Provided by: manpages-pl_0.5-1_all bug

NAZWA

       keymaps - opisy tablic klawiaturowych dla loadkeys i dumpkeys

OPIS

        Uwaga! To tłumaczenie może być nieaktualne!

       Pliki  te  są używane przez loadkeys(1) do modyfikowania tablic translacji używanych przez
       sterownik klawiatury.  Pliki te mogą być generowane na podstawie tablic  translacji  przez
       program dumpkeys(1).

       Format  tych  plików  jest  dość  podobny  do formatu xmodmap(1).  Plik składa się z linii
       charsetu, definicji klawiszy lub napisów, przeplecionych komentarzami.

       Komentarze rozpoczynają się od znaków !  lub #  i  trwają  do  końca  linii.  Wszystko  co
       następuje  za tymi znakami jest ignorowane. Zauważ, że komentarze nie muszą zaczynać się w
       pierwszej kolumnie jak w xmodmap(1).

       Składnia tablicy klawiszy jest zorientowana liniowo; cała definicja musi  zmieścić  się  w
       pojedynczej  linii  logicznej.  Jednak  linie  logiczne  mogą  dzielić  się na wiele linii
       fizycznych dzięki zastosowaniu znaku odwrotnego ukośnika (\).

PLIKI WŁĄCZANE

       Tablica klawiaturowa może włączać do siebie inne tablice klawiaturowe przy użyciu składni

              include "pathname"

DEFINICJE CHARSETÓW

       Linia definiująca zestaw znaków (charset) ma postać:

              charset "iso-8859-x"

       Definiuje ona w jaki sposób interpretować następujące po niej symbole akcji klawiaturowych
       (keysym).  Na  przykład  w  iso-8859-1  symbol  mu  (lub micro) ma kod 0265, podczas gdy w
       iso-8859-7 litera mu ma kod 0354.

PEŁNE DEFINICJE KODÓW KLAWISZY

       Pełna linii definicji kodów klawisza ma postać:

              keycode keynumber = keysym keysym keysym...

       keynumber jest wewnętrznym numerem identyfikującym klawisz, na  ogół  odpowiadającym  jego
       kodowi  scancode.   keynumber  może  zostać  podany  w  postaci dziesiętnej, ósemkowej lub
       szesnastkowej.  Postać ósemkowa jest poprzedzona zerem, a szesnastkowa prefiksem 0x.

       Każdy z symboli keysym reprezentuje akcję klawiaturową.  Do  pojedynczego  klawisza  można
       podwiązać  do  256  takich  akcji.  Dostępne  akcje zawierają kody znaków Latin1 lub ciągi
       znaków, przełączanie konsol lub tablic klawiaturowych,  bootowanie  maszyny,  itd.  (pełną
       listę można uzyskać z dumpkeys(1) przez wydanie polecenia dumpkeys -l.)

       Każdy  z  symboli  keysym może zostać poprzedzony znakiem '+' (plus). W tym wypadku keysym
       jest traktowany jako "litera", i na jego wartość "CapsLock" wpływa w ten  sam  sposób  jak
       "Shift"  (dokładniej,  CapsLock  odwraca  stan Shift).  Znaki ASCII ('a'-'z' i 'A'-'Z') są
       domyślnie CapsLock'owalne. Jeśli Shift+CapsLock nie  powinny  produkować  "małych"  liter,
       należy użyć linii o następującej semantyce

              keycode 30 = +a  A

       w pliku z taplicą.

       To,  która  z  akcji  dla danego klawisza jest wybierana podczas jego wciśnięcia zależy od
       modyfikatorów,  które  są  czynne  w  danej  chwili.  Sterownik   klawiatury   wspiera   8
       modyfikatorów.  Modyfikatory te są oznaczone (zdecydowanie arbitralnie) jako Shift, AltGr,
       Control Alt, ShiftL, ShiftR, CtrlL, CtrlR.  Z każdym z tych  modyfikatorów  związana  jest
       waga będąca potegą dwójki, wg następującej tabeli:

              modyfikator             waga

              Shift
                                        1
              AltGr
                                        2
              Control
                                        4
              Alt
                                        8
              ShiftL
                                       16
              ShiftR
                                       32
              CtrlL
                                       64
              CtrlR                   128

       Efektywna  akcja  klawisza  jest  znajdywana przez dodawanie wag wszystkich modyfikatorów.
       Domyślnie żaden z nich nie jest używany, więc podczas naciskania lub  zwalniania  klawisza
       pobierana  jest  akcja numer zero, czyli ta w pierwszej kolumnie linii definicji klawisza.
       Gdy użyto np.  klawiszy Shift+Alt, użyta zostaje akcja numer 9 (z 10 kolumny).

