstawienie tych właściwości  do
       bazy terminfo.

       LP   (bool)  Terminal  ma  marginesy  w  stylu VT100 (`magiczne marginesy'). Zauważ, że ta
                    właściwość jest przedawniona, gdyż screen używa  zamiast  tego  standardowego
                    'xn'.

       Z0   (str)   Zmień szerokość na 132 kolumny.

       Z1   (str)   Zmień szerokość na 80 kolumn.

       WS   (str)   Zmień  rozmiar  wyświetlacza.  Właściwość ta jako argumenty bierze oczekiwaną
                    szerokość i wysokość. Przykład SunView(tm): '\E[8;%d;%dt'.

       NF   (bool)  Terminal nie potrzebuje kontroli przepływu. Przesyłaj ^S i ^Q bezpośrednio do
                    aplikacji. To samo co 'flow off'. Przeciwieństwem tej właściwości jest 'nx'.

       G0   (bool)  Terminal daje sobie radę z sekwencjami wyboru fontu ISO 2022.

       S0   (str)   Przełącz zestaw znaków 'G0' na podany zestaw. Domyślnym jest '\E(%.'.

       E0   (str)   Przełącz  zestaw  znaków  'G0' z powrotem na standardowy zestaw. Domyślnie to
                    '\E(B'.

       C0   (str)   Użyj łańcucha jako tablicy konwersji dla fontu '0'.  Zobacz  właściwość  'ac'
                    dla dalszych szczegółów.

       CS   (str)   Przełącz klawisze-kursora w tryb aplikacji.

       CE   (str)   Przełącz klawisze-kursora z powrotem do trybu normalnego.

       AN   (bool)  Włącz autonuke. Zobacz komendę 'autonuke' dla dalszych szczegółów.

       OL   (num)   Ustaw  limit  bufora  wyjściowego.  Zobacz  komendę  'obuflimit' dla dalszych
                    szczegółów.

       KJ   (str)   Ustaw typ kanji terminala. Prawidłowe ustawienia to "jis", "euc" i "sjis".

       AF   (str)   Zmień kolor pierwszego planu znaków w postaci zgodnej z ANSI.  Właściwość  ta
                    jest   prawie  zawsze  ustawiana  na  '\E[3%dm'  ('\E[3%p1%dm'  na  maszynach
                    terminfo).

       AB   (str)   To samo co 'AF', lecz zmienia kolor tła.

       AX   (bool)  Rozumie włączanie domyślnego  koloru  pierwszego  planu/tła  ANSI  (\E[39m  /
                    \E[49m).

       XC   (str)   Opisuje  translację  znaków  na łańcuchy, zależnie od bieżącego fontu. Więcej
                    detali w następnej sekcji.

       TF   (bool)  Dodaj brakujące właściwości termcap/info. (Domyślnie ustawione).

TRANSLACJA ZNAKÓW

       Screen ma potężny  mechanizm  tłumaczenia  znaków  na  arbitralne  łańcuchy,  zależnie  od
       bieżącego fontu i typu terminala.

       Składnia:
           XC=<mapowanie-znaków>{,,<mapowanie-znaków>}
           <mapowanie-znaków> := <desygnator><wzorzec>{,<mapowanie>}
           <mapowanie> := <znak-do-zmapowania><arg-wzorca>

       Elementy w nawiasach mogą być powtarzane wielokrotnie.

       <mapowanie-znaków>  mówi  screenowi jak mapować znaki fontu <desygnator> ('B': Ascii, 'A':
       UK, 'K': niemiecki,  itd.)  na  łańcuchy.   Każde  <mapowanie<  opisuje  na  jaki  łańcuch
       tłumaczyć  pojedynczy  znak.   Z  uwagi  na  wiele  wspólnego  różnych kodów, używany jest
       mechanizm wzorców (np. łańcuchy przełączające do  i  z  jakiegoś  zestawu  znaków).  Każde
       pojawienie  się  we  <wzorcu>  znaku  '%'  jest podmieniane na <arg-wzorca> podany wraz ze
       znakiem. Jeśli twoje łańcuchy nie są w ogóle podobne, użyj jako wzorca '%' i umieść  pełny
       łańcuch  w  <arg-wzorca>. Aby umożliwić używanie rzeczywistego '%', udostępniono mechanizm
       cytowania. Znak '\' cytuje znaki specjalne '\', '%' i ','.

       Here is an example:

           termcap hp700 'XC=B\E(K%\E(B,\304[,\326\\\\,\334]'

       Mówi to screenowi jak tłumaczyć duże znaki umlaut z  ISOlatin1  (zestaw  znaków  'B')   na
       terminalu  hp700,  który  posiada  niemiecki  zestaw  znaków.  '\304' będzie tłumaczone na
       '\E(K[\E(B' itd. Zauważ, że linia  ta  jest  przetwarzana  *trzykrotnie*  zanim  zbudowana
       zostanie  wewnętrzna  tablica  sprawdzania. Dlatego do uzyskania pojedynczego '\' potrzeba
       sporo cytowania.