       Zmiana stanu używanych modyfikatorów może być  osiągnięta  przez  powiązanie  odpowiednich
       akcji  klawiszowych  z  odpowiednimi klawiszami. Np. przypisanie symbolu Shift do klawisza
       ustawia modyfikator Shift podczas naciskania tego klawisza  i  unieważnia  działanie  tego
       modyfikatora  podczas  zwolnienia  klawisza.   Przypisanie  AltGr_Lock do klawisza ustawia
       AltGr po naciśnięciu tego klawisza, a anuluje po ponownym  jego  naciśnięciu.  (Domyślnie,
       Shift,  AltGr,  Control  i  Alt  są przypisane do klawiszy, które mają podobne oznaczenia;
       AltGr może oznaczać prawy klawisz Alt.)

       Należy zauważyć, że powinno się zachować daleko posuniętą ostrożność podczas przypisywania
       modyfikatorów  do  klawiszy. W przeciwnym wypadku może się to skończyć nieużywalną tablicą
       klawiaturową. Jeśli na przykład zdefiniuje się klawisz jako Control w pierwszej kolumnie a
       zostawi  resztę  kolumn  jako  puste  symbole  (VoidSymbols),  pojawi się problem. Problem
       wystąpi dlatego, że naciśnięcie klawisza włącza modyfikator Control, a następne akcje będą
       pobierane  z  piątej  kolumny  (zobacz  tabelę  powyżej). Tak więc, jeśli klawisz zostanie
       zwolniony, pobierana będzie akcja z piątej kolumny. Jest ona pustym symbolem, więc nic się
       nie  dzieje. Oznacza to, że modyfikator Control jest wciąż aktywny, chociaż klawisz został
       puszczony. Ponowne naciskanie i zwalnianie klawisza nie daje żadnych rezultatów. Aby  temu
       zapobiec,  należy  zawsze  definiować  wszystkie  kolumny  tak,  aby  miały ten sam symbol
       modyfikujący. Istnieje do tego poręczna skrótowa notacja, o której niżej.

       Symbole keysym mogą być podawane w  notacji  dziesiętnej,  ósemkowej,  szesnastkowej,  lub
       symbolicznej.  Numeryczne  notacje  używają  tego  samego  formatu  co keynumber.  Notacja
       symboliczna jest podobna do tej z xmodmap(1).  Zauważalne różnicei występują  dla  symboli
       numerycznych.  Symbole  '0',  ...,  '9'  w xmodmap(1) są zamieniane na odpowiadające słowa
       'zero', 'one', ..., 'nine' aby zapobiec niejednoznacznościom z notacją numeryczną.

       Powinno się zaznaczyć, że używanie notacji numerycznej dla symboli  keysym  jest  wybitnie
       nieprzenośne,  jako  że  numery  akcji  klawiszy  mogą się różnić z jednej wersji jądra na
       drugą, z czego wynika powyższe. Notacja ta  może  być  używana  tylko  jeśli  wiadomo,  że
       istnieje  określona  akcja  klawiaturowa  w  używanym  jądrze,  dla  której  twoja  wersja
       loadkeys(1) nie posiada nazwy symbolicznej.

       Jest wiele notacji skrótowych, poprawiających czytelność, a redukujących pracochłonność  i
       prawdopodobieństwo błędów przy wpisywaniu.

       Przede wszystkim, można podać linię specyfikacji tablicy w postaci

              keymaps 0-2,4-5,8,12

       aby  wskazać,  że  te  linie tablicy klawiaturowej nie będą wyszczególniały wszystkich 256
       kolumn, lecz tylko jedną ze wskazanych. (Np: sam Shift, AltGr, Control, Control+Shift, Alt
       i Control+Alt, czyli 7 zamiast 256 kolumn.)  Jeśli nie poda się takiej linii, zdefiniowane
       będą tablice klawiaturowe 0-M, gdzie M+1 to maksymalna ilość wpisów w jakiejkolwiek  linii
       definicyjnej.