       Aby umożliwić dalszą emulację, dodano jeszcze jedno rozszerzenie: jeśli mapowanie tłumaczy
       niecytowany znak '%', to będzie on wysyłany na terminal za każdym razem, gdy screen włączy
       odpowiedni <desygnator>. W tym specjalnym przypadku, wzorzec jest  przyjmowany  jako  '%',
       ponieważ zazwyczaj sekwencja przełączania znaków i mapowania nie mają wiele wspólnego

       Poniższy przykład pokazuje zastosowanie tego rozszerzenia:

           termcap xterm 'XC=K%,%\E(B,[\304,\\\\\326,]\334'

       W  tym  wypadku,  na xtermie emulowana jest część niemieckiego zestawu znaków ('K'). Jeśli
       screen musi zmienić zestaw znaków na 'K', to wyśle  do  terminala  sekwencję  '\E(B',  tj.
       zamiast  używany będzie zestaw ASCII. Wzorzec to sam znak '%', więc mapowanie jest proste:
       '[' na '\304', '\' na '\326', i ']' na '\334'.

ŚRODOWISKO

       COLUMNS        Liczba kolumn terminala (przesłania wpis termcap).
       HOME           Katalog, w którym szukać .screenrc.
       LINES          Liczba wierszy terminala (przesłania wpis termcap).
       LOCKPRG        Program blokujący screena.
       NETHACKOPTIONS Włącza opcję nethack.
       PATH           Używane do lokalizowania uruchamianych programów.
       SCREENCAP      Dla dostosowywania terminalowej wartości TERMCAP.
       SCREENDIR      Alternatywny katalog gniazd.
       SCREENRC       Alternatywny plik screenrc.
       SHELL          Domyślny program powłokowy dla otwierania okien (domyślnie "/bin/sh").
       STY            Alternatywna nazwa gniazda.
       SYSSCREENRC    Alternatywny systemowy plik screenrc.
       TERM           Nazwa terminala.
       TERMCAP        Opis terminala.

PLIKI

       .../screen-3.?.??/etc/screenrc
       .../screen-3.?.??/etc/etcscreenrc Przykłady dystrybucyjne prywatnych i  globalnych  plików
                                         inicjalizacji
       $SYSSCREENRC
       /etc/screenrc                     komendy inicjalizacji screena
       $SCREENRC
       $HOME/.screenrc                   Wczytywane po /etc/screenrc
       $SCREENDIR/S-<login>
       /tmp/screens/S-<login>            Katalogi gniazdowe (domyślnie)
       <socket directory>/.termcap       Zapisywane przez funkcję wyjściową "termcap"
       /tmp/screens/screen-exchange      lub
       /tmp/screen-exchange              bufor komunikacji międzyprocesowej screena
       hardcopy.[0-9]                    Obrazy ekranów, stworzone funkcją hardcopy
       screenlog.[0-9]                   Wyjściowe pliki raportowe, utworzone funkcją log
       /usr/share/terminfo/?/*           lub
       /var/run/utmp                     Wpisy zgłoszeniowe
       $LOCKPRG                          Program, blokujący terminal.

ZOBACZ TAKŻE

       termcap(5), utmp(5), vi(1), captoinfo(1), tic(1)

AUTORZY

       Oryginalnie  stworzone  przez  Oliviera  Laumanna.  Najnowsza  wersja  wydana  przez Wayne
       Davisona, Juergena Weigerta i Michaela Schroedera.

KOPIOWANIE

       Copyright (C) 1999
            Juergen Weigert (jnweiger@immd4.informatik.uni-erlangen.de)
            Michael Schroeder (mlschroe@immd4.informatik.uni-erlangen.de)
       Copyright (C) 1987 Oliver Laumann
       Program ten jest programem wolnodostępnym; możesz go dystrybuować i/lub modyfikować według
       GNU  General  Public  License, opublikowanej przez FSF; wersja 2, lub (wg uznania) dowolna
       wersja późniejsza.
       Program ten jest dystrybuowane w nadziei, że będzie przydatny, lecz bez ŻADNEJ  GWARANCJI.
       Zobacz GNU GPL dla dalszych szczegółów.
       Powinieneś  wraz  z tym programem otrzymać kopię GNU GPL (zobacz plik COPYING); jeśli nie,
       napisz do Free Software Foundation,  Inc.,  59  Temple  Place  -  Suite  330,  Boston,  MA
       02111-1307, USA

KONTRYBUTORZY

       Ken Beal (kbeal@amber.ssd.csd.harris.com),
       Rudolf Koenig (rfkoenig@immd4.informatik.uni-erlangen.de),
       Toerless Eckert (eckert@immd4.informatik.uni-erlangen.de),
       Wayne Davison (davison@borland.com),
       Patrick Wolfe (pat@kai.com, kailand!pat),
       Bart Schaefer (schaefer@cse.ogi.edu),
       Nathan Glasser (nathan@brokaw.lcs.mit.edu),
       Larry W. Virden (lvirden@cas.org),
       Howard Chu (hyc@hanauma.jpl.nasa.gov),
       Tim MacKenzie (tym@dibbler.cs.monash.edu.au),
       Markku Jarvinen (mta@{cc,cs,ee}.tut.fi),
       Marc Boucher (marc@CAM.ORG),
       Doug Siebert (dsiebert@isca.uiowa.edu),
       Ken Stillson (stillson@tsfsrv.mitre.org),
       Ian Frechett (frechett@spot.Colorado.EDU),
       Brian Koehmstedt (bpk@gnu.ai.mit.edu),
       Don Smith (djs6015@ultb.isc.rit.edu),
       Frank van der Linden (vdlinden@fwi.uva.nl),
       Martin Schweikert (schweik@cpp.ob.open.de),
       David Vrona (dave@sashimi.lcu.com),
       E. Tye McQueen (tye%spillman.UUCP@uunet.uu.net),
       Matthew Green (mrg@mame.mu.oz.au),
       Christopher Williams (cgw@unt.edu),
       Matt Mosley (mattm@access.digex.net),
       Gregory Neil Shapiro (gshapiro@wpi.WPI.EDU).

WERSJA

       Jest  to  wersja  3.9.  Jej  korzenie  są  złączeniem wersji 2.3PR7 Wayne Davisona i wielu
       rozszerzeń wersji 2.0 Olivera Laumanna. Zauważ, że wszystkie wersje numerowane jako 2.x są
       autorstwa Oliviera Laumanna.

DOSTĘPNOŚĆ

       Najnowsza  oficjalna  wersja  screena jest dostępna przez anonimowy ftp z prep.ai.mit.edu,
       nic.funet.fi lub dowolnego innego hosta dystrybucji  GNU.   Domowym  hostem  screena  jest
       ftp.uni-erlangen.de  (131.188.3.71),  katalog  pub/utilities/screen.  Podkatalog `private'
       zawiera najnowsze wersje  beta.  Jeśli  chcesz  pomóc,  wyślij  wiadomość  na  screen@uni-
       erlangen.de.

BŁĘDY

       •  `dm'  (tryb  kasowania) i `xs' nie są obsługiwane (są ignorowane). `xn' jest traktowany
          jako wskaźnik magicznych marginesów.

       •  Screen nie wie nic o znakach podwojonej wysokości lub szerokości. Jest to jednak jedyne
          miejsce, w którym vttest ma prawo się nie powieść.

       •  Nie   jest   możliwe  zmienienie  zmiennej  środowiskowej  $TERMCAP  podczas  ponownego
          podłączania z innego terminala.

       •  Obsługa systemów opartych o terminfo jest bardzo ograniczona. Dodawanie właściwości  do
          $TERMCAP może nie mieć żadnych efektów.

       •  Screen nie używa sprzętowych tabów.

       •  Screen musi być na większości systemów instalowany jako suid root. Inaczej nie będzie w
          stanie w odpowiedni sposób zmienić właściciela pliku urządzenia tty dla  każdego  okna.
          Wymaga także specjalnych uprawnień do zapisu do pliku "/var/run/utmp".

       •  Wpisy  z  "/var/run/utmp" nie są usuwane gdy screen jest zbijany SIGKILL.  Powoduje to,
          że niektóre programy ("w", "rwho") mówią, że użytkownik jest zalogowany, choć wcale tak
          nie jest.

       •  Screen może dawać dziwne ostrzeżenia jeśli twój tty nie ma wpisu utmp.

       •  Gdy  linia modemu zostanie odwieszona, screen nie zawsze automatycznie się odłączy (lub
          zakończy działanie), chyba że sterownik urządzenia wysyła sygnał HANGUP.  Aby  odłączyć
          sesję screena, użyj opcji -d lub -D linii komend.

       •  Jeśli  ustawione  jest  hasło,  opcje  -d,  -D  linii  komend wciąż odłączają sesję bez
          pytania.

       •  Zarówno "breaktype" jak  i  "defbreaktype"  zmieniają  metodę  generowania  przerwania,
          używaną  przez  wszystkie  urządzenia  terminalowe.   Pierwszy  powinien  zmienić tylko
          ustawienie okna a drugi tylko wartość domyślną dla nowych okien.

       •  Podczas podłączania do sesji wieloużytkownikowej, plik .screenrc użytkownika  nie  jest
          oglądany.  Ustawienia  prywatne  użytkowników  muszą być włączane do pliku .screenrc, z
          którego uruchomiono sesję, lub zmieniane ręcznie.

       •  Dziwna wyobraźnia jest bardzo przydatna do zrozumienia wszystkich właściwości.

       •  Wysyłaj  raporty  o  błędach,  usprawnienia,  koszulki,  pieniądze,  piwo  &  pizzę  do
          screen@uni-erlangen.de.

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powyższe  tłumaczenie  pochodzi  z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia Manuali i może
       nie być aktualne. W  razie  zauważenia  różnic  między  powyższym  opisem  a  rzeczywistym
       zachowaniem  opisywanego  programu  lub  funkcji,  prosimy  o  zapoznanie się z oryginalną
       (angielską) wersją strony podręcznika za pomocą polecenia:

              man --locale=C 1 screen

       Prosimy o pomoc w aktualizacji stron man - więcej informacji  można  znaleźć  pod  adresem
       http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/.