       Następnie,  można  porzucić  wszelkie  końcowe wpisy pustych symboli z definicji klawisza.
       Pusty symbol oznacza akcję klawiaturową, która nie powoduje efektu.  Np.  aby  zdefiniować
       klawisz  numer  30  do  wyprowadzania  'a'  bez  shiftu  i 'A' z shiftem, niczego zaś przy
       wciśniętym AltGr i innych modyfikatorach, można napisać

              keycode  30 = a     A

       zamiast bardziej "gadatliwego"

              keycode  30 = a     A    VoidSymbol     VoidSymbol \
                        VoidSymbol VoidSymbol VoidSymbol ...

       Jako  dodatkowe  udogodnienie,  zwykle  możnz  używać  jeszcze  innych  definicji.   Jeśli
       wprowadzona  zostanie  linia  definicji  klawisza  z  tylko  jednym  kodem  akcji po znaku
       równości, to ma to specjalne znaczenie. Jeśli kod (numeryczny lub  symboliczny)  nie  jest
       literą  ASCII, znaczy to, że kod jest w drodze wyjątku powielany na wszystkie zdefiniowane
       kolumny. Jeśli, z drugiej strony, kod jest znakiem ASCII w zakresie 'a', ..., 'z' lub 'A',
       ...,  'Z',  to  tworzone  są  następujące  definicje dla różnych kombinacji modyfikatorów.
       (Tabela pokazuje dwa możliwe przypadki:  zarówno  z  pojedynczym  kodem  akcji  dla  małej
       litery, oznaczonej przez 'x', jak i dla dużej litery, oznaczonej przez 'Y'.)

           modyfikator             symbol

           brak                    x              Y
           Shift                   X              y
           AltGr                   x              Y
           Shift+AltGr             X              y
           Control                 Control_x      Control_y
           Shift+Control           Control_x      Control_y
           AltGr+Control           Control_x      Control_y
           Shift+AltGr+Control     Control_x      Control_y
           Alt                     Meta_x         Meta_Y
           Shift+Alt               Meta_X         Meta_y
           AltGr+Alt               Meta_x         Meta_Y
           Shift+AltGr+Alt         Meta_X         Meta_y
           Control+Alt             Meta_Control_x Meta_Control_y
           Shift+Control+Alt       Meta_Control_x Meta_Control_y
           AltGr+Control+Alt       Meta_Control_x Meta_Control_y
           Shift+AltGr+Control+Alt Meta_Control_x Meta_Control_y

DEFINICJE POJEDYNCZYCH MODYFIKATORÓW

       Wszystkie  poprzednie  postacie  linii definicji klawiszy zawsze definiowały wszystkie M+1
       możliwych kombinacji modyfikatorów, niezależnie od  tego,  czy  taką  ilość  rzeczywistych
       kodów  akcji,  czy  nie. Istnieje jednak wariant składni definicji służący do definiowania
       pojedynczych akcji dla konkretnej kombinacji modyfikatorów klawisza. Jest  to  szczególnie
       przydatne,  jeśli ładowana jest talica klawiaturową, która nie odpowiada potrzebom jedynie
       przy niektórych kombinacjach  modyfikatorów,  jak  np.  AltGr+klawisze  funkcyjne.   Można
       wówczas  utworzyć  mały lokalny plik przedefiniowujący tylko te kombinacje modyfikatorów i
       ładować go po załadowaniu pliku głównego. Składnia tego formatu jest następująca:

       { plain | <ciąg modyfikatorów> } keycode keynumber = keysym

       n.p.,
              plain keycode 14 = BackSpace
              control alt keycode 83 = Boot
              alt keycode 105 = Decr_Console
              alt keycode 106 = Incr_Console
       Użycie "plain" zdefiniuje tylko podstawowy wpis klawisza (np.  ten,  przy  którym  nie  są
       włączone żadne modyfikatory), bez dotykania powiązań innych kombinacji tego klawisza.

DEFINICJE ŁAŃCUCHÓW

       Oprócz  komentarzy  i  linii definicji klawiszy, pliki tablic klawiaturowych mogą zawierać
       definicje  napisów.  Są  one  używane  do  definiowania  kodów  akcji   wysyłanych   przez
       poszczególne klawisze funkcyjne. Składnia definicji napisu to:

              łańcuch keysym = "tekst"

       tekst  może  zawierać  literalne  znaki,  kody ósemkowe w formacie odwrotnego ukośnika, za
       którym występuje do trzech cyfr ósemkowych, a także trzy sekwencje eskejpowe \n, \\, i \",
       odpowiednio, dla nowej linii, odwrotnego ukośnika i cytatu.

DEFINICJE ZŁOŻONE

       Mogą również występować definicje złożone. Mają one składnię

              compose 'znak' 'znak' to 'znak'
       i  opisują,  w  jaki  sposób  dwa  bajty  są  połączone  tworząc  trzeci  (gdy jest uywany
       samodzielny akcent lub klawisz kombinowany).  Wykorzystuje się to do liter akcentowanych i
       podobnych znaków na standardowej klawiaturze.

SKRÓTY

       Z kbd-0.96 i późniejszymi można używać różnych skrótów.  strings as usual Definiuje zwykłe
       wartości dla łańcuchów (ale nie dla klawiszy, do których są one przypisane.

       compose as usual for "iso-8859-1"
              Definiuje zwykłe kombinacje złożone.

       Aby znaleźć, które symbole keysym są dostępne do użytku w tablicach klawiaturowych, należy
       użyć polecenia

              dumpkeys --long-info

       Niestety,  obecnie  nie  ma  opisu,  co  który  symbol  robi.  Trzeba to zgadywać z nazwy,
       wydedukowanej ze źródeł jądra.

PRZYKŁADY

       Następujący wpis zamienia lewy klawisz Control i CapsLock:

              keycode  58 = Control
              keycode  29 = Caps_Lock

       Klawisz o numerze 58 jest normalnie Caps Lockiem, a klawisz numer 29 jest zwykle klawiszem
       Control.

       Następujący  wpis  ustawia  milsze  zachowanie  klawiszy  Shift i Caps Lock, jak w starych
       maszynach do pisania. To znaczy, wciśnięcie klawiszu Caps Lock  jeden,  lub  więcej  razy,
       włącza klawiaturę w stan CapsLock, a wciśnięcie dowolnego z Shiftów wyłącza go.

              keycode  42 = Uncaps_Shift
              keycode  54 = Uncaps_Shift
              keycode  58 = Caps_On

       Następujący  wpis  ustawia  układ bloku edycyjnego na rozszerzonych klawiaturach, aby były
       bardziej podobne do terminali serii VT200:

              keycode 102 = Insert
              keycode 104 = Remove
              keycode 107 = Prior
              shift keycode 107 = Scroll_Backward
              keycode 110 = Find
              keycode 111 = Select
              control alt   keycode 111 = Boot
              control altgr keycode 111 = Boot

       Oto przykład na przypisanie napisu "du\ndf\n" do klawisza AltGr-D.  Używamy "wolnego" kodu
       akcji F100, nie przypisywanego normalnie do żadnego klawisza.

              altgr keycode 32 = F100
              string F100 = "du\ndf\n"

ZOBACZ TAKŻE

       loadkeys(1), dumpkeys(1), showkey(1), xmodmap(1)

INFORMACJE O TŁUMACZENIU

       Powyższe  tłumaczenie  pochodzi  z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia Manuali i może
       nie być aktualne. W  razie  zauważenia  różnic  między  powyższym  opisem  a  rzeczywistym
       zachowaniem  opisywanego  programu  lub  funkcji,  prosimy  o  zapoznanie się z oryginalną
       (angielską) wersją strony podręcznika za pomocą polecenia:

              man --locale=C 5 keymaps

       Prosimy o pomoc w aktualizacji stron man - więcej informacji  można  znaleźć  pod  adresem
       http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/.

                                         24 kwietnia 1998                              KEYMAPS(5)